ก็แค่Weblogดองๆทำเล่นไปเรื่อยแหละน่าของกรรมกรกระทู้ลงชื่อและเมล์ที่Blogนี้สำหรับผู้ที่ต้องการGmailครับ
เข้ามาแล้วกรุณาตอบแบบสอบถามว่าคุณตั้งหน้าตั้งตาเก็บเนื้อหาในBlogไหนของผมบ้างนะครับ
รับRequestรูปCGการ์ตูนไรท์ลงแผ่นแจกจ่ายครับ
ติดตามการเคลื่อนไหวของกรรมกรผ่านTwitter

เข้ามาเยี่ยมแล้วรบกวนลงชื่อทักทายในBlogไหนก็ได้Blogหนึ่งพอให้ทราบว่าคุณมาเยี่ยมแล้วลงสักหน่อยนะอย่าอายครับถ้าคุณไม่ได้เป็นหัวขโมยเนื้อหาBlog(Pirate)โจทก์หรือStalker

ความเป็นกลางไม่มีในโลก มีแต่ความเป็นธรรมเท่านั้นเราจะไม่ยอมให้คนที่มีตรรกะการมองความชั่วของ มนุษย์บกพร่อง ดีใส่ตัวชั่วใส่คนอื่น กระทำสองมาตรฐานและเลือกปฏิบัติได้ครองบ้านเมือง ใครก็ตามที่บังอาจทำรัฐประหารถ้าไม่กลัวเศรษฐกิจจะถอยหลังหรือประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย ได้เจอกับมวลมหาประชาชนที่ท้องสนามหลวงแน่นอน

มีรัฐประหารเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ขอให้มวลมหาประชาชนผู้รักประชาธิปไตยทุกท่าน จงไปชุมนุมพร้อมกันที่ท้องสนามหลวงทันที

พรรคการเมืองนะอยากยุบก็ยุบไปเลย แต่ึอำมาตย์ทั้งหลายเอ็งไม่มีวันยุบพรรคในหัวใจรากหญ้ามวลมหาประชาชนได้หรอก เสียงนี้ของเราจะไม่มีวันให้พรรคแมลงสาปเน่าๆไปตลอดชาติ
เขตอภัยทาน ที่นี่ไม่มีการตบ,ฆ่าตัดตอนหรือรังแกเกรียนในBlogแต่อย่างใดทั้งสิ้น
อยากจะป่วนโดยไม่มีสาระมรรคผลปัญญาอะไรก็เชิญตามสบาย(ยกเว้นSpamไวรัสโฆษณา มาเมื่อไหร่ฆ่าตัดตอนสถานเดียว)
รณรงค์ไม่ใช้ภาษาวิบัติในโลกinternetทั้งในWeblog,Webboard,กระทู้,ChatหรือMSN ถ้าเจออาจมีลบขึ้นอยู่กับอารมณ์ของBlogger
ยกเว้นถ้าอยากจะโชว์โง่หรือโชว์เกรียน เรายินดีคงข้อความนั้นเพื่อประจานตัวตนของโพสต์นั้นๆ ฮา...

ถึงอีแอบที่มาเนียนโพสต์โดยอ้างสถาบันทุกท่าน
อยากด่าใครกรุณาว่ากันมาตรงๆและอย่าได้ใช้เหตุผลวิบัติประเภทอ้างเจตนาหรือความเห็นใจ
ไปจนถึงเบี่ยงเบนประเด็นไปในเรื่องความจงรักภักดีต่อสถาบันฯเป็นอันขาด

เพราะการทำเช่นนี้รังแต่จะทำให้สถาบันฯเกิดความเสียหายซะเอง ผมขอร้องในฐานะที่เป็นRotational Royalistคนหนึ่งนะครับ
มิใช่Ultra Royalistเหมือนกับอีแอบทั้งหลายทุกท่าน

หยุดทำร้ายประเทศไทย หยุดใช้ตรรกะวิบัติ รณรงค์ต่อต้านการใช้ตรรกะวิบัติทุกชนิด แน่นอนความรุนแรงก็ต้องห้ามด้วยและหยุดส่งเสริมความรุนแรงทุกชนิดไม่ว่าทางตรงทางอ้อมทุกคนทุกฝ่ายโดยเฉพาะพวกสีขี้,สื่อเน่าๆ,พรรคกะจั๊ว,และอำมาตย์ที่หากินกับคนที่รู้ว่าใครต้องหยุดปากพล่อยสุมไฟ ไม่ใช่มาทำเฉพาะเสื้อแดงเท่านั้นและห้ามดัดจริต


