Where is my mind?





ทำไม เรารู้สึกเหงาและคิดถึงใครสักคน ในเวลาฝนตก

เมื่อก่อนนี้ ท้องฟ้า แผ่นดิน และผืนน้ำ เป็นเพื่อนรักกัน
ทั้งสามอยู่ใกล้ชิดติดกัน จนกระทั่งโลกได้ให้กำเนิดพืชและสัตว์ขึ้น
แผ่นดินและผืนน้ำก็มัวแต่ดูแลเอาใจใส่พืชและสัตว์ จนละเลยและไม่สนใจท้องฟ้า ท้องฟ้ารู้สึกน้อยใจ
และถอยตัวห่างออกไป ห่างออกไปทุกที ทุกที
จนถึงวันที่มีนกตัวแรกออกโบยบิน แผ่นดินและผืนน้ำจึงได้รู้ว่าท้องฟ้าได้จากไปไกลแสนไกล
แผ่นดินและผืนน้ำพยายามส่งเสียงเรียกท้องฟ้า แต่ท้องฟ้าอยู่ไกลมาก เลยไม่ได้ยิน
นกตัวนั้นจึงอาสาที่จะไปบอกกับท้องฟ้า นกก็บินขึ้นสูง สูงขึ้น สูงขึ้น และส่งเสียงเรียก
แต่เสียงนกนั้นเบาเกินไป ไปไม่ถึงท้องฟ้า แต่นกก็สัญญาว่า ต่อไปนี้นกทุกตัวจะบินขึ้นสู่ท้องฟ้า
เพื่อนำข่าวจากแผ่นดินและผืนน้ำไปบอก
ผืนน้ำและแผ่นดินรู้สึกเศร้าใจที่เพื่อนได้ห่างออกไปไกลและคิดถึงเพื่อนเหลือเกิน
ผืนน้ำพยายามที่จะม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่นครั้งแล้วครั้งเล่า
แผ่นดินพยายามยกตัวสูงจนตั้งตระหง่านเป็นภูเขา
แต่นั่นก็ยังสูงไม่พอ ยังไม่ใกล้ท้องฟ้าเลย
พระอาทิตย์ซึ่งเฝ้าดูเหตุการณ์มาตลอด ก็บอกกับทั้งสองว่า “เราอาจจะช่วยพวกเจ้าได้” พระอาทิตย์จึงอาสาช่วย
โดยการส่องแสงลงมายังผืนน้ำและแผ่นดิน ทำให้ระเหยกลายเป็นไอ ลอยไปรวมตัวกันเป็นก้อนเมฆ
ลอยขึ้นไปบอกข่าวแก่ท้องฟ้า เล่าเรื่องราวต่างๆเป็นรูปตามที่แผ่นดินและผืนน้ำได้พบเจอมา
และบอกว่าแผ่นดินและผืนน้ำคิดถึงมาก อยากให้ท้องฟ้าลงมาสนิทแนบชิดเหมือนแต่ก่อน
ท้องฟ้าได้รับรู้เรื่องราว ก็รู้สึกเสียใจ แต่ก็กลับลงไปไม่ได้
“ฉันกลับลงไปไม่ได้หรอก เพราะฉันเติบโตขึ้น และอยู่สูงเกินไป ลงไปไม่ได้แล้ว ฉันได้แผ่ขยายตัวเองจนกว้างขวาง
ที่ฉันทำได้ก็เพียงแต่เฝ้ามองดูอยู่ไกลๆและโอบกอดแผ่นดินและผืนน้ำไว้อย่างอ่อนโยนเท่านั้น
และถึงแม้จะมีนกบินมาส่งข่าว แต่ฉันก็ยังคิดถึงแผ่นดินและผืนน้ำ
และอยากจะบอกกับทั้งสองว่า ฉันเองคิดถึงเพื่อนมากมายเพียงใด”
ก้อนเมฆก็ตอบว่า
“อยู่บนนี้นานๆก็เหงาเหมือนกัน บางทีก็อยากกลับลงไปข้างล่างบ้าง”
ท้องฟ้าเลยบอกว่า
“ฉันก็เหงาเหมือนกัน แต่ว่าฉันกลับลงไปไม่ได้ แต่เธอลงไปได้นี่ ถ้าอย่างนั้นฉันจะส่งเธอกลับลงไป
และความคิดถึงของฉัน ก็หนักมากพอที่จะส่งพวกเธอลงไปหมดทั้งท้องฟ้า”
จากนั้นก้อนเมฆทั้งหมดก็รวมตัวกัน และรวมเข้ากับความคิดถึงอันมากมายของท้องฟ้า
แล้วตกลงมาเป็นหยาดฝน ส่งผ่านความรัก ความคิดถึงมายังแผ่นดินและผืนน้ำ
จึงไม่แปลก ถ้าเมื่อใดที่ฝนตก แล้วเราจะรู้สึกคิดถึงคนที่เรารักคนที่เราผูกพัน
และบางครั้งท้องฟ้าก็ส่งความเหงาลงมาด้วย เราจึงรู้สึกถึงความเหงาที่อยู่ประปรายในสายฝน



