Group Blog
 
All blogs
 

ลองกล้องอีกรอบพร้อมเก็บเกาลัด

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket


เมื่อวันเสาร์ได้ไปสวนเกาลัดของทิมมา คริสเคยไปช่วยทิมทำสวนตั้งแต่ปีแรกที่ทิมซื้อสวนแล้ว ส่วนอ้อมเพิ่งเคยไปเป็นครั้งแรก ทิมพาครอบครัวไปช่วยกันเก็บเกาลัดขาย ส่วนอ้อมกับคริสไปช่วยเหมือนกัน ช่วยเก็บกลับมากินเอง หุหุ

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
ต้นเกาลัด


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
ลูกเกาลัดแบบไม่มีเมล็ดแล้วที่ต้น


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
ปกติจะหล่นลงมาทั้งลูก เปลือกนอกที่เป็นขนๆนั่นแข็งมาก ตำมือเจ็บ


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
หล่นตามพื้นรอบๆต้น


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
ลูกนึงมีเกาลัดประมาณ 3-5 ลูก


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
เวลาเก็บก็ต้องเก็บลูกที่หล่นๆตามพื้น ถ้าไม่ได้ใส่ถุงมือก็ต้องใช้เท้าเขี่ยให้ลูกเกาลัดหลุดจากเปลือกหนามแข็งๆ แล้วค่อยเก็บ


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
สองพ่อลูกทิมกับแซมช่วยกันเก็บ


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
เก็บเป็นถังๆไป ขายเป็นถังๆละ $28 ถ้าจ้างเขาเก็บก็ต้องหักค่าเก็บถังละ $10


ตอนนี้รู้แล้วว่าทำไมเกาลัดถึงแพง มันต้องเก็บด้วยมืออย่างนี้นี่เอง ไม่มีเครื่องจักรช่วยค่ะ ตอนนี้จะซื้อเกาลัดทานก็ไม่ต้องเสียดายตังค์แล้ว แต่คงไม่ต้องซื้อไปอีกนานเพราะเก็บมาทานเองตั้งสองสามโลแน่ะ เอามาอบในเตาอบทานเอง ไม่หอมเหมือนคั่วในกระทะแต่ก็อร่อยใช้ได้ค่ะ

จบเรื่องเกาลัดก็ลองกล้องกับนางแบบคนเดิมอีก แม้ดดี้นั่นเอง เอาไปวิ่งเล่นที่สวนด้วย ทำตัวดีมากๆ ไม่วิ่งหนีไปไกลจากอ้อมและคริสเลย เรียกเมื่อไหร่ก็มา ตอนนี้เลยวางใจปล่อยไปข้างนอกได้มากขึ้น

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
ทำหน้าน่ารัก


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
Huh? Are you talking about me?


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
หาวววววววววววววววว


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
กลับมาทำสวย


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket




 

Create Date : 19 ตุลาคม 2550    
Last Update : 19 ตุลาคม 2550 2:44:13 น.
Counter : 892 Pageviews.  

Living stress-free in our own culture?

ตอนนี้ได้วีซ่าไปซาอุเรียบร้อยแล้ว เหลือแต่ติดต่อสายการบินและสถานทูตเรื่องจองตั๋วเดินทาง ทางนั้นอยากให้ไปราวๆวันที่ 21 ตุลา (อีกอาทิตย์นึงกับอีกสองวันเอง) แต่ตอนนี้กำลังถ่วงเรื่องอยู่ก็เพราะว่าคริสเพิ่งไปสัมภาษณ์งานทาง teleconference กับอีกมหาวิทยาลัยนึงใน UAE ซึ่งที่นี่เขี่ยใบสมัครออนไลน์ของอ้อมตกกระป๋องไปตั้งแต่รอบแรกแล้วล่ะ (คาดว่าคงเป็นเพราะอ้อมไม่ใช่ native speaker) ถ้าคริสได้งานที่นี่ก็จะเป็นงานของคริสคนเดียว ก็ไม่เป็นไรเพราะยังไงอ้อมก็ทำงานที่ซาอุได้ไม่กี่เดือนอยู่แล้ว ถ้าเกิดว่าที่ UAE เสนอสัญญาดีๆให้คริส ก็อาจจะเลือกไป UAE ดีกว่า เพราะอยู่ง่ายกว่า ก็ค่อยว่ากันไป หวังว่าทาง UAE จะตอบกลับมาเร็วหน่อยจะได้ตัดสินใจได้เสียที

