One Fine Day :)
Group Blog
 
All blogs
 
เปิดถุงงานหนังสือ...แบบดีเลย์

เบี้ยวมาหลายวันแล้ว วันนี้ก็ชำระสะสางซะหน่อย เดี๋ยวจะไม่ได้เขียนกันพอดี

งานหนังสือปีนี้ เสียตังค์ไม่มากเลยค่ะ เหตุผลหลักสำคัญคือ เวลาเดินน้อยมากๆ แถมซื้อมาก็ยังไม่ทราบว่าจะได้อ่านเมื่อไร แม้คนขายจะพยายามเชียร์ว่าหนังสือไม่เน่าไม่บูดนะฮ้า แต่อิฉันก็ยังแอบลังเลนิดๆหน่อยๆ ยิ่งถ้าซื้อมาแล้วดั๊นมีเวลาอ่านมันจะยิ่งรู้สึกผิด เพราะแปลว่าเบียดเบียนเวลาอ่านหนังสือเรียนไปแน่ๆ ไม่ต้องสงสัย


ปกติ ปลายฝนต้นหนาวยังงี้ เรามักจะรู้สึกสบายๆ ไม่รีบไม่ร้อน ไม่สะทกสะท้านกับสภาพแวดล้อมรอบกายมากนักหรอกค่ะ ฟังเพลงไปวันๆ ปล่อยความคิดปล่อยหัวใจไปกับบรรยากาศหวานๆปลายปี มีปีนี้แหละที่รู้สึกรุ่มร้อนดั่งไฟลนก้นตลอดเวลา หาอารมณ์สุนทรีไม่ได้เลย แม้ว่าจะพยายามโดดเรียนไปทำท่าทางสุนทรีอยู่แถวๆสยามมั่ง แต่ก็ไม่ได้ผล


มาเริ่มที่เล่มแรกกันเลยดีกว่า
หนังสือที่ ตรงดิ่งเข้าไปซื้อแบบไม่กลัวผู้คนเบียด คือเล่มนี้เองค่ะ "ลอนดอนไดอารี่ 1.1* พอจะมีเวลาให้ความสุขบ้างไหม" เล่มนี้ตามติดแต่ตั้งเห็นพี่เอ๋เค้าเอาปกมาลงในบล็อกเค้าแล้วล่ะ พี่คนนี้เขียนอะไรๆก็ล้วงเงินออกไปจากกระเป๋าเราได้ทุกที คนบ้าอะไร เขียนสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกประทับใจได้ซ้ำไปซ้ำมาอยู่นั่นแหละ

ตอนซื้อก็มีอุปสรรคนะคะ วันที่ไปวันแรก ไอเราก็อุตส่าห์มุ่งตรงไปยังบูธอะบุ๊ก เห็นเล่มนี้อยู่ไวๆ ตรงชั้นที่กำลังรอจ่ายตังค์ ในใจก็คิดว่า นี่แหละ ในที่สุดก็จะได้อ่านแล้วโว้ย จะแอบอู้พีบีแอลมานั่งอ่านให้ฉ่ำใจไปเรยย

นั่นแหละค่ะ ใช่เลย เดากันแม่นล้ว เล่มที่เห็นมันเป็นเล่มสุดท้าย

โห ปีกหักห่อเหี่ยวทีเดียว จนไม่รู้ว่าจะซื้ออะไรเลยนะนั่น เดินไปบลิส หนังสือของนักเขียนคนโปรดของฉันก็เห็นของโปสเตอร์แล้ว แต่แต่แต่ มันยังไม่มา!! อู๊ยย สรุปวันแรกเจ็บปวดอย่างแรงค่ะ เจียดเวลาไปแล้วยังไม่ได้ของที่ต้องการมา



สำหรับเล่มนี้อ่านแล้วไปนิดหนึ่งค่ะ รูปสวยเรื่องเล่างามมีมุมแปลกๆที่ไม่เคยคิดให้ประทับใจเหมือนเคย ยังไม่อยากให้จบไวนักเลยค่อยๆละเลียดและเล็มอ่าน ช่วงนี้ก็เอาติดตัวไปคณะทุกวันเลย ไปอวดเพื่อนๆว่า ฉันได้เป็นเจ้าของมันแล้วนะ แม้จะเป็นพิมพ์ครั้งที่สามก็เหอะ ถือว่าซื้อภายในอาทิตย์แรกที่มันวางขายแล้วกัน



