ขอบคุณถนนฯ พันทิป ที่ให้โอกาสนักเขียนมืออ่อนเยี่ยงผม
ไม่น่าเชื่อว่าฝันของนายวรุณตัวใหญ่ๆหัวใจติ๊ดเดียวจะเป็นจริงแย้ว
ตอนนี้มีหนังสือรวมเล่มเป็นของตัวเองแล้วจ้าพี่น้องที่รัก
ขอบคุณถนนฯ พันทิป ที่ให้โอกาสนักเขียนมืออ่อนเยี่ยงผม
ขอบคุณเพื่อนๆแสนน่ารักที่คอยให้กำลังใจลุ้นติดหน้าจอ
จากที่เคยหัดเขียนอย่างไม่ค่อยจะมั่นใจ
ก็กลับกลายเป็นมือใหม่บ้ายอ หน้าบานเวลาถูกชม
ต่อมามุมานะปั่นๆๆ จนต้นฉบับถูกรวมเล่มเป็นเรื่องแล้ว
เป็นเรื่อง........แต่น แต้นนนนนน.....
เริงยุโรป โอบไหล่แอลป์ ชนแก้วไวน์
พาเพื่อนๆไปลุยยุโรปตามแนวถนัด
ออกจะเป็นเรื่องสั้นมาก มากกว่าพาเที่ยวธรรมดาๆๆ
เฮ่อ โม้แตกเลยผม ดีใจอะตัวเอง
..
ผมจึงใคร่ขอแจ้งข่าวให้แฟนานุแฟนทราบ
และเป็นตัวอย่างให้เพื่อนๆมือใหม่เยี่ยงผมมีความหวังครับ
สู้ๆๆๆ สมาชิกนักเขียนมือใหม่ทุกท่านอย่าท้อ
กิ๊กก๊อกเช่นผมยังทำได้ ผมจึงเชื่อว่า
สุดยอดฝีมือเช่นท่านๆต้องมีผลงานเด็ดกว่าผมเป็นแน่
ขอให้พวกเรามือใหม่โชคดีครับ
..
แล้วอย่าลืมอุดหนุนให้ผมได้มีค่าเที่ยวแรดแถบยุโรปต่อนะครับ อิอิ



Create Date : 20 สิงหาคม 2549
Last Update : 20 สิงหาคม 2549 21:53:42 น.
Counter : 259 Pageviews.

8 comments
  
ก่อนอื่นของแสดงความยินดีด้วยนะค่ะสำหรับหนังสือ ... คาดว่ากลับไปแล้วยังไงจะมีการอุดหนุนหนังสือเพื่อนบล็อกแน่นอนค่ะ
โดย: JewNid วันที่: 21 สิงหาคม 2549 เวลา:0:43:12 น.
  
จะไปอุดหนุนหน่ะค่ะ เอ๊ เพื่อนชาวบล๊อกพันทิพ วางแผงกันหลายคนแล้วนะเนียะ
โดย: แพนด้าเริงระบำ วันที่: 7 กันยายน 2549 เวลา:23:27:32 น.
  
ไม่ได้ทักทายกับคุณวรุณน๊านนนนนนนนาน ยังพอจำกันได้ไหมคะ
เผลอแป๊บเดียวมีหนังสือคลอดออกมาเป็นเล่มซะแล้ว
ของสำนักพิมพ์อะไรเอ่ย จะได้ไปหามาไว้ชื่นชมซักเล่ม

พักนี้ไม่เห็นคุณวรุณที่ถนนเลย ไปเที่ยวไหนอย่าลืมกลับมาเล่าให้เด็กๆทางนี้ฟังบ้างนะคะ

โดย: travelovers (travelovers ) วันที่: 4 พฤศจิกายน 2549 เวลา:2:52:43 น.
  
ยินดีด้วยีอีกแรงหนึ่งนะคะ
โดย: ก้อนหินริมทาง วันที่: 10 พฤศจิกายน 2549 เวลา:1:17:18 น.
  
สวัสดีปีใหม่นะคะ ยินดีอีกครั้งกะความสำเร็จ จะช่วยสนับสนุนอีกแรงฮ่ะ
โดย: ก้อนหินริมทาง วันที่: 1 มกราคม 2550 เวลา:12:51:39 น.
  



สวัสดีปีใหม่ค่ะ
ยินดีด้วยนะคะ
ไว้โบว์จะไปอุดหนุนค่ะ^^...
โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 3 มกราคม 2550 เวลา:8:10:22 น.
  



สวัสดีวันศุกร์หรรษาค่ะ


ขอให้เป็นอีกหนึ่งวันที่สดใส และ โชคดีค่ะ


”ยินดีด้วยน่ะค่ะ ติดตามอ่านตั้งแต่อยู่ ในเน็ต”


ดูแลสุขภาพบ้างน่ะ พักผ่อนเยอะ ๆ


โดย: Donut_ty วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:13:11:21 น.
  