ทั้งนี้ทั้งนั้นเรื่องที่จะเขียนถึงวันนี้ไม่ใช่เรื่องงานหรอก ยังไงก็ได้ไปซาอุแน่ๆอยู่แล้ว แต่อยากบ่นเรื่องพ่อคริส เฮ้อ เขาว่าคนท้องไม่ควรเครียดใช่มั้ย แต่อยู่บ้านนี้แล้วมันเครียดนะ อดไม่ได้จริงๆ เมื่อวานพ่อคริสร่ายแผนการชีวิตคริสกับอ้อมอีกแล้ว พูดไปเรื่อยเลย บอกว่าให้อ้อมกับคริสไปทำงานที่ซาอุสักปี เก็บเงินเพิ่ม แล้วก็กลับมาเรียนเป็น administrator ให้โรงพยาบาล ไอ้แผนการนี้เขาเคยเสนอมาแล้วก่อนอ้อมกับคริสจะบอกว่าหางานสอนได้ คือเขาคิดไปไกลถึงขั้นว่า เออ ถ้าเรียนจบ เขาก็จะซื้อ nursing home บ้านพักคนชราไว้สักหลังให้คริสบริหาร เงินดีเชียว บลาบลาบลา พูดไปเรื่อย ไม่เคยถามหรอกว่าเราอยากทำอะไร พอคริสบอกว่าได้งานสอนที่ซาอุ ตอนแรกเขาก็ไม่เห็นด้วย แต่พอบอกว่าจะได้เงินเท่าไหร่ ก็เงียบๆไป ตามประสานักธุรกิจ เห็นแต่ตัวเลขในแบ๊งค์ ตอนนี้เขาก็เลยบอกว่าให้ไปทำงานเก็บตังค์เพิ่มอีกสักปี แล้วกลับมาอยู่อเมริกาแบบ "living stress-free in our own culture" อ้อมฟังตรงนี้แล้วก็สะดุด แต่ก็ฟังเขาพูดไปเรื่อยอ่ะนะ ปล่อยเขาพูดไป (แถมทำเป็นพูดกับหมาอีก โคตรเกลียดเลย พูดกับหมาแต่มันเรื่องของกรู) คริสก็บอกว่าไม่ต้องไปฟังมาก เขาอยากพูดอะไรก็ให้พูดไป แต่อ้อมก็อดเอามาคิดไม่ได้

จริงๆก็เข้าใจว่าเขาหมายถึงไปอยู่ในวัฒนธรรมมุสลิมแล้วอาจจะอึดอัด แต่อ้อมกับคริสมองว่านั่นคือการเรียนรู้ ออกจะท้าทายดีออก แต่ก็ป่วยการจะอธิบายให้เขาฟัง ยังไงเขาก็คงไม่เข้าใจ คนมองโลกในด้านเดียวก็ต้องปล่อยไป คือเขาคงไม่เข้าใจจริงๆว่าอ้อมกับคริสไม่อยากอยู่อเมริกา เขาก็คงคิดได้แค่มุมเดียวของเขาว่าอยู่อเมริกาสบาย เป็นวัฒนธรรมที่คุ้นเคย เอ...เขาคงลืมไปว่าอ้อมกับคริสกลับไปอยู่เมืองไทยก็ stress-free เหมือนกันนี่หว่า นั่นก็วัฒนธรรมชั้นเอง เขาลืมไปหรือไงว่าประเทศเรา ครอบครัวเราก็อยู่เมืองไทยเหมือนกัน แต่ที่สำคัญ สมัยนี้แล้วนะ อยู่ที่ไหนให้ stress-free นี่มีอีกเหรอ ยิ่งดูการอยู่ของพ่อคริสเองเนี่ย ไม่เห็นจะ stress-free ตรงไหน ขนาดมาอยู่บ้านนอกขนาดนี้เขาก็ยังระแวงนู่นระแวงนี่ได้ตลอดเวลา กลัวคนจะมาขโมยของบ้างอะไรบ้าง ฮู้ย แค่คิดก็เครียดแล้ว สังคมอเมริกาก็ใช่ว่าดี เดี๋ยวยิงกันๆในโรงเรียน ปีนี้มีกี่รายเข้าไปแล้ว อยู่เมืองไทยก็อาจใช่ว่าดีกว่า ให้บ่นถึงข้อเสียที่ไหนมันก็บ่นได้ทั้งวันทั้งนั้น แต่อ้อมกับคริสไม่เคยคิดหรอกว่าอยู่อเมริกาแล้วดีกว่าที่อื่น อันนี้ไม่เคยคิดจริงๆ อเมริกาอาจจะเป็นสวรรค์ของหลายๆคน แต่สำหรับอ้อมกับคริส ไม่ล่ะ