Remember me? ยังจำได้ไหม
นี่แหละค่ะ อีกเล่มที่เล่าไปก่อนหน้า คนเขียนคนนี้เราชอบเค้ามาก โซฟี คินเซลลาเขียนอะไรก็สนุกไปหมดเลย เป็นคนที่เขียนหนังสือภาษาอังกฤษแล้วเราสามารถอ่านได้จนจบโดยไม่ท้อไปก่อน คำศัพท์คำพูดจาเขาชัดเจนดีค่ะ แปลง่าย พล็อตก็ชัด ตรงที่อ่านไม่รู้เรื่องก็เลยเดาๆต่อไปได้ เหมาะกับนักเรียนภาษาอังกฤษพอไปวัดไปวาได้อย่างเรามาก

ที่ซื้อภาษาไทยคราวนี้เพราะอยากจะประหยัดเวลาอ่ะค่า ไม่งั้นเดือนหนึ่งก็คงไม่จบ ไม่มีเวลาแล้วยังทู่ซี้อ่านอังกฤษมันน่าสมเพชน้อยอยู่เมื่อไร ยิ่งตอนนี้พีบีแอลก็ทำให้ต้องอ่านเท็กซ์อังกฤษอย่างน้อยวันละหลายๆๆๆสิบหน้า ขออ่านแต่ไทยแสดงอาการอิงลิชโฟเบียแป๊บแล้วกัน ขี้เกียจเมาภาษาค่ะ

อีกอย่าง เล่มภาษาอังกฤษมันออกมานานมากแล้วล่ะ แต่ออกเป็นเล่มใหญ่ แพงเชียว ดังนั้นคิดสะระตะแล้ว ซื้อนี่แหละ คุ้มทั้งเงินประหยัดทั้งเวลา!

เล่มนี้ยังไม่ได้อ่านเลย แต่ skim reading ไปรอบถ้วนแล้ว ก็น่าจะสนุกดี ไว้อ่านจบจะมาเล่าอีกทีค่ะ



สรวงฟ้า ลักษณวดี
เป็นเล่มที่จับผลัดจับผลูได้มาอย่างแรง มีคำยุจากคนขายผสมกับยอดขายที่เห็นแล้วอึ้ง แถมคำโฆษณาที่ว่าเหมือนดั่งดวงหฤทัยค่า น่ารักมากมาย อู๊ย ตาลุกวาวตั้งแต่ได้ยินคำว่าดั่งดวงฯแล้วล่ะ ก็เลยซื้อมา

แต่อ่านแล้ว มันก็ไม่ค่อยเหมือนนะคะ ไม่ค่อยกุ๊กกิ๊กอย่างที่หวังไว้อ่ะค่ะ แอบเฟลนิดหน่อยก็แอบหวังไว้มากนี่นา แถมซื้อมาแล้วพ่อก็เดินมาตอกย้ำว่า สนพ.เนี้ย หนังสือแพง! ทำให้เรารู้สึกเสียใจไปสามวิ พอคิดอีกทีว่ามันเป็นเงินพ่อ เก๊าะเลยโล่งอก

อีกอย่างภาษาใช้ภาษาเหนือเยอะด้วย แม้จะมีคำแปลให้เป็นระยะๆ แต่ลูกกรุงเทพทั้งตัวอย่างเราไม่คุ้นเคยเอาซะเลย ได้แต่เดาๆ จากความรู้ภาษาไทยที่ยังพอเหลือๆ เรียกว่าเราคุ้นกับอังกฤษมากกว่าก็ไม่ผิดนัก เลยอ่านได้วันละนิดวันละหน่อย ไม่งั้นงงค่ะ ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร

รวมๆก็สนุกตามมาตรฐานของคุณหญิงป้านะคะ



Change
หนังสือของอะบุ๊กค่ะ มีนักเขียนรับเชิญหลายท่าน มีคนที่เราแอบปลื้มตัวหนังสือมากมายด้วย แถมคอนเซปต์ก็เขียนเกี่ยวกับความเปลี่ยนแปลงอันเป็นสิ่งเดียวของโลกที่ไม่เปลี่ยนไป (เข้าใจไหมคะ) ก็เลยหยิบมา

