ชีวิตเน่า ๆ ของคนตัวดำ ที่สุขบ้าง ทุกข์บ้าง ตามประสามนุษย์ฮึเหม็น...
Group Blog
 
All blogs
 
*-*อัพบล๊อกแบบเมดเล่ย์*-*



เริ่มจากเมื่อประมาณสองอาทิตย์ก่อน พี่ต้นส่งข้อความมาบอกว่า ไม่ฉะบาย เป็นหวัด อ่านะ ไอ้เราก้อตีหน้านางงาม สวมวิญญาณนางเอก เข้าไปแต่ช้าแต่ โอ้ละหนอ พ่อยอดชาย หายไว ๆ นะจ้ะ ...หลังจากนั้นสองสามวัน จมูกบวม คอบวม ไอค่อก ๆ แค่ก ๆ เอาละว้า ตู โดนหวัดพี่ต้นซะแล้ว ฮึ ส่งข้อความไปด่าเจ้ากรรมนายเวรทันที(เค้าไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเล้ยยย น่าฉงฉาน)ว่ารอบหน้า มิงเป็นหวัด ช่วยเก็บเงียบ ๆ ได้ไหม๊ กรูได้ยินหรือเห็นม่ะได้ คนเป็นหวัดเนี่ยะ กรูจาเป็นตาม ... เงีียบ ไม่มีเสียงตอบจากพี่ต้น เหอเหอ ... วันต่อมา ติ๊ด ติ๊ด ข้อความเข้า อีพี่ต้นคั่บทั่นบอกว่า ..หายเร็ว ๆ น่ะ ช้านขอโทษ นอนเยอะ ๆ กินน้ำอุ่นน่า ... อ่านะ ยังจามาสวมวิญญาณพระเอกกลับอีก กรูจะตายแหละ ไม่ได้รู้เรื่องเล้ยยยยย ... .... แล้วเราก้อเงียบ ม่ะได้ติดต่อกัน 2 3 4 5 6 วันได้มั้ง จนมาเมื่อคืนนี้ ม้านนึกไรว่ะ ส่งข้อความมาตอนตีสาม บอกว่า อยู่คนเดียว เหงาจัง .. อ้าว เวนแล้วไหม๊ล่ะมิง เดี๊ยะกรูด่าเลย มาเหงาบ้า เหงาบอไรตอนตีสามว่ะ (ลืมดูปฏิทนิอ่ะ มันคืนวันเสาร์ อีทำงาน)....คนจานอน ม่ะได้ตอบกลับจนบัดนี้ เหอเหอ โทรสับม่ะมีตังค์ ขี้เกียจไปซื้อบัตร เหอเหอ ...

จบเรื่องเป็นหวัด...

มาเรื่องงานบ้าง ตอนนี้ไปทำงานเป็นขี้ข้านักเรียนได้อาทิตย์นึงแระ ก้อสนุกดี ไปวันแรกงงดี แล้วกรูจาไปที่ไหนว่ะเนี่ยะ เด็ก ๆ ก้อมองกันจังเลย ทำไมไม่ค่อยมีความมั่นใจเลยอ่ะ ไมไ่ด้สระผมไปด้วย (แหม กรู ทำยังกะไปเดท ) พอดีเห็นน้องเค้า (หรือเจ้านาย)มา เลยเดินตามตูดไปด้วย ไปเจออาจารย์ในห้อง ก้อแนะนำตัว คุยกันนิดหน่อย แล้วโดนไล่ให้ไปนั่งกันฉองต่อฉอง กิกิ วันต่อมา ก้อเจอเด็กอีกคน แหกปากอยากมาเรียนกับพี่เอ็มด้วย ฮ่วย มิงก้อไปบอกผอ. จิ บอกกรู แล้วกรูทำไรได้ล่ะ ... สรุปได้เด็กเพิ่มอีกคน (เพี้ยงงงงงงง ได้ชั่วโมงเพิ่งด้วยเต๊อะ ข้าน้อยขอร้อง)

