กรรมทันตา อนณ 089-429-5655 tobeteam@yahoo.com Line : anon.nisarut
Group Blog
 
All Blogs
 
กรรมทันตา ถึงฆาต

ถึงฆาต

คุณ พรเทพ พรประภา เคยพูดไว้...
...เราต้องเดินไปหาภูเขา ไม่ใช่ให้ภูเขามาหาเรา...

สมัยที่เป็นเซลส์ นิสสัน ผมก็ชอบออกไปหาลูกค้ามากกว่า รอให้ลูกค้ามาหา
ไม่ว่าอยู่ที่ไหน ลูกค้ารายแรกๆ ที่ออกไปพบ คือหลังโชว์รูม หรือใกล้ๆ ที่สุด
และที่ตลกมาก คือไม่เคยมีเซลส์คนไหนเคยไปหาเขาเลย เข้าข่ายหญ้าปากคอกทั้งนั้น
ทำให้ผมได้ลูกค้าง่ายๆ ประเดิมก่อนเลย เซลส์ที่อยู่เก่าพอรู้เข้าก็เขกหัวตัวเอง หรือไม่ก็โวยวายไม่เข้าเรื่อง

คำว่าหญ้าปากคอก...แต่ก่อนผมก็ไม่เข้าใจ จนมีผู้รู้อธิบายว่า
ฝูงม้า ฝูงวัวที่เขาเลี้ยง เมื่อเวลาเปิดคอกให้ออกไปหากิน
ตัวผู้นำก็จะออกไปก่อน ที่เหลือก็จะตามกันไป...ดันกันไป
ขากลับก็เหมือนกัน ตามกันเข้าคอก ดันกันไปหยุดไม่ได้
ไม่ว่าตัวไหนก็ไม่สามารถหยุดกินหญ้าที่อยู่ริมรั้ว หรือริมคอกได้เลย
หญ้าตรงนั้นก็จะเจริญงอกงามดี

พอมาเป็นผู้จัดการที่ พระประแดง ก็ยังชอบออกพบลูกค้าอยู่เสมอ
วันหนึ่ง ผู้จัดการศูนย์บริการ...ฝ่ายช่าง ชื่อ คุณนิมิตร กระจ่างวัฒนะ
มาปรึกษาว่า จะเพิ่มยอดลูกค้าเข้าศูนย์บริการได้ยังไง
ผมก็บอกว่า น่าจะไปพบปะลูกค้าที่เคยมาซ่อมที่เรา แล้วหายไปเพื่อถามเขาว่าทำไม...โกรธเคืองอะไร
หรือไปพบลูกค้าที่ยังรักเราอยู่ เพื่อขอบคุณเขามั่ง
โดยเฉพาะที่เป็นหน่วยงานบริษัทต่างๆ จะได้พบเจ้าของหรือผู้บริหารโดยตรง....
พี่นิมิตร ก็เห็นด้วยแต่ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง
คือ ฝ่ายช่างเขาก็จะเก่งในเรื่องของเขา แต่เรื่องไปทำการตลาด กวาดต้อนลูกค้าอะไรแบบนี้...ทำไม่เป็น

เลยตกลงกันว่า ช่วงเช้าเราเคลียร์งานในออฟฟิซ
ช่วงบ่ายพยายามหาเวลาออกเยี่ยมลูกค้า
วางไอเดียว่า...ทำเหมือนไปจีบสาวก็แล้วกัน
ไปเยี่ยมเยียน...ซื้อขนมไปฝาก...ขอบคุณที่ยังรักกันอยู่...
บางครั้งก็เอาช่างไปด้วย เพื่อตรวจสภาพรถให้ถึงที่เลย ให้ความรู้การใช้รถเบื้องต้น

ยิ่งพอมีผู้จัดการตั้งสองคนมาเยี่ยม เขาก็รู้สึกว่าเราให้เกียรติ และเอาใจใส่เขา
หลายรายที่เปลี่ยนใจซื้อยี่ห้ออื่น ผมกับพี่นิมิตร ก็ไม่เคยไปพูดให้ร้ายคู่แข่ง
แถมยิ่งให้ความสนใจ เอาใจใส่ยิ่งขึ้นไปอีก...คิดว่าเหมือนมีคนมาแย่งคนรักเราไป ยิ่งต้องสู้ตาย
บางบริษัทที่มีรถขนส่งหลายคัน เราก็จัดคอร์สอบรมพนักงานขับรถ ในการดูแลรักษา เบื้องต้นให้เลย
ทำอย่างนี้อยู่สัก 2 เดือน ผลตอบรับดี...ลูกค้าพอใจมาก
โธ่...คนแถวพระประแดง ยังมีนิสัยคนต่างจังหวัด...น่ารัก ซื่อๆ เกรงอกเกรงใจ
แถวนั้นมีบ่อปู บ่อกุ้งอยู่เยอะเหมือนกัน ผมก็ถือโอกาสหนีเที่ยวไปในตัว
มีร้านอาหารอร่อยๆ หลายร้าน...พูดแล้วคิดถึง ปูหลน อร่อยม๊าก..ก..มาก