ใครมีอะไรอยากบ่น ก่นด่า ทักทาย เชลียร์ เยินยอ ไล่เบี๊ย เอาเรื่อง คิดบัญชี กรรมกรกระทู้(ยกเว้นSpamโฆษณาตัดแปะรำพึงรำพัน) เชิญได้ที่ My BoardในMy-IDของกรรมกรที่เว็ปเด็กดีดอทคอมนะครับ


Weblogแห่งนี้อัพแบบรายสะดวกเน้นหนักในเรื่องข้อมูลสาระใช้ประโยชน์ได้ในระยะยาว ไม่ตามกระแส ไม่หวังปั่นยอดผู้เข้าชม
สำหรับขาจรที่นานๆเข้ามาเยี่ยมสักที Blogที่อัพเดตบ่อยสุดคือBlogในกลุ่มการเมือง
กลุ่มหิ้งชั้นการ์ตูนหัวข้อรายชื่อการ์ตูนออกใหม่รายเดือนในไทย
และรายชื่อการ์ตูนออกใหม่ที่ญี่ปุ่นในตอนนี้

ช่วงที่มีงานมหกรรมและสัปดาห์หนังสือแห่งชาติประจำครึ่งปี(ทวิมาส)จะมีการอัพเดตBlogในกลุ่มห้องสมุดรวมสาระอุดมปัญญา
และหิ้งชั้นการ์ตูนของกรรมกรกระทู้


Hall of Shame กรรมกรมีความภูมิใจที่ต้องขอประกาศหน้าหัวนี่ว่า บุคคลผู้มีนามว่า ปากกาสีน้ำ......เงิน หรือ กลอน เป็นขาประจำWeblogแห่งนี้ที่เสพติดBlogการเมืองและใช้เหตุวิบัติอ้างเจตนาในความเกลียดชังแม้วเหลี่ยมและความเห็นใจในสถาบัน เบี่ยงประเด็นในการแสดงความเห็นเป็นนิจ ขยันขันแข็งแบบนี้เราจึงขอขึ้นทะเบียนเขาคนนี้ในหอเกรียนติคุณมา ณ ที่นี้ จึงประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน

Group Blog
นิยายดองแต่งแล่นบันทึกการเดินทางของกรรมกรกระทู้คำทักทายกับสมุดเยี่ยมพงศาวดารมหาอาณาจักรบอร์ดพันทิพย์สาระ(แนว)วงการการ์ตูนมารยาทในสังคมออนไลน์ที่ควรรู้แจกCDพระไตรปิฎกฟรีรวมเนื้อเพลงดีๆจากดีเจกรรมกรกระทู้รวมแบบแผนชีวิตของกรรมกรกระทู้ชั้นหิ้งการ์ตูนของกรรมกรกระทู้ภัยมืดของโลกออนไลน์เรื่องเล่าในโอกาสพิเศษห้องสมุดรวมสาระอุดมปัญญาของกรรมกรกระทู้กิจกรรมของกรรมกรกระทู้กับInternetคุ้ยลึกวงการบันเทิงโทรทัศน์ตำราพิชัยสงครามซุนวูแฟนพันธ์กูเกิ้ลหน้าสารบัญคลังเก็บรูปกล่องปีศาจ(ขอPasswordได้ที่หลังไมค์)ลูกเล่นเก็บตกจากเน็ตสาระเบ็ดเตล็ดรู้จักกับงานเทคนิคการแพทย์ของกรรมกรรวมภาพถ่ายโดยช่างภาพกรรมกรรวมกระทู้ดีๆการเมือง1กรรมกรกับโรคAspergerรวมกระทู้ดีๆการเมือง2ความเลวของสื่อความเลวของพรรคประชาธิปัตย์ความเลวของอำมาตย์ศักดินาข้อมูลลับส่วนตัวกรรมกรที่ไม่สามารถเผยได้ในการทั่วไปข้อเท็จจริงเกี่ยวกับวัดพระธรรมกายรวมบทความเกี่ยวกับเศรษฐกิจการเงินเจาะฐานการเมืองท้องถิ่น