พูดตรงๆ ตอนนี้พยายามเลี่ยงพ่อคริสมากๆ ไม่อยากเถียงไม่อยากสวนกลับ ยังพอระงับตัวเองได้อยู่ หมอพีร์เตือนว่าให้ระวังคำพูดตัวเองเวลาโกรธ ก็พยายามอยู่ ยังไงเขาก็พ่อคริสและก็มีพระคุณกับเราและหวังดีกับเราอยู่นั่นแหละ แต่แหม เวลาเขาตะโกนใส่แมรี่แอนนะ มันอดไม่ได้ที่จะโกรธแทน ผู้ชายอะไรวะ ทำกับเมียแบบนี้ ถ้าเราเป็นแมรี่แอน I would have left his sorry ass long time ago. ไม่ได้คิดเล้ยว่าตัวเองก็มีแต่แม่รี่แอนนี่แหละที่คอยดูแลได้ เมื่อวานแมรี่แอนออกไปไปรษณีย์ ไปได้ไม่เท่าไหร่ ก็เริ่มบ่นแล้ว ทำไมไปนานจัง ทำไมชอบไปไปรษณีย์นานๆ พอแมรี่แอนกลับมาก็หาเรื่องเลย หาว่าแมรี่แอนจะเก็บของผิดลิ้นชักมั่งแล้วก็พาลไปเรื่องอื่นอีก ทำตัวยิ่งกว่าเด็กประถม คนเราหนอคนเรา มีเงินมากมายแต่ไม่สามารถมีความสุขเห็นคุณค่าและ cherish สิ่งที่ตัวเองมี น่าสงสารจริงๆ




 

Create Date : 13 ตุลาคม 2550    
Last Update : 13 ตุลาคม 2550 1:47:10 น.
Counter : 417 Pageviews.  

ลองกล้องใหม่แบบเหนื่อยๆ

เมื่อกี้เพิ่งทานก๋วยเตี๋ยวหมูไปหนึ่งชาม ตอนนี้เลยพอมีแรงมานั่งเขียนได้ ช่วงนี้เบื่ออาหาร(ฝรั่ง)มากขนาดไม่อยากดู Food Network แต่ยังดีที่ทานทุกอย่างได้ถ้าหิวพอ แถมหิวบ่อยมากเลยด้วย ก็พยายามทานๆเข้าไปแต่น้ำหนักยังไม่ขึ้นเท่าไหร่ หน้าอกเริ่มตู้มขึ้นมาอีกนิด เสื้อชั้นในทั้งหลายที่มีอยู่ก็ดันมีแต่แบบ push up ดันสุดฤทธิ์ ตอนนี้ก็เลยเกิดอาการอึดอัดเล็กน้อยเวลาใส่ คาดว่าคงต้องไปหาซื้อแบบธรรมดามาใส่สักสองสามตัว รู้สึกกว่ารายจ่ายจะเริ่มมาเรื่อยๆ

พูดถึงรายจ่ายก็นึกถึงเรื่องช็อปปิ้งที่ชอบ ตอนนี้ก็ตัดใจไม่ซื้ออะไรทั้งนั้นแหละ เพราะว่ารอซื้อพวก maternity wear ทีเดียว (แต่จริงก็มีเสื้อปลายบานๆตามเทรนด์อยู่หลายตัวเมือนกัน เอามาใส่ได้สบายๆ) ตอนที่ไปโคลัมบัสก็ไปยืนน้ำลายหกอยู่หน้ากางเกงยีนส์ทั้งหลายใน Filene's Basement ฮือ พวก premium jeans ทั้งหลายลดแล้วเหลือไม่ถึงร้อยเหรียญเลย อยากได้มากๆๆๆๆ แต่ก็ติดขัดด้วยไม่รู้ว่าซื้อมาจะได้ใส่รึเปล่านี่แหละ อดเลย

แต่มีของที่ทุ่มทุนซื้อไปแล้วอย่างนึงที่ทำให้ต้องอดใจไม่ซื้ออย่างอื่นอีกค่ะ อิอิ หลังจากขายรถได้เมื่ออาทิตย์ที่แล้วก็ไปถอยกล้อง Digital SLR มาเรียบร้อยแล้ว สรุปว่าซื้อคุณนิกร Nikon D80 มา ตอนจ่ายเงินนี่มือไม้สั่นไปหมด ไม่เคยซื้ออะไรแพงอย่างนี้มาก่อนในชีวิตเล้ย แต่งานนี้คริสสนับสนุนเจตนาเดิมของอ้อมที่ว่าอยากได้กล้องดีๆมาไว้ถ่ายรูปลูก คิดไว้ตั้งแต่ยังไม่รู้ว่าจะท้องเมือไหร่เล้ย จนท้องเข้าจริงๆก็เลยซื้อซะก่อนมีลูกแล้วจะต้องเอาตังค์ไปซื้อผ้าอ้อมของเล่นลูกหมด

