thank you for flying with the wing of HANG~
Group Blog
 
All blogs
 
Domestic with 734...LIFE

กลับมาแล้ว...ไม่ได้เข้ามาซะนาน

หลังจากเสีย Self นิดหน่อย

มีคนมาอ่าน Blog แล้วบอกว่า...ทำไมขี้บ่นจัง

เลยแอบเสีย Self เฝ้านั่งถามว่า...จริงหรอ...กรูขี้บ่นหรอ

มาพบทางสว่างเมื่อ...

เพื่อนหลายคนเล่า (บ่น) ให้คนอื่นฟัง

แต่ผมใช้วิธีเขียน...ให้คนอื่น..อ่านแทน...

นั้นก็น่าจะหมายความว่า...ในทางของผม...ผมทำได้ดีกว่ากว่าชาวบ้าน

กล่าวคือ...ไม่ได้ยัดเยียดให้ใคร...แต่คนท่เข้ามาอ่าน

นั้นหมายความว่า...

เขาอยากรุ้เอง...ต่างหาก...

เดือน พฤศจิกายน นี้ (เขียนชื่อเดือนถูกเปล่าหว่า...จำได้ เดือนนี้ และเดือน พ.ค. เป็นเดือนท่มีปัญญาในการเขยน มาตั้งแต่เริ่มเขียนหนังสือได้...ออ...อีกคำ...กษัตริย์...เขียนผิดๆ ถูกๆ เขียนเล้าน้ำตามานานนม)

เดือนนี้ Sched' ดูดี...แต่แฝงไปด้วยความน่าสะพรึงกลัว...สำหรับผมคนเดียว

เพราะเต็มไปด้วยไฟล์ทที่ไม่ชอบ...ไม่ว่าจะเป็น

Narita, Triple of Domestic 3 days 2 nights, Muscat 2 keeds.

พยายามแลกออก...แต่ยังไงก็ตาม...มันก็ไม่ได้หมดอยุ๋ดี...ก็ต้องชดใช้กรรมตนเองไป...เฮ้อ..

วันนี้...เพิ่งกลับมาจาก ไปนอนอุดรฯมา นอนไม่หลับ (สงสัยจะ Jetlag)...เลยมาเขียนขำ ที่เจอมาไว้ที่นี่ดีกว่า...

Pattern นี้...จะเป็น 3 landind

landing แรก ดอนเมือง - หาดใหญ่
landing ที่ 2 หาดใหญ่ - ดอนเมือง
landing ที่ 3 ดอนเมือง - อุดรธานี

อย่าที่จะทราบกันดี...ผู้โดยสารหาดใหญ่ จะเป็นชาวมุสลิมค่อนข้างเยอะ ดังนั้นบริษัท จึงจะจัดอาหารที่ไม่มีส่วนผสมของ "หมู" ในอาหาร ที่มุ่งหน้าสู่ภาคใต้ (รวมถึงมาเลเซีย, อินโดนีเซีย และ บรูไน) ซึ่งวันนั้นได้รับแจ้งจาก Catering Foreman ว่าอาหารสำหรับขาไปจะเป็น พายเห็ด และขากลับเป็น เค้กลูกเกด

ถึงเวลาเซิ้ง...ก็เซิ้งกันไปด้วยความเมามัน ยังไม่รีบเท่าไหร่ เพราะ ไฟล์ทหาดใหญ่ เป็นไฟล์ทภายในประเทศที่มีชั่วโมงบินนานที่สุด (ประมาณ 1.15 ชั่วโมง) แต่ด้วย Demand & Supply ทำให้เราต้องรีบพอตัว ในการบริการ

ผม : ของว่างครับ (ยื่นกล่องให้ผู้โดยฯ)
ผู้โดยฯ : (รับกล่อง มองหน้าผม) ของว่าง...ในกล่องก็ไม่มีอะไรนะซิ
ผม : (มองหน้าผู้โดยฯ ทำตาปริบๆ) .... (ในใจอยากพูด...ไม่ขำครับ)