ถึงผู้ที่ต้องการขอpasswordกล่ิองปีศาจหรือFollowing Userใต้ดินเพื่อติดตามข่าวการอัพเดตกล่องปีศาจและดูpasswordมีเงื่อนไขว่ากรุณาแจ้งอายุ ระดับการศึกษาหรืออาชีพการงาน และอำเภอกับจังหวัดของภูมิลำเนาที่คุณอยู่ เป็นการแนะนำตัวท่านเองตอบแทนที่ผมก็แนะนำตัวเองในBlogไปแล้วมากมายกว่าเยอะ อีกทั้งยังเก็บรายชื่อผู้เข้ามาเยี่ยมGroup Blogนี้ไปด้วย
ถ้าอยากให้คำร้องขอpasswordหรือการFollowing Userใต้ดินผ่านการอนุมัติขอให้อ่านBlogข้างล่างนี่นะครับ
ข้อแนะนำการเขียนProfileส่วนตัว

อยากติดตั้งแถบโฆษณาแนวนอน ณ ที่ตรงนี้จังเลยพับผ่าสิเมื่อไหร่มันจะยอมให้ใช้Script Codeได้นะเนี่ย เพราะคลิกโฆษณาที่ได้มาตอนนี้ได้มาจากWeblogของผมที่Exteen.comซึ่งทำได้2-4คลิกมากกว่าที่นี่ซึ่งทำได้แค่0-1คลิกซะอีก ทั้งๆที่ยอดUIPที่นี่เฉลี่ยที่400กว่าแต่ของExteenทำได้ที่200UIP ไม่ยุติธรรมเลยวุ้ยน่าย้ายฐานจริงๆพับผ่า
เนื่องจากพี่ชายของกรรมกรแนะนำW​eb Ensogoซึ่งเป็นWebขายDeal Promotion Onlineสุดพิเศษ ซึ่งมีอาหารและของน่าสนใจราคาถูกสุดพิเศษให้ได้เลือกกัน ใครสนใจก็เชิญเข้ามาลองชมดูได้ม​ีของแบบไหนที่คุณสนใจบ้าง
คุณอ่านการ์ตูนได้สนุกคุ้มค่าระดับไหน

มาว่ากันถึงการอ่านหนังสือการ์ตูนแล้วทุกท่านย่อมเคยมาไม่มากก็น้อย ทั้งที่ต้องซื้อมาอ่าน เช่ามาอ่าน บางที่ก็ทำตัวเป็นชาวเอเชียกลางด้วยการหยิบของเพื่อนมาอ่านตอนเพื่อนเผลอ (อียิปต์ = อีหยิบ) ซึ่งท่านก็คงอ่านในสถาณการณ์และสภาพแวดล้อมต่าง ๆ กัน เช่น เดินอ่าน(อาจตายได้)-อ่านไปเรื่อย(นี่เรี่ยราด)-อ่านบนรถ(สายตาเสีย)-แอบอ่านในห้องเรียน(ฟาวล์อาจโดนใบเหลืองและแดงได้)-แอบอ่านไม่ให้พ่อแม่ผู้ปกครองเห็น(อันนี้น่าสงสาร)-อ่านตอนอยู่กับเพื่อน(แต่ไม่สนใจเพื่อน)-อ่านแบบตั้งใจพอสมควร-และที่สุดที่ข้าน้อยเป็นเองคืออ่านแบบเสพงานศิลปไปโน่นเลย
แต่จะอะไรก็ตามท่านเคยคิดบ้างหรือไม่ว่าการอ่านการ์ตูนเล่มละ 25บาท(เป็นราคาเริ่มต้น)ของท่านอ่านได้สนุกคุ้มค่ากับเวลาที่ท่านเสียไปหรือไม่ ซึ่งหลายท่านอาจคิดในใจว่าคุ้มแล้ว สนุกแล้ว แต่ลอง เปิดใจให้กว้างอ่าน กระทู้นี้ให้จบแล้วลองคิดใหม่ดูนะคะ
หนังสือการ์ตูนที่เรามีไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม เมื่ออยู่ในมือแล้วเราย่อมต้องอยากอ่านเป็นธรรมดาล่ะค่ะ ซึ่งจากการสังเกตของข้าน้อย เด็ก หลาย ๆ คนจะอ่านทันทีที่ได้มาในครอบครอง แล้วก็รีบ ๆ อ่านแบบไม่สนใจใครสักเท่าไหร่ บางคนทำอย่างอื่นไปด้วยเช่น กินข้าว คุยกับเพื่อน แบบที่ไม่น่าทำก็คืออ่านในห้องเรียน และสุดท้ายที่อันตรายมากคือเดินอ่าน อาจจะอ่านคนเดียวหรือเดินอ่านเกาะกลุ่มไปกับเพื่อน จะแบบไหนอย่างไรค่อยว่ากันอีกที
ยังมีอีกส่วนหนึ่งที่ได้มาแล้วก็ยังไม่อ่านเก็บไว้อ่านที่อื่น เวลาว่าง ๆ เช่นบนรถหรือเวลาเข้าห้องน้ำก็มี หรือบางคนก็ต้องอ่านแบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ ก็มีไม่น้อย
ซึ่งข้าน้อยมองแล้วก็.....พอจะจัดระดับได้ว่าท่านอ่านการ์ตูนได้สนุกคุ้มค่าระดับไหน

