ก็แค่Weblogดองๆทำเล่นไปเรื่อยแหละน่าของกรรมกรกระทู้ลงชื่อและเมล์ที่Blogนี้สำหรับผู้ที่ต้องการGmailครับ
เข้ามาแล้วกรุณาตอบแบบสอบถามว่าคุณตั้งหน้าตั้งตาเก็บเนื้อหาในBlogไหนของผมบ้างนะครับ
รับRequestรูปCGการ์ตูนไรท์ลงแผ่นแจกจ่ายครับ
ติดตามการเคลื่อนไหวของกรรมกรผ่านTwitter

เข้ามาเยี่ยมแล้วรบกวนลงชื่อทักทายในBlogไหนก็ได้Blogหนึ่งพอให้ทราบว่าคุณมาเยี่ยมแล้วลงสักหน่อยนะอย่าอายครับถ้าคุณไม่ได้เป็นหัวขโมยเนื้อหาBlog(Pirate)โจทก์หรือStalker

ความเป็นกลางไม่มีในโลก มีแต่ความเป็นธรรมเท่านั้นเราจะไม่ยอมให้คนที่มีตรรกะการมองความชั่วของ มนุษย์บกพร่อง ดีใส่ตัวชั่วใส่คนอื่น กระทำสองมาตรฐานและเลือกปฏิบัติได้ครองบ้านเมือง ใครก็ตามที่บังอาจทำรัฐประหารถ้าไม่กลัวเศรษฐกิจจะถอยหลังหรือประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย ได้เจอกับมวลมหาประชาชนที่ท้องสนามหลวงแน่นอน

มีรัฐประหารเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ขอให้มวลมหาประชาชนผู้รักประชาธิปไตยทุกท่าน จงไปชุมนุมพร้อมกันที่ท้องสนามหลวงทันที

พรรคการเมืองนะอยากยุบก็ยุบไปเลย แต่ึอำมาตย์ทั้งหลายเอ็งไม่มีวันยุบพรรคในหัวใจรากหญ้ามวลมหาประชาชนได้หรอก เสียงนี้ของเราจะไม่มีวันให้พรรคแมลงสาปเน่าๆไปตลอดชาติ
เขตอภัยทาน ที่นี่ไม่มีการตบ,ฆ่าตัดตอนหรือรังแกเกรียนในBlogแต่อย่างใดทั้งสิ้น
อยากจะป่วนโดยไม่มีสาระมรรคผลปัญญาอะไรก็เชิญตามสบาย(ยกเว้นSpamไวรัสโฆษณา มาเมื่อไหร่ฆ่าตัดตอนสถานเดียว)
รณรงค์ไม่ใช้ภาษาวิบัติในโลกinternetทั้งในWeblog,Webboard,กระทู้,ChatหรือMSN ถ้าเจออาจมีลบขึ้นอยู่กับอารมณ์ของBlogger
ยกเว้นถ้าอยากจะโชว์โง่หรือโชว์เกรียน เรายินดีคงข้อความนั้นเพื่อประจานตัวตนของโพสต์นั้นๆ ฮา...

ถึงอีแอบที่มาเนียนโพสต์โดยอ้างสถาบันทุกท่าน
อยากด่าใครกรุณาว่ากันมาตรงๆและอย่าได้ใช้เหตุผลวิบัติประเภทอ้างเจตนาหรือความเห็นใจ
ไปจนถึงเบี่ยงเบนประเด็นไปในเรื่องความจงรักภักดีต่อสถาบันฯเป็นอันขาด

เพราะการทำเช่นนี้รังแต่จะทำให้สถาบันฯเกิดความเสียหายซะเอง ผมขอร้องในฐานะที่เป็นRotational Royalistคนหนึ่งนะครับ
มิใช่Ultra Royalistเหมือนกับอีแอบทั้งหลายทุกท่าน

หยุดทำร้ายประเทศไทย หยุดใช้ตรรกะวิบัติ รณรงค์ต่อต้านการใช้ตรรกะวิบัติทุกชนิด แน่นอนความรุนแรงก็ต้องห้ามด้วยและหยุดส่งเสริมความรุนแรงทุกชนิดไม่ว่าทางตรงทางอ้อมทุกคนทุกฝ่ายโดยเฉพาะพวกสีขี้,สื่อเน่าๆ,พรรคกะจั๊ว,และอำมาตย์ที่หากินกับคนที่รู้ว่าใครต้องหยุดปากพล่อยสุมไฟ ไม่ใช่มาทำเฉพาะเสื้อแดงเท่านั้นและห้ามดัดจริต


ใครมีอะไรอยากบ่น ก่นด่า ทักทาย เชลียร์ เยินยอ ไล่เบี๊ย เอาเรื่อง คิดบัญชี กรรมกรกระทู้(ยกเว้นSpamโฆษณาตัดแปะรำพึงรำพัน) เชิญได้ที่ My BoardในMy-IDของกรรมกรที่เว็ปเด็กดีดอทคอมนะครับ


