Lilypie 4th Birthday Ticker
Group Blog
 
All Blogs
 

ปริ๊ด ปรี้ ปริ๊ด

วันศุกร์ 24 พ.ย.49
14.00 อาเจียน
16.00 ท้องเสีย
18.00 อาเจียนอีกแล้ว
19.00 พาไปหาหมอ หมอเด็กไม่อยู่ เจอแพทย์เวร (หมอไต) ที่แผนกฉุกเฉิน หมอบอกว่าสงสัยติดเชื้อไวรัส หวัดลงกระเพาะ เลยให้ยาฆ่าเชื้อแบคทีเรียมา (อ้าวแล้วบอกว่าเชื้อไวรัสไง..อ๋อ ไวรัสไม่มียารักษา เอายาฆ่าเชื้อแบคทีเรียไปก่อน ให้ยาแก้อาเจียน ยาลดน้ำมูก ยาลดไข้)
20.00 ถ่ายทั้งคืน ถึงเช้า เป็นระยะ ๆ ไข้ขึ้นนิดหน่อย

เสาร์ 25 พ.ย. 49
วันนี้ตื่นมามะม๊าจับกรอกยาแก้อาเจียนกับยาฆ่าเชื้อ ก่อนอาหาร พอเห็นยาเท่านั้นแหละ ต้นหอมเดินหนีเลย น่าฉงฉาน พอสายหน่อยต้นหอมมีไข้ มะม๊าเพียรเช็ดตัวเป็นระยะ ร่วมกับทานยาลดไข้ ต้นหอมยังถ่ายอยู่อย่างไม่หยุดยั้งตลอดวัน บางทีถ่ายออกมาเป็นน้ำ ใสเหมือนฉี่ชี้เลย ดื่มนมเท่าไหร่ก็ถ่ายออกมาเท่านั้น ซึม นอนทั้งวันจากปกติกว่าจะนอนได้ต้องตบตูดจนก้นบวม วันนี้ไม่ต้องเลย นอนอย่างเดียวไม่กระดิกไปไหน นอกจากไปล้างก้น ทานยาตามหมอสั่ง แต่วันนี้ถ่าย รวม ๆ กันแล้วทั้งออกมาแบบปรี๊ดๆ แล้วก็ทั้งแบบไหลโจ๊ก ทั้งวันประมาณ 15 ครั้ง

อาทิตย์ 26 พ.ย.49
เช้านี้ต้นหอมดูดีขึ้น ตื่นมาไม่มีไข้ ส่งเสียแจ๋ว ๆ ได้ แต่ยังถ่ายทั้งวัน ถ่ายทุกชั่วโมง บางครั้งถ่ายมากกว่า 3 ครั้งในหนึ่งชั่วโมง กระปริดกระปอยบ้าง เป็นน้ำปนมูกบ้าง จนตกเย็นยังไม่หยุดถ่ายอาการน่าเป็นห่วง ไปหาหมออีกทีดีกว่า
ไปถึงโรงพยาบาล คราวนี้ได้พบหมอเด็กแต่เป็นคุณหมอพาร์ทไทม์มาแทนชั่วคราว เจ้าต้นหอมดูเริงร่า เดินให้พล่านทั้งแผนก ส่งเสียงแจ๋วๆ ทำซ่า เรียกปะป๊าเสียงดัง หมอบอกว่ายังไม่ค่อยซึม ยังไม่ต้องนอนโรงพยาบาลก็ได้ ถ้านอนก็ให้น้ำเกลืออย่างเดียว มะม๊าเลยพากลับมากรอกเกลือแร่ที่บ้านดีกว่า สงสารถ้าต้องให้น้ำเกลือ เจ็บตัวเปล่า ๆ ที่สำคัญต้นหอมอึ๊จนก้นแดงไปหมดแล้ว ปริ๊ดเมื่อไหร่เป็นร้อง เพราะแสบก้น เลยได้ยาทาก้นกลับมาอีกขนานนึง

จันทร์ 27 พ.ย.49
มะม๊าหยุดงาน คิดว่าวันนี้ต้นหอมจะดีขึ้น แต่เปล่าเลย วันนี้ต้นหอมกลับแย่ลงกว่าเมื่อวาน แต่เช้านี้ทานโจ๊กหมดถ้วยเลย แต่ดื่มนมเมื่อไหร่ปริ๊ดเมื่อนั้น ส่วนตอนบ่ายไม่กินอะไร ท่าทางจะถ่ายจนหมดแรง ไม่มีแรง ไม่อยากกิน นั่งเกาะมะม๊าเป็นลิงเลย แต่ปากไม่แห้ง ตายังไม่โหล ค่อยเบาใจหน่อยยังไม่ขาดน้ำ มะม๊าก็ขยันหยอดเกลือแร่เป็นระยะ เจ้าต้นหอมก็ร้องทุกระยะที่หยอดเหมือนกัน น่าสงสารเป็นที่สุดเลยลูกสาว เหมือนตุ๊กตาหมดลาน รวม ๆ แล้ววันนี้ถ่ายประมาณ 12 ครั้ง

