ก็แค่Weblogดองๆทำเล่นไปเรื่อยแหละน่าของกรรมกรกระทู้ลงชื่อและเมล์ที่Blogนี้สำหรับผู้ที่ต้องการGmailครับ
เข้ามาแล้วกรุณาตอบแบบสอบถามว่าคุณตั้งหน้าตั้งตาเก็บเนื้อหาในBlogไหนของผมบ้างนะครับ
รับRequestรูปCGการ์ตูนไรท์ลงแผ่นแจกจ่ายครับ
ติดตามการเคลื่อนไหวของกรรมกรผ่านTwitter

เข้ามาเยี่ยมแล้วรบกวนลงชื่อทักทายในBlogไหนก็ได้Blogหนึ่งพอให้ทราบว่าคุณมาเยี่ยมแล้วลงสักหน่อยนะอย่าอายครับถ้าคุณไม่ได้เป็นหัวขโมยเนื้อหาBlog(Pirate)โจทก์หรือStalker

ความเป็นกลางไม่มีในโลก มีแต่ความเป็นธรรมเท่านั้นเราจะไม่ยอมให้คนที่มีตรรกะการมองความชั่วของ มนุษย์บกพร่อง ดีใส่ตัวชั่วใส่คนอื่น กระทำสองมาตรฐานและเลือกปฏิบัติได้ครองบ้านเมือง ใครก็ตามที่บังอาจทำรัฐประหารถ้าไม่กลัวเศรษฐกิจจะถอยหลังหรือประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย ได้เจอกับมวลมหาประชาชนที่ท้องสนามหลวงแน่นอน

มีรัฐประหารเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ขอให้มวลมหาประชาชนผู้รักประชาธิปไตยทุกท่าน จงไปชุมนุมพร้อมกันที่ท้องสนามหลวงทันที

พรรคการเมืองนะอยากยุบก็ยุบไปเลย แต่ึอำมาตย์ทั้งหลายเอ็งไม่มีวันยุบพรรคในหัวใจรากหญ้ามวลมหาประชาชนได้หรอก เสียงนี้ของเราจะไม่มีวันให้พรรคแมลงสาปเน่าๆไปตลอดชาติ
เขตอภัยทาน ที่นี่ไม่มีการตบ,ฆ่าตัดตอนหรือรังแกเกรียนในBlogแต่อย่างใดทั้งสิ้น
อยากจะป่วนโดยไม่มีสาระมรรคผลปัญญาอะไรก็เชิญตามสบาย(ยกเว้นSpamไวรัสโฆษณา มาเมื่อไหร่ฆ่าตัดตอนสถานเดียว)
รณรงค์ไม่ใช้ภาษาวิบัติในโลกinternetทั้งในWeblog,Webboard,กระทู้,ChatหรือMSN ถ้าเจออาจมีลบขึ้นอยู่กับอารมณ์ของBlogger
ยกเว้นถ้าอยากจะโชว์โง่หรือโชว์เกรียน เรายินดีคงข้อความนั้นเพื่อประจานตัวตนของโพสต์นั้นๆ ฮา...

ถึงอีแอบที่มาเนียนโพสต์โดยอ้างสถาบันทุกท่าน
อยากด่าใครกรุณาว่ากันมาตรงๆและอย่าได้ใช้เหตุผลวิบัติประเภทอ้างเจตนาหรือความเห็นใจ
ไปจนถึงเบี่ยงเบนประเด็นไปในเรื่องความจงรักภักดีต่อสถาบันฯเป็นอันขาด

เพราะการทำเช่นนี้รังแต่จะทำให้สถาบันฯเกิดความเสียหายซะเอง ผมขอร้องในฐานะที่เป็นRotational Royalistคนหนึ่งนะครับ
มิใช่Ultra Royalistเหมือนกับอีแอบทั้งหลายทุกท่าน

หยุดทำร้ายประเทศไทย หยุดใช้ตรรกะวิบัติ รณรงค์ต่อต้านการใช้ตรรกะวิบัติทุกชนิด แน่นอนความรุนแรงก็ต้องห้ามด้วยและหยุดส่งเสริมความรุนแรงทุกชนิดไม่ว่าทางตรงทางอ้อมทุกคนทุกฝ่ายโดยเฉพาะพวกสีขี้,สื่อเน่าๆ,พรรคกะจั๊ว,และอำมาตย์ที่หากินกับคนที่รู้ว่าใครต้องหยุดปากพล่อยสุมไฟ ไม่ใช่มาทำเฉพาะเสื้อแดงเท่านั้นและห้ามดัดจริต


ใครมีอะไรอยากบ่น ก่นด่า ทักทาย เชลียร์ เยินยอ ไล่เบี๊ย เอาเรื่อง คิดบัญชี กรรมกรกระทู้(ยกเว้นSpamโฆษณาตัดแปะรำพึงรำพัน) เชิญได้ที่ My BoardในMy-IDของกรรมกรที่เว็ปเด็กดีดอทคอมนะครับ


Weblogแห่งนี้อัพแบบรายสะดวกเน้นหนักในเรื่องข้อมูลสาระใช้ประโยชน์ได้ในระยะยาว ไม่ตามกระแส ไม่หวังปั่นยอดผู้เข้าชม
สำหรับขาจรที่นานๆเข้ามาเยี่ยมสักที Blogที่อัพเดตบ่อยสุดคือBlogในกลุ่มการเมือง
กลุ่มหิ้งชั้นการ์ตูนหัวข้อรายชื่อการ์ตูนออกใหม่รายเดือนในไทย
และรายชื่อการ์ตูนออกใหม่ที่ญี่ปุ่นในตอนนี้

ช่วงที่มีงานมหกรรมและสัปดาห์หนังสือแห่งชาติประจำครึ่งปี(ทวิมาส)จะมีการอัพเดตBlogในกลุ่มห้องสมุดรวมสาระอุดมปัญญา
และหิ้งชั้นการ์ตูนของกรรมกรกระทู้


Hall of Shame กรรมกรมีความภูมิใจที่ต้องขอประกาศหน้าหัวนี่ว่า บุคคลผู้มีนามว่า ปากกาสีน้ำ......เงิน หรือ กลอน เป็นขาประจำWeblogแห่งนี้ที่เสพติดBlogการเมืองและใช้เหตุวิบัติอ้างเจตนาในความเกลียดชังแม้วเหลี่ยมและความเห็นใจในสถาบัน เบี่ยงประเด็นในการแสดงความเห็นเป็นนิจ ขยันขันแข็งแบบนี้เราจึงขอขึ้นทะเบียนเขาคนนี้ในหอเกรียนติคุณมา ณ ที่นี้ จึงประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน

