อัญชัญแก้ว
Group Blog
 
All Blogs
 

เพื่อน v.s. รัก (เรื่องสั้น อันสับสน)

ความมืดครอบคลุมทุกพื้นที่ห้อง......ไม่มีดวงไฟแม้สักดวงได้อวดแสงนวลในคืนนี้.......
ผ้าปูที่นอนยับย่น ปลอกหมอนที่เคยเปียกชื้นคงเหลือไว้เพียงคราบน้ำตา......ต้อลยังคงนอนลืมตา แต่ไม่ไหวติง.....เช่นเดียวกับใจของชายหนุ่มวัย 25 ผู้ที่พึ่งผ่านช่วงเวลาของความผิดหวังต่อความรัก...........มันหยุดนิ่ง.......แม้แต่ในห้องที่เงียบสงัด ก็แทบไม่ได้ยินเสียงหัวใจเต้น
แม้ว่าในชีวิตของต้อล จะเคยผิดกวังต่อความรักมาแล้วหลายครั้ง แต่ดูเหมือนสิ่งที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็ไม่สามารถจะให้เขาเคยชินกับความรู้สึกเสียใจจากความผิดหวังได้เลย.....
ภาพความรัก.....ความหวัง......สิ่งดี ๆที่เคยมี......สิ่งที่เคยมีความหมาย .......ทุกความรู้สึก......เหตุการณ์ที่เคยบ่งบอกถึงความใกล้ชิดและความรัก......ในทุกภาพ......จะต้องมี นัท และ ไก่ เพื่อนที่มีความหมายที่สุดกับต้อล......อยู่เคียงข้างเสมอ...
แม้ความรู้สึกที่ต้อลมี.....จะมากกว่าคำว่าเพื่อน......แต่เหมือนเป็นความรู้สึกที่รู้กันเพียงลำพังสองคน......เพียงมองตาก็เข้าใจ......รู้ใจซึ่งกันและกัน......โดยไม่เคยเอะใจเลยสักนิดว่า........จะมีวันนี้......
ปลายเตียงของห้องนอนที่สะอาดเอี่ยมทุกกระเบียด......ทุกสิ่งภายในห้องถูกจัดเรียงอย่างดี....บ่งบอกถึงความรักสะอาดและเป็นระเบียบของชายเจ้าของห้อง........มีเพียงสิ่งเดียวที่ดูไร้ระเบียบ.........การ์ดแต่งงานสีชมพูของนัท และไก่.....ถูกฉีกและขยำทิ้งอย่างไม่ใยดี.....

.............................................................