Level1.พวกอ่านการ์ตูนอย่างไม่คุ้มค่าเลย
ได้แก่พวกที่อ่านการ์ตูนพร้อม ๆ กับทำอย่างอื่นไปด้วยเช่นกินข้าว คุยโทรศัพท์ คุยกับเพื่อน ทำงาน ซึ่งการอ่านการ์ตูนลักษณะนี้ควรจะเป็นการ์ตูนที่เราเคยอ่านมาบ้างแล้วเอามาอ่านซ้ำ แต่บางกรณีก็ไม่ควรอย่างเช่นในห้องเรียนซึ่งก็ไม่ควรหยิบอย่างอื่นที่ไม่เกี่ยวกับการเรียนขึ้นมาอยู่แล้ว หรือเวลาอยู่กับเพื่อน เช่นหลังเลิกเรียน แทนที่จะคุยกับเพื่อนหรือนั่งฟังเพื่อนคุยกัน...กลับก้มหน้าก้มตาอ่านการ์ตูน...เพื่อนไม่เรียกก็ไม่สนใจ...หรือเรียกก็เงยหน้าขึ้นมาพร้อมคำว่า " หาอะไรนะ " คุยกับเพื่อนไม่กี่คำแล้วก็ก้มหน้าอ่านการ์ตูนต่อไป...ซึ่งถือได้ว่าเสียมารยาท ผิดเวลา เพราะเพื่อน ๆ จะอยู่กับเราเฉพาะเวลาช่วงนั้นเท่านั้น แทนที่จะเก็บการ์ตูนไว้อ่านตอนเราอยู่คนเดียว แล้วคุยกับเพื่อนที่จะอยู่กับเราในช่วงเวลานั้น ๆ ให้สนุกสนาน เรากลับไม่สนใจเพื่อน เด็กที่ทำแบบนี้ จะกลายเป็นพวกเข้าสังคมไม่เป็น ไม่มีบุคลิกเป็นของตัวเอง ไม่มีความมั่นใจ เก็บตัว ไม่กล้าทำอะไรใหม่ ๆ พูดกับคนอื่นไม่รู้เรื่อง มีแนวโน้มวิกลจริตซึ่งเป็นผลเสียหายที่ทำนายได้ลำบาก แต่อยากให้เพื่อน ๆ ลองสังเกตดูดี ๆ เด็กที่มีพฤติกรรมแบบที่ข้าน้อยกล่าวมา หาตัวไม่ยาก ลองดูดี ๆ จะเห็นพวกนี้ จะเข้ากับใครไม่ค่อยได้ ยกเว้นแต่พวกที่มีอาการแบบเดียวกัน