Group Blog
นิยายดองแต่งแล่นบันทึกการเดินทางของกรรมกรกระทู้คำทักทายกับสมุดเยี่ยมพงศาวดารมหาอาณาจักรบอร์ดพันทิพย์สาระ(แนว)วงการการ์ตูนมารยาทในสังคมออนไลน์ที่ควรรู้แจกCDพระไตรปิฎกฟรีรวมเนื้อเพลงดีๆจากดีเจกรรมกรกระทู้รวมแบบแผนชีวิตของกรรมกรกระทู้ชั้นหิ้งการ์ตูนของกรรมกรกระทู้ภัยมืดของโลกออนไลน์เรื่องเล่าในโอกาสพิเศษห้องสมุดรวมสาระอุดมปัญญาของกรรมกรกระทู้กิจกรรมของกรรมกรกระทู้กับInternetคุ้ยลึกวงการบันเทิงโทรทัศน์ตำราพิชัยสงครามซุนวูแฟนพันธ์กูเกิ้ลหน้าสารบัญคลังเก็บรูปกล่องปีศาจ(ขอPasswordได้ที่หลังไมค์)ลูกเล่นเก็บตกจากเน็ตสาระเบ็ดเตล็ดรู้จักกับงานเทคนิคการแพทย์ของกรรมกรรวมภาพถ่ายโดยช่างภาพกรรมกรรวมกระทู้ดีๆการเมือง1กรรมกรกับโรคAspergerรวมกระทู้ดีๆการเมือง2ความเลวของสื่อความเลวของพรรคประชาธิปัตย์ความเลวของอำมาตย์ศักดินาข้อมูลลับส่วนตัวกรรมกรที่ไม่สามารถเผยได้ในการทั่วไปข้อเท็จจริงเกี่ยวกับวัดพระธรรมกายรวมบทความเกี่ยวกับเศรษฐกิจการเงินเจาะฐานการเมืองท้องถิ่น

ถึงผู้ที่ต้องการขอpasswordกล่ิองปีศาจหรือFollowing Userใต้ดินเพื่อติดตามข่าวการอัพเดตกล่องปีศาจและดูpasswordมีเงื่อนไขว่ากรุณาแจ้งอายุ ระดับการศึกษาหรืออาชีพการงาน และอำเภอกับจังหวัดของภูมิลำเนาที่คุณอยู่ เป็นการแนะนำตัวท่านเองตอบแทนที่ผมก็แนะนำตัวเองในBlogไปแล้วมากมายกว่าเยอะ อีกทั้งยังเก็บรายชื่อผู้เข้ามาเยี่ยมGroup Blogนี้ไปด้วย
ถ้าอยากให้คำร้องขอpasswordหรือการFollowing Userใต้ดินผ่านการอนุมัติขอให้อ่านBlogข้างล่างนี่นะครับ
ข้อแนะนำการเขียนProfileส่วนตัว

อยากติดตั้งแถบโฆษณาแนวนอน ณ ที่ตรงนี้จังเลยพับผ่าสิเมื่อไหร่มันจะยอมให้ใช้Script Codeได้นะเนี่ย เพราะคลิกโฆษณาที่ได้มาตอนนี้ได้มาจากWeblogของผมที่Exteen.comซึ่งทำได้2-4คลิกมากกว่าที่นี่ซึ่งทำได้แค่0-1คลิกซะอีก ทั้งๆที่ยอดUIPที่นี่เฉลี่ยที่400กว่าแต่ของExteenทำได้ที่200UIP ไม่ยุติธรรมเลยวุ้ยน่าย้ายฐานจริงๆพับผ่า
เนื่องจากพี่ชายของกรรมกรแนะนำW​eb Ensogoซึ่งเป็นWebขายDeal Promotion Onlineสุดพิเศษ ซึ่งมีอาหารและของน่าสนใจราคาถูกสุดพิเศษให้ได้เลือกกัน ใครสนใจก็เชิญเข้ามาลองชมดูได้ม​ีของแบบไหนที่คุณสนใจบ้าง

อาหารการกินของกรรมกรกระทู้

ในช่วงเช้าวันธรรมดานี่ตอนเช้าถ้าไม่มีแม่ช่วยทำให้ ผมก็คงต้องออกไปกินข้างนอกละครับ อาหารที่แม่ทำตอนเช้าก็มักจะเป็นไข่เจียวผสมแครอทหรือไม่ก็ถั่วฝักยาวหั่นเป็นชิ้น และก็อาหารจืดๆอย่างแกงจืดเต้าหู้ จับฉ่าย
ช่วงเช้านี่ไม่ควรกินอาหารที่มีรสชาติเผ็ดร้อน เนื่องจากช่วงเวลาตรงนี้เราไม่ควรจะเรียกเหงื่อก่อนที่จะได้ทำงาน
มาถึงมื้อกลางวันผมชอบไปกินที่โรงอาหารอาคารวิทยกิตติ์ ซึ่งก็หนีไม่พ้นเมนูสิ้นคิดอย่างข้าวราดผัดกะเพราใข่ดาวนั้นละครับ จานละ16บาท บางครั้งผมก็ไปสั่งข้าวผัดไข่ไม่ใส่ผักใส่แต่ผักชี แตงกวา ต้นหอม ครับจานละ20บาทแถวโรงอาหารของโรงพยาบาลตำรวจนั้นละ
พอตกค่ำกลับถึงบ้านก็แล้วแต่แม่ละครับว่าจะทำอาหารอะไรให้กินเหลือทิ้งไว้ให้ ถ้าไม่มีอะไรกินก็ยังมีแผงลอยขายผัดไทยแถวปากซอยให้สั่งห่อละ20บาทไปกินที่บ้านก็ได้ หาเงินได้เองแล้วนิ

ถ้าเป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ช่วงมื้อเที่ยงก็อาหารยอดฮิตของคนถังแตก มาม่านั้นเองละครับ ผมชอบรสต้มยำกุ้งน้ำข้น กินทีไรถ่ายออกมาปวดแสบปวดร้อนทุกทีสิน่า
ส่วนมื้อเย็นช่วงวันหยุดอันนี้ได้มีโอกาสเจอหน้ากันทั้งครอบครัวพ่อแม่ลูก ก็มักจะไปกินข้าวนอกบ้านกันโดยส่วนใหญ่มักจะไปกินที่ศูนย์อาหารพุงกาง ห้างคาร์ฟูร์รัชดานั้นเองครับ
อาหารที่ผมชอบไปสั่งกินก็มีข้าวหมู-เนื้อเกาหลีจานละ30บาทของร้านสกายลาร์ค ,ก๋วยเตี๋ยวเรือเส้นเล็ก ลูกชิ้นเนื้อจานละ20บาทร้านก๋วยเตี๋ยวเรืออยุธยา หรือไม่ก็ข้าวหมูย่างราดน้ำจิ้มจานละ25บาทร้านข้าวมันไก่ ส่วนตัวพ่อแม่ก็ชอบสั่งข้าวแดงต้มกินกับผัดผักทั้งหลายเช่น ซีเซ็กฉ่าย จับฉ่าย ฯลฯ นอกจากนี้ก็มีหมูผัดรสเค็ม(เขาเรียกว่าอะไรหว่า) ถ้ากินที่นี่รวมกัน3คนมื้อหนึ่งยังไม่ถึง150บาทเลยครับ
มาถึงของหวานของโปรดก็หนีไม่พ้นไอศกรีมช็อกโกแลตชิป2ลูกใหญ่ๆ ถ้วยละ15บาท นุ่มหวานใช้ได้
มื้อเย็นนอกบ้านมีหลายหนไปกินข้าวเหนียวไก่ย่าง ส้มตำ หมูน้ำตก ยำปลาดุกฟู กันที่ร้านลาบอุดรโภชนา ใกล้ๆบิ๊กซีวงศ์สว่างนั้นละ ไก่ย่างข้าวเหนียวจิ้มแจ่วรสชาติอร่อยร้อนแรงกำลังดีเลย
แต่เมื่อ10กว่าปีก่อนเราเคยกินข้าวสวย กับหมูกรอบ จับฉ่าย ต้มยำกุ้ง และผัดหอยลาย ที่ร้านแถวตลาดสดแฟลตดินแดงในตอนนั้นผมซึ่งไม่ชอบผักเลยเมื่อได้กินจับฉ่ายก็ทำให้รู้สึกว่าอร่อยจนทานเข้าไปเท่าไหร่ก็ได้ เป็นต้มผักที่ผมชอบที่สุดในบรรดาต้มผักทั้งหมด ถ้าจะต้องทำตามสโลแกนผักครึ่งหนึ่งอย่างอื่นครึ่งหนึ่งเนี่ย ต้องมีจับฉ่ายอยู่ในเมนูแน่นอน