เค้าว่ากันว่า ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดของคนเราคือ....
การตกหลุมรักใครสักคน
การได้จูบครั้งแรก
การได้หัวเราะจนท้องแข็ง
การได้นั่งอ่านจดหมายเก่าในวันว่าง
การได้ใช้เวลาว่างในที่ๆ แสนงดงาม
การได้ฟังเพลงที่ชอบทางวิทยุ
การได้นอนฟังเสียงฝนตก
เมื่อเวลาที่เราอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ แล้วเจอผ้าเช็ดตัวอุ่น
การสอบเสร็จ
การได้รับโทรศัพท์จากใครสักคนที่ไม่ได้พบเจอเขาบ่อยนัก
การเจอเงินที่เราซ่อนไว้ตั้งนานมาแล้ว
การได้ยิ้มกับใครสักคน
การได้คุยโทรศัพท์ได้เป็นชั่วโมงกับคนรัก
การยิ้มโดยไม่ต้องมีเหตุผล
การถูกชมอย่างกะทันหัน
การตื่นขึ้นมาแล้วตระหนักได้ว่ามันน่าจะนอนต่อได้อีกตั้งชั่วโมงแน่ะ
การได้ฟังเพลงที่ทำให้เรานึกถึงคนพิเศษของเรา
การได้เป็นส่วนหนึ่งของทีม
การมีเพื่อนใหม่
การรู้สึกเหมือนผีเสื้อบินว่อนอยู่ในท้องคุณเวลาคุณเจอหน้าเค้าคนนั้น
การผ่านช่วงเวลานึงไปได้พร้อมกับเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณ
การได้เห็นคนที่คุณชอบมีความสุข
การได้ใส่เสื้อของคนที่เราชอบทั้งๆที่กลิ่นหอมของเค้ายังกรุ่น อยู่
การได้เจอเพื่อนเก่าอีกครั้งแล้วรู้สึกเหมือนไม่มีอะ ไรเปลี่ยนไปเลย

การได้มองท้องฟ้ายามโพล้เพล้
การได้ยินใครสักคนบอกรักคุณ
ที่สุดคือ…การได้รู้ว่าเราเป็นที่รักของคนที่เรารัก



"เธอควรจะมาในเวลาเดียวกันเสมอ"
"เป็นต้นว่า ถ้าเธอเคยมาตอนบ่าย 4 โมง ประมาณสักบ่าย 3 โมง ฉันก็เริ่มเป็นสุขแล้ว
ยิ่งเวลาล่วงไป ฉันก็ยิ่งเป็นสุขมากขึ้น พอ 4 โมง ฉันก็จะรู้สึกตื่นเต้น และกระวนกระวาย
ฉันจะรู้สึกคุณค่าของความสุข...แต่ถ้าเธอไม่มาเป็นเวลา ฉันจะไม่มีวันรู้ว่า
เมื่อไหร่ ฉันควรจะเตรียมใจไว้...พิธีรีตอง ก็เป็นสิ่งจำเป็นเหมือนกัน
มันเป็นสิ่งซึ่งทำให้วันหนึ่ง มีความหมายต่างจากวันอื่นๆ
เวลาหนึ่ง มีความหมายเป็นพิเศษจากเวลาอื่นๆ"
Le Petit Prince of Antoine de Saint Exupery.