และที่ร้ายที่สุดคือพวก เดินอ่าน เพราะอันตรายมาก ใครที่อยู่บอร์ด insite มานาน จะจำได้ว่าข้าน้อยเคยเห็นเด็กเดินอ่านการ์ตูนแบบไม่สนใจสิ่งรอบข้างเดินลงไปในถนนจนโดนรถชนกระเด็นเลือดสาด ต่อหน้าต่อตามา แล้วเอามาเล่าให้ฟัง หลายคนอาจคิดว่า เว่อร์ แต่มันมีจริง ๆ และพิสูจณ์ได้ไม่ยาก ลองดูเอาเองเถอะว่าเด็กที่อ่านการ์ตูนจะตัดการรับรู้สิ่งรอบข้างไปจนเกือบหมด บางทีเพื่อนเรียกยังไม่ได้ยิน แล้วให้คนที่มีสภาพไม่ต่างจากคนเมายา แบบนั้นไปเดินถนน มันจะรอดมั้ย หรือถ้าจะทำอย่างอื่นได้ดีนั่นหมายความว่าต้องอ่านแบบไม่ตั้งใจอ่านแล้วมันจะสนุกเท่าการอ่านแบบตั้งใจได้อย่างไร
อย่าหาว่าใช้คำรุณแรงเลยนะคะ
แบบว่าสมเพชน่ะค่ะ
เพราะพวกนี้อ่านการ์ตูนไปก็ไม่ได้อะไรสักเท่าไหร่ สนุกก็ไม่มากเพราะต้องหยุดอ่านมาทำอย่างอื่นไปด้วย แล้วไอ้อย่างอื่นที่ทำ ก็ทำได้ไม่ดีอีก
ใครที่เป็นพวกอ่านการ์ตูนระดับนี้ ข้าน้อยขอประนาม และ สับ แบบไม่ยั้งเลยว่า ท่านคือนักอ่านการตูนชั้นเลวที่ไม่ควรมาอ่านการ์ตูนเลยเพราะ.......
การอ่านของท่านยังความเสื่อมเสียให้กับเพื่อน ๆ ที่เขาอ่านแบบรู้จักแบ่งแยกเวลา และความเหมาะสม พอผู้ใหญ่รับรู้และเห็นพฤติกรรมที่อุบาทว์จักษุ(ทุเรศนัยตา)ของพวกท่านก็จะมีมุมมองในด้านลบต่อกลุ่มนักอ่านการ์ตูนทั้งหมด ส่งผลให้กลุ่มผู้ชื่นชอบการ์ตูนไม่ได้รับการยอมรับ และ เกิดการห้ามเด็กอ่านการ์ตูน มากขึ้นเรื่อย ๆ อีกด้วยจำเอาไว้ พวกนี้แหละคือตัวการแห่งความเสื่อมเสียของกลุ่มคนอ่านการ์ตูน

Level2.พวกอ่านแบบคุ้มค่าพอสมควร
พวกนี้จะตั้งใจอ่านในเวลาที่เหมาะสมเช่นเวลาที่ไม่ต้องไปสนใจสิ่งรอบข้าง แต่อาจติดขัดเรื่องสภาพแวดล้อมหรือสถาณที่ ซึ่งอาจไม่เอื้ออำนวยแก่การอ่านมากนักอย่างเช่น บนรถเมล์ ร้านอาหารฟาสฟู๊ด หรือที่ ๆ แสงไม่พอ หรือร้อนเกินไปเป็นต้น
พวกนี้ส่วนใหญ่จะเป็นนักอ่านการ์ตูนที่ดี หรือเป็นพวกที่มีระดับสูงกว่านี้แต่ติดขัดในด้านต่าง ๆ ที่เจอบ่อยสุดคือ
-ต้องอ่านนอกบ้านไม่ให้พ่อแม่เห็น
-ไม่มีเวลาว่างพอที่จะหาที่อ่านดี ๆ ได้
-ไม่มีอะไรทำจริง ๆ (รอรับแฟนอยู่)
ใครที่เป็นพวกนี้ข้าน้อยยอมรับว่าก็ยังดีที่แยกแยะเวลาได้ดีแต่เหตุผลเรื่องสภาพแวดล้อมก็ต้องดูกันไปตามเนื้อผ้านะคะ โดยเฉพาะพวกที่ต้องแอบอ่านนอกบ้าน กลัวพ่อแม่จะรู้ อันนี้น่าสงสารค่ะ ในเมื่อเขารักที่จะอ่านจนสามารถจัดเวลาให้เหมาะสมแบบนี้ได้ กลับไม่ได้รับการสนับสนุน ผิดกับพวกแรก ที่มีการสนับสนุนที่ดีแต่ทำตัวเป็นสเหนียดกับวงการ
แต่ถ้าเป็นเพราะว่าใจร้อนเลยปลีกตัวหาที่อ่านมันซะให้รู้แล้วรู้รอด อันนี้ไม่ค่อยดีแต่ก็เป็นสิทธิของเขาที่จะทำอะไรตามใจได้ ก็ว่ากันไม่ได้อีกนั่นแหละ
แต่ที่ต้องว่ากับสำหรับระดับนี้คือพวกที่อ่านในสภาพแสงที่ไม่เหมาะสม ไม่ควรเลยนะคะที่จะเสียสายตาอันเป็นสิ่งสำคัญมากในการอ่านการ์ตูนที่จะออกมาในอณาคตให้สนุกสนาน หากท่านสายตาสั้นหรือเอียงก็ไม่คมชัดเท่าตาดี ๆ แน่จริงมั๊ยคะ
อีกเรื่องหนึ่งคือ ถึงแม้ว่ากลุ่มนักอ่านระดับนี้จะอ่านได้คุ้มค่าแต่ก็ยังมีจุดอ่อนอยู่อย่างเช่นการเสียสายตา การที่ไม่สามารถอ่านการ์ตูนได้อรรถรสเต็มที่จากสภาพแวดล้อมไม่ว่าจะเป็น เสียง อุณหภูมิ หรือการที่ต้องเก็บอาการเวลาอ่านเจอมุข เด็ด ๆ จะยิ้มก็ไม่ได้ หัวเราะยิ่งไม่ได้ใหญ่ จึงทำให้พวกนี้ยังไม่สามารถสนุกกับการ์ตูนที่อ่านได้อย่างเต็มที่ไงคะ