อาหารที่ว่ามานี่เนื่องจากผมมิใช่นักชิมจึงไม่อาจพรรณนารสชาติมาให้ท่านผู้อ่านเข้าใจได้ และที่ผ่านมาผมและครอบครัวแทบไม่เคยเปลี่ยนแนวการกินหันไปกินอาหารอย่างพวกบุฟเฟ่หมูกระทะ ภัตตาคารอาหารชั้นนำ หรือแม้แต่ฟาสต์ฟู้ด ฯลฯ กันสักเท่าไหร่เนื่องจากค่าใช้จ่ายอาหารพวกนี้ค่อนข้างแพง และรสชาติมักจะไม่หนีห่างกันสักเท่าไหร่
ซึ่งมาถึงตอนนี้ผมเองอยากจะเปลี่ยนที่กินนอกบ้านนอกเหนือจากที่กินมานี่เหมือนกัน แต่ก็กลัวว่าสั่งมาแล้วจะกินอะไรไม่ได้สักกะอย่างนี่สิ คงต้องไปขอความช่วยเหลือจากคนในโต๊ะจตุจักรสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน




 

Create Date : 25 กุมภาพันธ์ 2548    
Last Update : 25 กุมภาพันธ์ 2548 17:22:14 น.
Counter : 285 Pageviews.  

มุมมองขอบข่ายลำดับการเรียนรู้ของกรรมกรกระทู้

การเรียนรู้ไม่มีวันสิ้นสุดตราบใดที่เรายังมีชีวิตเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏอยู่
คำกล่าวนี้ยังเป็นจริงเสมอ เพราะเราเกิดมีความไม่รู้(อวิชชา)อยู่กับตัว ทำให้เกิดความคิดปรุงแต่ง(สังขาร)นำไปสู่ความรู้สึก(วิญญาณ) เกิดทางแห่งการเรียนรู้เพื่อขจัดความไม่รู้อย่าง(สฬายตนะ(สฬ+อายตนะ))ได้สัมผัส(ผัสสะ)เกิดเวทนา ตามด้วยความอยาก(ตัณหา) ก่อเกิดอุปาทาน ภพ ชาติ ชรามรณะ
ทั้งหมดนี้คือปฏิจสมุทบาท วงจรการเวียนว่ายตายเกิดที่พระพุทธองค์ท่านสอนไว้ วิชาการต่างๆที่เราเรียนรู้มานั้นก็เป็นส่วนหนึ่งกฏเกณฑ์แห่งธรรมชาติที่ศาสนาพุทธเข้ามามีเอี่ยวได้เช่นกัน

