GRANDMOM'S LIFE

วันจัน
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




อดีต ครูระดับประถมศึกษา 12 ปี ข้ามขั้นมาเป็นครูระดับอุดมศึกษา 29 ปี ปัจจุบัน เป็นผู้เกษียณ อายุราชการ ปีที่ 7

งานหลัก เป็นผู้อำนวยการดูแลแม่อายุ 90 ปี
งานรอง เล่นเกม เล่นกับสัตว์เลี้ยง เดินดูต้นไม้ อ่าน เขียน ทำงานบ้าน ดูหนัง ไปให้คนอื่นนวดตัว ไปนั่งเล่นร้านกาแฟลูกชาย นัดเพื่อนเก่า/ลูกศิษย์เก่ากินข้าว ดูแลสวนกล้วยและต้นไม้อื่นๆตามใจที่อยากปลูก
งาน พิเศษ ช่วยดูแลหลานชายและหลานสาว(ตามที่มีโอกาสไปเยี่ยมเยียนที่บ้านเขา)
ผลงานดีเด่น มีสามี1 คน และลูกชาย 1 คน ลูกสาว 2 คน
และหลานชาย 2 คน หลานสาว 2คน
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add วันจัน's blog to your web]
Links
 

 
28 กันยา วันเกิดลูกสาว

วันเกิดลูกสาว คนเล็ก

28 กันยา เป็นวันเกิดลูกสาวคนเล็ก ตรงกับปีขาล วันเสาร์

ลูกคนนี้ก่อนเกิด มีพี่ชายและพี่สาว อย่างละคน ถ้าเป็นยุคนี้ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว

แต่ยุคนั้นอยากมีอีก แม่ใหญ่ ตา ปู่ ย่า พูดว่าโบราณเรียกว่าเผื่อเหลือเผื่อขาด มีอีกเถอะ

เราก็ เบื่อๆ อยากๆ ไม่น่าเชื่อว่าเรื่องฝันก่อนมีลูกนี่จะมาเกิดกับเรา เป็นเรื่องเป็นราวอีก

ฝันว่าเดินทางไปเมืองนอกกับเพื่อน โดยที่ตอนนั้น คำว่าต่างประเทศนี่ไกลตัวเรามาก ไม่เคยฝันใฝ่ใดๆทั้งสิ้น

ถึงบ้านเพื่อนอยู่ในบ้าน มองออกไปทางหน้าต่าง เห็นลูกบอลลูน อยู่กลางท้องฟ้าสวยมาก ถามเพื่อนว่า นั่นใครเค้าทำอะไรกันล่ะเธอ ปล่อนบอลลูนลูกโต๊โต

เพื่อนตอบว่า อ๋อ...นั่นน่ะ ฟ้าหญิงแอนน์ (มานั่งนึกภายหลังว่า ถ้างั้นก็เป็นที่อังกฤษ น่ะซี) ท่านใส่สร้อยคอเส้นโปรดของท่านไว้ แล้วใครเก็บได้ก็ยกให้ ( เหมือนนิยายปรัมปราไหม)

โอ้โฮ ทำเราอยากได้มากก็ไม่รู้ ทันใดที่นึกว่าอยากได้ ลูกบอลลูนก็ลอยละลิ่ว มาหาเราทันที มาอ้อล้อ อยู่ใกล้ๆ หน้าต่าง เราเอื้อมมือไปโน้มมา รีบแหวกดู

มีสร้อยจริงๆด้วยเส้นเล็กๆ ตะของี้บุบบู้บี้เชียว แบบคนเคยใช้มาแล้วยังไงยังงั้นเลย

ดีใจมากที่ได้เป็นเจ้าของ


ยังไม่รู้เลยว่ามีลูกแล้ว แต่จำความฝันนั้นได้แม่นยำมาก

มารู้ว่ามีประมาณ 3 เดือน ไม่มีอาการแพ้ท้องใดๆทั้งสิ้น แต่ปวดเมื่อยร่างกายบ่อย อาจจะเป็นท้อง ที่ 3 แล้ว เราล่ะช๊อบชอบ ไปนวดกะหมอนวด (หมอตำแย)


