"ความสามัคคีปรองดอง เป็นกำลังอย่างสูงสุดของชนชาวไทยทุกหมู่เหล่า ความสามัคคีของคนในชาติ จะทำให้บ้านเมืองผ่านพ้นอุปสรรค และทำให้สังคมไทย ร่มเย็นเป็นสุข" พระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ
สนใจลงโฆษณา ในพื้นที่ข้างบน ติดต่อ email : nana_sara1000@ymail.com
Home Lover’s Corner นานา สาระ๑๐๐๐ นานา สารพัด พระพุทธประวัติ ภาคพิเศษ
Travel Around the World Real Estate Buyer's Guide สุขภาพกาย สุขภาพใจ Pets & Animals
ปางพระพุทธรูปตามพุทธประวัติ Horoscope 12 ราศี พระพุทธศาสนา World of Beautiful Musics

คาถาชินบัญชร


คาถาชินบัญชร

สมเด็จพระพุฒาจารย์โต มีความคิดริเริ่มในการเผยแพร่พระพุทธศาสนาในหลายๆด้าน ท่านสร้างวัดและพระพุทธรูปขนาดใหญ่ ไว้ทั่วไปในภาคกลาง เช่น สร้างวัดอินทรวิหาร ที่บางขุนพรหม พร้อมทั้งพระยืนองค์ใหญ่ สร้างพระนอนที่วัดช่องลม ธนบุรี เป็นต้น ซึ่งคนในสมัยนี้คงไม่รู้จักกันดีนัก แต่ที่เป็นที่นิยมและคนทั่วไปรู้จักกันดี ตั้งแต่อดีตมาจนปัจจุบัน โดยเฉพาะการสร้าง “พระสมเด็จ” อันขึ้นชื่อลือเลื่อง ซึ่งท่านได้สร้างพระพิมพ์แบบต่างๆไว้มากมาย และมีชื่อเสียงทางด้านพุทธคุณมาก จนเป็นที่เสาะแสวงหากันในปัจจุบัน ทั้งมีราคาค่างวดสูงลิบลิ่ว คือ พระสมเด็จพิมพ์ใหญ่ และการแต่งเติม “พระคาถาชินบัญชร” เป็นคาถาที่ศักดิ์สิทธิ์ ที่ผู้คนในยุคนี้นิยมสวดกันมาก


อานิสงส์บทสวดพระคาถาชินบัญชร

พระคาถาชินบัญชรนี้ เป็นคาถาที่ ตกทอดมาจากลังกา เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒจารย์ (โต พรหมรังสี) ได้ค้นพบในคัมภีร์โบราณ และได้ดัดแปลงแก้ไขแต่งเติมให้ดีขึ้น และมีเอกลักษณ์พิเศษได้เนื้อถ้อยกระทงความสมบูรณ์ แปลออกมาแล้วมีแต่สิ่งที่เป็นสิริมงคล แก่ผู้สวดภาวนาทุกประการ พระคาถานี้เป็นการอัญเชิญพระพุทธานุภาพแห่งพระบรมศาสดา สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระพุทธเจ้าที่ได้ทรงตรัสรู้มาก่อนหน้านั้นแล้ว จากนั้นเป็นการอัญเชิญพระอรหันต์ขีณาสพ อันสำเร็จคุณธรรมอันวิเศษ ซึ่งแต่ละองค์ไม่เหมือนกัน นอกจากนั้นยังได้อัญเชิญพระสูตรต่างๆ อันโบราณาจารย์เเจ้าถือว่าเป็นพุทธมนต์อันวิเศษ โดยแต่ละสูตรมารวมกันสวดคล้องเป็นกำแพงแก้วคุ้มกัน ตั้งแต่กระหม่อมจอมขวัญของผู้ภาวนาพระคาถา ลงมาจนล้อมรอบตัว จนหาช่องโหว่ให้อันตรายสอดแทรกเข้ามามิได้.

ผู้ใดสวดภาวนาพระคาถาชินบัญชรนี้ เป็นประจำอยู่อย่างสม่ำเสมอจะทำให้เกิดความเป็นสิริมงคลสมบูรณ์พูนผล ศัตรูหมู่พาลไม่กล้ามากกล้ำกราย ไปทางใดย่อมเกิดเมตตามหานิยม เกิดลาภผลพูนทวี ขจัดภัยจากภูตผีปีศาจ ตลอดจนคุณไสยต่างๆ ทำน้ำมนต์รดแก้สรรพโรคภัยเป็นมงคลชีวิต มีคุณานุภาพตามแต่จะปรารถนา จะเดินทาง สวด 10 จบ แล้วอธิษฐานจะสำเร็จสมดังใจ










คาถาชินบัญชร
โดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี)

ก่อนเจริญภาวนาให้ตั้งนะโม ๓ จบ
แล้วระลึกถึงหลวงปู่โตและตั้งคำอธิษฐานแล้วเริ่มสวด

สวด นโม 3 จบ

นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ


นึกถึงหลวงปู่โตแล้วตั้งอธิษฐาน

ปุตตะกาโมละเภปุตตัง ธะนะกาโมละเภธะนัง
อัตถิกาเยกายะญายะ เทวานังปิยะตังสุตตะวา
อิติปิโสภะคะวา ยะมะราชาโน ท้าวเวสสุวัณโณ
มรณังสุขัง อะระหังสุคะโต นะโมพุทธายะ


คาถาชินบัญชร

๑. ชะยาสะนา กะตา พุทธา เชตะวา มารัง สะวาหะนัง
จะตุสัจจา สะภัง ระสัง เย ปิวิงสุ นะราสะภา.

พระพุทธเจ้าและพระนราสภาทั้งหลาย ผู้ประทับนั่งแล้วบนชัยบัลลังก์
ทรงพิชิตพระยามาราธิราช ผู้พรั่งพร้อมด้วยเสนาราชพาหนะแล้ว
เสวย อมตรส คือ อริยะสัจธรรมทั้งสี่ประการ
เป็นผู้นำสรรพสัตว์ให้ข้ามพ้นจากกิเลสและกองทุกข์

๒. ตัณหัง กะราทะโย พุทธา อัฏฐะวีสะติ นายะกา
สัพเพ ปะติฏฐิตา มัยหัง มัตถะเก เต มุนิสสะรา.

มี ๒๘ พระองค์ คือ พระผู้ทรงพระนามว่า ตัณหังกร เป็นอาทิ
พระพุทธเจ้าจอมมุนีทั้งหมดนั้น

๓. สีเส ปะติฏฐิโต มัยหัง พุทโธ ธัมโม ทะวิโลจะเน
สังโฆ ปะติฏฐิโต มัยหัง อุเร สัพพะคุณากะโร.

ข้าพระพุทธเจ้าขออัญเชิญมาประดิษฐานเหนือเศียรเกล้า
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประดิษฐานอยู่บนศีรษะ
พระธรรมอยู่ที่ดวงตาทั้งสอง
พระสงฆ์ผู้เป็นอากรบ่อเกิดแห่งสรรพคุณอยู่ที่อก

๔. หะทะเย เม อะนุรุทโธ สารีปุตโต จะ ทักขิเณ
โกณฑัญโญ ปิฏฐิภาคัสมิง โมคคัลลาโน จะวามะเก.

พระอนุรุทธะอยู่ที่ใจ พระสารีบุตรอยู่เบื้องขวา
พระโมคคัลลาน์อยู่เบื้องซ้าย
พระอัญญาโกณฑัญญะอยู่เบื้องหลัง

๕. ทักขิเณ สะวะเน มัยหัง อาสุง อานันทะราหุโล
กัสสะโป จะ มะหานาโม อุภาสุง วามะโสตะเก.

พระอานนท์กับพระราหุลอยู่หูขวา
พระกัสสะปะกับพระมหานามะอยู่ที่หูซ้าย

๖. เกสะโต ปิฏฐิภาคัสมิง สุริโย วะ ปะภังกะโร
นิสินโน สิริสัมปันโน โสภิโต มุนิ ปุงคะโว.

มุนีผู้ประเสริฐ คือ พระโสภิตะ ผู้สมบูรณ์ด้วยสิริ
ดังพระอาทิตย์ส่องแสงอยู่ที่ทุกเส้นขน
ตลอดร่างทั้งข้างหน้าและข้างหลัง

๗. กุมาระกัสสะโป เถโร มะเหสี จิตตะวาทะโก
โส มัยหัง วะทะเน นิจจัง ปะติฏฐาสิ คุณากะโร.

พระเถระกุมาระกัสสะปะ ผู้แสวงหาบุญทรงคุณอันวิเศษ
มีวาทะอันวิจิตรไพเราะอยู่ปากเป็นประจำ

๘. ปุณโณ อังคุลิมาโล จะ อุปะลี นันทะสีวะลี
เถรา ปัญจะ อิเมชาตา นะลาเต ติละกา มะมะ.

