เส้นทแยงมุมของความฝัน
Group Blog
 
All blogs
 
Memory in my eyes

นั่งคิดอยู่ตั้งนานว่าจะถ่ายถอดสิ่งที่เห็นด้วยตาออกมาเป็นคำพูดอย่างไรดี

นี่เป็นครั้งแรกของเราที่อยู่ดี ๆ ก็คิดอยากจะตามดารากะเค้าซักครั้ง ก็นะ คราวก่อนที่ไปงานพัทยา อันนั้นเราไม่นับ (ดีมั้ย)

ครั้งนี้เป็นครั้งแรกจริง ๆ ที่ตามอย่างเป็นทางการ ไปตาม Battle มา เป็นการตามโดยรถตู้ ไปกับน้อง ๆ ประมาณสิบกว่าชีวิตที่อาศัยไปในรถคันนั้น

มันคงเริ่มจากงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ไปเดินกับน้องอีก 2 คน ในระหว่างเดินผ่านซุ้มเล็ก ๆ ซุ้มนึง สายตาก็ไปปะทะกับปกหนังสือจำได้ว่าเป็น เซเว่น จากเรื่อง กุง S แล้วพี่ที่ร้านก็รีบออกมาแนะนำหนังสือใหม่ พร้อมกับบอกว่า สมัครสมาชิกหนังสือ มีสิทธิได้เข้างานมีตแอนด์กรี๊ดและคอนเสริตของ Battle ตอนนั้นหูผึ่งกันทีเดียว มือล้วงกระเป๋าโดยอัตโนมัติ (ชั้นจะสมัครละ )

แต่ก็โดนน้อง ๆ รั้งเอาไว้ แบบขอรายละเอียดเค้าก่อนดีมั้ย 55 แล้ว 3 ชีวิตในวันนั้นก็มานั่งสุมหัวใช้ความคิด ตีค่าความคุ้มค่าในการสมัครสมาชิก สุดท้ายก็ตกลงใจสมัครกันทั้ง 3 คน

1,020 บาท กับการเข้าร่วมงาน มีตแอนด์กรี๊ด และคอนเสริต หนังสือรายเดือนอีก 12 เล่ม นาฬิกา 1 เรือน (อันนี้คิดว่าคนที่สมัครวันหลัง ๆ คงไม่ได้มั้ง)

และสุดท้ายก็คือการตั้งตารอเท่านั้น

ในที่สุดกำหนดการก็ออก แม้จะรู้มาเรื่อย ๆ จากแหล่งข่าวทางอินเตอร์เน็ต และการโทรหา....

Battle เหยียบแผ่นดินประเทศไทยวันที่ 18 พ.ค. 2550 เวลาประมาณ 15.00 น. เราตัดสินใจไปรับ คนที่ไปรับวันนั้นไม่เยอะมาก แต่มองสายตาแต่ละคนแล้วรับรู้ได้ถึงความตื่นเต้นเหมือนเรา 55 ส่วนบรรดาบ้านต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นบ้านเล็ก บ้านใหญ่ ต่างก็พร้อมใจกันเอาแบนเนอร์ ป้ายชื่อ บางคนก็ใส่เสื้อที่บ่งบอกความเป็นแฟนคลับ Battle

เราไปกับน้องอีกคน (คงรู้ละนะว่าใคร เหอ เหอ )

ไปยืนเล็ง ๆ กันก่อนว่าน้อง ๆ จะออกมาทางด้านไหน แต่ซักพักก็จะเห็นการ์ดมายืน ๆ ตั้งแถวก็รู้ละว่าออกทางนี้แน่นอน เราได้ที่ตรงมุมเสาเลย ยืนรอกันประมาณครึ่งชั่วโมง น้อง ๆ ก็ออกมากัน คนแรกที่เห็นสำหรับเราคือน้อง อวีชาน น้องโปรยยิ้มออกมาเลยเหอะ คนต่อมาเป็นน้องคริส น้องสวยมากมาย และคนสุดท้ายที่เราอยากเห็นมากที่สุด น้องปลาทอง หรือ คิฮยอน คือน้องตัวสูงมากมาย ไม่ต้องชะเง้อให้เมื่อยเลย หัวน้องสูงกว่าการ์ดอีกเหอะ

