ก็แค่Weblogดองๆทำเล่นไปเรื่อยแหละน่าของกรรมกรกระทู้ลงชื่อและเมล์ที่Blogนี้สำหรับผู้ที่ต้องการGmailครับ
เข้ามาแล้วกรุณาตอบแบบสอบถามว่าคุณตั้งหน้าตั้งตาเก็บเนื้อหาในBlogไหนของผมบ้างนะครับ
รับRequestรูปCGการ์ตูนไรท์ลงแผ่นแจกจ่ายครับ
ติดตามการเคลื่อนไหวของกรรมกรผ่านTwitter

เข้ามาเยี่ยมแล้วรบกวนลงชื่อทักทายในBlogไหนก็ได้Blogหนึ่งพอให้ทราบว่าคุณมาเยี่ยมแล้วลงสักหน่อยนะอย่าอายครับถ้าคุณไม่ได้เป็นหัวขโมยเนื้อหาBlog(Pirate)โจทก์หรือStalker

ความเป็นกลางไม่มีในโลก มีแต่ความเป็นธรรมเท่านั้นเราจะไม่ยอมให้คนที่มีตรรกะการมองความชั่วของ มนุษย์บกพร่อง ดีใส่ตัวชั่วใส่คนอื่น กระทำสองมาตรฐานและเลือกปฏิบัติได้ครองบ้านเมือง ใครก็ตามที่บังอาจทำรัฐประหารถ้าไม่กลัวเศรษฐกิจจะถอยหลังหรือประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย ได้เจอกับมวลมหาประชาชนที่ท้องสนามหลวงแน่นอน

มีรัฐประหารเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ขอให้มวลมหาประชาชนผู้รักประชาธิปไตยทุกท่าน จงไปชุมนุมพร้อมกันที่ท้องสนามหลวงทันที

พรรคการเมืองนะอยากยุบก็ยุบไปเลย แต่ึอำมาตย์ทั้งหลายเอ็งไม่มีวันยุบพรรคในหัวใจรากหญ้ามวลมหาประชาชนได้หรอก เสียงนี้ของเราจะไม่มีวันให้พรรคแมลงสาปเน่าๆไปตลอดชาติ
เขตอภัยทาน ที่นี่ไม่มีการตบ,ฆ่าตัดตอนหรือรังแกเกรียนในBlogแต่อย่างใดทั้งสิ้น
อยากจะป่วนโดยไม่มีสาระมรรคผลปัญญาอะไรก็เชิญตามสบาย(ยกเว้นSpamไวรัสโฆษณา มาเมื่อไหร่ฆ่าตัดตอนสถานเดียว)
รณรงค์ไม่ใช้ภาษาวิบัติในโลกinternetทั้งในWeblog,Webboard,กระทู้,ChatหรือMSN ถ้าเจออาจมีลบขึ้นอยู่กับอารมณ์ของBlogger
ยกเว้นถ้าอยากจะโชว์โง่หรือโชว์เกรียน เรายินดีคงข้อความนั้นเพื่อประจานตัวตนของโพสต์นั้นๆ ฮา...

ถึงอีแอบที่มาเนียนโพสต์โดยอ้างสถาบันทุกท่าน
อยากด่าใครกรุณาว่ากันมาตรงๆและอย่าได้ใช้เหตุผลวิบัติประเภทอ้างเจตนาหรือความเห็นใจ
ไปจนถึงเบี่ยงเบนประเด็นไปในเรื่องความจงรักภักดีต่อสถาบันฯเป็นอันขาด

เพราะการทำเช่นนี้รังแต่จะทำให้สถาบันฯเกิดความเสียหายซะเอง ผมขอร้องในฐานะที่เป็นRotational Royalistคนหนึ่งนะครับ
มิใช่Ultra Royalistเหมือนกับอีแอบทั้งหลายทุกท่าน

หยุดทำร้ายประเทศไทย หยุดใช้ตรรกะวิบัติ รณรงค์ต่อต้านการใช้ตรรกะวิบัติทุกชนิด แน่นอนความรุนแรงก็ต้องห้ามด้วยและหยุดส่งเสริมความรุนแรงทุกชนิดไม่ว่าทางตรงทางอ้อมทุกคนทุกฝ่ายโดยเฉพาะพวกสีขี้,สื่อเน่าๆ,พรรคกะจั๊ว,และอำมาตย์ที่หากินกับคนที่รู้ว่าใครต้องหยุดปากพล่อยสุมไฟ ไม่ใช่มาทำเฉพาะเสื้อแดงเท่านั้นและห้ามดัดจริต