Weblogแห่งนี้อัพแบบรายสะดวกเน้นหนักในเรื่องข้อมูลสาระใช้ประโยชน์ได้ในระยะยาว ไม่ตามกระแส ไม่หวังปั่นยอดผู้เข้าชม
สำหรับขาจรที่นานๆเข้ามาเยี่ยมสักที Blogที่อัพเดตบ่อยสุดคือBlogในกลุ่มการเมือง
กลุ่มหิ้งชั้นการ์ตูนหัวข้อรายชื่อการ์ตูนออกใหม่รายเดือนในไทย
และรายชื่อการ์ตูนออกใหม่ที่ญี่ปุ่นในตอนนี้

ช่วงที่มีงานมหกรรมและสัปดาห์หนังสือแห่งชาติประจำครึ่งปี(ทวิมาส)จะมีการอัพเดตBlogในกลุ่มห้องสมุดรวมสาระอุดมปัญญา
และหิ้งชั้นการ์ตูนของกรรมกรกระทู้


Hall of Shame กรรมกรมีความภูมิใจที่ต้องขอประกาศหน้าหัวนี่ว่า บุคคลผู้มีนามว่า ปากกาสีน้ำ......เงิน หรือ กลอน เป็นขาประจำWeblogแห่งนี้ที่เสพติดBlogการเมืองและใช้เหตุวิบัติอ้างเจตนาในความเกลียดชังแม้วเหลี่ยมและความเห็นใจในสถาบัน เบี่ยงประเด็นในการแสดงความเห็นเป็นนิจ ขยันขันแข็งแบบนี้เราจึงขอขึ้นทะเบียนเขาคนนี้ในหอเกรียนติคุณมา ณ ที่นี้ จึงประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน

Group Blog
นิยายดองแต่งแล่นบันทึกการเดินทางของกรรมกรกระทู้คำทักทายกับสมุดเยี่ยมพงศาวดารมหาอาณาจักรบอร์ดพันทิพย์สาระ(แนว)วงการการ์ตูนมารยาทในสังคมออนไลน์ที่ควรรู้แจกCDพระไตรปิฎกฟรีรวมเนื้อเพลงดีๆจากดีเจกรรมกรกระทู้รวมแบบแผนชีวิตของกรรมกรกระทู้ชั้นหิ้งการ์ตูนของกรรมกรกระทู้ภัยมืดของโลกออนไลน์เรื่องเล่าในโอกาสพิเศษห้องสมุดรวมสาระอุดมปัญญาของกรรมกรกระทู้กิจกรรมของกรรมกรกระทู้กับInternetคุ้ยลึกวงการบันเทิงโทรทัศน์ตำราพิชัยสงครามซุนวูแฟนพันธ์กูเกิ้ลหน้าสารบัญคลังเก็บรูปกล่องปีศาจ(ขอPasswordได้ที่หลังไมค์)ลูกเล่นเก็บตกจากเน็ตสาระเบ็ดเตล็ดรู้จักกับงานเทคนิคการแพทย์ของกรรมกรรวมภาพถ่ายโดยช่างภาพกรรมกรรวมกระทู้ดีๆการเมือง1กรรมกรกับโรคAspergerรวมกระทู้ดีๆการเมือง2ความเลวของสื่อความเลวของพรรคประชาธิปัตย์ความเลวของอำมาตย์ศักดินาข้อมูลลับส่วนตัวกรรมกรที่ไม่สามารถเผยได้ในการทั่วไปข้อเท็จจริงเกี่ยวกับวัดพระธรรมกายรวมบทความเกี่ยวกับเศรษฐกิจการเงินเจาะฐานการเมืองท้องถิ่น

ถึงผู้ที่ต้องการขอpasswordกล่ิองปีศาจหรือFollowing Userใต้ดินเพื่อติดตามข่าวการอัพเดตกล่องปีศาจและดูpasswordมีเงื่อนไขว่ากรุณาแจ้งอายุ ระดับการศึกษาหรืออาชีพการงาน และอำเภอกับจังหวัดของภูมิลำเนาที่คุณอยู่ เป็นการแนะนำตัวท่านเองตอบแทนที่ผมก็แนะนำตัวเองในBlogไปแล้วมากมายกว่าเยอะ อีกทั้งยังเก็บรายชื่อผู้เข้ามาเยี่ยมGroup Blogนี้ไปด้วย
ถ้าอยากให้คำร้องขอpasswordหรือการFollowing Userใต้ดินผ่านการอนุมัติขอให้อ่านBlogข้างล่างนี่นะครับ
ข้อแนะนำการเขียนProfileส่วนตัว

