~~**~~ WELCOME TO SNOWBLACK WORLD~~ **~~
Group Blog
 
All blogs
 
หาดทราย สายลม และจุดเริ่มต้นของความรัก (ตอนที่ 4)

หาดทราย สายลม และจุดเริ่มต้นของความรัก ตอนที่ 4

อีกด้านหนึ่งของท้องฟ้ายามราตรี ณ คอนโดหรูใจกลางเมืองกรุงเทพมหานคร ร่างของหญิงสาวคนหนึ่งกำลังนอนเหยียดยาวอยู่บนโซฟาหนังสีน้ำตาลอ่อน ควบคู่กับการเปิดเพลงฟังเบา ๆ เพื่อเป็นเพื่อนคลายเหงาในยามค่ำคืน

ดึกแล้ว... ไล่ตัวเองให้ไปนอน หยุดยอกย้อนตัวเองสักที ฟุ้งซ่านทำไม ดึกแล้ว... เดี๋ยวก็ชินก็ผ่านไป แค่นอนเหงาเดียวดาย ไม่มีเธอเหมือนเดิม เปลี่ยนจากกลางวัน กลายเป็นอีกคนไปเลย แค่ฟ้ามืดลงเท่านั้นอวดเก่ง ทำเป็นเข้มแข็งอยู่ได้ไม่นาน ก็ต้านทานไม่ไหว

เก่งนักใช่ไหม กลางวันทำเป็นเก่งนัก. แล้วทำไมไม่พัก แล้วทำไมไม่นอน
เก่งนักใช่ไหม แล้วทำไมต้องเหงา แล้วทำไมต้องทุกข์ทน คิดกังวลมากมาย... เก่งจริง ต้องไม่เป็นอะไร แต่ทำไมแพ้กลางคืนอย่างนี้


บทเพลงช่างเข้ากับชีวิตของเธอในตอนนี้เหลือเกิน หญิงสาวรำพึงรำพันกับตัวเองเบา ๆ ในขณะที่เจ้าตัวกำลังเอาหน้าซุกอยู่บนกองกระดาษที่วางเรียงรายอยู่มากมายก่ายกอง

‘โอ๊ย ทนไม่ไหวแล้ว! ทำไมเพลงถึงได้เข้ากับชีวิตอันแสนรันทดของฉันขนาดนี้ ก็ใครจะหลับตาลงได้ละ ฮือ ๆ พี่กานต์นะพี่กานต์ ทิ้งงานไว้ให้แต่ละงาน ง่าย ๆ ทั้งนั้น ง่ายจนไม่รู้จะเริ่มทำอะไรก่อน ไอ้พี่บ้า”

เจ้าของเสียงบ่นนี้จะเป็นใครที่ไหนไปได้ นอกจาก แก้ว หรือ การะบุหนิง น้องสาวคนเดียวของกานต์ นั่นเอง แน่นอนว่าบุคลิกลักษณะของหญิงสาวนั้นก็ไม่ได้แตกต่างไปจากกานต์ผู้เป็นพี่ชายสักเท่าไหร่ ความโดดเด่นของแก้วอยู่ที่นัยน์ตากลมโตสีน้ำตาลอ่อน รูปร่างสูงโปร่ง ผิวสีน้ำผึ้ง และด้วยความสูง 177 เซนติเมตร ที่เกินมาตรฐานหญิงไทยทั่วไปมาก จึงทำให้คนมักเข้าใจผิดคิดว่าเธอมีเชื้อสายทางอาหรับ ทั้ง ๆ ที่เธอเป็นคนไทยแท้ ๆ และด้วยความสวยที่โดดเด่น ดูแปลกแหวกแนวไม่เหมือนกับใครนั่นเอง ส่งผลให้เธอกลายเป็นนางแบบดาวรุ่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังไม่แพ้นางแบบรุ่นพี่คนอื่น ทั้ง ๆ ที่ ปกติแล้วแก้วเป็นคนไม่ชอบแต่งตัวหรือยึดติดกับแฟชั่นมากนัก จุดเริ่มต้นมาจากการที่มารดาของเธอเป็นคนที่มีจิตใจอารี เมื่อเพื่อนสนิทที่คบกันมายาวนาน ขอร้องให้แก้วเป็นนางแบบให้สำหรับงานแฟชั่นโชว์การกุศล จึงทำให้แก้วต้องกลายเป็นนางแบบจำเป็นให้กับเพื่อนร่วมสถาบันของมารดาเธออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และด้วยเหตุนี้เอง ทำให้บรรดาห้องเสื้อชื่อดังต่างรุมสนใจแก้วตั้งแต่นั้นมาจนกลายเป็นนางแบบชื่อดังไปในที่สุด