ช่วงที่ผมยังเป็นเด็กอยู่นั้น ผมไม่ค่อยสนใจเรื่องเรียนอาจจะเพราะว่าเมื่อเรายังเด็กคงจะสงสัยอยู่ว่า เราจะเรียนรู้ไปเพื่ออะไร ก็มันไม่เห็นจะสนุกเหมือนการเล่นเกม ดูการ์ตูนหรืออย่างอื่นตรงไหนเลย
เพราะแบบนั้นมั๊งผมถึงเรียนได้คะแนนไม่ดีเอาซะเลยในช่วงป.1-3 ปี2531เมื่อผมขึ้นป.4 ผมได้อ่านหนังสือการ์ตูนความรู้ของซีเอ็ดยูเคชั่น ลิขสิทธิ์จากสำนักพิมพ์Gakken ซึ่งแม่ซื้อมาให้2ชุดใหญ่ชุดละ9เล่มรวมแล้วก็18เล่มด้วยกัน ทำให้ผมรู้ว่าการเรียนรู้นั้นสามารถทำให้มันเป็นเรื่องสนุกและน่าติดตามได้เหมือนการ์ตูนหลายๆเรื่องที่มีให้อ่านในตอนนี้เหมือนกัน ทำให้ผมเริ่มหันมาสนใจการเรียนมากขึ้น
โดยเฉพาะคณิตศาสตร์เพียงแค่ใช้ความเข้าใจเพียงนิดเดียวก็สามารถทำโจทย์ออกมาได้อย่างสบายๆแล้วครับ วิชานี้เราเอามาใช้ในคำนวณตัวเลขบัญชีการเงินในองค์กรธุรกิจซึ่งคอยเลี้ยงชีพเรา
ส่วนภาษาไทย สังคมนั้นคะแนนออกมาไม่ดีเท่าไหร่แต่ในช่วงหลังเมื่อไม่นานมานี่เมื่อได้ลองอ่านหนังสือตีแผ่ประวัติศาสตร์โดยเฉพาะนิตยสารต่วยตูนมันก็ทำให้ผมหันมาสนใจศาสตร์พวกนี้ได้เช่นกัน รวมไปถึงศาสตร์วัฒนธรรมซึ่งเป็นรากเหง้าของสังคมและประวัติศาสตร์ด้วย เพราะประวัติศาสตร์ต้องดำเนินภายใต้กฏเกณฑ์การเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรม ศาสนา จิตวิทยาความสัมพันธ์ เศรษฐกิจ ฯลฯ ทุกอย่างล้วนแต่มีความเกี่ยวพันกันหมดแยกกันมิได้เลย
ต่อมาพูดถึงวิทยาศาสตร์มั่ง เราเริ่มเรียนกันจริงๆก็ประมาณ ป.5 ช่วงนั้นผมไม่ค่อยสนใจมันสักเท่าไหร่มาสนใจจริงจังก็ตอนม.2 ช่วงนั้นผมได้คะแนนวิทยาศาสตร์ดีมากเลย คาดว่าผมคงได้อิทธิพลจากการ์ตูนความรู้วิทยาศาสตร์อยู่พอสมควรเหมือนกันเลย
พอได้เรียนฟิสิกส์ เคมี และชีวะได้คล่องเลยเมื่อเข้าเรียนในม.ปลาย ช่วงนี้แม่ผมเริ่มซื้อหนังสือคู่มือเตรียมสอบมากมายซึ่งผมก็ได้ฟรีจากโปรโมชั่นการนำชีทข้อสอบวิชาฟิสิกส์ของโรงเรียนแยกตามระดับชั้น สถานศึกษา ปีการศึกษาเป็นชุดๆ ไปแลกหนังสือกับอาจาร์ยที่ศูนย์แอพพลายฟิสิกส์ซึ่งมีคู่มือเตรียมสอบหลายวิชาของสำนักพิมพ์ไฮเอ็ดออกขายหลายเล่มเลย ซึ่งผมก็ได้ข้อสอบจากโรงเรียนคุณแม่และของโรงเรียนผมเองไปแลกได้หนังสือมาหลายเล่มเลย ผมก็เลยกลายเป็นคนบ้าสะสมหนังสือสาระนับแต่นั้นมา
เมื่อเข้ามหาวิทยาลัยได้ผมเริ่มบ้าซื้อสะสมหนังสือสาระอุดมปัญญา โดยเฉพาะหนังสือของรีดเดอร์ไดเจสท์ราคาเล่มละเป็นพันขึ้นนับถึงตอนนี้ก็10เล่มขึ้นไปแล้วครับ เนื้อหาก็หลากหลายกันไป
หนังสือเกี่ยวกับการลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ ผมเพิ่งหันมาสนใจในเรื่องนี้เมื่อเห็นว่าเราเองก็อยากจะรวยล้นฟ้า มีเงินใช้ซื้อโน่นซื้อนี่ได้ แน่นอนมันก็ต้องเอาไปลงทุนสิ ซื้อหุ้นในตลาดหลักทรัพย์สิง่ายสุดแล้ว ได้ผลตอบแทนสูงกว่าดอกเบี๊ยในธนาคารซะอีก แต่มันไม่ง่ายยังงั้นนะสิ เพราะถ้าเกิดผิดพลาดธุรกิจล้มขึ้นมาเงินที่เราลงไว้ก็จะสูญหายไปทั้งหมด จะลงทุนอะไรต้องมีหลักการโดยเฉพาะเรื่องเศรษฐศาสตร์ การบริหารธุรกิจ บัญชีพาณิชย์ เข้ามามีเอี่ยวจนได้ ซึ่งเรื่องนี้ก็น่าเรียนรู้ไว้ใช้ในอนาคตข้างหน้าเช่นกัน
หนังสือคอมพิวเตอร์ เนื่องจากว่าวงการนี้มีความเจริญก้าวหน้าไปอย่างมากมายในเวลาแค่ไม่กี่สิบปีเท่านั้น ทำให้หนังสือที่ซื้อไปหมดคุณค่าภายในเวลาไม่นาน ผมเลยเลิกซื้อหนังสือประเภทนี้ไปเลยหลังจากที่เคยบ้าซื้อมาในช่วงที่ยังอยู่ม.ปลาย จะซื้อเฉพาะที่เป็นสาระสำคัญที่ใกล้ตัวเราเท่านั้น ส่วนเรื่องการใช้โปรแกรมอันนั้นผมจะไม่ซื้อเลย เพราะโปรแกรมมีการเปลี่ยนแปลงได้ง่ายและรวดเร็วมากครับ
หนังสือทำอาหารของสำนักพิมพ์แม่บ้านอีกหลายสิบเล่ม เนื่องจากชีวิตคนเราอยู่ได้ด้วยอาหาร ศาสตร์แห่งการทำอาหารจึงต้องเข้ามามีบทบาทตรงนี้แม้ว่าเราจะไม่ชอบทำอาหารนักก็ตาม ควรจะเรียนรู้ไว้สักหน่อยก็ยังดีนา เรื่องนี้เพิ่งตามซื้อเก็บมาหลังจากทำงานหาเงินได้แล้วละครับ
เรื่องของหนังสือไว้รออ่านในแผนการWeblogครั้งต่อไปละกันนะครับ เพราะมีเก็บไว้เยอะจนชั้นหนังสือจะรับไม่ไหวแล้วละครับ
ช่วงที่เข้ามหาวิทยาลัยได้ แรกๆผมเคยเรียนวิศวะอยู่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ แต่หลังๆผมถึงได้ทราบว่าสมองผมเริ่มจะถูกใช้งานหนักมากโดยเฉพาะในเรื่องการคำนวณอย่างกลศาสตรฺวิศวกรรม วิเคราะห์วงจรไฟฟ้าอิเล็คทรอนิคส์ จนรับไม่ไหวเรียนมาได้2-3ปี ผมก็ต้องลาออกมาแล้วหันไปเลือกเรียนวิชาเนื้อหาเบาๆเน้นปฏิบัติอย่างสหเวชศาสตร์(เทคนิคการแพทย์)ไปซึ่งก็ได้ประสบการณ์กันไปคนละแบบ
เทคนิคการแพทย์นั้นเป็นวิทยาศาสตร์สาขาเกี่ยวกับสุขภาพร่างกายมนุษย์ในเรื่องของการตรวจทางห้องปฏิบัติการหาสาเหตุของการเกิดโรคจากในเลือด ปัสสาวะ อุจจาระ ด้วยกระบวนการทางเคมี(หาปริมาณของสารในร่างกาย เพื่อดูความผิดปกติ) วิทยาภูมิคุ้มกัน(ตรวจหาสารหรือเชื้อโรคจากการจับกันโดยจำเพาะของโปรตีนภูมิคุ้มกันในร่างกาย) และ จุลชีววิทยา(เพาะเชื้อจากสิ่งส่งตรวจเพื่อระบุชื่อและชนิดของตัวเชื้อก่อโรค)
เมื่อทำงานหาเงินได้คราวนี้ละเลยถือโอกาสกว้านซื้อการ์ตูนดังๆเนื้อหาดีๆที่ชื่นชอบ รวมถึงหนังสือสาระอื่นๆ

ผลการเรียนของผมนั้นไม่ถือว่าเก่งมากถึงระดับผู้เชี่ยวชาญ เซียนเกรดเฉลี่ยระดับ3.5ขึ้นไปนั้นเลย
อาจเป็นเพราะผมไม่ค่อยชอบสนใจจนถึงขั้นแตกฉานลึกซึ้งนักเหมือนกับคนที่ขุดดินหาสมบัติจนได้หลุมลึกแล้วแต่ตัวเองกลับพอใจที่จะขุดต่อไป เพราะจะได้เจอกับสมบัติที่ตัวเองชอบและต้องการ
ในขณะที่ผมกลับเบื่อหน่ายที่จะเรียนรู้สาระในระดับแตกฉานถึงแก่น เสมือนคนที่ขุดดินไปลึกพอสมควรก็เริ่มเบื่อหน่ายเพราะเมื่อได้สมบัติมาพอสมควรในช่วงตื้นๆแล้ว ลึกลงไปกลับหาสมบัติเจอได้ยากมากขึ้น ก็เริ่มหันมาขุดหลุมอื่นๆตามมาแต่ดูแล้วก็ไม่เป็นหลุมเอาซะเลย เหมือนเอาจอบถากขูดดินในแนวกว้างออกไปทีละนิดๆเนื่องจากต้องการสมบัติหลายๆชิ้นแตกต่างกันไปให้ได้จำนวนมากๆ ในเวลาที่รวดเร็วและความพยายามไม่มากจนเกินไป แม้ว่าสมบัติพวกนั้นหลายคนไม่ได้ใช้ แต่ก็มีอีกหลายคนเขาใช้กัน ถ้าเราตั้งใจจะใช้สมบัตินั้นในอนาคตเราก็สามารถหยิบเอามาใช้ได้เลย พอใจเมื่อไหร่เราก็ค่อยๆถากมันไปลึกลงไปเรื่อยๆซึ่งแบบนี้ใช้เวลานานมากครับกว่าจะแตกฉานในเรื่องใดเรื่องหนึ่งได้
การทำแบบนี้แม้จะทำให้เราคิดทำอะไรก็ได้ผลไม่ดีอยู่เรื่อยไปเหมือนคนจับปลาสองมือ แต่ผมกลับสนุกที่จะทำเช่นนั้นครับ ชีวิตมีรสชาติไม่น่าเบื่อด้วย
และเรื่องบางเรื่องนั้นรู้แค่ไหนจึงจะเพียงพอไม่จำเป็นต้องเจาะลึกลงไปมากนัก เราสนใจแค่นั้นก็เท่านั้นละอยู่ที่ความชอบนะ
ใครจะเป็นอย่างผมละก็ให้แน่ใจว่าจะไม่ทำให้เป้าหมายในชีวิตหรือหนทางข้างหน้าต้องพังทลายลงไปซะก่อนนะครับ
รู้สึกว่าผมยังเรียบเรียงเนื้อหาของหัวข้อBlogนี้ได้ไม่เป็นที่น่าพอใจเท่าไหร่ ผมอาจจะมีการแก้ไขปรับปรุงเพื่อความเหมาะสมในโอกาสต่อไปครับ