อยากติดตั้งแถบโฆษณาแนวนอน ณ ที่ตรงนี้จังเลยพับผ่าสิเมื่อไหร่มันจะยอมให้ใช้Script Codeได้นะเนี่ย เพราะคลิกโฆษณาที่ได้มาตอนนี้ได้มาจากWeblogของผมที่Exteen.comซึ่งทำได้2-4คลิกมากกว่าที่นี่ซึ่งทำได้แค่0-1คลิกซะอีก ทั้งๆที่ยอดUIPที่นี่เฉลี่ยที่400กว่าแต่ของExteenทำได้ที่200UIP ไม่ยุติธรรมเลยวุ้ยน่าย้ายฐานจริงๆพับผ่า
เนื่องจากพี่ชายของกรรมกรแนะนำW​eb Ensogoซึ่งเป็นWebขายDeal Promotion Onlineสุดพิเศษ ซึ่งมีอาหารและของน่าสนใจราคาถูกสุดพิเศษให้ได้เลือกกัน ใครสนใจก็เชิญเข้ามาลองชมดูได้ม​ีของแบบไหนที่คุณสนใจบ้าง
ปั่นกระทู้อย่างง่ายๆ(ไม่น่าเกลียด ไม่ล่อเป้า) ให้เรทพุ่ง

ปั่นกระทู้อย่างง่ายๆ(ไม่น่าเกลียด ไม่ล่อเป้า) ให้เรทพุ่ง

1..อะไรก็ตามที่เกี่ยวกับเรื่องวิชาการ ไม่อ่าน เก็บไว้เป็นแหล่งอ้างอิงตอนทำรายงาน ทำthesis ก็พอ แถมบางทีไม่ยอมอ่าน ลอกเพื่อนชัวร์กว่าฮ่ะ ดังนั้นหากท่านจำเป็นต้องเขียนเรื่องราวที่เกี่ยวกับวิชาการจริงๆ จงอย่าตั้งชื่อโต้งๆ ออกไปตรงตัว เป็นต้นว่าหนังสือฝึกฝนวิชาโยคะ อย่าไปตั้งว่า แนวทางการฝึกฝนโยคะตามหลักลามะธิเบต แต่ให้ตั้งชื่อว่า ร้อยแปดท่าในวิธีเสพสุขจากเรือนร่าง แทน หรืออย่างงานวิจัยพฤติกรรมการงานอ่านของสมาชิกถนนนักเขียนหากใช้ชื่อว่า แอบดูเล่าสู่กันฟังข้างถนนนักเขียน รับรองหัวหงอกหัวดำมากันสลอน

2. อะไรก็ตามที่เป็นเรื่องยาวๆ ไม่อ่าน เบื่อ ต้องใช้เวลาเยอะ สู้เรื่องสั้นประหยัดมุขไม่ได้อันนี้นักเขียนก็ไม่ว่า แต่มาตะหงิดๆ อยู่หน่อยที่อ่านแล้ว(ดัน)วิจารณ์ว่าจบแบบรวบรัดนี่แหละแม้...จะให้เอาใจยังไงเนี่ย เรื่องยาวก็ไม่อ่าน พอเขียนเรื่องสั้นก็หาว่ารีบร้อนจบอีก เฮ่ออ

ถึงอย่างไรก็ตามมีนักเขียนบางท่านสามารถทะลุทลายกำแพงเรื่องยาวฝ่าด่านสิบแปดอรหันต์ตั้งหน้าตั้งตาโพสต์จนจบได้สำเร็จ ขอแสดงความยินดีด้วยครับ ผลงานของคุณนั้นในที่สุดก็เป็นเพชรน้ำหนึ่งในวงการวรรณกรรมได้ และขอแสดงความเสียใจกับนักเขียนหน้าเก่าและหน้าใหม่ที่โพสต์เรื่องยาวๆ ค้างเติ่ง รีบกลับไปแต่งต่อให้จบนะจ๊ะก่อนที่นักอ่านจะหน่ายหนีหรือไม่ก็กรวดน้ำคว่ำขันทำปากหมุบหมิบสาบานว่าจะไม่อ่านเรื่องยาวๆ ของนักเขียน(บางท่าน)อีกต่อไปเพราะขี้เกียจเปลืองอารมณ์ กำลังอินๆ แหมดันหยุดโพสต์ซะนี่..

3. อะไรก็ตามที่เป็นเรื่องลูกทุ่งๆ ผู้อ่านจะไม่ค่อยนิยม อันนี้เป็นอุทาหรณ์สำหรับนักเขียนหน้าใหม่ ไม่สมควรตั้งชื่อตามพื้นเพของคุณเอง ถึงคุณจะภูมิใจก็เถอะ อย่าใช้ชื่อประเภทมนต์รักลำประโดง เรืออีโปงสื่อรัก ท้องทุ่งสะดุ้งเคียว แอกไถบนไหล่กระบือฯ
ให้เลี่ยงไปตั้งชื่อที่มันถูกอกถูกใจวัยรุ่นหน่อย เป็นต้นว่า ยิ้มชะแว้บแล้วแอบฝัน รักนี้สีราวรุ้ง โปเกมอนซ่อนรัก ไอซีคิวหิ้วสาว อะไรทำนองเนี้ย ส่วนเนื้อหานั้นออกฉากเป็นชนบทมาก็ได้ พอคนอ่านหลวมตัวไปอ่าน พอเรื่องมันเริ่มสนุกก็ไม่สนใจหรอกว่า พ่อนางแม่นางในท้องเรื่อง จะเดินควงแขนกันแถวเยาฮันหรือหนองปลาดุก ขอให้เรื่องมันเจ๋งก็เอาเหอะ