วันนี้ก็เป็นฝันร้ายอีกวันของเธอ นับตั้งแต่กานต์หอบผ้าหอบผ่อนหนีไปพักร้อน หลายวันมานี้หญิงสาวต้องเหน็ดเหนื่อยสายตัวแทบขาด เพราะว่าต้องอดหลับอดนอน กับการสะสางงานที่พี่ชายเธอให้คำจำกัดความว่า ง่าย ง่าย ไม่ยุ่งยาก

แก้วคงจะไม่รู้สึกแย่ขนาดนี้ ถ้าหากไม่บังเอิญว่า งานที่เธอได้รับมอบหมายในครั้งนี้เป็นงานสัมภาษณ์ สองฝาแฝด ซากุระงิ มีนา กับ ซากุระงิ มาฆะ นักร้องชื่อดังจากประเทศญี่ปุ่น ที่ขณะนี้กำลังมีผลงานโด่งดังไปทั่วทั้งเอเชีย มันคงจะไม่ยาก ถ้าหากว่าเธอไม่เคยรู้จักทั้งคู่มาก่อน และมันคงยิ่งง่ายกว่านั้น ถ้าหากว่าเมื่อสองวันก่อนเธอไม่เผลอไปชกหน้านายมาฆะ หนึ่งในสองฝาแฝดนั่นเข้า และคงจะยิ่งดีไปกว่านี้ ถ้าหากทางผู้ใหญ่จะไม่เลือกเธอเป็นนางเอก MV เพลงชุดใหม่ที่ทั้งคู่มีแผนจะมาถ่ายทำที่ประเทศไทย
“ทำไมชีวิตถึงได้มีกรรมขนาดนี้นะ” หญิงสาวคร่ำครวญ พลางถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนที่จะเผลอหลับไปในที่สุด
……………………………………………………

อีกมุมหนึ่งของห้องชุดสุดหรูย่านสุขุมวิท ปรากฏร่างของชายหนุ่มสองคนกำลังยืนคุยกันพร้อม ๆ กับการชมวิวทิวทัศน์ของกรุงเทพมหานคร บ้านเกิดเมืองนอนที่พวกเขาจากไปนาน

“เราจากไปแค่ 10 ปี ทุกอย่างที่นี่เปลี่ยนไปมากนะ ไง มาร์ค นายยังเจ็บปากอยู่หรือเปล่า แต่ก็น่าสมน้ำหน้านะอยากปากดีเองช่วยไม่ได้”

เจ้าของเสียงเป็นชายหนุ่มรูปงาม เจ้าของนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อน ริมฝีปากสีแดงระเรื่อ รับกับผมสีน้ำตาลอ่อน และผิวที่ขาวราวกับกระเบื้องเซรามิคสีขาวเนื้อดี ที่ขณะนี้กำลังเหลือบตามองน้องชายฝาแฝด หากดูเผิน ๆ แล้วทั้งคู่เหมือนกันราวกับแกะ แต่เมื่อสังเกตดูดี ๆ แล้วจะเห็นว่า นัยน์ตาของมาฆะจะเป็นสีน้ำตาลเข้ม

“อืมม ใช่ อะไรก็เปลี่ยนแปลงไปมาก ยกเว้นหมัดของยายแก้วแตก โอ๊ย ผู้หญิงอะไรหมัดหนักชะมัดเลย หนักกว่าสมัยก่อนซะด้วยซ้ำ”

ถึงแม้น้ำเสียงจะออกไปทางต่อว่า แต่ใบหน้าของผู้พูดนั้นกับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ด้วยความพึงพอใจอย่างประหลาด

“อย่าบอกนะมาร์ค ว่านายหลงเสน่ห์แก้วเข้าให้แล้ว ไหนเมื่อก่อนนายบอกว่าเกลียดนักเกลียดหนา บอกว่าแก้วเป็นยายม้าดีดกะโหลกยังไงล่ะ”