เล่มนี้พี่น้องประเสริฐกุลเขียนทั้งคู่เลยนะคะ ตอนแรก เราชอบคนน้องมากเลย อ่านมุมมองเค้าแล้วมันดูมีอะไรให้คิดต่อไปได้ แต่หลังๆ ดูจะเน้นเสียดสีอะไรสักอย่างมากไปสักหน่อย (เราก็ไม่ทราบนะคะว่าอะไร แต่อ่านแล้วมันให้ฟีลเหมือนอะไรก็เป็นไปได้ยาก) พอได้อ่านโลกจิตของคนพี่แล้วเปลี่ยนกรี๊ดแทนไทไปเลย ช่วงนั้นเรียนนิวโรอยู่ด้วยก็ยิ่งเคลิ้ม คนอะไรเอาบทยากๆมาเขียนให้ฮาได้ นับถือจริงๆค่ะ

ยังไม่ได้อ่านเหมือนกัน เก็บไว้ว่างๆเวลาต้องการแรงบันดาลใจจะทำอะไรค่ะ


แม่ค้าขนมหวาน ฬีฬา
แบบว่าแบบว่าได้ยินมานานว่าสนุก กุ๊กกิ๊กหวานมาบู๊ผลาญกลับไปนิดหน่อย แถมโด่งดังจนจะเอามาสร้างเป็นละครเชียวนะ ไม่ได้การแล้ว ต้องหามาอ่านก่อนว่ามันเป็นไง เดี๋ยวละครแปลงมันหายไปหมด จินตนาการฉันจะไม่ได้ทำงาน

ก็สนุกสมคำร่ำลือค่ะ แม้พล็อตช่วงท้ายจะแปร่งไปนิดๆ เหมือนแต่งไปๆแล้วก็เสริมเอาทีหลัง ยังไงไม่ว่ากันค่ะเพราะทำได้ค่อนข้างเนียบและก็สนุกอยู่ดี เราก็ชอบพระเอกแบบที่ดูมีอำนาจในตัวหน่อยๆอยู่แล้วก็เลยเข้าข้างค่ะ


พลับพลึงสีรุ้ง ฬีฬา
เล่มนี้ก็เห็นเค้าเชียร์อีกแล้ว แถมพิมพ์ครั้งที่สองภายในงานซะด้วย ไม่ได้การละ มันต้องดีแน่ ว่าแล้วหมูหวานก็ควักตังค์จ่ายไปแบบไม่คิดหน้าคิดหลัง เท่าที่อ่านก็สนุกดีนะคะเป็นเรื่องผู้หญิงสวยๆหลากสไตล์คนหนึ่ง ซึ่งเราชอบทีเดียวแบบว่าตอนนี้กำลังเปลี่ยนสไตล์เสื้อผ้าไปเยอะอยู่(แม้จะเทียบสไตล์แต่งหน้าไม่ได้)


ถือว่าโดนในระดับหนึ่งค่ะ แต่ไม่รู้ว่าอ่านตอนเหนื่อยจากทำเคสหรือไงไม่ทราบ ความรู้สึกต่อพระเอกของอิฉันมันเฉื่อยชาชอบกล ช่วงนี้เบื่อคนหลงตัวเองมาก คนไม่นึกถึงใจใคร พระเอกในอุดมคติของเรามันต้อง โอเค คือทำอะไรมุ่งมั่น แต่ก็นึกถึงใจคนอื่นด้วย มีน้ำใจนักกีฬา สู้ต่อหน้าอะไรประมาณนี้ พอเวลาอ่านแล้วเจอผู้ชายแบบที่ผู้หญิงเขามีแฟนอยู่แล้ว แต่คิดว่านั่นไม่ใช่ปัญหา แย่งได้..เราก็เลยไม่ค่อยชอบน่ะค่ะ

เอาเป็นว่าเล่มนี้ อ่านแล้วสบายๆไม่คิดมาก ชอบนางเอกแต่เฉยๆกับพระเอกค่ะ


Soulmate คนไหนที่ใช่คู่แท้
อันนี้เป็นหนังสือแนวจิตวิทยาค่ะสนพ.มติชน คนเขียนเค้าเชื่อว่า คนที่มาคู่กันได้ในชาตินี้จะมีความเกี่ยวพันกันในชาติก่อน บางคู่ได้ครองคู่กันทุกชาติทุกภพต่อมา แต่บางคนก็ทำบุญร่วมกันไว้ให้ได้มาอยู่ด้วยกันพักเดียว พอหมดบุญก็แยกย้ายกันไป

