~~**~~ WELCOME TO SNOWBLACK WORLD~~ **~~
Group Blog
 
All blogs
 
หาดทราย สายลมและจุดเริ่มต้นของความรัก (ตอนที่14)

หาดทราย สายลมและจุดเริ่มต้นของความรัก (ตอนที่14)

หนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งถูกวางลงบนโต๊ะทำงานของกานต์ พร้อม ๆ กับร่างสูงเพรียวของอลิสที่นั่งหน้าง้ำอยู่ฝั่งตรงข้าม

“นี่ไงคะ ยายฟ้าคนดีของพี่กานต์ ยืนยิ้มแป้นถ่ายรูปกับว่าที่คู่หมั้นอย่างหน้าชื่นตาบาน ไม่เห็นจะมีท่าว่าจะเสียใจหรืออาลัยอาวรณ์พี่เลยแม้แต่น้อย นี่เพื่อนอลิสอุตส่าห์ส่งมาให้จากออสเตรียเลยนะคะ อลิสว่าพี่กานต์ตัดใจแล้วกลับมารักอลิสคนเดียวดีกว่า”

ชายหนุ่มเหลือบมองภาพและเนื้อข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ที่เขียนชื่นชมความเหมาะสมของคนทั้งคู่ ด้วยหัวใจที่หดหู่ แต่ก็ยังทำเฉย ๆ ไม่ปริปากพูดอะไรออกมาสักคำ จนทำให้อลิสรู้สึกโมโหมากขึ้น ก่อนที่จะเดินปึงปังขับรถออกจากบริษัทไป

แก้วนั่งเหม่อราวกับคนไร้วิญญาณ หลังจากที่หญิงสาวหมดความพยายามที่จะให้พี่ชายคนเดียวของเธอ เลิกทำตัวบ้างานเกินเหตุสักที หญิงสาวไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพี่ชายถึงต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีนี้

“ยายแก้ว ยายแก้วแตก ยายแก้วสติแตก ถึงคิวเธอเข้าฉากแล้ว”

น้ำสียงอันแสนยียวนกวนประสาทดังขึ้นข้างหูจนหญิงสาวต้องหันไปแยกเขี้ยวใส่คนพูด 1 ที

“โอ๊ย จะตะโกนอะไรกันนักหนายะ คนกำลังทำสมาธิอยู่”

“ทำสมาธิอะไรของเธอไม่ทราบ คนอื่นเค้าเรียกตั้ง 4-5 ครั้ง ก็ไม่ขานตอบ ชั้นก็หวังดีนึกว่าหลับจะมาปลุกให้ตื่นซะหน่อย”

“หนอยแนะ ตาบ๊อง ใครใช้ให้นายมายุ่งกะชั้นยะ ชั้นรู้ตัวดีหรอกน่า”

ว่าแล้วเจ้าตัวก็หันกลับมาแลบลิ้น 1 ทีก่อนที่จะเดินดุ่ม ๆ ไปเข้าฉาก แต่ขาเจ้ากรรมก็ยังพาลไปเตะเก้าอี้อีกต่างหาก

“ผู้หญิงอะไรซุ่มซ่ามชะมัด เดี๋ยวเสร็จงานแล้วไปด้วยกันหน่อยนะ” มาฆะกระซิบข้างหูแก้ว ก่อนที่จะไปยืนรอหญิงสาวอยู่ที่หน้าสตูดิโอ

“นี่นายมาฆะ นายจะพาฉันไปไหนไม่ทราบ ไหนบอกว่าจะให้ฉันพานายมาซื้อของไง แต่ว่าตั้งแต่ขึ้นรถมาเนี่ยชั้นเห็นนายขับรถเลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา วนกลับไปกลับมาอยู่ได้ สรุปนายไปของนายเองไป ฉันอยากกลับบ้านแล้วนะ”

ยังไม่ทันที่แก้วจะบ่นต่อ ชายหนุ่มก็จอดรถซะดื้อ ๆ

“โอ๊ย ยายนี่บ่นจริง เอาถึงแล้วตามมานี่มา”

แม้จะมีปากเสียงกันเป็นประปรายมาตลอดทาง แต่ เมื่อมาฆะพาเธอมายังร้านอาหารขนาดเล็ก ที่เจ้าของได้ตกแต่งออกมาในสไตล์บาหลีอย่างสวยงาม จนทำให้คนที่ได้เข้ามาสัมผัสกับบรรยากาศภายในร้านได้รู้สึกผ่อนคลาย ที่สำคัญ ทำเลที่ตั้งร้านยังสามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์ทั้งสองฝั่งของแม่น้ำเจ้าพระยาในยามค่ำคืนได้อย่างชัดเจน ภาพตรงหน้าทำให้แก้วถึงกับยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว จนทำให้คนที่พามาอดที่จะมีความสุขไปด้วยไม่ได้