มีนา แฝดผู้พี่ถามขึ้นมาราวกับรู้ทันความคิดของน้องชายตนเอง

“ฝันไปเถอะมีน ใครจะไปชอบยายแก้วแตกนั่นได้ แก่นกะโหลกก็ที่หนึ่ง ผิดกับ ฮินะจัง รายนั้นทั้งอ่อนหวานทั้งน่ารัก”

มาฆะ แฝดผู้น้องรีบตอบสวนขึ้นมาทันควัน

เพราะคำพูดของน้องชายเพียงคนเดียวของเขาเมื่อครู่ ทำให้มีนาแอบยิ้มออกมาที่มุมปากนิด ๆ ก่อนที่จะหันไปประสานสายตากับมาฆะอีกครั้ง

“งั้น ก็ดีซิ ฉันกับคิดตรงข้ามกับแกนะ ถ้าอย่างนั้นแกต้องช่วยฉันจีบแก้วด้วยนะ ผู้หญิงอะไรทั้งสวย ทั้งเก่ง แบบนี้สเปกฉันเลย อีกอย่างแกก็รู้ว่าสมัยก่อนฉันกับแก้วสนิทและรู้ใจกันมากแค่ไหน ไม่เหมือนแกเจอกันทีไรทะเลาะกันทุกที แต่ชั้นเสียดายที่ MV เพลงใหม่คราวนี้ โปรดิวเซอร์คายามะ จัดให้แก้วแสดงคู่กับแกซะนี่ แต่แปลกนะปกติฝาแฝดคู่อื่นเค้าจะชอบอะไรที่เหมือน ๆ กัน แต่แกกับชั้นกลับแตกต่าง”

มีนากล่าวทิ้งท้ายไว้ ก่อนที่จะขอตัวเข้าไปนอน ทิ้งให้มาฆะยืนอยู่ตามลำพัง ความเงียบทำให้ชายหนุ่มอดนึกย้อนกลับไปเมื่อ 10 ปีก่อน สมัยที่เค้ากับพี่ชายยังเรียนอยู่ที่นี่ ตอนนั้นเค้าเป็นเด็กที่อ่อนแอ และเอาแต่ใจตัวเองมาก มีอะไรนิดหน่อยก็พึ่งแต่พี่ชาย จนทำให้โดนรุมแกล้งอยู่บ่อย ๆ เขาคงไม่มีโอกาสได้รู้จักกับแก้ว ถ้าไม่ใช่เพราะว่าวันหนึ่งเด็กหญิงโผล่มาช่วยเขาจากการถูกเด็กผู้ชายตัวโต ๆ 3 คนรังแก เป็นครั้งแรกที่ทำให้เขาถึงกับช๊อกที่ต้องให้เด็กผู้หญิงเข้ามาช่วย แต่ไม่รู้เพราะอะไรเขาถึงไม่เคยพูดดีกับแก้วแม้แต่ครั้งเดียว หนำซ้ำทุกครั้งที่เจอทั้งเธอและเขามักจะมีเรื่องให้ต้องทะเลาะกันเสมอ ผิดกับมีนผู้เป็นพี่ชาย รายนั้นสนิทสนมและเข้ากันกับแก้วได้ดีมาก เพราะทั้งคู่ชอบอะไรเหมือนกันหลายอย่าง ตัวเขาเองก็ตอบตัวเองไม่ได้ว่าจริง ๆ แล้วเขารู้สึกหมั่นไส้ที่แก้วมาแย่งเวลาของพี่ชายเขาไป หรือว่ามีเหตุผลอื่นกันแน่ แต่ช่างเถอะเขารู้แต่ว่ามะรืนนี้ เขาจะหาเรื่องอะไรไปแกล้งยายแก้วแตกดี

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ในขณะที่แก้วผู้เป็นน้องสาวต้องผจญกับมรสุมงานกองโต ที่ขนาดนี้เริ่มจะกลายเป็นพายุทอนาโด ทางด้านกานต์ผู้เป็นพี่ชายกลับตื่นขึ้นมาในตอนเช้าตรู่ด้วยใบหน้าที่สดใสและมีความสุข ก่อนที่จะลุกขึ้นไปปลุกเด็ก ๆ ที่นอนเรียงรายเป็นเด็กแคระตากแห้งอยู่ในห้องข้าง ๆ เดิมทีวันนี้เขาตั้งใจว่าจะพาฟ้าและเด็ก ๆ ไปเที่ยวต่อ แต่ก็เปลี่ยนใจเพราะคิดที่จะช่วยงานปู่ทองกับศิวาให้เสร็จก่อน แล้วพรุ่งนี้ค่อยพาทุกคนไปด้วยกันทั้งหมด

