ก็แค่Weblogดองๆทำเล่นไปเรื่อยแหละน่าของกรรมกรกระทู้ลงชื่อและเมล์ที่Blogนี้สำหรับผู้ที่ต้องการGmailครับ
เข้ามาแล้วกรุณาตอบแบบสอบถามว่าคุณตั้งหน้าตั้งตาเก็บเนื้อหาในBlogไหนของผมบ้างนะครับ
รับRequestรูปCGการ์ตูนไรท์ลงแผ่นแจกจ่ายครับ
ติดตามการเคลื่อนไหวของกรรมกรผ่านTwitter

เข้ามาเยี่ยมแล้วรบกวนลงชื่อทักทายในBlogไหนก็ได้Blogหนึ่งพอให้ทราบว่าคุณมาเยี่ยมแล้วลงสักหน่อยนะอย่าอายครับถ้าคุณไม่ได้เป็นหัวขโมยเนื้อหาBlog(Pirate)โจทก์หรือStalker

ความเป็นกลางไม่มีในโลก มีแต่ความเป็นธรรมเท่านั้นเราจะไม่ยอมให้คนที่มีตรรกะการมองความชั่วของ มนุษย์บกพร่อง ดีใส่ตัวชั่วใส่คนอื่น กระทำสองมาตรฐานและเลือกปฏิบัติได้ครองบ้านเมือง ใครก็ตามที่บังอาจทำรัฐประหารถ้าไม่กลัวเศรษฐกิจจะถอยหลังหรือประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย ได้เจอกับมวลมหาประชาชนที่ท้องสนามหลวงแน่นอน

มีรัฐประหารเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ขอให้มวลมหาประชาชนผู้รักประชาธิปไตยทุกท่าน จงไปชุมนุมพร้อมกันที่ท้องสนามหลวงทันที

พรรคการเมืองนะอยากยุบก็ยุบไปเลย แต่ึอำมาตย์ทั้งหลายเอ็งไม่มีวันยุบพรรคในหัวใจรากหญ้ามวลมหาประชาชนได้หรอก เสียงนี้ของเราจะไม่มีวันให้พรรคแมลงสาปเน่าๆไปตลอดชาติ
เขตอภัยทาน ที่นี่ไม่มีการตบ,ฆ่าตัดตอนหรือรังแกเกรียนในBlogแต่อย่างใดทั้งสิ้น
อยากจะป่วนโดยไม่มีสาระมรรคผลปัญญาอะไรก็เชิญตามสบาย(ยกเว้นSpamไวรัสโฆษณา มาเมื่อไหร่ฆ่าตัดตอนสถานเดียว)
รณรงค์ไม่ใช้ภาษาวิบัติในโลกinternetทั้งในWeblog,Webboard,กระทู้,ChatหรือMSN ถ้าเจออาจมีลบขึ้นอยู่กับอารมณ์ของBlogger
ยกเว้นถ้าอยากจะโชว์โง่หรือโชว์เกรียน เรายินดีคงข้อความนั้นเพื่อประจานตัวตนของโพสต์นั้นๆ ฮา...

ถึงอีแอบที่มาเนียนโพสต์โดยอ้างสถาบันทุกท่าน
อยากด่าใครกรุณาว่ากันมาตรงๆและอย่าได้ใช้เหตุผลวิบัติประเภทอ้างเจตนาหรือความเห็นใจ
ไปจนถึงเบี่ยงเบนประเด็นไปในเรื่องความจงรักภักดีต่อสถาบันฯเป็นอันขาด

เพราะการทำเช่นนี้รังแต่จะทำให้สถาบันฯเกิดความเสียหายซะเอง ผมขอร้องในฐานะที่เป็นRotational Royalistคนหนึ่งนะครับ
มิใช่Ultra Royalistเหมือนกับอีแอบทั้งหลายทุกท่าน

หยุดทำร้ายประเทศไทย หยุดใช้ตรรกะวิบัติ รณรงค์ต่อต้านการใช้ตรรกะวิบัติทุกชนิด แน่นอนความรุนแรงก็ต้องห้ามด้วยและหยุดส่งเสริมความรุนแรงทุกชนิดไม่ว่าทางตรงทางอ้อมทุกคนทุกฝ่ายโดยเฉพาะพวกสีขี้,สื่อเน่าๆ,พรรคกะจั๊ว,และอำมาตย์ที่หากินกับคนที่รู้ว่าใครต้องหยุดปากพล่อยสุมไฟ ไม่ใช่มาทำเฉพาะเสื้อแดงเท่านั้นและห้ามดัดจริต


ใครมีอะไรอยากบ่น ก่นด่า ทักทาย เชลียร์ เยินยอ ไล่เบี๊ย เอาเรื่อง คิดบัญชี กรรมกรกระทู้(ยกเว้นSpamโฆษณาตัดแปะรำพึงรำพัน) เชิญได้ที่ My BoardในMy-IDของกรรมกรที่เว็ปเด็กดีดอทคอมนะครับ


Weblogแห่งนี้อัพแบบรายสะดวกเน้นหนักในเรื่องข้อมูลสาระใช้ประโยชน์ได้ในระยะยาว ไม่ตามกระแส ไม่หวังปั่นยอดผู้เข้าชม
สำหรับขาจรที่นานๆเข้ามาเยี่ยมสักที Blogที่อัพเดตบ่อยสุดคือBlogในกลุ่มการเมือง
กลุ่มหิ้งชั้นการ์ตูนหัวข้อรายชื่อการ์ตูนออกใหม่รายเดือนในไทย
และรายชื่อการ์ตูนออกใหม่ที่ญี่ปุ่นในตอนนี้

ช่วงที่มีงานมหกรรมและสัปดาห์หนังสือแห่งชาติประจำครึ่งปี(ทวิมาส)จะมีการอัพเดตBlogในกลุ่มห้องสมุดรวมสาระอุดมปัญญา
และหิ้งชั้นการ์ตูนของกรรมกรกระทู้


Hall of Shame กรรมกรมีความภูมิใจที่ต้องขอประกาศหน้าหัวนี่ว่า บุคคลผู้มีนามว่า ปากกาสีน้ำ......เงิน หรือ กลอน เป็นขาประจำWeblogแห่งนี้ที่เสพติดBlogการเมืองและใช้เหตุวิบัติอ้างเจตนาในความเกลียดชังแม้วเหลี่ยมและความเห็นใจในสถาบัน เบี่ยงประเด็นในการแสดงความเห็นเป็นนิจ ขยันขันแข็งแบบนี้เราจึงขอขึ้นทะเบียนเขาคนนี้ในหอเกรียนติคุณมา ณ ที่นี้ จึงประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน

Group Blog
นิยายดองแต่งแล่นบันทึกการเดินทางของกรรมกรกระทู้คำทักทายกับสมุดเยี่ยมพงศาวดารมหาอาณาจักรบอร์ดพันทิพย์สาระ(แนว)วงการการ์ตูนมารยาทในสังคมออนไลน์ที่ควรรู้แจกCDพระไตรปิฎกฟรีรวมเนื้อเพลงดีๆจากดีเจกรรมกรกระทู้รวมแบบแผนชีวิตของกรรมกรกระทู้ชั้นหิ้งการ์ตูนของกรรมกรกระทู้ภัยมืดของโลกออนไลน์เรื่องเล่าในโอกาสพิเศษห้องสมุดรวมสาระอุดมปัญญาของกรรมกรกระทู้กิจกรรมของกรรมกรกระทู้กับInternetคุ้ยลึกวงการบันเทิงโทรทัศน์ตำราพิชัยสงครามซุนวูแฟนพันธ์กูเกิ้ลหน้าสารบัญคลังเก็บรูปกล่องปีศาจ(ขอPasswordได้ที่หลังไมค์)ลูกเล่นเก็บตกจากเน็ตสาระเบ็ดเตล็ดรู้จักกับงานเทคนิคการแพทย์ของกรรมกรรวมภาพถ่ายโดยช่างภาพกรรมกรรวมกระทู้ดีๆการเมือง1กรรมกรกับโรคAspergerรวมกระทู้ดีๆการเมือง2ความเลวของสื่อความเลวของพรรคประชาธิปัตย์ความเลวของอำมาตย์ศักดินาข้อมูลลับส่วนตัวกรรมกรที่ไม่สามารถเผยได้ในการทั่วไปข้อเท็จจริงเกี่ยวกับวัดพระธรรมกายรวมบทความเกี่ยวกับเศรษฐกิจการเงินเจาะฐานการเมืองท้องถิ่น

ถึงผู้ที่ต้องการขอpasswordกล่ิองปีศาจหรือFollowing Userใต้ดินเพื่อติดตามข่าวการอัพเดตกล่องปีศาจและดูpasswordมีเงื่อนไขว่ากรุณาแจ้งอายุ ระดับการศึกษาหรืออาชีพการงาน และอำเภอกับจังหวัดของภูมิลำเนาที่คุณอยู่ เป็นการแนะนำตัวท่านเองตอบแทนที่ผมก็แนะนำตัวเองในBlogไปแล้วมากมายกว่าเยอะ อีกทั้งยังเก็บรายชื่อผู้เข้ามาเยี่ยมGroup Blogนี้ไปด้วย
ถ้าอยากให้คำร้องขอpasswordหรือการFollowing Userใต้ดินผ่านการอนุมัติขอให้อ่านBlogข้างล่างนี่นะครับ
ข้อแนะนำการเขียนProfileส่วนตัว

อยากติดตั้งแถบโฆษณาแนวนอน ณ ที่ตรงนี้จังเลยพับผ่าสิเมื่อไหร่มันจะยอมให้ใช้Script Codeได้นะเนี่ย เพราะคลิกโฆษณาที่ได้มาตอนนี้ได้มาจากWeblogของผมที่Exteen.comซึ่งทำได้2-4คลิกมากกว่าที่นี่ซึ่งทำได้แค่0-1คลิกซะอีก ทั้งๆที่ยอดUIPที่นี่เฉลี่ยที่400กว่าแต่ของExteenทำได้ที่200UIP ไม่ยุติธรรมเลยวุ้ยน่าย้ายฐานจริงๆพับผ่า
เนื่องจากพี่ชายของกรรมกรแนะนำW​eb Ensogoซึ่งเป็นWebขายDeal Promotion Onlineสุดพิเศษ ซึ่งมีอาหารและของน่าสนใจราคาถูกสุดพิเศษให้ได้เลือกกัน ใครสนใจก็เชิญเข้ามาลองชมดูได้ม​ีของแบบไหนที่คุณสนใจบ้าง

พสกนิกรไทยปลาบปลื้มForbesเทิดพระเกียรติในหลวงที่1ของโลก

โดย คุณใต้หล้า ผ่านทางเว็ปไทยอีนิวส์
ที่มา //www.forbes.com
21 สิงหาคม 2551

เวบไซต์ //www.forbes.com เปิดเผยล่าสุดเมื่อ20สิงหาคม2551นี้ว่า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯของปวงชาวไทย ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่ทรงมีพระราชทรัพย์มั่งคั่งเป็นอันดับที่ 1 ของโลก คือมากกว่า35พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ซึ่งนับเป็นพระราชบุญญาธิการ และเป็นการแผ่พระบารมีไพศาลไปทั่วโลก นำความปลาบปลื้มมาสู่พสกนิกรไทยอย่างหาที่สุดมิได้

1.ทรงนำชื่อเสียงของไทยขจรขจายเป็นแชมป์มีพระราชทรัพย์มากกว่าสุลต่านบรูไน

At the top of our list is Thailand's King Bhumibol Adulyadej, whose $35 billion estimated net worth is up sevenfold as a result of increased transparency of his Crown Property Holdings. He takes the top spot from the only other Asian monarch on the list, the Sultan of Brunei, worth $20 billion, one of only two rulers worth less than they were last year. The sultan, who inherited the riches of an unbroken 600-year-old Muslim dynasty, has had to cut back on his country's oil production because of depleting reserves.

ที่มา://www.forbes.com/2008/08/20/worlds-richest-royals-biz-richroyals08-cz_ts_0820royalintro.html?partner=links

ฟอร์บเทิดพระบารมีขึ้นอันดับหนึ่งของโลกมี35พันล้านดอลลาร์ฯ

No. 1: King Bhumibol Adulyadej
Thailand

Age: 80

Net worth: $35 billion

The world's longest-reigning monarch is revered as a deity. His Crown Property Bureau, through which he holds wealth, granted unprecedented access this year, revealing vast landholdings, including 3,493 acres in Bangkok. He also owns stakes in the publicly listed Siam Cement and Siam Commercial Bank. He recently increased investment in Deves Insurance in order to take it private. While the crown remains technically separate from state, the king exerts enormous influence and is thought to have given his implicit blessing to the 2006 coup that overthrew former prime minister Thaksin Shinawatra.

ที่มา://www.forbes.com/2008/08/20/worlds-richest-royals-biz-richroyals08-cz_ts_0820royal_slide_2.html?thisspeed=25000

ข่าวดังกล่าวนับว่าสร้างความปลาบปลื้มปิติเป็นล้นพ้นแก่ปวงพสกนิกรชาวไทย เพราะนอกจากจะเป็นพระราชบุญญาธิการของกษัตริย์เหนือกษัตริย์แล้ว ยังนับว่าทรงสร้างชื่อเสียงให้แก่ประเทศไทยขจรขจายไปทั่วโลก ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ

ข้อมูลเกี่ยวกับหุ้นที่พระองค์ท่านทรงถืออยู่
//www.bloggang.com/mainblog.php?id=spiral&month=13-12-2007&group=22&gblog=13




 

Create Date : 21 สิงหาคม 2551    
Last Update : 21 สิงหาคม 2551 18:59:42 น.
Counter : 431 Pageviews.  

Cone of Learning(สำเนาจากกระทู้)

Cone of Learning วิธีการเรียนรู้อย่างได้ผล และ นำไปใช้ในการสอบได้ดี(ลดเวลาในการอ่านหนังสือได้มากเหมือนกัน)มา อธิบายภาพรวมให้เข้าใจ เผื่อใคร Get! แล้วจะเอาไปลองดูก็เชิญนะครับ เพราะมันตอบข้อสงสัยให้ใครหลายคนได้มากเหมือนกันว่าทำไม...

...เคยใหมครับที่ เราเคยนั่งท่อง นั่งอ่าน...นั่งจำ แต่มันไม่ work...
...เคยใหมครับที่ เราเคยนั่งฟัง ...เขาเล่าเขาสอน ...มันก็ไม่ค่อย work แต่ก็ OK มันก็ดีกว่าไปนั่งจำนั่งท่องละน่า
...เคยใหมครับที่ เรานั่งดูภาพประกอบการเรียน จากห้องเรียน Ok... ไม่ดีเท่าไหร่ แต่ มันก็ดีกว่า นั่งอ่าน นั่งจำ นั่งท่อง นั่งฟัง อาจารย์โดยไม่มีภาพประกอบ..ละน่า

รู้สึกแปลกๆใหมที่ว่า เมื่อเจอสิ่งหนึ่ง มันจะเจอสิ่งที่ดีกว่า...อยู่เป็นขั้นๆ... แล้วมันก็ไม่ยากเกินไปที่จะ กระโดดไปอีกขั้น แล้วได้ผลดียิ่งกว่า ที่พยายามทำ....อยู่ปัจจุบัน บางทีนั่งอ่านแทบตาย 1 ชั่วโมงจำไม่ได้ แต่ ลองไปใช้อีกแบบ ใช้เวลา 1 ชั่วโมงเหมือนกัน ได้ผลดีกว่า ลิบลับ เลย... น่าสนใช่มั้ยหละครับ..


พวกนี้มันมีงานวิจัยที่ไว้อธิบายอยู่จะแยกส่วนที่เป็น Passive และ Active ไว้นะครับ

Passive ส่วนแรก

Readning,,, 10%
วิธีนั่งอ่าน นั่งท่อง นั่งจำ ทำความเข้าใจ กับหนังสือด้วยตัวเอง...