พระปุณณะ พระอังคุลิมา พระอุบาลี พระนันทะ และพระสีวะลี
พระเถระทั้ง ๕ นี้ จงปรากฎเกิดเป็นกระแจะจุณเจิมที่หน้าผาก

๙. เสสาสีติ มะหาเถรา วิชิตา ชินะสาวะกา
เอเตสีติ มะหาเถรา ชิตะวันโต ชิโนระสา
ชะลันตา สีละเตเชนะ อังคะมังเคสุ สัณฐิตา.

ส่วนพระอสีติมหาเถระที่เหลือ ผู้มีชัยและเป็นพระโอรส
เป็นพระสาวกของพระพุทธเจ้าผู้ทรงชัย
แต่ละองค์ล้วนรุ่งเรืองไพโรจน์ด้วยเดชแห่งศีล
ให้ดำรงอยู่ทั่วอวัยวะน้อยใหญ่

๑๐. ระตะนัง ปุระโต อาสิ ทักขิเณ เมตตะสุตตะกัง
ธะชัคคัง ปัจฉะโต อาสิ วาเม อังคุลิมาละกัง.

พระรัตระสูตรอยู่เบื้องหน้า
พระเมตตาสูตรอยู่เบื้องขวา
พระอังคุลิมาลปริตรอยู่เบื้องซ้าย
พระธชัคคสูตรอยู่เบื้องหลัง

๑๑. ขันธะโมระ ปะริตตัญจะ อาฏานาฏิยะ สุตตะกัง
อากาเส ฉะทะนัง อาสิ เสสา ปาการะสัณฐิตา.

พระขันธปริตร พระโมรปริตร และพระอาฎานะฏิยสูตร
เป็นเครื่องกางกั้นดุจหลังคาอยู่บนนภากาศ

๑๒. ชินานานา วะระสังยุตตา สัตตัปปา การะลังกะตา
วาตะปิตตา ทิสัญชาตา พาหิรัช ฌัตตุปัททะวา.

อนึ่งพระชินเจ้าทั้งหลายนอกจากที่ได้กล่าวมาแล้วนี้
ผู้ประกอบพร้อมด้วยกำลังนานาชนิด
มีศีลาทิคุณอันมั่นคง คือสัตตะปราการเป็นอาภรณ์
มาตั้งล้อมเป็นกำแพงคุ้มครองเจ็ดชั้น

๑๓. อะเสสา วินะยัง ยันตุ อะนันตะ ชินะเตชะสา
วะสะโต เม สะกิจเจนะ สะทา สัมพุทธะปัญชะเร.

ด้วยเดชานุภาพแห่งพระอนันตชินเจ้า ไม่ว่าจะทำกิจการใดๆ
เมื่อข้าพระพุทธเจ้าเข้าอาศัยอยู่ในพระบัญชร
แวดวงกงล้อมแห่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ขอโรคอุปัทะทุกข์ทั้งภายนอกและภายในอันเกิดแต่โรคร้าย
คือ โรคลมและโรคดีเป็นต้น เป็นสมุฏฐาน
จงกำจัดให้พินาศไปอย่าได้เหลือ

๑๔. ชินะปัญชะระมัชฌัมหิ วิหะรันตัง มะหิ ตะเล
สะทา ปาเลนตุ มัง สัพเพ เต มะหาปุริสาสะภา.

ขอพระมหาบุรุษผู้ทรงพระคุณอันล้ำเลิศทั้งปวงนั้น
จงอภิบาลข้าพระพุทธเจ้าผู้อยู่ในภาคพื้นท่ามกลางพระชินบัญชร
ข้าพระพุทธเจ้าได้รับการคุ้มครองปกปักรักษาภายในเป็นอันดีฉะนี้แล

๑๕. อิจเจวะมันโต สุคุตโต สุรักโข
ชินานุภาเวนะ ชิตูปัททะโว
ธัมมานุภาเวนะ ชิตาริสังโฆ
สังฆานุภาเวนะ ชิตันตะราโย
สัทธัมมานุภาวะปาลิโต จะรามิชินะปัญชะเรติ.

ข้าพระพุทธเจ้าได้รับการอภิบาลด้วยคุณานุภาพแห่งสัทธรรม
จึงชนะเสียได้ซึ่งอุปัทวอันตรายใดๆ
ด้วยอานุภาพแห่งพระชินะพุทธเจ้า
ชนะข้าศึกศัตรูด้วยอานุภาพแห่งพระธรรม
ชนะอันตรายทั้งปวงด้วยอานุภาพแห่งพระสงฆ์
ขอข้าพระพุทธเจ้าจงได้ปฏิบัติ
และรักษาดำเนินไปโดยสวัสดีเป็นนิจนิรันดรเทอญ




 

Create Date : 27 ธันวาคม 2552    
Last Update : 27 ธันวาคม 2552 0:10:24 น.
Counter : 799 Pageviews.  

สาสน์จากท่าน Dalai Lama : ข้อแนะนำในการดำเนินชีวิต


สาสน์จากท่าน Dalai Lama : ข้อแนะนำในการดำเนินชีวิต

ท่าน Dalai Lama ได้กล่าวไว้สำหรับ ปี 2009 นี้

คุณใช้เวลาในการอ่านและคิดตาม เพียง 2-3 นาทีเท่านั้น

โปรดอย่าเก็บคำสอนนี้ไว้คนเดียว

แล้ว....คุณจะได้พบกับสิ่งประหลาดมหัศจรรย์ที่คุณจะยินดีมาก


ข้อแนะนำในการดำเนินชีวิต

1. ระลึกเสมอว่า การจะได้พบความรักและความสำเร็จอันยิ่งใหญ่
ก็ต้องประสบกับความเสี่ยงอันมหาศาลดุจกัน

2. เมื่อคุณแพ้ อย่าลืมเก็บไว้เป็นบทเรียน

3. จงปฏิบัติตาม 3 Rs

3.1 เคารพตนเอง ( Respect for self )

3.2 เคารพผู้อื่น ( Respect for others )

3.3 รับผิดชอบต่อการกระทำของตน (Responsibility for all your actions)

4. จงจำไว้ว่า การที่ไม่ทำตามใจปรารถนาของตนบางครั้งก็ให้โชคอย่างน่ามหัศจรรย์

5. จงเรียนรู้กฎ เพื่อจะทราบวิธีการฝ่าฝืนอย่างเหมาะสม

6. จงอย่าปล่อยให้การทะเลาะเบาะแว้งด้วยเรื่องเพียงเล็กน้อย
มาทำลายมิตรภาพอันยิ่งใหญ่ของคุณ

7. เมื่อคุณรู้ว่าทำผิด จงอย่ารอช้าที่จะแก้ไข

8. จงใช้เวลาในการอยู่ลำพังผู้เดียวในแต่ละวัน

9. จงอ้าแขนรับการเปลี่ยนแปลง แต่อย่าปล่อยให้คุณค่าของคุณ หลุดลอยจากไป

10. จงระลึกไว้ว่า บางครั้งความเงียบก็เป็นคำตอบที่ดีที่สุด

11. จงดำเนินชีวิตด้วยความซื่อสัตย์สุจริต เพื่อที่ว่าเมื่อคุณสูงวัยขึ้นและคิดหวนกลับมา
คุณจะสามารถมีความสุข กับสิ่งที่ได้ทำลงไปได้อีกครั้ง

12. บรรยากาศอันอบอุ่นในครอบครัวเป็นพื้นฐานสำคัญของชีวิต

13. เมื่อเกิดขัดใจกับคนที่คุณรัก ให้หยุดไว้แค่เรื่องปัจจุบัน อย่าขุดคุ้ยเรื่องในอดีต

14. จงแบ่งปันความรู้ เพื่อเป็นหนทางก้าวสู่ความเป็นอมตะ

15. จงสุภาพกับโลกใบนี้

16. จงหาโอกาสท่องเที่ยวไปยังสถานที่ต่าง ๆ ที่คุณไม่เคยไป อย่างน้อยก็ปีละครั้ง

17. จำไว้ว่า ความสัมพันธ์ที่ดีที่สุด คือความรักมิใช่ความใคร่

18. จงตัดสินความสำเร็จของตนด้วยสิ่งที่ต้องเสียสละ

19. จงเข้าใกล้ความรักด้วยการปล่อยวาง





 

Create Date : 26 ตุลาคม 2552    
Last Update : 31 สิงหาคม 2553 23:49:33 น.
Counter : 394 Pageviews.  

