ข่าวด่วน บทกวี เรื่องจากใจ tiki_ทิกิ ที่นี่ค่ะ บันทึก ummm My Novel too.(In Thai).
 
 

ที่ดินผืนนั้น ภาคกลาง บทที่ ๔๒

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
//www.pantip.com/cafe/writer/topic/W10092453/W10092453.html

หากมิเพราะงานเขียนบทกวีในหน้าพันทิปแล้วไซร้
ข้าพเจ้าก็คงยังมิอยากจะแตะต้องงานเขียนบทนี้สักเท่าไหร่
แต่บัดนี้ ด้วยทุกข์นั้น ได้ผลักดันให้ข้าพเจ้า ปลดปล่อยแรงสร้่างสรรค์นั้น
ออกมาอีกครั้งหลังจากกาลเวลาได้ผ่านไปกว่า สามปี จนวันนี้ ขึ้นปีใหม่
พ.ศ. ๒๕๕๔ ได้ผ่านมาถึงแล้ว ข้าพเจ้าจึงจะรวบรวมสมาธิเขียนอีกครั้ง...

บทคั่นก่อนจะเข้าเรื่อง
๏ นี่คือถิ่นเคยเนาเคยเข้าอยู่
สงบรู้ ครองกุศล ชั้นบนสุด
ครั้งเจ็บป่วย พักพิง อิงวิมุติ
โรครุกรุด กลับหาย สบายทรวง ๚

๏ เป็นคอนโด เย็นสบาย กายสงบ
จิตนั้นพบ ติดสุข ราวแดนสรวง
ไกลน้ำท่วม ไกลยุง ยุ่งทั้งปวง
จิตนั้นหน่วง ยึดมั่น วันเงียบเย็น ๚


//www.pantip.com/cafe/writer/topic/W10092453/W10092453.html#15

--------------------------------------------------------------------

ที่ได้รับคือวิบาก ที่กระทำคือกรรม

ถ้อยคำสั่งสอนอบรมของหลวงพ่อเสือ(พระวิรุณหผล วัดไผ่สามกอ ปราจีนบุรี ) ผู้ล่วงลับไปแล้ว
แต่ผ่านถ้อยทางร่างทรง ซึ่งเคยทรงผ่านได้ในกาลก่อน ตอนลูกยังเล็ก ๆ อยู่ เข้ามาแทรกจิตใจ ให้ข้าพเจ้า
มีสติ รู้สำนึก และ สำเหนียกในชีวิต ว่า
ชีวิตของเรา ที่ผ่านไป หลงวนอยู่ใน กิเลส โลภะ โมหะ โทสะ อยู่ตลอดเวลา ชอบ-หลงในชอบ
ไม่ชอบ-ลุ่มหลงผลักไสตัวเองจากความไม่ชอบ ต่อเนื่องเป็นสันตติ มิรู้จักหยุดจักหย่อน

--------------------------------------------------------------


%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
ชีวิตซึ่งกำลังจะบันทึกในช่วงต่อไป อาจมองดูน่าสมเพชบาง
ครั้ง อาจมองดูน่าทุเรศในบางช่วง แต่ก็หลายหน ซึ่งมีความสุขปะปน และ
เป็นเสมือนยาสมานใจหรืออาจจะเป็น วัคซีน ให้ข้าพเจ้าสู้โรคแพ้ หรือ ต่อสู้
โลก มาจนถึงวันนี้

และวันนี้ ข้าพเจ้าคิดว่า มีความทรหดอดทนพอที่จะเรียบเรียง
มันกลับมาสู่บรรณโลก อีกครั้ง แม้นว่าม้นจะบีบคั้นหัวใจนัก

บันทึกไว้ ณ เพลา ๒๐: ๕๐ นาฬิกา
เรือนนนทบุรี สยาม ประเทศไทย
พระอาทิตย์ ๑๓ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๑
tiki_ทิกิ