“ในที่สุดเธอก็ยิ้มได้แล้ว ถึงจะน่ากลัวไปนิดแต่ก็ทำให้โลกดูหมองน้อยลงนิดหน่อย”

ว่าแล้วชายหนุ่มก็ยักคิ้วให้กับหญิงสาว ด้วยมาดกวน ๆ ตามฉบับนายมาฆะคู่กัดเจ้าประจำของการะบุหนิง

“นี่นายหลอกด่าชั้นเหรอ กลับมานี่เดี๋ยวนี้นะอีตาบ้า” แก้ววิ่งถือกระเป๋าไล่ตามชายหนุ่มไปอย่างสนุกสนาน

ระหว่างที่รับประทานอาหารมาฆะชี้ให้แก้วมองดูดาวดวงเล็ก ๆ ที่ส่องแสงระยิบระยับอยู่บนท้องฟ้า พลางบอกให้เธอเอามือสองมือขึ้นมาประคองดวงดาวเอาไว้

“เสียดายนะที่หยิบดาวบนท้องฟ้าลงมาไม่ได้ แต่ได้เห็นชัด ๆ ใกล้ ๆ แบบนี้ก็ดีใจแล้วหละ ขอบใจนะนายมาฆะ”

แก้วตั้งใจจะหันไปขอบคุณมาฆะแต่ปรากฏว่าจ้าตัวไม่ได้อยู่ที่โต๊ะซะแล้ว แต่ร่างสูงกับไปโผล่ยังเวทีเล็ก ๆ ที่ทางร้านจัดไว้ให้สำหรับนักดนตรี ชายหนุ่มยิ้มให้แขกทุกคนภายในร้าน ก่อนที่จะสบตากับแก้ว พร้อมกับร้องเพลงเพลงหนึ่งขึ้นโดยที่ไม่มีดนตรีประกอบ เสียงอันนุ่มนวลและไพเราะของเขาทำให้ทุกคนในร้านเหมือนตกอยู่ในมนต์สะกด

อยาก..เก็บดาวทั้งฟ้ามาให้เธอ
ทำให้เธอได้ลืมความเจ็บช้ำ
แต่..สิ่งเดียวที่ฉันพอจะทำ
หยิบกระดาษมาพับเป็นรูปดาว

จากสิบเป็นร้อยเป็นพัน เก็บเอาไว้ให้เธอ
ให้เป็นกำลังใจจากฉัน เก็บใส่ขวดโหลใบใหญ่
อยู่อย่างสวยงาม อาจจะพอทำให้เธอยิ้มได้

อยากทำมาให้เธอ ให้เธอได้อุ่นใจ
ว่ายังมีเพื่อนเธอคนนี้
อยากทำมาให้เธอ ให้เธอรู้สึกดี
ให้ดาวกระดาษนี้เป็นเพื่อนเธอ


เพลงดาวกระดาษ โดย ดา เอ็นโดรฟิน

เมื่อเพลงจบลง เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องไปทั่วร้าน ชายหนุ่มก้มศีรษะแสดงความขอบคุณ ก่อนที่จะเดินตรงกลับมาหาแก้วที่โต๊ะ

“ถึงจะเก็บดวงดาวลงมาไม่ได้ แต่ก็เอาดาวกระดาษนี่ไปแทนก่อนแล้วกัน”

ว่าแล้วเขาก็หยิบโหลแก้วใบเล็กที่มีดาวกระดาษหลากหลายสีบรรจุอยู่ในนั้นส่งให้แก้ว จึงทำให้เสียงปรบมือจากลูกค้าภายในร้านที่ดังขึ้นอีกครั้ง กับรอยยิ้มอย่างมีความสุขของชายหญิงคู่หนึ่ง พร้อมกับความรู้สึกแปลก ๆ ที่เริ่มเข้ามาเยือนหัวใจของทั้งคู่อย่างไม่รู้ตัว

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

แม้ว่าระยะหลังนี้แก้วจะทำหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่บ่อย ๆ แต่ก็ได้มาฆะคอยกระเซ้าเหย้าแหย่ ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นและลืมเรื่องที่เกิดกับพี่ชายได้บ้าง จนทั้งคู่ติดกันเป็นตังเมอย่างไม่รู้ตัว ทำให้ทีมงานหลาย ๆ คน เริ่มพูดกันว่าที่ไหนมีมาฆะ ที่นั่นก็ต้องมีการะบุหนิงอยู่ด้วย