กรรมทางใจที่ทำให้ร่ำรวยสูงสุด : ให้ของเหมือนกัน แต่ใจแตกต่าง ก็ให้ผลผิดกันได้ลิบลับ


กรรมทางใจที่ทำให้ร่ำรวยสูงสุด


ให้ของเหมือนกัน แต่ใจแตกต่าง ก็ให้ผลผิดกันได้ลิบลับ

พระพุทธเจ้าจำแนกอาการของใจ ในขณะให้ ไว้เป็นต่างๆ แต่ละอาการล้วนเป็นกำลังหนุนให้วิบาก ออกดอกออกผลเป็นความมั่งคั่ง หากใครให้ทานด้วยอาการของใจดังต่อไปนี้ครบถ้วน เป็นประจำสม่ำเสมอ ก็จะมีผลไพบูลย์สูงสุด ส่งผลเป็นความมั่งคั่งถึงที่สุด เท่าที่ทานนั้นๆจะอำนวย

๑) ให้ด้วยความศรัทธา คือมีความเลื่อมใสอยู่ก่อน ว่าทานเป็นของดี เป็นของที่ให้ความสุขในปัจจุบัน และเที่ยงที่จะติดตามไปให้ความสุขแก่เราในอนาคต ทั้งนี้ไม่ได้หมายเอาอาการโลภแบบจำเพาะเจาะจง ว่าขอให้รวยเท่านั้นเท่านี้ เมื่อนั่นเมื่อนี่ อาการทางใจเช่นนั้นไม่ใช่ศรัทธาในบุญ แต่เป็นการลงทุนของนักธุรกิจอย่างหนึ่ง ผู้ศรัทธาในการเอากำไรเข้าตัว หรือถ้าให้โดยปราศจากศรัทธา ให้อย่างเสียไม่ได้ ให้เพราะจำใจ ให้เพราะตามๆญาติมา แม้เกิดบุญขึ้นมาก ก็ไม่ได้เป็นกรรมสว่างสร้างภพแห่งความมั่งคั่งแต่อย่างใด และเมื่อมีนิสัยให้ด้วยความศรัทธาดีแล้ว ยังมีผลให้รูปร่างหน้าตาและผิวพรรณงดงามยิ่งอีกด้วย

๒) ให้ด้วยความเคารพ คือมีความรู้สึกอยู่ว่า การทำทานเป็นของสูง ไม่ใช่ของต่ำ จึงไม่ควรโยนให้ หรือเสือกให้เหมือนเป็นของเหลือเดน การถวายทานแด่สงฆ์จัดเป็นการฝึกใจให้ทำทานด้วยความเคารพได้อย่างดี เพราะรู้สึกอยู่ว่าท่านใช้ชีวิตที่สะอาดสูงส่งกว่าเรา หรืออย่างน้อยพวกท่านก็นุ่งห่มจีวร อันเป็นธงชัยพระอรหันต์ สืบทอดพระศาสนาให้ต่อเนื่องไม่สาบสูญ ถ้าให้ทานโดยปราศจากความเคารพ ให้แบบโยนกระดูกลงพื้น ให้ด้วยความเหยียดหยาม หรือให้แบบแดกดัน แม้เกิดบุญขึ้นมากก็ไม่ได้เป็นกรรมสว่างสร้างภพแห่งความมั่งคั่งแต่อย่างใด และเมื่อมีนิสัยให้ด้วยความเคารพดีแล้ว ยังมีผลให้ดูเป็นคนน่าเลื่อมใสควรแก่การเชื่อฟังอีกด้วย

๓) ให้โดยกาลอันควร คือให้อย่างรู้จักความเหมาะสมกับสถานการณ์ ในเวลาหนึ่งๆ เช่นเมื่อเห็นพระตาแดง ก็ขวนขวายเป็นธุระหายาหยอดตามาให้ท่าน เห็นวัดมีทางโคจรของพระที่เฉอะแฉะ ก็ร่วมแรงร่วมใจกันทำทางให้แห้งหรือเทปูนให้พวกท่านไปเลย ไม่ใช่เห็นท่านอยู่ปกติ ก็เอายาหยอดตาไปถวายขวดเดียวโดดๆ ด้วยความคิดว่า สักวันหนึ่งท่านอาจจะตาแดง แต่ถ้าซื้อยาสามัญครบชุดไปถวายด้วยความคิดว่า เป็นหนึ่งในปัจจัย ๔ เผื่อไว้ว่าท่านอาจจำเป็นต้องใช้ อย่างนี้ถือว่าให้โดยกาลอันควร ถ้าให้ทานโดยปราศจากความเหมาะสมกับกาล แม้เกิดบุญขึ้นมากก็ไม่ได้เป็นกรรมสว่างสร้างภพแห่งความมั่งคั่งแต่อย่างใด และเมื่อมีนิสัยให้โดยกาลอันควรดีแล้ว ก็จะเป็นผู้ได้ของตามต้องการในเวลาไม่เนิ่นช้าอีกด้วย

๔) ให้ด้วยจิตอนุเคราะห์ คือให้ด้วยความปรารถนา จะช่วยผู้รับในเรื่องหนึ่งๆอย่างแท้จริง เช่นเมื่อเลือกซื้อยาสีฟันถวายพระ ก็หยิบเอายี่ห้อดีที่สุดที่เราทราบว่ามีคุณภาพในการรักษาเหงือกและฟัน โดยไม่เกี่ยงงอนเรื่องราคา อย่างนี้ถือว่าให้ด้วยจิตอนุเคราะห์ ถ้าให้ทานโดยปราศจากจิตคิดอนุเคราะห์ แม้เกิดบุญขึ้นมากก็ไม่ได้เป็นกรรมสว่างสร้างภพแห่งความมั่งคั่งแต่อย่างใด และเมื่อมีนิสัยให้ด้วยจิตคิดอนุเคราะห์ดีแล้ว ก็จะเป็นผู้มีรสนิยมดี เลือกใช้ของมาทำความเพลิดเพลินเจริญสุขอันเป็นไปด้วยกามคุณ ๕ ได้อย่างฉลาดอีกด้วย (ตรงนี้ขอให้สังเกตว่าบางคน เงินไม่ได้เนรมิตทุกสิ่งในชีวิตให้ดูดีโดยอัตโนมัติ บางคนมีเงินมากก็จริง แต่ไม่รู้จักร้านอร่อย ซื้ออาหารผิดสุขลักษณะ เลือกของแต่งบ้านไม่เป็น นั่งทำงานในที่สกปรกรุงรัง งกเสียจนแม้ข้าวของเครื่องใช้ผุพังก็ดันทุรังใช้ต่อ ในขณะที่บางคนมีทรัพย์สมบัติเพียงปานกลาง แต่ความเป็นอยู่ดูดีคุ้มเงินยิ่ง)

๕) ให้โดยไม่กระทบตนและผู้อื่น คือให้โดยไม่ประชด ให้โดยไม่แข่งขันชิงดี ให้โดยไม่คิดเอาหน้าเกินใคร ขอให้สังเกตว่าบางคนอยากได้บุญเป็นอันดับหนึ่ง นึกว่าเป็นเช่นนั้นได้ ก็ด้วยการไปอยู่หัวแถวสุดเสมอ แทบจะใช้แขนปาดกวาดต้อนคนอื่นไปอยู่ข้างหลังเลยทีเดียว หรือบางคนก็ทำบุญแบบเกทับกัน เช่นเห็นเขาให้ก่อน ๕๐๐ ตัวเองรีบหยิบแบงก์พันขึ้นมาสู้ จิตมีอาการคิดเบ่ง คิดทำให้เขาเสียหน้าหรือน้อยหน้า ถ้าให้ทานด้วยจิตคิดกระทบกระทั่ง แม้เกิดบุญขึ้นมากก็ไม่ได้เป็นกรรมสว่างสร้างภพแห่งความมั่งคั่งแต่อย่างใด และเมื่อมีนิสัยให้ด้วยจิตไม่คิดกระทบกระทั่งดีแล้ว ก็จะทำให้ทรัพย์สินปลอดภัยจากไฟ น้ำ หรือการแย่งชิงของผู้อื่น


ถ้าหากเกิดข้อสงสัย ว่าเราจะมีอาการทางใจถึง ๕ ประการพร้อมๆกันได้อย่างไร ในเมื่อคนเราคิดได้ทีละอย่าง ก็ขอให้หมั่นฝึกสังเกตเถิด ว่าเรายังมี ‘ข้อเสีย’ ในการทำทานอย่างไรอยู่บ้าง เมื่อรู้ตัวก็ฝึกใหม่ เช่นขณะหนึ่งในการให้ รู้สึกว่าเป็นการให้เพียงด้วยกิริยาทางกาย แต่ใจไม่เป็นสุข แห้งแล้งเหมือนดอกไม้ขาดฝน ก็ควรศึกษาประโยชน์ของทานทั้งปัจจุบันและอนาคตให้ดี น้อมใจว่าการให้ทานก็คือการสละยางเหนียวเหนอะหนะของความตระหนี่ เมื่อทำลายความทึบ ย่อมเกิดความรู้สึกโปร่งโล่งเบาสบาย และการให้ด้วยความเลื่อมใสศรัทธา ว่าผลทานจะบันดาลสุขทางโภคทรัพย์ยิ่งๆ ขึ้นไปในอนาคต จิตก็จะได้คิดปลื้ม เลิกทำทานแบบบัวแล้งน้ำเสียได้

การสังเกตข้อเสียในการทำทานไปทีละข้อ จนเห็นว่าไม่เหลือข้อเสียแล้วนั่นแหละ เป็นที่มาของกรรมทางใจ ที่จะบันดาลผลให้มั่งคั่งสูงสุด