หลังจากทานข้าวเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว กานต์ ฟ้าและเด็ก ๆ ต่างพากันแต่งกายด้วยชุดทะมัดทะแมง ก่อนที่จะพากันไปช่วย ปู่ทองเอก ศิวาและคนงาน ทาสีผนังห้องเรียน และห้องนั่งเล่น กันอย่างขะมักขะเม้น ด้วยความมุ่งมั่นและตั้งใจของเด็ก ๆ ที่พยายามจะแสดงฝีมืออย่างสุดความสามารถทำให้พวกผู้ใหญ่ต่างมีมติเป็นเอกฉันท์โหวตให้ไปช่วยคุณป้าแม่บ้านทำกับข้าวในครัวจะดีกว่า ฟ้านั้นถึงจะดูรูปร่างบอบบาง แต่กลับทำงานต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็ว ไม่แพ้คนอื่น ๆ เธอบอกกับทุกคนว่า การที่เธอไปเรียนในต่างแดนนั้นสอนให้เธอต้องช่วยตัวเองในเรื่องต่าง ๆ เท่าที่จะทำได้ ว่าแล้ว ทั้งกานต์ ศิวา และฟ้าก็แข่งกันทาสีกำแพงอย่างเมามัน จนกระทั่งเวลาผ่านไป 4 ชั่วโมง จากที่ตั้งใจจะแข่งกันก็เริ่มกลายเป็นช่วยกันทำไปโดยปริยาย โดยมีเด็ก ๆ คอยส่งเสบียงให้ทุก ๆ ชั่วโมง จนเมื่องานสำเร็จลุล่วง ทุกคนก็พากันไปเล่นน้ำทะเลอย่างสนุกสนาน

ในขณะที่ทุกคนกำลังเพลิดเพลินกับกิจกรรมนันทนาการบนชายหาด ที่เด็ก ๆ ผลัดกันเป็นผู้นำเกมส์อยู่นั้น บังเอิญฟ้าพลาดก้าวเท้าไปเหยียบเปลือกหอย จนเป็นแผลลึก จนกานต์ที่อยู่ใกล้ที่สุดต้องรีบเข้าไปประคองหญิงสาว เพื่อพาไปส่งโรงพยาบาลเพื่อเย็บแผลทันที เมื่อไปถึงโรงพยาบาล ระหว่างที่ศิวานำรถไปจอด กานต์อุ้มฟ้าไปถึงหน้าห้องตรวจของโรงพยาบาล ทันใดนั้นเองก็มีแสงแฟลชสว่างวาบมาจากทางด้านหลัง เมื่อทุกคนหันไปก็เห็นชายคนหนึ่งกำลังถือกล้องเพื่อจับภาพฟ้าซึ่งในขณะนี้อยู่ในอ้อมแขนของกานต์

“หยุดถ่ายภาพเดี๋ยวนี้นะ!!!” เสียงกานต์ตะโกนขึ้นอย่างเหลืออด

ขณะที่ทุกคนมัวแต่ตกตะลึง กานต์วางฟ้าลงก่อนบอกให้ศิวาประคองตัวฟ้าเอาไว้ ก่อนที่เขาจะวิ่งไปแย่งกล้องดิจิตอลในมือของผู้ชายคนนั้นและกดลบภาพทั้งหมดออกอย่างรวดเร็ว โดยที่อีกฝ่ายยังไม่ทันตั้งตัว ก่อนที่เรื่องจะบานปลายมากกว่านี้ ปู่ทองเอกก็เดินเข้ามาห้ามปรามกานต์พร้อมกับขอให้นักข่าวคนนั้นรีบไปจากที่นี่ซะ

“คุณปู่จะห้ามผมทำไม ขอต่อยหน้ามันสักทีเถอะ” กานต์พูดอย่างหัวเสีย

ชายชรามองคนที่อ่อนวัยกว่าพลางตบไหล่เบาๆ พร้อมกับพูดให้สติชายหนุ่ม

“กานต์ เจ้าเป็นคนของประชาชนนะ จะทำอะไรต้องรู้จักอดทน ปากกาคมพอ ๆ กับปากคนนะ ถ้ามีข่าวอะไรเสียหายออกมา ถึงเจ้าไม่เห็นแก่ใครก็ควรเห็นกับพ่อแม่ของเจ้านะ”