"สิ่งที่สัตว์เลี้ยง อยากจะบอกแก่เจ้าของ"
( 1 ) ชีวิตของฉันอย่างมาก ก็จะสิ้นสุดเพียงแค่ 20-25 ปีเท่านั้น การต้องแยกจากเธอไม่ว่าด้วยเหตุใดๆ
นับเป็นความปวดร้าวอย่างยิ่งของฉัน จึงโปรดสังวรให้จงหนัก.. ก่อนจะรับฉันเข้ามาในชีวิต

( 2 ) ให้เวลากับฉันสักหน่อย เพื่อทำความเข้าใจให้ชัดเจน ว่าเธอต้องการอะไรจากฉัน

( 3 ) จงเชื่อมั่นในตัวฉัน เพราะเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง สำหรับความเป็นอยู่ของฉัน

( 4 ) อย่าโกรธฉันให้นานนัก และอย่าลงโทษฉันด้วยการกักขัง
เธอมีทั้งหน้าที่การงาน ความบันเทิง และมิตรสหาย แต่ฉันนั้น...มีเพียงเธอ

( 5 ) พูดกับฉันบ้าง แม้ฉันจะไม่เข้าใจคำพูด แต่ฉันก็เข้าใจเธอได้จากน้ำเสียง

( 6 ) พึงระลึกอยู่เสมอว่า... ไม่ว่าเธอจะปฏิบัติอย่างไรต่อฉัน ฉันจะไม่มีวันลืมเลือนเลย

( 7 ) โปรดอย่าทุบตีฉัน เพราะแม้ฉันจะทุบตีเธอกลับไม่ได้
แต่ฉันก็สามารถกัดหรือข่วนตะกุยเธอได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันไม่อยากกระทำเลย

( 8 ) ก่อนจะดุด่าฉันสำหรับท่าทีที่คล้ายไม่เชื่อฟัง ดื้อดึง เกียจคร้าน
ขอจงได้ถามตัวเธอเองก่อนว่า เกิดสิ่งผิดปกติกับตัวฉันหรือไม่
บางทีอาจจะมาจากเรื่องของอาหาร หรือหัวใจของฉัน แก่ชราและอ่อนล้าเสียแล้ว

( 9 ) อย่าทอดทิ้งฉันเวลาเธอไม่เห็นฉันในสายตาแล้ว ถึงยังไง เธอก็ยังเป็นหนึ่งในใจฉันเสมอ

( 10 ) ดูแลฉันเมื่อยามแก่เฒ่าด้วยนะ เพราะฉันอาจจะดูแลตัวเองไม่ได้เหมือนเมื่อก่อน
และอาจจะเล่นกับเธอไม่ได้ เพราะร่างกายที่อ่อนล้า

( 11 ) เธอ ป้อนข้าว ป้อนน้ำฉันมาตั้งแต่ฉันยังเด็ก ฉันคิดเสมอเธอคือพ่อแม่ฉัน

( 12 ) อยู่กับฉันเมื่อช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตมาถึง ขออย่าได้พูดเป็นอันขาดว่า
"ฉันทนดูไม่ได้ ขออย่าให้มันเกิดขึ้นต่อหน้าเลย" เพราะเรื่องราวทั้งหมดจะง่ายขึ้นหาก...เธออยู่ด้วย

สุดท้ายที่สุด...โปรดรำลึกเสมอว่า "ฉันรักเธอ"


"ยิ่งรู้จักมนุษย์มากขึ้นเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งรักหมาของฉันมากขึ้นเท่านั้น"
"The more I know people, the more I love my dog."
Mark Twain



"คุณมีความรักไหม?" ชายผู้เป็นทาสของความรัก ถาม
"ถ้าคุณคิดว่า การที่ผมต้องสมสู่กับผู้หญิงที่ผอมเหมือนกิ้งก่าตัวหนึ่ง เอ้ย คนหนึ่ง
ผมต้องเฝ้าพะวง ว่าลูกสาวอายุหกขวบ ที่นั่งเรือด่วนไปโรงเรียน จะพลัดตกน้ำไหม
ผมเห็นแมวสีสวาทมันเล็มหญ้าอิน ก็ให้นึกเป็นห่วงว่ามันป่วย
ได้ยินเสียงหมาร้องหน้าบ้าน ก็ต้องวิ่งออกมาดู ว่าเป็นหมาของเราโดนรถชนรึเปล่า
ผู้หญิงแก่ๆอีกคนในบ้านที่เราเรียกว่าแม่ยาย...หน้าที่ของแกคือโขลกหมากกิน
ในเวลาที่ผมต้องการความสงัด และร้องตะโกนเสียดสี ถ้าผมเมากลับบ้าน
และตามหึง แทนเมียผม ถ้คุณคิดว่า การมีเงื่อนไข ผูกพันกับสิ่งเหล่านั้นเป็นความรัก
ถุย! ผมก็มีความรักน่ะสิ" ชายผู้เป็นทาสของความเกลียด ตอบ