ภาคกลาง แห่ง ชีวิตสู้ชีวิต ----> " " ที่ดินผืนนั้น " " - ภาคกลาง-->บท ๔๒

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
@@@@@ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ @@@@@@

" " ที่ดินผืนนั้น " " - ภาค กลาง -->บท ๔๒

ลงไปคลุกให้ถึงที่สุด

เวลาคนเรามัวเมาหลงใหลจนลืมหูลืมตาไม่ขึ้นนั้น ก็เหมือน
ข้าพเจ้าในเวลานั้น ต่อให้นำพระอภิธรรมมาตีแผ่ให้ฟังเช้ายันดึก ว่าชีวิต
นี้มันไม่เที่ยง มีแต่ รูป กับ นาม อะไรก็ตาม เวลา โทสะ คือความโมโห
เกรี้ยวโกรธ ขัดเคือง รำคาญใจ ทุกข์ โทมนัสใจ อันมีเหตุ ด้วย โมหะ
คือความหลงพลาดไปจากสำคัญแห่งชีวิต มาครอบงำผสมผสานกับโทสะ
นั้น มันพาไปลงเหวลงพงลงนรกที่ไหนก็ได้ไม่รู้ตัว

ช่วงนั้น ข้าพเจ้าได้อัญเชิญเทวรูปพระพิฆเณศวร์ เข้าไปตั้งที่ร้าน
แล้วจึงบวงสรวงบูชาด้วยเครื่องหอมอันประกอบด้วยธูปกลิ่นกำยานตรลบ
อบอวลไปทั่วบริเวณ อยู่ทุกเที่ยง เมื่อเปิดร้าน หรือ เย็น ๆ เวลาคนเงียบ
เหงาซบเซา ดึก ๆ ใกล้กลับก็จุดถวายอีกรอบ ผู้คนเขาไม่ทราบกันดอกว่า
องค์สีเนื้อ สีชมพูซึ่งยืนอยู่เหนือตู้ใบสูงที่สุดของร้านด้านใน นั้นเป็นโลหะ
ทาสีอย่างแพง มองไปอาจคิดว่าเป็นเรซิ่นธรรมดา แต่คิดไปก็ดีแล้ว
มิฉะนั้น ช่วงนั้น องค์ท่านคงจะถูกอุ้มหายไปยามวิกาลไปเสียแล้วก็ได้

นอกจากจะไหว้ที่ร้าน แล้ว ยังมีภาระกิจอันต้องกระทำอยู่บ่อย ๆ
แทบเป็นกิจวัตร คือ ต้องเดินไปกราบ 'พลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ
กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ' หรือ กรมหลวงชุมพร ซึ่งท่านยืนประทับอยู่
ในศาลสี่แยกถนนวิทยุ ต่อ กับถนนพระรามสี่แห่งนั้น วันไหนไปไหว้ท่าน
ขอให้ท่านให้พรให้ขายดี วันนั้นก็มีแขกเข้าร้านไม่สร่างซาเหมือนกัน ใคร
ไม่เชื่อก็อย่าเชื่อ แต่ข้าพเจ้าพิสูจน์ การขายได้ ขายไม่ได้ ของร้านมา
หลายครั้งหลายครา ระยะหลัง ซึ่งเขาไม่กำหนดให้เปิดเที่ยงวัน ผู้คนเริ่ม
เบื่อหน่ายความร้อน และ ไม่มีคนเดินกลางวัน มาเปิดตอนเย็นแทน ข้าพเจ้า
ก็ไปสายบ่อย ๆ ศาลก็ปิดไปแล้ว ไม่ค่อยได้ไหว้ท่าน ยอดขายก็ตกฮวบ
ฮาบ ไปด้วยเหมือนกัน หรือ อาจจะเพราะเหตุอื่น ก็จะได้วิเคราะห์สถานะ
การณ์การค้าแบบตามใจฉัน ที่นั่น ต่อไป