พอน้องผ่านตรงนั้นไป แถวที่เคยเป็นระเบียบอยู่ก็แตกกระจายทันที ทุกคนต่างกรูเพื่อจะตามน้องออกไปให้เร็วที่สุด และได้เห็นน้องให้มากที่สุด

จนกระทั่งน้องขึ้นรถออกไปแล้ว กลับมาดูวีดีโอที่ถ่าย ชั้นเห็นแค่ 3 ใน 6 เองเหอะ แล้วอีก 3 ชีวิต สมาชิก Battle ที่เหลือ ทำไมชั้นมองไม่เห็น เครียด

พอดีนัดกับน้องอีกคนว่าจะเจอกันด้วย น้องถามว่าจะตามต่อหรือเปล่า แต่ ณ เวลานั้น ชั้นไม่มีอารมณ์จะตามละ กลับบ้านดีกว่า พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่

19 พ.ค. 2550 เวลา 09.00 น. น้องนัดเอาไว้ที่ โรงแรม เลอ คองคอร์ด แถวรัชดา ใกล้ ๆ กับเอสพลานาด และช่อง 9 ไปถึงก็เดินหาน้อง รอเวลากันว่าเมื่อไหร่ คุณชายจะเสด็จลงมา

ซักพักก็มีคนยืนตั้งแถวรอ เราก็ไปยืนบ้าง การ์ดก็มาบอกว่าอย่าไปกรูเข้าหาเค้านะ อย่าจับเค้านะ บลา ๆ ๆ อะไรก็ว่ากันไป วันนี้ตั้งใจเอาไว้แล้วว่ายังไงเราก็จะต้องเห็นน้องให้ครบทุกคนให้ได้ แล้วในที่สุดเราก็ประสบความสำเร็จ เห็นละ น้อง ๆ ทั้ง 6 คน เดินเรียงแถวกันมาทีเดียว น้องใส่ชุดสูดที่เคยเห็นบ่อย ๆ สีเทา - ขาว อะ จำรายละเอียดไม่ได้แล้วว่าใครเดินก่อน หลัง ยังไง แต่ที่ติดตา เป็นน้องอวีชาน กับแทวา น้องยิ้มเรี่ยราดมากมาย มีโบกมือให้แฟน ๆ ด้วย ส่วน คริส ก็ยังคงควาวสวยและน่ารักเหมือนเดิม รยู หล่อนะ แต่เราเฉย ๆ เหอะ คิฮยอน น้องก็ยังคง still มึน ต่อไป แต่น้องมียิ้มด้วยนะ ถึงจะเป็นยิ้มเขิน ๆ ก็เหอะ คนสุดท้าย ลีโอ ขอโทษนะ ที่เราให้ความสนใจนายน้อยไปหน่อย แต่ลีโอก็น่ารักนะ แต่ว่า ผมทรงนี้อะ ขอเหอะ ไว้ยาวเหมือนเดิมเหอะนะ

พอน้องออกมาแล้วก็ถึงคราวของเราที่ต้องวิ่งกันละ วิ่งหารถตู้ที่จะพาเราตาม (หาหัวใจ ???...)