Level3.พวกที่อ่านได้อย่างคุ้มค่ามาก
พวกนี้จะมีสถาณที่ ๆ เป็นของตัวเอง อาจจะเป็นในห้องส่วนตัว รถยนต์ แม้กระทั่งในร้านอาหาร ซึ่งจะเป็นที่ประจำเลย ก็ว่าได้ เช่นทุกวันศุกร์เธอจะปรากฎกายในร้านอาหารเวลา บ่าย3ครึ่งพร้อม C-kids พนักงานเสริฟจะยก น้ำผลไม้และของหวานมาเช่นเคยโดยไม่ต้องสั่ง เป็นต้น
เวลาอ่านการ์ตูนพวกนี้มักจะหาที่ ๆ เป็นที่ ๆ อ่านได้อย่างไม่ต้องสนใจใครและจะปล่อยอารมณ์ให้อิน กับการ์ตูนพอสมควร และแน่นอนว่า จะมีการจัดเวลาไว้โดยเฉพาะเลยว่านี่เวลาอ่านการ์ตูนของเขา / เธอ ใครจะมายุ่งไม่ได้ โทรศัพท์มาอาจมีการเลื่อนว่าอีกครึ่งชั่วโมงโทรมาใหม่ อะไรขนาดนั้นเลย
พวกนี้จะสนุกกับการ์ตูนที่ได้มาอย่างคุ้มค่ามากว่าราคาที่จ่ายไป ยิ่งพวกที่มีห้องส่วนตัว ยิ่งสบายที่ไม่ต้องเก็บอาการใด ๆ อย่างสิ้นเชิงอ่านเจออะไรฮา ๆ ก็ปล่อยก๊ากอยู่คนเดียวได้เพราะไม่อยู่ในสายตาใครเลย
นักอ่านประเภทนี้จะสามารถเข้าถึงอารมณ์ของการ์ตูนที่อ่านได้อย่างเต็มที่ทำให้สามารถเก็บรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ จาก การ์ตูนได้ดีพอที่จะวิเคราะห์หรือวิจารณ์ได้ และหลังจากการอ่านการ์ตูนเสร็จแล้วจะทำให้อารมณ์ของคนเหล่านี้จะผ่อนคลายลงมากที่สุด จึงนับเป็นการอ่านที่ได้ประโยชน์คุ้มค่าเงินที่จ่ายไปจริง ๆ เพราะการอ่านการ์ตูนต้องเป็นความบันเทิงเหมือนกับการดูหนัง ไม่ใช่อ่านแล้วเครียดยิ่งขึ้นหรือไม่ได้อะไรจากการ์ตูนเลย