ใครมีอะไรอยากบ่น ก่นด่า ทักทาย เชลียร์ เยินยอ ไล่เบี๊ย เอาเรื่อง คิดบัญชี กรรมกรกระทู้(ยกเว้นSpamโฆษณาตัดแปะรำพึงรำพัน) เชิญได้ที่ My BoardในMy-IDของกรรมกรที่เว็ปเด็กดีดอทคอมนะครับ


Weblogแห่งนี้อัพแบบรายสะดวกเน้นหนักในเรื่องข้อมูลสาระใช้ประโยชน์ได้ในระยะยาว ไม่ตามกระแส ไม่หวังปั่นยอดผู้เข้าชม
สำหรับขาจรที่นานๆเข้ามาเยี่ยมสักที Blogที่อัพเดตบ่อยสุดคือBlogในกลุ่มการเมือง
กลุ่มหิ้งชั้นการ์ตูนหัวข้อรายชื่อการ์ตูนออกใหม่รายเดือนในไทย
และรายชื่อการ์ตูนออกใหม่ที่ญี่ปุ่นในตอนนี้

ช่วงที่มีงานมหกรรมและสัปดาห์หนังสือแห่งชาติประจำครึ่งปี(ทวิมาส)จะมีการอัพเดตBlogในกลุ่มห้องสมุดรวมสาระอุดมปัญญา
และหิ้งชั้นการ์ตูนของกรรมกรกระทู้


Hall of Shame กรรมกรมีความภูมิใจที่ต้องขอประกาศหน้าหัวนี่ว่า บุคคลผู้มีนามว่า ปากกาสีน้ำ......เงิน หรือ กลอน เป็นขาประจำWeblogแห่งนี้ที่เสพติดBlogการเมืองและใช้เหตุวิบัติอ้างเจตนาในความเกลียดชังแม้วเหลี่ยมและความเห็นใจในสถาบัน เบี่ยงประเด็นในการแสดงความเห็นเป็นนิจ ขยันขันแข็งแบบนี้เราจึงขอขึ้นทะเบียนเขาคนนี้ในหอเกรียนติคุณมา ณ ที่นี้ จึงประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน

Group Blog
นิยายดองแต่งแล่นบันทึกการเดินทางของกรรมกรกระทู้คำทักทายกับสมุดเยี่ยมพงศาวดารมหาอาณาจักรบอร์ดพันทิพย์สาระ(แนว)วงการการ์ตูนมารยาทในสังคมออนไลน์ที่ควรรู้แจกCDพระไตรปิฎกฟรีรวมเนื้อเพลงดีๆจากดีเจกรรมกรกระทู้รวมแบบแผนชีวิตของกรรมกรกระทู้ชั้นหิ้งการ์ตูนของกรรมกรกระทู้ภัยมืดของโลกออนไลน์เรื่องเล่าในโอกาสพิเศษห้องสมุดรวมสาระอุดมปัญญาของกรรมกรกระทู้กิจกรรมของกรรมกรกระทู้กับInternetคุ้ยลึกวงการบันเทิงโทรทัศน์ตำราพิชัยสงครามซุนวูแฟนพันธ์กูเกิ้ลหน้าสารบัญคลังเก็บรูปกล่องปีศาจ(ขอPasswordได้ที่หลังไมค์)ลูกเล่นเก็บตกจากเน็ตสาระเบ็ดเตล็ดรู้จักกับงานเทคนิคการแพทย์ของกรรมกรรวมภาพถ่ายโดยช่างภาพกรรมกรรวมกระทู้ดีๆการเมือง1กรรมกรกับโรคAspergerรวมกระทู้ดีๆการเมือง2ความเลวของสื่อความเลวของพรรคประชาธิปัตย์ความเลวของอำมาตย์ศักดินาข้อมูลลับส่วนตัวกรรมกรที่ไม่สามารถเผยได้ในการทั่วไปข้อเท็จจริงเกี่ยวกับวัดพระธรรมกายรวมบทความเกี่ยวกับเศรษฐกิจการเงินเจาะฐานการเมืองท้องถิ่น

ถึงผู้ที่ต้องการขอpasswordกล่ิองปีศาจหรือFollowing Userใต้ดินเพื่อติดตามข่าวการอัพเดตกล่องปีศาจและดูpasswordมีเงื่อนไขว่ากรุณาแจ้งอายุ ระดับการศึกษาหรืออาชีพการงาน และอำเภอกับจังหวัดของภูมิลำเนาที่คุณอยู่ เป็นการแนะนำตัวท่านเองตอบแทนที่ผมก็แนะนำตัวเองในBlogไปแล้วมากมายกว่าเยอะ อีกทั้งยังเก็บรายชื่อผู้เข้ามาเยี่ยมGroup Blogนี้ไปด้วย
ถ้าอยากให้คำร้องขอpasswordหรือการFollowing Userใต้ดินผ่านการอนุมัติขอให้อ่านBlogข้างล่างนี่นะครับ
ข้อแนะนำการเขียนProfileส่วนตัว

