หม่ำๆ นอนๆ ยิ้มๆ
Group Blog
 
All Blogs
 

กว่าจะได้เป็น นักเรียน OHAP

เริ่มแรก
ปี 49 ได้ไปเรียน คอร์ส เบเกอรี่ (เค้ก และคุกกี้) ของ สวนดุสิต เรียนแล้วสนุกมาก
พอจบคอร์ส เราก้อต่อ อาหารยุโรป ต่ออีก
แล้วก็ไปเรียนขนมปังของ UFM ด้วย
(บ้าเรียนมาก ที่ตอนเรียนหนังสือไม่เคยสนใจ ก๊ากๆๆ )


ตอนนั้นก้อได้ยินเกี่ยวกับ OHAP บ้าง
ลองเข้าไปดูในเวบ
อ่านรายละเอียดล่ะ
ว้าๆๆๆ เราอายุเกินนี่หว่า
เลยพับโครงการไป

ก็ หาที่เรียนไปเรื่อยๆ
จนได้เจอกับนักเรียน OHAP คนนึง รุ่น 16 ชื่อกุ้ง
ก็คุยกัน
เราก็คุยๆๆ ว่าเราอยากเรียน แต่อายุเราเกิน

กุ้งบอก โอย มีคนอายุเกิน หลายคนเลย ที่เรียนอยู่
ลองไปสมัครก่อน



โอโฮ้ๆๆๆๆๆๆๆๆ
ความฝันเริ่มกลับมาๆ

จัดการ หาข้อมูล ซื้อใบสมัคร

เตรียมตัวสอบ
อ่านหนังสือภาษาอังกฤษ สำหรับเตรียมเอนท์
รอๆๆๆๆ
จนถึงวันสอบ ก้อ ตื่นเต้นนิดหน่อย
สอบที่โรงแรม โอเรียนเตล
คนสอบประมาณ 300 กว่าๆ
เราทำข้อสอบประมาณ 1 ชม.นิดๆ

ทำเสร็จก็ งง นิดหน่อย
ข้อสอบยากกว่าที่เรา (เราไม่เก่งภาษา และไม่ได้ใช้ มานาน เรียนจบหลายปี)
เลยกังวลนิดโหน่ย

รอๆๆๆ

วันประกาศผล นัดเวลา 13.00 น.
ดิฉันตื่นเต้นไปถึง 12.30 ค่า
ไปดูที่บอร์ด
โอยมายก๊อดดดดดดดดดดดด
มีชื่อกรูด้วย ยอ้มแก้มจะฉีก
รีบเดินออกมา โทรหาแม่ก่อน ม๊า ติดแล้วๆๆๆ
แล้วก้อ เดินออกมาเลยค่า ไปแรดๆๆๆ ต่อ วันนั้น เพลินเลย

กลับมา อ่านรายละเอียดที่เค้าแจก บอกว่าต้องเซ็นชื่อด้วย
ไม่เซ็น ถือว่าสละสิทธิ์

อ้าว เวงกำ กรูตายๆๆๆ

อยากจะร้องไห้ๆๆ นอนไม่หลับ จะบ้าตายยย

ถ่างตานอน จนถึง 7 โมงรีบแต่งตัวไปโรงเรียนเลยค่า
ไปถึง ไปรอ พี่ที่ออฟฟิศ ยังไม่มีใครมา
รอจนเค้ามา ก็ขอเซ้นชื่อ
โชคดี เค้าให้เซ็น
รอดไปๆ

รอวันสัมภาษณ์ ก็ไปตรวจร่างกาย ตรวจๆๆๆ

วันสัมภาษณ์ไปถึงก่อนเวลาเช่นเคย
พอเข้าไป
มี เชฟ และเจ้าหน้าที่ อีก 2 คน
สัมภาษณ์ เป็นภาษาอังกฤษ
introduce urself
เราติ๊งต๊องมากเลย อึ้งอ่ะ ปากคอสั่น พูดไรไม่ถูก
พูดไปประมาณว่า
"อายุ 27 ค่ะ ชอบทำขนม i'm happy when i'm in the kitchen." แป๋ววววว