จากภาพที่บอกว่า นั่งอ่านหนังสือสอบ ไปเรื่อยๆเนี่ย สมมุติว่า สัก 100 หน้า..

สองสัปดาห์ผ่านไป คุณจะเหลือที่จำได้ อยุ่แค่ 10 % หรือ 10 หน้า

โอ้โห อ่านแทบตาย... สองสัปดาห์ ผ่านไป ลืมหมดเลย

เคยใช่ใหมหละครับหลายคน อุตสาห์อ่านหนังสือ ก่อนสอบ ล่วงหน้าหลายสัปดาห์ พอจะสอบ ปุ๊บ แล้ว ลืมหมด แบบนี้กรู ค่อยอ่านตอนก่อนสอบดีกว่า อ่านไปก็ลืม

แล้วก็อ่านไม่ทัน เพราะมันหลายวิชาเกิน

Hearing ... 20 %

ส่วนนี้ ส่วนใหญ่ นักเรียนและ นิสิต จะไป ฟังเอาจาก อาจารย์ ที่สอน ในห้องเรียน ใช่ใหมหละครับ

นั่งฟัง อย่างตั้งใจ บางที ก็ นั่งหลับอย่างตั้งใจ...

แต่ ดูจากงานวิจัยแล้ว พบว่านั่ง ฟัง อาจารย์ เล่า อธิบาย 100 หน้า

สองสัปดาห์ผ่านไป เหลือที่จำได้ แค่ 20 หน้า

โอ้...จอร์ช นี่กรูไปนั่งฟัง ตั้ง 3 ชั่วโมง ต่อสัปดาห์ รวมกัน เกือบสองเดือน แต่จำที่ อาจารย์เล่าได้แค่ 20% แบบนี้ กรู โดดไป Dot A ดีกว่า...

มาถึง

Look at the Picture : 30%

หลังจาก ฟังอาจารย์ เล่า นั่งอ่านหนังสือ มาดูรูปประกอบ แล้ว...

จาก 100 หน้า เนี่ย ผ่านไปสองสัปดาห์ ปรากฏว่า จำได้ลางๆเลือนๆ เหมือนเธอจะทิ้งฉันไป...

เก็บไว้ในความทรงจำ....แค่ 30 หน้า

เออ แบบนี้หารูปประกอบ มาดู ก็ดีเนาะ เพิ่มมาจากฟังตั้ง 10

เหตุผลว่าทำไม คนอ่านการ์ตูน แล้วจำเนื้อเรื่อง ได้และสบายใจกว่านั่งอ่านตำรา เพราะไม่ต้องใช้ สมองในการนั่งประมวลภาพจากการอ่านและฟังไป.. ดังนั้น หนังสือ ที่มีภาพเยอะๆๆๆ มันช่วยทุ่นเวลา ในการอ่าน ได้ มากกว่าเดิมมาก

แต่หนังสือในบ้านเรา ....เฮ้อ มากด้วยตัวอักขระ แต่...ภาพกระจึ๋งเดียว(คือทำภาพมันทำยากกว่านั่งเขียน) แล้วมันจะเพิ่มประสิทธิภาพในการเรียนรู้ให้ เยาวชนได้ใหมเนี่ย

มาถึงส่วนที่ มีประสิทธิภาพ ช่วงสุดท้าย ของ Passive ที่มี ค่าถึง 50%

ช่วง Hear and see (ดูและทำ)

Watching a Movie : ทำไม ญี่ปุ่น ถึงพยายามทำการเรียนรู้ทุกอย่าง ให้เป็น animation แล้วนอกจากช่วงเพิ่มอาชีพให้กับคนในประเทศแล้ว(ทำภาพทำเสียง ทำstory ) การเรียนรู้จาก ภาพยนต์ หรือ อนิเมชั่น ช่วยทำให้มีการเรียนรู้ในสิ่งนั้น เพิ่มจากเดิม 50% หรือ 5 เท่าจากการอ่านหนังสือ.... เรียกว่ามี 100 หน้า ดูหนัง เรื่องเดียวไม่กี่ชั่วโมง จำได้ ดีกว่า นั่งอ่านหนังสืออย่างเดียว ถึง 5 เท่า.... เหตุผลที่ว่า ทำไม สอนภาษาอังกฤษในห้องเรียนมันไม่ work มานั่งดู หนัง sub eng แล้ว ได้ผลดีกว่า ... เพราะ สมองได้รับรู้เรื่องราวในรูปแบบของ story (สังเกตุว่าสมองคนเราชอบจำอะไรเป็นเรื่องราวไม่ชอบจำอะไรเป็น เฉพาะเจาะจง ถ้าจะจำ จำว่ารถวิ่งๆๆไปใหนเจออะไร ได้ดีกว่า รถนีสีอะไร ล้อ Max ใช้อะไรใช่มั้ยหละครับ)

ส่วนการเรียนรู้หนัง จาก ญี่ปุ่น.. rate 18+ อันนี้ดูเสร็จอาจจะเหนื่อยต่อการเรียนรู้เรื่องอื่นๆต่อไปนะครับ ไม่ควรครับแบบนี้

Passive ที่มี ค่าถึง 50%

ช่วง อื่นๆอย่าง Looking , Watching Demonstration หรือ See it Done on Location

ดูตัวอย่างหรือ case study ที่เราจะต้องเรียน (อาจจะดูแบบฝึกหัด หรือดู อะไรที่เกี่ยวข้องเรื่องที่เราจะต้องเรียน ต้องสอบ) ดูและทำจดบันทึก ลงไป รวมทั้งการหา ตัวอย่างโจทย์ปัญหา แบบฝึกหัดมานั่งแก้นั่งทำ

ช่วยจำได้ ดีกว่าปกติ 5 เท่า หรือ 50% อันนี้ทำได้ด้วยตัวเอง ไม่ต้องลงทุนสร้าง animation หรือ ทำหนังด้วยตัวเอง

ช่วงจะสอบ พวกนั่งลอกการบ้านแบบฝึกหัดส่งอย่างเดียว คงเข้าใจใช่ใหมหละครับ ว่า นรกมีจริง....

ดังนั้น เลิกนั่งอ่านแบบฝึกหัดไปสอบ และ copy งานเพื่อนส่ง เผื่อจะได้หลุดขุมนรก ช่วงสอบกันบ้าง

ที่ผ่านไป คือการเรียนรู้ ด้วย ตัวเองด้านเดียว (คือรับอย่างเดียว) อย่าง Passive

ทีนี้มาพูดถึง ส่วนที่เป็น Active บ้าง (รับรู้อย่างเดียวไม่พอ มันต้องมีการ รุกรู้ บ้าง...)

แค่ส่วนแรกของ Active ก็ ปาเข้าไป 70% !!! แล้ว หรือ 7 เท่าจากการนั่งอ่านหนังสือหัวปักหัวปำ



ส่วนนี้ สามารถทำได้ง่าย ไม่ต้องใช้ทรัพยากรอะไรมาก แล้วเราก็ทำอยู่ปัจจุบัน คือ



มานั่งจับเจ่าพูดคุย สนทนา เรื่องที่เราเรียน เราจะสอบนี่หละ !!!

ก็แค่ แลกเปลี่ยนความรู้ เมิงนั่งถาม กรูนั่งตอบ เมิงนั่งตอบ กรูนั่งถาม ถ้าเมิงไม่ตอบ กรูก็หาอีกคนให้อธิบาย ช่วยกันถามช่วยกันตอบ (แต่โปรดอย่าไปนั่งสนทนากับพวกรอนั่ง ถามอย่างเดียว อ่านกันมาบ้าง สงสัยไอที่อ่านกันมาบ้าง มาช่วยกันตอบช่วยกันถาม ไม่ใช่มาช่วยกันถาม แล้วให้คนเดียวตอบแบบนี้ กินแรงเพื่อนเกิน)

ที่เราเรียกกันว่า นั่งจับกลุ่มติวกัน!! นั่นหละครับ

เคยสงสัยใหมครับว่า นั่งอ่านแทบตาย สองสามวันรวด นั่งฟังอาจารย์สัปดาห์ละ 2 ชัวโมง สองเดือนติด มานั่ง จับกลุ่มติวกัน วันเดียวรวด....

ครบ ทุกเนื้อหา .....

เพราะอะไร ....เพราะการเรียนรู้แบบ มีการพูดคุย สอบถามตอบ มันมีประสิทธิภาพดีกว่านั่งอ่านอยู่ห้อง คนเดียว ตั้ง 7 เท่า!!!!

ทำไม เราถึงนั่งจำเรื่องไร้สาระ ได้ดีกว่า เรื่องเรียนในห้อง

เพราะ ไอตอนเรานั่งถกคุย เรื่องไร้สาระ(เรื่อง ผลบอล เรื่องดารา เรื่องในมุ้งของคนในคณะ) มันถึงจำแม่น เจอหน้าก็รู้ชื่อพ่อ รู้ประวัติหมด ...เพราะไอที่เราทำกันมันคือ สิ่งที่มีประสิทธิภาพสูง แบบนี้หละ (แต่เราไม่ค่อยจะนั่งถกเรื่องเรียนกันใช่ใหมหละครับ ถ้าไม่ใช่ช่วงสอบ)

มาถึง Active ส่วนที่มีค่าประสิทธิภาพสูงสุดกันบ้าง

90%!!

ก็คือส่วนที่เป็น Doing a Dramatice Presentation การนำเสนอ ส่วนนี้คนที่ทำ จะจดจำและเข้าใจ ได้ถึง 90% คือจะนำเสนอ ให้ผีฟัง(พรีเซนต์คนเดียวในห้อง) หรือ นำเสนอให้เพื่อนๆฟัง อาจารย์ฟัง ไอที่เราเรียนรู้มา จดๆจำๆกัน ได้นำมา เสนอกันบ้าง (เหมือนกรณีที่ ท่อง จำ จำ แล้ว มายืนบ่นๆไอที่เราเรียนรู้จำมา หนะหละ) การนำเสนอสิ่งที่เราเรียนรู้มา... ทำให้ มีประสิทธิภาพดีกว่า นั่งอ่านอย่างเดียวถึง 9 เท่า!!!

ปกติทั่วไปเราเห็นพวกคนที่ ทำ สิ่งนี้ คือ พวก ชอบติววิชาให้คนอื่น!!


นี่หละ ได้ติว ได้สอน เพื่อนๆ นอกจาก เผื่อจะได้เพื่อนเลี้ยง ข้าว เลี้ยง สุรา...ตอบแทน แล้ว วิชาที่เราเรียนรู้มาแล้วจะไปสอบ เรายิ่ง เก่ง ยิ่งแม่น ยิ่งเข้าใจ(กว่าคนปกติเข้าใจ) เข้าไปอีก ดีไม่ดีหลายคน ติวไปติวมา...ได้ ข้าวฟรี ได้สุราฟรี...บางที ได้ เพื่อนหรือรุ่นน้องเป็นแฟนฟรีๆ อีก : p

หลายๆคนในห้องนี้เคยติววิชาให้เพื่อนกันใช่ใหมหละครับ ตอนก่อนติวเพื่อนๆและหลัง ติวเพื่อนๆ....เสร็จ ความรู้วิชานั้น เปลี่ยนจากหน้ามือไปหลังมือ เลยใช่ใหมหละครับ ..... มันเพิ่มพรวดๆๆๆ เลย

เพราะ ประสิทธิภาพจากเดิมที่เราเคยนั่งอ่านนั่งท่องนั่งจำ...สามารถจำได้ดีกว่าเดิมเดิมถึง 9 เท่า!!!


หลายๆคน พอทำตรงนี้ได้เก่ง ก็เริ่มเจอหนทางประกอบอาชีพ กอบโกยเงินกันเป็นล่ำเป็นสัน อย่าง อาจารย์ รรกวดวิชาชื่อดัง.... อย่าง อจ อุ๊. อจ ปิง ..... อจ ประกิตเผ่า ตอนแรกๆ การเรียนรู้วิชานั้นๆ ของอาจารย์อาจจะไม่ได้ห่างจากคนอื่นนัก แต่พอเริ่มติวเริ่มสอน ก็เริ่ม...รู้และเข้าใจมากกว่าคนอื่นหลายเท่า... เพราะจากส่วน Active นี้นี่เอง

รู้แบบนี้.... ช่วงจะสอบ จับกลุ่มติวกันดีกว่า อยากเป็นคนติวให้คนอื่น ก็เริ่มอ่านเตรียมไว้ได้เลย (แต่บอกพวกมันอ่านมาบ้างหละ)

มาถึงตรงส่วนอื่น ของ Active 90% สามารถอธิบาย คร่าวๆว่า

Simulating the Real Experience จำลองรูปแบบการสอบ ด้วยตัวเอง .....เอาง่ายๆ เดาใจว่าอาจารย์จะออกข้อสอบแบบใหน ทำยังไง แล้วมาแนวใหน ... ประหนึ่ง ยุทธิพิชัยสงคราม รู้เขารู้เรา เสร็จกรู 100 ครั้ง

ที่เราเรียกว่า เก็ง!!! ข้อสอบนั่นหละครับ

พวกที่จะเก็ง ข้อสอบได้ ส่วนใหญ่จะเป็นพวกอ่านมาแล้ว ติวให้คนอื่นมาแล้ว ก็เลยบอกได้ว่า อาจารย์จะมาไม้ใหน....

ไม่ว่าจะเก็งแบบใหน ความน่าจะเป็นแบบใหน โอกาส มันก็ถูกมากกว่าคนปกติ ตั้งแต่ 1% -100% อยู่แล้ว แถมลดเวลาการอ่านหนังสือ ออกทะเล ออกอ่าวไปใหน ได้ตั้งมากมาย เพราะรู้แล้วว่าจะต้องออกอะไร วิธีเก็งแบบง่ายๆ ก็ไปหา ข้อสอบเก่ามานั่นหละ ลองทำเล่นๆดู นั่นหละ ช่วงนี้ ทำแบบไม่ต้องปิดหนังสือ สงสัยอะไรก็เปิดๆๆๆ อ่าน นั่งทำ มันจะจำได้ดีเอง

เก็งกันก่อน......ดีกว่าไปเกร็งหน้าห้องสอบ

ผสมกับ การ Real Thing ทำสมจริงสมจัง ก็คือ ลองทำข้อสอบด้วยเหตุการณ ว่า ตอนนี้กรูต้องสอบนะ....นั่งทำยิกๆกันไปเลย แล้วดูว่า สอบเสร็จ จะเสร็จกรู หรือ เสร็จ อาจารย์.... รู้เข้ารู้เรา กันเลยใช่ใหมครับ

ประสิทธิภาพดังกล่าวดีกว่า นั่งอ่านหัวปักหัวปำ 9 เท่า!

คือ เรียกว่า ถ้านั่งอ่านหนังสือ 1 ชั่วโมง สู้ ลองทำ แบบ active แบบนี้ 1ชั่วโมงเท่ากับ อ่านหนังสือปกติ 9 ชั่วโมง!!! ประหยัดเวลาเยอะ

จากคุณ : อ้ายหนุ่มพลังม้า - [ 19 ก.ค. 51 09:24:06 ]




 

Create Date : 23 กรกฎาคม 2551    
Last Update : 23 กรกฎาคม 2551 20:35:24 น.
Counter : 460 Pageviews.  