4. ชื่อนักเขียนก็มีส่วนสำคัญ พยายามตั้งให้เก๋ๆ เท่ห์ ๆ และตรงกับบุคลิก เป็นต้นว่าสาวกห้ากระสอบก็ต้องเขียนเรื่องยุทธจักรตำนานบู๊ลิ้มว่าไป อย่าไปเขียนเรื่องหวานๆ เพราะคนอ่านเค้าไม่ซึ้งตามหรืออีกชื่อคือกระบือหนุ่มสุดหล่อ พยายามหลีกเลี่ยงเรื่องราวที่พระเอกขับเฟอรารีสีแดงเพลิงแต่ให้เปลี่ยนไปขี่กระบือแบบวิบากจะเข้าท่ากว่า อนึ่งเป็นที่สังเกตว่าชื่อนักเขียนจะนิยมตั้งให้สะดุดตาคนอ่าน อาจจะหันมาเล่นกับจำนวนคำ หากไม่ยาวเป็นกิโลเมตรก็ต้องสั้นกุดเป็นมะขามข้อเดียว จะได้แปลกตา หากมีสองสามพยางค์ก็ต้องหาที่มันเท่ห์หน่อยและอีกอย่าง
ชื่อของผู้เขียนที่ตั้งนั้นต้องพลิกแพลงได้ ให้คนอ่านได้เลือกเรียกตามสะดวก เป็นต้นว่า สาวกห้ากระสอบ ก็ดัดแปลงเป็นสาวกหกกระสอบได้ สาวกบ้ากระสอบก็ได้ ทำให้ผู้อ่านเพลิดเพลินหรืออย่างกระบือหนุ่มสุดหล่อ คนอ่านจะได้เรียกว่า กาบือ บ้าง คุณบือฯ บ้าง เจ้าหนุ่มเขายาว ก็ได้อีกนั่นแหละ

ขอยกตัวอย่างชื่อยาวๆ ที่กวาดสายตาปุ๊บแล้วสะดุด ก็มี คนไทยในลอนดอน กระบือหนุ่มสุดหล่อ แสงแรก ประดับดิน สาวกห้ากระสอบ บุษบามินตรา จิตรกร ลูกพ่อช่วง ผู้ชายในเงาจันทร์
อย่าไปตั้งชื่อสามัญอย่างเช่นนาวิน กวี เพราะชื่อมันจะติดอยู่ริมฝีปากแต่นึกไม่ออกสักที อีกอย่าง ถ้าสั้นเกินไปก็ไม่ดี ต้องมี prefix นำหน้าสักเล็กน้อย เช่นคำว่า หนอน พิมพ์ยังไม่ทัน มันส์มือก็หมดเสียแล้ว ก็เลยใช้คำว่า ป้าหนอนแทน ทั้งที่ตัวจริงอาจจะเป็นสาวน้อยรุ่นกะเตาะ ก็ได้ ใครจะไปรู้ อิ อิ

5. อันนี้ก็สำคัญไม่น้อยไปกว่าชื่อนักเขียน ก็คือชื่อตัวละครในท้องเรื่อง สังเกตดูเรื่องใดก็ตามที่พระเอกนางเอกชื่อธรรมด๊า ธรรมดา เช้ยเชย มักจะเรทต่ำ เป็นต้นว่าพระเอกชื่อวิน นางเอกชื่อแต๋น คนอ่านมักจะยี้ในใจตั้งแต่เห็นชื่อพระเอกนางเอก จะตั้งชื่อพระเอกนางเอกทั้งที หากมีเวลาสมควรไป หาหลวงพ่อ หรือเกจิอาจารย์ที่นับถือ เพื่อดูว่าชื่อของตัวละครแต่ละตัว มีกาลกิณี มีอักษรต้องห้ามตรงไหนบ้าง แล้วก็ถือโอกาสให้หลวงพ่อเจิมต้นฉบับเสียเลย แต่บางท่านใช้วิธีลงนะหน้าทอง หรือผูกตะกรุดเอาแถวๆ ฮาร์ดดิสก์ หากมียันต์เมตตามหานิยมให้ท่องนะโมก่อนสามจบก่อนล็อกอินเข้ามาจะเป็นการช่วยทางจิตวิทยาได้อย่างมีประสิทธิภาพ