ช่วงแรก ๆ ร้านเรา หนักไปทาง บริการห่อของขวัญวันคริสต์
มาส และ ปีใหม่ ต่อมา ก็หาของกระจุกกระจิก อย่างเซรามิคส์ บางอย่าง
มาประกอบการขาย ซึ่งก็ค่อนข้างต้องเชียร์แขกกันจนคอแหบคอแห้งเพราะ
เจ้าใหญ่ ๆ แถวสวนจตุจักร เขาก็พากันมานำลงเป็นเอเย่นต์ใหญ่กันที่นั่น
อยู่หลายเจ้า อาศัยข้าพเจ้ามีแบบแปลก ๆ จาก โรงงาน 'คิตตี้เซรามิคส์'
ซึ่งมักเป็นตัวรูปสัตว์ มีลูกเต๋าบอกวันที่ ราคา ร้อยกว่าบาท ถึงสามร้อยกว่า
บาทต่อตัวมาเสนอลูกค้า ให้เขา ซื้อไปเป็นของขวัญกันบ่อย ๆ ยอดขาย
ประจำวันของข้าพเจ้า ก็ถัวเฉลี่ย สัก ห้าร้อยบาท ถึงพันกว่าบาทอยู่พักหนึ่ง


ต่อมาก็นำของเก่า ที่ทิ้ง ๆ ไว้ตามบ้านคุณแม่บ้าง ที่ตึกปทุม ฯ
บ้าง มาเทขายที่นั่น ก็พอขายได้เป็นที่อัศจรรย์ ยิ่งนัก

อีกพักหนึ่งก็มีเด็กเฝ้าร้านเครื่องประดับหินและมุก ของแขกขาว
พวกปากีสถานและอิรัก แถบนั้น มาส่งมุก และ หินสีให้ข้าพเจ้าไว้ร้อยทำ
สร้อยขาย ก็ลองดูอยู่สักพัก แต่ตอนหลัง ผู้คนเห็นข้าพเจ้า ร้อยมุกได้ ทำ
ต่างหูตุ้งติ้งมุกได้ ก็มักมาให้ทำ จึงแย่งเวลาขาย หรือ การกระตุ้นคนซื้อ
ลงไปเยอะ