วันที่เราปวดท้องจะคลอด ปวดเตือนละ ประมาณเกือบ เที่ยงวัน ออกไปกิน ข้าวมันไก่ ร้านพังกี่ ร้านยอดนิยมของเมือง ตอนนั้นยังเป็นยุคพ่อแม่เค้าทำอยู่ที่ตลาดใต้ใกล้โรงพยาบาล

พอกินเสร็จ คุณพ่อลูกสามก้พาไปส่ง ที่โรงพยาบาล เราทำเรื่องเข้า แล้วไปนอนเล่น ปวดนิดๆหน่อยเรื่อยๆ ยังมีกะจิตกะใจนอนอ่านหนังสือเล่นเรื่อยเฉื่อย

สามีก็มาหาตอนเย็นอีกว่าเป็นไงบ้างเราก็บอกยังเรื่อยๆ เค้าก็กลับบ้านไป เราก็เดินคุยกะพวกเตรียมมาคลอดบ้าง ไปหาคนที่คลอดแล้วบ้าง

2 ทุ่มปวดหนักขึ้นเรื่อยๆ ขอเข้าไปนอนที่ห้องทำคลอด แม่เจ้าประคุณเอ๊ย...นอนฟังคนคลอดลูกทั้งคืน เดี๋ยวเข้า มา เดี๋ยวแว้ๆๆๆๆ เดี๋ยวออกไป เราก็ยังนอนปวดบิดไปมาหลายตลบ

ไม่ได้หลับทั้งคืน หมอทำคลอด เข้ามาเช็คอยู่นั่นแหละ พยาบาลก็เข้าเวร จนออกเวรเปลี่ยนผลัดกันแล้วเล่า เจ้านี่ก็ยังไม่ออก

ไม่มีอัลตราซาวน์อีกค่ะ เลยไม่รู้หรอก หญิงหรือชาย ทำไมมันดื้อนักหนาเล่าเนี่ย

พยาบาลบางผลัดเข้ามาคุยให้กำลังใจยังถามเลยว่าท้องแรกรึคะ ถึงปวดนาน เราชูนิ้วบอกคนที่ 3 เค้าก็ทำหน้าประหลาดใจ เพราะปกติ ท้อง 3 น่าจะผ่านฉลุย

ระหว่างนอนในห้องคลอดก็มีเรื่องขำ (ยังมีอารมณ์ขำเป็นพักๆ เวลาไม่ปวด คือการปวดนี่มาเป็นระลอกๆนะคะคุณขา แต่ละระลอกก็ต้องเอาผ้าขนหนูเล็กๆอุดปากเพราะเกรงว่าจะส่งเสียงดังเหมือนคนเตียงข้างๆ

คือห้องคลอดนี่จะเข้ามาได้ต้องปวดมาก มีม่านเขียวกั้นเป็นล็อคๆอยู่ จึงได้ยินสารพัด เสียงโอดโอยธรรมดา เสียงด่าทอลูกในท้อง (จริงๆ) เสียงด่าทอผัว (จริงที่สุด) เราก็นอนขำไป ปวดไปสิ

มีเตียงข้างๆเราได้ยินเสียงดังมาก เอื้อมมือไปเปิดม่านจะปลอบใจ โดนด่าเลยแหละ "ดูอะไร ไม่เคยเห็นคนปวดท้องเหรอ..."