และข้อถือสาอีกประการที่สำคัญก็คือ จะตั้งชื่อตัวละครต้องคำนึงถึงความเหมาะสมหน่อย ห้ามตั้งชื่อพระเอกในท้องเรื่อง ว่าอุดม หรือสว่าง เพราะขืนนางเอกมาคะๆ ขาๆ กับพระเอกแล้วเรื่องมันจะดูไม่จืด ฮ่าๆ

6.เรื่องนี้จะถือว่าไม่สำคัญก็ได้ แต่ถ้ามีก็ดี นั่นก็คือมีเครดิตจากขาประจำสักเล็กน้อย แล้วเรื่องของคุณจะไปได้ไหลลื่นปรู๊ดปร๊าดเหมือนหยอดจาระบี หากคุณเป็นคนแปลกหน้าไม่เคยรู้จักหน้าค่าตาใครมาก่อนอาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อยในการแจ้งเกิด แต่ไม่ถือเป็นเรื่องน่าตกใจแต่ประการใด เพราะคุณเกิดมาตั้งยี่สิบสามสิบปีแล้ว อดใจรอไปอีกเดือนสองเดือนจึงจะมีชื่อเสียงบ้างจะเป็นไรไป ขอให้ฝีมือคุณเข้าขั้นก็แล้วกัน

7.หากเรื่องของคุณดี มีความเจ๋งเป้งขนาดนักเลงหน้าปากซอยเรียกเข้าไปจะกระทืบครั้นพอเห็นเรื่องของคุณหนีบรักแร้มาก็เลิกกระทืบหันมาสนใจงานเขียนของคุณแทน ทำให้คุณมีความมั่นใจในผลงานของคุณเป็นอย่างมาก แต่....แต่คุณไม่อยากจะให้ผลงานชิ้นโบว์แดงของคุณตกไปอยู่ในมือบ.ก.ผู้แสนจะไร้วิสัยทัศน์ จึงกะจะบุกตลาดด้วยการมาโพสต์บนถนนนักเขียนให้มันดังระเบิดเถิดเทิงลือลั่นไปในยุทธจักรสักครา ทว่าเมื่อมาแล้วกลับมาเจอเจ้าที่แรง อย่าไปท้อครับ อย่าไปท้อใจ หากคุณเคยเล่นเกมส์ลิงชิงหลักมาก่อน คุณจะรู้ดีว่าการเป็นลิงคอยหาหลักเกาะนั้นไม่สนุกเท่าไหร่จงพยายามหาหลักของตัวเองไว้ดีกว่า และเมื่อคุณเป็นไม้หลักปักขี้เลน เอ๊ย เป็นเสาหลักเสาหนึ่งบนถนนนักเขียนแล้ว เรื่องของคุณจะมีคนมะรุมมะตุ้มรุมอ่าน ด้วยความเชื่อมั่นในฝีมืออันยอดยุทธ เมื่อถึงเวลานั้นแล้วก็พยายามรักษาคุณภาพผลงานของตัวเองหน่อยก็แล้วกัน เดี๋ยวจะกลายเป็นกิ้งกือตกท่อไป
เอาละครับ ในที่สุดคุณก็บุกบั่นฟันฝ่าเข้ามาโพสต์บนถนนนักเขียนจนได้ แต่สัปดาห์หนึ่งผ่านไปสองสัปดาห์ก็แล้ว ยังไม่มีใครเข้ามาอ่านเรื่องของคุณสักที มีแต่หน้าเดิมๆ เข้ามาขโมยออกไปอ่านแล้วไม่ยอมเอามาคืน อิ อิ จนคุณเริ่มจะร้อนใจและร้อนตัวเพราะกระทู้ซ้ายขวาหน้าหลังนั้นเรทติ้งไม่ต่ำกว่าสิบ แถมบางกระทู้ยังโม้ทับว่าของเขาเคยขึ้นไปถึงร้อยกว่าก็มีอีกแน่ะ อย่าเพิ่งหมดหวังครับ คุณมาถูกทางแล้ว เพียงแต่คุณยังใหม่ต่อสถานที่ ยังไม่ชินต่อชาวบ้านชาวเมืองเขานั่นเอง

ผมจะแนะนำวิธีการง่ายๆ แต่เพิ่มจำนวนคนเข้าไปอ่านกระทู้คุณได้อย่างชะงัดนัก นั่นก็คือ
8. หมั่นเข้าไปแวะเวียนเยี่ยมเยียนกระทู้คนอื่นๆ ดูบ้าง ว่าเขาเขียนกันยังไง บางทีคุณอาจจะส่งเรื่องมาผิดแนว เช่นเขากำลังท่องอวกาศ ตระเวณจักรวาลกันอยู่ทะลุกาแล็คซี่ คุณดันส่งเรื่องกำลังภายในบู๊ลิ้มทะเล่อทะล่ามาก็มีสิทธิ์แป้กค่อนข้างสูง หากเขาหวานกันเป็นน้ำเชื่อม คุณก็ควรจะตามตลาดไปบ้างโดยการออกเรื่องแนวเปรี้ยวอมหวานหน่อยๆ ไว้รอเก็บตกนักอ่านที่อารมณ์คั่งค้างมาจากกระทู้มดขึ้น มาเจอเรื่องแนวเดียวกัน โอกาสที่จะเข้ามาอ่านน่าจะมีบ้าง