อีกงานนึง ที่โรงแรมก้อยังไปทำอยู่น่ะ เสาร์อาทิตย์ ..เมื่อวานนี้โดนบอสด่า ว่า สั่งสอน บ่น ว่าอิเอ็มเริ่มทำงานชุ่ยแล้วน่ะ ลืมนั่นลืมนี่ กรูก้อยืนเอ้อแดกคับทั่น เพราะจำไมไ่ด้ว่า ตัวเองลืมตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ด้วยที่เป็นคนปากดี บอกบอสว่า ขอบคุณนะที่เธอให้คนไปตรวจ ชั้นจะได้รู้ว่า ชั้นทำไรผิดบ้าง ไม่งั้นชั้นก้อไม่รู้หรอก ... กรูอารมณ์เสียทั้งวันเลย ไม่ได้เสียกับบอสน่ะ เสียกับตัวเอง ลืมได้ไงหว่า เสียพิคเจอร์หมดเลยกรู อุตส่าห์สร้างมาตั้งนาน SKÄRPNING!!!!! วันนี้เลยพยามละเอียดละออขึ้น กลัวมันด่าอีก เหอเหอ ...

บทเรียนครั้งนี้สอนให้รู้ว่า ถ้ามิงไม่สบาย มิงนอนอยู่บ้าน มิงมาทำงาน แล้วทำไม่ดี มันเสียพิคเจอร์ ... ต่อไปนี้ ถ้ากรูไม่สบายน่ะ กรูจะอยู่บ้าน

มาเรื่องเที่ยวต่อ .... ช่่วงนี้อิเอ็มไปหลงสีแสงเสียง ณ เมืองหลวง ไปบ๊อยบ่อย จนคราย ๆ ก้อถามว่า ไปมีบอยเฟรนด์อยู่แถวโน้นเร๊อะ .. เหอเหอ (หัวเราะอย่างเดียวไม่ตอบ)
อาทิตย์หน้า นั่งลันลันล้าอยู่เนี่ยะว่า จาไปอีกดีไหมหน้อออออออออออ แต่ต้องเชคก่อนว่า มีครายว่างเที่ยวกะกรูบ้าง กิกิ เพลงวันนี้ไม่เข้ากะบ๊อกเลย แต่ชอบอ่ะ


Out Of Reach - Gab...




Create Date : 09 กันยายน 2550
Last Update : 10 กันยายน 2550 0:45:19 น. 10 comments
Counter : 226 Pageviews.

 
อ่านไปขำไปกะสำนวนของน้อง เขียนงี้อ่านแล้วสนุกดีจ้ะ แต่ถ้าเป็นเรื่องเศร้าพี่ก็ไม่สนุกหรอกนะจ้ะ

การทำงานนี่บางครั้งเราก็ไม่สามารถรู้ตัวเองได้เนอะ ว่าเราน่ะลืมอะไร หรือบกพร่องตรงไหน คือต้องมีตาที่สามสี่มาช่วยน่ะ ก็ดีนะที่น้องไม่โกรธบอส แต่มาโกรธที่ตัวเองที่ลืม ต่อไปเราก็จะได้เอามาปรับปรุง พี่ว่าดีจ้ะ

พี่ซะอีกยังไม่มีโอกาสได้ไปทำงานนอกบ้านเลย ก็เลยยังไม่ได้รู้ว่าทางนี้การทำงานเค้าเป็นอย่างไรน่ะ ภาษาพี่ที่เรียนมาก็ไม่ค่อยได้ใช้หรอกจ้ะ น้องได้ทำงานนี่ดีแล้วล่ะ จะได้ถือว่าฝึกงาน ฝึกภาษาไปในตัวด้วย

พี่จะหนีเที่ยวล่ะน๊า ไว้คุยกันใหม่จ้ะ


โดย: Malee30 วันที่: 10 กันยายน 2550 เวลา:0:57:21 น.  