แต่ปรากฏว่าตั้งแต่ซื้อกล้องมา ดันไม่มีแรงค่ะ เหนื่อยๆเพลียๆทั้งวันเกือบทุกวัน ก็เลยยังไม่ได้ลองกล้องใหม่ซักที จนเมื่อวันอาทิตย์ อยู่บ้านเฉยๆ ทีวีก็ไม่มีอะไรให้ดูเลยแกะเอากล้องออกมาลองเล่นจนได้ ลองแบบเหนื่อยๆ ถ่ายอยู่แต่ใน sun room ที่บ้านนั่นแหละ

ผลก็คือชอบค่ะชอบ แค่ถ่ายโหมด auto ทุกอย่างรูปก็ออกมางามแจ่มแล้ว ฮ่าๆ ไม่ต้องปรับอะไร ยิงๆไปก็ออกมาดี ฮ่ะๆ พยายามลองปรับ aperture ดูเหมือนกัน แต่ออกมาไม่ดีเท่าไหร่ ลองได้แป๊บเดียวก็เก็บเข้ากล่องไปก่อน หมดแรง ไว้ต้องหาข้อมูลหาความรู้เพิ่มเติมอีกมาก

ลองดูรูปเล่นๆไปก่อน เริ่มจากถ่ายของแต่งบ้านใกล้ๆตัว

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
แก้วใส่เทียน votive


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
ดอกไม้หิน


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
เทียน


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
ลูกบิดประตู


แล้วก็หา subject ต่อไป จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก Maddie ชอบทำหูตูบเวลาถูกถ่ายรูปทุกทีเลย

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
ทำชายตาเล่นกล้องนิดๆ


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
ทำหูตูบ ดูหัวล้านเชียว ลูกสาวชั้น


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
อ้อนสุดฤทธิ์ เกาพุงหน่อยค่า ยอมแล้ว


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
รูปนี้เบลอค่ะ หลุดโฟกัส แต่ชอบ


ทั้งหมดนี่ถ่ายด้วยการขยับตัวในรัศมีไม่เกิน 2 เมตรจากโซฟา ไว้อากาศใสๆดีๆเมื่อไหร่ (และอ้อมไม่เหนื่อยมาก)จะลองถ่ายรูปแมดดี้ข้างนอกบ้านดู




 

Create Date : 10 ตุลาคม 2550    
Last Update : 10 ตุลาคม 2550 4:44:33 น.
Counter : 236 Pageviews.  

อัพเดทสักนิด

เรื่องไปซาอุ: หลังจากแจ้งนายจ้างทางนั้นไปว่าท้อง แล้วก็ถามเขาว่าจะมีผลอะไรกับสัญญาจ้างงานรึเปล่า เขาก็ตอบกลับมาว่า ไม่มีปัญหา ทำงานไหวก็ไปทำ โอเคไปหนึ่งเรื่อง เรื่องที่สองที่ถามเขาก็คือเรื่องโรงพยาบาลที่นั่น เขาก็ให้คนอเมริกันที่มีประสบการณ์แฟนเพิ่งคลอดลูกหมาดๆ เขียนเล่าถึงประสบการณ์ของเขามาให้อ่านอย่างยาว น่ารักมากๆ สรุปได้ว่าถ้าอยากคลอดฟรีก็ไปเข้าโรงพยาบาลรัฐ แต่ถ้าอยากได้บริการดีๆเหมือนที่อเมริกาก็เข้าโรงพยาบาลเอกชน สามีสามารถเฝ้าไข้ได้อะไรอย่างนี้ ก็โล่งใจไปอีกหนึ่งเรื่อง วันนี้ก็เลยส่งเอกสารไปทำวีซ่าไปซาอุเรียบร้อยแล้วจ้า ไม่รู้เมื่อไหร่ถึงจะได้วีซ่า แต่ก็ไม่เป็นไร ไม่รีบ ถ้าเขาให้ไปอาทิตย์หน้าล่ะ ซวยเลย ยังไม่ได้เริ่มเก็บของอะไรทั้งนั้น แต่ยังไงคาดว่าไม่น่าเกินสองสามอาทิตย์นี้แน่นอน