แต่ก็มีครั้งหนึ่ง มีเศรษฐีสาวเมืองระยอง หรือจันทบุรี แถบนั้น
คนหนึ่ง มาแวะร้านข้าพเจ้า มาเหมาเอา มุกสีเหลือบรูปร่างบิดเบี้ยวตาม
ธรรมชาติ .ซึ่งคัดออกจากมุกนับร้อยเส้นที่เด็กมาส่งไว้ นำมาร้อยเป็นเส้น
ยาวให้สวมตระหลบพันคอได้สามเส้นหรือ ผูกเป็นห่วง เก๋ไก๋เวลาสวมเสื้อ
เขิร์ต เธอมาเหมาคืนนั้น หมื่นกว่าบาท พร้อมด้วย กระจกเจียรปลีในกรอบ
ไม้สักโบราณของข้าพเจ้าซึ่งไปยกมาจากตึกปทุม ฯ เธอเห็นก็ขอซื้อไป
เลย
ข้าพเจ้ากำเงินหมื่นกว่าบาท ครั้งแรก และ ครั้งเดียวในการขาย
ที่นั่น ด้วยความปลื้มปิติใจ ทำให้ร้านแถวนั้น ตาเหลือกด้วยความริษยาหา
เหตุว่า เพราะร้านข้าพเจ้า เปิดเพลงเพราะเกินไปบ้าง เล่นของบ้าง ไปนั่น
เลย
~~~~~~~~~~~~~~๐๐๐๐๐๐๐๐๐~~~~~~~~~~~~~~~
โดย: tiki_ทิกิ วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:23:48:00 น.

(ภาค กลาง ตอนที่ ๔๑ อยู่ ที่นี่ค่ะ )

//www.bloggang.com/viewblog.php?id=tiki&date=13-07-2008&group=7&gblog=36
-------------------------------------------------------------------
31 กรกฎาคม พ.ศ.2554 เวลา 12:25 นาฬิกา
วันนี้ เข้ามาโน้ตไว้ว่า ได้นำเรื่องของตัวเอง ไปลง ที่เฟซบุ๊ค ในชื่อ นามปากกา ซึ่งตั้งไว้เพื่อจะใช้ในงานเขียนต่อไป ค่ะ //www.facebook.com/note.php?saved&¬e_id=154273034649661




 

Create Date : 13 มกราคม 2554   
Last Update : 31 กรกฎาคม 2554 13:02:11 น.   
Counter : 650 Pageviews.  


ที่ดินผืนนั้น...ภาคคืนสังเวียน 1(อีกครั้ง)


สู่ภาคกลาง ของ นิยาย ชีวิตสู้ชีวิต "ที่ดินผืนนั้น " อารัมภบทและ บท เริ่ม ๔๑ ไป

อวสานภาคแรก ♡ ♡ ที่ดินผืนนั้น บทที่ ๔๐. ♡♡ สู้ !!
♡ ♡ ที่ดินผืนนั้น บทที่ ๓๙. ♡♡ ผ่าทางตัน
♡ ที่ดินผืนนั้น บทที่ ๓๘ ♡ ♡
บท ๓๗ นิยาย Vs เรื่องจริง
" " - ภาค แปด บท ๓๖
บทที่ ๓๕ ขุดกรรม ! ***
บท ๓๔ *ดิ้นรนขวนขวาย *
บท ๓๓
บท ๓๒
บท ๓๑...
บท ๓๐
บท ๒๙ ---
บท ๒๘ ***
บท ๒๗
บท ๒๖
บท ๒๕
ภาค หก บท ๒๔ ..**
บท ๒๓
บทที่ - ๒๒
บท ๒๐ ภาคห้า
บท ๒๑
บท ๑๙
บท ๑๘
ภาคสี่ บท ๑๗
.. บทที่ ๑๖ (ต่อ)  .
...บท๑๖ .......
... ๐๐๐ ภาคสี่ บท ๑๕. ..
... บท ๑๔. ..
... บท ๑๓. ..
. ♡ ♡ ♡.. Novel . Myland หน้านี้มีไว้ให้ ตอบความ นิยาย " ที่ดินผืนนั้น" .... ♡ ♡ ♡ ♡
... ๐๐๐ ภาคสาม บท ๑๒ ... .
.. ภาคส อง, บท ๙-๑๑ ... .
... ภาค สอง ## บท ๖-๘ ... .
... ..ชุด สอง (เริ่มบทสี่ ).. .
.. Novel ..My land ที่ดินผืนนั้น  .


.................................................

พุทธศักราช ๒๕๕๑ ที่ผ่านไป งานเขียนในเว็บ ๔๐ ตอน ยังอยู่ที่บล็อกนี้