ต้นกำเนิด BitTorrent

การกำเนิด BitTorrent



* ผู้คิดค้น Bittorrent ชื่อ Bram Cohen โปรแกรมเมอร์หนุ่มชาวอเมริกันที่ปัจจุบันอายุ 31 ปี

Bram Cohen เกิดในปี ค.ศ. 1975 (พ.ศ. 2518) เติบโตในย่าน Manhattan เมือง New York City เรียนเขียนโปรแกรมภาษา BASIC ตั้งแต่อายุ 5 ขวบด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์เล็กๆ ยี่ห้อ "Timex Sinclair" จบ มัธยมจาก Stuyvesant High School ซึ่งกล่าวได้ว่า เป็น เตรียมอุดม ของ อเมริกา ทีเดียว จำนวนคนที่ได้รางวัล Nobel Prize มาจากสองโรงเรียน มากที่สุด โรงเรียนนี้เป็นหนึ่งในสอง

บุคคล คนนี้ จัดได้ว่า เป็น ราชาของ Geek ได้เลย

สมัยเรียนมัธยม Cohen สอบผ่าน ให้ไปเป็นตัวแทน โอลิมปิคคณิตศาสตร์ ของสหรัฐ ข่าวไม่ได้บอกว่า ไปสอบหรือเปล่า เรียน ไม่จบมหาวิทยาลัย ออกมาทำงานเสียก่อน เมื่อโตขึ้นเข้าเรียน University at Buffalo แต่ลาออกกลางคันมาทำงานให้กับบริษัทประเภท "Dot com" หลายแห่งช่วงราวปี 1997 - 2000 จนมาถึงบริษัท MojoNation

ที่สำนักงานของ MojoNation ยุคนั้นมีระบบแปลงไฟล์งานเป็นรหัสพิเศษแล้วแบ่งออกเป็นชิ้นๆ เก็บไว้ในคอมพิวเตอร์เครื่องต่างๆ กัน เมื่อพนักงานคนไหนจะใช้ก็จะดึงจากเครื่องต่างๆ นี้มาประกอบรวมกันแล้วแปลงกลับเป็นไฟล์งาน แบรม โคเฮน เกิดปิ๊งไอเดียว่านี่เป็นแนวคิดที่เยี่ยมมากในการดาวน์โหลดไฟล์กันทางอินเทอร์เน็ต จึงเริ่มลงมือเขียนโปรแกรมและพัฒนาระบบตามที่ฝันตั้งแต่นั้นมา

ในปีเดียวกันนั้นเองที่ Cohen ลาออกจาก MojoNation มาพัฒนา BitTorrent อย่างเต็มเวลาร่วมกับเพื่อนที่ชื่อว่า Len Sassaman แล้วเปิดตัวยในงานสัมนาโปรแกรมเมอร์ที่ชื่อว่า "CodeCon conference" เรียกความสนใจได้กว้างขวางอย่างรวดเร็ว

ในปี 2002 ช่วงแรกของการทดลองใช้ Bittorrent โคเฮนแจกภาพโป๊ฟรีเพื่อดึงดูดให้คนมาทดลองใช้โปรแกรมกันมากๆ ต่อจากนั้นโปรแกรมก็แพร่หลายในบรรดาผู้ใช้ระบบ Linux เอาไว้แลกเปลี่ยนไฟล์โปรแกรมที่เป็น Open-source ต่อกัน แต่ Bittorrent ดังเป็นพลุแตกไปทั่วโลกได้ก็เมื่อถูกนำมาใช้แบ่งปันดาวน์โหลดไฟล์หนังและไฟล์เพลงใหญ่ๆ กัน

ปี 2003 แบรม โคเฮน เข้าทำงานเป็นระยะเวลาสั้นๆ ที่บริษัท Valve Software เจ้าของเกมยิงชื่อดัง Half Life เพื่อสร้างระบบ "Steam" ซึ่งเป็นระบบที่ใช้กระจายไฟล์สำหรับเกม Half-Life 2

ปีถัดมาคือ 2004 เขาก็ออกมาก่อตั้งบริษัท BitTorrent Inc. ร่วมกับน้องชายคือ Ross Cohen และหุ้นส่วนชื่อ Ashwin Navin และปี 2005 ก็ได้รับเงินร่วมทุนครั้งใหญ่จาก David Chao วาณิชธนกรจากกองทุนเวนเจอร์แคปิตอลชื่อ Doll Capital Management


BitTorrent สวรรค์ของไฟล์เถื่อน ?

แม้ว่า Bittorrent จะถูกใช้รับส่งไฟล์หนังหรือเพลงที่ละเมิดลิขสิทธิ์อยู่เสมอ แต่โคเฮนก็ย้ำเสมอว่าเขาไม่สนับสนุนการใช้ Bittorrent ในทางผิดกฎหมายและพยายามหาทางป้องกันอยู่เสมอ

ปลายปี 2005 BitTorrent Inc. ทำข้อตกลงกับหน่วยงานรัฐดูแลเรื่องทรัพย์สินทางปัญญาที่ชื่อว่า MPAA (Motion Picture Association of America) ที่จะคอยป้องกันกำจัดลิงค์ไปยังไฟล์เถื่อนทุกลิงค์ในเว็บไซต์ทางการของ BitTorrent (bittorent.com) ข้อตกลงนี้ร่วมกันเซ็นกับค่ายหนังรายใหญ่ในอเมริกาทั้ง 7 แห่งด้วย เช่น Paramount, 20th Century Fox, Universal โดยอิงกับกฎหมายที่ชื่อว่า "Digital Millennium Copyright Act"

อัจฉริยะออทิสติก

โคเฮนยอมรับว่าเขามีอาการทางประสาทที่เรียกว่า "Asperger's syndrome" คล้ายอาการ Authistic มีอาการชอบทำอะไรซ้ำๆ เป็นกิจวัตร ไวเป็นพิเศษกับแสง เสียง กลิ่น รส ชอบผ้านุ่มๆ และมีปัญหาในการสื่อสารพูดคุย แต่จะมีสมาธิเป็นพิเศษจดจ่อกับเรื่องที่สนใจ จนบางคนก็กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านเดียวไปเลย

ที่น่าแปลก และน่าสนใจมาก ก็คือ บุคคลคนนี้ มีความผิดปกติทางสมอง ที่เขาเรียกว่า Asperger's Syndrome คือ เป็นความผิดปกติทางพัฒนาการทางสมองในด้านที่เรียกว่า Autism แบบ อ่อนๆ ชนิดหนึ่ง( ไม่แน่ใจว่า ภาษาชาวบ้านของเราเรียกว่า โรคเอ๋อ หรือเปล่า) คนที่มีกลุ่มอาการนี้ มีสติปัญญา อย่างน้อย เท่าคนปกติ แต่มีความสามารถในทางสังคม( social skill) ที่ผิดปกติ หรือต่ำกว่าคนทั่วไป( มักจะเกี่ยวกับทาง จิตใจ อารมณ์และสังคม) พบบ่อยใน ชาย มากว่าหญิง
ลักษณะความผิดปกติ ของกลุ่มอาการนี้คือ

๑ ทางสังคม ขาดความสามารถที่จะแสดงอารมณ์ หรือ การปฎิบัติต่อกันในสังคม คือขาดความเข้าใจในความรู้สึกหรืออารมณ์ที่ละเอียดอ่อน จะไม่เข้าใจ หน้าตา ความรู้สึก ดีใจ เศร้า ฯ มีคนอธิบายว่า พวกนี้ บอดทางจิตใจและอารมณ์ ( mind-blindness)

๒ มีความสนใจที่ แคบ แต่ สนใจอย่างมากๆ ( narrow , intense interests) คือสนใจเรื่องอะไร ก็ชนิดบ้าเรื่องนั้นทีเดียว บทความยกตัวอย่าง สนใจ เรื่องมวยปล้ำ ( สงสัย บรรดาคนที่ ทำ แฟนพันธ์แท้ คงมีพวกนี้อยู่บ้าง) หรือพวกสาขา computer ไดโนเสาร์ ความสนใจอาจจะไม่เปลี่ยน หรืออาจจะเปลี่ยนความสนใจอย่างกระทันหัน คนพบกลุ่มอาการนี้ ( ชาว Austria) เรียกพวกนี้ว่า Little Professor พบว่า คนในกลุ่มนี้ จะมีความสนใจชนิดที่เรียกว่า จำได้เหมือนเห็นรูปภาพ( photographic memory คือคนที่จำได้อย่างแม่นยำมากๆ สามารถบอกได้อย่างละเอียด) และสนใจอย่างสูง( obsessive focus) คนพวกนี้ ไม่สนใจหรือทนที่จะเรียนเรื่องอื่นเลย ในโรงเรียน พวกนี้ จะเป็นคนฉลาดมากในเรื่องๆหนึ่ง แต่จะไม่มีความสามารถหรือสนใจ ที่ทำของทั่วๆไป ในสาขาอื่น เช่นการบ้าน
ฉนั้น คนพวกนี้ เมื่อเอา ปัญหาทางอารมณ์ และความสามารถที่มีอยู่ รวมกัน มันเลยออกมาชนิดที่แปลกมา เช่น เมื่อเจอกัน แทนที่จะกล่าวสวัสดีกัน กลายเป็น พูดพล่ามเรื่องที่เขาสนใจพิเศษเสียยืดยาว

๓ ปัญหาเรื่องการพูดและภาษา ในสาขาที่พวกนี้สนใจมาก เขาพูดได้มาก ขนาดระดับมาจากตำราในมหาวิทยาลัย แม้จะเป็นเด็ก และเด็กพวกนี้ที่มีความสามารถในเรื่อง ภาษา จะใช้ภาษาที่แปลก สวิงสวาย หรือทันสมัยมาก หรืออาจสามารถเขียน เรื่องตลกขบขันได้อย่างดี เป็นต้น

๔ ลักษณะอื่น มีระบบอื่น ที่การพัฒนาไม่เจริญตามปกติ เช่น การเคลื่อนใหว เช่น เดินไม่ค่อยคล่อง หรือเดินท่าแปลกๆ เช่น มือกางๆ หรือในระบบ การรับเสียง ปัญหาที่เขาเรียกว่า Sensory Overload( ไม่ทราบว่าจะแปลว่าอะไร) ในโรงเรียน พวกนี้จะทนเสียงดังๆในห้องไม่ได้ บางคนจะทนเสียงที่ซ้ำๆซากๆไม่ได้ เช่นเสียงนาฬิกาเดิน ในขณะที่เด็กธรรมดา สามารถทำให้เสียงเหล่านี้หายไปจาก สมาธิได้ และสามารถเรียกกลับมาเมื่อสนใจจะฟัง

การที่เด็กพวกนี้ มีปัญหาที่คนอื่นไม่มี เข้ากับเขาไม่ได้ ทำให้เด็กพวกนี้ ต้องสร้างเพื่อนขึ้นมาใน มโนภาพของเขา เป็นเพื่อนที่เขาติดต่อได้ ความสามารถทีพวกนี้ มีมากๆ มีได้หลายสาขา เช่น ภาษา อ่าน คำนวณ ความสามารถพิเศษ และอาจจะถึงระดับพวกที่อัจฉริยะเลย ก็ไม่น้อย หากความสนใจ ของคนพวกนี้ ตรงกับ สิ่งที่สังคมต้องการ เช่น computer อย่าง Bram Cohen นี้ ผลก็คือ เขาจะอยู่ในแนวหน้า และจะได้ผลประโยชน์จากมันอย่างเต็มที่ เพราะ เป็นคนทีมีความสามารถในสาขานั้น

แบรม โคเฮน มีงานอดิเรกคือการพับกระดาษโอริกามิ อ่านและขบคิดเรื่องโจทย์คณิตศาสตร์ซับซ้อน เล่นเกมฝึกสมอง และโยนลูกบอล 5 ลูกสลับพร้อมกัน ทุกวันนี้อาศัยอยู่ใน San Francisco ย่าน Bay Area กับ Jenna ภรรยาและลูกๆ

*อ่านนี้คุณnn-bbคิดเอง Bram Cohen เขาไม่ได้ออกแบบให้มี Ratio นะจะบอกให้

จากBlogของคุณNN-BB
//nn-bb.bloggang.com




 

Create Date : 16 เมษายน 2551    
Last Update : 16 เมษายน 2551 19:58:33 น.
Counter : 1590 Pageviews.  

10 เว็บเรียนฟรีที่ดีที่สุดจากมหาวิทยาลัยดัง

10 เว็บไซต์สำหรับผู้ที่อยากเพิ่มพูนความรู้ครับ :)

1. Massachusetts Institute of Technology (mit.edu)
Free MIT Courses Online
//ocw.mit.edu/OcwWeb/web/home/home/index.htm
เว็บนี้มีมากกว่า 1,800 คอร์ส ผมแนะนำให้เข้าไปดูตรงส่วน Audio/Video Courses ครับ จะเป็นหน้ารวบรวมคอร์สที่มีภาพหรือเสียงประกอบ นอกจากนี้ยังมีการแปลคอร์สบางคอร์สเป็นภาษาอื่นๆด้วย ที่สำคัญคือมันมีภาษาไทย แปลโดยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยครับ :) เข้าไปดูได้ที่
//ocw.mit.edu/OcwWeb/web/courses/lang/th/th.htm

2. Open University (open.ac.uk)
Free Open University Courses Online
//openlearn.ac.uk
คอร์สจาก Open University สถาบันการศึกษาที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษ มีเนื้อหาครอบคลุมตั้งแต่ศิลปะ ประวัติศาสตร์ ธุรกิจ การศึกษา สารสนเทศ การคำนวณ คณิตศาสตร์ สถิติ วิทยาศาสตร์ สุขภาพ และเทคโนโลยี

3. Carnegie Mellon University (cmu.edu)
Free Carnegie Mellon Courses Online
//www.cmu.edu/oli
เปิดให้เรียนผ่านโปรแกรมที่ชื่อว่า Open Learning Initiative ซึ่งมุ่งเน้นให้ทุกคนได้เรียนในระดับคำแนะนำเกี่ยวกับวิชาที่สนใจ มีคอร์สครอบคลุมหลาบวิชาได้แก่ สถิติ ชีววิทยา เคมี เศรษฐศาสตร์ ภาษาฝรั่งเศส และฟิสิกส์

4. Tufts University (tufts.edu)
Free Tufts University Courses Online
//ocw.tufts.edu
ใช้โปรแกรม OpenCourseWare เช่นเดียวกับ MIT เรียงเนื้อหาตามโรงเรียน เช่น โรงเรียนวิทยาศาสตร์และศิลปะ โรงเรียนการแพทย์ มีเล็กเชอร์ การบ้าน และเนื้อหาต่างๆ ให้ดาวน์โหลด

5. Stanford (stanford.edu)
Stanford Courses on iTunes U
//itunes.stanford.edu
เปิดให้ดาวน์โหลดเนื้อหาผ่านโปรแกรม iTunes (ดาวน์โหลดโปรแกรมได้ที่ //www.apple.com/itunes/download/ ) โดยสามารถดาวน์โหลดไปฟังใน iPod ได้ทันทีครับ

6. University of California, Berkeley (berkeley.edu)
Free UC Berkley Courses Online
//webcast.berkeley.edu/courses.php
มีการถ่ายทอดสดผ่านเว็บ และวิดีโอออนดีแมนด์ตั้งแต่ปี 2001 มีคอร์สหลายร้อยคอร์ส เปิดให้ดาวน์โหลดในรูปแบบ podcast และ webcast มีวิชาที่น่าสนใจต่างๆได้แก่ ดาราศาสตร์ ชีววิทยา เคมี การเขียนโปรแกรม วิศวกรรมศาสตร์ จิตวิทยา กฎหมาย และปรัชญา

7. Utah State University (usu.edu)
Free Utah State University Courses Online
//ocw.usu.edu
ครอบคลุมแทบทุกวิชาตั้งแต่มานุษยวิทยาจนถึงฟิสิกส์ สามารถดาวน์โหลดเนื้อหาในรูปไฟล์ zip ได้

8. Kutztown University of Pennsylvania (kutztownsbdc.org)
Free Kutztown University Courses Online
//www.kutztownsbdc.org/course_listing.asp
เป็นเว็บไซต์ที่รวบรวมเนื้อหาด้านธุรกิจไว้มากที่สุดบนอินเทอร์เน็ต มีคอร์สตั้งแต่การบัญชี การเงิน การปกครอง กฎหมายธุรกิจ การตลาดและการขาย มีข้อความ รูปภาพ เสียง และกรณีศึกษาแบบอินเตอร์แอคทีฟ

9. University of Southern Queensland (usq.edu.au)
Free USQ Courses Online
//ocw.usq.edu.au
มหาวิทยาลัยในออสเตรเลีย มีคอร์สต่างๆจากห้าคณะ ครอบคลุมตั้งแต่การสื่อสาร วิทยาศาสตร์ การวางแผนอาชีพ เทคโนโลยี และการสร้างสื่อการเรียนการสอน

10. University of California, Irvine (uci.edu)
Free UC Irvine Courses Online
//ocw.uci.edu
ครอบคลุมตั้งแต่การวางแผนการเงิน ทรัพยากรมนุษย์ ตลาดทุน และ e-marketing มีให้ดาวน์โหลดหลักสูตร เล็กเชอร์ การบ้าน และข้อสอบ

ที่มา //education-portal.com/articles/Universities_with_the_Best_Free_Online_Courses.html


*เพิ่มเติม

Thailand Cyber University Project
//www.thaicyberu.go.th
มหาวิทยาลัยไซเบอร์ไทย มีคอร์สต่างๆน่าสนใจที่เป็นภาษาไทยให้เลือกเรียนเยอะแยะเลยทีเดียวครับ
ขอบคุณคุณอากาศยิ้มที่แนะนำมาครับผม

จากคุณ : Duke! - [ 13 มี.ค. 51 06:58:10 ]




 

Create Date : 24 มีนาคม 2551    
Last Update : 24 มีนาคม 2551 2:56:51 น.
Counter : 371 Pageviews.  