เพราะตารางวันนี้ของน้องก็คือจะไปซี๊ด หลังจากขึ้นรถได้ ก็ขับตามไปโดยมีน้องอีกคนบอกทางให้ไปทางลัด แล้วรถเราก็ไปดักเจอตรงทางเข้าช่อง 9 พอดี แต่ว่ามันไม่ทันเพราะต้องแลกบัตร ดังนั้นสมาชิกในรถจึงพากันใส่เกียร์....วิ่งหน้าตั้งเพื่อไปให้ทันเค้าเดินเข้าไปในตึก สรุปชั้นก็สามารถวิ่งแกมเดิน เหอะ เหอะ (ชั้นวิ่งไม่ไหวละ แก่แล้ว เหนื่อยเหอะ)

แต่ในที่สุดก็มาจนทัน ตั้งขบวน การ์ดก็มากัน ๆ เอาไว้ บังเอิญว่าเราได้ยืนตรงเสา (อีกแล้ว ชั้นเป็นไรก็เสามากป่าวเนี่ย ชอบไปอยู่ใกล้ ๆ เสา) แต่ว่าเห็นหน้าน้องไม่ครบอีกแล้ว เหมือนจะโดนการ์ดบังละ หลังจากนั้นก็พากันนั่งรอน้องสัมภาษณ์ และตามต่อ พอดีวันนั้นที่ตึกซี๊ดมีงานอะไรซักอย่าง เค้าก็เลยกันสถานที่ด้านในไม่ให้เข้าไปนั่งรอเหมือนทุกครั้ง ให้นั่งอยู่ด้านนอก เราก็นั่งฟังวิทยุที่น้องให้สัมภาษณ์ พอน้องสัมภาษณ์เสร็จก็ยืนรอเหมือนเดิม แต่คราวนี้พลาดเลยเหอะ เพราะคนที่อยู่ด้านในมันดันชี้มือบอกว่าน้องไปอีกทาง ทีนี้หลาย ๆ คน ก็วิ่งเพื่อจะไปดักอีกด้าน ดีนะที่ตอนนั้นเราตัดสินใจไม่วิ่ง (ก็บอกแล้ว ชั้นมันแก่แล้ว วิ่งไม่ไหว) ก็ยืนรอ ๆ แถวรถน้อง กะจะส่องตรงกระจก แต่ก็ไม่ได้อะไรเหอะ น้องไม่ยอมเปิดม่าน แต่ก็ได้เห็นตอนที่น้องเดินลงบันได คนที่เห็นแน่ ๆ คิฮยอน บอกแล้วว่าไม่ต้องชะเง้อหาน้อง เพราะน้องตัวสูงมาก

หลังจากซี๊ด น้องไปทานข้าวที่ร้านบ้านสวนดินเผา (สถานที่มันอยู่แถวไหน ข้าพเจ้าไม่สามารถระบุได้) เราก็นั่งรถตู้เหมือนเดิม ตอนนี้มีให้หวาดเสียวกันนิดหน่อยเพราะเกือบหลุด แต่รถเราก็ไม่พลาด ตามทันจนได้ พอถึงร้านพวกเราทุกชีวิตในรถก็รีบวิ่งกันลงไป ตอนนี้ไอ้โหด สตาฟไทย ก็ออกมาว่าเด็ก ๆ ที่ตามกัน ขอเวลาเป็นส่วนตัวให้ศิลปิน เราก็ไม่ได้ทำอะไรเค้านะ ก็แค่อยากเห็นอะ ไม่กรู ไม่อะไรทั้งสิ้น ขอมองห่าง ๆ ก็พอ น้องเดินออกมาจากรถ เดียร์ถ่ายวีดีโอ ส่วนเราสติหลุด เขย่าแขนน้องจนภาพสั่นไปหมด ตอนนั้นมันหลุดจริง ๆ พี่ขอโทษ -_-"