ขอบคุณพันทิป

ภาคกลาง * แห่ง " ที่ดินผืนนั้น " "

เริ่ม ชุดสอง แห่งนิยาย ชีวิตสู้ชีวิต ของข้าพเจ้า
อารัมภบท
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
@@@@@ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ @@@@@@


๔๐ บท ซึ่งผ่านไปใน ภาคแรก ของ "ที่ดินผืนนั้น " ผู้เขียน
หมดแรง หมดพลัง อยู่หลายวัน เพราะความเครียดของมนุษย์ผู้ต้องต่อสู้
เวลาอันผ่านไปประดุจล้อกรรมหมุนไปตามวาระ มันอาจสร้างความเครียดจัด
ตามวิบากกันแค่ช่วงนั้น แล้วได้น้ำทิพย์ชโลมใจให้หายทุกข์หายโศกไปด้วย
อาการต่าง ๆ ได้

แต่สำหรับ การรวบยอด กว่ายี่สิบปี มาลงในเวลา สามเดือนนั้น
( ๑๔ มีนาคม ๒๕๕๑ -๕ กรกฎาคม ๒๕๕๑ มันบีบคั้นหัวใจให้รู้สึกเหลือจะ
ทานทน มันแทบจะไม่อยากอ่านสิ่งซึ่งได้บันทึกย้อนไปเอาในเวลาที่ได้พิมพ์
หน้ารวมมาอ่าน เพื่อแก้ไข อักขระตัวอักษร การสะกด และ แก้ไขเนื้อหา
สาระ รวมทั้งสำนวนให้ต่อเนื่องเลื่อนไหลไปนั้นด้วย

หากเปรียบเทียบภาพของข้าพเจ้า ว่าหากหวนไปถึงวันเก่า ๆ
อันเสมือนช่วงเวลาอับเฉาชีวิต นั้น ช่วงเวลาเหล่านั้น มันทุกข์ทรมาณยิ่งนัก

ภาพเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งชอบเข้าไปซุกใต้โต๊ะ หลบไม้เรียว
คุณแม่ โลกใต้โต๊ะของข้าพเจ้าในวันนั้น ช่วยทำให้หลบทุกข์ไปได้บ้าง แต่
ในโลกจริง เมื่อเจริญวัย สูงวัย เลือกทางชีวิตทั้งหมดมาเองดังที่ผ่านไปนั้น
ไม่มีที่ไหนในโลก จะให้ข้าพเจ้าไปนั่งแอบซุกใต้โต๊ะ เหมือนเมื่อวัยเยาว์

นับจากวันที่จบ บทที่ ๔๐ วันที่ ๕ กรกฎาคม ๒๕๕๑ ที่ผ่าน
มา ข้าพเจ้าเขียนอะไรไม่ออก และไม่อยากอ่านหรือแก้ไขต้นฉบับเดิมมา
เป็นเวลาตลอดสัปดาห์ที่ผ่านไป หากจะมีอาชีพเป็นนักเขียนนิยาย ป่านนี้
ท่านบรรณาธิการคงจะเตรียมคัดชื่อออกจากวงการหนังสือไปแล้ว

ข้าพเจ้าไม่ได้หมดเรื่องที่จะเขียนแต่อย่างใด แต่ความหนักอึ้ง
สองบ่าอันแบกไว้จนไหล่ลู่นี้ ทำให้แทบจะทำตัวเหมือนเมื่อปีพุทธศักราช
๒๕๒๒-๒๕๒๓ ในช่วงที่ช้าพเจ้าไปพักพิงที่ห้องชุดซึ่งน้องชายมีสิทธิ์พัก
อาศัย ในช่วงนั้น ข้าพเจ้านอนหงายไปบนพื้นห้อง อันเยียบเย็นนั้น สองแขน
สอดเข้าไปที่ต้นคอ มองไปบนเพดานอันว่างเปล่า และ ห้องอันโล่งโถง ซึ่ง
ไม่ค่อยมีสมบัติอะไรในวาระนั้น ไร้บุคคลที่ข้าพเจ้าจะโผหรือซุกเข้าหา เพื่อ
จะซุกหน้าร้องไห้ ไร้ตักนุ่ม ๆ ของแม่ หรือ คุณย่า ซึ่งแต่ไหนแต่ไรมาก็ไม่
เคยปรานีต่อข้าพเจ้า อาจจะมีอีกตักหนึ่ง คือ ตักของคุณยายผู้อารีผู้เคย
ขอคุณแม่ ให้ส่งข้าพเจ้าไปให้ท่านเลี้ยง หากว่า คุณแม่ไม่รัก ไม่เอ็นดู