คู่มือเลือกซื้อPlayStation2(ฉบับหมูน้อยตะลุยสะพานเหล็ก)โดยคุณบุญชิต(Players)

คู่มือเลือกซื้อ PlayStation 2 (ฉบับหมูน้อยตะลุยสะพานเหล็ก)ความยาว 4 ตอนจบ
ตอนที่ 1 คงไม่สามารถปฏิเสธได้ว่า Sony PlayStation 2 หรือ PS 2 เป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกมที่เป็นเจ้าตลาดในปัจจุบัน แม้มันจะไม่ใช่เครื่องเกมที่แสดงภาพภาพสวยที่สุด หรือมีเกมดีที่สุดหรอก แต่ PS2 มีจุดแข็งที่ไม่มีใครทัดเทียมได้ประการหนึ่ง คือการเป็นเครื่องเกมที่มีเกมให้เล่นบนระบบมากที่สุด ในเกมจำนวนมากนี้ แน่ละ เกมที่ดีไปเลยก็มีมาก เกมดังชนิดเปิดกันสามบ้านแปดบ้านอย่างวินนิ่ง เกมห่วยๆ ก็พอสมควร แต่ด้วยสัดส่วนจำนวนเกมที่มาก ทำให้แม้เมื่อกรองเกมที่ไม่ได้เรื่อง หรือเกมที่คุณภาพกลางๆออกไปแล้ว เกมในระดับดี หรือเยี่ยมยอด ก็ถือว่ามีมากกว่าเครื่องอื่นในยุคสมัยเดียวกัน (หมายถึง Nintendo Gamecube – GC กับ Microsoft X-BOX) แบบเห็นๆ

ถ้าคุณแน่ใจว่าอยากได้ อยากเล่น จะซื้อ PS2 แน่นอนแล้ว ทำยังไงล่ะถึงจะได้มาเล่น PS2 ไม่ใช่เครื่องปิ้งขนมปังหรือเตารีด เดินเข้าห้างโลตัสแล้วก็หิ้วมา ปกติเราจะซื้อ PS2 อย่างนั้นก็ได้ ถ้าไม่คิดอะไรมากเนื่องจาก PS2 มีขายอยู่ทุกที่ๆมีร้านของโซนี่ อยู่แล้ว แต่เรื่องจริงคือว่า นักเล่นเกมในบ้านเรากว่าร้อยยี่สิบเปอร์เซ็นต์ ต้องการเครื่องที่สามารถเล่นแผ่น Copy หรือ “แผ่นผี” ได้ด้วยกันทั้งสิ้น ซึ่งปกติเครื่องที่ซื้อจากศูนย์โซนี่ มันจะถูกล๊อกไว้ด้วยระบบภายใน ไม่ให้สามารถเอาเกมแผ่นก๊อป มาเปิดเล่นได้ ดังนั้นเครื่อง PS2 ที่อยากจะเล่นแผ่นก๊อป จึงต้องเป็นเครื่องที่แปลงระบบตรงนี้แล้ว .. นี่แหละคือปัญหา คนที่อยากซื้อ PS2 หรือเครื่องเล่นเกมทุกชนิด จึงต้องมุ่งไปยังนครหลวงของชาวเกมคอนโซล คือ “สะพานเหล็ก”

กะอีแค่ซื้อเครื่องเกม มันยากหนักหนาอะไร ? หลายคนอาจจะตั้งคำถามว่าทำไมผมต้องเขียนบทความนี้ขึ้นมาเป็นวรรคเป็นเวร สมมติคุณไปสอบถามราคา PS2 ที่ร้านเฮงๆซวยๆ บางร้าน แทนที่คุณจะเป็นฝ่ายถามแล้วรอคำตอบ คุณจะถูกยิงคำถามชวนมึนมาเป็นชุดแทน “น้องจะเอาเครื่องญี่ปุ่น เครื่องจีน เครื่องเอาแปลงไฟตรงไหม เอาแบบหัวอ่านเหล็กหัวอ่านพลาสติก แปลง IC เกรดไหน ซื้อเล่นเองหรือเปล่า จะเอาของเกรดไหนล่ะ จอยแท้จอยปลอม ฯลฯ” ชวนปวดกบาลยิ่งนัก ไม่เชื่อลองอ่านบทสนทนาต่อไปนี้ดูนะครับ

บุญชิต : “PS2 ขายเท่าไรครับ”
เฮียตี๋ (นามสมมติ) : “9,500 รุ่น 50006 แปลงแล้ว จอยเดียว ไม่มีเมม ไฟตรง”
บุญชิต : “แพงจังเฮีย ลดได้ป่าว แล้วรับประกันยังไง”
เฮียตี๋ : “ไม่มีประกัน เสียก็ยกมานี่แล้วกันถ้าสองสามวันก็เปลี่ยนตัวใหม่ หรือจะยกเข้าศูนย์โซนี่ก็ได้ แต่เสียตังค์นะ”
แน่ละ มือใหม่ฟังอย่างนี้ใครจะอยากซื้อเครื่องกับเฮียละ... บุญชิตน้อยห้อยเขาก็เลยเดินไปอีกร้าน เจอเจ๊ใฝผู้คล่องแคล่ว บุญชิตเดินเข้าไปถามคำถามเดิมทันที
เจ๊ใฝ (นามสมมติ) : “6,900 แถมสองจอย อุปกรณ์ครบ รับประกัน 3 ปี”
โอ้ว ถูกกว่าเฮียตี๋ตั้งเยอะ แถมยังรับประกันด้วย
บุญชิต : “งั้นขอดูของหน่อยครับ”
เจ๊ใฝ : “น้องซื้อไปเล่นเองหรือเปล่า ?” ... อ้าว เล่นเองซิครับน้าถามมาด๊าย
“งั้นถ้าเล่นเอง ทำไมไม่เอารุ่นดีหน่อยละ” เจ๊ใฝเริ่มตะล่อม “รุ่นที่บอกราคาไปเนี่ย เป็นหัวอ่านพลาสติกนะ ไม่ถึงปีหัวทรุดส่งมาเคลมเยอะแยะ แล้วรุ่นนี้ไม่มีอะไหล่แล้วด้วย ลองดูรุ่นดีไหมล่ะ หัวอ่านแก้ว ปกติร้านอื่นขายเกือบหมื่น เจ๊ให้น้อง 8,500 เท่านั้น ”

“เอ่อ ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ถือ” บุญชิตตอบ เจ๊นิ่วหน้านิดหนึ่งแล้วตะโกนถามเฮีย “เฮียๆ รุ่น 6,900 มีของไหม... หา ไม่มีแล้วเหรอ รุ่นนั้นไม่มีแล้วละน้อง เหลือแต่ตัว 8,500 แล้ว” อื้ม... 8,500 ยังไงก็ยังถูกกว่าเฮียร้านแรกตั้งพันหนึ่ง เอาก็เอาวะ
“แล้วน้องจะเอาไอซีแบบไหน ปกติเขาจะให้ไอซีตัวถูก เล่นไม่ได้ทุกโซน สามเดือนต้องมาเปลี่ยนทีหนึ่งเพราะชิปมันไม่ทน เล่นนานๆร้อนๆ จะละลาย เอาไอซีเกรดเอไหมล่ะ เพิ่มอีก 800 ตัวนี้ไอซีนอกนะ ใช้แล้วใช้เลยไม่ต้องเอามาเปลี่ยน” ...เอาน่า... เพิ่มก็เพิ่ม เจ๊ใฝกดเครื่องคิดเลขฉับๆ
“เอ้อ ราคานี้ไม่รวมหม้อแปลงนะน้อง PS2 ต้องใช้หม้อแปลงเกรดคอมฯ ปกติเขาขายกันลูกละ 800 เจ๊คิดน้อง 500 แล้วกัน”
บุญชิตกลืนน้ำลายเอื้อก “แบบไฟตรงไม่มีเหรอครับ”

“โอ้ย ไม่ดีหรอกแบบไฟตรง ความร้อนมันขึ้น เล่นสองชั่วโมงต้องพักหนึ่งชั่วโมง เอาแบบหม้อแปลงนอกไปดีกว่า ไม่ร้อนเล่นถึงเช้าได้สบาย แต่ถ้าอยากได้ไฟตรงจริงๆก็ได้ แต่ไม่ได้ราคาที่เจ๊บอกนะ” ...โอเคครับเจ๊... หม้อฯ ก็หม้อฯ
“จอยล่ะ เปลี่ยนเอาจอยแท้ไหม จอยแถมน่ะจอยก๊อปของเพลย์หนึ่ง สั่นไม่ได้ ไม่มีอานาล๊อก เล่นเกมเพลย์สองไม่ได้ทุกเกมนะ สามก๊กแอคชั่น ไฟนอล วินนิ่ง พวกนี้ต้องเล่นกับจอยแท้หมด เพิ่มอีกข้างละพันเดียว” ...เอ้าหน้ามืดแล้วเฟ้ย คงต้องเอาแหละนะ
“เดี๋ยว เจ๊ ตกลงเท่าไรแล้วเนี่ย” บุญชิตชักตาลาย
“ก้อ หมื่นกะแปดร้อยบาท เอ้อ สายเอวีเอาของแท้ไหม ที่แถมให้มันเป็นสายเทียม ออกเป็นโมโน เสียงไม่ค่อยดีด้วย ถ้าเอาสายแท้ก็เพิ่มอีก 500 เป็นหมื่นหนึ่งพันสามร้อยบาท แต่รับรอง ของชั้นหนึ่ง”
บุญชิต : “ก๊าซซซซซซ”

นี่คือเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในสะพานเหล็กครับ ดังนั้นราคาที่เขาติดไว้ถูกๆ โดยเฉพาะตามร้านที่เอา เครื่องเกมห่อผ้าพลาสติกสีขาว (ดูเผินๆเหมือน PS2 โดนมัดตราสังข์) แล้วเอาปากกาเมจิกเขียนรุ่นราคา (ที่มักจะเปิดมาต่ำๆเพื่อล่อลูกค้า) รวมทั้งรายละเอียดตะหวักตะบวยจนลายพร้อย ซึ่งจริงบ้าง เท็จบ้าง หรือเป็นคุณสมบัติปกติของ PS2 รุ่นนั้นๆอยู่แล้ว (ทำไม่ได้น่ะสิถึงแปลก) พวกนั้นแหละครับตัวดี ไม่เชื่อลองเข้าไปถามดูก็ได้ ถ้าไม่เจอบทสนทนาประมาณที่เขียนไว้เนี่ยให้เตะได้เลย

ในขณะที่ร้านแรก บอกราคาตรงไปตรงมา ร้านพวกนี้จะไม่มีการเอา PS2 มามัดตราสังข์โชว์ไว้ เพราะของเขามีเกรดเดียว ราคาเดียว หรือแตกต่างกันบ้างไม่กี่ร้อยบาท (รุ่นญี่ปุ่น รหัสลงท้ายด้วย 0 จะแพงกว่ารุ่นเอเชียและอื่นๆอยู่นิดหน่อย) ส่วนอุปกรณ์ก็จะให้ครบ เป็นของแท้มากับเครื่องอยู่แล้ว

เพราะอย่างนี้สิครับ ในเว็บบอร์ดเกมทุกหนแห่ง ในทุกๆวัน จะมีคนตั้งกระทู้ประมาณ “ของทราบวิธีเลือกซื้อเครื่อง PS2 ครับ” “ซื้อ PS2 สะพานเหล็ก ซื้อร้านไหนดี ไว้ใจได้” วันละหลายๆคำถาม ซึ่งครั้งหนึ่งผมไปตอบไว้ยาวๆ ในชื่อ Players แต่ตอบในกระทู้ พอกระทู้ตกแล้วก็หายไป คนเข้ามาใหม่ก็มาตั้งกระทู้กันใหม่ นี่เป็นสาเหตุที่ทำให้ผมปรับเอาคำตอบต่างๆ ที่เคยตอบไปมาเขียนเป็นบทความเลยครับ ถ้าหลายท่านอ่านแล้วคุ้นๆ ก็ขอเรียนว่า ผมเป็นคนเดียวกับนาย Players ในพันธุ์ทิพย์ (และเว็บบอร์ดอื่นๆอีกมาก) ไม่ได้ไปฉ้อโกงทรัพย์สินทางปัญญาผู้ใดมาแต่ประการใดนะครับ

น้ำจิ้ม #1 จะซื้อ PS2 ต้องทำใจรับปัญหาดังนี้ด้วย

1. คุณภาพกราฟฟิกไม่ได้สวยที่สุดอย่างที่คิด ถ้าคุณหวังภาพกราฟฟิกที่นวลเนียนเหมือนดูหนัง CG ดีๆประมาณ Final Fantasy the Movie, Finding Nemo หรือเหมือนเกมคอมพิวเตอร์ที่ใช้การ์ดจอชั้นดีละก็ PS2 ยังให้ภาพไม่ได้ถึงขนาดนั้น Hardware ของ PS2 ไม่มีระบบการลบเหลี่ยมภาพ ทำให้ภาพค่อนข้างเป็นมุมเหลี่ยมอย่างเห็นได้ชัด เส้นขอบต่างๆ จะเห็นเป็นรอยหยักๆ ไม่สวยงามอย่างที่ควรจะเป็น ซึ่งจริงๆก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่นัก ถ้าคุณไม่เคยเห็นภาพเกมเดียวกันนี้ที่เล่นบนเครื่อง Gamecube,X-BOX หรือกระทั่งเครื่อง PC ที่มีการ์ดสามมิติแรงๆ

2. ไม่รองรับระบบภาพ Progressive Scan ในเกม ส่วนหนังนั้นจะต้องเป็น PS2 ซีรีย์ 5 (SCPH 5XXXX) ขึ้นไปจึงจะรองรับ ยกเว้นเกมบางเกมเช่น Tekken4 อาจจะโปรแกรมให้ส่งสัญญาณ Progressive ได้บ้างจาก Softeware แต่ก็มีน้อยเกมที่ทำได้แบบนี้ นอกจากนี้ระบบเสียงก็ไม่รองรับระบบเสียงรอบทิศทาง Dolby Digital ในการเล่นเกมด้วย ยกเว้นในฉาก Movie บางฉาก หรือเมื่อดูหนัง

แต่เรื่องนี้กับกลุ่มผู้เล่นทั่วไปก็ไม่ซีเรียสอีกนั่นแหละ ถ้าคุณไม่ได้สนใจจะเล่นเกมส์แบบภาพและเสียงสุดยอดปานโรงหนัง แต่ถ้าคุณมีชุดโฮมเธียร์เตอร์ชั้นดีอยู่กับบ้าน คุณจะเสียดายที่ทำไม PS2 ถึงไม่รองรับคุณสมบัติพวกนี้