ทีนี้เราก็มานั่งคิดละจะเอายังไงดี นี่มันก็เที่ยงแล้วนะ เริ่มจะหิวกันแล้ว ก็เลยเดินเข้าร้านกาแฟเล็ก ๆ ใกล้ ๆ กันหาอะไรกิน ซักพักน้องที่นำขบวนการตามครั้งนี้เสนอว่าเราควรจะเข้าไปทานอาหารกันร้านนี้แหละ แล้วก็จัดการโทรไปจองโต๊ะ และก็ทยอยกันเข้าไปบ้าง นำโดยเราเอง เหอะ เหอะ ชั้นหิวละ แล้วพอพวกเราเข้าไปทีมอื่น ๆ ที่ตามครั้งนี้ก็ทยอยตามเข้าไปบ้าง คราวนี้การ์ดเริ่มเอาไม่อยู่แล้ว กันไม่ได้ ก็ปล่อยเลยตามเลยกัน เข้ามาเต็มร้าน สรุปร้านอาหารวันนั้นคนเยอะมาก หลังจากสั่งอาหารมาทาน แล้วก็รีบเก็บตังค์เพื่อจะออกไปก่อน เรากลัวการ์ดมันจะกันไม่ให้ออกแล้วจะตามไม่ทัน ก็เลยรีบออก ทำให้เรารู้ว่าเราพลาดอีกแล้ว เพราะการ์ดมันไม่กัน น้อง ๆ เดินผ่านพวกที่นั่งอยู่แบบใกล้ชิดมากมาย T-T เศร้าใจจริง ๆ

ออกจากร้านอาหารแล้วไปไหนต่อวะเนี่ย อยากจะบอกว่าลืมละ ผ่านไปตั้งนานเพิ่งจะกลับมานั่งพิม เหอ เหอ

น่าจะไปเอสพลานาดมั้ง ไอ้เราตอนแรกก็คิดว่าจะซ้อม ไปหามุมยืนกันเต็มที่เลย สรุป มาที่ร้านอาลัว เหมือนกับมาดูสถานที่มั้ง แล้วก็กลับไปโรงแรม ตูนก็เริ่มโทรมาละว่าที่งามวงวานเริ่มตั้งแถวกันแล้ว เอาบัตรเข้างานก็เลยบอกน้องแจน รีบไปกันดีกว่า ไปเอาบัตร นั่งรออีกนานมาก จะทะเลาะกันตาย เพราะมันเบียด ๆ กัน แล้วสตาฟมันก็จัดงาน จัดการแฟนคลับไม่ได้เลย เฮ้อ เซ็ง กว่าจะได้เข้าก็ไปรอข้างในกันอีก พอเข้าไปในงานเวทีมันมี 2 ฝั่งสตาฟมันดันให้เข้าทีละฝั่ง พอถึงคิวเราก็ต้องไปอยู่ข้างหลังอะดิ ใครจะยอม เราก็ตัดแถวไปอีกด้านเลย เพื่อจะนั่งอีกฝั่งนึง (ฝั่งขวา) ได้แถวที่ 2 หรือ 3 วะ แต่ก็ยังอยู่หลัง วีไอพี อยู่ดี แต่ก็โอละ ดีกว่าที่ที่จะได้ครั้งแรก เข้าไปนั่ง เค้าให้เอากล้องเข้าได้ เหอ เหอ ไอ้อ้วนถ่ายวีดีโอไป ในขณะที่เรานั่งจ้องหน้าตัวเป็น ๆ แล้วก็เหลือบมองน้องเป็นระยะ กลัวน้องเมื่อย แต่ถ้าไม่เมื่อยก็ถ่ายต่อไป 55 แล้วคำพูดพิฆาตก็มาละ ห้ามถ่ายวีดีโอ เซ็งเลย เพราะงานหลังจากนั้นมันน่ารักมาก

ก็สัมภาษณ์เรื่องเพลง เรื่องวงอะไรไปเรื่อย เออ ก่อนเข้างานเค้าให้เขียนคำถามด้วย คำถามของเรา และไอ้อ้วนรวมกัน แต่จากสมองเลวเริ่ด ๆ ของชั้น 55 ถามว่า แบทเทิลเคยเข้าไปอ่านแฟนฟิคชั่นของตัวเองบ้างหรือเปล่า อ่านแล้วรู้สึกอย่างไร น่าเสียดาย ไม่หยิบของเรา อยากรู้คำตอบจริง ๆ นะ แต่มีคำถามนึง น่ารักดี บอกคริสให้ไปทำกับข้าวที่บ้าน 55 เรียกคริสว่าน้องสาวด้วยเหอะ ตลกดี เค้าก็ขำ ๆ กัน