อยากติดตั้งแถบโฆษณาแนวนอน ณ ที่ตรงนี้จังเลยพับผ่าสิเมื่อไหร่มันจะยอมให้ใช้Script Codeได้นะเนี่ย เพราะคลิกโฆษณาที่ได้มาตอนนี้ได้มาจากWeblogของผมที่Exteen.comซึ่งทำได้2-4คลิกมากกว่าที่นี่ซึ่งทำได้แค่0-1คลิกซะอีก ทั้งๆที่ยอดUIPที่นี่เฉลี่ยที่400กว่าแต่ของExteenทำได้ที่200UIP ไม่ยุติธรรมเลยวุ้ยน่าย้ายฐานจริงๆพับผ่า
เนื่องจากพี่ชายของกรรมกรแนะนำW​eb Ensogoซึ่งเป็นWebขายDeal Promotion Onlineสุดพิเศษ ซึ่งมีอาหารและของน่าสนใจราคาถูกสุดพิเศษให้ได้เลือกกัน ใครสนใจก็เชิญเข้ามาลองชมดูได้ม​ีของแบบไหนที่คุณสนใจบ้าง
ความรู้ด้านบทภาพยนตร์กับการ์ตูน ตอนที่ ๒ : โครงสร้างของเรื่อง - ก่อนจะเกิดมาเป็นเรื่อง

ความรู้ด้านบทภาพยนตร์กับการ์ตูน ตอนที่ ๒ : โครงสร้างของเรื่อง - ก่อนจะเกิดมาเป็นเรื่อง โดย ยัติภังค์
เกริ่นนำ
นี่เป็นแค่วิธีหนึ่งในการคิดสร้างเรื่องเท่านั้น คุณจะไม่เห็นด้วยก็ไม่แปลก แต่ศึกษาไว้ก็ไม่เสียหลายเหมือนกัน

ผมไม่ใช่คนเก่ง สิ่งที่นำมาเป็นเรื่องที่เรียนมาแล้วนำมาประยุกต์เข้ากับการ์ตูน เพราะเห็นว่าเป็นประโยชน์เท่านั้น ผมวาดการ์ตูนยังไม่เป็นด้วยไม่ชอบก็ไม่เป็นไร ว่าแล้วก็มาเริ่มกันเลย

วิธีที่จะกล่าวถึงในบทความนี้เป็นที่เรียกว่าเรียกว่าเป็นการคิดเรื่องแบบ Classicalism คือมาตรฐานตามชื่อของมัน เป็นวิธีแบบหนังส่วนใหญ่ในโลก ประเภทจาก 1 2 3 ตามลำดับ (Cronological?) การย้อนอดีตในเรื่องจะเป็นการเล่าย้อนเพื่อสนับสนุนเรื่องลำดับตามปรกติ

ส่วนการ์ตูนต้องบอกได้เลยว่ามีข้อดีกว่าภาพยนตร์ที่เวลาในการเล่าไม่จำกัด(เหมือนหนังสือนั่นแหละ)ฉะนั้นคุณจะเล่าย้อนยาวหน่อยแบบ Lucky Man หรือ One Piece ก็ไม่มีใครว่า หรือจะเล่าย้อนยาวแบบ Berserk ก็ไม่เป็นไรอีกเหมือนกัน เชิญตามสบาย แต่ผมยังถือว่าเป็นวิธีแบบมาตรฐานอยู่

โครงสร้างของเรื่อง
โครงสร้างก่อนจะมาเป็นเรื่องๆหนึ่ง เราต้องคิดอะไรบ้าง เรามาดูกัน

๑. เงื่อนไขกฏเกณฑ์ (Frame หรือ Setting)
อาจเรียกว่าเป็นการกำหนดเงื่อนไขของ "โลก" ในเรื่องนั้น ไม่ว่าจะเป็น เวลา,สถานที่,ลักษณะทั่วไปของคนที่นั่นว่าปรกติ แปลกประหลาด มหัศจรรย์ยังไง,มีอะไรเป็นจุดเด่น หรือ ไม่มี