3. คุณภาพแผ่นก๊อป นั้นลูกผีลูกคน ต้องทำใจยอมรับว่า เนื่องจาก PS2 เป็นเครื่องเกมเจ้าตลาด ดังนั้นผู้ผลิตแผ่นก๊อป ทั้งหลายจึงเทกันผลิตแผ่นออกมามาก มีหลายยี่ห้อ ซึ่งคุณภาพนั้นก็มีทั้งดีทั้งแย่ จนถึงห่วยมาก บางครั้งอาจจะซื้อแผ่นมาแล้วเปิดไม่ติด หรือติดแต่ค้างกลางเกม (อันนี้แสบมาก ลองถามคนที่เล่น Fetal Frame ดูสิว่าตอนใกล้ๆฉากจบแล้วค้างน่ะเจ็บปวดแค่ไหน) โดยไม่ใช่ความผิดของเครื่องเราเลย ไม่แปลกหรอกครับ ที่ก่อนจะซื้อเกมก๊อป ชาว PS2 จึงต้องสืบข่าวให้ดีว่า เกมนี้ ปกไหน (หมายถึงผู้ผลิตเจ้าไหน) เล่นแล้วไม่ค้าง หรือเล่นได้ทุกรุ่นบ้าง

แต่เอาเหอะ เราเล่นของก๊อป ก็ไม่ควรบ่นให้ดังนัก เพราะต่อให้ซื้อๆ ทิ้งๆ ซักเกมละสิบปก ก็ยังไม่ได้ครึ่งของแผ่นแท้เลย ขืนบ่นมากเดี๋ยวท่าน รมต. วัฒนาแกไม่ให้ขายเลยสักปกแล้วจะยุ่ง

4. หัวอ่านมีอายุสั้น อันนี้เป็นปัญหากับทุกคนที่เล่น PS2 และเป็นปัญหาเดิมๆมาตั้งแต่สมัย PSเดิม หรือ PSone คือระบบหัวอ่านของเครื่องเพลย์นั้นมักจะงอแงได้ง่าย บางครั้งใช้ไปปีหนึ่งหรือสองปีก็เริ่มออกอาการอ่านไม่ค่อยติด อ่านแล้วสะดุด ต้องเอาไปจูนหัวอ่านหรือถึงกับเปลี่ยนหัวอ่านใหม่เลยก็มี ดังนั้นถ้าใช้ PS2 เกินปีไปแล้ว เตรียมเก็บตังค์ไว้ซ่อมได้เลย ถ้าแค่จูนหัวก็ร้อยสองร้อย ถ้าถึงขนาดเปลี่ยนหัวก็สองพันอัพ

อันนี้บอกได้เลยว่าไม่เกี่ยวกับการเล่นแผ่นก๊อป เพราะเคยอ่านเจอในเน็ทของฝรั่งว่า เครื่องของฝรั่งที่ไม่เล่นแผ่นก๊อป เลยก็มีปัญหาเหมือนๆ กัน

ตอนที่ 2 : ซื้อ PS2 ที่ไหนดี ?


การซื้อ PS2 นั้นมีตัวเลือก 3 ตัวเลือก คือ
- ซื้อเครื่องศูนย์โซนี่
- ซื้อสะพานเหล็ก
- ซื้อตามร้านเกมตามห้าง
(1) ซื้อเครื่องศูนย์โซนี่ ตามร้านที่ขายสินค้าของโซนี่ทั่วไป หรือฝากคนซื้อจากต่างประเทศ แล้วเอาไปแปลง

วิธีนี้แล้วสำหรับบางคนอาจจะสบายใจกว่า ถ้าซื้อที่ศูนย์โซนี่แล้วเอาไปแปลง เพราะเชื่อแน่ๆว่าได้ของแท้และเป็นของใหม่มือหนึ่ง แต่ศูนย์โซนี่ ขาย 11,900 รวมค่าแปลงอีกไม่ต่ำกว่า 2,000 บาท ก็จะทำให้ได้เครื่องราคา 13,000 โดยประมาณ แต่การแปลงก็ต้องหาช่างที่ไว้ใจได้ด้วย เพราะไม่งั้นเครื่องใหม่ๆ ออกจากศูนย์ก็เจ๊งได้ เพราะมันต้องเชื่อม IC เข้ากับแผงวงจรที่ค่อนข้างละเอียดอ่อนและซับซ้อน หรือถ้าเจอโจรในคราบช่าง อะไหล่แท้ๆที่คุณอุตส่าห์ยอมเสียเงินแพงกว่า ก็จะถูกถอดเก็บไว้ขาย และเอาอะไหล่ปลอม หรืออะไหล่มือสองใส่ให้แทน อย่าคิดว่าเป็นไปไม่ได้นะครับ เพราะอะไหล่ที่มีค่าที่สุดของ PS2 คือหัวอ่าน ซึ่งมีราคาถึง 2,800 - 3,000 กว่าบาท อะไหล่ตัวนี้มองไม่เห็นจากภายนอกด้วย

ดังนั้นถ้าคุณเอาเครื่อง PS2 จากศูนย์หรือจากต่างประเทศไปให้ช่างแปลงระบบ คุณควรยืนรอดูอยู่ด้วยทุกครั้งจนกว่าจะเสร็จงาน

กรณีซื้อเครื่องจากต่างประเทศมาแปลงเล่นแผ่นก๊อป ก็เป็นทางเลือกที่ไม่เลว เพราะช่างเมืองไทยแปลง PS2 ได้ทุกรุ่นอยู่แล้ว และ PS2 ในต่างประเทศก็ราคาไม่แพงนัก (รู้สึกจะประมาณ 6,000 บาท) ราคาแปลงแล้วรวมๆก็จะถูกกว่าซื้อสำเร็จที่เมืองไทยอยู่นิดหน่อย แต่สิ่งที่ต้องระวังคือ ถ้าซื้อเครื่องจากโซนยุโรปหรือออสเตรเลียซึ่งเป็นระบบ Pal (รหัสรุ่นลงท้ายด้วย 4,3,2) มาเล่นในบ้านเราแล้ว อาจจะมีปัญหาในการเล่นเกมระบบ NTSC ได้ (แม้จะแปลงแล้วก็ตาม) เช่น การเล่นเกมแล้วได้ภาพที่ไม่เต็มจอ มีขีดดำบนล่าง และสัดส่วนตัวละครอ้วนเตี้ยลงไปบ้าง นั่นเพราะระบบภาพกับระบบแผ่นขัดกัน หลายคนที่เล่นเกม Final Fantasy X-2 ของภาคภาษาอังกฤษแล้วเจอปัญหาดังกล่าวก็เพราะสาเหตุนี้นั่นแหละครับ ดังนั้นถ้าจะซื้อเครื่องจากต่างประเทศมาเล่น ควรซื้อเครื่องจากโซนอเมริกา แคนาดา (รหัสรุ่นลงท้ายด้วย 1) ญี่ปุ่น (รหัสลงท้ายด้วย 0) หรือฮ่องกง ไต้หวัน สิงคโปร์ (รหัสรุ่นลงท้ายด้วย 6) จะดีกว่ามาก แต่ถ้าซื้อจากสองสามประเทศหลัง บางทีเครื่องจะแปลงระบบเล่นแผ่นก๊อป มาแล้ว เราก็ไม่ต้องกังวลในเรื่องการเอามาแปลงอีก

(2)ซื้อที่สะพานเหล็ก นครหลวงของวงการวิดีโอเกม
สะพานเหล็ก หรือพูดให้ถูกคือบริเวณทางเดินคร่อมคลองโอ่งอ่างใต้สะพาน ทางเดินแคบๆ ชนิดสองคนสวนลำบาก แต่มีร้านเกมและอุปกรณ์เป็นสิบนั่นแหละ เป็นหัวใจของวงการเกมคอนโซลบ้านเรา แหล่งกระจายเครื่องเกมและแผ่นที่ถูกที่สุด มีตัวเลือกหลากหลาย แต่นั่นแหละ หลายคนก็อาจจะกลัว หรือไม่กล้าไปซื้อ สมัยก่อนผมก็เป็น แต่ตอนหลังอาศัยจับทริกได้ (ซึ่งผมจะนำมาเผยอย่างหมดเปลือกไว้ให้คุณ ณ ที่นี้) ก็สามารถซื้อของสะพานเหล็กได้ไม่มีปัญหาใดๆ PS2 ที่สะพานเหล็ก คุณจะได้เครื่องครบชุดในราคาประมาณ 10,000 บาท หรือบวกลบไม่เกิน 1,000 การซื้อของสะพานเหล็กดูปวดหัว เพราะความสับสนวุ่นวายและลมปากของคนขาย แต่ถ้าเราจับทริกเล่ห์กลของวงการสะพานนี้ได้ ก็ไม่ใช่เรื่องยาก แต่รายละเอียดนั้นยาว เดี๋ยวผมจะพูดถึงอีกครั้งหนึ่ง

(3) ซื้อตามร้านเกมตามห้าง แต่ไม่ใช่ร้านของศูนย์
ได้แก่การซื้อเครื่อง PS2 ตามร้านขายเกม (ที่ไม่ใช่ของโซนี่) บนเดอะมอลล์ มาบุญครอง หรือร้านเกมตามห้างต่างๆ บอกได้เลยว่า เขารับของสะพานเหล็กไปนั่นแหละ บางทีก็เป็นร้านสาขาของร้านในสะพานเหล็ก ถ้าคุณไม่ไว้ใจสะพานเหล็กแต่ไปเดินหาแถวมาบุญครองหรือตามห้างแทนละก็ บอกได้เลยว่าก็ไม่ต่างกันนัก ทั้งคุณภาพของและลูกเล่น แต่ราคา PS2 ตามห้างจะตกประมาณ 11,000 - 13,000

บทสรุป : ถ้าคุณยินดีจ่ายเพื่อซื้อความสบายใจ ก็ควรใช้ตัวเลือกที่ 1 คือซื้อศูนย์หรือซื้อต่างประเทศ แล้วเอาไปแปลงตามร้านที่รับแปลงต่างๆ

แต่ถ้าคุณคิดว่าค่าสบายใจ 2,000 บาทแพงไป พาครอบครัวไปกินหมูกระทะกันทั้งบ้านได้เป็นเดือนเลย จะซื้อสะพานเหล็ก (ตัวเลือกที่ 2) ก็ได้ครับ แต่บอกได้เลยว่า ตัวเลือกที่ 1 ได้ดีกว่าแค่ความสบายใจและการบริการที่ดีอย่างเดียวจริงๆ เว้นแต่คุณจะไม่แปลงเครื่องเลยแล้วเล่นแต่แผ่นแท้คุณภาพของถ้าซื้อสะพานเหล็กร้านที่
ไว้ใจได้ ก็ได้ของคุณภาพเดียวกับของศูนย์

ส่วนตัวเลือกที่ 3 คือซื้อตามร้านเกมในห้างนั้น ผมคิดว่าเหมาะสมเฉพาะสำหรับคนที่บ้านอยู่ไกลมากๆ มาสะพานเหล็กไม่สะดวก หรืออยู่ต่างจังหวัดไกลๆเท่านั้น (ยิ่งไกลราคายิ่งแพงขึ้น) แต่ถ้าคุณไม่ได้อยู่ไกลขนาดต้องขึ้นเครื่องบินเอื้ออาทร จับรถไฟหรือนั่งบขส. มาซื้อผมว่าเรียกแท็กซี่แถวบ้านมาสะพานเหล็ก ซื้อเครื่องแล้วนั่งกลับ เผลอๆยังได้ถูกกว่าซื้อตามห้างอีกประมาณพันหนึ่ง (ต่อให้ค่าแท็กซี่ไปกลับพันหนึ่งด้วย เอ้า)


ตอนที่3 อยากซื้อ PS2 แบบไม่หมูต้องรู้อะไรบ้าง


เรื่องรุ่นและระบบ : รู้ไว้ก็ดี

ถ้าไม่ได้ซื้อ PS2 ของศูนย์ละก็ สิ่งที่ทำให้ปวดหัวคือรุ่นและระบบ เมื่อเราไปที่ร้านเกมและบอกว่าอยากซื้อ PS2 คนขายก็จะเปิดฉากถามว่า “พี่จะเอารุ่นไหนละครับ” ถ้าเรารู้ เราตอบได้ ก็หมดโอกาสโม้ไปแล้ว 1 เรื่อง แต่คนซื้อ PS2 ส่วนใหญ่ก็จะถามกลับว่า รุ่นไหนดีล่ะ ? ทีนี้แหละคนขายก็จะเปิดฉากอธิบายชนิดจริงบ้าง เท็จบาง ให้เราปวดหัวเล่น

รุ่นกับระบบต่างกันตรงไหน ? รุ่น คือซีรีย์ ที่โซนี่ผลิต PS2 ออกมา ซึ่งมีเกือบ 10 รุ่น ใน 3 ซีรีย์ คือ รหัสบอกรุ่นของ PS2 จะเป็นสติ๊กเกอร์แปะอยู่หลังเครื่อง ของแท้จะแปะอยู่แบบดูแล้วรู้ว่าโรงงานแปะ ส่วนของปลอม บางทีมีร้านหัวใสบางร้านแปะป้ายรุ่นนี้เอาเองก็มี แต่มันจะดูนูนๆ แปลกๆ เรียกว่าไม่เนียนก็ได้ ถ้าดูแล้วไม่เนียน หรือข้อความแปลกๆ ก็มักจะเป็น (ป้าย)ของปลอม เช่น ผมเคยเห็นป้ายแปะบอกว่า PS2 เครื่องนี้เล่นได้ครบทุกระบบ (NTSC/J,NTSC/UC,Pal) และก็ไม่ควรซื้อร้านนั้น เพราะนอกจากป้ายแล้วไม่รู้จะมีอะไรปลอมอีกไหม ?