จบมีตติ้ง เป็นอะไรที่นรกมาก วิ่งลงมาจากชั้น (ไหนวะ จำไม่ได้) วิ่งยังกะจะไปคัดตัวทีมชาติ วิ่งลงบันไดเลื่อน ซึ่งคนที่มาเดินห้าง เค้าก็แหวกทางให้ครึ่ง กว่าจะถึงรถ ซึ่งมารออยุ่แล้ว มีแฟนคลับบางคนถ่ายรถเราด้วย ขอโทษเหอะ รถชั้นไม่ใช่รถแบทเทิลยะ แล้วเค้าก็ไปทานข้าวกันที่ร้านยูชุน ยูชอน อะไรซักอย่าง ซึ่งเราขอบาย ไม่ลงละ เหนื่อย ขอนั่งรอที่รถละกัน ปล่อยไอ้อ้วนไปเป็นตัวแทน แต่พอน้องกลับมาเล่า ฮือ ทำไมชั้นไม่ไปด้วย แต่ก็ช่างเหอะ ตอนนั้นเหนื่อยสุด ๆ

หลังจากทานข้าว น้องไปซ้อมกันที่เอสพลานาด ซึ่งงานนี้ห้ามเข้า ห้ามถ่ายรูป ต้องไปเกาะกระจกดูเอา ไพรเวทกันสุด ๆ ละ แต่งตัวธรรมดา เสื้อยืด กางเกงยีนส์ น่ารักเว้ย ตอนแรกเราเข้าไปนั่งในแมคฯ แล้วก็แอบเข้าไปด้านหลัง ในที่สุดไอ้โหดมันก็เดินมาไล่จนได้ ก็เลยออกมายืนเกาะกระจกข้างนอก

เออ ตรงนั้นมันมีบ่อน้ำ ห้างนี้ตลกวะ มันมีพื้น เรียบ ๆ ราบ ๆ ไป แล้วมีบ่อน้ำ น่าจะเพราะฮวงจุ้ยมั้ง (เดาเอานะ) แล้วมีคนตกลงไปสังเวยแบทเทิลประมาณ 3 ราย น่าสงสาร (แต่ได้ข่าวว่าแกขำเค้า )

กว่าน้องจะซ้อมกันเสร็จ ก็มีผิด มีพลาด ต้องซ้อมกันหลายรอบเหมือนกัน เราก็เกาะอยู่ตรงนั้นประมาณตีหนึ่งได้มั้ง น้องซ้อมเสร็จจะกลับละ สภาพน้องแบบมึน ๆ ง่วง ๆ เหนื่อย ๆ พอกะพวกเราเลย ก็ไปยืนตรงบันได ตอนนี้มีคนน้อยลงละ เพราะบางคนก็กลับ บางคนไปรอที่โรงแรม น้อง ๆ ก็เดินลงกันมาขึ้นรถ จำไม่ได้แล้วว่ามีใครบ้าง เฮอ ๆ แต่คนสุดท้าย ไอ้อ้วนตะโกน คิฮยอน กู๊ดไนท์ 555 น้องหันมาบ๊าย บาย ให้เหอะ กร๊ากกกกกกกกก ได้อานิสงไอ้อ้วน แต้งกิ้วหลาย

แล้วเราก็กลับบ้านนอนละ จะตายเอา ไอ้อ้วนหน้าตาอาลัยอาวรณ์มาก อยากไปส่งที่โรงแรม แต่พี่ไม่ไหวแล้วน้องเอ๊ย กลับบ้านเหอะ


ยาวจริง ๆ เลย งานคอน วันพรุ่งนี้ อัพหน้าใหม่ดีกว่า





Create Date : 23 พฤษภาคม 2550
Last Update : 18 สิงหาคม 2550 14:48:56 น. 0 comments
Counter : 142 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

jeto
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add jeto's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.