อังคาร 28 พ.ย.49
เช้านี้ก็ยังไม่ดีขึ้น อาการทรง ๆ เหมือนเมื่อวาน ยังถ่ายอยู่ แต่ทานข้าวต้มใส่เกลือได้ครึ่งถ้วย ยังถ่ายอยู่เป็นระยะ แต่ระยะห่างขึ้น รวมแล้วประมาณ 8 ครั้ง แต่ยังซึมอยู่ ถ่ายมา4วัน4คืนแล้วยังไม่หยุด มะม๊าเลยพาไปหาหมออีก มะม๊าเห็นว่ายังไม่หยุดถ่ายแล้วก็ยังซึมอยู่เพราะไม่มีแรงเลยพาไปหาหมอ ตั้งใจว่าจะพาไปนอนจิ้มน้ำเกลืออยู่โรงพยาบาลดีกว่า คราวนี้พบคุณหมอที่อยู่ประจำแผนก ปรากฎว่าพอไปถึงโรงพยาบาลก็เกิดอาการคึกขึ้นมาอีก หมอก็บอกว่าไม่ค่อยซึม (ฮึ่ม!ยัยตัวดีออกนอกบ้านล่ะก็ทำซ่า อยู่บ้านก็ทำซึม แล้วใครจะวินิจฉัยเธอถูกยะ) ไม่ต้องแอดมิด คุณหมอให้ยาตัวใหม่ เป็นแคปซูล เอามาแกะออกละลายน้ำ เปลี่ยนนมให้เป็นนมถั่วเหลือง ให้น้ำเกลือมากินแทนน้ำ1กระปุก คุณหมอบอกว่าคราวนี้จะต้องดีขึ้น แล้วบอกว่าต้นหอมคงโดนไวรัสโรตาเล่นงานเอา

เรื่องอาหารมะม๊าก็ลำบากใจเป็นที่สุด เพราะต้นหอมไม่ค่อยยอมทานอะไร ไม่ค่อยดื่มน้ำ ไม่ค่อยดื่มเกลือแร่ ไม่เอาอะไรเลย นอกจากนม (นมเมื่อไหร่ปริ๊ดเมื่อนั้น) ปรากฎว่าเจ้าต้นหอมไม่ทานนมถั่วเหลืองที่หมอเปลี่ยนมาให้ ปล่อยให้หิว แล้วคิดว่าเดี๋ยวพอหิวมาก ๆ ก็กินเองและปรากฏว่าไม่กินแฮะ เอาล่ะซิ ทำไงดี กินข้าวต้มกับเกลือแล้วกัน แต่ก็ไม่ค่อยได้แรงเท่าไหร่

หลังจากกลับจากโรงพยาบาลถ่ายอีก 2 ครั้ง แล้วก็นอนยาว ไม่ถ่ายกลางคืน

พุธ 29 พ.ย.49
มะม๊าหยุดงานอีกวัน (พรุ่งนี้คงโดนไล่ออกแล้วหล่ะ) วันนี้ดีขึ้น แต่ไม่ยอมดื่มนมถั่วเหลืองที่คุณหมอเปลี่ยนให้ เปลี่ยนเป็นไวตามิ้นก็ไม่ดื่ม ไม่รู้จะทำไงกลัวลูกอดตายเลยกลับมาให้กินนมเดิม ปริ๊ดก็ปริ๊ดวะ ปรากฎว่ากินนมเดิมสองครั้งปริ๊ดครั้งเดียว อืมม์ อาการดีขึ้นแฮะ

ถ่ายน้อยลง ระยะห่างขึ้น ตั้งแต่เช้าถึงเที่ยงถ่ายแค่ 3 ครั้ง เที่ยงถึงบ่ายสี่ถ่าย 1 ครั้ง แล้วก็หยุด ไม่ถ่ายแล้ว รวมแล้ววันนี้ถ่าย 4 ครั้งเอง ครั้งหลังสุดอึ๊ข้นเชียว มีแนวโน้มที่ดี

พอหยุดถ่ายก็ร่าเริงขึ้น อารมณ์ดีขึ้น กินได้มากขึ้น แต่ขายังไม่ค่อยมีแรง เรียกปะป๊าเสียงดังขึ้น แสดงว่าหายแล้ว เย้ๆๆๆๆๆๆ ดีใจจัง พรุ่งนี้มะม๊าไปทำงานแล้วน้า









 

Create Date : 01 ธันวาคม 2549    
Last Update : 13 ธันวาคม 2549 13:12:00 น.
Counter : 279 Pageviews.  