ผู้โดยฯ : น้องๆ ข้างในเป็นอะไร
ผม : พายเห็ด ครับ
ผู้โดยฯ : ใส่หมูรึเปล่า
ผม : ออ...ไม่ใส่ครับ อาหารทั้งหมด ที่เสิร์ฟในเที่ยวบินมุ่งหน้าสู่ภาคใต้ จะไม่มีผลิตภัณฑ์จากหมูครับ
ผู้โดยฯ : กระพริบตา แล้วทำหน้าแอ๊บแบ๊ว...สงสัย...ฮาลาล รึเปล่า?
ผม : อาหารที่ออกจากครัวการบินทั้งหมด ผ่านพิธี ฮาลาล แล้ว แล้วครัวการบินของเรา ได้รับการรับรองจาก สำนักจุฬาราชมนตรี แล้วครับ (ผมตอบให้ยาว เพื่อเป็นการให้ข้อมูลผู้โดยฯให้มากที่สุด เพื่อที่ผู้โดยฯ จะได้เข้าใจ...และที่สำคัญ...ไม่สงสัยอีก)
ผม : (กำลังจะเสิร์ฟต่อ)
ผู้โดยฯ : น้องๆ...เพื่อนพี่บอกมาว่า มีชาเขียว พี่ขอชาเขียวขวดนึงได้ไม๊คะ?
ผม : (ในใจคิด...พี่ครับ นี่ไม่ใช่ โออิชิครับ) เออ...ต้องขอโทษด้วยนะครับ เที่ยวบินภายในประเทศ...ไม่มีชาเขียวเสิร์ฟครับ มีแต่ชาลิปตัน, กาแฟ ครับ...ต้องขอโทษด้วยจริงๆครับ (เฮ้อ...กูโล่ง)
ผู้โดยฯ : ค่ะ
ผม : (อยากจะถามจริงๆ...เมื่อไหร่พี่จะถือศีลอดครับ?)


ระหว่างที่ผม เจรจากับผู้โดยสารท่านนั้น นางแอร์ที่ทำงานคู่กันก็แจกกล่องเรียบร้อย ถึงคราวที่เราจะต้องเซิ้งชา และกาแฟ...แอบแปลกใจตัวเอง...ทำไมผมถึงไม่รู้สึกหงุดหงิดกับผู้โดนฯ ที่มีปัญหากับอาหาร และชาเขียวนั้นเลย
ทั้งๆที่ตามปกติ...ผมจะแอบวิบอยุ๋บ่อยๆ เวลาเจออะไรแบบนี้...แปลกๆ...ให้คำตาบไม่ได้...แม้กระทั่งตัวเอง

เดินกาแฟอยู่...

ผู้โดยฯ : เออ...ผมขอ "สารให้ความหวาน ที่ไม่ให้พลังงาน" หน่อยครับ...(ฟังครั้งแรก อึ้งครับ...ลุงมามุขไหน วั๊บแรกที่ผมฟัง ผมไม่ได้นึกถึง "อิควล" เลย แต่ดันไปนึกถึงอะไรไม่รู้ แต่แอบขำใจขาด)
ผม : สักครุ่ครับ
(เดินกลับไปเอาในครัว พร้อมเล่าให้นางแอร์ฟัง นางแอร์ตอบผมว่า...ผู้โดยฯ จะเอา นมข้นหวานหรอ? ชิบหายแล้วครับ..นางแอร์ผม...เป็นหนักกว่าผู้โดยอีก พูดอะไรไม่ออกครับ หยิบ "อิควล" ให้ลุง แล้วรีบเดินเอาไปให้ดีกว่า อยุ๋กับนางแอร์นานๆ ไม่เวิร์ค)

ทุกอย่างจบลงด้วยดีครับ มีเรื่องให้ขำๆพอใจชื้น...มีแรงทำงาน

----------------------------------------------------------------

มานั่งนึกได้ทีหลัง ทำไมผมไม่หงุดหงิดกับอะไรๆ ใน ไฟล์ทนี้เลยแม้แต่นิดเดียว

น่าจะเป็นเพราะ...ผมตั้งใจ และเตรียมใจรับมันไว้แล้ว ก่อนบินมั้ง...

อีกอย่าง...น่าจะเป็นเพราะว่า...ผมตั้งใจอย่างมากที่จะไปกิน "เนื้อโพนยางคำย่าง" ที่อุดรฯ คิดถึงทีไร ก็อารมณ์ดี ก็เลย...

-----------------------------------------------------------------

ถึงอุดร...

ถึงโรงแรม...

รีบนัดแนะกับทีม...ไปมะ ไปมะ...ผมเชียร์อั๊พ ตั้งแต่บินไป เซ็กเตอร์เดียว...อันนู้นอร่อย อันนี้ออร่อย...คล้อยตามกันทั้งไฟล์ทฮะ

ไม่พอ...ได้ทัพเสิรมจากกัปตัน

สกายแล็ป...มุ่งหน้าสู่ ระเบียงพัชนี...ด่วน

เนื้อโพนฯย่าง 3 ตามด้วย อาหารอีกนานาชนิด

ชนิดที่ว่าพอลงโต๊ะ แล้วงง...กินหมดไม๊วะ?

