เชิญแวะร้านกาแฟอร่อยและน่านั่งดื่มบรรยากาศที่สุดในเวียนนา ออสเตรีย
..ผมยืนรอที่นั่งในร้านกาแฟ Sacher
ที่หัวมุมถนน Cartner st. อันโด่งดังของกรุงเวียนนา
นานหลายนาทีด้วยความหงุดหงิด
ฝรั่งหัวทองมันมองไม่ค่อยเห็นคนเอเชีย
โอเวอร์โค๊ตของผมเริ่มแห้งแล้ว
ผมเหล่แหม่มบริกรด้วยความน้อยใจ
เธอผายมือขอโทษ แต่สายไป
ผมหยิบหมวกมาสวมแล้วเดินออกจากร้าน
ไม่กงไม่กินก็ได้วะ เปลี่ยนกลิ่นดูมั่งดีกว่า
ผมเดินเตลิดตากฝนปรอยๆเข้าไปทางโบสถ์สเตฟาน
ว่าจะไปดื่มกาแฟที่ร้านใต้ห้าง
เดินได้เกือบครึ่งทาง บังเอิญนึกได้
ร้านกาแฟน่ารักๆทางขวามือยังเปิดรอผมอยู่นี่
ลองและไปเหล่สาวบริกรที่ร้านดูดีกว่า
ไม่เคยชิมกาแฟร้านเธอสักที
รอยยิ้มรับแขกกว่าร้านดังเป็นไหนๆ
คนก็ไม่พลุกพล่านด้วย
ผมเข้าร้านพอดีกับฝนลงเม็ดแรงขึ้น
ตกลงใจหยิบหนังสือของ 'รงค์ ออกมาอ่าน
ผมสั่งเค๊กเนยสดราดครีมคาราเมล
กาแฟเวียนนา แก้วเล็กแต่ไม่น่าเชื่อว่า สุดยอด
เธอออกมาถามภาษาเยอรมัน
นัยว่าจะรับอะไรเพิ่มไหม
แต่ผมรู้ว่าเธออยากดูหนังสือของผม
ไตแลนเด้อ ?
ผมยิ้มยักไหล่
เธอบอกผมว่าเธอ เธอชอบคนไทย
เธอยิ้มไม่หุบเมื่อผมเล่าเรื่องเมืองไทย
นอกจากเค๊กจะหอมหวานมันชื่นใจ
กาแฟเวียนนา กลางกรุงเวียนนาแก้วนั้น
อร่อยที่สุดเมื่อดื่มแกล้มสาวผมทองหน้าหวาน
บรรยากาศอบอุ่นอย่างนี้ เชิญเพื่อนๆร่วม เชียร์
ผมหายหนาวแล้วเพราะอุ่นไอสาวออสเตรีย..






Create Date : 13 กันยายน 2548
Last Update : 13 กันยายน 2548 20:59:03 น.
Counter : 558 Pageviews.

19 comments
  
ต้องบอกว่าอ่านแล้วประทับใจกับเรื่องราวเลยค่ะ
ใครเลยจะดีใจเท่าเราเรื่องราวของประเทศเราให้
เค้าฟังแล้วเค้าชอบ ฟังแล้วดีใจนะค่ะ

แล้วบรรยากาศหนาวๆ มเรื่องราวแบบนี้แล้วทำ
ให้เราอุ่นหัวใจขึ้นเยอะเลยเน๊อะ
โดย: JewNid วันที่: 13 กันยายน 2548 เวลา:21:45:44 น.
  
อ่านแล้วอมยิ้มค่ะ...เขียนได้ประทับใจเหมือนเคยค่ะ

ป.ล. ลืมเห็น cursor เป็นรูปกระต่ายด้วย อิอิ น่ารักจังค่ะ
โดย: Hachimitsu วันที่: 13 กันยายน 2548 เวลา:22:23:56 น.
  
ประทับใจค่า

ไปหาไออุ่นชายออสเตรียมั่งดีกว่า




...
โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 14 กันยายน 2548 เวลา:11:49:00 น.
  
สงสัยอ่ะค่ะว่าตกลงเจ้าของบล็อคเป็นผู้หญิงหรือว่าผู้ชายกันแน่อ่ะค๊า


หลังๆ มาคุยเป็นผู้ชาย ^^'





...




โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 14 กันยายน 2548 เวลา:17:04:13 น.
  
อิอิ นี่ขนาดบอกว่าชอบคนไทยยังอุ่นขนาดนี้ ถ้าบอกว่าชอบผู้ชายไทยจะอุ่นขนาดไหนหนอ
โดย: สายลมโชยเอื่อย วันที่: 15 กันยายน 2548 เวลา:7:34:18 น.
  
ร้านน่านั่งจัง

แต่พยายามเลิกกินกาแฟมาสักพักแล้วง่ะ
(อดใจไม่ไหวก็กินมั่ง)

มีชาให้กินมั้ยคะ?