ทั้งคืนเลยค่ะ โรงพยาบาลนี่อยู่ใกล้ทางรถไฟ เสียงรถไฟ ขึ้น ล่อง เราบอกลูกในท้องว่า อ่ะ เธอ รถไปล่องละ ออกตามรถไฟเลย ซิ มันยังไม่ออก
src=//www.bloggang.com/emo/emo4.gif>
จนกระทั่งเช้า พยาบาลเข้ามาหาบอกว่าแฟนพี่เอาข้าวต้ม มาให้ กินซะหน่อยไหม เราร้องไห้เลย ฮือๆๆๆลูกบ้า ไม่ยอมออก...มันดื้อตั้งแต่ในท้องเลย แล้วยุคนั้นน่ะ เค้าก็ไม่ให้สามีเข้ามาห้องคลอดหรอก เรามองลอดหน้าต่างห้องคลอดไป พ่อมันกำลังเดินกลับ...เราจะออกไปหาก็ไม่มีแรง ข้าวปลาก็กินไม่ลง

สายๆหมอมาหาอีก เชคปากมดลูก บอกว่าก็เริ่มเปิดแล้วนะ มาฉีดยากระตุ้นแล้วยังบอกว่าถ้าไม่คลอดภายใน 3 ชั่วโมงนี้ต้องผ่าออกแล้ว

เที่ยงวันแล๊วววว.....พ่อมันมาหาอีกฝากพยาบาลมาถามว่าอยากกินอะไร แม่บอก อยากกินกาแฟเย็น ข้าวปลาไม่อยากกิน

ได้กาแฟเย็นมากิน อืมม์อ้า......ชื่นใจหน่อย
พักเดียว บอกหมอ อยากเบ่งละ

น้ำแข็งกาแฟ ยังไม่ละลายดีเลย เบ่งเจ้าหัวดื้อออกมา ประมาณสักบ่ายโมงกว่า

หมอบอกว่า "ผู้หญิงค่ะ......ดูซิเหมือนคุณพ่อมากเลย " เออ...อยากเขกหัวมันจังเลย จากนั้นเราก็หลับ เป็นตายเลย

ออกมาตัวขาวจั๊วะ.....มีติ่งหูงอกแถมออกมานิดๆ ตรงติ่งเดิม (ไม่ใช่ติ่งที่ใส่ต่างหูนะคะ ..เรียก อะไรน่ะติ่งที่บังรูหูน่ะ)

หมอถามว่าจะรอเอาอีกคนไหม ส่ายหน้าเดี๊ยะ เลยเรา มันไม่อยากให้เรามีใครอีก ลูกคนนี้น่ะ ทำหมันซะเลย

เป็นลูกคนเดียวที่เกิดกลางวัน วันเสาร์

น่าเชื่อไหม ตอนนี้เค้าไปใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ ก่อนแต่งงานและตัดสินใจไปอยู่ต่างประเทศกะสามีเค้า แม่ใหญ่(ยาย) บอกเราว่า เค้าอาศัยท้องเธอเกิด ตอนนี้เค้าต้องกลับไปอยู่ที่ ของเขาแล้ว

เราปลอบใจยายว่า ไม่เป็นไรหรอก เราอยู่ด้วยกันตลอดเวลาแหละ หัวใจเราถึงกัน คนใกล้บางคนไม่เคยมาพบกันเลย 3-4 ปี แต่นี่เราสัญญากันว่าเราจะพบกันทุกปี ให้ลูกกลับมาหาแม่ และแม่จะเดินทางไปเที่ยวหาลูก จนกว่าแม่เดินทางไม่ไหว ......

และแม่ก็ยังดีใจที่ลูกเกิดมาเป็นลูกของแม่ ลูกเกิดมาสร้างความดีงาม ไม่เคยทำให้แม่ พ่อเสียใจ เกิดมาให้พ่อแม่ชื่นใจก็ถือว่าเป็นรางวัล ที่ดีแกพ่อแม่แล้ว

พ่อแม่ภูมิใจมากที่มีลูกอย่างเธอ







Create Date : 29 กันยายน 2549
Last Update : 29 กันยายน 2549 11:23:09 น. 2 comments
Counter : 378 Pageviews.

 




โดย: offita วันที่: 29 กันยายน 2549 เวลา:11:32:01 น.  

 
สุขสันต์วันเกิดลูกสาวย้อนหลังด้วยนะครับ มีความสุขมาก ๆ ครับ


โดย: PIWAT วันที่: 1 ตุลาคม 2549 เวลา:9:38:28 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.