ข้าพเจ้าเลยอย่างนั้น !!

แต่ก็ไม่มีใคร !
มีแต่ห้องอันว่างเปล่า ในเวลาแทบจะสิ้นแล้วซึ่งลมหายใจของ
ข้าพเจ้า มีชีวิตอยู่เสมือนซากอะไรอย่างหนึ่ง แต่อยู่ และ ต่อสู้เพื่อลูกสาว
คนเดียวของตนเท่านั้น

แล้ว ร้องถาม "เจ้ากรรมนายเวร ที่มองไม่เห็น" ว่า
"มีอีกไหม กรรม... ดาหน้ากันเข้ามาเลย มาให้หมดสิ้น มาให้ใช้
กันให้หมดในชาตินี้เลย !!"

ชีวิตซึ่งกำลังจะบันทึกในช่วงต่อไป อาจมองดูน่าสมเพชบาง
ครั้ง อาจมองดูน่าทุเรศในบางช่วง แต่ก็หลายหน ซึ่งมีความสุขปะปน และ
เป็นเสมือนยาสมานใจหรืออาจจะเป็น วัคซีน ให้ข้าพเจ้าสู้โรคแพ้ หรือ ต่อสู้
โลก มาจนถึงวันนี้

และวันนี้ ข้าพเจ้าคิดว่า มีความทรหดอดทนพอที่จะเรียบเรียง
มันกลับมาสู่บรรณโลก อีกครั้ง แม้นว่าม้นจะบีบคั้นหัวใจนัก

บันทึกไว้ ณ เพลา ๒๐: ๕๐ นาฬิกา
เรือนนนทบุรี สยาม ประเทศไทย
พระอาทิตย์ ๑๓ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๑
tiki_ทิกิ
---------------------------------------------------------------------






 

Create Date : 30 ธันวาคม 2552   
Last Update : 13 มกราคม 2554 10:57:03 น.   
Counter : 269 Pageviews.  


สู่ภาคกลาง ของ นิยาย ชีวิตสู้ชีวิต "ที่ดินผืนนั้น " อารัมภบทและ บท เริ่ม ๔๑ ไป

สู่ภาคกลาง ของ นิยาย ชีวิตสู้ชีวิต "ที่ดินผืนนั้น "
อารัมภบทและ บท เริ่ม ๔๑ ไป

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

* ภาคกลาง * แห่ง " ที่ดินผืนนั้น " "

เริ่ม ชุดสอง แห่งนิยาย ชีวิตสู้ชีวิต ของข้าพเจ้า


%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
@@@@@ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ @@@@@@

ที่ดินผืนนั้น
ภาค แรก
บทที่ผ่านไป
บท๑-๘ //topicstock.pantip.com/writer/topicstock/2008/03/W6423525/W6423525.html

บทที่ ๓๙-๔๐ //www.pantip.com/cafe/writer/topic/W6759529/W6759529.html

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

* ภาคกลาง * แห่ง " ที่ดินผืนนั้น " "

เริ่ม ชุดสอง แห่งนิยาย ชีวิตสู้ชีวิต ของข้าพเจ้า


อารัมภบท

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
@@@@@ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ @@@@@@


๔๐ บท ซึ่งผ่านไปใน ภาคแรก ของ "ที่ดินผืนนั้น " ผู้เขียน
หมดแรง หมดพลัง อยู่หลายวัน เพราะความเครียดของมนุษย์ผู้ต้องต่อสู้
เวลาอันผ่านไปประดุจล้อกรรมหมุนไปตามวาระ มันอาจสร้างความเครียดจัด
ตามวิบากกันแค่ช่วงนั้น แล้วได้น้ำทิพย์ชโลมใจให้หายทุกข์หายโศกไปด้วย
อาการต่าง ๆ ได้