'รงค์ วงษ์สวรรค์
วานปีศาจเขียน



~~~ The End ~~~
ขอบคุณสำหรับ 11 เดือนที่ผ่านมา..
เหมือนฝันเลย ในชีวิตไม่เคยฝันดีขนาดนี้
อยากจะหลับแล้วไม่ต้องตื่นขึ้นมา.. เพื่อพบว่ามันไม่มีอยู่จริง
ทำไมไม่ส่งสัญญาณมาบ้าง
ทำไมไม่เคยพูด ไม่เคยบอกให้เตรียมใจที่จะตื่น
ทำไมล่ะ..

แต่ยังไงก็ขอบคุณนะ ขอบคุณมากๆที่เดินเข้ามาในชีวิต
ขอบคุณที่.. ทำให้รัก

จากนี้ เธอก็คงไปดี
ก็ขอให้เธอจงสุขสบาย
เธอจงเดินไปตามความฝันของเธอ ที่เธอตั้งใจ
แม้ฉันต้องเสียใจ
แต่ฉันจะรับไว้เอง
อย่างน้อย เธอก็ทำให้ฉันรู้ว่าเคยมีความสุขเพียงใด
ได้เป็นคนที่เธอเคยรัก
ก็ดีแค่ไหน ฉันต้องยอมเข้าใจ
เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน
สุดท้ายไม่เป็นอย่างฝันฉันยอมทำใจ

ไปตามทางที่มึงฝันไว้นั่นแหละดีแล้ว
ไอ้ฉิบหาย ไอ่สัตว์
นรกรอมึงอยู่ข้างหน้านู่น
ชาตินี้ทั้งชาติมึงก็ไม่มีวันเจอคนที่ดีเท่ากูหรอก
กูจะรอดูวันนั้น วันที่มึงแทบจะกราบตีนของโอกาสทั้งๆที่ไม่รู้ว่าตัวเองผิดอะไร มึงจำใส่กระโหลกไว้นะ เวรกรรมมันมีจริง
มึงทำอะไรไว้กับกู มึงจะได้อย่างนั้น
ไอ้สวะ ไอ้เหี้ย
วันหนึ่งกูจะรอให้มึงซมซานคลานมากราบส้นตีนกูนี่
กูจะรอวันที่มึงโดนเหมือนที่กูโดน
แล้วถึงวันนั้น...
...
..
.
กูจะรออยู่ตรงนี้ จำไว้นะ
มึงยังมีอีกคนที่รอมึงเสมอ
ไม่มีใครรักมึงเท่ากูหรอก... จำใส่กระโหลกหนาๆของมึงไว้ด้วย
ปุ๋ย พันธุ์ทิพย์ (สวย ส่ายสุดๆ)
ความเสียวที่คุณคู่ควร ความม่วนที่ควรคู่คุณ


"หิ่งห้อยตัวหนึ่งหลงรักดวงดาว มันไม่รู้หรอกว่าดาวที่ดูเหมือนอยู่ใกล้ แต่มันใช้เวลาทั้งชีวิต บินไปก็ไม่ถึง"
"โลกเงียบลงอีกครั้ง, ความคิดถึง, ดังขึ้นอีกหน"
"เมื่อ "ใช้เวลา", ร่วมกัน, เวลาจึงสั้นลง"
RoundPoetry @roundfinger


โลก มีทางให้เลือกเดินมากมาย
แต่บางที มันก็มีมากเกินไปจนทำให้เรา ไม่ได้พบกันซะที
และมันก็มากเกินกว่าที่ใคร จะเดินได้ทุกเส้นทาง


อาหารบูด บริโภคแล้ว ท้องเสีย
ความรักบูด บริโภคแล้ว ใจเสีย


ถ้าทุกเช้าที่เราตื่นขึ้นมาแล้วคิดถึงใครก่อนเป็นคนแรกเสมอ
ถ้าเราไม่รักเค้าคนนั้นมาก เราก็คงเจ็บปวดเพราะเค้ามาก


เธออยู่ในสายลม
เธออยู่ในสายฝนฉ่ำ
เธออยู่ในแสงแดดงาม
เธอซ่อนอยู่ตามขอนไม้เปียก
เธออยู่ในกลีบดอกไม้
เธออยู่ใต้ปีกผีเสื้อเริงร่า
เธออยู่ตามต้นไม้ใบหญ้า
แม้เหยียบขี้หมา ฉันยังนึกว่าเหยียบขี้เธอ




อยากแต่งงานกับคนรวย

