ชีวิตเน่า ๆ ของคนตัวดำ ที่สุขบ้าง ทุกข์บ้าง ตามประสามนุษย์ฮึเหม็น...
Group Blog
 
All blogs
 
¤¤ การเดินทางที่เราไม่ได้คาดหวังอะไร เอามันส์ฯ # 4 ¤¤ (ยาวมาก)



ต่อครั้ง #3 คะ

วันนั้นวันเสาร์จำได้ดี เพราะมันเป็นวันที่ตื่นเต้นที่ซู๊ดดด กิกิ วันนั้นทั้งวันแม่ก้อเดินไปเดินมา ทำนองว่าเฝ้าเราตลอด เราก้อบอกแม่ไปแล้วว่า
ยังไม่อยากกลับ ให้แม่กลับไปก่อน แต่แม่บอกว่า แม่ไม่ชอบให้เราอยู่นี่ เราก้อบอกแม่ว่า เราโต หมาจะเลียก้นแทบไม่ถึงแล้ว แม่ไม่ต้องห่วงหรอกน่า
แม่ก้อทำท่าจะฟังไม่รู้เรื่อง เฮ้อออ วันนั้นเจ้าก้อยก้อส่งข้อความมาจังงงเลย ส่งเป็นปะกิดด้วยน่ะ กิกิ เพราะเครื่องเรารับไทยไม่ได้ ส่งมาแล้วต้องโทร
กลับไปถามว่า ส่งอะไรมา ฮ่า ๆๆๆ แบบว่าปะกิดหล่อน คนอ่านงง.... สรุปว่าวันนั้น กิกิ เราหนีไปกับเจ้าก้อยแหละ 5555 ปิดโทรสับหนีทั้งสองคนเลย
(น้อง ๆ นุ่ง ๆ อย่าเอาเป็นตัวเองนะค๊ะ) ตอนบ่ายสามกว่า ๆ เราก้ออาบน้ำ แต่งตัว เอารถมอไซด์พี่สาว(นังตุ่ม)ออกไปหาเจ้าก้อย กิกิ นังนั่นก้อรู้งาน
นะค๊ะ อาบน้ำไว้รอท่า กิกิ ไปถึงก้อได้คุยกันนิดหน่อย เจ้าก้อยถามว่า เอาจริงเหรอ เราก้อตอบว่า เออสิวะ ถ้ามิงไม่พากรูหนีนะ แม่เอากรูกลับบ้านแน่ ๆ
เจ้าก้อยว่า .. อืม งั้นแป๊บนะ ปิดร้านก่อน (ปิดเร็วมาก 3 นาทีเสร็จ) แล้วเอากุญแจมอไซด์ไปฝากไว้กับเจ้าเอ (พี่ชายเจ้าก้อย) เผื่อนังตุ่มจะออกมาเอา
เจ้าเอก้อซักซะ ว่าจะไปไหนทำอะไรกันอ่ะ .. เจ้าก้อยก้อทำท่าทำนองว่า มิงอย่าเจือกได้ม่ะ แต่ไม่ได้พูดออกมาตรง มาโยนใส่เราอีกว่า
ดูจิ สาวงามนางนี้อยากเที่ยวกะกรูอ่ะ กรูต้องพาเที่ยวอีก ไม่งั้นชีไม่ยอม ...(อ้าว อีเวนนน มะเหงกสิ ใครกันแน่ยะที่อยากเที่ยวกับกรู)