คำพูดของปู่ทองเอกทำให้กานต์ได้สติ พร้อมกับหันไปขอโทษทุกคนโดยเฉพาะฟ้า ที่เกือบจะต้องตกเป็นข่าวฉาวกับเขาซะแล้ว ตลอดทางที่ขับรถกลับมาบ้านชายหนุ่มเอาแต่นั่งเงียบขรึม โดยมีทุกคนมองอย่างเป็นห่วง

“เฮ้อ อุตส่าห์หนีมาพักร้อนตั้งไกล ยังอุตส่าห์มีนักข่าวตามมาจนได้” กานต์พูดขึ้นเปรย ๆ เมื่อเห็นศิวาเดินมายืนอยู่ข้าง ๆ หลังจากที่พาฟ้าไปส่งในห้องเรียบร้อยแล้ว

“หึ หึ ยังไม่ชินอีกหรือไง ปกติแกก็ถูกนักข่าวตามอยู่เป็นรายวันอยู่แล้ว ยิ่งตอนนี้มีแต่คนอยากรู้เรื่องแกกับอลิส กันทั้งนั้น เชื่อเถอะพรุ่งนี้มีหวังนักข่าวแห่กันมาเต็มแน่ ๆ แกเตรียมรับสถานการณ์นี้เอาไว้เถอะ” ศิวาพูดจบก็เอามือตบไหล่เพื่อนรักเป็นเชิงปลอบใจ

นั่นซินะ กานต์คิด เขาคงต้องเตรียมรับสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ด้วย และจะทำให้คนในบ้านนี้เดือดร้อนไม่ได้ เขาควรจะจัดการกับเรื่องนี้ยังไงดี กานต์ครุ่นคิดอย่างหนัก แบบนี้เค้าเรียกว่ากรรมติดจรวด อยากทิ้งงานไว้ให้น้องสาวทำดีนัก ชายหนุ่มคิดพลางนึกถึงหน้าน้องสาวที่จะต้องทำท่าล้อเลียนถ้ารู้เรื่องเข้า

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

วันนี้เป็นวันแรก ที่แก้วต้องมาซ้อมบทเพื่อเตรียมตัวก่อนที่จะต้องแสดง MV คู่กับฝาแฝดมีนาและมาฆะ เมื่อหญิงสาวมาถึงก็ทักทายทุกคนในกองถ่ายอย่างเป็นกันเอง

“มาแล้วหรือยายแก้วแตก วันแรกก็มาสายเลยนะ” มาฆะเปิดฉากทักทายก่อนเมื่อเห็นหญิงสาวเดินเข้ามาในสตูดิโอ

“เมื่อวันก่อนกินหมัดเข้าไปนี่ยังไม่อิ่มใช่มั๊ยนายมาร์ค วันนี้จะเสริมด้วยแข้งตามไปอีกอย่างดีมั๊ย”

หญิงสาวสวนกลับทันที ใจจริงแล้วแก้วคิดจะมาขอโทษชายหนุ่มตรงหน้า แต่พอมาได้ยินคำพูดแสลงหูที่กลั่นออกมาจากปากจัด ๆ นั่น ทำให้หญิงสาวเปลี่ยนความตั้งใจ

ก่อนที่ทั้งคู่จะปะทะคารมกันมากไปกว่านี้ บังเอิญว่ามีนาและทีมงานมาตามตัวทั้งคู่ไปเตรียมตัวท่องบท และฝึกการแสดงกันเพิ่มเติม ขณะที่ซ้อมการแสดงมาฆะมักจะพูดเปรียบเทียบระหว่างเแก้วกับฮินะจัง นักแสดงดาวรุ่งของญี่ปุ่น ซึ่งเป็นเพื่อนสมัยที่ทั้งคู่ไปเรียนต่อที่ประเทศอเมริกา ฮินะ เป็นชาวญี่ปุ่นที่จัดว่าดูดีมากคนหนึ่ง ด้วยรูปร่างที่ดูบอบบาง ดวงตาเรียวเล็กสีน้ำตาล และผิวที่ขาวราวกับน้ำนม ทำให้เธอมีความโดดเด่นในสไตส์แบบสาวญี่ปุ่นแท้ ๆ ที่สำคัญแก้วกับฮินะเข้ากันได้ดีราวกับรู้จักกันมานาน