ส่วนระบบนั้น คือการแบ่งโซนของแผ่นที่เครื่อง PS แต่ละเครื่องจะเล่นได้ มีระบบเกมแบ่งเป็น 3 ระบบ ได้แก่ระบบเกมฝั่งญี่ปุ่น (NTSC/J) ระบบเกมฝั่งอเมริกา (NTSC/UC) ระบบเกมฝั่งยุโรปและออสเตรเลีย (Pal) กับระบบดูหนัง DVD ซึ่งจะแบ่งตามโซนหรือรีเจี้ยนของแผ่น ตามมาตรฐานของระบบ DVD หนังเลย เช่น Zone3 เอเชีย โซน 1 อเมริกาเหนือ ฯลฯ

เลขรุ่นจะเป็นตัวบอกทั้งซีรีย์การผลิต และระบบเครื่อง ไว้ในลักษณะรหัส SCPH แบ่งเป็น Series SCPH 1XXXX Series SCPH 3XXXX และ Series SCPH 5XXXX

1. Series SCPH 1XXXX มีสามรุ่น คือ SCPH 10000, SCPH 15000 และ SCPH 18000 ขายเฉพาะในญี่ปุ่นเท่านั้น ระบบ NTSC/J ดูหนัง DVD Zone 2 (NTSC) รุ่นนี้เก่ามากแล้ว ออกมาได้ประมาณ 3 ปี (วางขายครั้งแรกประมาณปี 2000) เกือบ 4 ปี แล้ว ไม่มีช่องใส่ Harddisk ภายใน ต้องต่อ Harddisk ภายนอก

ซีรีย์ 1 นี้ไม่ควรซื้อแล้ว เพราะไม่มีของใหม่อยู่ในตลาดแน่ๆ นอกจากของมือสองที่เอามาทำให้ไม่ว่าคนขายจะบรรยายให้ดูดีหยดย้อยแค่ไหนก็ตาม ก็ไม่ควรซื้อเด็ดขาด

2. Series SCPH 3XXXX แบ่งเป็น 2 รุ่นใหญ่ๆ คือSCPH 3000X กับ 3900X และยังมีรุ่นพิเศษ คือ 35000 กับ 37000 ด้วย รุ่นในซีรีย์ 3XXXX นี้ จะปรับปรุงมาจาก 1XXXX แต่มีรุ่นนี้จะมี Harddisk Bay เป็นช่องสำหรับใส่ Harddisk เข้าไปในเครื่องได้เลย และ SCPH 3000X R เป็นรุ่นที่ใช้เปลี่ยนใช้แผงวงจรแบบใหม่ เพื่อป้องกันการเล่นแผ่นก๊อป (แต่ไม่สำเร็จ) รุ่น SCPH 3XXXX นี้ออกวางขายประมาณช่วงกลางปี 2001
ตัว X คือตัวเลขที่ลงท้ายในแต่ละรุ่น แบ่งตามโซนประเทศต่างๆที่นำเข้าไปขาย ดังนี้
- ลงท้ายด้วย 0เป็นรุ่นที่ขายในญี่ปุ่น เล่นเกมระบบ NTSC/J ดูหนัง DVD Zone 2 (NTSC)
- ลงท้ายด้วย 1 เป็นรุ่นที่ขายในอเมริกาและแคนาดา เกมระบบ NTSC/UC ดูหนัง Zone 1(NTSC)
- ลงท้ายด้วย 2 เป็นรุ่นที่ขายในออสเตรเลีย เกมระบบ PAL Zone 4 (Pal)
- ลงท้ายด้วย 3 เป็นรุ่นที่ขายในประเทศกลุ่มสหภาพยุโรป (EU) เกมระบบ PAL ดูหนัง Zone 2 (Pal)
- ลงท้ายด้วย 4 เป็นรุ่นที่ขายในอังกฤษ เกมส์ระบบ PAL ดูหนัง Zone 2 (Pal)
- ลงท้ายด้วย 6 เป็นรุ่นที่ขายในประเทศไทย ไต้หวัน ฮ่องกง และประเทศในกลุ่ม DVD Region 3 เล่นเกมระบบ NTSC/J และรุ่นนี้ดู DVD Zone 3 ได้ทั้ง Pal และ NTSC รุ่นที่ขายในไทย จะแปลงใช้ไฟ 220 Volt แล้วด้วย ต่อไฟบ้านได้เลย

SCPH 3900Xเปลี่ยนไปตามโซนประเทศ) เป็นรุ่นใหม่ ที่ออกมาในช่วงปี 2002 ใช้แผงวงจรที่ออกแบบใหม่กว่ารุ่นเดิม แต่หลักก็เหมือนกับรุ่น 3000X
H 37000พิเศษ มีสีพิเศษออกไป คือ ดำใส (Zen Black 37000L ) ฟ้าใส (Ocean Blue 37000B) มีเฉพาะของญี่ปุ่นเท่านั้น เล่นเกมส์ระบบ NTSC/J ดูหนัง DVD Zone 2 (NTSC)

Series SCPH 5XXXXซีรีย์ใหม่ที่สุด เปลี่ยนแปลงแบบยกเครื่องใหม่พอสมควร ซัพพอร์ต DVD+/-RW, DVD+/-R และการดูหนังแบบ Progressive Scan ใช้ Remote Control รุ่นใหม่ มีช่องรับรีโมทในเครื่องเลย (ถ้ารุ่นเดิมๆต้องต่อหัวรับสัญญาณรีโมทไว้ที่ช่องต่อจอยข้างใดข้างหนึ่ง) ตัดช่อง IEEE (ที่ไม่ได้ใช้) ออก รองรับระบบเล่นเกมออนไลน์ และลดเสียงการทำงานของเครื่องลงให้เบาหรือราบรื่นขึ้น

บทสรุป : จากข้อมูลข้างต้น รุ่นที่ไม่น่าซื้อแล้ว ก็เห็นจะเป็นรุ่น ซีรีย์ 1 ทั้งหมด และ รุ่น 3000X เพราะออกจำหน่ายมานานมากแล้ว ถ้ายังเจอที่ไหนขายรุ่นพวกนี้อยู่ คือของค้างสต๊อก หรือร้ายกว่านั้นคือของเก่าหรือของมือสอง ต้องระวัง ส่วนรุ่น 3900X นั้นยังพอหาซื้อได้ แต่ก็อาจจะหายาก โดยเฉพาะรุ่น 39006 ที่เป็นรุ่นที่โซนี่นำเข้ามาขาย ทำไมต้องเลือกรุ่นที่โซนี่รับเข้ามาขาย เพราะว่ารุ่นที่เขารับมาขาย ศูนย์โซนี่จะรับซ่อมเครื่องให้ได้ แม้เราจะเอาเครื่องไปแปลงแล้ว แต่ก็ต้องเสียค่าซ่อมและค่าอะไหล่เต็มๆ แต่ก็มั่นใจได้ว่าเครื่องจะได้รับการดูแลจากช่างที่รู้จริงและได้รับการเปลี่ยนอะไหล
่แท้ ... เราจะมาพูดเรื่องนี้กันยาวหน่อยในส่วนต่อๆไป

รุ่น 5000X ที่ออกมาช่วงหลังๆนี้ก็น่าซื้อ แม้คุณสมบัติส่วนใหญ่ที่เพิ่มมาเราจะไม่ค่อยได้ใช้ แต่ถ้าเป็นเครื่องรุ่น 50006 นั้น ก็สามารถส่งเข้าศูนย์โซนี่ได้เหมือนกัน ต่อๆไปเครื่องในซีรีย์ 5 นี้ จะเป็นเครื่องส่วนใหญ่ในตลาด เพราะเครื่องรุ่น 3900X จะเริ่มๆหายไปเพราะหยุดการผลิตแล้ว

ส่วนจะซื้อเครื่องระบบไหนนั้น จริงๆระบบญี่ปุ่น (รหัสลงท้ายด้วย 0) ระบบอเมริกา(รหัสลงท้ายด้วย 1) และระบบเอเชีย (รหัสลงท้ายด้วย 6) ก็น่าสนใจทั้งหมด แต่ระบบเอเชียจะมีข้อได้เปรียบเรื่องการที่ส่งซ่อมศูนย์ได้ (แม้จะเสียตังค์ก็ตาม) แต่ถ้าไม่ซีเรียสเรื่องนี้ จะซื้อระบบญี่ปุ่นหรืออเมริกาก็ได้ จากประสบการณ์ส่วนตัว (ซึ่งไม่มีหลักฐานยืนยัน) เครื่องระบบที่ทำขายในญี่ปุ่น คือลงท้ายด้วย 0 จะมีปัญหาค่อนข้างน้อย และเครื่องออกอาการโยเยช้ากว่า (ซึ่งจะช้าจะเร็วมันก็ต้องเสียละนะ) นอกจากนี้ เครื่องรุ่น SCPH 50000 ยังรวมเอาอุปกรณ์เล่นเกมออนไลน์ไว้แล้วด้วย คือสามารถเล่นเกมออนไลน์ได้ทันที แต่ราคาก็แพงขึ้นบ้างพอสมควร แต่ถ้าหาได้ก็คุ้มละครับ

ระบบ PS2 ที่แฟนเกมชาวไทยไม่ควรเลือก คือระบบขายในอังกฤษ (รหัสลงท้ายด้วย 4) และออสเตรเลีย (รหัสลงท้ายด้วย 2)เพราะเมื่อเล่นเกมของ PSone หรือแม้แต่ PS2 บางเกม จะเห็นไม่เต็มจอ เนื่องจากเป็นระบบ Pal รวมทั้งยังใช้ดูหนังที่ใช้ระบบภาพแบบ NTSC ไม่ได้ด้วย

แต่จริงๆในความเห็นของผม ตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับนักเล่นทั่วไปที่ไม่อยากประสาทเสีย คือ พยายามซื้อรุ่นที่โซนี่รับเข้ามาขายดีกว่า ได้แต่ รุ่น 30006-R (เก่าแล้ว) รุ่น 39006 และ รุ่น 50006 เหตุผลว่าทำไมนั้น ผมจะเล่าให้ฟังอีกครั้งหนึ่ง
................................

เรื่องชิป (ที่ไม่หาย)

พระเอกที่ทำให้ PS2 ของเราเล่นแผ่นผีได้ลื่นๆ คือชิป หรือ IC แปลงระบบนั่นเอง หน้าที่ของ PS นั้นคือการหลอกวงจรตรวจสอบระบบแผ่นของ PS2 ว่าแผ่นที่เอามาเปิดนั้น เป็นแผ่นแท้ตรงตามโซนของมัน เพราะปกติแล้ว PS2 จะเช็คอยู่ตลอด เมื่อมีการกดปุ่ม Eject ว่า แผ่นที่ถูกใส่เข้ามาใหม่เป็นแผ่นละไร และยอมให้เล่นได้หรือไม่ คือตรวจว่าเป็นแผ่แท้หรือเปล่า และเล่นในโหมดไหน (PS2, PSone, DVD Movie, CD เพลง) เจ้าชิปหรือ IC นี้จะไปทำให้ระบบตรวจสอบนี้ยอมปล่อยผ่านหมดไม่ว่าเราจะเอาแผ่นก๊อปหรือแผ่นแท้ข้ามโซ
นมาใส่ก็ตาม

ชิปจะทำงานเฉพาะขั้นตอนตรงนี้ ดังนั้นตามหลักการแล้วมันไม่น่าจะร้อนจนละลายหรือเสื่อมสภาพได้ง่ายๆ หรือต้องอัพเดทบ่อยๆ เหมือนที่ร้านในสะพานฯ ชอบเอาไว้ขู่คนซื้อ

ชิปส่วนใหญ่ในท้องตลาด จะมี 3 - 4 ตระกูลใหญ่ๆ คือ เมสไซห์ หรือเมสไซอาห์ (Messiah - ผมเคยเห็นร้านๆหนึ่งเรียกว่าชิป “มัสญา” โอ้ว ฟังดูไทยๆดี) บลูชิป (Blue Chip) และ เมจิก (Magic - ตัวนี้ไม่ค่อยนิยมแล้ว) และ ดีเอ็มเอส (DMS) ซึ่งตัวหลังนี้เป็นชิปชนิดประสิทธิภาพเลิศ และแพงโลด! เช่น สามารถเล่นเกมส์ออนไลน์ได้ เล่น DVD หนังได้ข้ามโซนข้ามระบบ เล่นไฟล์มัลติมีเดีย เพลง MP3 และสามารถอัพเกรดตัวเองด้วยการดาวน์โหลด Firmware จากอินเทอร์เน็ตมาเพิ่มประสิทธิภาพได้ แต่สำหรับนักเล่นทั่วไปที่ไม่ได้ซีเรียส กะเล่นเกมอย่างเดียวก็ไม่จำเป็นนัก

ปกติถ้าซื้อเครื่องแบบแปลงแล้ว เขามักจะแปลงด้วย Blue Chip หรือ Messiah มาเลย เราก็ไม่ต้องกังวลจุดนี้ ชิปมีหน้าที่แค่หลอกวงจรตรวจสอบแผ่นแท้แผ่นก๊อป และทำงานเฉพาะเมื่อมีการกดปุ่ม Eject เท่านั้น ไม่ต้องทำงานประมวลผลหนักๆเหมือน CPU ดังนั้นเราไม่ต้องไปแคร์หรอกว่าเกรดอะไร ชิปอะไร ตราบใดที่มันสามารถเล่นแผ่นก๊อปปี้ส่วนใหญ่ในท้องตลาดได้ทุกแผ่น ทุกรูปแบบ การทดสอบชิปในกรณีที่ซื้อเครื่องแปลงแล้ว ก็ลองให้เขาเล่นแผ่นให้ดูได้ทุกอย่าง คือ DVD Copy, CD Copy (เดี๋ยวนี้ยังหาได้ไหมก็ไม่รู้ แต่แผ่น Winning 7 ก็ยังเป็น CD อยู่นะ) , PSone Copy สำหรับ DVD Copy แผ่นเกมที่ต้องลองในช่วงนี้ คือ Metal Gear Solid Substance (ไม่ใช่ Sun of liberty) และ XenoSaga นะ เพราะเป็น DVD9 ก๊อป ซึ่งบางเครื่องจะมีปัญหาเล่นไม่ได้ ปัจจุบันมีเกมเป็น DVD9 ออกมาแค่ 2 เกมเท่านั้น ส่วน DVD5ก๊อป นั้นควรเล่นได้ทุกเครื่องไม่มีปัญหาอะไรเท่าไร

น้ำจิ้ม #2 DVD 5 กับ DVD9

อันว่าแผ่น DVD สามารถเขียนข้อมูลได้ถึงสองชั้น ชั้นละประมาณ 4 กิ๊กกะไบต์ (Gigabytes-GB) ดังนั้น ถ้าเขียนสองชั้นในหน้าหน้าจะเขียนข้อมูลได้ประมาณ 9 Gb ถ้าเขียนมันสองหน้า หน้าละสองชั้นเลย ก็จะเขียนได้ทั้งสิ้นความจุถึง 18 Gb โดยประมาณ นี่คือที่มาของโค้ดเรียกแผ่น DVD ตามความจุนั่นเอง

DVD 5 = คือแผ่นเขียนหน้าเดียว (Single side) ชั้นเดียว (Single layer) ความจุประมาณ 4 Gb กว่าๆ
DVD 9 = คือแผ่นเขียนหน้าเดียว (Single side) สองชั้น (Dual layer) ความจุประมาณ 9 Gb
DVD 10 = คือแผ่นเขียนสองหน้า (Double sides) ชั้นเดียว (Single layer) ความจุประมาณเกือบ 10 Gb
DVD 18 = คือแผ่นเขียนสองหน้า (Double sides) สองชั้น (Dual layer) ความจุประมาณเกือบ 18 Gb
เกมของ PS2 มีสองเกมในขณะนี้ที่ใช้แผ่น DVD9 นอกนั้นเป็น DVD5 ทั้งหมด
.................
ส่วน DVD หนังนั้น ชิปปกติจะแปลงข้ามโซนไม่ได้ ซึ่งก็ไม่น่าซีเรียสกับมัน เพราะไม่ค่อยมีใครกะดู DVD จริงๆจังๆกับ PS2 เท่าไรนัก

อ้อ! ชิปบางตัวอาจจะเปิดการเล่นเกม หรือเปิดดูหนังไม่เหมือนกัน เช่น บางชิปจะเล่นได้เหมือนแผ่นแท้เลย บางรุ่นต้องกด Reset ให้สัญญาณชิปทำงาน บางรุ่นต้องกด Reset ค้างไว้จนโลโก้ดับแล้วจึงปล่อย เพื่อเล่นเกม PSone หรือดูหนัง DVD ดังนั้นโปรดถามวิธีใช้โดยละเอียดจากผู้ขาย (หรือผู้แปลง) ด้วยนะครับ

ซื้อแผ่นมาแล้วเปิดไม่ติด ? ผิดที่ใคร อย่างไรก็ตาม ขอให้ทำใจอย่างหนึ่งว่า การเล่น PS2 ที่แปลงแล้ว ไม่ได้แปลว่าจะเล่นเกมได้หมดทุกเกมในท้องตลาด ต้องเผื่อใจตรงนี้ไว้บ้าง จะได้ไม่เครียดถ้าซื้อเกมมาแล้วเปิดไม่ได้ สาเหตุก็มีหลากหลาย เช่น

1. แผ่นห่วยมาก จนอ่านไม่ได้ หรือค้างกลางเกม ซึ่งเจอกันทุกคน หรือบางทีบางเครื่อง บางรุ่นเท่านั้นที่จะเป็น เป็นเวรเป็นกรรมอย่างหนึ่ง แม้แผ่นเกมจะแข่งกันลดราคา แต่คุณภาพก็ลดตามลงไปด้วย