แต่...สุดท้าย...เรียบเป็นหน้ากลอง

ผู้ร่วมทีมประกอบด้วย

ผม
แอร์ข้างหลัง
แอร์ข้างหน้า
พี่เพอร์ฯ
พี่โค
และ...ขาดไม่ได้...ลุงกัปตัน

คำแรกที่เนื้อเข้าปาก...พี่โค และพี่เพอร์ฯ อุทานออกมาเป็นเสียงเดียวกัน

สุดยอดดดดดดดดดดดดดดดด

แน่ซิฮะ...สุดยอดแน่ๆ...

ผม...ซัดคนเดียวจานครึ่งเฉพาะเนื้อ
พี่โค...จานเดียว...ล่อคนเดียว
พี่เพอร์...จานเดียว...ล่อคนเดียว...เช่นกัน
ลุงกัปตัน...ครึ่งจาน...อีกครึ่งส่งมาให้ผม...ให้ผมละเกรงใจ...แต่ก็นะ...ปฏิเสธได้อย่างไร

ส่วนนางแอร์...
ไม่ต้องพูดถึงครับ นางทั้ง 2 ไม่กินเนื้อ และนางยังพูดก่อนมาด้วยว่า...นางจะไม่ทานอะไรมาก แต่ไปขำๆ
หารู้ไม่ฮะ...นางล่อปลาช่อนตัวเขื่องไป 1 ตัว 2 คน ไม่พอต่อด้วย ส้มตำอีก 2 ครก...ไม่แค่นั้นครับ ยังมีปลาลวก น้ำพริกปลาร้า ไข่ต้ม, ปลาทูทอด และมะเขือชุบไข่...อีก
นางไม่กินข้าว
นางกินไม่เยอะ
แต่...นางแดกดุ...ฮะ

ทำไมชะนีชอบเป็นอย่างนี้...ปากพูด "กินไม่เยอะ...เด๋ยวอ้วน"

พูดเพื่อให้ตัวเองดูสวยขึ้นหรอ?


เนื้อย่าง...กับเบียร์เย็นๆ อากาศสบายๆ นี่มันช่างเข้ากันเสียนี่กระไร

กินเสร็จ...กลับโรงแรม

ตายห่าแล้ว...ปกติหน้าร้านจะมี สกายแล็ป จอดเป็นตับ วันน้ไม่มีเลย

สุดท้าย...ได้รถกิตติมศักดิ์

ทางร้านเอารถร้านไปส่งให้ครับ

เป็นกระบะ 4 ประตู แต่มากัน 6 ชีวิต...แน่นอน อิ่มๆขนาดนี้ยังเข้าไปในรถทั้งหมด คงมีอ้วกแน่

เสียสละ...นั่งหลังก็ได้วะ...หนาวชิบ

มีผู้เสียสละ 3 ท่านฮะ ผม...พี่โค...พี่เพอร์...

ส่วนลุงกัปตัน...แกแก่แล้วฮะ ปล่อยแกเหอะ...ให้มาปีนขึ้นปีนลงกระบะ เด๋วข้อเสื่อม

แวะส่งลุงกัปตันที่ โรงแรมบ้านเชียง ก่อน คราวที่แล้วแกลืมเอาแผ่นเพลงไว้...ไปตามคืน

ไม่รู้ตามแผ่นเพลง หรือแผ่นอนามัยกันแน่...



เป็นความโชคดี ที่แพไม่แตก...ปกติไฟล์ท 734 นี่ คนยิ่งน้อยๆ แพดันแตกอีก นี่เซ็งเลยครับ

กินคนเดียว
เที่ยวคนเดียว

แต่...ถ้าพูดจริงๆแล้ว ไฟล์ทคืนเดียวอย่างนี้ แพแตกไม่เท่าไหร่

ถ้าไอ้ 2 คืนแล้วแพแตกนี่...เซ็งเปรตครับ

คราวนี้มาลุ้นกันว่า มัสกัต 2 ขีดของผมนั้น...แพจะแตกรึเปล่า



Create Date : 10 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 10 พฤศจิกายน 2550 2:11:39 น. 2 comments
Counter : 210 Pageviews.

 

แวะมาเยี่ยมเยี่ยนกันครับ
เรื่องแบบนี้เค้าไม่ได้เรียกว่าบ่นหรอกครับ
เรียกว่าเล่าสู่กันฟังดีกว่า
Thailand International Balloon Festival 2007
คลิกที่รูป เพื่อตามมาเที่ยวด้วยกันครับ



โดย: มิสเตอร์ฮอง วันที่: 10 พฤศจิกายน 2550 เวลา:2:40:08 น.  

 
มาเยี่ยมชมบล็อกค่ะ


โดย: Anny (ga_tan_u ) วันที่: 10 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:34:59 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Sold-ouT
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Sold-ouT's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.