ถึงแม้ว่าจะโดนมาฆะแกล้งพูดจากระทบกระแทกสักเท่าไหร่ แก้วกลับไม่สนใจ แถมยังไปช่วยมีนาและฮินะต่อบท โดยไม่เหลียวแลชายหนุ่มอีกต่างหาก ตกลงยายนี่เป็นนางเอกคู่กับเราไม่ใช่เหรอเนี่ย แล้วทำไมดันไปต่อบทกับพี่ชายแทนซะละ มาฆะครุ่นคิดอย่างโมโห และเมื่อถึงเวลาที่เข้าฉากด้วยกัน ทั้งคู่ก็สร้างความหนักใจให้กับทีมงานทุกคนอย่างทั่วถึง

“เอ่อ น้องมาฆะ น้องแก้ว ครับ น้องสองคนต้องแสดงเป็นคนรักกันนะครับ ไม่ใช่ศัตรูคู่อาฆาตกันนะ ช่วยแสดงสายตาแบบอ่อนโยน อ่อนหวาน สบตากันแบบซึ้ง ๆ กว่านี้ได้มั๊ยครับ” ผู้ช่วยผู้กำกับพูดกับทั้งคู่อย่างอ่อนอกอ่อนใจ

“เราสองคนจะพยายาม ครับ/คะ” ทั้งคู่หันมาตอบ พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูขัดตาพิลึก ๆ ก่อนที่จะเดินแยกออกจากกันไปนั่งท่องบทแบบทางใครก็ทางมัน

แก้วนั่งอ่านตารางการทำงานของเธอในอีก 3 เดือนข้างหน้า อย่างเซ็ง ๆ นี่แทบไม่มีวันไหนเลยที่เธอไม่ต้องเจอกับ นายมาร์ค ผู้ชายที่ตอนนี้เธอไม่อยากพบ ไม่อยากเจอเป็นที่สุด แถมคำว่า ยายโย่ง ยายเสากระโดงเรือ ที่ลอยผ่านหูเธอ ในวันนี้ยิ่งทวีความหงุดหงิดของเธอให้แรงขึ้นเป็นทวีคูณ ฝาแฝดคู่นี้ทำไมต่างกันขนาดนี้นะ ทั้งที่มีนออกจะเป็นคนอ่อนโยน ใจดี แถมยังมีสาระ แต่นายมาร์ค เนี่ย เป็นก๊อตซิล่า มาเกิดชัด ๆ พี่กานต์นะพี่กานต์ กลับมาสักที หญิงสาวบ่นขึ้นด้วยน้ำเสียงหมดอาลัยตายอยาก

"เหนื่อยมั๊ยแก้ว วันนี้ไปทานข้าวด้วยกันนะ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน เรามีเรื่องจะคุยกับแก้วเยอะแยะเลย"

มีนาเข้ามาช่วยแก้วเก็บของพลางชวนไปทานข้าวเย็น พร้อมกับค่อย ๆ ดึงมือของหญิงสาวขึ้นมาช้า ๆ จนทำให้เธอชักมือหนีอย่างตกใจ

"เอ้า จะพลอดรักกันไปถึงไหนครับ ผมรอจนหิวไส้จะขาดแล้ว" เสียงของมาฆะ ดังขึ้นที่หน้าประตู แก้วมองไปยังต้นเสียงอย่างขุ่นเคือง พลางอดคิดไม่ได้ว่า ตัวเองจะทานอาหารมื้อนี้ได้อร่อยสักแค่ไหนกัน

บรรยากาศการทานอาหารค่ำสำหรับชายหญิงหน้าตาดี สองคู่ คงจะดูหรูหราและโรแมนติกไม่น้อย ถ้าหากว่าไม่มีสายตาอาฆาตมาดร้ายหมายทำลายล้างของแก้วและมาฆะที่ผลัดกันทิ้งบอมบ์ และยิงจรวดใส่กันไปมา อย่างไม่มีใครยอมใคร สำหรับชายหนุ่มแล้ว ภาพที่เขาเห็นก่อนหน้านี้ยิ่งทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก ใครจะปล่อยให้พี่ชายของเขาตาบอดมาชอบยายนี่ได้ลง ดีละเขาจะหาทางขัดขวางแบบสุด ๆ มาฆะครุ่นคิด ก่อนที่จะลงมือแย่งไข่ปลาคาเวียของโปรดเขา ที่ขณะนี้กำลังจะถูกแก้วยกไปที่จานพี่ชายเขาซะแล้ว



Create Date : 29 ตุลาคม 2550
Last Update : 25 สิงหาคม 2552 11:33:06 น. 25 comments
Counter : 132 Pageviews.