เสร็จแว้วก้อกระโดดขึ้นรถ มุ่งหน้าสู่ตัวเมืองสุราษฏร์ฯ หรือที่เขาเรียกกันว่า บ้านดอน (ขอชมเจ้าก้อยว่า เป็นคนที่ขับรถดีมาก ๆ เข็มไมค์ไม่กระดิก
เข้าใกล้ 90 เลยอ่ะ แล้วตอนทางแยกอะไรเงี๊ยะ ฮีเปิดไฟเตือนตลอด ว่ากรูไปตรงน่ะ ช๊อบชอบ แต่ไม่เห็นมีใครทำกันเลยที่สวีเดน) ตอนอยู่ในรถก้อโทร
หาน้องเอก (ลูกชายของอาเจ้าก้อย) เจ้าก้อยบอกว่า เด๋วไปรับน้องเอกไปด้วย ตูนึกในใจ ว้าย ๆๆ จามีปู้ชายอีกคนเหรอ (กิกิ) โทรตั้งนานไม่ติดอ่ะ
เจ้าก้อยเลยให้เรานั่งกด (ฮีขับรถอ่ะ) สักพักก้อมีคนรับ (ว้ายย แค่เสียงก้อหล่อแล้ว) เราให้เจ้าก้อยคุย (แล้วกรูจะคุยไรกับเค้าอ่ะ ไม่รู้จักนิ) เจ้าก้อยบอก
น้องเอกว่า (ที่จริงแก่กว่าเราอีกมั้ง แต่เรียกน้อง ตามเจ้าก้อย) เด๋วจาออกไปเที่ยวกัน ไปรับนะ ตอนท่มกว่า ๆ ...

ไปถึงบ้านดอน เราสองคนแวะซื้อพี่เรด เลเบิ้ลไว้ทำร้ายร่างกาย เราก้อคิดว่า กลมเดียวน่าจาพอ แต่เจ้าก้อยดันเอาสองกลมแน่ะ เลยบ่นให้ว่า ทำไมซื้อ
เยอะจัง ... ฮีว่า ท่าทางเรากินเยอะ (เอ่อ มันหลอกด่าว่า กรูอ้วนอีกแระ) แล้วก้อมุ่งหน้าสู่บ้านน้องเอก มาม่ะ ขยับมาใกล้ ๆ ถึงตอนตื่นเต้น ทำตัวไม่ถูก
ของนังดำแล้วคะ

อาผญ กับอาผชอยู่บ้านวุ๊ยยย เรียกเราว่า "หลาน"ตลอด (สงสัยคิดว่า เจ้าก้อยพาแฟนมาเที่ยวแหง๋ ๆ) เจ้าก้อยก้อกวนบาทซะ พูดตัวเอง พูดเค้า..
ตอนแรกก้องง ว่ามันพูดกับกรูไหมว่ะ นั่นน่ะ เหอ ๆ ... คุณอาผญ. ถามว่า จะกลับบ้านหรือจะค้างนี่กัน (โอ้ แม่เจ้าโว้ยยย เขาคิดว่าเราเป็นแฟนเจ้า
ก้อยแน่นอน) เจ้าก้อยบอกว่า ยังไม่แน่ เด๋วไปเที่ยวก่อน ค่อยว่ากัน (เออเนาะ เราก้อยังไม่ได้คิดเหมือนกันว่าจะค้างไหนกันคืนนี้ แต่ใจจริง ๆ ไม่ได้
วอรี่ วิญญาณนักท่องเที่ยวเข้าสิงสุดฤทธิ์ ไม่มีที่นอน กรูเปิดโรงแรมแ-งเลย) ตอนนั้นน้องเอกยังไม่กลับจากทำงาน (ฮีเป็นเซลล์ขายรถ ถ้าจำไม่ผิด)
เลยนั่งรอกัน อาผญ.บอกอีกว่า เด๋วจะเตรียมที่นอนไว้นะ เผื่อว่านอนนี่กัน ... แล้วเขาก้อชวนเราคุยเรื่อยเปื่อย (ขณะนั้นเจ้าก้อยไปอยู่ข้างนอกกับอาผช.)
(โอ๊ยยย กรูอยากตายยยย ทำตัวไม่ถูก อยากบอกว่า นู๋มาเที่ยวกับมันเฉย ๆ คะ ไม่ได้เป็นแควนหรือคู่เดทกันหรอก) สักพักน้องเอกก้อมา อาบน้ำแต่งตัว
แล้วก้อออกจากบ้าน(ซะที เฮ้อ โล่ง)