อ้าววว เด็ก ๆ มาทานข้าวค่ะ

วันว่าง ๆ เลยจับเด็กพวกนี้มาเป็นเหยื่อ เอ้าเข้ามากันเร้ว น้าว่างอยู่จะทำอาราย(แหวะๆ )ให้ทานกันน๊า เริ่มแรกต้องไปงัดของในตู้เย็นออกมาก่อน ได้อะไรมาบ้างน๊อ...เจอแระ ได้ไข่ไก่ใบนึง แคเหราะต้ม(ของต้นหอมต้มไว้แทะเล่นเป็นอาหารว่างขอยืมก่อนนะ) ม้าเขือเทศ ฮอทด็อกยี่ห้อหมูตัวเดียว (อันนี้ของป๊าขอยืมก่อนเหมือนกัน) เออแฮะ ไม่มีอะไรเขียว ๆ เลย ต้นหอมผักชีก็เหี่ยวหมดแล้วใช้ไม่ได้ เอาผักกาดเขียวละกัน คงใช้ได้แหละเขียว ๆ เหมือนกัน เตรียมได้แค่นี้ เด๋วก่อน ขอถ่ายภาพปลากรอบก่อนนะ แช๊ะ ๆ



ระหว่างรอภาพปลากรอบก็ตั้งกระทะรอ แล้วก็ใส่หมูตัวเดียวของปะป๊าลงไป ปรุงด้วยซีอิ๊วขาวยี่ห้ออะไรที่มีเด็กอ้วน ๆ น่ะ ใส่ไปสองฉึก จะได้มีรสชาติความเป็นคนหน่อยนึงแบบนี้



แล้วก็ตามด้วยแคเหราะ ม้าเขือเทศ คนๆๆๆ



อ๊ะๆๆ กระทะจาไหม้แหล่ว ข้าวสวยอย่างหนายยย เจอแล้ว เดี๋ยววางกล้องก่อน (ทำไมมันยุ่งอย่างนี้ฟระ) ใส่ข้าวลงปาย ไข่ไก่ด้วย ราดไปเลย จะได้สีนวลเหมือนข้าวผัดปูเอาไว้หลอกเด็ก เนี่ยข้าวผัดปูนะเฟร้ย ไม่ใช่ข้าวผัดไข่ธรรมดา แล้วปรุงรสด้วยซีอิ๊วขาว(อีกที) กะแม็กกี้นิดโหน่ย



แล้วก็เติมสีเขียวด้วยผักกาดเขียว (ต้นหอมมาสะกิดขาถามว่า มะม๊า ๆ ข้าวผัดที่ไหนเขาใส่ผักกาดเขียวกันเหยอค๊ะ มะม๊าเลยสะบัดหน้าหนีพรืด มานเรื่องของช้านนนใครจาทำม๊าย ห๊า!)



และแล้วก็ออกมาหน้าตาแบบนี้ โอววว พระเจ้าจ๊อด มันยอดมั่กๆ



มียัยตัวเนี้ยมายืนพันแข้งพันขา มะได้ช่วยอะไรเล้ย



อุตส่าท์ทำตั้งนาน แล้วยัยตัวเล็กก็ยังมีหน้ามาทำหน้าแบบเนี้ยอีก...เซ้งเซ็ง หลานคนอื่น ๆ คงจะยิ้มหน้าระรื่นไม่เหมือนยัยต้นหอมหรอกชะมะคะ อร่อยใช่มั้ยล่ะ








 

Create Date : 20 พฤศจิกายน 2549    
Last Update : 22 พฤศจิกายน 2549 13:35:45 น.
Counter : 658 Pageviews.  