พอคิดถึงปู ก็นึกได้...มีลูกค้าที่ทำบ่อปูอยู่คนหนึ่ง
เขาจะทำบ่อขุดเอาไว้ใหญ่มาก แล้วปล่อยน้ำซึ่งเป็นน้ำกร่อยเข้ามา
มันจะมีปูทะเลเข้ามาด้วย แล้วก็ให้อาหาร เลี้ยงให้มันโต
เห็นว่าโตเต็มที่ตัวหนึ่งเกือบสองกิโลฯ...ตัวใหญ่มาก
เขาบอกเป็นปูคัดพิเศษ ปรกติส่งตามภัตตาคาร
ผมก็นึก...เฮ้อ...สัพเพ สัตตา ฯ
ทีนี้พอซื้อขนมไปฝาก เค้าก็ดีใจ เกรงใจอย่างยิ่ง
วันหนึ่งใจดีให้...ปู ชนิดคัดพิเศษ...มาตั้ง 3 ตัว....ยังเป็นๆ อยู่เลย
ผมก็ไม่เอา...เค้าก็คะยั้นคะยอ
ผมก็ปฏิเสธอีก...สุดท้ายแอบใส่รถมาให้ ผมละพูดไม่ออก
ในใจก็นึก เอาไปปล่อยดีกว่าได้บุญดี...
แหม..ไอ้สามตัวนี้มันโชคดี ได้ต่อชีวิตไปอีก

ตั้งใจจะเอาไปปล่อยที่ป้อมพระจุลฯ ซึ่งเลยโชว์รูมไป 2 กิโลเมตร...เป็นปากอ่าวไทยด้วย
ยังไม่ทันถึง เซลส์โทรมาตามต้องกลับด่วน...ไม่เป็นไรเดี๋ยวไปตอนเย็นก็ได้
เข้าโชว์รูมจอดรถเรียบร้อย เรียกลูกน้องให้หาถังมาให้หน่อย
จะใส่ปูไปไว้ในโชว์รูม ในรถมันร้อน...เดี๋ยวตายซะก่อน
แถมมันดิ้น พากันเดินวุ่นวาย เพราะผมตัดเชือกที่มัดมันออก...สงสารมัน

ไอ้เจ้าเซลส์ลูกน้องทั้งหลายสนใจกันใหญ่ บอกไอ้นี่อย่างคัดพิเศษเลยนะพี่
ตัวละเป็นร้อยเลยนะ...อร่อยนะ...น่ากินนะ
พอดีงานก็ยุ่งจนลืมสนิทเลย
แต่ลูกน้องไม่ลืม มีคนมาถามว่า...พี่จะทำยังไงกับมัน จะเอากลับบ้านหรือเปล่า
ผมก็ไม่ได้เงยหน้ามัวแต่ยุ่งกับเอกสาร ปากก็บอก
...ว่าจะเอาไปที่ป้อมพระจุลฯ แต่ยังไม่ว่างเลยว่ะ...เอ็งไปจัดการให้หน่อยซิ...
ไอ้เจ้าพวกนั้น ก็หน้าตื่นถามว่า...พี่จะแบ่งไปบ้านซักตัวมั๊ย
ผมก็ว่า...ไม่เอา เอ็งเอาไปทั้งหมดนั่นแหละ
พอสั่งเสร็จ พวกลูกน้องที่แสนดีรีบไปจัดการกันใหญ่...หายไปกันสามคนได้มั๊ง คงหนีเที่ยวซะมากกว่า

จนกระทั่งเย็น มีเซลส์ผู้หญิงมาบอก...
...พี่หนูจัดการให้เรียบร้อยแล้วนะ ตัวนึงตั้งแพง แล้วนี่ตั้ง 3 ตัวเลย...พี่ใจดีจัง...
ผมก็ เออ..เออ...ขอบใจนะ
หายไปสักพัก กลับมาบอกอีก
...พี่ เสร็จแล้ว...เนื้อหว๊าน...หวาน.น...
ผมตกใจมาก...ห๊า...เอาไปจัดการยังไง...
ปรากฎว่า ไอ้พวกนี้มันเอาไปจัดการต้มที่ร้านข้าวแกงข้างโชว์รูม
แถมยังมีหน้าบอกอีกว่า...หนูช่วยเขาปรุงกับมือเลย...รับรองอร่อย
ผมฟังแล้วหมดแรง อึ้งไปพักนึง สุดท้ายก็ถอนใจ
...สัพเพ สัตตา ฯ โธ่...ไอ้ปู เอ๊ย.ย..ดวงเอ็งนี่มันถึงฆาตจริง...จริง

ผมกลับบ้าน ไปสวดมนต์เลย...เฮ้อ.

อนณ 089-995-9377
จากคุณ : tobeteam
เขียนเมื่อ : 1 พ.ย. 53 11:37:55



Create Date : 04 มกราคม 2554
Last Update : 4 มกราคม 2554 23:01:33 น. 0 comments
Counter : 672 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

tobeteam
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 32 คน [?]




New Comments
Friends' blogs
[Add tobeteam's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.