 
สวัสดีตอนเช้า


โดย: manachanok วันที่: 30 ตุลาคม 2550 เวลา:7:54:13 น.  

 

สวัสดีค่ะ...

มาอ่านค่ะ..อิอิ..
รอให้เย็นแล้วค่อยมาค่ะ..
มาตอนร้อนๆๆไม่ไหว..อิอิ..

ปล.เริ่มเขียนเร็วขึ้นนะคะ..



โดย: พิจักษณา วันที่: 31 ตุลาคม 2550 เวลา:16:36:53 น.  

 
ตอนนี้ดุเดือดนิดๆแฮะ

^ ^


โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท วันที่: 31 ตุลาคม 2550 เวลา:20:53:26 น.  

 
กำลังสนุกเชียว

ขิงก้อรา..ข่าก้อแรง

เจ้ยๆๆๆๆๆๆ

บ่อแม่น...

ขมิ้นกะปูน..

เอะ..ใช่ป่าวเนี้ย



โดย: gripenator วันที่: 31 ตุลาคม 2550 เวลา:20:54:59 น.  

 
กำลังนั่งมโนภาพ แก้ว การะบุหนิง เราอยากเห็นนางเอกคนนี้เลยอ่ะครับ

ตาดุจกวาง มฤคิน.... โอยย แค่คิดก็งามนักแย้ว

มารออ่านตอนต่อไปด้วยใจจดจ่อคับ...



โดย: ชรันจ์ วันที่: 1 พฤศจิกายน 2550 เวลา:18:22:52 น.  

 
นี่ล่ะความรัก

เคยดู ดอกแก้วการะบุหนิง
... คงสวยอ่ะ ... จะรอผลงานตอนต่อไปนะ.. ฮับ!!



โดย: --------------->> (j_ucute ) วันที่: 2 พฤศจิกายน 2550 เวลา:14:58:51 น.  

 
พระ-นาง เริ่มฉากบู๊แล้ว....
ต้องติดตามต่อไป


โดย: tiktok tiktok วันที่: 7 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:45:24 น.  

 
... นุชแวะมาชวนไปฟังบทเพลงของพ่อที่บล็อคค่ะและมา Say good night ด้วยเลย ...



โดย: Vannessa วันที่: 9 พฤศจิกายน 2550 เวลา:1:18:49 น.  

 
o_O อ่านได้ส่วนนึงแล้วงับ เด๋วมาอ่านต่อนะ อิอิ


โดย: Denon วันที่: 15 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:55:23 น.  

 
ตามมาแล้วค่ะ
แต่ยังไม่ได้อ่านนะคะ
แล้วจะหาเวลากลับมาอ่านค่ะ

ขอบคุณค่ะ


โดย: แพรจารุ วันที่: 15 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:52:26 น.  

 
ยาวจังเลย

แต่ก็ชอบอ่ะค่ะเนื้อเรื่องแปลกดี แต่มาโคโตะนี่!! คิกคิก


โดย: -:ราชินีแห่งรัตติกาล:- วันที่: 16 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:26:00 น.  

 
โอ๊ะโอทะเลาะกันซะแล้ว

^ ^

จะเป็นยังไงต่อละเนี่ย


โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท วันที่: 8 ธันวาคม 2550 เวลา:19:50:55 น.  

 
เขียนเก่งจัง
เด๋วขอ copy ไปอ่านย้อนหลังด้วยนะคับ : )


โดย: ชรันจ์ วันที่: 10 ธันวาคม 2550 เวลา:10:39:27 น.  

 
สวัสดีตอนบ่าย


โดย: manachanok วันที่: 11 ธันวาคม 2550 เวลา:13:59:42 น.  

 
แวะมาหาแล้วค่ะ แต่ขอย้อนไปอ่านตอนแรก ๆ ก่อนนะค่ะ


โดย: ความเจ็บปวด วันที่: 12 ธันวาคม 2550 เวลา:15:45:03 น.  

 
หวัดดีค่ะ ขอบคุณที่ไปเยี่ยม อ่านตอนสี่แล้วค่ะ

ไว้แวะมาอ่านตอนที่เหลือน่ะค่ะ เเต่งเก่งจัง


โดย: pranfun วันที่: 12 ธันวาคม 2550 เวลา:18:16:55 น.  