บรรยากาศในงานแต่งงานเป็นไปอย่างเรียบร้อย.......แขกในงานมีแต่รอยยิ้ม.....เจ้าบ่าวและเจ้าสาวก็เปี่ยมไปด้วยความสุข....... ในช่วงเวลาก่อนขึ้นเวทีเพียงไม่นาน........ทุกสิ่งที่ดูเหมือนจะสมบูรณ์พร้อมไปเสียทุกอย่าง.....ทว่าในใจของเจ้าสาวแสนสวยยังกระวนกระวายอยู่เล็กน้อย......เนื่องจากยังไม่ได้เห็นหน้าเพื่อนสุดที่รักเลย.......
แม้ว่า......เรื่องสถานะที่เปลี่ยนแปลงไปของต้อล และไก่ จะถูกปิดบังเป็นความลับอยู่นาน เนื่องจาก ต้อลเองเป็นคนขอร้อง เนื่องจาก เพราะกลัวว่าหากวันหนึ่ง ความรู้สึกที่ต้อลและไก่มีให้กัน นั้นเป็นเพียงแค่เพื่อนไม่ใช่คนรักอย่างที่เข้าใจ สัมพันธ์ระหว่างเพื่อนของ นัท ไก่ และต้อล จะยังคงอยู่
แต่ในวันนี้ ที่ทุกอย่างกระจ่างชัด......การเลือกจะบอกนัท ถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ โดยการส่งการ์ดเชิญร่วมพิธีวิวาห์ของคนทั้งสอง ก็คงจะไม่ทำให้นัทต้องทนน้อยใจที่เพื่อนไม่เคยบอกตนแม้จะสนิทสนมกันเพียงใด..........และไก่เอง ก็ยังคิดว่า นัทคงจะยินดีกับเพื่อนอย่างตนด้วยซ้ำ........
เวลาผ่านไปนาน......จนไก่ทนเก็บความสงสัยไว้ไม่อยู่.......
“ต้อล.....ทำไมนัทถึงยังไม่มา........หรือว่านัทจะโกรธเราที่ไม่เคยบอกเขานะ”
ต้อล ทำหน้าคิดไม่ตกอยู่สักพัก จึงตอบ
“นัทคงไม่มาอีกแล้วหล่ะไก่.........ผมได้คุยกับนัทแล้ว......ผมเป็นคนเอาการ์ดไปให้เอง......มันพูดยากน่ะ......แต่ว่า.....จากนี้ไปคงจะมีเพียงเรา.......คงไม่มีนัทอีกแล้ว”
ไก่ตกใจ และไม่เข้าใจความหมายของต้อล แต่ก่อนที่จะทันได้ถามอะไรต่อ
“นัท แอบรักไก่มานานแล้วนะ.......และไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเรามาก่อน......”
เพียงสองประโยค.......ไก่ก็เข้าใจอะไรๆได้ดี.......คงเพราะความเป็นเพื่อน และสัมพันธ์ที่คลุมเครือของไก่แ ละต้อล จึงทำให้ ไก่ ไม่เคยระแคะระคายความรู้สึกนี้ได้เลย........ความรู้สึกผิดของไก่คงอยู่เพียงชั่วครู่...
“ไก่.....เราต้องขึ้นไปบนเวทีแล้วนะ....แขกเหรื่อรออยู่กันเต็มงาน”.....ต้อลเร่งเร้า
“นัทโกรธผมมาก เพราะความในใจของนัท มีเพียงผมที่รู้.......แต่ผมก็ไม่อาจห้ามใจตัวเองได้......ยิ่งมาได้รู้ในท้ายที่สุดว่า เราสองคนรักกัน.........นัทคงไม่ให้อภัยผมไปตลอดชีวิต......จากนี้คงมีเพียงเรา”

.............................................................