คนส่วนใหญ่ ยังเข้าใจผิดอยู่ว่า ทำแบบใหญ่พรวดพราดโครมเดียว แล้วจะรวยทันใจ ทั้งปัจจุบันและอนาคต ความจริงคือถ้าอาการทางใจยังไม่สมบูรณ์ดังกล่าวแล้ว ผลของทานก็มักจะยังไม่ปรากฏตัว ต่อเมื่อใจเริ่มเป็นสุข มีความสมัครใจ มีความยินดีแท้จริงจากส่วนลึกว่า ‘อยากให้’ โดยปราศจากเงื่อนไขทั้งปวง จะเหมือนพลังความสุขแห่งทาน เอ่อล้นจากภายใน ส่งคลื่นรบกวนเหตุการณ์ภายนอกให้แปรปรวน กลับดำเป็นขาว กลับมืดเป็นสว่าง กลับแคบเป็นเปิดกว้างไปด้วย ต่อให้เคยฝืดเคืองลำบากลำบนอย่างไร ก็เหมือนจะมีตัวช่วย ตัวหล่อลื่นให้ทุกอย่างดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

และถ้ามีน้ำจิตเป็นทาน หรือที่เรียกว่ามีทานจิตอย่างสมบูรณ์ วันไหนไม่มีโอกาสสละให้แล้วรู้สึกเหมือนชีวิตขาดบางอย่างไป นั่นแหละกรรมได้เตรียมภพอันเปิดกว้างสว่างสบายตามจิตไว้แล้ว เมื่อเคลื่อนจากชาติปัจจุบัน ละโลกนี้ไปแล้ว กรรมย่อมเลือกสรรให้ไปอยู่ในภพ ซึ่งมีความสุกสว่าง รุ่งโรจน์ทางการเงินอย่างแน่นอน

ธรรมะดีดี จาก ดังตฤน
//dungtrin.com/whatapity/06.htm





 

Create Date : 22 พฤษภาคม 2552    
Last Update : 22 พฤษภาคม 2552 12:57:17 น.
Counter : 313 Pageviews.  

ทำจิตสงบ : หลวงพ่อชา

ทำจิตสงบ-หลวงพ่อชา




การทำจิตให้สงบ คือการวางให้พอดี
ตั้งใจเกินไปมากมันก็เลยไป
ปล่อยเกินไปมันก็ไม่ถึง
เพราะขาดความพอดี
ธรรมดาจิตเป็นของไม่อยู่นิ่ง เป็นของมีกิริยาไหวตัวอยู่เรื่อย
ฉะนั้นจิตใจของเรา จึงไม่มีกำลัง
การทำจิตใจของเราให้มีกำลัง กับการทำกายของเราให้มีกำลัง มันต่างกัน
การทำกายให้มีกำลังก็คือ การออกกำลัง ทำกายบริหาร
มีการกระโดด การวิ่ง
นี่คือการทำกายให้มีกำลัง
การทำจิตใจให้มีกำลังก็คือ ทำจิตให้สงบ ไม่ใช่ทำจิตให้คิดนั่นคิดนี่ไปต่างๆ
ให้อยู่ในขอบเขตของมัน
เพราะว่าจิตของเรานั้นไม่เคยได้สงบ
ไม่เคยมีกำลัง มันจึงไม่มีกำลังทางด้านสมาธิภายใน


การทำสมาธิ
บัดนี้เราจะทำสมาธิ ก็ตั้งใจ
ให้เอาความรู้สึกกำหนดอยู่กับลมหายใจ
ถ้าหากว่าเราหายใจสั้นเกินไปหรือยาวเกินไป ก็ไม่พอดี
ไม่ได้สัดได้ส่วนกัน
ไม่เกิดความสงบเหมือนกันกับเราเย็บจักร
ผู้เย็บจักรมีมือมีเท้าเราต้องถีบจักรเปล่าดูก่อน
ให้รู้จักให้คล่องกับเท้าของเราเสียก่อนจึงเอาผ้ามาเย็บ


การกำหนดลมหายใจก็เหมือนกัน
หายใจเฉยๆ กำหนดรู้ไว้
จะพอดีขนาดไหน ยาวขนาดไหน สั้นขนาดไหน
จะให้ค่อยขนาดไหน แรงขนาดไหน
จะยาวก็ไม่เอากับมัน จะสั้นก็ไม่เอากับมัน
จะค่อยก็ไม่เอากับมัน
เอาตามความพอดี
เอายาวพอดี
เอาสั้นพอดี
เอาค่อยพอดี
เอาแรงพอดี
นั่นชื่อว่าความพอดี
เราไม่ได้ขัดไม่ได้ข้องแล้วก็ปล่อยหายใจดูก่อนไม่ต้องทำอะไร


ถ้าหากว่าจิตสบายแล้ว
จิตพอดีแล้ว
ก็ยกลมหายใจเข้าออกเป็นอารมณ์
หายใจเข้าต้นลมอยู่ปลายจมูก
กลางลมอยู่หทัย คือหัวใจ
ปลายลมอยู่สะดือ
อันนี้เป็นแหล่งการเดินลม
เมื่อหายใจออกต้นลมจะอยู่สะดือ
กลางลมจะอยู่หทัย
ปลายลมจะอยู่จมูก
นี่มันสลับกันอย่างนี้
กำหนดรู้เมื่อลมผ่านจมูก ผ่านหทัย ผ่านสะดือ
พอสุดแล้วก็จะเวียนกลับมาอีกเป็นสามจุดนี้
ให้ความรู้ของเราอยู่ในความเวียนเข้าออกทั้งสามจุดนี้
พยายามติดตามลมหายใจเช่นนี้เรื่อยไป
เพื่อรักษาความรู้นั้น
และทำสติสัมปชัญญะของเราให้กล้าขึ้น


เมื่อหากว่าเรากำหนดจิตของเรา
ให้รู้จักต้นลม กลางลม ปลายลม ดีแล้วพอสมควร
เราก็วาง เราจะหายใจเข้าออกเฉยๆ
เอาความรู้สึกของเราไว้ปลายจมูก หรือริมฝีปากบน
ที่ลมผ่านออกผ่านเข้า
เอาแต่ความรู้สึกเท่านั้นไว้ที่นั่น
ไม่ต้องตามลมออกไป
ไม่ต้องตามลมเข้ามา
เอาความรู้สึกหรือผู้รู้นั่นแหละไว้เฉพาะหน้าเราที่ปลายจมูก
ให้รู้จักลมผ่านออก ผ่านเข้า
ไม่ต้องคิดอะไรมากมาย
เพียงแต่ให้มีความรู้สึกเท่านั้นแหละ
ให้มีความรู้สึกติดต่อกัน
ลมออกก็ให้รู้ลมเข้าก็ให้รู้
ให้รู้อยู่แต่ที่นั่นแหละ
รู้แล้วมันจะเป็นอะไรก็ไม่ต้องคิด
เอาเพียงเท่านั้นเสียก่อนในเวลานี้
หน้าที่การงานของเรามีแค่นั้น ไม่ได้มีมาก
กำหนดลมเข้าออกอยู่อย่างนั้นแหละ



ต่อไปจิตก็สงบ ลมก็จะละเอียดเข้าไป
น้อยเข้าไป กายก็จะเบาเข้าไป จิตก็จะสงบไป
ความเบากายเบาใจนั้น ก็จะเกิดขึ้นมา
จะเป็นกายควรแก่การงาน
และจะเป็นจิตควรแก่การงานต่อไป
นี่คือการทำสมาธิ
ไม่ต้องทำอะไรมาก
ให้กำหนดเท่านั้น ต่อไปนี้ให้ตั้งใจทำกำหนดไป.....