2. เครื่อง PS2 บางเครื่องเล่นแผ่น DVD-R,CD-R หรือที่เรียกว่า “แผ่นไรต์” ไม่ได้ โดยเฉพาะรุ่น SCPH - 3900X อันนี้บางทีขึ้นกับชิปที่แปลงด้วย แต่ปัญหานี้ผมเห็นว่าไม่ค่อยน่าซีเรียสนัก เพราะแผ่นไรต์นั้นคุณภาพและความคงทนไม่ดีเท่าแผ่นปั๊ม มีดีกว่าอย่างเดียว คือออกเร็วกว่า บางทีออกพร้อมเกม หรือออกก่อนกำหนดเกมออกก็ได้ เพราะแผ่นไรต์นี้ทำง่าย ใครมีเครื่องไรต์ DVD-R กับเน็ตแรงๆหน่อย อาจจะไปดูดข้อมูลเกมก๊อปจากต่างประเทศ หรือหาแผ่นมาสเตอร์มาซักแผ่นก็ไรต์ขายได้แล้ว ดังนั้นถ้าไม่รีบร้อนว่าเกมออกปุ๊บต้องได้เล่นปั๊บ รอแผ่นปั๊มก็ได้ อีกสามถึงห้าวัน ไม่เกินสัปดาห์หลังจากแผ่นไรต์ออก

3. เกมบางเกมเป็น DVD9 ซึ่งบางเครื่องอาจเล่นไม่ได้ หรือเล่นได้ก็ยากหน่อย เช่นต้องกด Reset ซ้ำไปซ้ำมา ซึ่งบางคนบอกว่าเกี่ยวกับการแปลง เกี่ยวกับรุ่น ความสมบูรณ์ของหัวอ่านด้วย

4. เกมบางเกมต้องใช้ชิปตัวใหม่ๆ ถึงจะเล่นได้ เครื่องที่แปลงมารุ่นแรกๆ หรือเล่นระบบล่อแผ่นเป็นแห้วหมด ตอนนี้มีออกมาเกมเดียว (แต่เป็นเกมดังเสียด้วย) คือ Bio Hazard Outbreak และก็ไม่รู้ว่าต่อไปจะมีเกมแบบนี้ออกมาอีกบ้างไหม

อย่างไรก็ตาม อย่างที่ผมเขียนไว้ตอนต้นๆนั่นแหละ แผ่นก๊อป ซื้อมาขว้างมาปาเล่นสักสิบแผ่นยังถูกกว่าแผ่นแท้เกมเดียวตั้งเป็นก่ายเป็นกอง... ดีบ้างชั่วบ้างก็ต้องทนเอา เพราะการเล่นแผ่นก๊อป ส่วนหนึ่งก็คือการทำผิดอย่างเต็มใจนั่นแหละ

รับประกัน : ช่างมันเหอะ

ทำไมต้องชั่งมัน ? เพราะถ้าเราเล่น PS2 ที่แปลงระบบแล้ว ยังไงเสียเราก็ไม่ได้รับการประกันอยู่ แล้ว อ้าว ทำไมเหรอครับ ปกติการดัดแปลงสินค้าใดๆก็ตาม มันทำให้รับประกันหมดอายุลงทันทีที่ทำสติ๊กเกอร์รับประกันหรือวอยด์ (Void) ขาดแล้วละ

ร้านตามสะพานเหล็กอาจจะชอบบอกว่า รับประกันอย่างโง้นอย่างงี้ 3 ปี 5 ปี ว่าไปเรื่อยๆ แต่ลองถามหาใบรับประกันสิครับ ไม่มีใครมีให้ นอกจากลมปาก ว่า “มีปัญหายกมาที่ร้าน” หรืออย่างดีก็เขียนหวัดๆ ลงนามบัตรให้ พอถามรายละเอียดรับประกัน ก็บอกว่า รับประกันชิปที่แปลงเล่นแผ่นก๊อป (ซึ่งอย่างที่ผมบอกไง ของแบบนี้ไม่เสียง่ายๆ) ไม่รวมอะไหล่อื่น ค่าแรงฟรี

เมื่อเครื่องคุณมีปัญหา ต้องยกไปเคลมจริงๆ ร้านเกมพรรค์นี้จะดองเครื่องคุณไว้ประมาณสองสามเดือน แล้วบอกว่าไอ้โน่นไอ้นี่ตะหวักตะบวยอะไรต่างๆนาๆ เสีย ต้องเปลี่ยนนั่นเปลี่ยนนี่ บวกค่าซ่อมไปแล้วเกือบครึ่งของราคาเครื่อง ดีไม่ดีโดนถอดอะไหล่ที่ยังดีๆไปเสียอีก ดังนั้นร้านที่ขายเครื่องแบบตรงไปตรงมา จะบอกว่า ซื้อ PS2 แล้วไม่รับประกัน ซึ่งจริงๆก็ถูกของเฮียแกแหละ

อ้อ เรื่องสำคัญที่ผมมักจะแนะนำว่า ถ้าเป็นไปได้ ควรหาซื้อ PS2 รุ่นที่ขายในเอเชีย เช่น รุ่น 30006-R, 390006, 50006 นั่นเพราะว่า รุ่นเหล่านี้เป็นรุ่นที่ศูนย์โซนี่ไทยสั่งเข้ามาขาย ดังนั้นศูนย์บริการ หรือศูนย์ซ่อมของโซนี่ทุกแห่งจึงสามารถซ่อมให้ได้ หากส่งไปรับบริการ (ไม่ว่าจะซื้อจากเขาหรือไม่ก็ตาม เพราะโซนี่เขารับประกันแบบ World Wide ซื้อจากมุมไหนก็ได้ในโลก ซ่อมได้ทุกที่ที่มีโซนี่ นโยบายตรงนี้ขอปรบมือชมครับ) เพราะจะมีผังวงจร หรือ Diagram ของรุ่นนั้นๆ ส่วนรุ่นที่ไม่ได้นำมาขาย ก็ลูกผีลูกคน ส่วนใหญ่เครื่องรุ่นเก่าๆ แทบหมดสิทธิส่งให้ศูนย์ซ่อม เพราะเขาไม่มีผังวงจรที่จะตรวจซ่อมให้ได้

การส่งเครื่อง PS2 ไปซ่อมที่ศูนย์โซนี่ จะต้องเสียค่าซ่อมเต็มๆ เพราะเท่ากับเครื่องไม่มีประกัน และทราบอีกว่านโยบายของเขาจะไม่ถอดชิปที่แปลงเล่นแผ่นก๊อปของเราออก ซึ่งยืนยันได้ว่าจริง เพราะไม่คนซ่อมมาเยอะแล้วยืนยันข้อมูลนี้ (เคยมีคำพิพากษาของศาลในยุโรปประเทศหนึ่ง พิพากษาว่า บริษัทไม่มีสิทธิถอดชิปเล่นแผ่นก๊อป เพราะตัวชิปไม่ได้เป็นตัวละเมิดลิขสิทธิ์ อีกทั้งเป็นสิทธิเสรีภาพของเจ้าของเครื่องที่จะดัดแปลงเครื่องของตนอย่างไรก็ได้ บริษัทเจ้าของเครื่อง ทำได้เพียงไม่รับซ่อมหรือไม่รับประกันเท่านั้น)

สรุปคือรับประกันสะพานเหล็กน่ะช่างมันเถอะ อย่าเอาเรื่องรับประกันมาเป็นเงื่อนไขการตัดสินใจ เลือกรุ่นที่ถ้ามีอะไรแล้วสามารถส่งศูนย์โซนี่ได้ดีกว่า

อุปกรณ์ต่างๆ : รู้ไว้ไม่โดนหลอก

ใน PS2 หนึ่งชุด จะมีอุปกรณ์ที่มาพร้อมกับเครื่อง ได้แก่ ตัวเครื่อง สายสัญญาณภาพและเสียง แบบธรรมดา (สาย A/V หรือสาย Composite) ตัวควบคุมหรือจอย 1 ข้าง ปลั๊กไฟ คู่มือ ... แค่นี้แหละครับ อุปกรณ์ที่แถมมานี้ ถ้าซื้อกับศูนย์โซนี่หรือร้านที่ไว้ใจได้ ก็จะต้องได้เท่านี้ไม่ขาดไม่เกิน และเป็นของแท้ทั้งหมด หรือถ้าซื้อรุ่นที่ไม่ได้ใช้ไฟ 220 โวลท์ เช่นรุ่นที่ขายในญี่ปุ่น (รหัสลงท้าย 0) หรือรุ่นอเมริกา (รหัสลงท้าย 1) จะได้หม้อแปลงมาด้วย 1 ตัว เรามารู้จักอุปกรณ์เสริมกันก่อน สายสัญญาณภาพและเสียง
ปกติ PS2 จะแถมสายสัญญาณภาพและเสียงแบบธรรมดา (สาย A/V หรือสาย Composite) มาให้ แต่สำหรับใครที่ทีวีสามารถต่อสายแบบ S-Video (ลักษณะช่องต่อเป็นช่องสีดำ มีรูเล็กขนาดปลายเข็มสามสี่รูอยู่ภายใน) หรือต่อสายแบบ Component Video (หรือเรียกอีกอย่างว่า DVD Component) คือขั้วต่อแบบ A/V แต่มี ห้าช่อง คือต่อสัญญาณภาพ 3 ช่อง สี แดง เขียว น้ำเงิน และต่อสัญญาณเสียงสองช่อง สีแดงและขาว อาจจะหาซื้อสายต่อแบบพิเศษนี้มาเพิ่มก็ได้ สายต่อนี้จะต้องเป็นสายต่อสำหรับ PS2 เท่านั้น จะใช้สายต่อของเครื่องเสียงทั่วไปไม่ได้ เพราะขั้วข้างหนึ่งจะไม่เหมือนกัน นักเล่นส่วนใหญ่จะถามเสมอว่า สายพวกนี้มันช่วยให้ภาพสวยขึ้นจริงหรือ สำหรับความแตกต่างระหว่างสาย A/V ธรรมดากับสาย S-Video หรือสาย Component นั้น บอกได้เลยว่าแตกต่างกันมากชนิดสายตา

ปกติมองเห็นได้ ทั้งความคมชัด ความละเอียดของสี รายละเอียดของภาพ สาย A/V นั้น โดยรวมภาพจะออกเบลอกว่านิดๆ หรือบางที่จะเห็นจุดภาพ สีไม่เนียนเป็นเนื้อเดียวกันขอบภาพจะไม่ชัด เห็นเป็นขอบสีเลอะๆออกมา รายละเอียดของภาพก็ไม่ดีนัก แต่สายต่อแบบ S-Video กับ Component นั้นจะให้ภาพที่คมชัด มีรายละเอียด (ส่วนหนึ่งเพราะขอบภาพคมขึ้น สีไม่เลอะเข้าหากัน

ส่วนความแตกต่างระหว่างสาย S-Video กับสาย Component นั้นแตกต่างกันน้อยมาก ไม่ได้แตกต่างกันฟ้ากับเหวเหมือนสาย A/V ธรรมดา สาย Component จะได้เปรียบกว่าตรงสีมีความอิ่มตัวกว่า เช่นสีที่เป็นแสง จะดูสดสว่างมากกว่า รายละเอียดดีกว่านิดหนึ่ง เพราะสีมันไล่โทนไปได้ดีกว่า ที่สำคัญ ถ้าเป็นสายของแท้ สาย Component ถูกกว่าสาย S-Video

ดังนั้นถ้าทีวีของคุณมีช่องต่อทั้งแบบ S-Video และ Component ก็ควรเลือกสาย Component ไปเลยดีกว่า เพราะทั้งดีกว่าและถูกกว่าด้วย ทีวีปัจจุบันถ้ารุ่น 29 นิ้วขึ้นไปส่วนใหญ่จะต้อได้ทั้งสองแบบแล้ว

ส่วนความแตกต่างระหว่างสาย S-Video และ Component แท้กับของก๊อป นั้น เท่าที่ทดสอบมา ของแท้นั้นใช้วัสดุดีกว่ามาก เช่น หัวต่อชุบทอง สายหนาทนทาน เข้างานเรียบร้อย ในขณะที่สายก๊อปจะเป็นสายบางๆ หัวต่อเล็กๆ ดูไม่ค่อยน่าใช้ แต่คุณภาพใช้ได้ แต่แตกต่างกันบ้าง แต่ไม่มากนัก ถ้าเทียบกับราคาที่ถูกแพงต่างจากกันเป็นพันบาท (ของแท้พันกว่าบาทนิดๆ ของก๊อปสองร้อยบาท) ถ้าไม่ซีเรียสเรื่องวัสดุนัก ซื้อของก๊อปก็ได้ อย่างไรๆ ภาพก็สวยกว่าการต่อผ่านสาย A/V ธรรมดาแน่นอน

ตัวบังคับหรือ “น้องจอย”
อย่างที่บอกว่า ปกติเขาจะแถมให้ตัวเดียวในชุด สงสัยเพราะฝรั่งกับคนญี่ปุ่นชอบเล่นเกมคนเดียว แต่ส่วนใหญ่คนไทยเรารวยเพื่อน เกมอย่าง Winning เนี่ยมันต้องเล่นกับเพื่อนถึงจะมันส์ ปกติร้านที่บอกว่าแถมให้สองจอย จอยแรกมักจะเป็นของแท้ จอยสองจะเป็นของก๊อป (หรือถ้าร้านเลวร้าย มากให้จอยก๊อปมันสองจอยเลย) แต่ถ้าที่ไหนให้จอยแท้ทั้งคู่ละก็ ราคาก็จะต้องแพงขึ้นตามราคาจอยด้วย (ข้างละ 850 บาท)

จอยแท้จอยก๊อปดูอย่างไร ? จอยแท้นั้น ที่เนื้อจอยจะมีสารสะท้อนแสงเล็กๆ (เล็กมากเท่าผงแป้ง) เหมือนกากเพชรเล็กๆอยู่ในเนื้อพลาสติก ต้องตาดีๆถึงจะเห็น นอกจากนั้นเนื้อพลาสติก ปุ่ม ความยืดหยุ่น การตอบสนองของปุ่มจะแตกต่างจากของก๊อป สำหรับคนที่ไม่เคยจับจอย PS2 แท้ๆเลย ผมแนะนำให้หาร้านโซนี่ตามห้าง แล้วลองไปขอเขาเล่นเกมดู (ทำท่าว่าจะซื้อด้วยละอย่าไปทำเหมือนกับมาตลกเล่นเกมฟรี) จำความรู้สึกของพลาสติก การตอบสนองของปุ่มเอาไว้

หรือวิธีง่ายๆ อีกอย่างหนึ่ง คือขอลองกับเกม Dynasty Warrior 4 (สามก๊กแอคชั่น) ครับ เกมนี้ และเกมของ PS2 อีกหลายเกมถ้าใช้จอยก๊อปจะเล่นไม่ได้ เกมจะไม่ตอบสนองจอย เพราะจอยปลอมนั้นคือการเอาจอย PSone มาแต่งตัวใหม่เป็นสีดำเท่านั้นเอง (ไม่รู้เดี๋ยวนี้จอยก๊อปพัฒนาแก้ตรงจุดนี้หรือยังนะ) หรือถ้าลองเล่นเกมขับรถแล้ว ให้ลองกดปุ่มเบาๆ ไม่ต้องกดให้มิด ถ้าจอยปลอม รถจะหยุดวิ่งหลังจากนั้นไม่นาน ถ้าเป็นจอยแท้ รถจะลดความเร็วลง เพราะจอยแท้ของ PS2 สามารถรับรู้น้ำหนักการกดหนักกดเบาได้แบบอนาลอก

เมมโมรีการ์ด
เมมโมรีการ์ดหรือตัวเซฟเกมนั้นจะไม่ได้รวมมาในชุด เราต้องซื้อเอง เกมเดี๋ยวนี้แทบต้องเซฟกันทุกเกม ยกเว้นคุณจะเก๋าเล่น Final 10 แบบไม่หยุดพักได้จนกว่าจะน๊อก (สงสัยตาย ไม่เครื่องก็ลาโลกไปก่อน)

เมมโมรีการ์ดออริจินอลของโซนี่ ขนาด 8 Mb ราคาประมาณ 800 บาท นอกจากนั้นแล้วก็ยังมีของที่ผลิตโดยบริษัทอื่น (ไม่ใช่ของปลอมนะ) เช่นที่ได้รับอนุญาตก็เช่นของโฮริ (Hori) ที่เป็นสีๆ แล้วมีชิปสีดำตัวใหญ่ติดไว้บนสุดนั่นแหละ 8 Mb เท่ากัน ราคาตัวหลังนี้พอๆกันกับของโซนี่ และมีที่บริษัทแถวไต้หวันผลิตโดยไม่ได้รับอนุญาต ราคาจะถูกกว่า คุณภาพไม่แน่ใจ

