กรรมทันตา อนณ 089-429-5655 tobeteam@yahoo.com Line : anon.nisarut
Group Blog
 
All Blogs
 
กรรมทันตา ทำไปได้

ทำไปได้

สวัสดีครับ
ผมเองเป็น...พุทธ ตามทะเบียนบ้าน ตั้งแต่เกิดจนเกือบจะแก่
พอเกิดความทุกข์แสนสาหัส จนทนอีกต่อไปไม่ไหวแล้ว
ก็มีคำถามขึ้นในใจว่า...เราจะแก้ความทุกข์ได้ยังไง
มีคนบอกว่า...เงินคือพระเจ้า สามารถดลบันดาลได้ทุกอย่าง
แต่ไอ้ที่ผมเจอะเจอมา คือ ยิ่งดิ้นรนหาเงินมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งทุกข์มากขึ้นเท่านั้น
ในที่สุดหันมาสนใจคำสอนของแต่ละศาสนา...ให้เชื่อ ให้ศรัทธา
แหม...ไอ้ผมมันพวกแหกคอก ไม่ค่อยเชื่อ แถมไม่ค่อยศรัทธาอะไรกับเค้าหรอก
ไม่สามารถที่จะเป็นศาสนิกที่ดีได้เลย...อาจจะพาเค้าวงแตกเอาก็ได้
แต่พระพุทธเจ้า ท่านบอกไม่ให้เชื่อ ไม่ต้องศรัทธา...อ๊ะ..น่าสนใจแหะ

ค่อยๆ หาความรู้เกี่ยวกับพุทธศาสนา ทีละนิ๊ด.ด..ทีละหน่อย
เริ่มจากอะไรที่ง่ายๆ สบายๆ พอเข้าใจได้
แต่พอเรื่องที่ล้ำลึก ซับซ้อน ต้องใช้สมองคิดมากๆ ก็ไม่ไหว
ผมพยายามอ่าน พยายามฟังท่านผู้รู้ที่อธิบายง่ายๆ ฟังแล้วเห็นภาพ
มีท่านหนึ่งที่ผมชอบฟังมาก.ก...ก คือ คุณสุเมธ โสฬศ
ได้ดูท่านอธิบายจากรายการ...พื้นที่ชีวิต ตอน มรรคา
ท่านพูดเรื่อง ความทุกข์ที่เกิดขึ้นเพราะอะไร
จำได้ว่า...
มีพ่อ แม่ พาลูกซึ่งเป็นเด็กเล็กๆ มาเดินเล่นในห้างสรรพสินค้า
ตอนแรกก็เดินกันมาอย่างมีความสุข สบายใจ
จนกระทั่ง...เดินผ่านร้านขายของ
พลันสายตาของลูก หันไปเห็น...ตุ๊กตาของเล่น
ทันทีที่ลูก มองเห็นตุ๊กตาตัวนั้นเข้า...ก็ให้เกิดความชอบ ความอยากได้
แต่พ่อกับแม่ ก็ไม่ซื้อให้...
ลูกน้อย ก็เกิดความทุกข์ใจอย่างแสนสาหัส...มันต้องเป็นของเรา ของเราเท่านั้น
ลงดิ้นพราด ๆ แหกปากร้องจะเอาให้ได้
ทั้งพ่อ ทั้งแม่ ทั้งลูก...ทุกข์ ขึ้นมาทันที
ทันทีที่ ตา เห็นรูป...พลันเกิดเวทนา ชอบม๊าก.ก..มาก
มีตัณหา อยากได้
เกิดอุปาทาน ยึดติดเหนียวแน่น...ต้องเอามาเป็นของเราให้ได้
แต่พอถูกพ่อ แม่สุดที่รักขัดใจ...ไม่ได้
ความทุกข์มันมาจากไหนก็ไม่รู้...จู่โจม ทิ่มแทงจิตใจจนทนไม่ไหว
ต้องระบายออกด้วยการ แหกปากร้อง..ง...
ต้องต่อสู้ด้วยการ ดิ้นพราด ๆ
ทั้งๆ ที่ย้อนกลับไปแค่ไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้...ยังมีความสุขมากมาย
โอ้...ความทุกข์ มันเกิดขึ้นได้ในชั่วเสี้ยว..ว...วินาทีเดียว
ฟังท่านเล่าแล้ว เข้าใจเลย
กระบวนการเกิดทุกข์ มันเป็นแบบนี้เอง...