สถานที่แรกเป็นร้านประจำของเจ้าสองคนนี้ บอกกับเราว่า อยากให้ไปนั่งดู แล้วจะติดใจ ... ฮ่า ๆๆ ร้านปิดเจ้าคะ อดเลย
เลยไปหาอีกร้านหนึ่งที่สองคนนี้ไม่ชอบเท่าไหร่ เพราะเขาให้เด็กเสริฟขึ้นไปร้องเพลง ... ขอโบก ขอโบกก เขาขอดูบัตรประชาชนเราด้วย กิกิ ปลื้มคะ
หน้าเด็ก ฮ่า ๆๆ (มานึกได้ตอนหลัง มันร้านอาหารมีโฟล์คซองธรรมดา ทำไมมิงต้องขอดูบัตรด้วยฟ่ะ)
กินกันไป คุยกันไป สนุกมากกกกกกกกกกกกกก ขอบอก ... นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้ยินเพลง โสรยา ของเมฆา และจำได้ เพราะนักร้องเขาเรียกเพลง
นี้ว่า โสเภณี .. กรูงงเลย...เมากันอิ๊บหง๊ายทั้งสามคนเลย พี่เรดสองกลมที่เราเคยว่า ๆเยอะ หมดเกือบเกลี้ยงแน่ะ
เหลือสักข้อนิ้วชี้ได้ (ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าจะเหลือทำไม) เอกถามเราว่า ทำไมกินเหล้าเก่งงี้อ่ะ (กรูไม่ได้ภูมิใจเลย ขอโบก) .. เจ้าก้อยหัวเราะแล้ว
บอกว่า พี่ก้อไม่รู้ว่า เค้ากินเก่ง .. อ้าว รุมกรูนี่หว่า.. พวกมิงก้อใช่ย่อยนะยะ มาว่าแต่ชั้น .. แกล้งงอน .. แต่ไม่มีใครง้ออ่ะ ฮ่า ๆๆ

ตอนขากลับเราต้องแกะแขนเจ้าก้อยเดิน (ดูหนิ๊ดหน๊ม ๆ หน่อย) ช่วยไม่ได้นี่หว่าก้อกรูเมานี่