อันนี้เมื่อคุณฝึกปรือวิทยายุทธถึงขั้นแล้ว จะเอามาพลิกแพลงก็ไม่ผิดกติกาอันใด เป็นต้นว่าเขากำลังนิยมเรื่องสั้นแนวประชดประชันสะท้อนปัญหาสังคม คุณก็แต่งเข้าไปบ้างแต่มาหักมุมตอนจบให้ขำก๊าก หากคุณมีแฟนๆ ประจำอยู่แล้วก็ไม่น่าจะมีปัญหา อาจจะโดนแฟนๆ ต่อว่านิดหน่อย แต่ก็เป็นทางเลือกใหม่ แต่ต้องดูสถานการณ์ด้วย ดีไม่ดีหักไปหักมาคุณเองนั่นแหละจะหักกลางเอาเสียดื้อๆ หากผู้อ่านรู้ทันว่าคุณหมดมุขคิดแก๊กไม่ออก(นี่หว่า)

9. วิธีการหนึ่งที่จะเรียกผู้อ่านที่ใจอ่อนให้เข้ามาอ่านเรื่องราวของคุณได้นั้นก็คือ การประกาศตัวขอล้างมือจากอ่างทองคำ อำลาถนนนักเขียนสักชั่วครู่ชั่วยาม (อาจจะเป็นสองสามหรือสี่ซ้าห้าวันหรือจะลาเช้าเข้าบ่ายก็ตามใจคุณ) แต่ทั้งนี้คุณต้องเป็นผู้โต๋เต๋อยู่บนถนนนักเขียนอยู่นานพอสมควร หากคุณเป็นคนเขียนที่มีแฟนๆ เยอะ แต่เขียนไปเขียนมาแฟนๆ นักอ่านชักจะห่างหายกันไป อาจจะเพราะขี้เกียจอ่าน ขี้เกียจลงชื่อ หรือเบื่อว่ะมันโพสต์มายังกะหนังสือพิมพ์รายวัน คุณน่าจะรู้ตัวว่าขี้หน้าของคุณเริ่มจะส่งกลิ่นตุ่ยๆ แล้ว จงรีบอำลาแต่โดยไว จะเป็นไปในโอกาสอันใดก็ได้ แต่อย่าไปบอกเขาตรงๆ ว่าคุณหนีเท้าแชร์ หรือโดนตัดสายโทรศัพท์ ให้บอกไปทำนองว่าดูงานเมืองนอก หรือลาศึกษาต่ออนุบาลวัดลิงขบก็ตามแต่ใจคุณ หากคุณยังเป็นที่ชื่นชอบของแฟนๆ อยู่พวกเขาเหล่านั้นจะหลั่งไหลเข้ามาด้วยความอาลัยอาดูร บ้างก็ตัดพ้อต่อว่าเป็นวรรคเป็นเวร และหากคุณเป็นที่รำคาญของชาวถนนฯ ก็น่าจะมีคนเข้ามาลงชื่อเหมือนกันแบบว่าให้มันไปๆ ซะไหนๆ ก็ไหนๆ แต่สิ่งหนึ่งที่ควรจำไว้ให้ดีๆ ก็คือ อย่าลาบ่อยนักจนเฝือ บางคนลาเช้าเข้าบ่าย ลาสาย เข้าเย็น อย่างนี้ก็ไม่ไหว เอาแต่พอหอมปากหอมคอก็แล้วกัน

10. หากคุณโพสต์เท่าไหร่ก็ไม่ดังเสียที ไม่มีใครเข้ามาอ่าน ทั้งลดแหลกแจกแถม ทั้งชวนเชิญทั้งอ้อนวอน เหลือแต่ขู่อย่างเดียวที่ยังไม่ได้ทำ ขอแนะนำวิธี(ค่อนข้างสกปรก) ด้วยการไปถล่มกระทู้ชาวบ้านเขา ไปเสียดสี ไปแซว ไปด่าเล่นๆ เอาโก้ หรือไปทำความรู้จักมักจี่ อะไรก็ได้เข้าไปบ่อยๆ แล้วทีนี้คุณจะมีชื่อเสีย(ง) ตามมา ใครๆ ก็จะเข้ามาอ่านกระทู้ของคุณเอง เรทติ้งของคุณจะพุ่งพรวดพราดอย่างน่าตกใจจนเวบมาสเตอร์ถึงกับเข้ามาเมียงๆ มองๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น และข้อคิดเห็นในกระทู้คุณจะได้รับทั้งปริมาณและคุณภาพแบบคับแก้ว

