|
|
เมื่อเราตัดสินใจเลิกวิว 1
หลังจากที่เราเริ่มขายวิวเราก็ทำมาเรื่อยๆ คุณอาจจะคิดว่าเราทำมันมานาน แต่จริงๆแล้วไม่ใช่ เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นยังไม่พ้นเวลาที่เราเรียนอยู่ปีหนึ่งด้วยซ้ำ เพราะมันมีเรื่องที่ทำให้เราตัดสินใจเลิกทำซะก่อน..
ช่วงเทอมแรก เพราะเรามัวแต่เที่ยวแม้ว่าเราจะกลับบ้านช่วงเสาร์อาทิตย์ในตอนแรกๆ แต่พอหลังๆเราก็เริ่มไม่กลับ ทำให้แม่เริ่มสงสัยว่าเราไปทำอะไร ดังนั้นพอเทอมสองเราก็เริ่มกลับบ้านให้บ่อยเกือบทุกอาทิตย์ ยกเว้นเวลาช่วงสอบที่เราจะไม่กลับ มีอยู่วันนึงที่เรากลับบ้าน เราก็ประสบอุบัติเหตุจนขาหัก มีคนที่เห็นเหตุการณ์เค้าช่วยพาส่งโรงพยาบาล เพราะรถคันที่ชนหนีไปแล้ว พอถึงโรงพยาบาลพยาบาลก็ช่วยโทรติดต่อญาติให้ ส่วนตัวเราก็ต้องเข้าเฝือกหมอก็ให้นอนอยู่ที่โรงพยาบาล ช่วงที่เรานอนรออยู่ในห้อง สักพักแม่เราก็เปิดประตูเข้ามา เราเห็นแม่เราน้ำตาเต็มหน้า แม่วิ่งเข้ามากอดเราแล้วก็ร้องไห้ แม่ถามเราว่าเจ็บตรงไหนอีกรึเปล่า เราบอกแม่ไปว่าแค่ขาหักอย่างเดียว แม่ก็กอดเราร้องไห้ไม่เลิก แม่บอกว่าแม่กลัวว่าเราจะเป็นอะไรไป เรายังจำได้ดีว่าแม่พูดว่าถ้าหนูเป็นอะไรไปแล้วแม่จะอยู่ยังไง พอถึงจุดนั้นเราเลยทนไม่ไหวร้องไห้ไปกับแม่ด้วย เรากอดกันร้องไห้ เป็นครั้งแรกที่เรารู้สึกว่าแม่ก็รัก แม่เป็นห่วงเรา
| Create Date : 12 มกราคม 2550 |
| Last Update : 12 มกราคม 2550 15:13:15 น. |
|
8 comments
|
| Counter : 850 Pageviews. |
|
 |
|
|
โดย: za (za_jii ) วันที่: 12 มกราคม 2550 เวลา:15:31:25 น. |
|
โดย: วีร์ (Wiizento ) วันที่: 12 มกราคม 2550 เวลา:15:37:08 น. |
|
โดย: za_jii (za_jii ) วันที่: 12 มกราคม 2550 เวลา:15:38:17 น. |
|
โดย: icebridy วันที่: 12 มกราคม 2550 เวลา:19:14:20 น. |
|
โดย: kee (ปลุ่ย ) วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:11:26:34 น. |
|
| โดย: พิณไพเราะ IP: 210.246.72.114 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:19:51:04 น. |
|
| โดย: Sandpiper IP: 124.121.40.17 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:18:46:21 น. |
|
|
|
|
| hirome |
 |
|
|
Location :
กรุงเทพฯ Thailand
[Profile ทั้งหมด]
|
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

|
ไม่รู้จะแนะนำตัวอะไรแต่อยากจะบอกว่า ก่อนที่เราจะตัดสินใจทำอะไรลงไป ขอให้คิดให้ไกล ถึงผลที่มันจะได้รับ คิดถึงคนที่รักเรา ถ้าคิดไม่ออกก็อย่าลืมว่าอย่างน้อยยังมีพ่อกับแม่เสมอ อย่าทำเหมือนเราเลยที่กว่าจะรู้ตัวมันก็สายไปแล้ว เราไม่สามารถกลับไปแก้ไขอดีตที่ไม่สวยงามได้ เพราะอย่างนั้นอย่าเลือกทำสิ่งที่จะทำให้คุณเสียใจภายหลังจะดีกว่า
|
|
 |
|
................