If God is a DJ. Life is a dance floor
Love is the rhythm
You are the music
You get what you're given
It's all how you use it

free site statistics
View My Stats

Group Blog
 
All blogs
 

วิมารหลังน้อยของน้องหมาไฮโซ

เบื่อหรือยังกับบ้านหมาอันแสนจะไร้จินตนาการและรสนิยม ขอแนะนำเหล่าคนรักสุนัขกระเป๋าหนักทั้งหลาย ด้วยฟอนิเจอร์ดีไซน์หรู คู่ควรลูกชาย ลูกสาว หัวแก้วหัวแหวนของเรา คุณ David Salmon ช่างทำฟอนิเจอร์ชื่อดังของอังกฤษ ออกแบบงานไม้หรูๆขายบนห้าง หรือรับออเด้อจากเหล่าไฮซ้อ ไฮโซมาก็เยอะ วันนี้เขาหันมาจริงจังกับการผลิตวิมารน้อยๆของเหล่าน้องหมา ทำออกมาหลายแบบ โก้หรูดีแท้ ใครติดใจลองแวะไปสั่งซื้อได้ที่ //www.davidsalmon.com/pet.htm






 

Create Date : 01 กรกฎาคม 2549    
Last Update : 1 กรกฎาคม 2549 22:15:58 น.
Counter : 120 Pageviews.  

เจ้าตัวแสบตัดขนแล้วครับ และเจ้ายักษ์ก็อ้อนซะ

ยุ่งๆ นะพักนี้ ไม่ค่อยได้สางขนให้เจ้าตัวเล็กเลย มานั่งสางกันที สังกะตังรับประทาน ปัญหาหนักใจของคนเลี้ยงสุนัขขนยาว ขนหยิกทั้งหลาย หลายวันก่อนเลยอุ้มไปตัดขน หมดไปสามร้อย ได้หมาขนเกรียนตัวใหม่มาสองตัว เอาภาพก่อนตัดกะหลังตัดมาให้ดูครับ


BEFORE






AFTER






มีเพื่อนๆหลายคนถามไถ่ถึงเจ้ายักษ์ หรือชื่อที่แม่ผมเรียกมันว่า เจ้ารวย บุญรวย หรืออะไรก็ตามแต่ที่คุณหญิงแม่เธอสรรหามาตั้งให้ เจ้ารวยย้ายมาอยู่กับครอบครัวเราได้กว่า 3 เดือนแล้ว จากที่ตั้งใจจะให้อยู่นอกบ้าน เพราะมันตัวใหญ่ และยังเจ้าตัวเล็กสองตัวก็ดูจะไม่ยอมสุงสิงกะมันเอาเสียเลย ตอนนี้เจ้ารวยเริ่มแผนเนียนๆ ค่อยขยับเข้าสู่อาณาเขตบ้านเข้าๆเรื่อยๆ วันดีคืนดีแอบย่องมานอนหลังโต๊ะทำงานผมเฉยเลย หรือไม่ก็ค่อยๆคืบคลานเข้ามาแอบอิงพื้นที่ในครัว ขยับเข้ามาทีละนิ๊ด ทีละนิ๊ด จากหน้าประตูครัว ตอนนี้มันทำเนียนเข้ามานอนถึงกลางครัวแล้วครับ ฮุๆๆๆ เจ้าตัวเล็กเจ้าถิ่นงี้เห่ากันระงม









จริงๆก็เห็นใจมันนะ มันคงอยากเข้ามาอยู่ในบ้าน อยากออดอ้อนเจ้านาย เหมือนเจ้าตัวเล็กบ้างอ่ะแหละ ไม่รู้ว่าคุณแม่ผมจะใจแข็งได้อีกนานแค่ไหน หลังๆมาเนี่ยแกก็เริ่มไม่ว่าแล้วนะ ถ้ามันจะเข้ามานอน แต่ถ้าแกนึกขึ้นมาได้ ว่าตัวเองออกก็กฏไว้ แกก็จะเอ็ดไล่เจ้ารวยให้ออกไปนอนข้างนอก...อัพเดทแค่นี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวจะเล่าเรื่องเจ้าเหมียวกลุ่มใหม่ ที่เพิ่งจะย้ายสำมะโนครัวมาอยู่กันที่บ้านผม หลังจากกลุ่มเก่าเริ่มขยับขยาย แยกย้ายกันออกไปมีครอบครัว











 

Create Date : 27 มิถุนายน 2549    
Last Update : 1 กรกฎาคม 2549 18:41:24 น.
Counter : 87 Pageviews.  