“พี่ว่ายังไง ยังไง อยู่นะคะ น้องมีนา น้องฮินะ ตกลงว่าคู่นั้นเค้าจะเปลี่ยนจากคู่กัดกลายเป็นคู่รักแทนหรือเปล่าคะ ดูซิคุยกันกระหนุงกระหนิงเชียว แต่ก็สมกันดีออก คิก คิก คิก “

มีนาหันไปดูภาพที่น้องชายฝาแฝดของเขา ที่ขณะนี้กำลังคุยหยอกล้อกับแก้วอย่างสนิทสนม พร้อมกับทำสายตาแปลก ๆ ออกมาแวบหนึ่ง

“หมู่นี้แกเป็นอะไรเนี่ย ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ได้ทั้งวัน เจ้ามาฆะ”

มีนาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูจริงจัง หลังจากที่เห็นอีกฝ่ายหนึ่งกลับเข้ามาที่คอนโดเรียบร้อยแล้ว ก่อนที่จะพูดทวงสัญญาเรื่องการะบุหนิงขึ้นมาลอย ๆ เพื่อเป็นการหยั่งเชิงอีกฝ่ายหนึ่ง

“หมู่นี้ชั้นเองก็ยุ่ง ๆ กับงานก็เลยไม่มีอะไรคืบหน้าเรื่องแก้วสักที แต่ชั้นอยากถามนายให้แน่ใจก่อนว่า นายชอบแก้วหรือเปล่า เพราะหมู่นี้ดูนายสนิทสนมกับแก้วมากเป็นพิเศษ”

มีนาจ้องหน้าอีกฝ่ายหนึ่งเขม็งราวกับจะค้นหาคำตอบที่แท้จริงภายในจิตใจ แต่มาฆะกับเฉไฉด้วยการหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น

“เชอะ พูดอะไรออกมา นายก็รู้ดีว่าไม่มีทางที่ชั้นจะชอบยายแก้วแตกได้หรอกน่า ผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้ทั้งน่าเกลียด ทั้งไร้เสน่ห์ แถมยังพูดจาแบบมะนาวไม่มีน้ำอีกต่างหาก ใครได้ยายนั่นเป็นแฟนมีหวังต้องทุกข์ใจไปชั่วชีวิต ที่ทำดีด้วยเพราะเห็นยายนั่นเครียดเรื่องพี่ชายอยู่หรอก นี่หละคำตอบของชั้น นายพอใจหรือยัง”

“ก็ดี อย่างนั้นนายก็ต้องเป็นพ่อสื่อให้ชั้นกับแก้ว ตกลงมั๊ย”

มีนาพูดขึ้น

“ได้ พี่ชายทั้งคน ยังไงชั้นก็ต้องช่วยอยู่แล้ว”

ว่าแล้วมาฆะก็เดินสาวเท้าเข้าห้องไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะทิ้งร่างสูงลงบนที่นอน ด้วยความรู้สึกมากมายหลายอย่างที่ทำให้เขารู้สึกสับสน เกิดอะไรขึ้นกับใจเขากันแน่นะ ทำไมถึงได้รู้สึกเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก

“อ้าวทำไมต้องให้ชั้นไปกับมีนาด้วยหละ ในเมื่อนายเป็นคนชวนชั้นเองไม่ใช่เหรอ” แก้วถามขึ้นอย่างแปลกใจเมื่อมาฆะให้เธอไปดูหนังกับพี่ชายเขาแทน

“ช่างเถอะนะแก้ว สงสัยนายมาฆะมันคงรุ้สึกเบื่อ ๆ มั้ง เธอไปกับชั้นแทนก็ได้” มีนากล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงสดใส พร้อมกับปรายตามองไปที่น้องชายฝาแฝดเล็กน้อย

“รู้ก็ดีแล้วนี่ เฮ้อ อุตส่าห์ไม่อยากพูด แต่นายก็ดันพูดออกมาแทนชั้นซะนี่” มาฆะกล่าวขึ้นอย่างเนือย ๆ

“ชั้นทั้งเบื่อและเหนื่อยนะแก้ว งานการก็ล้นมือไปหมดจะให้ไปเป็นเพื่อนเธอทุกวันคงไม่ไหวหรอก ที่ช่วงก่อนไปเป็นเพื่อนก็เพราะนายมีนาเห็นว่าเธอดูเศร้า ๆ เรื่องพี่กานต์ก็เลยวานชั้นหน่อยก็เท่านั้นหละ อยู่กับเธอมันน่าเบื่อจะตายสู้ไปเที่ยวกับสาว ๆ ก็ไม่ได้ วันนี้เป็นอิสระแล้วดีใจชะมัดเลย”