คิดถึงเช่นกัน

ว่างๆ ก็แวะไปหาอีกน้า
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 15 กันยายน 2548 เวลา:14:38:31 น.
  

สำนวนการเขียนเรียกรอยยิ้มเลยค่ะ ... ชอบจัง...

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะคะ ...สงสัยเหมือนโบว์ blueberry_cpie เลยค่ะ..อิอิ
โดย: ตะกร้าหวายสีขาว วันที่: 15 กันยายน 2548 เวลา:17:44:44 น.
  
ป้ามดอยากลิ้มกาแฟเวียนนาจัง รักกาแฟที่สุดเลยค่ะ
โดย: ป้ามด วันที่: 15 กันยายน 2548 เวลา:19:37:36 น.
  
ประทับใจ แบมชอบนะคะไปร้านไหน พนักงาน คุยกับเราเป็นกันเอง แบบว่าไปแล้ว อยากกลับไปอีกค่ะ

สบายดีนะคะ แล้วคนที่รัก หายป่วยยังคะ แบมแอบเป็นห่วงค่ะ
โดย: yadegari วันที่: 15 กันยายน 2548 เวลา:20:56:30 น.
  
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เดินทางจิเนี่ย
เห็นวนเวียนอยู่
ดูแลสุขภาพนะคะ ^^



...
โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 16 กันยายน 2548 เวลา:8:16:47 น.
  
แวะมาเยี่ยมค่ะ
โดย: Hachimitsu วันที่: 16 กันยายน 2548 เวลา:20:50:55 น.
  
แวะมาเยี่ยมค๊า สบายดีมั้ยค๊า วี่ก็ยุ่งๆค๊า คงเข้ามาไม่ได้ทุกวันนะคะ คิดถึงค๊า อยากไปกินกาแฟด้วยคนอะคงจะรสชาติอร่อยน่าดูนะ
โดย: กีวี่สีฟ้า วันที่: 17 กันยายน 2548 เวลา:2:31:49 น.
  




โดย: โสมรัศมี วันที่: 17 กันยายน 2548 เวลา:15:04:49 น.
  
สวยจังค่ะ
เวบก็สวย...มากกกก

กี่มากจะบรรยายความสวยได้หมด?
โดย: โตมิโต กูโชว์ดะ วันที่: 17 กันยายน 2548 เวลา:21:51:25 น.
  
โห อ่านแล้วหิวสุดๆ
เค้กเนยสด...ราดครีมคาราเมล (นึกภาพทำตาเคลิ้มๆ ไว้นะคะ)
จ๊อกกกกกกกกก...
จ๊อกกกกกกกกกกกก...
ฮือๆ คุณวรุณฯ ใจร้าย
จ๊อกกกกกกกกกกกกกกกกกก
.....
อิอิ เข้ามาเป็นคนแอบดูแบบผีๆ มานาน วันนี้ได้ฤกษ์ลงชื่อเพราะของกินเสียที (แหะๆ)
เว็ปสวยจังเลยค่ะ ภูเขาด้านหลังก็สวย ขนาดเงาในแม่น้ำยังสวย

....จ๊อกกกกกกกกกกกกกกก
โอย..หิว
โดย: surudee ไม่ได้ล้อกอินค่า IP: 58.10.18.66 วันที่: 18 กันยายน 2548 เวลา:11:20:42 น.
  
เว็บสวยจริงๆ ค่ะ รู้สึกอบอุ่นสบายตาจังเลย เห็นรูปแล้วก็อยากไปด้วย
โดย: tabebuia วันที่: 29 กันยายน 2548 เวลา:11:46:53 น.
  
เคยไปเที่ยวออสเตรียเมษาที่ผ่านมา ประทับใจมาก
โดย: เจน IP: 124.121.48.80 วันที่: 25 สิงหาคม 2549 เวลา:20:24:32 น.
  
คุณลองหลับตาแล้วนึกภาพ คุณนั่งอยู่ในสวนหลังบ้านพร้อมทั้งจิบกาแฟร้อนหอมกรุ่น และชิมเค้กฝีมือโฮมเมดรสชาตินุ่มละมุนลิ้น จนหมดชิ้นไม่รู้ตัว ท่ามกลางพรรณไม้นานา มีเสียงเพลงแว่วๆ มาตามสายลมเอื่อยๆพอให้เย็นสบายตัว เห็นนกตัวน้อยบินไปเกาะกิ่งไม้ หรืออาจมีใบไม้ร่วงลงมาทักทายที่ตักคุณ…..บรรยากาศอย่างนี้รอให้คุณมาสัมผัสได้ที่ร้าน The Mood of Coffee ร้านกาแฟในสวนที่ให้ความรู้สึกเหมือนคุณอยู่ที่บ้าน หมู่บ้านทาวน์อินทาวน์ ซอย 3/4 ถนนศรีวรา เปิดบริการวันจันทร์-เสาร์ ตั้งแต่ 8.00-21.00 สามารถสอบถามเส้นทางและข้อมูลได้ที่เบอร์ 02-9490783 หรือ 081-3403030 (free wireless)


โดย: The Mood of Coffee IP: 124.121.223.45 วันที่: 23 พฤษภาคม 2551 เวลา:16:21:25 น.
  
