เมื่อเกิดมาแล้ว พบสิ่งประเสริฐ ไม่ศึกษาเพื่อเข้าถึง น่าเสียดายมาก
บันทึกธรรม - หน้า 8

- ถ้ารู้สึกว่ารู้ตัวอยู่ตลอด เป็นการเพ่งไว้
- Gap (ช่องว่าง) เล็กน้อย ไม่เป็นไร แต่ถ้าห่างมากไม่ดี มันจะไปพรหมโลก เป็นอรูป
- โมหะ คือ ความไม่รู้ 8 อย่าง
1-ไม่รู้ทุกข์ รูปนามกายใจเป็นทุกข์
2-ไม่รู้สมุทัย ไม่รู้จักตัณหา
3-ไม่รู้จักนิโรธ คือ นิพพาน
4-ไม่รู้จักอริยมรรค
5-ไม่รู้ขันธ์ ธาตุ อายตนะ ที่เป็นอดีต คิดว่าเราเกิดขึ้นลอยๆ ไม่มีเหตุให้เกิด โดยเฉพาะพวกพรหมลูกฟัก
6-ไม่รู้ขันธ์ ธาตุ อายตนะ ที่เป็นอนาคต คิดว่าอะไรๆ ก็ไม่มี
7-ไม่รู้ทั้งอดีตและอนาคต เห็นชีวิตเคลื่อนไปเรื่อย  ปฏิเสธเรื่องกรรม
8-อัตตะทิฐิ ไม่เห็นตัวตน (ทำให้ไม่มีโอกาสเห็นว่าตัวตนเป็นไตรลักษณ์)
- โมหะ ทำหน้าที่ปิดบังสภาวะ ไม่รู้ความจริง, อโยนิโสนมัสสิการ เป็นเหตุให้เกิดโมหะ
- พระอรหันต์มีแต่ทุกข์ของรูปนาม ไม่มีทุกข์จากตัณหา
- สติ รู้ความจริง ปัญญา เข้าใจความจริง
- ค่อยๆ สังเกต เราดัดแปลงหรือเปล่า เราเพ่งหรือเปล่า หรือพอรู้สภาวะเราไปแทรกแซง หรือจิตไปเกยตื้น ไปนิ่งอยู่ที่ใดที่หนึ่งไม่ยอมเดินปัญญา หรือช่วงนี้จิตฟุ้งซ่านไม่ยอมดูอะไร ฟุ้งลูกเดียว
- ถ้าฟุ้งซ่าน ทำความสงบเข้ามา, ถ้ามันไม่ยอมเดินปัญญา ให้น้อมใจออกไปรู้กายไม่ให้ใจนิ่ง
- จิตไม่ถึงฐาน มีข้อเสียคือ ไม่เกิดสัมมาสมาธิ ไม่เกิดปัญญาที่แท้จริง เห็นสิ่งภายนอกเป็นไตรลักษณ์ แต่ไม่ย้อนมาดูจิตตัวเอง มันสงวนรักษาตัวมันนิ่งๆ ว่างๆ อยู่
- การทำในรูปแบบมีประโยชน์คือทำให้จิตตั้งมั่น แต่มีข้อเสียคือมันจะไปเพ่ง
- อย่าคิดว่ามีทางลัด ถ้าคิดว่ามีทางลัดโลภะจะนำหน้า แล้วเกิดการกระทำ
- ถ้าพักอยู่ เพลินตามกิเลสของโลก จะจมลง ถ้าเพียรอยู่ บังคับกายบังคับใจ จะลอยขึ้น หน้าที่ของเราคือเดินสายกลาง รู้กายรู้ใจไป
- พวกทำไม่เป็น ดี, พวกทำเป็น ทำไม่ได้
- จะสภาวะอะไร ไม่มีนัยยะ
- ปุถุชนทุกคน เป็น มิจฉาทิฐิ
- วิธีฝึกสมาธิสำหรับนักดูจิต คือ รู้ทันนิวรณ์ 5 (– กามฉันทะ ความรักใคร่พอใจในอารมณ์ – พยาบาท ความขัดเคืองขุ่นข้อง – วิจิกิจฉา ความลังเลสงสัย – อุททัจจะกุกุกจะ ความฟุ้งซ่านรำคาญใจ – ถีนมิททะ อาการจิตอ่อนกำลัง ใจเฉื่อยชาซึมเซา)หรือ ให้รู้ทันจิตที่ไม่ตั้งมั่น จิตจะตั้งมั่นขึ้นมา
- ดูสภาวะ เพื่อทำความรู้จักมัน
- จิตตั้งมั่น ไม่ใช่จิตนิ่ง ประกอบด้วยองค์ธรรมฝ่ายกุศลจำนวนมาก
- เวลาเพ่ง จิตจะเคลื่อนไป นิ่งๆแน่นๆ
- ทวนกระแสโลก โลกดึงจิตออกนอก เราต้องคอยรู้กายรู้ใจ โลกดึงไปอดีตไปอนาคต เราต้องอยู่กับปัจจุบัน
- ตรงที่จงใจรู้ละเอียด (รู้รายละเอียด) ปัญญาจะล้ำหน้า รู้มากเกินไป ให้ดูภาพรวม ดูคู่เดียวก็ได้
- รากเหง้า คือ มีตัวเรา แล้วก็ไปสร้างอะไรขึ้นมา แล้วก็ติตอยู่ตรงนั้น หน้าที่เราต้องค่อย ๆ สังเกต
- จิตไม่มีที่ตั้ง เกิดที่ไหน ก็ดับตรงนั้น ดับอย่างรวดเร็ว จิตตั้งอยู่กับปัจจุบัน รู้แล้วก็วาง
- จิตไม่มีใน ไม่มีนอก ไม่มีเข้า ไม่มีออก
- เวลาเจริญสติ เห็นปรากฏการณ์ ทีละอัน ซ้ำแล้วซ้ำอีก ตอนบรรลุธรรม เห็นภาพรวมรวบยอด
- ใจเรายังไม่มีที่พึ่งที่แท้จริง มันจะวิ่งหาที่พึ่ง




Create Date : 17 เมษายน 2554
Last Update : 28 พฤษภาคม 2554 21:24:52 น. 0 comments
Counter : 258 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

โอม37
Location :
Florida United States

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




มนุษย์คนหนึ่ง ชั่วดีมีปน หลง-วนตายเกิด พบรถด่วนขบวนสุดท้าย กำลังเข้าคิวตีตั๋ว
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add โอม37's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.