กรรมของเจ้ายักษ์ ..โปรดอย่าอิจฉาโฮ่งน้อยมาใหม่เลย

"อะไรน่ะ จะเอาหมามาให้เหรอ ...ไม่มีใครอยู่บ้าน ไปทำงานกันหมด ..อืม..." บทสนทนาอันแสนคุ้นหู ใช่มั๊ยล่ะ คนรักหมาทั้งหลายคงชินชากับคำพูดจำเจเหล่านี้ ที่คนรอบข้างพยายามจะมาประเคนสุนัขหัวเน่าทั้งหลายให้เรา ยามที่เขาหมดรักมันแล้ว พร้อมกับคำสรรเสริญเยินยอว่า ไว้ใจแต่เรา เห็นเราเป็นคนรักสัตว์ เลี้ยงหมา เลี้ยงแมวมาก็เยอะ เลยยกเจ้าหัวเน่าให้

ไอ้เราก็ใจอ่อน เห็นหน้าตาอันแสนบริสุทธิ์ของมันแล้วอดไม่ได้ ..กำแพงที่ตั้งไว้หนาเพียงใด เจอะสภาพอันแสนเศร้าสร้อยของหมาน้อย(แต่ตัวไม่น้อย)เป็นอันตังพังครืน

"อะไรน่ะ จะมาแล้วเหรอ กำลังอาบน้ำมันอยู่เหรอ "ตาย ตาย ทำไงเนี่ย ไอ้เจ้าสองตัวที่บ้านมันจะยอมไหม แล้วไหนจะเจ้าเหมียวอีกฝูงใหญ่ที่คุณนายแม่เลี้ยงไว้เป็นบริวารอีกล่ะ... ครึ่งชั่วโมงต่อมา ไวซะยิ่งกว่าสั่งฟิสซ่า dilivery เจ้าหมายักษ์หน้าละห้อยก็มาเดินเตร่อยู่ในบ้าน





สำรวจพื้นที่เป็นการใหญ่ ยกขาฉี่กลบกลิ่นเจ้าถิ่นไปรอบบ้าน หนอยแน่ะ แสบไม่เบา มีหรือเจ้าถิ่นพุดเดิ้ลผสมเทอร์เรียมันจะยอม ถึงขนาดไซด์จะต่างกันลิบลับ แต่ใจกล้าซะอย่าง เหาต้อนรับสมาชิกใหม่กันสนั่นลั่นบ้าน

ท่าทางเจ้ายักษ์ไม่ต่างจากพจมาร เดินถือชลอมมาถึงประตูบ้านทรายทอง แต่กลับถูกหญิงใหญ่และหม่อมแม่ขับไล่ไสส่ง "กลับบ้านแกไปซะ" ฝ่ายเจ้าแมวเหมียวที่เคยยึดครองพื้นที่บริเวณรอบบ้าน ไม่ต่างจากแม่นมและชายน้อยของบ้านหลังนี้ หาได้ยอมง้อมือง้อเท้าไม่ต่อกร เมื่อมีสมาชิกใหม่ มายึดพื้นที่พวกฉันแล้ว ฉันก็ขอยกระดับตัวเองซะเลย ว่าแล้วน้องเหมียวก็แห่ขึ้นไปอยู่บนชั้นสอง จองพื้นที่ไฮโซอย่างห้องพระของนายแม่ เป็นที่พักกาย พอสายหน่อยก็ค่อยลงมากินอาหารหมาข้างล่าง พอเจ้าโฮ่งห่วงก้าง เธอก็วิ่งหนีขึ้นข้างบน ตามประสาแมวไฮโซ ไม่ขอปะปนกับพวกหมาชั้นล่าง



ผู้ที่น่าสงสารที่สุดคือเจ้ายักษ์สมาชิกใหม่ เทียบชั้นฐานอันดรศักดิ์กันแล้ว มันต่ำต้อยยิ่งกว่านางหยด นางหยาด ทั้งที่ชาติสกุลพันธ์ดี แต่ต้องระเห็ญมาอยู่นอกบ้าน เพราะความใหญ่โตโอฬารของมัน ไม่อาจจะมาเลี้ยงในบ้านได้อ่ะ โต๊ะ เก้าอี้พังหมดแน่ ..ก็มันยังไม่เชื่องดีนี่หน่า เพิ่งมาอยู่ได้วันเดียว ตั้งปรับตัวปรับใจอีกพัก





เหนื่อยเอาการกลับการปลุกปล้ำมัน แรงมันดีเหลือเกิน มาวันแรกก็เล่นเอาเหนื่อย ต้องคลุกอยู่กับมันมากหน่อย มันปล้ำ มันเล่นด้วย สู้แรงมันไม่ไหว ไม่อยากให้มันซึมเพราะเปลี่ยนเจ้าของใหม่ งานการเลยไม่ต้องทำกัน ยิ่งมาคลุกอยู่กับมัน เจ้าสองโฮ่งเจ้าถิ่นเก่ายิ่งอิจฉา มองรอดประตูออกมา เห็นเจ้านายไปประจ๋อประแจ๋กับนางพจมาร สองนางอิจฉายิ่งแว๊ดๆ แผดเสียงใหญ่