 
อิอิ แหม พี่ฝนก้อ เรื่องเศร้าที่ไหนมันสนุกล่ะ เหอเหอ....วันนี้มารมณ์ไหนเนี่ยะพี่ เทศน์ซะยาวเลย เหอเหอ (นู๋โดนเทศน์รอบสองอ่ะเปล่าเนี่ยะ แบบว่าหนังเริ่มหนา เริ่มไม่รู้สึกตัวแล้ว ต้องถาม เหอ ๆ)

เที่ยวให้สนุกน่าาาาาา .....


โดย: M-i-am วันที่: 10 กันยายน 2550 เวลา:12:10:24 น.  

 
เขียนสนุกดีนะคะ (เล่าได้ขำดีค่ะ)
แอบไปอ่านย้อนหลังมาด้วย อิอิอิ
ขอบคุณทีแวะไปเยี่ยมในบล๊อคนะคะ^^


ปล.แอบอิจฉาเล็กน้อย ได้เที่ยวไปทั่วเลย เรานี่ไกลสุดคงไปบ้านคุณย่าอ่ะ 555+


โดย: ~PLAYFULGIRL~ วันที่: 11 กันยายน 2550 เวลา:1:13:52 น.  

 
ขอบคุณคะคุณ Playfulgirl (หน้าบานแต่เช้าเลยเรา)

have a great day คะ


โดย: M-i-am วันที่: 11 กันยายน 2550 เวลา:12:24:45 น.  

 
สวัสดีค่ะขอบคุณที่ไปเยี่ยมป้านะคะ


โดย: แป๋วภูเก็ต วันที่: 13 กันยายน 2550 เวลา:16:59:58 น.  

 
เข้ามาทักทายค่ะ ชีวิตทำงานที่นี่ก็เป็นอย่างนี้แหละ
วันนี้คนไข้ก็เกือบ"งับ"มือดิฉันไปค่ะ
โชคดีที่เค้าไม่มีฟันปลอมในปาก
ไม่อย่างงั้น ต้องฉีดยาหลายเข็มพร้อมกับตรวดเลือดแน่ๆ


โดย: แอม (schornstein ) วันที่: 13 กันยายน 2550 เวลา:20:21:38 น.  

 
หวัดดีจ้า น้องเอ็ม สาบายดีนะคะ.....



โดย: peenoynoi วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:3:23:07 น.  

 
หวัดดีคะ พี่น้อยหน่อย ... สบายดีคะ พี่อ่ะ??


โดย: M-i-am วันที่: 15 กันยายน 2550 เวลา:16:35:57 น.  

 
เข้ามาทักทายค่ะ ขอบคุณที่ไปแวะ blog ค่ะ ตอนนี้น้ำหนักประมาณ 44 กิโลค่ะ แบบพึ่งมาอยู่ใหม่ กินกะนอนเป็นหลัก ก็ได้ออกกำลังกายโดยการปั่นจักรยานค่ะ


โดย: Deedy79 วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:23:31:22 น.  

 
ชอบเพลงนี้เหมือนกันเลยเอ็ม..แต่เดี๋ยวนี้เปลี่ยนไปฟังเพลงโหมดรักๆและ ฮ่าๆ


โดย: LoveKittY วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:0:12:27 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

M-i-am
Location :
ตรัง Sweden

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




บล๊อกของคนตัวดำ ที่ใจไม่ดำคะ ..ขอเตือนว่าบล๊อกนี้ไม่มีสาระน่าาา จขบ. ทำเพราะความอยากล้วน ๆ ความรู้ไม่ค่อยแน่นเท่าไหร่ (ตอนเรียนก้อบ้าเล่นเน็ต ไม่ฟังครูเลย) แต่ความอยากมีเต็มร้อยคะ

Hej och välkommen hit, har du tur så finns det nånstan på svenska så att du kan läsa--hihi

Friends' blogs
[Add M-i-am's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.