รีโมทช้านนน เอาคืนมา...แต่อ๊ะ!นั่นมันแซมบัคนี่นา

รู้สึกว่าเด๋วนี้เธอไม่ค่อยจะสนใจมะม้าเลยนะยะ วัน ๆ เอาแต่คุ้ย ๆ เขี่ย ๆ ทำของหกเรี่ยราด ทำให้ยายแก่อย่างชั้นต้องตามเก็บตามจิก แล้วเป็นอะไรหา! ถึงได้หมกมุ่นอยู่แต่กะรีโมททีวี เธอไม่ได้สนใจดูทีวีหรอกชั้นรู้ เพราะเธอเอาแต่กดปิด กดเปิด ซ้ำไปซ้ำมา (หยู๊ดดดด หยุดนะ เดี๋ยวของชั้นพังกันพอดี เอามานี่!) เอาไปซุกก็แล้วยังอุตส่าห์ตามจนเจอ ทำตัวเป็นเสริซเอนจิ้นไปได้ หาอะไรก็เจอ แต่ว่าเดินเก่งแล้วล่ะซิเนี่ยพักนี้ถึงได้หยิ๊งหยิ่ง ไม่ยอมให้อุ้ม จะจูงเดินก็ชักมือหนี ทำเป็นเก่ง แล้วก็ล้มก้นจ้ำเบ้า อูยยยย เจ็บแทนเลย วันก่อนก็ตกโซฟาไปทีแล้ว ไม่เข็ด แต่ถ้าใครขัดใจก็ทำเป็นร้อง “เต่า ๆ” ไม่เข้าใจทำไมเต่า ๆ ถึงกลายเป็นให้อุ้มไปได้ มะม้าสอนอะไรผิดไปหรือเปล่าเนี่ย



ตั้งใจไว้ว่าจะไม่ให้ลูกสาวดูทีวีจนกว่าจะถึงสองขวบ(ตามตำราเด๊ะๆ) แต่เปลี่ยนใจแล้ว เพราะไม่มีอะไรจะหยุดเจ้าต้นหอมให้อยู่นิ่งได้นอกจากโฆษณาทีวี กับขนม แต่ก็ได้ไม่นาน พอหมดโปรโมชั่นเธอก็เคลื่อนไหวต่ออย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยจนบางครั้งอดสงสัยไม่ได้ว่าเด็กน้อยนั้นเอาพลังงานมาจากไหนนักหนาถึงไม่ยอมหยุดนิ่งเลย



ดูจังเลยทีวีเนี่ย แต่ไม่ดูนาน ดูแต่โฆษณาสั้น ๆ ที่มีเพลง สมาธิจะสั้นไหมเนี่ย



อย่ามาจับหนู หนูเดินเก่งแย้ว



อึ๊ดดดดด ไล่ตัวขี้เกียจค่ะ




 

Create Date : 16 พฤศจิกายน 2549    
Last Update : 17 พฤศจิกายน 2549 16:18:29 น.
Counter : 335 Pageviews.  

ม้าเต่อ..เด๋อเร่ย

ยายทวดกะอาม่า อย่าค่ะ อย่าเพิ่งช็อก มะม้าเลี้ยงดีค่ะ มะได้ปล่อยปละละเลยให้แมลงสาบแอบมาแทะผมหลานสาวแต่ประการใด แต่...ตัดผมแล้วจ้า ม้าเต่อ เป็นหย่อม ๆ ฝีมือมะม้าเอง ขอโทษนะคะลูกขา แอบตัดตอนหลับค่ะ ยึก ๆ ยัก ๆ ได้มาเท่านี้ก็เป็นพระคุณแล้วค่ะที่กรรไกรไม่จิ้มตาเจ้าต้นหอม ถ้าเจ้าตัวแสบไม่หลับก็ไม่มีทางได้แอ้มเธอหร๊อก อันนี้ลักตัดผมตอนหลับอย่างแผ่วเบาที่สุดแล้วแต่ก็ตื่นมายิ้มเผล่จนได้ ไม่รู้ตัวหรอกว่าผมตัวเองน่ะแหว่งซ้าแล้ว ฮ่า ๆ มะม้ายังเล็มไม่เสร็จเลย โถ! โอกาสเดียวที่มีอยู่หลุดมือไปเฉย แต่ทำไมน้อ มะม้าเล็มออกนี๊ดเดียะ ทำไมหน้าหนูถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้หนอ..เด๋อเร่ย..ไว้แก้ตัวใหม่มะม้าจะให้คุณลุงฉมฉักดิ์ ชาลาล่า มาดีไซน์ให้นะคะ




 

Create Date : 30 ตุลาคม 2549    
Last Update : 1 พฤศจิกายน 2549 11:29:15 น.
Counter : 362 Pageviews.  