Level4.พวกที่อ่านได้คุ้มเกินเหตุ
อะไร ๆ ที่มันไม่เดินสายกลาง หรืออะไรที่มันเกินเหตุ ก็มักจะไม่ดีทั้งนั้นแหละ (รู้สึกว่าข้าน้อยก็จะอยู่แถว ๆ นี้นะ)พวกนักอ่านระดับนี้คือจะเป็นพวก นักเสพงานศิลป...อ่านอย่างปราณีตบรรจง ปลดปล่อยจิตใจและอารมณ์อย่างเต็มที่ไปกับการ์ตูนที่อ่าน เส้นสาย ลายสกรีนโทนต่าง ๆ ถูกซึมซับ...คำพูดทุกกรอบล้วนมีความหมาย และจดจำได้ ตัวละครตลอดจนเสียงประกอบจะมีเสียงจริง ๆ อยู่ในภวังค์ของคนอ่านระดับนี้ (image Voice & Sound) หากเนื้อหาการ์ตูนกินใจมากก็อาจถึงขั้นร้องไห้ตามออกมาได้ และ...สภาวะแวดล้อมการอ่านของนักอ่านการ์ตูนระดับนี้จะถูกจัดเตรียมไว้เป็นการเฉพาะ อาจจะมีโต๊ะอ่าน พร้อมโคมไฟ ของว่างและน้ำดื่มที่เตรียมเอาไว้....ยิ่งกว่านั้นนังอาจมีการสรรหา OST (Original Sound Track)ของการ์ตูนที่อ่านมาเปิดเบา ๆ คลอไปด้วย บางท่านก็ต้องเงียบสงัดจริง ๆ เพื่อให้เสพการ์ตูนได้อย่างเต็มที่ ที่สุด เท่าที่จะเป็นไปได้ การติดต่อกับโลกภายนอกก็อาจจะถูกตัดลงชั่วคราว โทรศัพท์อาจ ยกหู หรือปิดเครื่อง ล็อคห้องนั้น ๆ อยู่คนเดียว ซึ่งการทำแบบนี้จะดีหรือไม่ดีก็ขึ้นอยู่กับว่า อ่านเสร็จแล้วเป็นอย่างไร ดึงตัวเองกลับมาสู่โลกแห่งความจริงได้รวดเร็วแค่ไหนหรือหลุดจนแยกไม่ออกว่านี่โลกจริงนี่การ์ตูน ไม่สามารถกลับมาใช้ชีวิตร่วมกับคนในสังคมปกติได้ ซึ่งคนที่เป็นนักอ่านระดับนี้ต้องรู้ตัวว่าทำอะไรอยู่ ตัวข้าน้อยเองก็ต้องใช้เวลาสัก 2-3 นาทีดึงตัวเองกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง ซึ่งยิ่งทำได้เร็วเท่าไหร่ ก็จะผ่อนคลายและมีความสุขมากขึ้นเท่านั้น ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะการ์ตูนจะเป็นอะไรที่ชะงักขาดตอน ให้ติดตามกันต่อไป ไม่เหมือนกับภาพยนต์ที่เราเข้าชมตามโรงที่จะอินแค่ไหนพอจบแล้วก็แล้วกัน เพราะมันมีตอนจบแน่นอน แต่การ์ตูนไม่เป็นแบบนั้น ผู้ที่จะทุ่มเทอ่านขนาดนี้ต้องควบคุมตัวเองให้ได้ ซึ่งจะเป็นผลดีหรือร้ายขึ้นกับตัวของนักอ่านเองจริง ๆ

ระยะแรก ๆ ข้าน้อยเองก็ หลุด ๆ อยู่เหมือนกัน แต่นาน ๆ เข้าก็รู้ตัวว่าเออ นี่มันเว่อร์ไปแล้ว ปิดหน้าสุดท้ายก็ดึงตัวเองกลับมาให้ได้ ที่สำคัญคือ ข้าน้อยจะพยามถืออะไรติดไม้ติดมือมาจากการอ่านนั้นด้วย เช่นคติสอนใจ,ปรัชญาแบบเด็ก ๆ ,มุมมองที่เราได้ เสร็จแล้วก็ปล่อยเอาไว้ให้ตกผลึกเสียหน่อย จากนั้นก็เอามาฝากเพื่อน ในนี้กันไงล่ะ
แต่ว่าไปข้าน้อยอยากจะอ่านในระดับ 3 น่าจะดีกว่านะกลาง ๆ ไม่เว่อร์จนเกินไป

จากInsitecartoon BoardโดยคุณGATEKEEPERครับ ของผมอยู่ระดับสองปนสามครับ เขียนไว้นานมากตั้งสิงหา ปี2545แล้วครับ


Create Date : 31 พฤษภาคม 2548
Last Update : 31 พฤษภาคม 2548 20:02:36 น. 5 comments
Counter : 376 Pageviews.

 
เราเป็นช่วง 2-3 เหมือนกัน

แต่เวลาที่มีบท ขำ

ก็หัวเราะออกมาได้เหมือนกันน้ะ


โดย: zaesun วันที่: 31 พฤษภาคม 2548 เวลา:20:28:31 น.  

 
โอวว แบบที่สี่นี่เราชัดๆเรย 555555


โดย: Over Protected!~* วันที่: 31 พฤษภาคม 2548 เวลา:23:03:22 น.  