แต่สำหรับ การรวบยอด กว่ายี่สิบปี มาลงในเวลา สามเดือนนั้น
( ๑๔ มีนาคม ๒๕๕๑ -๕ กรกฎาคม ๒๕๕๑ มันบีบคั้นหัวใจให้รู้สึกเหลือจะ
ทานทน มันแทบจะไม่อยากอ่านสิ่งซึ่งได้บันทึกย้อนไปเอาในเวลาที่ได้พิมพ์
หน้ารวมมาอ่าน เพื่อแก้ไข อักขระตัวอักษร การสะกด และ แก้ไขเนื้อหา
สาระ รวมทั้งสำนวนให้ต่อเนื่องเลื่อนไหลไปนั้นด้วย

หากเปรียบเทียบภาพของข้าพเจ้า ว่าหากหวนไปถึงวันเก่า ๆ
อันเสมือนช่วงเวลาอับเฉาชีวิต นั้น ช่วงเวลาเหล่านั้น มันทุกข์ทรมาณยิ่งนัก

ภาพเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งชอบเข้าไปซุกใต้โต๊ะ หลบไม้เรียว
คุณแม่ โลกใต้โต๊ะของข้าพเจ้าในวันนั้น ช่วยทำให้หลบทุกข์ไปได้บ้าง แต่
ในโลกจริง เมื่อเจริญวัย สูงวัย เลือกทางชีวิตทั้งหมดมาเองดังที่ผ่านไปนั้น
ไม่มีที่ไหนในโลก จะให้ข้าพเจ้าไปนั่งแอบซุกใต้โต๊ะ เหมือนเมื่อวัยเยาว์

นับจากวันที่จบ บทที่ ๔๐ วันที่ ๕ กรกฎาคม ๒๕๕๑ ที่ผ่าน
มา ข้าพเจ้าเขียนอะไรไม่ออก และไม่อยากอ่านหรือแก้ไขต้นฉบับเดิมมา
เป็นเวลาตลอดสัปดาห์ที่ผ่านไป หากจะมีอาชีพเป็นนักเขียนนิยาย ป่านนี้
ท่านบรรณาธิการคงจะเตรียมคัดชื่อออกจากวงการหนังสือไปแล้ว

ข้าพเจ้าไม่ได้หมดเรื่องที่จะเขียนแต่อย่างใด แต่ความหนักอึ้ง
สองบ่าอันแบกไว้จนไหล่ลู่นี้ ทำให้แทบจะทำตัวเหมือนเมื่อปีพุทธศักราช
๒๕๒๒-๒๕๒๓ ในช่วงที่ช้าพเจ้าไปพักพิงที่ห้องชุดซึ่งน้องชายมีสิทธิ์พัก
อาศัย ในช่วงนั้น ข้าพเจ้านอนหงายไปบนพื้นห้อง อันเยียบเย็นนั้น สองแขน
สอดเข้าไปที่ต้นคอ มองไปบนเพดานอันว่างเปล่า และ ห้องอันโล่งโถง ซึ่ง
ไม่ค่อยมีสมบัติอะไรในวาระนั้น ไร้บุคคลที่ข้าพเจ้าจะโผหรือซุกเข้าหา เพื่อ
จะซุกหน้าร้องไห้ ไร้ตักนุ่ม ๆ ของแม่ หรือ คุณย่า ซึ่งแต่ไหนแต่ไรมาก็ไม่
เคยปรานีต่อข้าพเจ้า อาจจะมีอีกตักหนึ่ง คือ ตักของคุณยายผู้อารีผู้เคย
ขอคุณแม่ ให้ส่งข้าพเจ้าไปให้ท่านเลี้ยง หากว่า คุณแม่ไม่รัก ไม่เอ็นดู
ข้าพเจ้าเลยอย่างนั้น !!

แต่ก็ไม่มีใคร !
มีแต่ห้องอันว่างเปล่า ในเวลาแทบจะสิ้นแล้วซึ่งลมหายใจของ
ข้าพเจ้า มีชีวิตอยู่เสมือนซากอะไรอย่างหนึ่ง แต่อยู่ และ ต่อสู้เพื่อลูกสาว
คนเดียวของตนเท่านั้น

แล้ว ร้องถาม "เจ้ากรรมนายเวร ที่มองไม่เห็น" ว่า
"มีอีกไหม กรรม... ดาหน้ากันเข้ามาเลย มาให้หมดสิ้น มาให้ใช้
กันให้หมดในชาตินี้เลย !!"

ชีวิตซึ่งกำลังจะบันทึกในช่วงต่อไป อาจมองดูน่าสมเพชบาง
ครั้ง อาจมองดูน่าทุเรศในบางช่วง แต่ก็หลายหน ซึ่งมีความสุขปะปน และ
เป็นเสมือนยาสมานใจหรืออาจจะเป็น วัคซีน ให้ข้าพเจ้าสู้โรคแพ้ หรือ ต่อสู้