ตัวอย่างเช่น Dragon Ball มีเฟรมที่เปิดขึ้นมาคือไม่มีเวลาสถานที่ชัดเจนเพราะเป็นการจินตนาการผสมผสานของผู้เขียน วัฒนธรรม,ค่านิยม,การใช้ชีวิตต่างของตัวละครผสมผสานกันไประหว่างอนาคตและอดีต แต่เพื่อเปิดโอกาสให้เกิดการต่อสู้ และผจญภัยไปกับดราก้อนบอล ลูกบอลซึ่งเป็นเงื่อนไขสำคัญอย่างหนึ่งของเรื่อง หากสามารถรวบรวมลูกบอลได้ครบ ๗ ลูกก็จะสามารถขอพรอะไรก็ได้ นั่นเป็นชนวนอย่างหนึ่งในการเกิดเรื่องกับองค์กร เร้ด ริบบอน

สังเกตว่า Dragon Ball จะมีการเปิดเฟรมหลายครั้ง หมายถึง สร้างเงื่อนไขใหม่ๆให้ตัวเองเรื่อยๆ เพราะเป็นการ์ตูนที่มีความยาว และมีภาคต่อ ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะมีลักษณะผิดแผกกว่าภาพยนตร์ ซึ่งส่วนใหญ่จะมีการสร้างเฟรม หรือกำหนดเงื่อนไขในช่วงแรกของหนังเลย(ประมาณ ๒๐-๓๐ นาทีแรก) เช่น ช่วง Dragon Ball Z มีการเปิดตัวซูเปอร์ไซย่า และตัวละครใหม่ๆ พลังใหม่ๆ ซึ่งพลังดังกล่าวนั่นแหละครับคือเฟรมใหม่ของเรื่อง เช่นเดียวกับตอนที่มีจอมมารบู,หรือหุ่นหมายเลขต่างๆ

ตัวอย่างเฟรมอื่นๆเช่น Berserk เป็นยุโรปยุคมืดที่พัวพันกับเรื่องภูตผีปีศาจ, หรือการ์ตูนอย่างนักเรียนนักเลงแต่ละเรื่องสังเกตดูเลยครับว่ามีความแตกต่างกัน เช่น บลู เป็นงานที่เน้นเรื่องราวที่สมจริงแบบชีวิตนักศึกษา,ขณะที่ อีกา กลับเน้นลงลึกไปที่เรื่องของนักเลง การต่อยตี และชีวิตผู้ชายล้วนๆ, ขุนพลประจัญบาน เป็นแบบแฟนตาซีต่อสู้ด้วยวิทยายุทธ ไปโน่นเลย

การ์ตูนแนวย้อนยุคประวัติศาสตร์ก็แตกต่างกัน เช่น เรียวม่า เป็นการนำเสนอแบบเน้นทางประวัติศาสตร์เด่นชัด โดยไม่พยายามตีความเกินเลย มีอารมณ์ขัน เน้นการสื่อสารต่อผู้อ่านทุกเพศวัย, Happyman ทั้งที่เป็นเรื่องยุคเดียวกัน เหตุการณ์เดียวกัน แต่กลับเน้นการตีความชนิดเตลิดเปิดเปิง เพื่อสะท้อนสภาพจิตใจที่มีด้านมืดของตัวละครชาวญี่ปุ่นแต่ละคนที่ต้องเปลี่ยนแปลงและโดนบีบคั้น (หากได้ใครอ่านเรื่องนี้คงจะจำได้ว่า เฟรมแรกของมันคือ เรื่องของตัวเอกที่เวลาสติแตก เส้นเลือดจะพุ่งกระฉูดจากศีรษะสองข้าง), หรืออย่าง Vagabond ก็จะเป็นการตีความเรื่องมิยาโมโต้ มุซาชิใหม่ โดยเน้นความสมจริง ตั้งแต่การวาด,การดำเนินเรื่อง,รวมไปถึงการต่อสู้ที่ไม่มีความพิสดารแต่อย่างใด

เฟรมของการ์ตูนนั้นจะว่าไปก็เกิดตั้งแต่ลายเส้นเลยครับ ฉากแต่ละฉากที่วาดว่าต้องการให้บ้านเมือง การแต่งกายมีความสมจริง หรือไม่สมจริง หรือคนในเรื่องจะตาถลนเมื่อตกใจ หรือเป็นท่าทางปรกติ(การ์ตูนมักจะเป็นอย่างแรก เพราะมันมีส่วนผสมของเรื่องแต่ง จนถึงความเป็นแฟนตาซีอยู่ในตัวอยู่แล้ว)

๒. สถานการณ์ (Events)
หรือ "เงื่อนไขของเหตุการณ์ต่างๆ" ตอนที่เรียนเขาบอกว่าหมายถึงฉากจบครับ แต่จริงๆไม่ใช่ซะทีเดียว