อยากบอกว่ารักลูกทุกตัวเท่ากันนะลูก..แต่ยากที่เจ้าพูเดิ้ลขี้อิจฉาจะเข้าใจ เชื่อว่าอีกนานกว่ามันจะไม่แผดเสียงใส่น้องยักษ์ เจ้ายักษ์หรือก็แสนดี เจอะเจ้าถิ่นโคลกสับ สารพัด ทั้งเห่า ทั้งแอบงับ มันก็ไม่ว่ากระไร สวมบทนางเอกได้ใจเราไปสุดๆๆ





สงสาร แสนสงสาร เจ้ายักษ์ใหญ่เอ่ญ กรงอะไรเจ้าของเก่าก็ไม่มีให้ เอามันมานอนแอบในมุมบ้าน กลัวยุงกัด นี่เราตั้งควักเงินหมื่นซื้อกรงให้มันใช้เป็นที่หลับนอนยามค่ำคืนแล้วมั้งนี้ เศร้าจริงๆๆ หมาน้อย(ตัวใหญ่)เอ๋ย ทำไมหนอ เขาไม่รักเจ้าเหมือนวันที่เขาซื้อเจ้าจากร้านมา ..ทำไมหนอเราต้องรับภาระอันหนักอึ้งอันนี้ไว้ ทั้งที่ใจบอกแล้วจะไม่ทำ ..ภาระอันเกิดจากความสงสาร ชีวิตนี้จะมีแต่หมา และแมวไปตลอดหรือไร ชีวิต อาชีพ การงานของข้าพเจ้าทุกวันนี้แปรผันตามภาระแมวหมา ไปไหนไกลไม่ได้เพราะมีห่วง ไปไหนนานไม่ได้เพราะคิดถึง


คนรักหมาด้วยกันคงเข้าใจสิ่งที่เราพล่ามพรรณามา เราไม่ได้บ้าใช่เปล่า ..ช่วยบอกหน่อย




 

Create Date : 13 กุมภาพันธ์ 2549    
Last Update : 1 กรกฎาคม 2549 18:46:50 น.
Counter : 353 Pageviews.  

เจ้าหินน้อยๆของผม

21 สิงหา 49 --- My first stone,My precious



ว่าจะไม่เขียนแล้วเชียว แต่ก็อดเสียดายไม่ได้วันแรกเปิด blog ตัวเองทั้งที ไม่เขียนไรเลยก็ดูจะไม่เป็นมงคลเท่าไร เดี๋ยวจะพลอยขี้เกียจไปตลอด เอาล่ะ เข้าเรื่องโว้ย อรัมบทอยู่นานใครเขาจะอ่านว่ะ คืองี้ หลังจากเปิด blog เสร็จก็ออกไปซื้ออาหารให้เหล่าบริวารตามปกติ เดินผ่านตลาดนัดหน้าหมู่บ้าน เลยไปวนๆดูซะหน่อย เผื่อจะได้ของถูกติดมือเหมือนเคยๆ ไม่รู้ว่าอะไรมาดลใจให้เดินไปสุดตลาด ซึ่งปกติเป็นทำเลที่ไม่เคยเดินไป ตาก็เหลือบไปเห็นลุงผมน้อยคนหนึ่งนั่งร้อยสร้อย ร้อยหินอะไรอยู่ง่วนเชียว

ต้องบอกว่าผมเองก็สนใจเรื่องหินสีอยู่บ้างเหมือนกัน อ่านๆมาบ้างตาประสาพวกสอดรู้สอดเห็นไปทั่ว แต่ไม่เคยถึงขนาดจุดธุปไหว้หินหรอกนะ ในใจอ่ะอยากได้หินสวยๆมาแคว้นอยู่นานแล้ว แต่ไม่เคยสบโอกาสซักที มาวันนี้สบโอกาส ยืนดูมันซักหน่อย ลุงแกก็เปิดการขายเต็มที่ ขุดเอาศาสตร์แห่งหินมาอธิบาย หินโน้นใส่แล้วรักษาโรค หินนี้ใส่แล้วนำโชค ในใจผมเองสนใจหินตระกูล carnelian เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ก็แย็บๆลุงไปว่ามีมั๊ย กะจะลองภูมิแกซักหน่อย ลุงแกมองหน้าผมแบบซื่อๆ ก่อนจะเดินไปหยิบตำราหินมาพลิกดู ก่อนจะสาธยายตามหนังเขียนไว้ อันพอจะสรุปความได้ว่า หินตระกูลเนี่ยเป็นหินแห่งสติปัญญา ผู้ที่มีไว้ครอบครองจะเปี่ยมไปด้วยสมาธิ ทำอะไรก็ลุล่วง หัวสมองปลดโปร่งเพราะพลังแห่งจักรวาลที่เจ้า carnelian ดูดซับไว้

