Welcome to my life! - ดิชั้นและเด็ก

สวัสดีค่ะ

เรื่องมีอยู่ว่า ดิชั้นเกลียดเด็ก

ไม่ใช่ว่าดิชั้นเกลียดเด็กทุกคนในโลกนี้ แค่เด็กที่ไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนเท่านั้น จะว่าดิชั้นเกลียดพ่อแม่ลุงป้าน้าอาปู่ย่าคายายเด็กที่ไม่อบรมสั่งสอนลูกหลานก็คงได้ ถ้าใครติดตามซีรี่ Welcome to my life ของดิชั้นมาตลอดก็คงจะพอทราบว่าหลังบ้านดิชั้นมีคู่กรณีเด็กอยู่หนึ่งเจ้า เจ้านี้ทำเอารักเด็กไม่ลง

ประสบการณ์รักเด็กโค่ดๆ
เรื่องที่ 1
ขึ้นบันไดเลื่อนในห้าง มีเด็กตัวปุ้มปุยวัยกำลังซน ขึ้นบันไดเลื่อนมาพร้อมคุณแม่ ตามมาในระยะห่าง 10 ขั้น แต่เด็กวิ่งนำคุณแม่มาผลักก้นดิชั้นอย่างแรงเพื่อที่จะแทรกตัวไปข้างหน้า ถ้าไม่ได้ตั้งหลักมีสิทธิ์หน้าคะมำ หันไปดูคุณแม่ คุณแม่ไม่สนใจปรามลูกหรือขอโทษหรือแยแส

เรื่องที่ 2
เหตุเกิดในห้างอีก สมัยรองเท้าเด็กมีล้อกำลังฮิตๆ แต่ก่อนยังไม่ได้ห้ามให้เล่นในห้าง ก็มีเด็กแฝดคู่หนึ่ง วิ่งไล่กันมาด้วยสปีดสูง ชนดิชั้นอย่างแรง งานนี้มองหาพ่อแม่ก็ยังไม่เจอ ไม่รู้จะมองหน้าใคร

เรื่องที่ 3
ล่าสุดนั่งกินข้าวอยู่ที่เอ็มเคสาขาวงศ์สว่าง โต๊ะเรามีสี่คน พ่อแม่ลูกๆ ดิชั้นนั่งข้างพี่ชาย พ่อนั่งข้างแม่ โต๊งข้างดิชั้นเป็นเด็กสองคนมากับพ่อแม่ คนนึงน่าจะประมาณอนุบาลหรือประถม 1 นั่งฝั่งแม่ดิชั้น อีกคนเด็กกว่านั้น นั่งฝั่งดิชั้น โต๊ะข้างหลัง ก็พาเด็กมาเหมือนกัน รุ่นราวคราวเดียวกัน เด็กโต๊ะข้างๆระหว่างรออาหาร ชะโงกมาดูพวกเรากินตลอดเวลา ซักพักคนเล็กกรี๊ด ๆๆๆๆๆ ไม่มีเหตุผล ดิชั้นหันไปมอง สบตาคุณแม่เด็ก แม่เด็กถามว่า"หนวกหูมั้ยคะ" ดิชั้นตอบด้วยรอยยิ้ม แต่ไม่เห็นว่าเธอจะปรามลูก หรือสอนว่าเวลาทานอาหารให้เงียบ หรืออื่นๆ นั่งทานอาหารต่อไป
ซักพักเด็กอีกคนก็ยืนขึ้น แล้วก็มองมาที่โต๊ะเราตลอด การที่เด็กยืนมันจะค้ำหัวแม่ดิชั้นพอดี ดิชั้นไม่พอใจแต่ก็ไม่อยากจะมีเรื่องเลยพยายามเฉยๆ จนเด็กเริ่มข้ามไปเล่นกับเด็กโต๊ะข้างหลังแม่ดิชั้น เล่นข้ามหัวกัน พ่อแม่เด็กไม่มีใครปรามอะไรเลย ดิชั้นมองเด็กกลับถูกพ่อปรามว่าเค้าเป็นเด็ก อย่าไปถือสา เด็กโตเหมือนจะรู้ว่าดิชั้นมองอยู่ หันมาสบตาและชูนิ้วกลางให้สองมือ

ที่เล่ามานี้เป็นแค่ตัวอย่าง ที่จริงเหตุการณ์เด็กไม่รู้กาละเทศะมีอยู่ทั่วกทม. ไปไหนก็หนีไม่พ้น เจอบ่อยจนรักเด็กไม่ลง

สำหรับดิชั้น เด็กเกิดมาไม่ได้เป็นผ้าขาวนะคะ เด็กเกิดมานั้นแค่เป็นมนุษย์แท้ๆ มนุษย์ที่ยังไม่ได้เรียนรู้อะไรผิดอะไรชอบอะไรชั่วอะไรดี เราที่โตแล้วมีหน้าที่ชี้ทางให้เค้าเดินไปในทางที่ถูกที่ดี เด็กเกิดมามีแค่สัญชาตญาณ หิวก็ร้อง เบื่อก็เล่น ถ้าคุณปล่อยให้เค้าทำทุกอย่างตามสัญชาตญาณมันก็ไม่ต่างจากการเลี้ยงลูกให้เป็นโจร