อย่างที่เรารู้ๆนะครับว่า Event มันแปลว่าเหตุการณ์ พูดง่ายๆก็คือเรื่องๆหนึ่งจะดำเนินไปได้จนจบต้องประกอบไปด้วยเหตุการณ์ต่างๆเข้ามาเรียงร้อยด้วยกันจนจบนั่นแหละ สรุปได้ว่าหมายถึง เหตุการณ์ต่างๆที่เรียงร้อยเข้าด้วยกันจนนำไปสู่ฉากจบ

การคิดเรื่องอย่างง่ายๆนั้นมักมีตอนต้น กับตอนท้าย ซึ่งนั่นเป็นจุดเริ่มต้นในการคิดเหตุการณ์ต่างๆครับ

การคิดเรื่องที่ดีวิธีหนึ่งมักต้องสร้างเงื่อนไขคือ "จะเกิดอะไรขึ้นถ้า..."(What If) จะให้ดีนั้นจะต้องกำหนดว่าจากใคร-ทำอะไร-ที่ไหน-อย่างไร-กับใคร-และส่งผลอย่างไร เช่น จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามีหุ่นยนต์จากอนาคตมาช่วยเหลือเพื่อแก้ไขชีวิตเราให้ดีขึ้น กลายเป็นเรื่อง โดเรมอน, Vagabond จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามุซาชิ,โคจิโร่ ไม่ได้เป็นเหมือนที่ตำนานเล่าไว้ แต่เป็นคนธรรมดาสามัญ เป็นต้น ซึ่ง การคิดเรื่องดังกล่าว นำไปสู่เหตุการณ์ต่างๆครับ ยิ่งการ์ตูนยิ่งแล้วใหญ่ เพราะเราต้องสมมติจะเกิดอะไรขึ้นถ้า...มากมาย เรียกได้ว่าการ์ตูนเปิดกว้างทางจินตนาการมากกว่าหนังเสียอีก โดยเฉพาะแนวแฟนตาซี

การคิดเหตุการณ์ที่ดีนั้นต้องคำนึงถืง Theme ที่เราจะเล่าด้วยครับ เช่น วันพีซ คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้ามีคนอยากเป็นนักดาบที่เก่งที่สุดในโลก ถ้าไม่คิดอย่างนี้แล้วเขามารวมกับลูฟี่มันจะไม่สนุกเลยครับ แต่นี่เขาคิดแบบเดียวกัน ในสาระสำคัญว่าด้วยการตามหาความฝันอย่างไม่เคยยอมแพ้ และเหตุการณ์เรื่องนี้ก็จะให้ตัวละครแต่ละคนได้ต่อสู้เพื่อความฝันตลอดเวลา โดยมีศัตรูคอยจี้ใจดำเรื่อยให้พวกเขาฮึดสู้

เรียกว่านอกจากจะต้องสมมติว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้า...บ่อยๆแล้ว จะมีทำระดับค่าความเชื่อมั่น หรือสาระที่ตัวละครยึดถือ(Value) หรือไม่ยึดถือ สั่นคลอนอยู่ตลอดเวลาครับ จากบวก เป็นลบ จากลบเป็นบวก เช่น ลูฟี่และพวกมีคนดูถูกเรื่องความฝันเกี่ยวกับเมืองลอยฟ้า และสมบัติ แต่ในเหตุการณ์ต่อมาพวกเขาก็พบว่ามันเป็นจริง แต่แล้วก็โดนคนที่ดูถูกมาแย่งสมบัติและดูแคลนเช่นเดิม ลูฟี่จึงไปกอบ***้โดยแสดงฝีมือซะ

หากเราสามารถแตกเหตุการณ์ให้ยิบย่อยและมีความผกผันของตัวละครจากบวกเป็นลบ ลบเป็นบวกได้ในระดับมากๆโดยไม่ยัดเยียด และดูดี สมเหตุสมผล การ์ตูนก็จะยิ่งสนุกครับ

๓. ทิศทางหลักของเรื่อง (Story Concept)
ผมขอเรียกว่า "แนวทางหลักที่ใช้ในเรื่อง" ซึ่งต้องเหมาะสมกับเรื่องที่สุด