 

Create Date : 02 กุมภาพันธ์ 2548    
Last Update : 3 กุมภาพันธ์ 2548 18:11:42 น.
Counter : 219 Pageviews.  

สภาพสังคมความเป็นไปที่บ้านเกิดอุทัยธานี

อุทัยธานีโดยดั้งเดิมเป็นที่ตั้งของชุมชมเล็กๆริมฝั่งแม่น้ำสะแกกรัง ซึ่งต้นน้ำจริงๆที่เทือกเขาในนครสวรรค์ได้แห้งขอดไปหมดแล้วที่มีน้ำอยู่ได้ก็ไหลมาจากแม่น้ำเจ้าพระยานี่แหละครับ
ปกติแล้วชุมชนเมืองโดยทั่วไปนั้นมักจะตั้งอยู่ริมแม่น้ำมาแต่ดั้งเดิมแล้ว ถ้าไม่เชื่อคุณก็ไปลองพลิกแผนที่ดูตัวเมืองสำคัญๆทุกเมืองดูสิครับ นั้นก็เพราะมนุษย์เริ่มต้นชุมชนกันด้วยการเพาะปลูกทำกสิกรรมกันมาแต่ครั้งโบราณแล้ว และน้ำเป็นปัจจัยสำคัญยิ่งต่อการเพาะปลูกอย่างที่เราทราบกันดีอยู่แล้ว จากนั้นความเจริญอย่างอื่นๆถึงจะตามมาได้ครับ นอกจากนี้เมืองที่ความเจริญมากขึ้นไปอีกยังต้องอยู่ติดทะเลเพื่อจะได้ติดต่อค้าขายทางเรือสำเภาสร้างเศรษฐกิจของชุมชนเมืองให้เจริญก้าวหน้าได้ เนื่องจากทางบกนั้นต้องเจอกับทะเลทรายบ้าง ภูเขาบ้าง ทะเลสาปแม่น้ำ ป่าบ้างทำให้การเดินทางไปยังต่างแดนนั้นทำได้ยากยิ่ง ทั้งยังเป็นพรมแดนธรรมชาติที่เป็นตัวกำหนดพรมแดนของอารยธรรมในแต่ละท้องที่ด้วย
และเมืองนั้นมักจะมีการขยายตัวไปทางทิศตะวันออกแทบจะทุกเมือง ทำไมนะเหรอครับ ก็เพราะว่ามนุษย์นั้นเวลาตื่นแต่เช้าแล้วก็ออกเดินทางมาทำงานข้างนอกเนี่ยแหละ มักจะต้องแข่งกับตะวันแทนที่จะสู้กับตะวัน ซึ่งก็หมายความว่าเมื่อคนเราตื่นเช้าออกเดินทางก็ต้องเดินออกไปทำงานทางทิศตะวันตกเพื่อที่ว่าแสงอาทิตย์จะได้ไม่แยงตามากๆเวลาเดินทางยังไงละครับ ดังนั้นคนในชุมชนจึงมักจะปลูกบ้านเรือนตัวเองไว้ทางทิศตะวันออกของใจกลางเมืองครับ
เหอะๆ โม้สาระออกทะเลไปไกลเลยเข้าเรื่องดีกว่า อุทัยธานีนั้นแปลกหน่อยตรงที่เมืองตั้งอยู่ทางตะวันตกของฝั่งแม่น้ำครับ เนื่องจากที่ดินฝั่งตะวันออกนั้นคือเกาะเทโพที่มักจะโดนน้ำท่วมเมื่อถึงฤดูน้ำหลากเพราะเป็นที่ต่ำนั้นแหละครับ และด้วยสาเหตุนี้เมืองอุทัยธานีจึงไม่ค่อยเจริญมากเท่าไหร่เมื่อเทียบกับเมืองใหญ่ๆที่อยู่ใกล้กันอย่างนครสวรรค์ซึ่งมีชัยภูมิดีกว่ามาก
พูดถึงสภาพของตัวเมืองตั้งแต่อดีตเมื่อช่วงที่ผมยังเด็กมาจนถึงตอนนี้แทบจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรไปมากครับ ตลาดสดก็ยังเหมือนเดิมร้านโชห่วยขายของเก่าๆแก่ๆก็ยังอยู่เหมือนเดิม แม้จะมี7-11เปิดอยู่ตรงหัวมุมวงเวียนใกล้ๆทางเข้าตลาดสดก็เหอะ และก็มีร้านเช่าการ์ตูน ร้านอินเตอร์เน็ตเหมือนที่กรุงเทพ นอกจากนี้ก็ร้านไอศกรีมเพียงแห่งเดียวในเมืองอย่างชื่อร้านลำไย ก็ขายไอศกรีมตกแต่งเหมือนสเวนเซ่นหรือบาสกิ้นร็อบบินแต่ราคาถูกมากๆเลย ผมชอบไปกินหลังอาหารเย็นประจำเลย
พอถึง2ทุ่มตัวเมืองก็เงียบแล้วครับ รถราวิ่งน้อยมากจนน่าเอาจักรยานมาขี่เที่ยวเมืองเล่นยังได้เลย โรงแรมในเมืองก็มีอยู่2ที่คือที่ใกล้ๆสถานีขนส่ง เป็นโรงแรมเพิ่งสร้างใหม่ ส่วนอีกที่หนึ่งอยู่ไม่ห่างจากตลาดสดเท่าไหร่แต่สร้างมาก่อนผมจะเกิดซะอีกฮะ
ก็ขอจบเรื่องเกี่ยวกับตัวเมืองอุทัยฯไว้แค่นี้ละครับ




 

Create Date : 18 มกราคม 2548    
Last Update : 18 มกราคม 2548 16:50:53 น.
Counter : 285 Pageviews.  