แหม เราผู้ซึ่งเชื่อในความรักแท้ และคิดอยู่ในใจเสมอว่ามันเป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่สุด ที่คนสองคน ต่างที่มา ต่างพื้นเพ ต่างเพศ(??) มาพบกันในวันดีๆสักวันแล้วความรู้สึกก็งอกงามตรงกันขึ้นมาได้ จะมีสักกี่คนเป็นแบบนี้ นี่คือปาฏิหาริย์ชัดๆ

เห็นแล้วก็คว้าเล่มนี้มาแบบไม่คิดเลยค่ะ อ่านแล้วซาบซึ้งดีค่ะ เอาไว้อ่านก่อนนอนประจำ เผื่อจะเรียกคู่แท้ของเราปรากฏตัวขึ้นมาไวๆมั่ง


เอลันตรา ดวงตะวัน
ของดวงตะวัน ไม่มีอะไรต้องพรรณนาต่อค่ะ เป็นนักเขียนในดวงใจขึ้นแท่นไปอีกคนแล้ว อ่านของเค้าไปหมดทุกเล่มแล้วมั้ง เรียกว่าอ่านตั้งแต่ยุคแรกๆ สมัยหน้าปกเรียบๆเป็นรูปๆเดียวอยู่เลย ค่อยๆเห็นพัฒนาการทางการเขียนของคุณดวงตะวันเรื่อยๆ

สำหรับเรื่องนี้เป็นชุดธิโมส์ค่ะ เล่มที่เท่าไรแล้วขี้เกียจนับ เป็นภาคต่อหลั
จาก กาย กานาเมซกับกีระดาราสามพันปีก่อน แล้วผลุบกลับมาราชวงศ์ยุคปัจจุบันกับเจ้าชายสายเอลันตราและบอดี้การ์ดสุดสวย เล่มนี้จะย้อนเล่าไปถึงสายราชวงศ์เอลันตราว่ามีประวัติความเป็นมาจากใคร เฉลยปริศนาจากเล่มก่อนๆหลายที่ด้วย น่ารักดีค่ะ

พระเอกเล่มนี้ เราล่ะกรี๊ดกร๊าด เป็นแบบที่ชอบทีเดียวมุ่งมั่น อารมณ์ร้อน แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่นึกถึงใคร อ่านจบรวดเดียวในคืนเดียวอ่ะค่ะ ตอนเช้ากลายเป็นหมูแพนด้าไปเรียนพีบีแอลเลย


เงาเสน่หา นราเกตต์
พี่เกดเป็นอีกคนที่เราตามงานเขามาอย่างสม่ำเสมอ ตั้งแต่สมัยเค้าเขียนดาวห่มฟ้า ที่ไล่ตามอ่านตั้งแต่เพิ่งเตรียมตัวสอบเข้าเตรียมอุดม พอสอบติดหมอจุฬาฯปุ๊บพี่ถึงค่อยเขียนจบน่ะค่ะ แฟนพันธุ์ทรหดเลย แต่เดี๋ยวนี้ผลงานพี่เค้าออกมาเรื่อยๆนะคะ แต่สไตล์พี่เค้าเรียบเรื่อยลงชอบกล คือ นางเอกมันคล้ายๆเดิมไปหน่อย

เงาเสน่หานี่ใช้จินตนาการเยอะมากนะคะกว่าจะปั้นออกมาได้ขนาดนี้ ขอปรบมือให้ดังๆเลยค่ะ มีหลายเรื่อง อย่างยีนรหัสเบสที่มันซ้ำกัน เวลาแบ่งตัวจะลดลงไปเรื่อยๆแล้วคาดว่าตรงนี้เองที่ทำให้คนแก่ลง เรื่องนี้เราเพิ่งเรียนในคณะไม่นานเองนะ มันลึกมากเลยทีเดียว ชื่นชมว่าข้อมูลปึ้กมากค่ะ

ถือเป็นเรื่องแปลกเรื่องหนึ่ง และก็น่าประทับใจอีกเรื่องค่ะ แม้พระเอกจะน่ากลัวโคตร จะน่ากลัวไปไหนอ่ะ ถามหน่อยฮึ!


รู้สึกจะหมดแล้วค่ะ เปิดถุงใบย่อมๆของนักเรียนเบี้ยน้อยหอยน้อยเวลาน้อยก็เงี้ยแหละค่ะ
มีใครซื้อเหมือนกับเราบ้างไหมคะ?


Create Date : 05 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 5 พฤศจิกายน 2551 22:41:09 น. 12 comments
Counter : 121 Pageviews.