น้ำทะเลสีเขียวมรกตใสจนมองเห็นถึงพื้นทรายเบื้องใต้คลื่นลมทะเล และชายหาดขาวสะอาดตาของเกาะเสม็ดช่างดูหมดจดสวยงาม
สายตาของนัทเหม่อมองไปไกลสู่ดินแดนที่ขอบฟ้าและน้ำทะเลมาบรรจบกัน ....ที่แห่งนั้น.......แม้จะดูสวยงามเพียงใด แต่ในตอนนี้เวลานี้ มันช่างดูราบเรียบเงียบเหงาและอ้างว้างกว้างไกลเหมือนความโดดเดี่ยวที่เกาะกินใจไม่มีที่สิ้นสุด
และในดินแดนแห่งเดียวกัน........ที่ ๆผืนทรายขาวสะอาดนั้นทอดตัวโค้งยาว เหมือนจะหายลับลงไปในท้องทะเลสีใสนั้น........บ่าวสาวสองคนแสนจะมีความสุขสดชื่นสมกับเป็นช่วงเวลาฮันนีมูนของคนทั้งสอง......
......เย็นย่ำ........อาทิตย์อ่อนแรงทอแสงเพียงสีส้มสลดลิบ ๆที่ปลายผืนน้ำ.........ช่างอ้างว้างเงียบเหงา.......เหมือนโลกทั้งโลกถูกปกคลุมด้วยความเศ้รา.........และความเศร้า
......เย็นย่ำ........อาทิตย์สีส้มสดตัดกับสีมรกตใสของท้องทะเลดูสวยงามแปลกตา....และน่าประทับใจ........ไก่นอนพิงอกคนรักมองดูภาพบรรยากาศงดงามนั้นไม่รู้เบื่อ........อารมณ์เพลินตาแต่ไก่รู้สึกคอแห้งนิด ๆ ...และก็ไม่คิดที่จะปลุกต้อล........เพราะเห็นว่าร้านขายเครื่องดื่มอยู่ไม่ไกลนัก.....
ไก่เดินย่ำไปบนสัมผัสเนียนและหยุ่นของหาดทรายสีขาว.......แล้วไล่มองไปยังพื้นทรายขาวสะอาดทั้งยังคงชื้นไปด้วยน้ำทะเล........ชายหนุ่มผิวขาวที่ยืนนิ่งเหม่อมองไปยังท้องทะเลนั้น......ใบหน้าและดวงตาที่ไม่บ่งความรู้สึกใด ๆนั้นแสนจะคุ้นตา....
ความรู้สึกแรก......รู้สึกผิด.....และสับสน.......หากพบกัน......คำสนทนาแรกนั้นก็ยังไม่รู้ว่าจะต้องเริ่มต้นยังไง......
ความรู้สึกที่สอง........รู้สึกผิด......และคิดถึง......หากพบกัน......คำสนทนาแรกนั้นก็ย้งไม่รู้ว่าจะต้องขอโทษ หรือบอกว่าให้กลับมาเป็นเพื่อนกันอย่างเดิมได้ไหม...
ความรู้สึกสุดท้าย.......รู้สึกสับสน แต่คิดถึง........จึงพบกัน........
“นัท”.........หญิงสาวเพียงแค่เรียกชื่อ.......แต่ไม่มีคำพูดใด ๆ....และไม่รู้ว่าจะมีคำพูดใด ๆได้.....
ชายหนุ่มหลุดออกจากโลกส่วนตัว........สีหน้าบ่งบอกความรู้สึกประหลาดใจเพียงเสี้ยววินาที.....และแปรเปลี่ยนเป็นโกรธเกลียดอย่างชัดเจน........
นัท เดินหนี......ไม่มีคำพูดใด ๆ......
ไก่เดินตาม....พลางตะโกนเรียกชื่อ......แต่ไม่มีคำพูดอื่นใด
นัทเริ่มออกวิ่ง......อยากจะอยู่เพียงลำพัง....หรืออยากจะไปให้ไกลจากเพื่อนเก่า ไม่อาจบอกได้
ไก่วิ่งตาม........ไม่อยากให้เพื่อนอยู่ลำพัง......หรืออยากให้เพื่อนเก่ากลับมาอยู่ใกล้ ไม่อาจบอกได้
นัทยังคงวิ่ง......ไม่มีคำพูดใด ๆ.....
ไก่ยังวิ่งตาม......พลางตะโดนเรียดชื่อ.....แต่ไม่มีคำพูดอื่นใด
นัทหยุดวิ่ง..........แต่ยังคงหันหลังให้
ไก่หยุดวิ่ง..........ยังคงมองเห็นเพียงแผ่นหลังที่ไม่บ่งความรู้สึก......
“นัท.......ให้อภัยเราเถอะ.......เราไม่รู้จริง ๆ.......เราไม่รู้ว่าเธอคิดอะรไร....รู้สึกอย่างไร.......แต่เราก็ยังคงเป็นเพื่อนกันได้ไม่ใช่เหรอ”
“..........”