ชีวิตที่พอเพียงของกรรมกรกระทู้

มาตรฐานความสบายของมนุษย์นั้น อันที่จริงมันก็ไม่เหมือนกันเอามาเปรียบเทียบกันมิได้อยู่แล้ว
เรื่องของการหาความสุขกับการใช้จ่ายเงินนั้นเป็นเรื่องที่มาคู่กันอยู่เรื่อยๆ โดยเฉพาะเกมออนไลน์ซึ่งเสียไปกับค่าชั่วโมงการเล่นกับค่าเน็ต
นอกจากนี้ก็มีสารพัดธุรกิจที่เรียกเงินในกระเป๋าของคนมีเงินแบบฟุ่มเฟือยทั้งส่งSMSชิงรางวัล ,โทร.1900ฯ ,โหลดWallpaper Ringtone Screensaver Javagame ,เสื้อผ้ารองเท้าแฟชั่นหลากสไตล์ ,ซอฟท์เกมทั้งของPlay Station2 Gameboyadvance X-Box
นอกจากนี้ก็มีอาหารประเภทFast foodขนมปังซึ่งก็ถือกันว่าเป็นอาหารขยะ(Junk food)ดีอยู่แล้วทั้ง Mc.Donald ,KFC ,Pizzahut ,The Pizza ,Mr.Donut ,Dunkin Donut

เกมออนไลน์นั้นผมรู้สึกไม่ค่อยดีนักเมื่อคนมาร้องเรียนทางกระทู้ในบอร์ดเยาวชนใหญ่ๆว่าโดนแฮคขโมยของที่เก็บสะสมมาทั้งหมดบ้าง ใช้โปรแกรมบอทช่วยเล่นบ้าง หรือแม้แต่ขายของหรือIDตัวละครในเกมด้วยเงินจริงๆ อย่างนี้เป็นต้น ซึ่งส่วนตัวผมเห็นว่าการเล่นเกมตรงนี้ไร้แก่นสารในชีวิตมากครับ เอาเวลาไปทำอย่างอื่นที่มันมีประโยชน์จะดีกว่า
ผมเองเคยเล่นเกมROมาก่อนจนกระทั่งมันเริ่มเก็บเงินเมื่อปลายก.พ.46ก็เลิกไป

แฟชั่นตามกระแสนิยม ไม่ว่าจะเป็นการโหลดWallpaper Ringtone Screensaver Javagame พวกนี้โดยรวมแล้วมันก็คือแฟชั่นมือถืออวดโก้ให้ใครเขารู้กันทั่วว่าตัวเองทันกระแสIntrend ซึ่งถ้าโหลดมาใช้เพื่อประดับให้เข้ากับตัวเองจริงๆเพียงไม่กี่ลายก็แล้วไปครับ แต่ถ้าใช้ๆแล้วอยู่เกิดเบื่อขึ้นมามันก็ต้องหาของใหม่ก็ต้องไปโหลดของใหม่แล้วก็ต้องเงินเพิ่มอีกเป็นวัฏจักรแบบเนี่ยไม่รู้จักจบสักที เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายก็เช่นกันครับ ถ้ามันไม่ทำให้ตัวเองดูแปลกแยกจากคนรอบข้างมากจนเกินไปนักละก็ใส่ๆชุดเดิมไปเถอะครับอย่าเป็นคนประเภทซื้อง่าย หน่ายเร็วตามกระแสนิยมจะดีกว่าฮะ การตามกระแสนิยมจนเกินไปอาจผลาญเงินกระเป๋าท่านอย่างน่าเสียดาย
มือถือนั้นจริงๆก็มีไว้ใช้แค่ติดต่อฉุกเฉิน ตามตัวพูดคุยกันได้ถึงตัวตรงๆในตอนแรกๆ แต่หลังๆมือถือมีOptionอื่นๆดึงดูดใจมากมายไม่ว่าจะเป็นเกม เปลี่ยนเสียงเรียกเข้า(Ringtone) รับส่งข้อความตัวอักษร เครื่องคิดเลข นาฬิกา โอนสาย ถ่ายรูป เล่นWap GPRSฯลฯ ซึ่งก็อัพเดตไปอย่างรวดเร็วไม่แพ้คอมพิวเตอร์เลย
ซึ่งแนะนำว่าซื้อเท่าที่จำเป็นจะใช้ และคุ้มค่ากับเงินที่เสียไปจะดีกว่านะครับ คอมพิวเตอร์ก็เช่นกัน

เกมคอนโซล ทั้งPlay Station2 Gameboyadvance X-Box พวกนี้ถ้าโลกนี้ไม่มีInternetละก็ผมอาจจะยังเล่นเกมพวกนี้อยู่ก็ได้ ปัจจุบันถ้าให้ผมกลับมาเล่นเกมพวกนี้อีกครั้งผมก็เริ่มเล่นไม่ถูกแล้วละ
เนื่องจากผมเป็นคนชอบแก้เซ็งหาความสนุก ความสนใจให้กับตัวเองอย่างมีประโยชน์ไม่ไร้แก่นสารให้ชีวิตโดยไม่ต้องเสียเงิน โดยเฉพาะการตอบกระทู้ออกความเห็นสาระดีๆช่วยเหลือคนในโลกออนไลน์ อ่านสาระและความเฮฮาผ่านทางกระทู้และความเห็นดีๆจากสมาชิก เท่านี้ก็มีความสุขแล้วครับ
นอกจากนี้ก็มีหนังสือโดยเฉพาะการ์ตูนที่ให้สาระแง่คิดและความสนุก เสริมเติมจินตนาการให้กับผู้อ่านเอาไปใช้ประโยชน์ในการแต่งเรื่องสนุกๆในสไตล์ของตัวเองได้
เมื่อมีการ์ตูนเรื่องใหม่ๆออกวางแผง แรกๆผมจะลองเช่าอ่านดูก่อน บางเรื่องถ้าเนื้อหาดีมากโดนใจก็ซื้อมาเก็บสะสมซะเลย บางเรื่องถ้าเนื้อหายังไม่ถึงขั้นก็จบแค่ที่การเช่านั้นละครับ

บันเทิง ผมสนใจโทรทัศน์ซึ่งหาดูได้ฟรีๆแน่นอนอยู่แล้วไม่เสียเงินเหมือนภาพยนตร์ อีกทั้งดูภาพยนตร์ที่เคยฉายไปแล้วทางนี้ได้เช่นกัน ช่วงนี้ผมเริ่มอิ่มตัวกับบันเทิงทีวีในยุคนี้โดยเฉพาะละครยุคก่อนที่เฮียสรยุทธจะลาออกจากเนชั่นแล้วมาทำเรื่องเล่าเช้านี้ กับ ถึงลูกถึงคน ปลุกปั่นกระแสคนดูโทรทัศน์อยู่แม้ในตอนนี้
หันมาสนใจอ่านหนังสือแนวสาระประโยชน์มากขึ้น จากที่เคยเบื่อนิยายหนังสือ ตอนนี้กลับซื้ออ่านและสะสมนิยายแนวสืบสวนสาระของแดนบราวน์ทั้ง3เรื่อง