จิตเราละเอียดเข้าไป
การทำสมาธินั้นจะไปไหนก็ช่างมัน
ให้เรารู้ทันเอาไว้ ให้เรารู้จักมัน
มันก็มีทั้งอารมณ์ มีทั้งความสงบคลุกคลีกันไป
มันมีวิตก
วิตกคือการจะยกจิตของตนนึกถึงอันใดอันหนึ่งขึ้นมา
ถ้าสติของเราน้อย ก็จะวิตกน้อย
แล้วก็มีวิจารณ์คือ การตรวจดูตามเรื่องที่เราวิตกนั้น
แต่ข้อสำคัญนั้นต้องพยายามรู้ให้ทันอยู่เสมอ
แล้วก็พิจารณาให้ลึกลงไปอีก
ให้เห็นว่า มีทั้งสมาธิและมีทั้งความรู้รวมอยู่ในนั้น


องค์ประกอบของความสงบ
คำว่า "จิตสงบ" นั้นไม่ใช่ว่าไม่มีอะไร
มันต้องมี
มีความสงบครอบอยู่
ท่านกล่าวถึงองค์ของความสงบขั้นแรกว่า
หนึ่งมีวิตก ยกเรื่องใดเรื่องหนึ่งขึ้นมา
แล้วก็มีวิจารณ์ คือพิจารณาตามอารมณที่เกิดขึ้นมา
ต่อไปก็จะมี ปีติ คือ ความยินดีในสิ่งที่เราวิตกไปนั้น
ในสิ่งที่เราวิจารณ์ไปนั้น
จะเกิดปีติ คือความยินดีซาบซึ้งอยู่โดยเฉพาะของมัน
แล้วก็มีสุข
สุขอยู่ไหน
สุขอยู่ในการวิตก
สุขอยู่ในการวิจารณ์
สุขอยู่กับความอิ่มใจ
สุขอยู่กับอารมณ์ เหล่านั้นแหละ
แต่ว่ามันสุขอยู่ในความสงบ
วิตกก็วิตกอยู่ในความสงบ
วิจารณ์ก็วิจารณ์อยู่ในความสงบ
ความอิ่มใจก็อยู่ในความสงบ
สุขก็อยู่ในความสงบ
ทั้งสี่อย่างนี้เป็นอารมณ์อันเดียว
อย่างที่ห้า คือ เอกัคคตา
ห้าอย่างแต่เป็นอันเดียวกัน
คือทั้งห้าอย่างนี้เป็นอารมณ์
แต่มีลักษณะอยู่ในขอบเขตอันเดียวกัน
คือเมื่อจิตสงบ วิตกก็มี วิจารณ์ก็มี ปิติก็มี สุขก็มี เอกัคคตาก็มี
ทั้งหมดนี้เป็นอารมณ์เดียวกัน


คำที่ว่าอารมณ์เดียวกันนั้น
ทำไมจึงมีหลายอย่าง
หมายความว่า มันจะมีหลายอาการก็ช่างมัน
เพราะอาการทั้งหลายเหล่านั้น
จะมารวมอยู่ในความสงบอันเดียวกัน
ไม่ฟุ้งซ่าน ไม่รำคาญ
เหมือนกับว่ามีคน ๕ คน
แต่ลักษณะของคนทั้ง ๕ คนนั้น
มีอาการเดียวกัน คือจะมีอารมณ์ทั้ง ๕ อารมณ์
เมื่ออารมณ์อันนั้นอยู่ในลักษณะ นี้
ท่านเรียกว่า "องค์"
องค์ของความสงบ ท่านไม่ได้เรียกว่าอารมณ์
ท่านเรียกว่า วิตก วิจารณ์ ปีติ สุข เอกัคคตารมณ์
สิ่งทั้งหลายเหล่านี้ ไม่เป็นอารมณ์ตามธรรมดา
ท่านจึงจัดว่าเป็นองค์ของความสงบ
มีอาการอยู่ ๕ อย่าง คือวิตก วิจารณ์ ปีติ สุข เอกัคคตา
ไม่มีความรำคาญ
วิตกอยู่ก็ไม่รำคาญ
วิจารณ์อยู่ก็ไม่รำคาญ
มีปีติก็ไม่รำคาญ
มีความสุขก็ไม่รำคาญ
จิตจึงเป็นอารมณ์เดียวอยู่ในสิ่งทั้ง ๕ นี้
จับรวมกันอยู่
เรื่องจิตสงบขั้นแรกจึงเป็นอย่างนั้น


ปัญหาของการทำสมาธิ
ทีนี้....บางอย่างอาจถอยออกมา
ถ้ากำลังใจไม่กล้า สติหย่อนไปแล้ว
มันจะมีอารมณ์มาแทรกเข้าไปเป็นบางครั้ง
คล้ายๆ กับว่าเคลิ้มไป
แล้วมีอาการอะไรบางอย่างเข้ามาแทรก ตอนที่มันเคลิ้มไป
แต่ไม่ใช่ความง่วงตามธรรมดา
ท่านว่ามีความเคลิ้มในความสงบ
บางทีก็มีอะไรบางอย่างแทรกเข้ามา
เช่นว่า บางทีมีเสียงปรากฏบ้าง
บางทีเหมือนเห็นสุนัขวิ่งผ่านไปข้างหน้าบ้าง
แต่ว่าไม่ชัดเจนและก็ไม่ใช่ฝัน
อันนี้จัดเป็นฝันไม่ได้
ที่เป็นเช่นนี้เพราะกำลังทั้ง ๕ ดังกล่าวแล้ว
ไม่สม่ำเสมอกัน มันอ่อนลง อ่อนเคลิ้มลง
จึงเกิดอารมณ์เข้าแทรก อันนี้เป็นอาการของจิต


ถ้าหากว่าเรามีความสงบ
มันก็มีสิ่ง ๕ สิ่งนี้เป็นบริวารอยู่
แต่เป็นบริวารในความสงบ
อันนี้เป็นเบื้องแรกของมัน
ขณะที่จิตเราสงบอยู่ในขั้นนี้
ชอบมโนนิมิตทางตาทางหู ทางจมูก ทางลิ้น
ทางกายและทางจิต
มันชอบเป็นแต่ผู้ทำสมาธิ
จับไม่ค่อยถูกว่า "มันหลับไหม? ก็ไม่ใช่""
มันฝันไปหรือ? ก็ไม่ใช่"
ไม่ใช่อะไรทั้งนั้น
มันเป็นอาการเกิดมาจากความสงบครึ่งๆกลางๆก็ได้
บางทีก็แจ่มใสเป็นธรรมดา
บางทีก็คลุกคลีไปกับความสงบบ้าง
กับอารมณ์ทั้งหลายบ้าง
แต่อยู่ในขอบเขตของมัน


อย่างไรก็ตาม บางคนทำสมาธิยาก เพราะอะไร ?
เพราะจริตแปลกเขา
แต่ก็เป็นสมาธิ แต่ก็ไม่หนักแน่น
ไม่ได้รับความสบาย เพราะสมาธิ
แต่จะได้รับความสบายเพราะปัญญา
เพราะปัญญาความคิด เห็นความจริงของมัน
แล้วก็แก้ปัญหาถูกต้อง
เป็นประเภท ปัญญาวิมุต* ไม่ใช่ เจโตวิมุต*
มันจะมีความสบายทุกอย่าง
ที่จะได้เกิดขึ้นเป็นหนทางของเรา
เพราะปัญญาสมาธิมันน้อย
คล้ายๆกับว่า ไม่ต้องนั่งสมาธิ พิจารณา "อันนั้นเป็นอะไรหนอ"
แล้วแก้ปัญหาอันนั้นได้ทันที
เลยสบายไป เลยสงบ
ลักษณะผู้มีปัญญาต้องเป็นอย่างนั้น


ทำสมาธินี้ไม่ค่อยได้ง่าย และไม่ค่อยดีด้วย
มีสมาธิแต่เพียงเฉพาะเลี้ยงปัญญาให้เกิดขึ้นมาได้
โดยมากอาศัยปัญญา
เช่นสมมติว่า ทำนากับทำสวน
เราอาศัยนามากกว่าสวน หรือทำนา กับทำไร่
เราจะได้อาศัยนามากกว่าไร่
ในเรื่องของเรา อาชีพของเรา และการภาวนาของเราก็เหมือนกัน
มันจะได้อาศัยปัญญาแก้ปัญหา แล้วจะเห็นความจริง
ความสงบจึงเกิดขึ้นมา
มันเป็นไปอย่างนั้น
ธรรมดาก็เป็นไปอย่างนั้น มันต่างกัน


หลุดพ้นด้วยปัญญาสมาธิ
บางคน แรงในทางปัญญา
สมาธิพอเป็นฐานไม่มาก
คล้ายๆกับว่า นั่งสมาธิ ไม่ค่อยสงบ
ชอบมีความปรุงแต่ง
มีความคิดและมีปัญญา ชักเรื่องนั้นมาพิจารณา
ชักเรื่องนี้มาพิจารณา
แล้วพิจารณาลงสู่ความสงบ
ก็เห็นความถูกต้อง
อันนั้นจะได้มีกำลังกว่าสมาธิ
อันนี้จริงของบางคนเป็นอย่างนั้น
แม้จะ ยืน เดิน นั่ง นอน
ก็ตามความตรัสรู้ธรรมะนั้น ไม่แน่นอน
จะเป็นอิริยาบถใดก็ได้ ยืนก็ได้ เดินก็ได้ นั่งก็ได้ นอนก็ได้
อันนี้แหละผู้แรงด้วยปัญญา
เป็นผู้มีปัญญา สามารถที่จะไม่เกี่ยวข้องกับสมาธิมากก็ได้


ถ้าพูดกันง่ายๆ ปัญญาเห็นเลย
เห็นไปเลยก็ละไปเลย สงบไปเลย
ได้ความสบาย เพราะอันนั้นมันเห็นชัด มันเห็นจริง
เชื่อมั่น ยืนยันเป็นพยานตนเองได้
นี่จริตของบางคนเป็นไปอย่างนี้
แต่จะอย่างไรก็ช่างมัน
ก็ต้องทำลายความเห็นผิดออก
เหลือแต่ความเห็นถูก
ทำลายความฟุ้งซ่านออก
เหลือแต่ความสงบ
มันก็จะลงไปสู่จุดอันเดียวกัน