อย่างที่กล่าวไปแล้วว่าวิธีสร้างสิ่งนี้ง่ายๆก็คือนำแนวของวรรณกรรมที่เรียกว่า Genre ไปจับครับ เช่น Action,รัก Romantic, Comedy. Thriller, Sport, Gangster, Period ซึ่งแต่ละแนวก็จะแยกย่อยไปอีกครับ เช่น ตลกก็มี ตลกเจ็บตัว,ตลกเสียดสีสังคม,ตลกล้อเลียน,ตลกร้ายสะท้อนด้านมืดมนุษย์, หรือตลกเย้ยหยันความไร้สาระของมนุษย์ แนววรรณกรรมดังกล่าวปัจจุบันก็มักถูกผสมผสานเข้ากันไว้เพื่อสร้างสีสันให้กับผู้เสพครับ เช่น รัก Romantic Comedy, หนังแอ๊คชั่นในบรรยากาศหนังไซไฟ เป็นต้น ตัวอย่างเช่น ลักกี้แมน เป็นตลกล้อเลียนหนังยอดมนุษย์, โดราเอม่อน เป็นหนังไซไฟ ที่เน้นแนวทางตลกหลากหลาย ตั้งแต่ ตลกเจ็บตัวไปจนตลกล้อเลียน, Blue จัดเป็นงานแบบแก๊งสเตอร์ แบบที่เราเรียกติดปากว่า นักเรียนนักเลง เป็นต้น

Story Concept หรือ Concept ในองค์ประกอบของเรื่อง(ตอนแรก) อาจเรียกว่า เป็นจุดขายสำคัญของเรื่อง ถ้าเรื่องไหนโดนแบบดูแล้วเข้าท่า ถูกใจ มันก็เป็นเช่นนั้นไปตลอดจนกว่าจะเบื่อกันไปข้าง นอกจากใช้ Genre (ชอง) แล้วยังประกอบด้วย

Idea พูดง่ายๆ ถ้ามีไอเดียดี อย่างผลปีศาจ ในวันพีซ, องค์กรลึกลับ แบบ ฮันเตอร์,พลังสแตน แบบโจโจ้ ก็มันกันสิครับ

Plot โครงเรื่องที่ใช้ในการเล่าหลักๆ...ขึ้นมาเรื่องนี้อย่าคิดว่ามันใช้แค่ครั้งเดียวนะครับ การ์ตูนขนาดสั้นโครงเรื่องเดียวแน่ๆ แต่การ์ตูนขนาดยาวลองสังเกตไหมครับว่าการ์ตูนขนาดยาวเองมีหลายเหตุการณ์ และแต่ละหลายเหตุการณ์นั้นมักมีโครงเรื่องใกล้ๆกันเพื่อบอกเล่าสาระสำคัญเดียวกัน เช่น วันพีซ มีโครงเรื่องแต่ละครั้งเกี่ยวกับการผจญภัยต่อสู้กับศัตรูของคนที่มีความฝันแตกต่างกันแต่ต่างเป็นความฝันอันสูงสุด ซึ่งมักเป็นพลอตหลักของการ์ตูนผจญภัย เป็นพลอตว่าด้วยการไม่ยอมแพ้ต่อชะตากรรม ,หลายเรื่องอาจผสมผสานครับ เช่น Rough พลอตว่าด้วยความรักระหว่างชายหญิงซึ่งมีครอบครัวกีดกัน, ขณะเดียวกันก็เป็นเรื่องของนักกีฬาที่ฝึกฝนตามความตั้งใจของตนเพื่อไปสู่ความสำเร็จ

สุดท้ายคือความเป็นตัวเอง หรือ เอกลักษณ์ นั่นเอง ถือว่าเป็นส่วนสำคัญที่สุด เป็นลายเซ็นของผู้สร้างสรรค์งาน เช่น ความตลกแบบเพี้ยนๆ เฉพาะตัวของ โทริยาม่า อากิระ, ความถนัดจัดเจนในรักวัยรุ่นปนตลกของอาดาจิ มิซึรุ, ความเก่งกาจในการนำหลักตรรกะมาอธิบายเหตุการณ์ต่างๆในเรื่องของผู้เขียนโจโจ้ หรือ ฮันเตอร์xฮันเตอร์ ซึ่งเป็นตัวชี้วัดว่าจะเข้ากับเรื่องหรือไม่ หากเอกลักษณ์ไม่มี เรื่องดีก็ไม่โดดเด่น, หรือเอกลักษณ์มี แต่ไม่เข้ากับเรื่องก็ไม่ไหว นักเขียนที่จัดเจนจะรู้ว่าตนถนัดกับแนวทางใดและสามารถผสมผสานได้ครับ เช่น Rough ซึ่งอาจจะดูเป็นงานที่เครียด สะเทือนใจไม่ต่างจากโรมิโอกับจูเลียต(ว่าไปนั่น) แต่เขากลับทำเรื่องความขัดแย้งของครอบครัวให้กลายเป็นเรื่องตลกเบาๆได้อย่างพอดีตามความถนัดของตน ขณะที่เวลาจะใส่ฉากเศร้าเข้ามาก็ไม่ขัด, หรืออย่าง ฟูจิโอะ ฟูจิโกะ ก็มักจะเขียนงานที่ผสมผสานระหว่างไซไฟ กับแฟนตาซี ในโลกของเด็กๆเป็นส่วนใหญ่