หากคุณอยากใช้วิธีนี้ ขอแนะนำให้ไปฝึกพลังลมปราณชี่กง หรือนั่งสมาธิจะแบบธิเบตหรืออาณาปาณสติ หรืออย่างน้อยๆ ก็กรวดน้ำอิมินาเสียก่อนจะเข้ามาอ่านกระทู้ เพราะไม่งั้นคุณอาจจะโมโหจี๋ตั้งสติไม่ทันจนเส้นเลือดในสมองแตก ถึงขั้นเป็นอัมพาตได้ง่ายๆ ดีไม่ดีกระอักเลือดตายแบบจิวยี่คาหน้าจอคอมฯให้หนังสือพิมพ์หาเรื่องขายข่าวอีกจนได้ อย่าลืมว่านักเขียนแต่ละคนนั้นขนาดสุนัขเฝ้าสวนทุเรียนยังเรียกพี่ เพราะปากงี้ยังกะตะไกรโรงพยาบาล เผลอเว้นช่องให้นิดเป็นโดนจิกตีกัดฟัดแหลกแล้วแหกค่าย เพราะฉะนั้นหากตั้งการ์ดไม่รัดกุม กระดูกไม่แข็งพออย่าริมาเปรียบมวยเป็นอันขาด ยกเว้นว่าคุณจะหน้าด้านไม่รู้สึกรู้สาเหมือนผม เฮอะๆ ใครด่าก็ไม่เจ็บเหมือนเอาไม้ขว้างหรอก

สำหรับบทความข้างต้น หากใครจะนำวิธีใดไปใช้ก็ตามแต่ใจไม่สงวนลิขสิทธิ์ แต่ผู้เขียนไม่ขอรับผิดชอบความเสียหายใดๆ ที่จะเกิดขึ้นเนื่องจากบทความของผู้เขียน แหะๆ ทำยังกะend users agreement คือมัดมือชกอย่างเดียว อิ อิ สิ่งหนึ่งที่อยากจะฝากไว้ให้แก่ชาวถนนนักเขียนทุกคน ทั้งที่อยาก และไม่อยากเป็นนักเขียน หรือกำลังเป็นอยู่ หรือไม่ได้เป็นแล้วก็ตามที นั่นก็คือ ชื่อเสียง เกียรติยศ คำสรรเสริญเยินยอ อีกทั้งมิตรภาพบนสายใยแก้วนั้น มิได้เป็นสิ่งยืนยงถาวรแต่ประการใด และเช่นเดียวกันกับคำครหา ศัตรูและความจงเกลียดจงชังบนโลกแห่งนี้ ก็มิได้ยืนยงถาวรเช่นเดียวกัน จงเลือกเก็บส่วนที่ดีไว้ในใจของคุณเถิด หากคุณไปหลงใหลได้ปลื้ม หรือฝังจิตฝังใจเป็นรอยแผลเจ็บแสบปวดร้าวกับมันจนถึงขนาดตัดอกตัดใจหย่าขาดจากมันไปนั้น คุณจะติดหล่มจมปลักแห่งความจริงเสมือนตรงนี้ไม่ไปไหน ถึงแม้คุณจะไม่ได้เข้ามาตรงนี้อีกต่อไปก็ตามที จงเป็นตัวของคุณเอง
คิดและทำในสิ่งที่คุณเคยเชื่อมั่นมาก่อน แล้วโลกแห่งความจริงเสมือนนี้จะตกเป็นทาสของคุณ

หากจะไปเพราะตัวเราก็เอาเถิด
ไปเพื่อฝันพรายเพริดวันพรุ่งนี้
แต่หากไปเพราะปวดผ่าวร้าวฤดี
ลองคิดดูอีกทีก่อนจะไป

เราเป็นเรา เขาเป็นใคร ใยต้องเจ็บ
มาขัดแย้งกันบนเว็บเจ็บตรงไหน ?
เจอวาจาเชือดเฉือนให้เปื้อนใจ
ไปแยแสสนใจอะไรมัน

แค่โลกแห่งความจริงเสมือนที่เลื่อนลอย
แค่เด็กน้อยงมงายในห้วงฝัน
แค่ลมปากพัดผ่านแผ่ว..ก็แล้วกัน
เจ็บเพียงน้อยแค่นั้นอย่าถอดใจ

จงก้าวไปเถิดหนทางกว้างเบื้องหน้า
ยังอีกยาวให้ฟันฝ่าอีกมากหลาย
หากเธอล้มแล้วละผละหนีไกล
อีกเมื่อไหร่จะถึงวันฝันเป็นจริง

จากคุณ : สาวกห้ากระสอบ - [3 มี.ค. 07:16:06] แห่งโต๊ะถนนนักเขียน ณ พันทิพย์


Create Date : 06 มกราคม 2548
Last Update : 6 มกราคม 2548 18:03:56 น. 11 comments
Counter : 278 Pageviews.