เรื่องท้อง: ก็ยังท้องอยู่ ฮ่าๆ จะว่าแพ้ท้องรึเปล่าก็ไม่รู้ มันมาเป็นพักๆ บางวันก็หิวบ่อยมากๆ กินได้ทั้งวัน แต่พอมาช่วงสองสามวันที่ผ่านมา เบื่ออาหารมากๆ ทานอะไรก็ไม่อร่อย จากที่แต่ก่อนทานได้ทานดี ตอนนี้เห็นอาหารฝรั่งแล้วเบื่อ ไม่อยากทานเลย ก็เลยต้องทำอาหารไทยทานเอง โคตรเซ็ง วันๆทำกับข้าวทั้งวัน ทำเช้าล้างจานเสร็จ เดี๋ยวทำอีกแล้ว แล้วตอนกินก็ใช่ว่าอร่อยนะ แต่กินลงดีกว่าอาหารฝรั่ง ดีที่ไม่มีอ้วก คือกินอะไรก็กินได้แต่มันไม่อยากมากเท่านั้นเอง เดี๋ยวนี้ก่อนนอนก็ต้องพยายามทานเข้าไปเยอะๆ ไม่งั้นจะตื่นขึ้นมาหิวซกตอนกลางดึก พยายามกระเดือกนมถั่วเหลืองก่อนนอนด้วย สงสัยต้องหัดทานนมจืดให้เป็น แค่คิดก็แหวะแล้วอ่ะ ทานนมไม่เป็น ไม่ชอบกลิ่น แต่ขนาดบ่นๆเรื่องกินอย่างนี้ ตอนนี้พุงก็ป่องเรียบร้อยแล้ว เอ เขาว่ากว่าจะโชว์คงอีกหลายอาทิตย์ นี่ไม่ทันไรพุงป่องแล้ว หุหุ ทีหน้าอกไม่ยักกะโตตามพุง ฮ่าๆ แค่ขยับจากคัพ AAA เป็น AA กร๊ากกกกกกกกก คริสบอกว่ายังไม่ค่อยรู้สึกว่าจะเป็นพ่อคน อ้อมก็ว่าต้องรอให้หน้าอกอ้อมใหญ่ตู้มขึ้นมาก่อนรึไงถึงจะรู้สึก เอิ๊กๆๆ

วันพฤหัสนี้มีนัดหาหมอเป็นครั้งแรกค่ะ เห็นว่ามีอัลตร้าซาวนด์ด้วย ก็คงจะได้รู้อายุครรภ์และกำหนดคลอดที่แน่นอน อ้อมก็ว่าจะเตรียมคำถามไปถามหมอหน่อย เรื่องวิตามิน เรื่องเดินทางด้วย ได้ความว่าไงแล้วจะมาบอก

เรื่องอินเดียนส์:(ใครอยากรู้กัน ฮ่าๆ) อินเดียนส์ได้เข้ารอบ playoff แล้ว วู้ฮู้!! สองอาทิตย์ก่อนอ้อมไปดูเบสบอลมาสามรอบ วันจันทร์ พุธ เสาร์ อินเดียนส์ชนะสองเกมแรก ดันแพ้วันเสาร์ แต่วันอาทิตย์ชนะ ทำให้ได้แชมป์ central division ของ American League มาครอบครอง เพลย์ออฟเริ่มวันพฤหัสนี้ ไม่มีปัญญาไปดูเพราะตั๋วขายหมดไปแล้ว ที่มีขายก็แพงมากๆ ใบละร้อยกว่าเหรียญขึ้นไป ดูอยู่กับบ้านแล้วกัน สนุกจังตังค์อยู่ครบ

แถมรูปที่ถ่ายเมื่อวันเสาร์ หน้า bobble head ยักษ์ของสถานี TBS ที่จะได้ลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสดเพลย์ออฟ

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
โปรดสังเกตความอวบของแขนอ้อม


ส่วนรูปนี้คนของสถานีถ่ายให้ โหลดมาจากเว็บ

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket


ปิดท้ายด้วยรูปอาหารเกาหลีที่ไปทานมาที่ Columbus เมื่อวันเสาร์ ไปโคลัมบัสตั้งแต่วันศุกร์เพราะกะจะไปดู air show วันเสาร์ ปรากฏว่าเจฟฟ์ดันมีงานปาร์ตี้ที่บ้านคืนวันศุกร์ถึงดึก วันเสาร์ก็เลยตื่นสาย อดไปดูเครื่องบิน ยังดีได้ไปหาอะไรอร่อยๆทาน

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
ตอนทานก็อร่อยดี แต่ทานไม่ได้มากนักที่ร้าน แต่เก็บกลับมาทานมื้อเย็นได้อีกมื้อ ดีกว่ากินอาหารฝรั่ง






 

Create Date : 02 ตุลาคม 2550    
Last Update : 2 ตุลาคม 2550 4:41:50 น.
Counter : 160 Pageviews.  