จากวันนั้น ผมก็ดูรายการนี้อีกหลาย ๆ ตอน ได้ความรู้ความเข้าใจอีกเยอะ
มีบางตอนที่คุณ สุเมธ พูดเรื่อง...การอยู่กับปัจจุบัน
ผมก็พยายามทำบ้างแบบ งู ๆ ปลา ๆ ตามประสา
ฟังดูเหมือน ง๊าย..ง่าย...แต่ก็ยากชะมัด

เมื่อเดือนก่อน ( กันยายน 2554 )
ผมขี่รถมอเตอร์ไซค์กลับจากส่งลูกสาวคนเล็กไปโรงเรียน
จำได้ว่าน่าจะซัก 7 โมงเช้า รถเยอะมากพอสมควร
ขี่รถไป ก็พยายามทำใจให้อยู่กับปัจจุบันตลอดเวลา
คอยมองสถานะการณ์รถคันหน้า คอยเช็คกาย เวทนา
ตั้งสติให้อยู่ในอารมณ์ดี สบายใจ
จนมาใกล้สามแยกไฟฉาย ก็ยิ่งระวังเพราะจะถึงหัวมุมเลี้ยว
ทันใดนั้นเอง...เสียงบีบแตร แป๊น.น..แป๊น.น..แป๊น ดังสนั่นอยู่ข้างหลัง
ผมสะดุ้งเฮือกสุดตัว...ตกใจ
ตกใจมาก.ก..กับเสียงแตรที่เกือบติดหลังผมเลย
ตกใจจนรถแกว่ง เลยแหละ
ผมต้องปล่อยคันเร่ง เพื่อประคองรถ ประคองจิตใจด้วย
อีทีนี้...ไอ้รถบ้าคันที่ไล่ติดหลังอยู่ มันยิ่งบีบแตรไล่ผมใหญ่เลย
แป๊น แป๊น แป๊น.น..น
วินาทีนั้น ขอสารภาพ...ปัจจุบัน ปัจจุเบิน อะไรไม่รู้แล้ว
สติสตัง ขาดหมด
มีแต่ความโกรธ ความโมโห พุ่งปรี๊ด.ด...
พอไอ้รถบ้าคันนั้นมันแซงขึ้นมาตีคู่กัน ผมก็บีบแตร ด่ามันมั่ง
ปิ๊น.น ปิ๊น.น ปี๊นนนน หนอย...ไม่รู้จักเราซะแล้ว
แต่ไอ้บ้านั่น ก็ยังบีบแตรด่าตอบ มาอีกแน่ะ...ดูมัน

ตอนเช้ารถก็เยอะเต็มถนน พอแซงผมไปได้ก็ไปติดอีกสี่แยกนึง
ผมขี่ตามหลังไปช้าๆ ก็ยังทัน มองชัดๆ อ๋อ...โตโยต้า อันติ๊ดดด
ความรู้สึกโกรธ รู้สึกโมโหมันยังอยู่ ใจเต็น ตุ๊บ ตุ๊บ ตุ๊บ.บ..
แต่ก็ยังระลึกรู้...โกรธหนอ โกรธหนอ
มองเห็นท้ายรถอันติ๊ดดด บ้านั่นก็ยิ่งโกรธ
ผมค่อยๆ เลื้อยเลาะ แซงรถที่กำลังติดๆ อยู่ไปเรื่อยๆ
จนมาทัน อันติ๊ดดด ที่ติดไฟแดงอยู่
ผมตั้งใจจอดข้างๆ ด้านขวาติดกับคนขับรถคันนั้น...
มองหน้าคนขับแล้ว อารมณ์เสีย โมโหมันจนทนไม่ไหว
เป็นผู้ชาย วัยกลางคน นักธุรกิจแต่งตัวดีมาก แต่นิสัยเลว
ผมเคาะกระจกให้มันเปิดมาทะเลาะกัน
คนขับอันติ๊ดดด คงมองผมมาแต่แรกแล้ว...เปิดกระจกลง
หน้าดำคร่ำเครียด ถลึงตา จ้องอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ
พยายามอดใจ กัดฟันถามไปว่า...บีบแตรไล่ผมทำไม
ไอ้บ้านั่น ก็ตะคอกสวนมา...ก็ขี่เกะกะทำไมวะ
โอ้โฮ...ผมเกือบจะเอื้อมสองมือไปกระชากหัวมัน มาโขกกับประตูรถซะแล้ว
ทั้งๆ ที่รถติดไฟแดงแน่นไปทั้งถนน แต่เจ้าของรถก็ยังจ้องหน้าหาเรื่องอย่างเอาเป็นเอาตาย
ผมละโกรธ จนแว่บหนึ่ง...สติ...กลับมา โกรธหนอ โกรธหนอ
แทนที่ผมจะชกหน้าไอ้บ้านั่น ผมดันพูดใส่หน้าเขา
...โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า...
ไม่รู้พูดไปได้ยังไง มาจากไหนก็ไม่รู้
เจ้าของ อันติ๊ดดด พอได้ยินก็ยิ่งขมวดคิ้ว จ้องตาถลน
...อะไรวะ
คงไม่ค่อยแน่ใจว่าได้ยินอะไร
ผมก็เลยตะโกน ตะคอกใส่หน้าไปอีก
...โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า...
รถที่กำลังติดไฟแดงอยู่ทั้งหลายก็คอยจ้องดูคนทะเลาะกัน
คงหวังจะได้ดูมวยกลางถนนแน่ ๆ บางคนเปิดกระจกฟังด้วยซ้ำ
เจ้าของอันติ๊ดดด ได้ยินก็ยิ่งโกรธ พูดแต่...บ้า..บ้าหรือเปล่าวะ
ผมก็ยังโมโหติดหมัด อยากจะด่ากับเค้า แต่ก็ได้แต่ตะโกนเสียงดังลั่นสี่แยกตอบไป
...โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า...
เคยได้ยินมั๊ย..ย...โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า...
เข้าใจมั๊ย...โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า...
เค้ากับผม ห่างกันแค่ไม่ถึง 2 คืบ แต่ก็เสียงดังลั่นไปหมด
รถทุกคันหันมาดูกันใหญ่...ไฟแดงก็น้าน นาน
คนขับอันติ๊ดดด ทนไม่ไหว รีบปิดกระจกแต่ยังด่าผมลั่นในรถ
ได้ยินแต่ว่า...บ้า บ้า มันบ้าหรือเปล่าวะ
ผมก็ยังไม่วาย ตะโกนสวนไปอีกหลายคำ
ใช่...โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า...
จำไว้นะ...โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า...