 
ตาลาย..



Blog ของ i_nam ครับ

 




โดย: i_nam IP: 202.176.110.145 วันที่: 6 มกราคม 2548 เวลา:22:03:43 น.  

 
อือมม ..... เข้าถ้า น่าคิด
ดีครับท่าน ดันครับผม ..


โดย: ผีอินเตอร์เนต IP: 203.150.217.115 วันที่: 7 มกราคม 2548 เวลา:0:24:18 น.  

 
แก้ไขคำผิด ... เข้าท่า ../ไม่ใช่ ... เข้าถ้า ..


โดย: ผีอินเตอร์เนต IP: 203.150.217.115 วันที่: 7 มกราคม 2548 เวลา:0:27:01 น.  

 
หัวกระทู้ดี แต่ข้อคิดเห็นยาวไป ว่ามั๊ย







++:คลิ๊กที่นี่:++
บ้าน ของพีอาร์ชมรมแพนด้า



โดย: จ๊อบ (joblovenuk ) วันที่: 7 มกราคม 2548 เวลา:17:28:08 น.  

 


ได้แง่คิดดีมากเลยค่ะ ขออนุญาต save ไว้อ่านนะคะ ขอบคุณค่ะ














โดย: รักดี วันที่: 28 มกราคม 2548 เวลา:19:40:57 น.  

 
ชอบค่ะ เพลินดี ว่าแต่ติดกันไปนีดส์นึงอ่ะ


โดย: prncess วันที่: 31 มกราคม 2548 เวลา:12:19:43 น.  

 
ลงชื่อค่ะ เข้ามาอ่านแล้ว ลายตามากค่ะ


โดย: น้ำเงี้ยว วันที่: 21 กันยายน 2548 เวลา:21:18:49 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่ะ


โดย: กิ่งไม้ไทย วันที่: 29 กันยายน 2548 เวลา:0:09:18 น.  

 
แวะผ่านมาครับผม
เห็นชื่อสาวกห้ากระสอบทำให้คิดถึงความหลังอีกพะเรอเกวียน
:D




โดย: อาพี (Ar@p ) วันที่: 24 ตุลาคม 2548 เวลา:9:20:22 น.  

 
ยังมีคนเก็บกระทู้ ของสาวกไว้อีกนะเนี่ย...


โดย: ป้าหนอน (ป้าหนอน ) วันที่: 25 มีนาคม 2549 เวลา:1:34:17 น.  

 
แอบมาอ่าน เหมือนเคย
อาย เลยต้องลงชื่อไว้ด้วยครับ


โดย: ยังไม่ได้เป็นลุง (NickyNick ) วันที่: 6 กรกฎาคม 2549 เวลา:11:28:56 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]









ผม ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร
สามัญชนคนเหมือนกัน(All normal Human)
คนจรOnline(ได้แค่ฝัน)แห่งห้วงสมุทรสีทันดร
(Online Dreaming Traveler of Sitandon Ocean)
กรรมกรกระทู้สาระ(แนว)อิสระผู้ถูกลืมแห่งโลกออนไลน์(Forgotten Free Comment Worker of Online World)
หนุ่มสันโดษ(ผู้มีชีวิตที่พอเพียง) นิสัยและความสนใจแปลกแยกในหมู่ญาติพี่น้องและคนรู้จัก (Forrest Gump of the family)
หนุ่มตาเล็กผมสั้นกระเซิงรูปไม่หล่อพ่อไม่รวย แถมโสดสนิทและอาจจะตลอดชีวิตเพราะไม่เคยสนใจผู้หญิงกะเขาเลย
บ้าในสิ่งที่เป็นแก่นสารและสาระมากกว่าบันเทิงเริงรมย์
พร้อมแบ่งปันประสบการณ์ดีๆกับบันทึกในโลกออนไลน์แล้วครับ
กรุณาปรับหน้าจอเป็นขนาด1024*768เพื่อการรับชมBlog
ติดตามการเคลื่อนไหวของกรรมกรผ่านTwitter
และติดตามพูดคุยนำเสนอด้านมืดของกรรมกรผ่านTwitterอีกภาคหนึ่ง
Google


ท่องไปทั่วโลกหาแค่ในพันทิบก็พอ
ติชมแนะนำหรือขอให้เพิ่มเติมเนื้อหาWeblog กรุณาส่งข้อความส่วนตัวถึงผมโดยตรงได้ที่หลังไมค์ช่องข้างล่างนี้


รับติดต่อเฉพาะผู้ที่มีอมยิ้มเป็นตัวเป็นตนเท่านั้น ไม่รับติดต่อทางE-Mailเพื่อสวัสดิภาพการใช้Mailให้ปลอดจากSpam Mailครับ
Addชื่อผมลงในContact listของหลังไมค์
free counters



Follow me on Twitter
New Comments
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.