อาทิตย์ละมุน


สวัสดีวันอาทิตย์ที่เริ่มต้นด้วยฝนตกตอนตี 2 ซึ่งเสียงของน้ำที่หยดจากรอยรั่วหลังคาก็ทำให้เราสะดุ้งตื่นขึ้นมาหากระป๋องมารองเพื่อป้องกันน้ำที่อาจจะสาดกระเซ็นไปทั่วพื้นห้องและเตียงนอน นับว่าเป็นวันอาทิตย์ที่งัวเงียมากทีเดียว

ถึงแม้เวลาที่เราลุกจากเตียงจะเลยเวลาที่นกกาออกหากินร่าเริงแจ่มใสไปนานแล้วเนื่องจากเราทดเวลาบาดเจ็บให้ตัวเองเพื่อนอนให้เต็มอิ่ม แต่เราก็ได้ยินเสียงจอบกระทบกับดินอันนุ่มชุ่มชื่น เสียงนั้นดูหนืดๆแต่ทว่าให้ความรู้สึกหนักแน่น เสียงนั้นดึงเราลุกขึ้นจากเตียงเพราะรู้ได้ว่าเป็นเสียงของการเตรียมดินปลูกต้นมะนาวของแม่ 

เมื่อเดินออกจากห้องมาที่ระเบียงบ้านด้วยความสะลึมสะลือก็เห็นแม่เตรียมดินอยู่จริงๆ ไวกว่าความคิดสองเท้าก็พาร่างที่เต็มไปด้วยก้อนขี้เกียจเดินเข้าไปหาแม่ หัวสมองยังชาๆไม่ทันได้คิดอะไรด้วยซ้ำ แม่ก็ใช้ให้ไปโกยปุ๋ยขี้วัวที่ซื้อมาหลายกระสอบจากบ้านเก่าของแม่แถบชานเมือง 

โชคดีที่ครึ่งเช้าของวันนี้มีเมฆมากเป็นพิเศษ แสงจากดวงอาทิตย์จึงแทบจะเล็ดลอดมาไม่ถึงบ้านเรา การปลูกต้นมะนาวจึงไม่สร้างความลำบากให้เรามากนัก ยกเว้นการที่ต้องเดินไปโกยปุ๋ยคอกมาให้แม่มากกว่าสิบครั้งบนพื้นดินที่ชุ่มน้ำและดูดรองเท้าซะจนเกือบจะทำให้เข้าใจความรู้สึกของคนเป็นโรคเท้าช้าง

การฟังเสียงหอบหายใจของแม่และตัวเราเองถือเป็นการคุยกันในอีกรูปแบบหนึ่ง การได้ใช้เวลาทำกิจกรรมอะไรบางอย่างร่วมกับครอบครัวก็ให้ความรู้สึกอบอุ่นในหัวใจได้จริงๆสินะ เข้าใจได้ลึกซึ้งก็ในวันที่ได้ลองสัมผัสเองนี่ล่ะ 

วันอาทิตย์ที่มีความอบอุ่นเบาๆในหัวใจก็ผ่านไปเช่นนี้แล



Create Date : 25 กันยายน 2559
Last Update : 25 กันยายน 2559 20:24:55 น.
Counter : 239 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สมาชิกหมายเลข 3088897
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Group Blog