เราเองเลือกอยู่นาน เพราะที่ร้านลุงมี carnelian แปลรูปเป็นแหวน กำไร และจี้อยู่แค่ไม่กี่ชิ้น แกป้องปากบอกว่า ไอ้หินสีๆที่สวยๆที่แกเอามาร้อยขายในร้านส่วนใหญ่จะเป็นยางมะพร้าว หรือกระจกซะส่วนใหญ่ ลุงถึงได้ดั๊มราคาขายได้แค่ 39 -50 ส่วนหินแท้พี่พ่อหนุ่มเล็งอยู่เนี่ย ลุงลดไม่ได้มันแพง โธ่ๆๆ ไอ้เราก็ไม่รู้หรอกว่าจี้ carnelian ที่เราถืออยู่ในมือ พินิจ พิเคราะห์อยู่นาน มันจะเป็นของแท้หรือเปล่า แต่ขอวางมาดดีเหมือนผู้รู้ไว้ก่อน มองแล้วมองอีก จนลุงแกคงนึกว่าไอ้นี้รู้จริง ในที่สุดเราก็ตัดใจเอาจี้นี่แหละว่ะ 120 ต่อลุงแกซัก 80 น่าจะดี



ภาพตัวอย่างหิน carnelian ที่ใกล้เคียงกะจี้หินที่ผมซื้อ

ลุงแกก็ไม่เบา ขุดเอาความยากลำบากในการเจียมาสาธยาย ลุงมาขายได้กำไรแค่ไม่กี่สิบ ให้ลุงเถอะนะ ลุงลดให้ 90 แล้วกันขาดตัว ...ใจเราก็เอาว่ะ จะถูกหลอกก็ช่าง นึกว่าช่วยลุง เพราะเท่าที่เห็นคนแถวนี้ไม่ค่อยนิยมเล่นหินกันเท่าไร ร้านลุงแกแถบไม่มีใครเดินมายลเลย ถ้าซื้อกลับไปแล้วกลายเป็นแค่ กระจกหรือพลาสติก ก็ขอแช่งให้ลุงแกหากินไม่ขึ้นแล้วกัน เรายื่นเงินให้ 80 บาท แล้วบอกไปอย่างไม่อายว่า "มีให้เท่านี้แหละลุง เดี๋ยวต้องซื้อลูกชิ้นให้หมาสิบบาท อีกสิบบาทนั่งมอเตอร์ไซด์เข้าบ้าน ผมไม่ซื้อก็คงไม่มีใครซื้อลุงหรอก ให้ผมเถอะ" ลุงแกใจแข็งทำเป็นยอม พลางบอกว่าขอลุงอีกสิบบาท ลุงได้กำไรน้อยมากจริงๆๆ ฟังๆดูก็น่าสงสารอยู่เหมือนกัน เราทำท่าจะใจอ่อนแล้วล่ะ แต่งั๊ยเท้ามันไม่ตรงกะใจนะ เท้าเราก้าวออกจากร้านลุงช้าๆ แบบหยั่งเชิง ฮิๆๆ เดินไปไม่ถึงสามก้าว ลุงก็เลยว่า"เอาๆๆ ลุงให้" ฮิๆๆ เสร็จเรา

ระหว่างเดินทางกลับบ้าน เราเข้าใจอาการของเจ้ากอลั่มเลยล่ะ เดินไปมองจี้หินที่อยู่ในมือเราด้วยความหลงไหล ดีของมันไม่จัดจ้าน สะดุดตาเหมือนหินสีตระกูลอื่น มันช่างดูเงียบครึม แต่แผงไปด้วยพลัง ระหว่างนั่งพิมพ์อยู่เนี่ย เราก็เอามันว่างไว้ข้างๆ พิมพ์ไปตาเหลือบมองมันไป เหมือนกอลั่มตกอยู่ในห่วงแห่งแหวน คืนนี้คงจะนอนลูบมันทั้งคืน พลางเปิดหน้าตารับพลังจักรวาล พรุ่งนี้ตื่นมาคงปึ๊งปั๋ง ดูดซับพลังจากหินมาเต็มที่ ...ไปล่ะ จบดื้อๆแค่นี้แหละ b>




 

Create Date : 22 สิงหาคม 2548    
Last Update : 23 สิงหาคม 2548 11:32:53 น.
Counter : 179 Pageviews.  


yev rugrats
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Song of The Week (Bring back Memory)



Upload music at Bolt.


What I'm listening to








My Music Chart






My Favorite Radio Station ( M1Live)



"


What I'm reading



Friends' blogs
[Add yev rugrats's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.