๔. ปัญหาชีวิต (Dramatic Problem)
เรียกว่าปัญหาชีวิตอาจจะฟังดูเศร้าเหมือนหนังชีวิตอะไรทำนองนั้น จึงขอเรียกว่า "ปัญหาระดับพื้น" ไปก่อน ปัญหาระดับพื้นนี้หมายถึง ปัญหาที่เกิดกับตัวเอกในเรื่องซึ่งนำไปสู่การแก้ไขปัญหาของตัวเอกเอง มักไม่เกี่ยวกับผู้อื่น(ในที่นี้ถ้ามีหลายคนก็คือไม่กระทบกับคนส่วนใหญ่ รวมถึงผู้อ่านผู้เสพ) โดยอาจจะเป็นปัญหาง่ายๆ ที่อยู่ในโทนเดียวกับเรื่อง ยิ่งการ์ตูนที่แบ่งเป็นหลายๆตอนมักมีหลายปัญหา เช่น รันม่าต้องแข่งขันงานบะหมี่เพื่อจะได้รางวัลไปเมืองจีน(ปัญหาคือรันม่าอยากไปเมืองจีน)เพื่อไปอาบบ่อน้ำให้กับมาเป็นชายอีกครั้ง(ความต้องการเป็นชายโดยสมบูรณ์จัดเป็น “ปัญหาระดับสูงสุด”), ร้อนเงินขาดเงินช่วยครอบครัว, หลงรักผู้หญิงคนหนึ่งเลยต้องหาวิธีจีบ, สอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ฝันไม่ได้ เป็นต้น

ซึ่งปัญหาระดับนี้นั้นจะคิดอย่างไรก็ได้ ขออย่าให้เสียเอกภาพของเรื่องเท่านั้น ยิ่งการ์ตูนขนาดยาวที่มีหลายตอน หลายภาค การคิดปัญหานั้นย่อมมีมากกว่าหนึ่งอย่างแน่นอน

๕. วิกฤตชีวิต (Dramatic Crisis)
เรียกว่าวิกฤตชีวิตดูจะเหมือนหนังแอคชั่นไปหน่อย ตอนนี้ขอเรียกว่า "ปัญหาระดับสูงสุด" ไปก่อน ซึ่งคำนี้หมายถึง ปัญหาที่กระทบถึงคนหมู่มาก หมายถึง คนในเรื่อง หรือคนดูก็ได้ครับ เป็นปัญหาระดับสากลที่คนทุกคนสามารถเข้าถึงได้ เช่น ปัญหาด้านศีลธรรมระหว่างดีหรือชั่ว,ความอยุติธรรม, การสูญเสียชีวิต, ความสูญสิ้นศรัทธา ซึ่งปัญหาระดับนี้คาบเกี่ยวกับสาระสำคัญหรือธีมเรื่องไม่มากก็น้อย

อาจกล่าวได้ Dramatic Problem กับ Dramatic Crisis สัมพันธ์เกี่ยวเนื่อง ไม่ควรแยกให้โดดจากกันนักครับว่าแล้วก็ขอยกตัวอย่างเลย

เรื่อง Rough ปัญหาแรกของตัวละครคือทั้งคู่พระเอก-นางเอกของเราไม่แน่ใจว่าทั้งคู่ควรคบกันดีหรือเปล่า เพราะครอบครัวต่างเป็นอริกัน ภายหลังทั้งคู่คบกันก็ไม่รู้ว่าจะรักกันดีหรือเปล่า นี่ถือเป็นปัญหาระดับพื้นฐาน ต่อมาครอบครัวล่วงรู้ความจริง ทำให้เรื่องเริ่มลดโทนตลกลง เรื่องต้องหาทางขจัดปัญหาดังกล่าวให้หมดไปนั่นคือปัญหาการกีดกันด้านความรักอย่างไม่เป็นธรรม

เรื่อง โดเรมอน แม้จะเป็นการ์ตูนแบบจบในตอนเป็นหลัก แต่สังเกตไหมครับว่าก็มีปัญหาสองอย่างเหมือนกัน อย่างแรกโนบิตะมีอนาคตที่ล้มเหลวโดเรมอนจึงต้องมาแก้ไขด้วยของวิเศษสารพัดช่วยเหลือจากเพื่อนที่ไม่ต่างจากศัตรู แต่ความจริงมีปัญหาที่หนักกว่าคือเนื้อแท้โนบิตะเป็นคนขี้เกียจ ไม่เอาไหนสักอย่าง และเอาแต่ใจตน ทางแก้จะมีไม่ทุกตอน แต่เน้นไปที่การส่งเสริมศีลธรรมที่โนบิตะมักรู้แจ้งเอง