 
- -" เป็นคนเหลื่อมระดับ ทำทุกอย่างเลยตั้งแต่ระดับแรกถึงระดับสุดท้าย

ทำตั้งแต่เดินอ่าน นอนอ่าน นั่งอ่าน(บนรถเมล์ เพราะถ้าไม่อ่านก้หลับ ไม่ปลอดภัยกว่า) แต่ชอบนั่งอ่านที่ห้องชมรมที่สุด เพราะมีคอเดียวกันนั่งอ่านเพียบ อ่านจบก็วนกันอ่าน แล้วก็นั่งวิจารณ์หนังสือด้วยความอิจฉา (ว่าเราไม่มีปัญญาเขียนได้แบบนี้หรอก)

แต่เป็นเรื่องจริงคือเวลาอ่านแล้วจะเข้าภวังค์ใครเรียกไม่ค่อยได้ยิน ถ้าเป็นเรื่องเศร้าบางทีก็ร้องไห้ เป็นเรื่องตลกก็หัวเราะ เรื่องไหนให้ความหมายดีๆก็เอาไปนั่งคิดต่อ หรือคุยกับเพื่อน ที่สำคัญต้องโฆษณาให้คนอื่นอ่านต่อ

สรุปว่าไม่สามารถจัดประเภทได้นุ ^^"


โดย: fayfena วันที่: 16 เมษายน 2549 เวลา:11:04:15 น.  

 
ชอบอ่านมากอ่ะ อ่านแล้วหนุกดี ถ้าไม่ออ่านก้อไม่มีไรทำแล้วแต่ที่ ที่เราชอบไปอ่านอ่ะนะคือเราเก็บตัวอยู่บนห้องอ่ะเราชอบอยู่คนเดียวเพราะมันไม่มีใครมารบกวนเรา
แม่บอกเราว่าเราชอบเก็บตัวอ่ะ


โดย: fonna IP: 124.121.160.176 วันที่: 20 กรกฎาคม 2549 เวลา:17:44:52 น.  

 
ฮ่า แล้วแต่เรื่องแล้วก็แล้วแต่เวลาที่มี
ถ้าไม่ชอบ อ่านแบบสแกน หนึ่งก็ทำได้
หรือถ้าชอบมาก ๆ เนี่ย เกินจะคุ้มเป็นแบบสี่ก็มี
แต่ส่วนมากน่าจะเป็น 2-3 มากกว่านะคะ


โดย: หมาเลี้ยงแกะ วันที่: 10 กรกฎาคม 2550 เวลา:3:48:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]









ผม ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร
สามัญชนคนเหมือนกัน(All normal Human)
คนจรOnline(ได้แค่ฝัน)แห่งห้วงสมุทรสีทันดร
(Online Dreaming Traveler of Sitandon Ocean)
กรรมกรกระทู้สาระ(แนว)อิสระผู้ถูกลืมแห่งโลกออนไลน์(Forgotten Free Comment Worker of Online World)
หนุ่มสันโดษ(ผู้มีชีวิตที่พอเพียง) นิสัยและความสนใจแปลกแยกในหมู่ญาติพี่น้องและคนรู้จัก (Forrest Gump of the family)
หนุ่มตาเล็กผมสั้นกระเซิงรูปไม่หล่อพ่อไม่รวย แถมโสดสนิทและอาจจะตลอดชีวิตเพราะไม่เคยสนใจผู้หญิงกะเขาเลย
บ้าในสิ่งที่เป็นแก่นสารและสาระมากกว่าบันเทิงเริงรมย์
พร้อมแบ่งปันประสบการณ์ดีๆกับบันทึกในโลกออนไลน์แล้วครับ
กรุณาปรับหน้าจอเป็นขนาด1024*768เพื่อการรับชมBlog
ติดตามการเคลื่อนไหวของกรรมกรผ่านTwitter
และติดตามพูดคุยนำเสนอด้านมืดของกรรมกรผ่านTwitterอีกภาคหนึ่ง
Google


ท่องไปทั่วโลกหาแค่ในพันทิบก็พอ
ติชมแนะนำหรือขอให้เพิ่มเติมเนื้อหาWeblog กรุณาส่งข้อความส่วนตัวถึงผมโดยตรงได้ที่หลังไมค์ช่องข้างล่างนี้


รับติดต่อเฉพาะผู้ที่มีอมยิ้มเป็นตัวเป็นตนเท่านั้น ไม่รับติดต่อทางE-Mailเพื่อสวัสดิภาพการใช้Mailให้ปลอดจากSpam Mailครับ
Addชื่อผมลงในContact listของหลังไมค์
free counters



Follow me on Twitter
New Comments
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.