อาหารการกิน ผมก็เหมือนหลายๆท่านที่ชอบกินอาหารตรงที่รสชาติทั้งๆที่รู้ว่ามันให้คุณค่าทางอาหารกับร่างกายเราไม่คุ้มกับเงินที่เสียไปเลย
อีกทั้งถ้ากินสะสมมากไปก็จะกลายเป็นโรคอ้วนเป็นปัญหาต่อสุขภาพอีก เผลอๆจะพ่วงโรคมะเร็งจากสารปรุงแต่งแปลกๆที่ร่างกายไม่เคยได้รับมาก่อนเข้าไปอีกคราวนี้ได้ตายผ่อนส่งแน่ๆเลย
ซึ่งผมจะใช้เงินซื้ออาหารที่ตัวเองชอบกินแค่พอรู้สึกอิ่มท้องเท่านั้นละครับ และพยายามปรับนิสัยหาผักที่ตัวเองกินได้โดยไม่กระดากลิ้นมากินให้เยอะๆ ถึงจะไม่มากเป็นครึ่งหนึ่งของที่กินไปอย่างที่เขารณรงค์ ผักครึ่งหนึ่งอย่างอื่นครึ่งหนึ่ง นั้นละครับ

น้ำ ไฟฟ้า โทรศัพท์ บ้านผมใช้รวมกันบางเดือนยังไม่ถึง1500บาทด้วยซ้ำ หลายคนมักจะมองข้ามการประหยัดเงินตรงนี้ไปเพราะเห็นแก่ความสะดวกสบาย กับนิสัยมักง่ายเป็นหลัก

การเดินทาง สำหรับผมถือว่าโชคดีที่มีบ้านที่อยู่อาศัยในทำเลที่การคมนาคมเดินทางสะดวกสุดๆอย่างที่เคยเล่าๆไปแล้ว ถือว่าเป็นกำไรอย่างดีที่ใช้ได้คุ้มจนวันตายเลย
เพราะมีคนอีกหลายคนที่มีบ้านอยู่ห่างไกลโซนธุรกิจ ต้องนั่งรถเมล์ ใช้รถส่วนตัวทนภาวะรถติด เสียทั้งน้ำมัน เสียทั้งเวลาเป็นปัญหาเรื้อรังของคนเมืองจนถึงเดี๋ยวนี้ บางคนจำเป็นต้องใช้มอเตอร์ไซด์รับจ้างเนื่องจากมีบ้านอยู่ห่างไกลจากถนนใหญ่จนอาจต้องเสียเวลากับการเดินเท้ามาก
ดังนั้นการมีบ้านอยู่ในโซนที่การคมนาคมสะดวก วางแผนที่ให้เรียบร้อยก่อนซื้อจะช่วยในเรื่องนี้ได้มากมายเลยนะครับ
อ่านจบแล้ว จะเอาไปใช้ก็ไม่ขัดข้องขอให้มีเงินพอกินพอใช้เจริญในการงานการเงินไปตลอดชาตินะครับ....




 

Create Date : 14 มกราคม 2548    
Last Update : 10 กันยายน 2552 20:25:27 น.
Counter : 277 Pageviews.  