บางคนปัญญาน้อย
นั่งสมาธิได้ง่าย สงบ สงบเร็วที่สุด
ไวแต่ไม่ค่อยมีปัญญา
ไม่ทันกิเลสทั้งหลาย
ไม่รู้เรื่องกิเลสทั้งหลาย
แก้ปัญหาไม่ค่อยได้
พระโยคาวจรเจ้าผู้ปฏิบัติมีสองหน้าอย่างนี้
ก็คู่กันเรื่อยไป
แต่ปัญญาหรือวิปัสสนากับสมถะ
มันก็ทิ้งกันไม่ได้ คาบเกี่ยวกันไปเรื่อยๆ อย่างนี้


ทีนี้ถ้ามันชัดแจ้งในความสงบ
เมื่อมีอารมณ์มาผ่าน
มีนิมิตขึ้นมาผ่าน
ก็ไม่ได้สงสัยว่า "เคลิ้มไปหรือเปล่าหนอเมื่อกี้นี้?"
"หลงไปหรือเปล่าหนอเมื่อกี้นี้?"
"ลืมไปหรือเปล่าหนอเมื่อกี้นี้?"
"หลับไปหรือเปล่าเมื่อกี้นี้?"
จิตขณะนี้สงสัย "หลับก็ไม่ใช่ ตื่นก็ไม่ใช่"
นี่มันคลุมเครือเรียกว่า มันมั่วสุมอยู่กับอารมณ์
ไม่แจ่มใส เหมือนกันกับพระจันทร์เข้าก้อนเมฆ
มองเห็นอยู่แล้ว แต่ไม่แจ่มแจ้ง มัวๆ
ไม่เหมือนกับพระจันทร์ออกจากก้อนเมฆนั้น แจ่มใสสะอาด
จิตเราสงบ มีสติสัมปชัญญะ รอบคอบสมบูรณ์แล้ว
จึงไม่สงสัยในอาการทั้งหลาย ที่เกิดขึ้น
จะหมดจากนิวรณ์จริงๆ
รู้ว่าอันใดเกิดขึ้นมา เป็นอันใดหมดทุกอย่าง
รู้แจ้ง รู้เรื่องตามเป็นจริง ไม่ได้สงสัย
อันนั้นเป็นดวงจิตที่ใสสะอาด สมาธิถึงขีดแล้วเป็นเช่นนั้น


ระยะหลังๆ มาก็เป็นไปในรูปอย่างนี้ทำนองนี้
เป็นเรื่องธรรมดาของมัน
ถ้าจิตแจ่มแจ้ง ผ่องใสแล้ว
ไม่ต้องไปถามว่าง่วงหรือไม่ง่วง ใช่หรือไม่ใช่
ทั้งหลายเหล่านี้ มันก็ไมมีอะไร
ถ้ามันชัดเจน ก็เหมือนเรานั่งธรรมดาอย่างนี้เอง
นั่งเห็นธรรมดา หลับตาก็เหมือนลืมตา
เห็นในขณะหลับตา ก็เหมือนลืมตามาเห็นทุกอย่างสารพัด
ไม่มีความสงสัย
เพียงแต่เกิดอัศจรรย์ขึ้นในดวงจิตของเราว่า
"เอ๊ะ! สิ่งเหล่านี้มันก็เป็นของมันไปได้
มันไม่น่าจะเป็นไปได้ มันก็เป็นของมันได้"
อันนี้จะวิพากษ์วิจารณ์มันเองไปเรื่อยๆ
ทั้งมีปีติ ทั้งมีความสุขใจ มีความอิ่มใจ มีความสงบเป็นเช่นนั้น
ต่อนั้นไปจิตมันจะละเอียดไปยิ่งกว่านั้น
มันก็จะทิ้งอารมณ์ของมันไปด้วย
วิตกยกเรื่องขึ้นมา ก็จะไม่มี
และเรื่องวิจารณ์มันก็จะหมด
จะเหลือแต่ความอิ่มใจ
อิ่มไม่รู้ว่าอิ่มอะไร
แต่มันอิ่ม !
เกิดความสุขกับอารมณ์เดียว
นี่มันทิ้งไป วิตกวิจารณ์มันทิ้งไป ทิ้งไปไหน?
ไม่ใช่เรื่องทิ้ง
จิตเราหดตัวเข้ามา คือมันสงบ
เรื่องวิตกวิจารณ์มันเป็นของหยาบไปแล้ว
มันเข้ามาอยู่ในที่นี้ไม่ได้
ก็เรียกว่า ทิ้งวิตก ทิ้งวิจารณ์
ทีนี้จะไม่มีความวิตก ความยกขึ้นวิจารณ์
ความพิจารณาไม่มี มีแต่ความอิ่ม
มีความสุข และมีอารมณ์เดียว เสวยอยู่อย่างนั้น
ที่เขาเรียกว่า ปฐมฌาน ทุติยฌาน ตติยฌาน จตุตถฌาน
เราไม่ได้ว่าอย่างนั้น
เราพูดถึงแต่ความสงบ วิตก วิจารณ์ ปีติ สุข เอกัคคตา
ต่อไปนี้ก็ทิ้งวิตกวิจารณ์ เกิดขึ้นมาแล้วก็ทิ้งไป
เหลือแต่ปีติกับสุข เอกัคคตา
ต่อไปก็ทิ้งปีติเหลือแต่สุขกับเอกัคคตา
ต่อไปก็มีเอกัคคตา กับอุเบกขา
มันไม่มีอะไรแล้วมันทิ้งไป
เรียกว่า จิตมันสงบๆ ๆ ๆ
จนไปถึงอารมณ์มันน้อยที่สุด ยังเหลืออยู่แต่โน้น...ถึงปลายมัน
เหลือแต่เอกัคคตา กับอุเบกขา เฉยอย่างนี้
อันนี้มันสงบแล้วมันจึงเป็น
นี่... เรียกว่ากำลังของจิต
อาการของจิต ที่ได้รับความสงบแล้ว
ถ้าเป็นอย่างนี้มันไม่ง่วง
ความง่วงเหงาหาวนอนมันเข้าไม่ได้
นิวรณ์ทั้งห้า มันหนีหมด
วิจิกิจฉา ความสงสัยลังเล อิจฉาพยาบาท ฟุ้งซ่าน รำคาญหนี
เหล่านี้ไม่มีแล้ว นี่มันค่อยเลื่อนไปเป็นระยะอย่างนั้น
นี่อาศัยการกระทำให้มากเจริญให้มาก



สติ : สิ่งที่ช่วยรักษาสมาธิ
สิ่งที่รักษาสมาธินี้ไว้ได้ คือสติ
สตินี้เป็นธรรม เป็นสภาวธรรมอันหนึ่ง
ซึ่งให้ธรรมอันอื่นๆ ทั้งหลายเกิดขึ้นโดยพร้อมเพรียง
สตินี้ก็คือชีวิต ถ้าขาดสติเมื่อใดก็เหมือนตาย
ถ้าขาดสติเมื่อใดก็เป็นคนประมาท
ในระหว่างขาดสตินั้น พูดไม่มีความหมาย
การกระทำไม่มีความหมาย
ธรรมคือสตินี้ คือความระลึกได้ในลักษณะใดก็ตาม
สติเป็นเหตุให้สัมปชัญญะเกิดขึ้นมาได้
เป็นเหตุให้ปัญญาเกิดขึ้นมาได้ ทุกสิ่งสารพัด


ธรรมทั้งหลาย ถ้าหากว่าขาดสติ
ธรรมทั้งหลายนั้นไม่สมบูรณ์
อันนี้คือการควบคุม การยืน การเดิน การนั่ง การนอน
ไม่ใช่แต่เพียงขณะนั่งสมาธิเท่านั้น
แม้เมื่อเราออกจากสมาธิไปแล้ว
สติก็ยังเป็นสิ่งประจำใจอยู่เสมอ
มีความรู้อยู่เสมอ เป็นของที่มีอยู่เสมอ
ทำอะไรก็ต้องระมัดระวัง
เมื่อระมัดระวังทางจิตใจ ความอายมันก็เกิดขึ้นมา
การพูด การกระทำอันใด ที่ไม่ถูกต้อง
เราก็อายขึ้น... อายขึ้น...
เมื่อความอายกำลังกล้าขึ้นมา
ความสังวรก็มากขึ้นด้วย
เมื่อความสังวรมากขึ้น ความประมาทก็ไม่มี
นี่ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้นั่งสมาธิอยู่ตรงนี้
เราจะไปไหนก็ตาม
อันนี้มันอยู่ในจิตของตัวเอง
มันไม่ได้หนีไปไหน
นี่ท่านว่าเจริญสติ ทำให้มาก เจริญให้มาก
อันนี้เป็นธรรมะคุ้มครองรักษากิจการที่เราทำอยู่
หรือทำมาแล้ว... หรือกำลังจะกระทำอยู่
ในปัจจุบันนี้ เป็นธรรมะที่มีคุณประโยชน์มาก
ให้เรารู้ตัวอยู่ทุกเมื่อ
ความเห็นผิดชอบมันก็มีทุกเมื่อ
เมื่อความเห็นผิดชอบมีอยู่ เกิดขึ้นอยู่ทุกเมื่อ
ความละอายก็เกิดขึ้น จะไม่ทำสิ่งที่ผิดหรือสิ่งที่ไม่ดี
เรียกว่าปัญญาเกิดขึ้นแล้ว


