สหายไม่จำเป็นว่าเป็นคนดีแค่ไหนหรือไม่ดีเพียงไร ขอแค่เป็นสหายที่นับเป็นสหายต่อกันก็ย่อมเกื้อกูลกันไม่มากก็น้อย
Group Blog
 
All Blogs
 

หมออาชีพนี้ต้องทำด้วยหัวใจ

เนื่องจากช่วงนี้ผมได้พบเจอบุคคลในวงการวิชาชีพหมอ
หลายท่าน ที่กระทำตัวไม่สมควรแก่การเป็นหมอ


มีสิ่งนึงที่ผม ขอฝากไว้ถึงหมอทุกคนที่คิดจะก้าวเข้ามาเป็นหมอ
ทุกคนด้วย

ว่าวิชาการ เสริมสร้างความรู้
การเป็นคนเก่งฉลาด ไม่ใด้แปลว่าจะรู้แจ้งคุณธรรมเสมอไป
คำว่าจริยธรรม มนุษย์ธรรม และคุณธรรม ไม่ใช่สิ่งที่อยู่ในตำรา


แต่มันต้องอยู่ด้วยจิตวิญญาณ อยู่ด้วยวิถีชีวิต
และที่ยากขึ้นไปกว่านั้น ก็คือการบำเพ็ญตน


คนเรา สำหรับการจะรู้ว่าอะไรดีอะไรชั่วนั้นบางทีไม่ใช่เรื่องยาก
สามารถจดจำมาพูดได้ แต่การทำให้ได้อย่างที่พูด !
การเอาชนะอารมณ์ตัวเอง
ให้ประเสริฐอย่างแท้จริงนั่นมันคือสิ่งที่ต้องอุทิศ และใช้การฝึกฝนตน

ตราบใดที่คุณไม่เคยบำเพ็ญเพียร ฝึกจิตขัดเกลาตน
ตั้งใจเข้าใจ หัวใจของวิชาชีพตนเอง
ตราบนั้น คุณก็ยังยึดติดกับหลายๆสิ่ง และมันก็ทำให้คุณเสื่อมในอุดมคติแห่งวิชาชีพแน่นอนในสักวัน
และคุณก็เป็นได้เพียงแค่ของปลอม
เพียงแค่ หนอนเน่าเหม็นที่แอบอิงวิชาชีพนี้เท่านั้น
หรือขยะดีๆนี่เอง


และผมขอฝากถึงหมอบางคนที่ทำตัวมีอีโก้ สูงไม่รู้ตัวว่าอยู่ในกะลาไปวันๆด้วยว่า

คนเก่งคนฉลาด
นั้นไม่ใช่จะสามารถครอบคลุมไปได้ทุกเรื่อง

คนต่อให้สุดเก่งปัญญาล้ำ แต่มีแค่สมอง
นอกนั้นกลัวหางจุกตูดยินดีขายศักดิ์ศรี
ยำเกรงคนชั่ว ไม่มีทางเป็นนายตำรวจนายทหารที่ดีได้



คนเล่นเครื่องดนตรีเก่ง รู้ทฤษฎีล้ำลึกทุกอย่างแต่ไม่รู้จักความรักความอ่อนโยน หรือไม่เคยออกค้นหาชีวิตเลยนอกจากเอาแต่อยู่ในห้องซ้อม ก็ไม่มีวันเป็นนักดนตรีที่สร้างบทเพลงที่ดีมีพลังแห่งจิตวิญญาณได้

นักบวช ต่อให้รู้หลัก รู้สารพัดสิ่งได้อย่างลึกซึ้ง แต่หากจิตใจแฝงไปด้วยความโลภ กิเลศ มอมเมา นั่นก็ไร้ความหมาย



หมอเองก็เช่นกัน หัวใจของหมอคือความเสียสละทุ่มเท เมตตา และศรัทธาในหัวใจของวิชาชีพหมอไม่ได้มีแค่ตำรา
แต่ควรมีความรู้แจ้งแห่งรสชาติแห่งความดีในจิตใจด้วย
ห้องแลปและกองหนังสือไม่ได้สอนสิ่งพวกนั้นคุณได้หรอก
แต่ประสบการณ์ชีวิตของคนเป็นหมอแต่เด็กจนโต ควรผ่านเรื่องราวแห่งความดีงามเสียสละ เมตตามามากมาย มันถึงจะเรียกได้ว่าชีวิตคุณเหมาะสมกับการก้าวสู่ความเป็นหมอ

ศึกษาจริยธรรม ให้ขึ้นใจอยู่เสมอ ให้พอๆกับที่ทบทวนวิชาการทุกวัน

มิเช่นนั้นแล้ว ก็ไม่มีวันที่จะเข้าใจ ว่าควรตัดสินใจอะไรเช่นใด
จากหัวใจจากมโนสำนึก
ให้เข้าถึงหัวใจของคนไข้ได้เลย


คนที่รู้แก่ใจตนว่า มีความโลภสูง ความขี้ขลาดสูง ความเห็นแก่ตัวสูง
เกิดมาไม่เคยกล้าหาญ ไม่เคยเมตตา ไม่เคยเสียสละ ไม่เคยอุทิศ
คนดักดานแบบนี้ มีสมองทางวิชาการไป ก็เท่านั้น
เพราะหัวใจของมันไม่เคยรู้หรอกว่าเวลา เมตตา เวลาเสียสละ
เวลากล้าหาญ ฟันฟ่าในสิ่งที่ถูกต้อง ความรู้แห่งจิตวิญญาณอะไรที่มันไหลเข้ามาให้หัวใจได้รู้แจ้งบ้าง

ผมจึงไม่แปลกใจเลย ที่คนเก่งเรียนสูงแต่ทำไม บางคนเหมือนมีความโง่บังตาในบางอย่าง ก็เพราะจิตอกุศล และวิถีชีวิตที่เสื่อมทราม คอยครอบงำบดบังปัญญาของพวกมันนี่เอง

เรื่องราวของโลกนี้มีอะไรหลายอย่างที่ต้องใช้ใจรู้สึก ใช้เซ้นส์รู้สึก
เพราะสิ่งเหล่านั้นมันอยู่เหนือภาษาหรือแม้แต่ความคิดในสมอง
ไม่ว่าสมองคุณจะคิดเป็นภาษาอะไรในโลก
มันก็ไม่มีวันเรียงร้อย บรรยายสิ่งเหล่านั้นให้เข้าใจรู้แจ้งได้
ตราบใดที่ชีวิตขาดการบำเพ็ญตน ตราบนั้นเซ้นส์ของคุณก็จะดักดานเรื่อยไป



หมอบางคน พูดเก่ง ฉลาดซับซ้อน
หยิบยกนั่นพูดนี่ได้แทบทุกข้อ วาทีไม่เคยแพ้ใคร

แต่สีหน้า น้ำเสียงแววตา
เวลาคุยกับใครนั้น ใครที่เข้าใกล้ก็รู้สึกได้เลยว่า เอ็งน่ะเลว
นี่คือเรื่องจริงที่รังสีคนเรามันสัมผัสกันได้
พูดดีแค่ไหน แต่หน้าชั่วแววตาชั่ว คนเรามันก็รู้กันได้

บางทีแล้วความถูกต้องมันฟ้องได้จากหัวใจ ไม่ใช่จากปาก


ขอเรียนด้วยความเคารพในชื่อแห่งวิชาชีพของคุณ




 

Create Date : 03 กันยายน 2552    
Last Update : 4 กันยายน 2552 12:47:14 น.
Counter : 154 Pageviews.  


ตึ๋งนิวเครียร์
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add ตึ๋งนิวเครียร์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.