เปิดประตู เลื่อนเบาะให้น้องเอกนั่งข้างหลัง (กะบะตอนครึ่งอ่ะ) อีก้อยเวนนนน มาลากกรูลงจากรถ แล้วถีบส่งเข้าไปนั่งในฝั่งคนขับ โอ้ มายก๊อดดดด
พวกมันให้กรูขับรถ ..เวรแล้วไหมล่ะ... เราก้อท้วงว่า เราเมานะ .. น้องเอกว่า ดูจากสภาพเครื่อง (อ่านะ กรูคนโว้ยย ไม่ใช่เครื่องจักร)แล้ว เอ็มเมา
น้อยที่สุดนะ .. อ้าวเหรอ (กรูเอาเบรคมือลงยังไม่ได้เลย ตอ้งให้เจ้าก้อยเอาลงให้ เมาน้อยซะที่ไหนว่ะ ดีนะที่ยังเหยียบคันเร่ง เบรค คลัชถูก เหอเหอ)
...หันไปคุยกับเจ้าก้อยที่ทำหน้าเห็นด้วยกับน้องเอก .. ก้อยเมาเหรอ?? ..อืม ฮีว่า... เราเลยยกนิ้ววขึ้นมาถามว่า กี่นิ้ว ...
เจ้าก้อยบอก นิ้วเดียว ... ถูกต้อง... เราไม่ยอมเอานิ้วลง มันทำหน้างง แล้วมองนิ้วเราใหม่ ฮ่า ๆๆ เป็นนิ้วกลางน่ะเอง .... สรุปว่า คืนนั้นกรูเมาแล้วขับ
อ่ะ รู้สึกผิดอย่างแรงงงงงง (กฎหมายสวีเดนเฮี้ยนมาก เรื่องเมาแล้วขับเนี่ยะ ถ้าอยู่สวีเดนไม่มีทางซะหรอกที่กรูจาขับ) ... แต่ได้เจ้าขี้เมาสองตัวนี้
คอยดูทาง แรก ๆ เรางงเรื่องซ้ายขวา (แบบว่ามันชินกับ höger,vänster นี่ ต้องมานั่งแปลอีกว่า ไหนซ้าย ไหนขวาว่ะ) อิอิ เจ้าก้อยรู้ทันเลยใช้วิธี
ชี้เอา ฮ่า ๆๆๆ ใกล้จะถึงบ้านน้องเอก อีเวนนั่นเจือกบอกว่า ผมลืมกุญแจบ้านไว้ในรถคับพี่ ...โอ้ จ๊อดดดด ทำไงอ่ะ ไปเรียกพ่อกะแม่เหรอ ..
เจ้าก้อยบอก ไม่เอาอ่ะ เกรงใจ ไปนอนที่ไหนกับสักแห่งเหอะ (ฮีหมายถึงโรงแรมอ่ะ) ..ใจเราเต้นโครมคราม (ดีจัยได้เข้าโรงแรมกับหนุ่ม(ขี้เมา)ตั้ง
2 คนพร้อม ๆ กัน ฮ่า ๆๆๆ ไม่ช่ายยยยย) ฮ่วยยย นี่ถ้ามีคนที่บ้านรู้ เขาถีบกรูตายแน่ ๆ .. ที่แรกที่ไป มันเต็ม(อีกแระ) ที่ ๆสอง มีห้องว่างวุ๊ยยย
เจ้าก้อยบอกว่า เอาสองห้อง ..เราก้อคิดในใจว่า เออ ดีวุ๊ย กรูได้นอนแก้ผ้าสบายคนเดียว แต่ป๊าดโธ่เฮ้ยยยย น้องเอกเอาไปนอนคนเดียวเฉยเลยห้องหนึ่ง
สรุปว่าคืนนั้นชั้นก้อตกเป็นของเจ้าก้อย ฮ่า ๆๆๆ ไม่ช่ายยยยยยยยยยยยยยยยยย นั่นมันในนิยายน้ำเน่าแล้ว ... เข้าห้อง ล้างหน้า ไม่ได้แปรงฟัน ฮ่า ๆๆ
นอนหลับเป็นตายยยเลย โดนลักหลับหรือเปล่าไม่รู้ เหอเหอ

เจ็ดโมงครึ่ง เอกมาเคาะประตูห้อง บอกว่า ต้องไปแล้วล่ะ ... เราก้อลุกมาล้างหน้า แปรงฟัน (ซักแห้ง) แล้วก้อออกจากโรงแรมกัน น้องเอกก้อถามว่า
เราได้ลักหลับเจ้าก้อยรึเปล่า?? ฮ่า ๆๆ ตลกนะมิง ... กรูจะเอาแรงที่ไหนไปลักหลับเค้า ฮ่า ๆๆ ..ส่วนเจ้าก้อยบอกว่า อ้าว ยังไม่รู้สึกตัวอีกเหรอว่า
โดนลักหลับ .. อ้าว เวนแล้วไหมล่ะ... แหม ถ้าชั้นโดนลักหลับแล้วไม่รู้สึกอะไรเลยตอนนี้อ่ะ น้องจู๋เธอคงจะเล็กน่าดูเลยเนาะ ฮ่า ๆๆ ไม่งั้นชั้นคงรู้สึก
อะไรบ้างแล้วล่ะ .... เงียบ ไม่มีเสียงตอบรับจากเจ้าก้อย มีแต่เสียงหัวเราะของน้องเอก

อิอิ ปากอรหันต์คับทั่น ...