เมื่อรวบยอดเข้ามา มันจะมีศีล มีสมาธิ มีปัญญา
คือ การสังวรสำรวมที่มีอยู่ในกิจการของตนนั้น
ก็เรียกว่าศีล ศีลสังวร
ความตั้งใจมั่น อยู่ในความสังวรสำรวมในข้อวัตรของเรานั้น
ก็เรียกว่ามันเป็นสมาธิ
ความรอบรู้ทั้งหลายในกิจการที่เรามีอยู่นั้น
ก็เรียกว่าปัญญา
พูดง่ายๆก็คือ จะมีศีล จะมีสมาธิ จะมีปัญญา
ศีลก็ดี สมาธิก็ดี ปัญญาก็ดี
เมื่อมันกล้าขึ้นมามันก็คือมรรค
นี่แหละหนทาง ทางอื่นไม่มี


* ปัญญาวิมุต คือ บุคคลผู้หลุดพันเพราะปัญญา
คือ ปัญญาเป็นกำลังสำคัญ หรือปัญญานำหน้า
* เจโตวิมุต คือ บุคคลผู้หลุดพ้นเพราะสมาธิ
คือ สมาธิเป็นกำลังสำคัญ หรือสมาธินำหน้า
* วิมุต หมายถึง บุคคลผู้หลุดพ้น
* วิมุติ หมายถึง ความหลุดพ้น




ข้อมูลจาก
ประตูสู่อีสานดอทคอม




 

Create Date : 10 มีนาคม 2552    
Last Update : 24 กันยายน 2554 12:07:54 น.
Counter : 508 Pageviews.  

มาสร้างบุญบารมีกันเถอะ


มาสร้างบุญบารมีกันเถอะ


1. นั่งสมาธิ อย่างน้อยวันละ 15 นาที (หรือเดินจงกรมก็ได้)
อานิสงส์ เพื่อสติปัญญาที่เฉลียวฉลาดขึ้น ทั้งภพนี้และภพหน้า
เพื่อจิตใจที่สว่างผ่อนปรนจากกิเลส ปล่อยวางได้ง่าย
จิตจะรู้วิธีแก้ปัญหาชีวิตโดยอัตโนมัติ
ชีวิตจะเจริญรุ่งเรืองไม่มีวันอับจน
ผิวพรรณผ่องใส สุขภาพกายและจิตแข็งแรง
เจ้ากรรมนายเวรและญาติมิตรที่ล่วงลับจะได้บุญกุศล

2. สวดมนต์ ด้วยพระคาถาต่างๆ อย่างน้อยวันละครั้งก่อนนอน
อานิสงส์ เพื่อให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง
ชีวิตหน้าที่การงานเจริญก้าวหน้า
เงินทองไหลมาเทมา แคล้วคลาดจากอุปสรรคทั้งปวง
จิตจะเป็นสมาธิได้เร็ว
แนะนำพระคาถาพาหุงมหากา , พระคาถาชินบัญชร ,
พระคาถายอดพระกัณฑ์ไตรปิฎก เป็นต้น
เมื่อสวดเสร็จต้องแผ่เมตตาทุกครั้ง

3. ถวายยารักษาโรค ให้วัด , ออกเงินค่ารักษาให้พระ ตามโรงพยาบาลสงฆ์
อานิสงส์ ก่อให้เกิดสุขภาพร่มเย็นทั้งครอบครัว โรคที่ไม่หายจะทุเลา
สุขภาพกายจิตแข็งแรง อายุยืนทั้งภพนี้และภพหน้า
ถ้าป่วยก็จะไม่ขาดแคลนการรักษา

4. ทำบุญตักบาตร ทุกเช้า
อานิสงส์ ได้ช่วยเหลือศาสนาต่อไปทั้งภพนี้และภพหน้า
ไม่ขาดแคลนอาหาร
ตายไปไม่หิวโหย อยู่ในภพที่ไม่ขาดแคลน
ข้าวปลาอาหารอุดมสมบูรณ์

5. ทำหนังสือหรือสื่อต่างๆ เกี่ยวกับธรรมะแจกฟรีแก่ผู้คนเป็นธรรมทาน
อานิสงส์ เพราะธรรมทานชนะการให้ทานทั้งปวง
ผู้ให้ธรรมจึงสว่างไปด้วยลาภยศ สรรเสริญ ปัญญา และบุญบารมี
อย่างท่วมท้น เจ้ากรรมนายเวรอโหสิกรรมให้
ชีวิตจะเจริญรุ่งเรืองอย่างไม่คาดฝัน

6. สร้างพระถวายวัด
อานิสงส์ ผ่อนปรนหนี้กรรมให้บางเบา ให้ชีวิตเจริญรุ่งเรือง
สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง แคล้วคลาดจากอุปสรรคทั้งปวง
ครอบครัวเป็นสุข
ได้เกิดมาอยู่ในร่มโพธิ์ของพุทธศาสนาตลอดไป

7. แบ่งเวลาชีวิตไปบวชชีพรามณ์ หรือบวชพระ อย่างน้อย 9 วันขึ้นไป
อานิสงส์ ได้ตอบแทนคุณพ่อแม่อย่างเต็มที่
ผ่อนปรนหนี้กรรมอุทิศผลบุญให้ญาติมิตรและเจ้ากรรมนายเวร
สร้างปัจจัยไปสู่นิพพานในภพต่อๆไป
ได้เกิดมาอยู่ในร่มโพธิ์ของพุทธศาสนา
จิตเป็นกุศล

8. บริจาคเลือดหรือร่างกาย
อานิสงส์ ผิวพรรณผ่องใส สุขภาพแข็งแรง ช่วยต่ออายุ
ต่อไปจะมีผู้คอยช่วยเหลือไม่ให้ตกทุกข์ได้ยาก
เทพยดาปกปักรักษา
ได้เกิดมามีร่างกายที่งดงามในภพหน้า
ส่วนภพนี้ก็จะมีราศีผุดผ่อง

9. ปล่อยปลา ที่ซื้อมาจากตลาดรวมทั้งปล่อยสัตว์ไถ่ชีวิตสัตว์ต่างๆ
อานิสงส์ ช่วยต่ออายุ ขจัดอุปสรรคในชีวิต
ชดใช้หนี้กรรมให้เจ้ากรรมนายเวรที่เคยกินเข้าไป ให้ทำมาค้าขึ้น
หน้าที่การงานคล่องตัวไม่ติดขัด
ชีวิตที่ผิดหวังจะค่อยๆฟื้นคืนสภาพที่สดใส
เป็นอิสระ

10. ให้ทุนการศึกษา บริจาคหนังสือหรือสื่อการเรียนต่างๆ , อาสาสอนหนังสือ
อานิสงส์ ทำให้มีสติปัญญาดี ในภพต่อๆไปจะฉลาดเฉลียวมีปัญญา
ได้มีโอกาสศึกษาเล่าเรียนอย่างรอบรู้
สติปัญญาสมบูรณ์พร้อม

11. ให้เงินขอทาน , ให้เงินคนที่เดือดร้อน (ไม่ใช่การให้ยืม)
อานิสงส์ ทำให้เกิดลาภไม่ขาดสายทั้งภพนี้และภพหน้า
ไม่ตกทุกข์ได้ยาก
เกิดมาชาติหน้าจะร่ำรวยและไม่มีหนี้สิน
ความยากจนในชาตินี้จะทุเลาลง
จะได้เงินทองกลับมาอย่างไม่คาดฝัน

12. รักษาศีล 5 หรือศีล 8
อานิสงส์ ไม่ต้องไปเกิดเป็นเปรตหรือสัตว์นรก
ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ผู้ประเสริฐครบบริบูรณ์ ชีวิตเจริญรุ่งเรือง
กรรมเวรจะไม่ถ่าโถม ภัยอันตรายไม่ย่างกราย
เทวดานางฟ้าปกปักรักษา



อานิสงส์ 10 ข้อของการไม่กินเนื้อสัตว์

1. เป็นที่รักของบรรดาเทพ พรหม ตลอดจนมนุษย์และสัตว์ทั้งหลาย
2. จิตอันเป็นมหาเมตตาย่อมบังเกิดขึ้น
3. สามารถตัดขาดความอาฆาต ดับอารมณ์เหี้ยมโหดเครียดแค้นในใจลงได้
4. ปราศจากโรคภัยร้ายแรงมาเบียดเบียนร่างกาย
5. มีอายุมั่นขวัญยืน
6. ได้รับการปกป้องคุ้มครองจากเทพทั้งปวง
7. ยามหลับนิมิตเห็นแต่สิ่งที่ดีงามเป็นสิริมงคล
8. ย่อมระงับการจองเวร สลายความอาฆาตแค้นซึ่งกันและกัน
9. สามารถดำรงอยู่ในกระแสพระนิพพาน ไม่พลัดหลงตกลงสู่อบายภูมิ
10. ทันทีที่ละสังขารจากโลกนี้ จิตจะมุ่งสู่สุคติภพ