เชฟ ก้อถาม ทำงานอะไร
ชอบกินเค้กอะไร
ต่อไปจะทำอะไรในอนาคต
ตอนนี้เริ่ม สับสนแหละ จุกๆ ในสั่นๆ
555555
ก็จำไม่ได้ว่าพูดไรไป
ตอบไปประมารว่า เคยเรียนทำขนมมา แล้วชอบมาก รักมาก อยากทำงานเกี่ยวกับด้านนี้

จบการสัมภาษณ์ ใช้เวลา ไม่ถึง 4 นาทีอ่ะ


กลับบ้าน มารอผล
ใจตุ๊มต่อมๆๆๆๆ

วันประกาศผล ไปถึง ไปดูที่บอร์ด
ไม่มีชื่อเราอ่ะ
โห น้ำตาจะไหล
มือสั่น โทรกลับบ้าน ม๊าไม่ติดอ่ะ น้ำตาแตกๆ แม่บอก เออ ไม่เป็นไร กลับบ้านเรา
(แต่ไม่ได้กลับ พอดีไปส่งเพื่อนไปเรียนต่อที่สนามบิน)

ก้อไป ทั้งๆ ที่ใจสั่นๆ แบบ เหวอๆ อ่ะ
ตอนนั้น จิตตก เหมือนอกหักอ่ะ ไม่รู้จะทำไรกับชีวิตต่อ
เราหวังไว้มาก ว่าจะเรียนที่นี่ 1 ปีต่อจากนี้ คือ OHAP
พอสอบไม่ติด เหมือนแบบ มึนอ่ะ งงมาก

โอเค กลับมาบ้าน ร้องไห้ อยู่ 2 วัน
ใครพูดเรื่องนี้ไม่ได้ น้ำตาไหล จะได้ ตุ๊กตาทองเลยค่ะ ตีบทแตกกระจาย

เริ่มทำใจได้ ก้อ ลองสมัครงานทางเนทดู หางาน kitchen


พอวันพุธ ที่ 20 มิ.ย. 50 จำได้แม่นค่ะ
ตอน 5 โมงเย็น
OHAP โทรไปแจ้งว่ามีคนสละสิทธิ์ ยังสนใจเรียนอยู่มั้ยค่ะ
โห สนใจสิค่ะ
ก๊ากๆๆๆๆๆๆๆ
ตกลงเสร็จสรรพ รายงานตัววันศุกร์

เหตุการณ์ก็เป็นชะนี้นี่เองงงงงงงงงงง


พอมองย้อนกลับไป เออ เราเศร้ามากเลยอ่ะตอนนั้น แบบ ชีวิตไม่เคยต้องแข่งขัน ไม่ชอบการแข่งขันไง
พอไปสอบเข้า ที่ต้องแข่งขัน แล้วไม่ติด มัน เป็นอย่างงี้เหรอเนี่ย
คิดถึงคนที่ เอนท์ไม่ติด โห คงช้ำกว่าเราเยอะนะเนี่ย
ของเราแค่ จิ๊บๆๆๆ
แต่ ฉัน hurt มากนะยะ

เอาเป็นว่า ก็ได้เข้ามาเรียนแล้วเฟ้ยยยยยยยยยยย

เดี๋ยวเรียนแล้วเป็นไง จะมาเม้าท์ใหม่
ก๊ากๆๆ




 

Create Date : 04 กรกฎาคม 2550    
Last Update : 4 กรกฎาคม 2550 0:55:42 น.
Counter : 4078 Pageviews.  

สวัสดีค่า

สร้าง blog ไว้ ยังไม่รู้จะเล่าอะไรให้ฟัง
ไว้คิดก่อน

ตอนนี้กำลังจะเริ่มเรียน ด้านเบเกอรี่ ที่ OHAP โย่วๆๆ
ดีใจมากๆ จะได้เรียนที่นี่ สู้ตายยยยยยยฮ่า




 

Create Date : 02 กรกฎาคม 2550    
Last Update : 2 กรกฎาคม 2550 21:25:58 น.
Counter : 227 Pageviews.  


หมีหิมะ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




อาชีพหลัก ทำขนม
อาชีพเสริม เล่นกับหลาน

ก๊ากๆๆๆ
Friends' blogs
[Add หมีหิมะ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.