ชอบกลอนด้านข้างจังเลยครับ

ชอบร้านกาแฟด้วยครับ จะเก็บไปเป็นไดเดียแต่งร้านสาขาต่อไปนะครับ
โดย: macoffee วันที่: 26 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:48:18 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

วรุณนฤมล
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ชายหนุ่มนี้นามวรุณบุญคงน้อย
อายุด้อยต้อยต่ำไม่เดียงสา
รักศาสตร์ศิลป์จึงซมซานจากบ้านนา
ระเห็จมาเมืองกรุงมุ่งสร้างตัว


จิตพาล่องลอยย้อนไกลใจจึงเห็น
อดีตเช่นรอยกระทำทั้งดีชั่ว
สนุกเศร้าวาบหวิวบ้าโกรธกล้ากลัว
บาปพันพัวบุญนฤมิตอดีตตน

ให้คำนึงถึงสายลมโบกโชยเอื่อย
ธารเลาะเลื้อยริมชายป่าในหน้าฝน
มัจฉาน้อยเวียนแหวกว่ายเริงสายชล
ใบไม้หล่นรกราวป่าหญ้าขจี


บึงบัวบานชวนบินร่อนภมรภู่
ฝนพร่างพรูฟ้าสว่างพราวพร่างสี
ปทุมขาวแซมดอกม่วงชมพูมี
รื่นฤดีแดดรอนลับนกกลับรัง

กึ่งราตรีหอมลอยลมชมกลิ่นแก้ว
ปีบร่วงแล้วกลีบรำเพยพระพายสั่ง
หรีดเรไรพงไพรร้องก้องผาดัง
น้ำค้างหลั่งหมอกลอยโรยโปรยโพยม


แสนอาลัยในชีวิตคนชายป่า
นอนมองฟ้านับดวงดาวสกาวโสม
หนาวแต่นอกอุ่นทรวงในใจประโลม
เหมือนอาจโน้มวิมานฟ้าลงมาครอง

สมเพชใจย้ายเข้ากรุงมาตกอับ
หอพักคับแคบขัดเหมือนยัดกล่อง
อบอ้าวกายคล้ายอั้งโล่เสโทนอง
มองฝาห้องต้องคุมขังวังเวงทรวง


นี่หรือคือเวียงชั้นฟ้ามหาเขต
แดนอมเรศเจริญเฟื่องเรียกเมืองหลวง
คนแออัดแต่ส่วนใหญ่หัวใจกลวง
ความหลอกลวงล้วนหลอนทั่วทั้งตัวเมือง

ตึกสูงใหญ่ยอดชูชันถึงชั้นฟ้า
แลรถราล้มหลามคำรามเครื่อง
เสียงกระหึ่มฝุ่นควันฝ้านัยน์ตาเคือง
ค่ำคืนเรืองหลอดไฟฟ้าบ้าเล่นไฟ


บ้างรีบเร่งทำงานจนหามรุ่ง
บ้างก็มุ่งแสวงอำนาจให้บาทใหญ่
ลูกหลานถูกทิ้งขว้างเหมือนร้างไกล
เงินทองไซร้สิ่งสอพลอหล่อเลี้ยงกาย

ผู้มีอัฐถูกนับถือคือพระเจ้า
สั่งซื้อข้าวของสิ่งใดได้ดังหมาย
ต่างละโมบโลภริญำ*ศีลธรรมวาย
บ้างยอมขายแม้ศักดิ์ศรีชีวีตน


แบ่งผักฝ่ายรวมพลังไล่ให้อนาถ
จ้องพิฆาตทำลายล้างอ้างฉ้อฉล
เงินเป็นใหญ่ไร้คุณธรรมนำกมล
ล้วนวกวนก่อบาปกรรมย่ำยีกัน

คนจนดั่งนายวรุณฤๅอุ่นสุข
แค่ไม่ทุกข์เพียงวันใดใช่คือฝัน
จะกินอิ่มนอนอุ่นได้อย่างไรกัน
เพราะนับวันเงินร่อยหลอไม่พอกิน


อุตส่าห์สอบเอนทรานซ์แล้วติดแถวหน้า
เข้ามหาวิทยาลัยได้เรียนศิลป์
ลูกชาวนาสามัญชนจนติดดิน
ต้องโผผินจากบ้านนามาอยู่กรุง

พ่อก็แก่แม่ก็เฒ่าเจ้าคงเห็น
อยากจะเป็นนายช่างศิลป์ตามจินต์มุ่ง
ต้องไขว่คว้าสองมือหาสองขาพยุง
ถึงไต่รุ้งสอยตะวันไม่ครั่นคราม

All Blog