อีกเรื่องหนึ่งคือ เมมโมรีการ์ดของ PS2 และ PSone ใช้ร่วมกันไม่ได้ ต้องแยกกัน เล่นเกมของ PSone ใช้เมมของ PSone เล่นเกม PS2 ก็ต้องใช้การ์ดของ PS2 ด้วย

ถ้าไม่ใช่คนขี้เสียดายเซฟ ปกติมีเมมโมรีการ์ดไว้สักอันหรือสองอันก็พอแล้ว แต่ถ้าคุณชอบเก็บภาพประทับใจเวลายิงประตูได้ในเกมส์วินนิ่งเก็บไว้ดูชั่วลูกชั่วหลาน
ก็ควรมีเมมไว้อีกอันหนึ่ง

อุปกรณ์เสริมอื่นๆ
ก็เช่นอุปกรณ์เพื่อเล่นเกมพิเศษบางเกม เช่น จอยแบบพิเศษ จอยปืน จอยขับรถ ตัวเซ็นเซอร์ตรวจจับความเคลื่อนไหวของเรา (อายส์ทอย) และอุปกรณ์เสริมเพื่อความสวยงาม หรือเพื่อเพิ่มความสะดวกในการใช้งานไม่เกี่ยวกับการเล่นเกม เช่น ที่ตั้งแบบนอนและแบบตั้งขึ้น รีโมทคอนโทรล ฯลฯ

สำหรับพวกจอยพิเศษ ถ้าเป็นไปได้ อยากให้ซื้อของออริจินอล เช่น ปืน ก็ควรซื้อ Guncon2 ของ Namco จอยขับรถก็ Logitec เป็นต้น เพราะจะให้ความเที่ยงตรงในการบังคับได้ดีกว่ามาก ส่วนของเลียนแบบหรือผลิตโยไม่ได้รับอนุญาต (Unauthorized) นั้น เล่นแล้วอารมณ์เสียมากกว่าสนุกนะนั่น เพราะมันบังคับได้ไม่ดี เฉ เก เบี้ยว เพิ่มตังค์อีกนิดดีกว่าครับ

ร้านดี ร้านห่วยในสะพานเหล็ก

แหม... อันที่จริงผมคันปากยิกๆ อยากบอกเหลือเกินว่าร้านไหนดี ไว้ใจได้ ร้านไหนควรเดินไปให้ไกลห่าง แต่การบอกร้านไปโต้งๆคงไม่ดี เพราะอย่างไรแม้เป็นบทความบนเว็บแต่ผมก็มีศักดิ์ศรีของสื่อสารมวลชนนะเออ

เอาเป็นว่า... ผมให้ข้อพิจารณาในการเลือกร้านที่จะซื้อเครื่อง PS2 ดูดีไหมเอ่ย เจอร้านไหนเข้าลักษณะ Good Shop ก็ไว้ใจได้ เจอร้านไหนเข้าลักษณะ Bad Shop ก็แปลว่าให้หนีได้ เอาอย่างนี้แล้วกันนะครับ

ร้านดีเป็นอย่างไร
- บอกราคาเดียว สินค้ามีเกรดเดียว ยกเว้นบางรุ่นอาจจะราคาต่างกันบ้างแต่ไม่มากนัก และต้องมีเหตุผล เช่น รุ่นญี่ปุ่น SCPH 50000 มีอุปกรณ์เล่นเกมออนไลน์ด้วยเลยแพงกว่า ฯลฯ ไม่ใช่เหตุผลประมาณหัวเหล็ก หัวแก้ว ไอซีเกรดเอ เกรดบี ฯลฯ
- ให้ข้อมูลสินค้าแบบรู้จริง ไม่มีข้อมูลประเภทเล่นแล้วชิปละลาย หรือประเภทใช้หม้อแปลงดีกว่าไฟตรง ฯลฯ
- ให้อุปกรณ์ถูกต้องครบถ้วนตามรุ่น ไม่มีการกั๊กอุปกรณ์แท้ไว้ขายเพิ่มราคา
- PS2 เก็บไว้ในที่ของมัน มีกล่องถูกต้องตามรุ่น ไม่เอามามัดตราสังข์แล้วเขียนสรรพคุณบ้าๆบอๆ โชว์ไว้ในตู้
- ไม่อ้างรับประกันจนเวอร์เกินไป
- ไม่พยายามข่มขู่ หรือล่อลวงให้เราซื้อ บริการดี ทั้งต่อขาประจำและขาจร

ร้านพรรค์นี้เดินหนีเถอะ

- ตั้งราคาไว้ต่ำกว่าราคาปกติ เพื่อล่อให้มาสอบถาม แล้วก็เพิ่มราคาไปเรื่อยๆ จนในที่สุดต้องซื้อแพงจนได้
- โม้แหลกลาญ ให้ข้อมูลแบบที่ไม่เป็นเหตุผล เช่น เครื่อง PS2 มีสองเกรด แบบเล่นได้ไม่นานต้องพัก แบบหัวอ่านแก้ว หัวอ่านพลาสติก ไอซีเกรดต่ำเกรดสูง บัดกรีแปดเม็ดสิบเอ็ดเส้น เล่นไปแล้วละลายหรือต้องเอามาเปลี่ยน ร้านไหนเล่นมุขพวกนี้ เดินหนีได้เลย
- ให้อุปกรณ์ไม่ครบตามที่ควรจะให้ พยายามให้อุปกรณ์ของปลอม หรือคิดราคาเพิ่มหากอยากได้ของแท้ ปกติจอย PS2 แท้ๆ ราคาประมาณ 800 บาท จอยของปลอมราคาร้อยกว่านิดๆ การที่เขาขายเครื่องคุณในราคาเต็ม แต่ยักจอยแท้ไปขาย เท่ากับเขาได้กำไรเพิ่มไป 800 แหนะ
- เอา PS2 มามัดตราสังข์โชว์ไว้ในตู้ เรียงลำดับตามราคา และความเวอร์ที่เขียนบรรยายไว้
- รับประกันชนิดพูดไปเรื่อยๆ 3ปี 5 ปี ผมเคยเจอรับประกันตลอดอายุคนซื้อด้วยละ โอ้โห!!!
- ถ้าไม่ซื้อมีไม่พอใจ ทำท่าจะหาเรื่อง หรือพูดประมาณเราโง่ ดูของไม่เป็น (อันนี้ผมเคยเจอมาแล้ว)

สรุปคือ ร้านห่วยน่ะ เขาจะเปิดการขายเหมือนที่ผมเล่าไว้ตอนต้นๆนั่นแหละ ไม่ผิดเลย ไม่เชื่อลองได้ครับ บุญชิตฯ ไม่ได้โม้....

ร้านไม่ดี ที่แค่ยังไม่ซื้อ ก็ให้ข้อมูลเราผิดๆแล้ว เราจะแน่ใจได้อย่างไร ว่าเขาจะขายเครื่องที่ดีจริงสมคำคุยให้เรา จริงไหมครับ ? ในเมื่อเริ่มขายก็โกหกแล้ว เกิดเราเลือกเอารุ่นที่ดีกว่า (อย่างที่เขาพูด จริงๆไม่มีหรอก) แน่ใจได้อย่างไรว่าเขาจะไม่เอาเครื่องห่วยๆมาให้เรา ดังนั้นร้านที่มี PS2 ขายหลายเกรดนัก ก็อย่าไปซื้อครับ เพราะยิ่งเราดูไม่เป็น เขายิ่งเอาเปรียบเราได้ แต่ถ้าร้านที่บอกราคาเดียว ลดหย่อนต่อรองได้นิดหน่อย จะเอาเครื่องไหนก็ได้เหมือนกัน

สุดท้ายที่อยากจะบอก คือ อย่าควักเงิน จนกว่าจะลองแล้วจนแน่ใจ เงินเรา อยู่ในมือเรา เราเป็นเจ้าของ จ่ายเขาไปแล้ว ก็เหมือนอ้อยเข้าปากช้างละครับ คงเอาคืนไม่ได้ ต่อให้ร้านที่ดีแค่ไหนเขาก็ไม่คืนตังค์ให้ เว้นแต่จะเปลี่ยนเครื่องใหม่ให้เลย ร้านไหนยอมให้ขนาดนี้นี่แฟร์มากแล้วครับ

บทความขนาดยาวชิ้นนี้ก็คงจบลงตรงนี้แหละครับ ผมอยากจะบอกว่า วัตถุประสงค์ของบทความเรื่องนี้ คือตั้งใจจะเขียนให้คุณๆ ที่อยากจะซื้อ PS2 ไว้เล่นสักเครื่อง ใช้จ่ายเงินไปอย่างคุ้มค่า และรู้ดีว่ากำลังจะซื้ออะไร ปีใหม่นี้เป็นช่วงที่เครื่องเกมจะราคาแพงขึ้นเป็นพิเศษ และคนจะหาซื้อเครื่องเกมกันมาก ผมอยากให้ทุกคนใช้จ่ายอย่างมีค่าครับ เพราะเครื่องเกมโดยสภาพมันก็เป็นของฟุ่มเฟือยอยู่แล้ว แถมราคาก็ไม่ใช่สองพันสามพัน แต่เฉียดหมื่นบาท มากกว่าเงินเดือนข้าราชการจบปริญญาโทเมืองนอกอีกครับ ไหนซื้อทั้งที ก็ต้องซื้อแบบทุกบาทคุ้มค่าครับ ไม่ใช่ซื้อแล้วมารู้ทีหลังว่า เสียค่าโง่ เดินร้องอู๊ดๆ ไปให้ชาวสะพานเหล็กเชือดฉลองปีใหม่ครับ

เขียนโดยคุณ บุญชิต(Players) ลงในเว็ปหมาเนเจ๋อเมื่อช่วงเดือนธันวาคม 2546

คู่มือเลือกซื้อ PlayStation 2 (ตอนที่ 1) By… บุญชิต ฟักมี

คู่มือเลือกซื้อ PlayStation 2 (ตอนที่ 2) By… บุญชิต ฟักมี

อยากซื้อ PS2 แบบไม่หมูต้องรู้อะไรบ้าง (ตอนที่3) By..บุญชิต ฟักมี

ซื้อแผ่นมาแล้วเปิดไม่ติด ? ผิดที่ใคร (ตอนจบ) By..บุญชิต ฟักมี

บุญชิต ฟักมี เป็นนามปากกาของ กล้า สมุทวณิช อดีตคอลัมนิสต์ ตีความตุลากวน ในผู้จัดกวน ของ หนังสือพิมพ์ผู้จัดการ, เนติบริกวน ของ โอเพ่นออนไลน์, นิตยสารมาร์

เกิด 12 ตุลาคม พ.ศ. 2518 เป็นบุตรชายของชัยสิริ สมุทวณิช จบจากคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปัจจุบันกำลังศึกษาต่อปริญญาเอกที่ประเทศฝรั่งเศส โดยทุนของรัฐบาลฝรั่งเศส ตามความต้องการของสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ

ผมในฐานะBloggerเพิ่งจะรู้ว่าตัวจริงของคุณบุญชิตนั้นอยู่ในตระกูลสมุทวณิชซึ่งผมเกลียดชังอย่างมากมายทั้งลุง(ชัยอนันต์),ลูกพี่ลูกน้อง(พชร)และพ่อของเขา(ชัยสิริ)เองเนื่องจากยังร่วมหัวจมท้ายกับสื่อเน่าๆอย่างหมาเนเจ๋อมาจนถึงปัจจุบันนี้
แต่ทว่าตัวของเขาเองกลับแหกคอกวงศ์ตระกูล โดยการก่อกบฏสำนัก ด้วยการปะทะอักษรกับ เซี่ยงเส้าหลง(ศาสดาลิ้ม) ยอดกระบี่แห่ง MGR ทำให้ต้องลาออกจากการเป็นคอลัมนิสประจำคอลัมน์ตีความตุลากวน แห่งผู้จัดกวน
ใช้ชื่อ Players ท่องทะยานในเว็บพันทิพย์ และอธิบายโต้แย้งข้อกฏหมายกับฝ่ายที่โจมตีทักษิณ โดยมิได้อยู่ในกลุ่มเสื้อแดงหรือกลุ่มเสื้อเหลืองแม้แต่นิด
เป็นขาเก๋าประจำบอร์ดฟ้าเดียวกันใช้ชื่อว่า บุญชิตฯ
เขาพูดถึงประเด็นของ 'ความจงรักภักดี' ต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ได้อย่างยอดเยี่ยม ตรงกับใจผมทีเดียว และอื่นๆ อีกหลายประการที่ล้วนแล้วแต่เป็นเหตุเป็นผล ซึ่งที่อ่านดูก็ไม่ได้เห็นว่าบุญชิตเชลียร์ทักษิณแต่อย่างใด ทั้งที่ตระกูลสมุทวณิชที่มีลุง พ่อและลูกพี่ลูกน้องของเขาเป็นหัวหน้าตระกูลถือข้างเสื้อเหลืองอย่างชัดแจ้งทั้งยังเป็นพวกคลั่งสถาบันจัด(Ultra Royalism)
ยังเรียกว่าเป็นลูกไม้ไกลต้นของตระกูลสมุทวณิชคนหนึ่งก็ว่าได้

Weblogของเขาที่Bloggang.com
//boonchit.bloggang.com

Websiteส่วนตัว
//www.chezplayers.com

ผมนับถือในความใจกล้าและความเป็นคนจริงที่กล้าแหกคอกวงศ์ตระกูลของเขาเองอย่างยิ่งครับ




 

Create Date : 10 มกราคม 2551    
Last Update : 22 กุมภาพันธ์ 2552 3:39:20 น.
Counter : 680 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  

ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]









ผม ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร
สามัญชนคนเหมือนกัน(All normal Human)
คนจรOnline(ได้แค่ฝัน)แห่งห้วงสมุทรสีทันดร
(Online Dreaming Traveler of Sitandon Ocean)
กรรมกรกระทู้สาระ(แนว)อิสระผู้ถูกลืมแห่งโลกออนไลน์(Forgotten Free Comment Worker of Online World)
หนุ่มสันโดษ(ผู้มีชีวิตที่พอเพียง) นิสัยและความสนใจแปลกแยกในหมู่ญาติพี่น้องและคนรู้จัก (Forrest Gump of the family)
หนุ่มตาเล็กผมสั้นกระเซิงรูปไม่หล่อพ่อไม่รวย แถมโสดสนิทและอาจจะตลอดชีวิตเพราะไม่เคยสนใจผู้หญิงกะเขาเลย
บ้าในสิ่งที่เป็นแก่นสารและสาระมากกว่าบันเทิงเริงรมย์
พร้อมแบ่งปันประสบการณ์ดีๆกับบันทึกในโลกออนไลน์แล้วครับ
กรุณาปรับหน้าจอเป็นขนาด1024*768เพื่อการรับชมBlog
ติดตามการเคลื่อนไหวของกรรมกรผ่านTwitter
และติดตามพูดคุยนำเสนอด้านมืดของกรรมกรผ่านTwitterอีกภาคหนึ่ง
Google


ท่องไปทั่วโลกหาแค่ในพันทิบก็พอ
ติชมแนะนำหรือขอให้เพิ่มเติมเนื้อหาWeblog กรุณาส่งข้อความส่วนตัวถึงผมโดยตรงได้ที่หลังไมค์ช่องข้างล่างนี้


รับติดต่อเฉพาะผู้ที่มีอมยิ้มเป็นตัวเป็นตนเท่านั้น ไม่รับติดต่อทางE-Mailเพื่อสวัสดิภาพการใช้Mailให้ปลอดจากSpam Mailครับ
Addชื่อผมลงในContact listของหลังไมค์
free counters



Follow me on Twitter
New Comments
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.