Life can take unexpected turns sometimes.

ไม่รู้จะเกริ่นยังไงดี ช่วงนี้ชีวิตมีแต่เรื่องให้ตื่นเต้น

เริ่มมาจากตั้งแต่กลับจากคอสตาริก้า อ้อมกับคริสก็เริ่มร่อน CVs หางานกันอย่างจริงจังเพราะตอนนั้นแน่นอนแล้วว่าพ่อคริสจะขายบริษัทและคริสเองก็ไม่อยากรับช่วงต่อ ก็ได้เวลากลับมาหางานสอนภาษาอังกฤษทำกัน ตอนนั้นดูๆศึกษาข้อมูลไปเรื่อยก็เห็นว่างานที่จ่ายดีและสวัสดิการดีที่สุดจะมาจากแถบ Middle East เงินเดือนดีกว่าในอเมริกา ญี่ปุ่น หรือ เกาหลี (เมืองไทยไม่ต้องไปเทียบ) แถมภาษีก็ไม่ต้องเสีย มีบ้านให้อยู่พร้อม เรียกว่าถ้าได้ทำงานที่นั่นก็เก็บตังค์กันแบบเนื้อๆ ก็เลยส่ง CVs ไปหลายๆมหาวิทยาลัยแถบนั้น ตอนแรกอ้อมก็ไม่อยากไปเท่าไหร่เพราะรู้ว่าเป็นผู้หญิงอยู่แถบนั้นลำบากแน่ๆ แต่สุดท้ายหลังจากลองเปรียบเทียบกับที่อื่นๆแล้ว แถบนั้นก็ดีกว่าจริงๆ แถมอย่างอ้อมไม่ใช่ native speaker ก็หางานสอนในเกาหลีไม่ได้ด้วย ก็เลยหยวนๆไป สมัครก็สมัคร ปรากฏว่าได้ตอบรับมาแน่นอนสองที่ ทั้งคู่อยู่ในซาอุดิอารเบีย ลองอ่านทบทวนข้อเสนอที่เขาให้มาแล้วก็ตกลงตอบรับไปกับสถาบันที่ดูดี ดู professional มากกว่า กะว่าจะไปทำที่ซาอุซักปีสองปีให้มีประสบการณ์การสอนในแถบนั้นแล้วค่อยหาทางย้ายไป UAE ที่น่าจะอยู่ง่ายกว่าเยอะ ตอนนั้นก็กะเต็มที่ว่าจะไปหาประสบการณ์ใหม่ๆ แถมซาอุก็ใกล้ยุโรป ใกล้แอฟริกา ใกล้เมืองไทย ปีนึงได้หยุดร่วมสองเดือน คงเที่ยวกันเพลิน คึกคักกันมากๆ เลือดนักเดินทางเดือดพล่านกันทั้งคู่ เราจะเที่ยวให้ครบทุกทวีป จะไปดู World Cup ที่แอฟริกาใต้ จะไปยุโรป กลับบ้านได้ทุกปี

พอเซ็นตอบรับ job offers ไปเสร็จก็เริ่มเดินเรื่องทำวีซ่า ส่วนหนึ่งของการขอวีซ่าก็ต้องไปตรวจร่างกายด้วย ในส่วนของอ้อมก็มีต้องทำ pregnancy test ก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะปล่อยมานานแล้วก็ไม่เห็นท้องซักที คิดเอาเองว่าเราคงเป็นพวกท้องยากเพราะปจด.ไม่เคยมาตรงเวลาเลยซักครั้ง ที่ไหนได้อาทิตย์นึงผ่านไป เช้าวันจันทร์ที่ 17 วันเกิดตัวเองพอดี คุณพยาบาลโทรมาบอกว่า เอ่อ...สงสัยจะท้อง ให้มาตรวจเลือดเพิ่มด้วย เขาก็บอกแบบเกรงใจๆเรานิดหน่อยเพราะเขารู้ว่าเรามีแพลนจะไปซาอุ ก็คงคิดว่าเราไม่ได้อยากมี ตอนแรกอ้อมก็คริสก็อึ้งกันไปทั้งคู่ คือก็ดีใจ แต่ถามว่า timing มัน perfect มั้ย ก็ไม่ แต่วันนั้นอ้อมก็ยิ้มหน้าบานไปทั้งวันล่ะนะ โทรไปบอกแม่กับพ่อด้วย วันนั้นไม่ว่างไปที่โรงพยาบาล แถมเย็นนั้นก็ไปดูเบสบอลอีก แต่ได้แต่ดมเบียร์ อดดื่มค่ะ ให้คริสดื่มแทนไป