สภาพบ้านเรือนและปากซอยใกล้เคียง

บ้านของผมนั้น เนื้อที่ประมาณ52ตารางวา ปัจจุบันตั้งอยู่ตรงข้ามสถานีตำรวจนครบาลสุทธิสารฯ แยกรัชดาสุทธิสารฯ ซอยรัชดาภิเษก20(รุ่งเรือง) ลึกเข้ามาจากป้ายรถเมล์ถนนใหญ่ด้วยการเดินเลี้ยวไปมาไม่ถึง500เมตรก็ถึงแล้ว
ซึ่งคุณแม่ซื้อมาโดยการกู้เงินจากธนาคารอาคารสงเคราะห์ในราคาประมาณ500000บาทด้วยกันเมื่อปี2527(ปัจจุบันราคาที่ดินแถวรัชดาห้วยขวาง ตารางเมตรละประมาณสัก220000บาท บ้านหลังนี้ถ้าขายได้ก็15ล้านขึ้นไปแล้ว โดยราคาที่ดินตั้งแต่ช่วงปี2527-2542 เพิ่มขึ้นถึง30เท่า และปัจจุบันมีอัตราเพิ่มขึ้นประมาณ4%ต่อปี นับว่าได้ดอกผลดีกว่าเอาเงินไปฝากธนาคารกินดอกเบี๊ยแค่ไม่ถึง1%ซะอีกครับ เป็นโอกาสดีของบรรดานักเก็งกำไรที่ดินทั้งหลายแหล่) ตอนนั้นสี่แยกรัชดาสุทธิสารยังไม่มีสน. ไม่มีปรีชาคอมเพล็กซ์มีแต่ทุ่งหญ้งโล่งๆเงียบสงัดดีจริงๆ ตอนนี้ผ่อนชำระธนาคารเหลือแค่ไม่ถึงพันเองครับแต่เนื่องจากกระบวนการขอโฉนดบ้านคืนนั้นยุ่งยากซับซ้อนครับ ก็เลยฝากมันไว้กับธนาคารไม่จ่ายเงินต่อเพราะดอกเบี๊ยมันกระจอกครับถือเป็นค่าฝากเก็บรักษาโฉนดไปเลยละกัน ฮา....
ปัญหาของบ้านแถวๆนี้ก็คือน้ำท่วมครับ ฝนหนักทีไรเป็นต้องถอดรองเท้าลุยน้ำกันให้เรื่อยไป และนับวันยิ่งท่วมสูงขึ้นทุกทีจนถึงพื้นบ้านเข้าให้จนได้ ทำให้ต้องมีการเทปูนยกพื้นให้สูงขึ้นในช่วงหลังๆ ส่วนห้องครัวนั้นสภาพดูไม่ได้ครับเพราะฝนตกทีน้ำก็ท่วมทุกครั้งจนต้องปล่อยเลยตามเลยตราบใดที่ยังยกพื้นห้องครัวไม่ได้ซะที
เวลาจะออกไปข้างนอกเพื่อซื้อของกินของใช้ก็ต้องขึ้นรถถ่อไปไกลถึงฟู้ดแลนด์สาขาถนนวิทยุ เนื่องจากช่วงนั้นจัสโก้ โรบินสันรัชดายังไม่เกิดเลยครับ(กว่าจะเกิดก็หลัง2530ไปแล้ว คาร์ฟูร์รัชดาก็ประมาณ43-44)แต่ปัจจุบันคาร์ฟูร์ลาดพร้าวดูเหมือนจะใกล้บ้านที่สุดมีสิทธิ์ย้ายไปกินข้าวนอกบ้านถาวรที่นั้นก็ได้เหมือนกัน
สวนหน้าบ้านตอนนี้เรียกว่ามันคือป่าดีๆนี่แหละ มีทั้งต้นมะม่วง ต้นกล้วย ต้นมะยม มะพร้าว สาวน้อยประแป้ง โป้ยเซียน พลูด่าง เดฟ ฯลฯ มีใบไม้ร่วงประจำจนกวาดกองๆรวม และยังใช้ทิ้งขยะสดหมักไว้เป็นปุ๋ยต่อไปอีกต่างหาก
พาหนะประจำบ้านตอนนี้เป็นรถโตโยต้าโคโรลล่า สีบรอนซ์ ซื้อมาตั้งแต่ต้นปี2536 ยังใช้มาจนถึงปัจจุบันนี้สภาพภายนอกรวมไปถึงเครื่องยนต์ก็ยังใช้การได้ดีเหมือนเดิมจะมีก็แต่แผงไฟคอนโซลเท่านั้น เคยใช้รถโตโยต้ารุ่นเก่ามากๆซื้อจากน้า ซึ่งก็ขายไปให้ญาติที่ต่างจังหวัดไปตั้งแต่เปลี่ยนซื้อรถใหม่นั้นแล้ว
คอมพิวเตอร์ประจำบ้าน ซื้อใช้งานมาตั้งแต่ต้นปี2540แล้ว ของสามารถคอมพิวเตอร์ ใช้มา8ปีแล้วยังไม่ได้ซื้อเครื่องใหม่มาแทนเลยยังเป็น150MHz. ,Ram EDO 32 Mb. ,HDD 4 Gb.(เดิม1Gb.) ว่าจะวางแผนร่วมทุนกับพี่ซื้อเครื่องใหม่กันในปีนี้แล้วละครับ ทนใช้มานานจริงๆ
ปากซอยตรงถนนสุทธิสารฯก็มีร้านเป็ดย่างนาทองซึ่งยึดหัวหาดอยู่มานานมากตั้งแต่ช่วงที่ย้ายบ้านเข้ามาจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เจ๊งเลย ร้านขายหนังสือ แผงโต๊ะขายข้าวแกงถุงละ10บาทชอบไปซื้อประจำ และมี7-11เปิดมาเกือบ10ปีได้แล้วมั๊ง มีแผงลอยทำผัดไทยอร่อยๆห่อละ20บาทขายด้วย ก็ซื้อเวลาที่ไม่มีอะไรกินได้เช่นกัน
โชห่วยขายของชำแถวบ้านก็ยังพอทนๆอยู่ไปได้เพราะมีรับจ้างซักรีดและก็ขายอาหารตามสั่งรองรับพนักงานบริษัทแถวปรีชาคอมเพล็กซ์ที่จะมาพักเที่ยงนั่งกินข้าวด้วย ซึ่งซอยบ้านผมก็มีเปิดร้านอาหารรองรับไว้หลายร้านเลยเหมือนกัน
อีกฝั่งถนนสุทธิสารข้ามแยกไปก็มีตลาดนัดขายอาหาร เสื้อผ้า หนังสือ ของกินของใช้ ฯลฯ ซึ่งคงจะเกิดขึ้นมาหลังจากที่อาคารเมืองไทยภัทรคอมเพล็กซ์สร้างเสร็จและเปิดให้เช่าสำนักงานมา ซึ่งแต่เดิมที่ตรงนั้นยังไม่เคยเป็นตลาดนัดมาก่อนเลยเพิ่งจะเป็นจริงจังก็สักปี2542หลังวิกฤตเศรษฐกิจนี่แหละมั๊ง
และเมื่อปลายปี2546นี่เองก็มีร้านบ้านการ์ตูน ทำธุรกิจเช่าการ์ตูน นิยาย นิตยสารและพ็อกเก็ตบุคส์มาเปิดให้บริการเช่าการ์ตูนค่าเช่า10%ของราคาหนังสือต่อเล่มต่อวัน ซึ่งผมก็เช่าการ์ตูนหลายๆเรื่องจากร้านนี้อ่านเรื่อยมาหลายเรื่องหลายเล่มด้วยกัน
เมื่อปีสองปีมานี่ถนนหน้าบ้านมีการขุดวางท่อระบายน้ำใหม่และลาดยางพื้นให้สูงขึ้นด้วยก็พอจะบรรเทาปัญหาน้ำท่วมไปได้หน่อย
ปัจจุบันนี้มีรถเมล์มาให้บริการหลายสายมาก จากเดิมซึ่งมีแค่2สายเท่านั้น แถมยังมีรถไฟฟ้าใต้ดินมาเปิดตั้งสถานีให้บริการอีกต่างหาก จะไปลาดกระบัง(ขึ้นสาย517) พระราม2 วงเวียนใหญ่(ขึ้นสาย529) สะพานใหม่ รังสิต(ขึ้นสาย189) หมอชิต(ขึ้นสาย136) วงศ์สว่าง พระราม7(ขึ้นสาย179) บางกะปิ รามคำแหง(ขึ้นสาย137) สวนลุม สีลม(ขึ้นสาย514) สยามสแควร์(ขึ้นสาย73ก.) งามวงศ์วาน แคลาย ตลาดไทรน้อย(ขึ้นสาย528)สายเดียวก็ถึงแล้ว จะเดินทางไปไหนก็สะดวกจริงๆ หรือจะขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดินก็เดินใกล้ๆมาขึ้นที่สถานีสุทธิสารได้เลย ตอนนี้เสียแค่15บาทถ้าขึ้นไปลงที่เพชรบุรีตัดใหม่หรือสวนจตุจักรขึ้นไป ถ้าใกล้กว่านั้นก็10บาทเอง
เป็นบ้านที่แม้สภาพจะแย่มากแล้ว แต่ทำเลที่ตั้งนั้นยอดเยี่ยมสุดๆแล้วครับ
I love my home




 

Create Date : 13 มกราคม 2548    
Last Update : 21 มีนาคม 2548 16:47:51 น.
Counter : 392 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  

ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]









ผม ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร
สามัญชนคนเหมือนกัน(All normal Human)
คนจรOnline(ได้แค่ฝัน)แห่งห้วงสมุทรสีทันดร
(Online Dreaming Traveler of Sitandon Ocean)
กรรมกรกระทู้สาระ(แนว)อิสระผู้ถูกลืมแห่งโลกออนไลน์(Forgotten Free Comment Worker of Online World)
หนุ่มสันโดษ(ผู้มีชีวิตที่พอเพียง) นิสัยและความสนใจแปลกแยกในหมู่ญาติพี่น้องและคนรู้จัก (Forrest Gump of the family)
หนุ่มตาเล็กผมสั้นกระเซิงรูปไม่หล่อพ่อไม่รวย แถมโสดสนิทและอาจจะตลอดชีวิตเพราะไม่เคยสนใจผู้หญิงกะเขาเลย
บ้าในสิ่งที่เป็นแก่นสารและสาระมากกว่าบันเทิงเริงรมย์
พร้อมแบ่งปันประสบการณ์ดีๆกับบันทึกในโลกออนไลน์แล้วครับ
กรุณาปรับหน้าจอเป็นขนาด1024*768เพื่อการรับชมBlog
ติดตามการเคลื่อนไหวของกรรมกรผ่านTwitter
และติดตามพูดคุยนำเสนอด้านมืดของกรรมกรผ่านTwitterอีกภาคหนึ่ง
Google


ท่องไปทั่วโลกหาแค่ในพันทิบก็พอ
ติชมแนะนำหรือขอให้เพิ่มเติมเนื้อหาWeblog กรุณาส่งข้อความส่วนตัวถึงผมโดยตรงได้ที่หลังไมค์ช่องข้างล่างนี้


รับติดต่อเฉพาะผู้ที่มีอมยิ้มเป็นตัวเป็นตนเท่านั้น ไม่รับติดต่อทางE-Mailเพื่อสวัสดิภาพการใช้Mailให้ปลอดจากSpam Mailครับ
Addชื่อผมลงในContact listของหลังไมค์
free counters



Follow me on Twitter
New Comments
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.