ง่ายกว่านั้นก็เช่น ฮันเตอร์ ...กอร์นมีปัญหาของตนคืออยากพบพ่อ ด้วยความสามารถและความมุ่งมั่นจึงสามารถไปเป็นฮันเตอร์ได้ แต่มันก็ไม่เพียงพอเพราะเขาพบว่าโลกนี้มีคนเก่งมากมายเหลือเกินจึงต้องฝึกฝนตนให้เก่งกว่าที่เป็นอยู่ด้วยเน็น (ผมอ่านเรื่องนี้โดยไม่สนใจธีมเลย ซึ่งชี้ให้เห็นว่าการ์ตูนที่ดีไม่จำเป็นต้องมีดีทุกอย่าง เน้นทุกอย่างตามที่ผมเล่า แต่ควรมีเอกลักษณ์เฉพาะของผู้สร้างสรรค์อย่างสูง), ล่าอสูรกาย ...ปัญหาคือการต่อสู้ในจิตใจเพื่อควบคุมหอกสมิง ปัญหาแรกก็คือโทร่า(พักหลังไม่ใช่กลายเป็นผู้ช่วยพระเอกไป) ปัญหาสูงสุดคือความชั่วร้ายที่สุด นั่นคือ ฮะกุเม็ง

ปัญหาทั้ง ๒ อย่างต้องมีความขัดแย้ง หรือ Conflict เรื่องใดมีความขัดแย้งเยอะๆยิ่งดีครับ แต่ต้องเข้ากับเรื่องนะครับ เช่น ลัคกี้แมน เป็นตลกล้อเลียน เวลาเกิดความขัดแย้งของปัญหาในเรื่องจึงมักงี่เง่าเพื่อสร้างความขบขัน แต่ถ้าไปอยู่ในเรื่องอื่นอาจถือเป็นบาปเลยคือทำให้เรื่องที่เคร่งขรึมขาดเหตุผลที่มาที่ไปอย่างยิ่ง ซึ่งรายละเอียดของ Conflict นั้นมีขยายความออกไปอีกซึ่งจะนำมากล่าวต่อไปในภายหลัง


Create Date : 13 พฤษภาคม 2548
Last Update : 13 พฤษภาคม 2548 18:13:00 น. 1 comments
Counter : 453 Pageviews.

 
ใช้ภาษาวิชาการมากค่ะ แต่จะพยายามอ่านนะ เพราะดูมีประโยชน์ดี ^^


โดย: Gloriana วันที่: 22 มิถุนายน 2549 เวลา:1:46:31 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]









ผม ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร
สามัญชนคนเหมือนกัน(All normal Human)
คนจรOnline(ได้แค่ฝัน)แห่งห้วงสมุทรสีทันดร
(Online Dreaming Traveler of Sitandon Ocean)
กรรมกรกระทู้สาระ(แนว)อิสระผู้ถูกลืมแห่งโลกออนไลน์(Forgotten Free Comment Worker of Online World)
หนุ่มสันโดษ(ผู้มีชีวิตที่พอเพียง) นิสัยและความสนใจแปลกแยกในหมู่ญาติพี่น้องและคนรู้จัก (Forrest Gump of the family)
หนุ่มตาเล็กผมสั้นกระเซิงรูปไม่หล่อพ่อไม่รวย แถมโสดสนิทและอาจจะตลอดชีวิตเพราะไม่เคยสนใจผู้หญิงกะเขาเลย
บ้าในสิ่งที่เป็นแก่นสารและสาระมากกว่าบันเทิงเริงรมย์
พร้อมแบ่งปันประสบการณ์ดีๆกับบันทึกในโลกออนไลน์แล้วครับ
กรุณาปรับหน้าจอเป็นขนาด1024*768เพื่อการรับชมBlog
ติดตามการเคลื่อนไหวของกรรมกรผ่านTwitter
และติดตามพูดคุยนำเสนอด้านมืดของกรรมกรผ่านTwitterอีกภาคหนึ่ง
Google


ท่องไปทั่วโลกหาแค่ในพันทิบก็พอ
ติชมแนะนำหรือขอให้เพิ่มเติมเนื้อหาWeblog กรุณาส่งข้อความส่วนตัวถึงผมโดยตรงได้ที่หลังไมค์ช่องข้างล่างนี้


รับติดต่อเฉพาะผู้ที่มีอมยิ้มเป็นตัวเป็นตนเท่านั้น ไม่รับติดต่อทางE-Mailเพื่อสวัสดิภาพการใช้Mailให้ปลอดจากSpam Mailครับ
Addชื่อผมลงในContact listของหลังไมค์
free counters



Follow me on Twitter
New Comments
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.