มาถึงบ้านน้องเอก อาผญ. ก้อให้เจ้าก้อยเอากันสาดไปทิ้งไว้ให้ที่บ้านย่า(เจ้าก้อย)ให้หน่อย มันเป็นทางผ่านกลับบ้านน่ะ เราแทบหงายหลังเลย อะไรฟ่ะ
กรูจะต้องมาเจอญาติพี่น้องเจ้าก้อยทั้งตระกูลเลยเหรอนี่ ... เริ่มนิสัยไม่ดี ทำหน้าเซ็ง ๆ ในที่สาธารณะชน ... เจ้าก้อยเห็นเลยถามว่า เป็นไร .. เลยบอก
มันไปว่า เค้ามีหวังคิดว่ากรูกะมิงมาเดทกันจริง ๆ แน่ ๆ เจอทั้งอา ทั้งย่า เฮ้อออ เวรกรรมจริง ๆ

ตัดบทมาที่บ้านย่า... เราบอกเจ้าก้อยว่า เอากันสาดลงนะ เรานั่งรอในรถ เจ้าก้อยบ่นใหญ่เลย ว่ากลัวไร เราไม่ได้ทำไรผิดสักหน่อย ไม่ให้เกียรติย่า
อุตส่าห์มาถึงบ้านแล้ว ไม่มายกมือไหว้สักทีนึง (เฮ้ออ แล้วย่ากรูไหมล่ะ) บลา บลา บลา บลาาาา ... เออ shut up!! กรูลงก้อได้ว่ะ แต่อย่าอยู่นานนะ
โอ้ มันเป็นการคิดผิดที่ใหญ่หลวงนัก ที่บ้านนั้นคนอยู๋กันเยอะมากกกกกกกกกกกกก มีอาอีกคนอยู่บ้านเดียวกับย่า ลูกอาอีกสามสี่คน
แถมคนหนึ่งเอาเพื่อนมาจากกรุงเทพฯ มาเที่ยวใต้ จ๊ากกกก เกือบ 20 คนอ่ะ แทบมุดหญ้าเลยตู ลูกพี่ลูกน้องเจ้าก้อยมาทำหน้าทะลึ่งกับเจ้าก้อยอีก
กรูอยากถีบมันที่ซู๊ดดดดด....

กรรมหนามาแต่ชาติปางไหน ... ลูกพี่ลูกน้องเจ้าก้อยกระโดดขึ้นรถมาด้วยเต็มเลย เค้าจะไปบ้านเจ้าก้อยด้วยอ่ะ เงียบตลอดทางเลยเรา เจ้าก้อยก้อคุย
กับน้องเค้าตลอด

กลับมาถึงบ้าน .. เราก้อกลับบ้านเลย นังตุ่มไม่ได้ออกมาเอารถมอไซด์ ตอนบ่ายเจ้าก้อยก้อโทรมาบอกว่า เด๋วไปรับไปส่งขึ้นรถน่ะ (เราจะกลับตรัง)
เราบอก อืม แล้ววางสาย... เซ็งเร้ยยย ถ้าไปเที่ยวกันสองคนนี่ ไม่เป็นไรหรอก แต่นี่ เฮ้ออ โคตรนับพบญาติเลย รู้สึกเหมือนไปเปิดตัวงั้นแหละ
รู้แหละว่า มันไม่ใช่ แต่มันเสียพิคเจอร์อ่ะ ผู้ใหญ่เขาไม่ได้คิดไรเหมือนเรา ๆ นี่ ... แทบไม่อยากคุยกับเจ้าก้อยเลย มันก้อไม่ใช่ว่า จะบอกพวกญาติ ๆ
นะว่า เราเป็นใคร แต่เราก้อรู้แหละว่า เขาคิดยังไง (ใช่ม่ะ) .... และวันนั้นเราก้อกลับตรัง (แม่กลับไปแล้วเมื่อคืน ไม่ได้โทรตามเพราะรู้จากเจ้าเอว่า
เราไปกับเจ้าก้อย โล่งงง)