 
สวัสดีค่ะ

ไปงานหนังสือมาเหมือนกัน ได้นิยายมาสามเล่ม อ่านจบไปเรียบร้อยแล้ว กะว่างวดหน้าจะไปอีกที หุหุ


โดย: Tukta21 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:2:28:58 น.  

 
อ่านหมดแล้วเหรอ เร็วจัง เพิ่งเอง เรายังมะได้อ่านเย้ย


โดย: Boyne Byron วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:55:10 น.  

 
ซื้อเหมือนกันหลายเล่มเลยค่ะ แต่ว่าเรายังไม่ได้อ่านเลยซักเล่ม


โดย: หมูย้อมสี วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:12:57:28 น.  

 
คุณน้องหวานจ๋อยหยอด มีโอกาสเปิดถุงหนังสือแล้ว (ดีใจด้วย) ส่วนของคุณพี่นี่หนา หนังสือยังนอนกองอยู่ในกระเป๋าลากเลยค่า ..
ว่าแล้วก็จดชื่อหนังสือจากคุณน้องไว้อีกหลายเล่มเลย จะตามล่าไปซื้อหามาเพิ่ม ของเดิมซื้อมากี่เล่มไม่ได้นับ แต่จ่ายไป 9,XXX จะได้อ่านเมื่อไรกันหนอ


โดย: ssombkk IP: 124.121.84.25 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:14:02 น.  

 
ยินดีด้วยค่าที่อ่านจบเกือบทุกเล่มแล้ว อ่านเร็วจังเลย

(หันมามองตัวเองแล้วเศร้า กองที่ดองจากงานหนังสือเดือนตุลา 50 บางเล่มยังอ่านไม่จบเลย )


โดย: จินตานุภาพ วันที่: 7 พฤศจิกายน 2551 เวลา:12:36:38 น.  

 
ได้มาโอเคเหมือนกันนะคะ แม้ว่าวันแรกจะพลาดหวังไปนิดหนึ่งเนาะ

ปีนี้ได้ไปครั้งเดียวเองค่ะ แต่ก็หมดไปมิใช่น้อย


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 7 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:58:07 น.  

 
อยากอ่านเรื่อง ลอนดอนไดอารี่จัง ของสำนัหพิมพ์อะไรหรอคะ สนุกไหมเอ่ย


โดย: parfait-ice วันที่: 15 พฤศจิกายน 2551 เวลา:16:36:56 น.  

 
อ่านเยอะดีจัง

เรารึก็ไม่ได้จับหนังสือมาอ่านแบบจริงๆจังๆมาเกือบปีแล้วหละ เง้ออ


โดย: Escobar วันที่: 16 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:06:56 น.  

 
อ่านกันคนละแนวเลยเจ้


โดย: 125 66 IP: 58.9.42.200 วันที่: 18 พฤศจิกายน 2551 เวลา:0:22:57 น.  

 
อ่านคนละแนวเหมือนกันครับ
แต่ก็มีบางเล่มที่น่าสนใจ
สงสัยต้องรองานสัปดาห์หนังสือครั้งใหม่


โดย: basbas วันที่: 22 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:30:34 น.  

 
นิกส์ชอบสรวงฟ้าค่ะพี่หวาน
อ่านจบเล่มหนึ่งแต่ยังไม่มีเวลาอ่านเล่มสองเลย
ภาษาที่ใช้เขียนส่วนใหญ่ (แทบทั้งเล่ม)จะเป็นภาษาเหนือค่ะ เรียกว่าคำเมืองเจ้า อิอิ

^___^


โดย: ไอเนะกิจัง วันที่: 23 พฤศจิกายน 2551 เวลา:7:45:28 น.  

 
จะลองไปหาอ่านนะคะ ลอนดอนไดอารี่อ่ะค่ะ


โดย: parfait-ice วันที่: 30 พฤศจิกายน 2551 เวลา:17:17:55 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

หวานจ๋อยหยอด
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เด็กผู้หญิงหน้ากลมชื่อหวานแต่เปรี้ยว
รักจะมองโลกผ่านเลนส์สีกุหลาบ
รักงานเขียนมากกว่าอะไร
รักคนไข้...หรือเปล่านะ?
รักและแคร์เพื่อนๆรอบตัว
รักครอบครัวที่สุด
Friends' blogs
[Add หวานจ๋อยหยอด's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.