อานิสงส์การจัดสร้างพระพุทธรูป หรือสิ่งพิมพ์อันเกี่ยวกับพระธรรมคำสอนเป็นกุศลดังนี้
1. อกุศลกรรมในอดีตชาติแต่ปางก่อน จะเปลี่ยนจากหนักเป็นเบา จากเบาเป็นสูญ
2. สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง สรรพภยันตรายสลาย ปวงภัยไม่มีคนคิดร้ายไม่สำเร็จ
3. เจ้ากรรมนายเวรในอดีตชาติแต่ปางก่อน เมื่อได้รับส่วนบุญไปแล้วก็จะเลิกจองเวรจองกรรม
4. เหล่ายักษ์ผีรากษส งูพิษเสือร้าย ไม่อาจเป็นภัยอยู่ในที่ใดก็แคล้วคลาดจากภัย
5. จิตใจสงบ ราศีผ่องใส สุขภาพแข็งแรง กิจการงานเป็นมงคล รุ่งเรืองก้าวหน้าผู้คนนับถือ
6. มั่นคงในคุณธรรม ความอุดมสมบูรณ์ปรากฏ ( เกินความคาดฝัน) ครอบครัวสุขสันต์ วาสนายั่งยืน
7. คำกล่าวเป็นสัจจ์ ฟ้าดินปราณี ทวยเทพยินดี มิตรสหายปรีดา หนี้สินจะหมดไป
8. คนโง่สิ้นเขลา คนเจ็บหายได้ คนป่วยหายดี ความทุกข์หายเข็ญ สตรีจะได้เกิดเป็นชายเพื่อบวช
9. พ้นจากมวลอกุศล เกิดใหม่บุญเกื้อหนุน มีปัญญาล้ำเลิศ บุญกุศลเรืองรอง
10. สิ่งที่สร้างจะบังเกิดเป็นกุศลจิตแก่ทุกคนที่ได้พบเห็น เป็นเนื้อนาบุญอย่างเอนกทุกชาติของผู้สร้างที่เกิดจะได้ฟังธรรมจากพระอริยเจ้าปัญญาในธรรมแก่กล้าสามารถได้อภิญญาหก สำเร็จโพธิญาณ

อานิสงส์การบวชพระบวชชีพรามณ์ ( บวชชั่วคราวเพื่อสร้างบุญ , อุทิศให้พ่อแม่เจ้ากรรมนายเวร )
1. หน้าที่การงานจะเจริญรุ่งเรือง ได้ลาภ ยศ สรรเสริญตามปรารถนา
2. เจ้ากรรมนายเวรจะอโหสิกรรม หนี้กรรมในอดีตจะคลี่คลาย
3. สุขภาพแข็งแรง สติปัญญาแจ่มใส ปัญหาชีวิตคลี่คลาย
4. เป็นปัจจัยสู่พระนิพพานในภพต่อๆไป
5. สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง โพยภัยอันตรายผ่อนหนักเป็นเบา
6. จิตใจสงบ ปล่อยวางได้ง่าย มองเห็นสัจธรรมแห่งชีวิต
7. เป็นที่รักที่เมตตามหานิยมของมวลมนุษย์มวลสัตว์และเหล่าเทวดา
8. ทำมาค้าขึ้น ไม่อับจน การเงินไม่ขาดสายไม่ขาดมือ
9. โรคภัยของตนเอง ของพ่อแม่ และของคนใกล้ชิดจะเบาบางและรักษาหาย
10. ตอบแทนพระคุณของพ่อแม่ได้เต็มที่ สำหรับผู้ที่บวชไม่ได้เพราะติดภาระกิจต่างๆ ก็สามารถได้รับอานิสงส์เหล่านี้ได้ ด้วยการสร้างคนให้ได้บวชสนับสนุนส่งเสริมอาสาการ ให้คนได้บวช

ทั้งหมดนี้เป็นเพียงตัวอย่างบุญที่ยกขึ้นมา เพื่อแสดงให้เห็นถึงอานิสงส์ ที่ท่านพึงจะได้รับจงเร่งทำบุญเสียแต่วันนี้ เพราะเมื่อท่านล่วงลับท่านไม่สามารถสร้างบุญได้อีกจนกว่าจะได้เกิด หากท่านไม่มีบุญมาหนุนนำแรงกรรมอาจดึงให้ท่านไปสู่ภพเดรัจฉาน ภพเปรต ภพสัตว์นรก ที่ไม่อาจสร้างบุญสร้างกุศลได้ ต่อให้ญาติโยมทำบุญอุทิศให้ก็อาจไม่ได้รับบุญดังนั้นท่านจงพึ่งตนเองด้วยการสร้างสมบุญบารมีซึ่งเป็นทรัพย์สินที่ท่านจะนำติดตัวไปได้ทุกภพทุกชาติเสียแต่วันนี้ด้วยเทอญ

การให้ธรรมเป็นทานชนะการให้ทั้งปวง




 

Create Date : 19 ธันวาคม 2551    
Last Update : 19 ธันวาคม 2551 8:03:12 น.
Counter : 409 Pageviews.  

1  2  3  4  

travelaround
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 159 คน [?]





ยินดีต้อนรับทุกท่านที่แวะเข้ามาชม blog มีข้อคิดเห็น เชิญ comment มาได้นะครับ ถ้าตอบได้ จะตอบให้ทันทีครับ แต่ถ้าไม่ทราบ ต้องขอเวลา จะค้นคว้ามาให้อ่านกัน ท่านที่จะถามคำถาม หรือติดต่อเรื่องบทความ ได้ทาง Email :- d_sign_place@yahoo.com ครับ


เรื่องต่างๆที่ผมได้เขียนหรือรวบรวม เรียบเรียงมานี้ ยินดีให้ทุกท่านได้อ่านเป็นวิทยาทานและเพื่อการศึกษา ถ้าจะนำไปโพสต่อใน website สาธารณะ หรือ website อื่นใดที่ไม่ใช่ทางพาณิชย์ กรุณาระบุที่มา คือ http://www.travelaround.bloggang.com และนามปากกาผู้เขียนคือ TraveLArounD ด้วย

แต่ขอสงวนสิทธิ์สำหรับการนำไปใช้ ในเชิงพาณิชย์ หรือโดยไม่ได้รับอนุญาตอย่างถูกต้อง จะถูกดำเนินคดี ตามกฏหมายลิขสิทธิ์

ส่วนบทความหรือภาพถ่ายใดๆ ที่ได้นำมาจาก website อื่น เพื่อเป็นข้อมูลประกอบเรื่องนั้นๆ เป็นการถ่ายทอดจากวิจารณญาณแล้วว่า มีความถูกต้องเป็นจริง มากที่สุด และได้นำมาจาก website ที่เป็นสาธารณะ ถ้าเรื่องราวหรือภาพของท่านที่ได้นำมาถ่ายทอดนี้ ไปละเมิดลิขสิทธิ์ของท่าน กรุณาแจ้งมาทาง email :– nana_sara1000@ymail.com ผมจะทำการลบข้อมูลหรือภาพที่ละเมิดลิขสิทธิ์ดังกล่าว ออกทันที

Acknowledges that I try to write or report accurately but postings may contain fact , speculation or rumor. I find images from the Web that are believed to belong in the public domain. If any stories or images that appear on the site are in violation of copyright law, please email to :- nana_sara1000@ymail.com and I will remove the offending information as soon as possible.


counter start from 23-04-2008
Website counter
: Users Online









ที่ดินเชียงใหม่ ทางไปแม่ริม ใกล้ศาลากลาง และสนามกีฬา 700 ปี ติดน้ำปิง ในหมู่บ้านเพชรริมปิง พื้นที่ 667 ตารางวา @ 14,000.- บาท สภาพแวดล้อมดี สนใจติดต่อ โทร. 0859559950



DESIGN PLACE CO.,LTD. รับออกแบบ และตกแต่งภายใน บ้านพักอาศัย ในแบบไทย และไทยร่วมสมัย



มรดก ฉบับที่ 1

มรดก ฉบับที่ 2

มรดก ฉบับที่ 3

มรดก ฉบับที่ 4

มรดก ฉบับที่ 5

มรดก ฉบับที่ 6

มรดก ฉบับที่ 7

ช่วยสนับสนุนการจัดทำ BLOG ด้วยการซื้อหนังสือ "มรดก" 1ชุด 7เล่ม (หนังสือเก่า) ในราคาชุดละ 700 บาท (รวมค่าส่งทางไปรษณีย์)

สนใจสั่งซื้อทาง E-mail :- nana_sara1000@ymail.com



New Comments
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add travelaround's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.