พอวันอังคารก็ไปตรวจที่โรงพยาบาลตอนบ่าย (ไม่ได้รีบร้อนเล้ย) แล้วก็โทรไปถามผลหลังจากนั้นสองชม. ตอนรอคุณพยาบาลหาผลให้ใจเต้นตุบตับๆรู้สึกว่ารอนานมากกกกกกกกกก สุดท้ายเขาก็บอกมาแบบเกรงใจๆอีกแหละว่า It's positive. อ้อมได้ยินเสียงเขาอ่อยๆ ก็บอกไปว่า เฮ้ย ไม่เป็นไร เขาก็ถามว่าแล้วยังจะไปซาอุอยู่รึเปล่า อ้อมก็บอกว่า We'll see. แล้วก็ขอบอกขอบใจเขาไป พยายามให้เขารู้ว่า เฮ้ย นี่ข่าวดีนะ เราดีใจจริงๆ หันไปบอกคริส คริสก็ดูมึนๆ อ้อมต้องบอกว่าโยนบุหรี่ทิ้งไปเดี๋ยวนี้แล้วมากอดเมียหน่อย ฮ่าๆ เย็นนั้นก็ไปทานดินเนอร์ฉลองวันเกิดกันเต็มคราบ ฉลองเรื่องท้องไปด้วยแบบงงๆ คริสบอกว่ายัง overwhelmed อยู่

แถมอีกนิด ที่ว่าแปลกก็คือ ก่อนหน้าที่จะตอบรับเรื่องงานไป ก็ลองปรึกษาหมอดูที่เมืองไทยดู หมอชื่อหมอพีร์ แพรว รุ่นน้องที่โรงเรียนที่เผอิญได้รู้จักกันออนไลน์แนะนำมา ปกติอ้อมไม่เคยดูดวงเพราะไม่ได้เชื่อเรื่องอย่างนี้เท่าไหร่ ดวงเราจะเป็นอย่างไรก็ขึ้นอยู่กับกรรมเรามากกว่า แต่พอได้อ่านข้อเขียนของหมอพีร์ก็รู้สึกว่าหมอพีร์ไม่ได้ดูดวงแบบงมงาย ก็เลยโทรไปปรึกษาหมอพีร์ดู

อย่างแรกที่ถามก็คือเรื่องงาน ถามว่าจะได้งานมั้ย หมอพีร์บอกว่าดวงเรื่องงานมีอยู่แล้ว อยู่ที่จะทำหรือไม่เท่านั้น ซึ่งก็ตรงเพราะตอนนั้นได้ job offers มาเรียบร้อยแล้ว แต่ยังไม่ได้ตอบรับ จริงๆตอนนั้นมีอีกมหาวิทยาลัยที่คูเวตก็ติดต่อมาด้วยแล้วก็หายไป ก็เลยถามหมอพีร์ด้วยว่ามีโอกาสได้งานที่คูเวตมั้ยเพราะอยากไปทางนั้นมากกว่า หมอพีร์บอกว่ายาก ซึ่งก็จริงอีกเพราะส่งเอกสารไปเพิ่มทุกอย่างตามที่เขาขอมาตั้งนานแล้วก็ยังไม่ได้อะไรตอบกลับมาอีกเลย

หลังจากนั้นก็ถามเรื่องทั่วๆไปอีก ไม่ได้ลงลึกมากแต่หมอพีร์บอกว่าดวงอ้อมเป็นดวงไกลบ้าน ไม่น่าจะได้กลับไปอยู่เมืองไทย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะกลับไม่ได้นะ ดวงของทั้งอ้อมและคริสเป็นดวงชีพจรลงเท้่า กว่าจะได้ลงหลักปักฐานที่ไหนก็อายุปาเข้าไป 36 โน่น และก็เนื่องจากว่าดวงไม่อยู่กับที่กับทางก็ต้องระวังเรื่องเก็บเงินเพราะจะมีค่าใช้จ่ายบ้ายเบี้ยรายทางเยอะ