อิอิ แต่วันพรุ่งนี้จะไปภูเก็ตอีก นัดกับจี้ปาน (พี่สาวของปุก เพื่อนสนิท)ไว้ว่า จะไปเจอกันที่นั่น .... โปรดติดตามตอนต่อไป



Create Date : 17 มิถุนายน 2550
Last Update : 17 มิถุนายน 2550 19:08:42 น. 4 comments
Counter : 302 Pageviews.

 
หวัดดีค่าคุณเอ็ม เราก็สมาชิกบ้านไทยเหมือนกันค่ะ อุอุ
ขอบคุณที่แวะไปทักทายกันที่บล็อกนะคะ ว่าแต่คุณเอ็มอยู่สวีเดนมานานเท่าไรแล้วค่ะ
เราเพิ่งอยู่แค่ 5 เดือนเอง
ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยดูแลสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: LiLLa_JoY วันที่: 17 มิถุนายน 2550 เวลา:19:20:32 น.  

 
สวัสดีคะ .. เอ็มอยู่มา 4 ปีแล้วคะ

เช่นกันคะ ...


โดย: M-i-am วันที่: 17 มิถุนายน 2550 เวลา:19:46:21 น.  

 
เจ๊อย่าเพิ่งหาว่าผมลามกเลยนะ
เค้าว่ากันว่าฟรีเซ็กอ่ะที่บ้านเจ๊น่ะ
เจ๊แนะนำทีดิว่าลามกๆแบบผมเนี่ย
เหมาะไปอยู่ที่นั่นมะ

.
.
.
.
รบกวนหน่อยนะเจ๊ในฐานะที่เจ๊ลุยมาก่อนผม
ปล.รูปข้างบนขวามือสุดใครมันแต่งหน้าให้เจ๊อ่ะสวยดี


โดย: สันดานเสีย วันที่: 17 มิถุนายน 2550 เวลา:19:58:12 น.  

 
อิอิ เห็นชื่อคนเม้นต์ ไม่น่าตอบเลยวุ๊ย กิกิ แต่ไหน ๆ ก้อแวะมาแล้ว ขอบคุณน่ะค๊ะที่แวะมา

ส่วนเรื่องฟรีเซ็กส์ที่สวีเดน .... เชิญไปอ่านที่นี่คะ //www.matichon.co.th/youth/youth.php?tagsub=031112&tag950=03you30220545&show=1 น้าชาติเขาตอบได้ดีมาก ๆ เผื่อว่า จะเข้าใจอะไรมากขึ้น... จริง ๆ แล้วไม่อยากใช้คำว่า ฟรีเซ็กส์เลยคะ ฟัง negative ยังไงไม่รู้...

(เจ๊แนะนำทีดิว่าลามกๆแบบผมเนี่ย
เหมาะไปอยู่ที่นั่นมะ) ตอบว่า คนดีอยู่ที่ไหนพระก้อคุ้มครองคะ


โดย: M-i-am วันที่: 18 มิถุนายน 2550 เวลา:1:21:40 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

M-i-am
Location :
ตรัง Sweden

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




บล๊อกของคนตัวดำ ที่ใจไม่ดำคะ ..ขอเตือนว่าบล๊อกนี้ไม่มีสาระน่าาา จขบ. ทำเพราะความอยากล้วน ๆ ความรู้ไม่ค่อยแน่นเท่าไหร่ (ตอนเรียนก้อบ้าเล่นเน็ต ไม่ฟังครูเลย) แต่ความอยากมีเต็มร้อยคะ

Hej och välkommen hit, har du tur så finns det nånstan på svenska så att du kan läsa--hihi

Friends' blogs
[Add M-i-am's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.