พ่อแม่บางคนไม่ห้ามลูกเพราะอยากให้เค้าโตมาแบบมั่นใจในตัวเองกล้าแสดงออก แต่ที่จริงมันคือผิด กล้าแสดงออกกับสร้างความเดือดร้อนมันต่างกัน เด็กทำถูกทำดี คุณต้องสนับสนุน ถ้าลูกดูทีวีแล้วเต้นตามหรือร้องเพลงตามอย่าไปล้อเค้า ส่งเข้าโรงเรียนครูอ้วนอะไรก็ว่าไป ถ้าเด็กอยากได้อะไรก็กรี๊ดๆๆๆๆ แล้วคุณปล่อย นั่นมันไม่ใช่และ ลูกคุณโตมามีสิทธิ์เป็นโจรเป็นฆาตกร

มีลูก ไม่ได้เป็น free pass ให้คุณก่อความเดือดร้อนให้ผู้อื่น

ถ้าคุณคิดไม่ออก แยกแยะไม่ได้ว่าควรจะเลี้ยงลูกยังไงดี เดี๋ยวนี้หนังสือตระกูลเลี้ยงลูกให้เป็นอัจฉริยะมีขายเกลื่อนตลาด เดินเข้าร้านไปเลือกได้เลย ถ้าไม่สามารถไม่มีเวลาอ่านหนังสือ ดิชั้นแนะนำก็ได้แค่ให้พยายามเดินทางสายกลางนิดนึง ทางสายกลางอยู่ตรงไหน ตรงที่ดีสุดกับเลวสุดมาเจอกันตรงกลาง เด็กร้อง คุณจะตบปากให้มันหยุดก็ไม่ดี ปล่อยให้ร้องก็ไม่ดีเพราะมันสุดขั้วเหมือนกัน คุณอาจจะต้องหลอกล่อด้วยของรอบกายแทน หรืออธิบายให้ฟังว่าร้องไม่ได้นะครับ คนอื่นหนวกหูนะ ถ้าไม่ร้องเดี๋ยวจะให้กินขนม เป็นต้น

ข้ออ้างที่ว่า "มันยังเด็ก มันไม่รู้ภาษา" นั่นคุณกำลังดูถูกเด็กและคุณก็ขี้เกียจเลี้ยงลูกด้วย ดิชั้นรู้เพราะดิชั้นเคยเป็นครูประถมมาก่อน อนุบาลก็เคยเล่นด้วยมาเยอะ เด็กที่สามารถชูนิ้วกลางเนี่ยรู้ภาษาแล้วนะคะ มีการเรียนรู้ มีการเลียนแบบแล้ว เด็กป. 1ที่โรงเรียน พูดรู้เรื่องทุกคน สั่งอะไรก็ทำถูก เด็กนะคะ ไม่ใช่สุนัข

ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่ะ



Create Date : 31 มีนาคม 2553
Last Update : 31 มีนาคม 2553 12:00:08 น. 7 comments
Counter : 218 Pageviews.

 


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 31 มีนาคม 2553 เวลา:12:13:36 น.  

 


โดย: thanitsita วันที่: 31 มีนาคม 2553 เวลา:17:15:09 น.  

 
พ่อแม่สมัยนี้เลี้ยงลูกให้ก้าวร้าวโดยไม่รู้ตัว เพราะสักแต่จะเอา อบรมไม่เป็น ควรทำหมันพวกมันให้หมด


โดย: เฟอจิว IP: 58.64.106.227 วันที่: 31 มีนาคม 2553 เวลา:22:33:57 น.  

 
เฟอจิวพูดถูก


โดย: ลูกข้าราชการ วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:7:37:15 น.  

 
มาให้กำลังใจ ใจเย็นๆ
เผลอแป๊บเดียว จะขยันเขียนใหญ่แล้วนะ


โดย: โอ๋เอง IP: 124.121.51.246 วันที่: 6 เมษายน 2553 เวลา:22:19:24 น.  

 
กะว่าจะเขียนสัปดาห์ละครั้ง มีปัญหามะ


โดย: ลูกข้าราชการ วันที่: 7 เมษายน 2553 เวลา:16:06:48 น.  

 
ไม่ได้มาอ่านเรื่องของแก นานโข แกมีเรื่องเยอะเหมือนกันนะ 555

รู้วิธีที่ทำให้เด็กกลัวเราป่ะ อย่าทำหน้าดุใส่มัน มันจะแกล้งเรากลับ แกต้อง ทำหน้าหยอกล้อเล่นกับมันเลย มันจะงงๆว่าใครว่ะ กัวๆแล้วไม่กล้ามายุ่ง

ลองดู เพราะลองมาแล้ว พวกเด็กซนๆอ่ะ 555

แต่ชั้นชอบเด็ก โดยเฉพาะอายุระหว่าง 18-23 ปีนะ กำลังเรียนรู้เชียว555


โดย: เดวิล เจ IP: 118.174.57.42 วันที่: 11 เมษายน 2553 เวลา:20:04:19 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

EmilyWeird
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add EmilyWeird's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.