โลก มาจนถึงวันนี้

และวันนี้ ข้าพเจ้าคิดว่า มีความทรหดอดทนพอที่จะเรียบเรียง
มันกลับมาสู่บรรณโลก อีกครั้ง แม้นว่าม้นจะบีบคั้นหัวใจนัก

บันทึกไว้ ณ เพลา ๒๐: ๕๐ นาฬิกา
เรือนนนทบุรี สยาม ประเทศไทย
พระอาทิตย์ ๑๓ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๑
tiki_ทิกิ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~




(มีต่อ )

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

วันนี้ เข้ามาดูบล็อกเก่าของเรานี้ และ
ลองโพสรูปดูค่ะ
เรื่องยัง อยู่ในระหว่างเรียบเรียง เดี๋ยวจะสับสนมากค่ะ ตอนนี้

animated graphics Merry X'mas graphics




 

Create Date : 13 กรกฎาคม 2551   
Last Update : 28 ธันวาคม 2551 7:37:40 น.   
Counter : 401 Pageviews.  


อวสานภาคแรก ♡ ♡ ที่ดินผืนนั้น บทที่ ๔๐. ♡♡ สู้ !!

ที่ดินผืนนั้น บทที่ผ่านไป
(ภาคหนึ่ง) บท๑-๘ //topicstock.pantip.com/writer/topicstock/2008/03/W6423525/W6423525.html

บทที่ ๓๙และบทจบบทนี้ที่พันทิป บทที่ ๔๐
//www.pantip.com/cafe/writer/topic/W6759529/W6759529.html


ขอบคุณทุกน้ำใจที่ได้มาติดตามอ่านค่ะ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~




 

Create Date : 06 กรกฎาคม 2551   
Last Update : 30 ธันวาคม 2552 23:19:13 น.   
Counter : 342 Pageviews.  


♡ ♡ ที่ดินผืนนั้น บทที่ ๓๙. ♡♡ ผ่าทางตัน

ที่ดินผืนนั้น บทที่ผ่านไป
(ภาคหนึ่ง) บท๑-๘ //topicstock.pantip.com/writer/topicstock/2008/03/W6423525/W6423525.html
บทที่ ๓๘
//www.pantip.com/cafe/writer/topic/W6746820/W6746820.html

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

" " ที่ดินผืนนั้น " " - ภาค แปด
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
@@@@@ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ @@@@@@

♡ ♡ ที่ดินผืนนั้น บทที่ ๓๙. ♡♡ ผ่าทางตัน

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%




 

Create Date : 01 กรกฎาคม 2551   
Last Update : 25 กรกฎาคม 2551 18:09:40 น.   
Counter : 289 Pageviews.  


1  2  3  4  5  6  7  8  

tiki_ทิกิ
 
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สงวนลิขสิทธิ์งานเขียนในบล็อกนี้ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือนำไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาต เป็นลายลักษณ์อักษร
H e L L o
free counters
[Add tiki_ทิกิ's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com