ก่อนที่มาฆะจะพูดอะไรออกมามากกว่านี้ หมัดรุ่น ๆ จากมือเล็ก ๆ ก็ชกเปรี้ยงลงที่ปลายคางของเขาซะแล้ว

“นี่ถ้าชั้นไม่ได้ยินเองกับหูก็คงไม่รู้หรอกว่านายรุ้สึกสมเพชชั้นแค่ไหน ตั้งแต่นี้ไปนายไม่จำเป็นต้องมายุ่งเกี่ยวกับชั้นอีก จำไว้ไอ้นายมาฆะบ้า”

ว่าแล้วแก้วก็ฉุดแขนมีนาเดินกระแทกไหล่มาฆะจากไปอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้ตัวต้นเหตุยืนนิ่งเป็นร่างไร้วิญญาณอยู่นานสองนาน มาฆะ ค่อย ๆ ทรุดตัวลงนั่งช้า ๆ เขาเพิ่งรู้ตัวเดี๋ยวนี้เองว่าจริง ๆ แล้วคนที่เขารัก ก็คือ แก้ว ยายเพื่อนสาวจอมแก่นของเขา ที่สำคัญไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาเผลอใจให้กับแก้ว ไม่ซิจริง ๆ เค้าไม่เคยเกลียดแก้วเลยแม้แต่น้อย แต่เด็กผู้ชายมักชอบแกล้งเด็กผู้หญิงที่ตัวเองชอบต่างหาก

เพราะคำพูดเพียงประโยคเดียวที่ออกมาจากปากของมาฆะ ทำให้แก้วรู้สึกเจ็บแปลบที่ใจอย่างบอกไม่ถูก หญิงสาวเก็บตัวเงียบเมื่อไปถึงบ้าน ก่อนที่จะกอดตุ๊กตาตัวโปรดร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ ที่เธอร้องไห้เพราะเจ็บใจนายมาฆะต่างหาก หญิงสาวพยายามบอกตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า

หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น ก็กลายเป็นมีนาที่แวะไปหาแก้วที่ออฟฟิศแทนใครอีกคนที่นั่งเก็บตัวเงียบอยู่ที่บ้าน แถมเวลาไปที่กองถ่ายทั้งคู่ต่างก็ไม่พูดคุยเล่นหัวกันเหมือนปกติ จนคนรอบข้างพากันสงสัย แต่ก็ไม่มีใครกล้าซักถามอะไรนัก แถมเวลาเข้าฉากด้วยกันทีไรก็จะกลายเป็นเหมือนหุ่นยนต์ที่ไร้ชีวิตชีวา

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นครับ น้องแก้ว น้องมาฆะ ทำไมวันนี้ถึงผิดคิวกันบ่อยจัง”

เสียงผู้กำกับดังขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าอันแสนไร้อารมณ์ที่ทั้งคู่แสดงออกมา

“ฉากนี้ทั้งคู่ต้องสบตากันแบบคนรัก ไม่ใช่หุ่นกระบอกที่ไร้ชีวิตชีวานะครับ”

“คะ/ครับ จะพยายาม” ว่าแล้วทั้งคู่ก็ทำหน้าเหนื่อยหน่ายเข้าหากันอีกครั้ง

“เอาหละพอก่อนครับ พี่ว่าวันนี้สองคนนี่พอเท่านี้ก่อน เดี๋ยวเราค่อยมาเก็บฉากนี้หลังจากที่เราไปถ่ายทำฉากจบกันที่แม่ฮ่องสอนนะครับ”

ผู้กำกับคนเก่งมองพฤติกรรมของทั้งคู่อย่างงง ๆ อะไรกันวะ เมื่อหลายวันก่อนยังเห็นดี ๆ กันอยู่เลย

“สองคนนี่เป็นโรคปากแข็ง ต้องเอาสว่านเจาะให้พรุนครับ ถึงจะยอมรับสารภาพ”

มีนาพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มอย่างมีเลศนัย จนฮินะต้องหันกลับมามองด้วยความสงสัย



Create Date : 27 มีนาคม 2551
Last Update : 11 เมษายน 2551 16:32:31 น. 0 comments
Counter : 109 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Designed By Me
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




...OnE GIrL STORY...
Friends' blogs
[Add Designed By Me's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.