 
แวะมาทักทายจ้า...ขอบคุณนะจ๊ะที่แวะไปเที่ยวที่ log
แต่งเก่งเนอะ...


โดย: a_mulika วันที่: 13 ธันวาคม 2550 เวลา:12:28:52 น.  

 
Get a Sexy, Colorful and Cute Comment from commentsplanet.com TODAY!


แวะมาขอบคุณ "คุณ zaturday_kero"
ที่เข้าไปทักทายในบล็อกนกนะคะ
ขอบคุณสำหรับมิตรภาพดีๆ ที่มีให้กัน..
ว่างๆ อย่าลืมแว๊บไปหากันอีกนะคะ
แล้วนกจะแวะมาเยี่ยมที่บ้านนี้อีกค่ะ..

ยาวมากเลยนะคะเนี่ย อ่านเพลินเลย..

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket




โดย: ฉันขอมีเธอในหัวใจ วันที่: 13 ธันวาคม 2550 เวลา:18:25:50 น.  

 

มาทักทายค้าบบบบ ... ขอบคุณที่เคยแวะไปเยี่ยมกัน
คืนนี้ว่างๆ เดินเล่นบ้านคนนู้น ปีนออกทางบ้านคนนี้

แล้วเลยจะเข้ามาดูว่า เจ้าของบ้านนี้นอนรึยัง
ถ้ายัง...จะนั่งเป็นเพื่อน
ถ้านอนแล้ว...จะนอนเป็นเพื่อน... อ่ะมะช่าย... ขอให้หลับฝันดีละกัน
ตาเริ่มพร่า..จะไปนอนแล้วเช่นกัน (อ้อ ต้องออาบน้ำก่อง ตัวเหม็นมากๆ)
มาเยี่ยมเพื่อนใหม่กันครบแระ ไปหละค่า

กู๊ดไนท์ค่า








โดย: แม่ส้มแป้น วันที่: 15 ธันวาคม 2550 เวลา:2:06:12 น.  

 
อ่านไปอ่านมาเริ่มง่วงแล้วครับ
แล้วจะมาติดตามผลงานนะครับ
คืนนี้ต้องขออำลา ราตรีสวัสดิก่อนนะครับ


โดย: พฤกษาริมน้ำ วันที่: 19 ธันวาคม 2550 เวลา:3:04:26 น.  

 
แวะมาเยือนค่ะ สบายดีอ่ะป่าวค่ะ
เอาความสุขมาส่งอ่ะค่ะglitter graphics

Merry Christmas Glitters

>


โดย: pranfun วันที่: 21 ธันวาคม 2550 เวลา:16:04:14 น.  

 
ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาติดตามอ่านนิยายของนักเขียนสุดบ๊องอย่างป้า ช่างกล้าเนอะที่เรียกตัวเองว่าเป็นนักเขียนทั้ง ๆ ที่นี่เป็นการเขียนนิยาว เอ๊ย นิยายครั้งแรก

ขอบคุณ มากจริง ๆๆ สำหรับคำ comment ขอให้ติชมกันได้ตามความเป็นจริงนะคะ (เหอๆๆลองติจิ จะเอาระเบิดไปขว้างบ้าน)


โดย: snowblack07 (zaturday_kero ) วันที่: 21 ธันวาคม 2550 เวลา:21:24:31 น.  

 


โดย: โอ๋น่ารัก (Nasther ) วันที่: 29 ธันวาคม 2550 เวลา:0:40:54 น.  

 
... นุชแวะมาอวยพรปีใหม่ค่ะ ขอให้มีความสุขมาก ๆ ตลอดปี 2008 และตลอดไปนะคะ คิดหวังอะไรไว้ก็ขอให้สมหวังค่ะ สุขภาพจิตสดใส สุขภาพกายแข็งแรง เงินทองไหลมาเทมาค่ะ สุขสันต์วันปีใหม่ค่ะ ...



โดย: Vannessa วันที่: 31 ธันวาคม 2550 เวลา:15:57:07 น.  

 
สวัสดีปีใหม่คับ..มีความสุขมากๆนะคับ


โดย: song hey khuan วันที่: 31 ธันวาคม 2550 เวลา:23:26:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Designed By Me
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




...OnE GIrL STORY...
Friends' blogs
[Add Designed By Me's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.