“เธอคิดยังไงเราไม่เคยรู้............” ไก่ยังคงไม่รู้จะพูดอะไรต่อ.....รู้แต่เพียงหากไม่พูดอะไรความรู้สึกแย่ ๆนี้คงจะไม่จางหายไป....
“ถ้าเรารู้เธอรู้สึกยังไง.......เราคงจะไม่ทำให้เธอต้องเสียใจอย่างนี้......มันคงจะมีทางออกที่ดีกว่านี้........ต้อลเองก็รู้สึกผิดไม่น้อยนะ”
เพียงแค่เอ่ยชื่อต้อลออกมา.........นัทก็ไม่อาจเก็บกลั้นความรู้สึกใด ๆได้อีก.....
ใบหน้าที่เปื้อนน้ำตานั้น ไม่ได้บ่งบอกชัดเจนว่าเสียใจหรือโกรธแค้น..........
“อย่าเอ่ยชื่อคนชั่ว ๆอย่างนั้นออกมาให้เราได้ยินอีก.......รู้ทั้งรู้ว่าอะไรเป็นอะไร.......ก็ยังคงหลอกลวงกัน.........เห็นความรู้สึกของเราที่มีเป็นเรื่องไร้สาระ...........หลอกลวงให้กำลังใจกันทำดีและคิดไปไกล........แต่ก็หักหลังต่อความรักที่เรามีด้วยการ์ดเชิญงานแต่งโง่ ๆนั่น”
“นัท” ..... เสียงหญิงสาวบ่งถึงความโกรธ
“พอแค่นี้เถอะ.......ไปรักกันให้พอ.......ทิ้งเราไว้ตรงนี้แล้วไปรักกันให้พอ.....อย่ามาเจอะเจอกันอีกเลย”
“นัท........ที่เธอพูดน่ะ.....เกินไปหรือเปล่า.......ความรักของเรากับต้อลน่ะ....เป็นความรักที่คนทั้งสองมีให้กันนะ”
“แล้วความรักของเราล่ะ”
“ก็เป็นความรักที่คนทั้งสองมีให้กันเหมือนกัน” นัทพูดอย่างเน้นคำ
“เธอคิดอะไรของเธอ.....นัท......มันเป็นความรู้สึกอย่างเพื่อนเท่านั้น.....เพื่อนที่สนิทกันนะ”
“เพื่อนสนิท!” ..... “เธอบ้าไปแล้ว........เป็นแค่เพราะเธอไม่เคยรู้ตัวต่างหาก”
“นัท” ไก่เรียกชื่อด้วยความรู้สึกไม่เชื่อหูตัวเอง
“ใช่สิ ฉันไม่เคยรู้...........แล้วมันจะเป็นความรักที่คนทั้งสองมีให้กันได้ยังไง.........มันคือรักข้างเดียว....เธอคิดไปเองคนเดียว”
“คิดไปเองคนเดียว”......นัทพูดอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง
“ต้อลเขาบอกว่ารักฉัน......เราจะแต่งงานกันทันทีหลังจากเขาได้ตำแหน่งผู้บริหาร.....และจะบอกเรื่องความสัมพันธ์ของเรากับเธอ”
“และเขาก็บอกผมว่า.......ทันทีหลังจากที่ผมช่วยให้เขาได้ตำแหน่งผู้บริหาร......เขาจะบอกเรื่องความสัมพันธ์ของผมกับเขาต่อคุณ”
ก่อนที่หญิงสาวจะเข้าใจความหมายนั้นได้ชัดเจน.........ชายหนุ่มเดินหายลับตาไปด้วยความรู้สึกสับสนและเสียใจ เช่นเดียวกับความรู้สึกของหญิงสาวในเวลานั้น......และเช่นเดียวกับความรู้สึกของภาพแสงแดดแสดส้มทีปลายของฟ้านั้น......ที่ช่างสับสนเกินจะบรรยายความรู้สึกได้

.......................................จบ.......................................




 

Create Date : 16 พฤษภาคม 2551    
Last Update : 16 พฤษภาคม 2551 22:55:24 น.
Counter : 41 Pageviews.  


un_shun
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ผมมีเรื่องเล่า จากประสบการณ์ที่ได้พบเจอ กับผู้คนหลากหลายอาชีพ ฐานะ เพศ ในมุมมองของผม มุมมองของเกย์อ้วน ๆ....ที่คุณอาจรู้ หรือไม่รู้.... เป็นเรื่องใกล้ตัว .....ที่....ควร....... "อ่านไปเถอะ...อย่าคิดมาก" (ยืมพี่ปุ๋ยเดวิล ณ ขายหัวเราะ..มาใช้)
Friends' blogs
[Add un_shun's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.