แวะมาเยี่ยมนะครับ

ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ ถึงแม้ว่าจะมาช้าไปสักนิด

จะลองไปเดินหาดูหนังสือของคุณดูครับ ไม่รู้ว่าขายเกลี้ยงไปหมดแผงหรือยังครับ

อิอิ
โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 14 มิถุนายน 2550 เวลา:17:01:20 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

วรุณนฤมล
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ชายหนุ่มนี้นามวรุณบุญคงน้อย
อายุด้อยต้อยต่ำไม่เดียงสา
รักศาสตร์ศิลป์จึงซมซานจากบ้านนา
ระเห็จมาเมืองกรุงมุ่งสร้างตัว


จิตพาล่องลอยย้อนไกลใจจึงเห็น
อดีตเช่นรอยกระทำทั้งดีชั่ว
สนุกเศร้าวาบหวิวบ้าโกรธกล้ากลัว
บาปพันพัวบุญนฤมิตอดีตตน

ให้คำนึงถึงสายลมโบกโชยเอื่อย
ธารเลาะเลื้อยริมชายป่าในหน้าฝน
มัจฉาน้อยเวียนแหวกว่ายเริงสายชล
ใบไม้หล่นรกราวป่าหญ้าขจี


บึงบัวบานชวนบินร่อนภมรภู่
ฝนพร่างพรูฟ้าสว่างพราวพร่างสี
ปทุมขาวแซมดอกม่วงชมพูมี
รื่นฤดีแดดรอนลับนกกลับรัง

กึ่งราตรีหอมลอยลมชมกลิ่นแก้ว
ปีบร่วงแล้วกลีบรำเพยพระพายสั่ง
หรีดเรไรพงไพรร้องก้องผาดัง
น้ำค้างหลั่งหมอกลอยโรยโปรยโพยม


แสนอาลัยในชีวิตคนชายป่า
นอนมองฟ้านับดวงดาวสกาวโสม
หนาวแต่นอกอุ่นทรวงในใจประโลม
เหมือนอาจโน้มวิมานฟ้าลงมาครอง

สมเพชใจย้ายเข้ากรุงมาตกอับ
หอพักคับแคบขัดเหมือนยัดกล่อง
อบอ้าวกายคล้ายอั้งโล่เสโทนอง
มองฝาห้องต้องคุมขังวังเวงทรวง


นี่หรือคือเวียงชั้นฟ้ามหาเขต
แดนอมเรศเจริญเฟื่องเรียกเมืองหลวง
คนแออัดแต่ส่วนใหญ่หัวใจกลวง
ความหลอกลวงล้วนหลอนทั่วทั้งตัวเมือง

ตึกสูงใหญ่ยอดชูชันถึงชั้นฟ้า
แลรถราล้มหลามคำรามเครื่อง
เสียงกระหึ่มฝุ่นควันฝ้านัยน์ตาเคือง
ค่ำคืนเรืองหลอดไฟฟ้าบ้าเล่นไฟ


บ้างรีบเร่งทำงานจนหามรุ่ง
บ้างก็มุ่งแสวงอำนาจให้บาทใหญ่
ลูกหลานถูกทิ้งขว้างเหมือนร้างไกล
เงินทองไซร้สิ่งสอพลอหล่อเลี้ยงกาย

ผู้มีอัฐถูกนับถือคือพระเจ้า
สั่งซื้อข้าวของสิ่งใดได้ดังหมาย
ต่างละโมบโลภริญำ*ศีลธรรมวาย
บ้างยอมขายแม้ศักดิ์ศรีชีวีตน


แบ่งผักฝ่ายรวมพลังไล่ให้อนาถ
จ้องพิฆาตทำลายล้างอ้างฉ้อฉล
เงินเป็นใหญ่ไร้คุณธรรมนำกมล
ล้วนวกวนก่อบาปกรรมย่ำยีกัน

คนจนดั่งนายวรุณฤๅอุ่นสุข
แค่ไม่ทุกข์เพียงวันใดใช่คือฝัน
จะกินอิ่มนอนอุ่นได้อย่างไรกัน
เพราะนับวันเงินร่อยหลอไม่พอกิน


อุตส่าห์สอบเอนทรานซ์แล้วติดแถวหน้า
เข้ามหาวิทยาลัยได้เรียนศิลป์
ลูกชาวนาสามัญชนจนติดดิน
ต้องโผผินจากบ้านนามาอยู่กรุง

พ่อก็แก่แม่ก็เฒ่าเจ้าคงเห็น
อยากจะเป็นนายช่างศิลป์ตามจินต์มุ่ง
ต้องไขว่คว้าสองมือหาสองขาพยุง
ถึงไต่รุ้งสอยตะวันไม่ครั่นคราม

All Blog