เป็นนู่นเป็นนี่เป็นนั่นสารพัดจะเป็น

มะม้าโดนคุณหมอเอ็ดเข้าให้แล้วล่ะค่ะ ก็เจ้าต้นหอม(ตัวดี) ยืนเท้าเอียงมาร่วมสองเดือนแล้ว ขวบนึงแล้วยังเดินไม่คล่อง มะม้าร้อนใจกลัวเท้าจะแป ทำให้เดินไม่คล่องซะที ก็พาไปหาคุณหมอกระดูก คุณหมอก็จับ ๆ ดู ๆ ก็บอกว่าไม่น่าเป็นอะไร รูปเท้าก็ไม่ผิดปกติ คุณแม่ก็บีบ ๆ ฝืน ๆ หน่อยแล้วกัน แล้วรอดูใหม่อีกเดือนนึง ถ้าไม่ดีขึ้นค่อยว่ากันใหม่ แต่ไม่น่ามีอะไรผิดปกติ "..เอ่อ! คุณหมอคะ แล้วรองเท้าประเภทที่มีเสริมด้านในแบบนี้น่ะค่ะ(ชูรองเท้าให้คุณหมอดู) จำเป็นต้องใช้เปล่าคะ คือ..แบบว่าคุณหมอเด็กใจดีแนะนำมาน่ะค่ะ" คุณหมอ.."ถ้ามันเป็น(หมายถึงเท้าเป็นอะไรซักอย่าง)รองเท้าก็ช่วยอะไรไม่ได้" จ๊าก! คุณหมอขา ไม่ให้กำลังใจกันเลย

สรุปแล้วก็ไม่มีอะไร แค่ช่วงนี้เจ้าต้นหอมเป็นผู้ดีตีนแดง ก็เลยต้องตะแคงตีนเดินไปพลาง ๆ ก่อน

มะม้าค้นพบเรื่องของเจ้าต้นหอมทีละอย่างสองอย่าง พอถามใคร ๆ ก็หาว่าเราวิตกจริต อย่างตอนที่ต้นหอมได้สองเดือน มะม้าก็ไปอ่านเจอเรื่องผังผืดใต้ลิน ที่เวลาสังเกตปลายลิ้นจะดูเป็นแฉก เหมือนลิ้นมีแฉก เพราะมีเส้นใต้ลิ้นยึดไว้จนเกือบจะถึงปลายลิ้น จะทำให้พูดไม่ชัดได้ ต้องตัดเส้นใต้ลิ้นออก

ก็มาสังเกตเจ้าต้นหอม เอ๊!นี่เลยแบบนี้เลย เป็นนี่นา ตั่วโกวก็บอกว่ามะม้าอ่านมากไปม้าง เจออะไรลูกเราก็เป็นหมด ก็เลยปล่อยผ่าน ๆ ไปสงสัยจะจริง แต่ว่าตอนนี้ขวบแล้วนะลิ้นยังมีแฉกอยู่เลย จะพาไปหาหมอดีมั้ยน้า กลัวหมอดุจังเลย

อีกเรื่องนึง ตอนต้นหอมได้สองเดือน คลำไปคลำมาเจอก้อนกลม ๆ ตรงท้ายทอย(อีกแล้ว) กดแล้วมันกลิ้ง ๆ ผิดปกติเปล่าน๊า ก็บอกตั่วโกว ตั่วโกวหัวเราะใหญ่เลย สงสัยมะม้าอาการหนัก แต่ก็เก็บความสงสัยไว้ก่อน อยู่ ๆ ไปได้แปดเดือน เอ! ทำไมไอ้ก้อนนี้ยังอยู่หว่า พาไปหาหมอซะเลยตั่วโกวไม่รู้หรอกเพราะอยู่หาดใหญ่จะได้ไม่แอบหัวเราะเรา ปรากฎว่า..หมอบอกว่าไอ้เนี่ยมันเป็นต่อมน้ำเหลือง ธรรมด๊า ธรรมดา ไม่มีอะไรหรอก ฮ่า ๆ ๆ เสียตังค์ฟรีโลด แต่ก็ดีกว่ามานั่งสงสัย

แต่ว่า..ไอ้ลิ้นเป็นแฉกเนี่ย เดี๋ยวมะม๊าต้องจัดการสยบความสงสัยซะหน่อยแล้วล่ะ






 

Create Date : 19 ตุลาคม 2549    
Last Update : 19 ตุลาคม 2549 17:07:46 น.
Counter : 243 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  

ซิมเปี๊ยะกุน
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




นู๋ชื่อต้นหอมค่ะ spring onion
Friends' blogs
[Add ซิมเปี๊ยะกุน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.