อีกเรื่องที่ถามก็คือเรื่องลูก ถามว่าจะมีเมื่อไหร่ หมอพีร์บอกว่าดวงจะมีลูกตอนอายุ 32 ถ้ายังไม่อยากมีให้ป้องกันดีๆ อ้อมก็ถามอีกว่าถ้าไม่มีตอน 32 แล้วจะมีตอนไหน หมอพีร์ก็บอกว่าตอนอายุ 34 ก็โอเค ตอนนั้นก็กะว่า เออ เดี๋ยวปจด.มาเดือนกันยาแล้วเริ่มทานยาคุมอีกดีกว่า เพราะยังไงก็ยังไม่อยากมีลูกจนกว่าเรื่องงานเรื่องย้ายไปอยู่ซาอุจะลงตัว แถมยังอยากเที่ยวอีกสักปีสองปีด้วย ที่ไหนได้ โป๊ะเชะ ป๊อกช่าป๊อกมาก เช้าวันเกิดอายุครบ 32 ได่โทรศัพท์จากหมอพอดี ฮ่าๆ ดวงหนอดวง

ตอนแรกที่เก็บเรื่องซาอุไว้ไม่บอกใครมากก็เพราะยังไม่มีกำหนดไปที่แน่นอน อยากให้ชัวร์ๆก่อนแล้วค่อยประกาศ ตอนนั้นกะว่าถ้าจะเขียนในบล็อกก็กะจะจบโพสต์ด้วยคำคมของคุณ Anthony Bourdain เจ้าของรายการโปรด No Reservations ช่อง Travel Channel ว่า "A tourist doesn't know where he's been. A traveler doesn't know where he's going next." อ้อมกับคริสก็เป็น traveler ที่ยังรอการเดินทางเส้นทางใหม่อยู่ พอมาตอนนี้ไม่รู้จะจบบล็อกยังไงดี เอาเป็นว่าตอนนี้การเดินทางเส้นใหม่ก็ยังรออ้อมกับคริสอยู่แต่คราวนี้ไม่ใช่แค่เราสองคนเท่านั้นที่จะไปด้วยกัน มีแถมมาอีกหนึ่ง(หรือสอง แม่กะลุ้นแฝด)ด้วย


ยาวเหลือเกิน แถมไม่มีรูป ฮ่ะๆ สรุปก็คือตอนนี้ท้องได้ไม่ถึงเดือนดี ดีที่ตรวจเจอเร็วขนาดนี้จะได้ดูแลตัวเองทัน ส่วนเรื่องแพลนไปซาอุก็ยังไม่ล้มเลิก เพียงแต่ต้องดูว่าทางนั้นเขาจะว่าไง อ้อมยังทำงานได้มั้ยถ้าท้อง กับสวัสดิการและโรงพยาบาลที่นั่นเป็นไงบ้าง ลุ้นต่อไปค่ะ




 

Create Date : 20 กันยายน 2550    
Last Update : 20 กันยายน 2550 8:52:46 น.
Counter : 187 Pageviews.  

1  2  3  4  5  

Thai Wahine
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




*สาว(ไม่)น้อยพลัดถิ่นมาอยู่เมืองเล็กๆในอเมริกา --> ตอนนี้หลงมาอยู่ตะวันออกกลาง เมือง Riyadh, KSA ค่ะ
*ชอบแฟชั่นแต่ไม่กล้าแต่งตัวตามแฟชั่นจ๋า --> ตอนนี้ต้องมาใส่ abaya คลุมหมดค่ะ
*ชอบเครื่องสำอางแต่ไม่กล้าแต่งหน้าตัวเองอีกแหละ -->ตอนนี้ก็ยังไม่แต่งหน้ามากค่ะ โดยเฉพาะถ้าเทียบกับสาวซาอุที่ปิดหน้ามิดชิด
*ชอบท่องเที่ยวแต่ยังไม่ได้เที่ยวที่ไหนเท่าไหร่เล้ย --> ตอนนี้ก็ยังฝันจะไปเที่ยวหลายๆที่ค่ะ ทั้งแอฟริกาทั้งยุโรป
*ชอบกินแต่มาอยู่ไกลอาหารที่อยากกินเหลือเกิน --> ตอนนี้ยิ่งหาอาหารที่อยากทานยากเข้าไปใหญ่เลย

ปล. wahine = woman ในภาษา Hawaiian ค่ะ



หลังไมค์ถึง Thai Wahine กดที่นี่




ขอขอบคุณ
Color Codes ของป้ามด
codes ง่ายๆสำหรับบล็อกจากป้ามด
codes แต่งบล็อกของคุณรำเพย





Friends' blogs
[Add Thai Wahine's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.