การเริ่มต้นนั้นยากเสมอ??






การเริ่มต้นนั้นยากเสมอ??

จริงมั้ยนะกับประโยคนี้ สำหรับเราบางครั้งก็จริง บางครั้งก็ไม่จริงนะ เราพบว่าหลายครั้งเราก็เริ่มต้นทำอะไรใหม่ๆไปโดยที่เราไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ พอเราไม่ได้โฟกัสว่ามันเป็นสิ่งแปลกใหม่ เรากลับทำมันได้อย่างเป็นธรรมชาติ ทำไปโดยไม่สะดุด ทำไปประหนึ่งว่าเคยทำมาแล้วเป็นร้อยเป็นพันรอบ 

เราว่ามนุษย์ก็คงมี"ต่อมมั่ว" มีการเรียนรู้อยู่ในพันธุกรรมในมาตั้งแต่บรรพบุรุษแล้วล่ะมั้ง ไม่งั้นเราก็คงไม่อยู่รอด ออกลูกออกหลานกันมาจนจะล้นโลกอยู่แล้วแบบนี้หรอกเนอะ แล้วก็คงไม่ใช่แต่มนุษย์หรอก สัตว์โลกตาดำๆน่าสงสารชนิดอื่นที่ไม่มีหนังสือ สารคดี หรือรายการสอนอะไรต่างๆมาให้ดูก็คงต้องใช้ชีวิตด้วยตัวเอง ใช้การเรียนรู้ถูกผิด ใช้สัญชาตญาณในการเอาตัวรอดไปในแต่ละวัน ดังนั้นการที่บางครั้งเราบอกว่ามันยากมันก็อาจจะมีปัจจัยอื่นๆเข้ามาเกี่ยว อย่างเช่น ความกลัว ความขี้เกียจ หรือไม่มันก็อาจจะยากจริงๆก็ได้

การเริ่มต้นนั้นยากเสมอสำหรับเราในเรื่องการออกกำลังกาย บางครั้งมีแรงบันดาลใจนะ แต่ไอ้ความผลัดวันประกันพรุ่ง ความขี้เกียจมักจะเข้ามาก่อกวนเสมอ เป็นอุปสรรคสำคัญเลยทีเดียวเชียวล่ะ มันทำให้การเริ่มต้น การที่จะลุกขึ้นมาแค่เพียงยกแขนก็ยากแสนยาก ไม่ต้องพูดถึงการออกกำลังกายเป็นชั่วโมงๆเลย

แต่ถึงมันจะยากขนาดไหน ถ้าเราตั้งใจ การเริ่มต้นมันเริ่มขึ้นได้อยู่แล้ว ถ้าเราไม่ได้มีจุดมุ่งหมายที่ชัดเจนหรือไม่ได้เป็นคนที่มีระเบียบวินัยกับตัวเองมากๆ ก็อาจจะต้องมีตัวช่วยกันบ้าง อาจจะต้องหาอะไรไว้กระตุ้นต่อมอยากเริ่มต้นของตัวเอง อย่างเช่น ลองหาประโยคเด็ดเอาไว้กระตุ้นตัวเอง ไว้บอกตัวเองก็ได้นะ เอาประโยคที่คิดว่าพอตัวเราเองได้ยินได้ฟังแล้วจะมีไฟลุกโชติช่วงชัชวาลย์มีกำลังวังชาดีดตัวลุกขึ้นมาทำอะไรอะไรในทันที

สำหรับเรามักจะมีช่วงเวลา "ยื้อ" กับตัวเองเสมอก่อนออกกำลัง ไม่รู้ทำไมแต่มักจะมีเสียงสองเสียงมาไฝว้กันตลอด แต่ฝ่ายขยันมักจะเอาประโยคเด็ดมาฟาดหน้าอยู่เสมอทำให้ต้องลุกขึ้นมาออกกำลังกายทู้กกกที ของเราก็จะเป็นประโยคประมาณว่า "รักตัวเองเหอะ ปล่อยปละละเลยตัวเองมาเป็นสิบๆปีละ ออกกำลังกายแค่นี้ไม่ตายหรอกกก!!" อะไรประมาณนี้ สำหรับคนอื่นมันอาจจะดูเหมือนเป็นประโยคธรรมด๊า ธรรมดา แต่สำหรับเราฟังแล้วมันจี๊ด ฟังแล้วรู้สึกว่า "เอออ!! ไม่ตายหรอก ออกก็ได้ฟระ!!" เราต้องรักตัวเองเพื่อที่เราจะได้มีแรงจะทำอะไรดีๆเพื่อคนที่เรารัก ยังไงก็ลองหาประโยคเด็ดๆเอาไว้บอกกับตัวเองในวันที่ตัวขี้เกียจเข้ามาก่อกวนก็น่าจะดี

นอกจากหาประโยคแซ่บๆไว้เตือนตัวเอง เราก็พยายามหาหลายๆวิธีมากระตุ้น เช่นเราอยากออกกำลังเพื่อลดน้ำหนัก ถ้าเราเคยผอม เราก็เอารูปในยุครุ่งโรจน์ของตัวเองมาแปะไว้ในที่ที่เห็นบ่อยๆ เห็นชัดๆ หรืออาจจะตั้งเป็นภาพพื้นหลังหน้าจอมือถืออย่างเราเป็นต้น หรือใครไม่เคยผอมก็อาจจะต้องหาแรงบันดาลใจของเราให้เจอว่าเราผอมไปเพื่ออะไร เพื่อใคร ก็อาจจะเอารูปคนๆนั้นมาดูอยู่เสมอหรือในเวลาที่เราเหนื่อยเพื่อกระตุ้นตัวเราเอง 

จริงๆแล้ววิธีการกระตุ้นตัวเราเองมีหลายวิธีมากๆ บางวิธีเราใช้ได้ผล แต่คนอื่นก็อาจจะใช้ไม่ได้ผล บางวิธีคนอื่นใช้ได้ผล แต่เราอาจจะใช้ไม่ได้ผล เพราะฉะนั้นทุกคนที่มีปัญหา ก็ควรนั่งหาว่าปัญหาของเราคืออะไร แล้ววิธีแก้ที่เหมาะสมกับเราคืออะไร ลองผิดลองถูกไปเรื่อยๆ เชื่อว่าสักวันก็จะต้องเจอวิธีที่เหมาะกับตัวเราอย่างแน่นอน

การเริ่มต้นนั้นยากเสมอสำหรับบางเรื่อง อย่างการเริ่มต้นอ่านหนังสือ การเริ่มต้นออกกำลังกาย การเริ่มต้นทำงาน ทำไมเราถึงทำให้การทำเรื่องที่มีประโยชน์กับตัวเองเป็นเรื่องยากอยู่เสมอนะ ถ้าเราทำให้การเริ่มต้นทำเรื่องแย่ๆ เรื่องที่ไม่มีประโยชน์เป็นเรื่องยากเสมอ ชีวิตเราคงจะง่ายกว่านี้เยอะ ว่ามั้ยล่ะ??



Create Date : 15 กันยายน 2559
Last Update : 15 กันยายน 2559 21:53:09 น.
Counter : 377 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Valentine's Month



สมาชิกหมายเลข 3088897
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Group Blog