คงจะได้ตะโกนอีกหลายครั้ง แต่ไฟเขียวซะก่อน
รถคันหน้า คงมัวดูผมจนลืมดูสัญญาณไฟ
อันติ๊ดดด ยิ่งยั๊วเข้าไปใหญ่ บีบแตรเสียงลั่นโลก...แป้นนน แป้นน แป้นนนนน
แล้วกระชากรถออกไปอย่างแรง
ผมมองตามหลังรถไป อ้าว...ในรถยังมีลูกชายนั่งอยู่เบาะอีกคนนึง
ใส่ชุดลูกเสือด้วย
แกหันมามองผมแว่บหนึ่ง
วินาทีนั้น ผมหมดโกรธ หมดโมโหแล้ว...แต่ นึกสงสารลูกที่มีพ่ออย่างนี้จับใจ
โธ่..ไอ้บ้าเอ๊ย เรื่องง่ายๆ ไม่เข้าใจ
...โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า...

ระหว่างทางกลับบ้าน อดนึกไม่ได้
ถ้าตอนนั้น เขามีปึนก็คงยิงผมตายคาสี่แยกแล้วแหง ๆ
โธ่..เรา ทำไปได้ ทั้งบ้า ทั้งโง่...
อย่าเอาอย่างนะครับ


อนณ 089-995-9377
tobeteam@yahoo.com



Create Date : 07 ตุลาคม 2554
Last Update : 8 ตุลาคม 2554 19:41:11 น. 1 comments
Counter : 673 Pageviews.

 
สวัสดีครับ ขอพื้นที่สักหน่อยน่ะครับ อิอิ
ความทุกข์.......ผมว่าตัวเราเองที่เป็นผู้กำหนด ไม่มีใครหลอกที่สามารถทำให้เราทุกข์ได้ นอกเสียจากไม่อยากหายใจต่อก็เท่านั้น อิอิ
ถ้าการเลี้ยงดูบุตรดี เหตุการณ์ที่กล่าวถึงคงไม่เกิดขึ้นแน่นอน ความทุกข์ก็ไม่เกิดขึ้น ผมเห็นครอบครัว2ครอบครัวต่างกันราวฟ้ากับเหว......ผมเคยเจอเหมือนกันครับ ประเภทชักดิ้นขักงอกลางห้างเลยครับ จะเอาให้ได้......รู้ไหมครับพ่อแม่เขาแก้ปัญหาอย่างไร.........เดินหนีหายไปเลย ปล่อยให้ชักให้พอ .............บทสรุป เหตุการณ์แบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นอีกเลยครับ ...แฮ่


โดย: 4444 IP: 210.86.207.226 วันที่: 8 ตุลาคม 2554 เวลา:10:05:52 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

tobeteam
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 32 คน [?]




New Comments
Friends' blogs
[Add tobeteam's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.