คือว่าเรื่องมันมีอยู่ว่า Email จากสาวสวยคนนึงเขียนถึงผู้ชายที่รู้จักในเน็ทหลายๆคนว่า :
ก่อน อื่นดิฉันขอสาบานว่าสิ่งที่ดิฉันพูดเป็นความจริงค่ะ

ดิฉันอายุ 25 ปีค่ะ ความสูง 170 ซม. น้ำหนัก 50 กิโล ส่วนสัด 34-24-36

ผมยาว หน้าตาจัดว่าสวยมาก เซ็กซี่ มีรสนิยม
ดิฉัน อยากจะแต่งงานกับผู้ชายรายได้สักสองแสนบาทอัพต่อเดือนสักคน คุณอย่าเพิ่งมองฉันโลภนะคะ

รายได้ประมาณสองแสนเนี้ยแค่ชนชั้นระดับกลางๆในห้องสินธรหรือวงการตลาดหุ้น เอง ฉันไม่ได้เรียกร้องมากไปใช่ไหมคะ

มี ใครในพันทิพ ห้องสินธร นี้ที่รายได้เกินสองแสนบ้างคะ พวกคุณแต่งงานไปกันหมดหรือยัง กรุณาช่วยตอบดิฉันทีค่ะ

คือดิฉันอยากแต่งงานกับคนรวยๆ อย่างพวกคุณ

พวก ที่ดิฉันคบด้วยนี่มีแต่พวกธรรมดาๆรายได้อย่างมากไม่เกินสามหมื่นเอง
รายได้แค่นี้จะอุตริไปซื้อบ้านแถวสีลมเนี่ย ยังได้แค่มองเลยใช่ไหมคะ

ดิฉันมีคำถามดังนี้ค่ะ กรุณาช่วยตอบด้วยนะคะ

1. หลังจากตลาดหุ้นเปิด พวกคุณมักไปต่อที่ไหนกันคะ ( ชื่อร้าน , ผับ , fitness, ฯลฯ)
2. ถ้าจะแอบมองสาว คุณจะมองสาววัยไหนคะ
3. ทำไมคนที่แต่งงานกับคนรวยๆถึงมีแต่พวกอาซิ่มเฉิ่มๆ รสนิยมห่วยๆล่ะคะ
4. คุณใช้อะไรเป็นเกณฑ์ในการเลือกคนที่คุณจะแต่งงานด้วยคะ’

______________________________________________________________

หลังจากนั้นไม่เกิน 30 นาที ก็มีเมล จากชายหนุ่มคนนึงส่งมาถึงเจ้าหล่อนว่า :

ถึง คุณสุดสวยครับ…หัวข้อกระทู้ของคุณน่าสนใจมากครับ และคงมีผู้หญิงหลายคนมีคำถามเดียวกันกับคุณ

ขออนุญาตตอบคำถามในมุมมองของคนเล่นหุ้นแบบผมนะคับ

รายได้ของผมจากการเป็นนักวิเคราะห์หลักทรัพย์และลงทุนในตลาดหุ้นมากว่า 10 ปี
อยู่ที่ประมาณห้าแสนบาท ต่อเดือนขาดเหลือนิดหน่อย ซึ่งก็น่าจะผ่านเกณฑ์ของคุณ

ดังนั้นผมเชื่อว่าคำตอบของผม น่าจะไม่ทำให้คุณเสียเวลาอ่านนะครับ

จาก มุมมองของผมซึ่งเป็นนักธุรกิจ การที่แต่งงานโดยเลือกเฉพาะที่ความสวยเพียงอย่างเดียวนั้น
ถือว่าเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด คำตอบนั้นง่ายมาก อธิบายตามตรง จากข้อมูลที่คุณให้มา
คุณพยายามจะเน้นจุดแข็งของสินค้าคือ ‘ ความสวย ‘ เพื่อแลกกับ ‘ เงิน ‘

เมื่อ คุณมีความสวย และผมมีเงิน แน่นอนว่ามัน Fair และน่าจะเป็นไปได้กับโอกาสทางธุรกิจที่คุณเสนอ

- แต่ก็ติดปัญหาที่ว่าความสวย ของคุณนั้นจืดจางลงทุกวัน ในขณะที่เงินของผมไม่ได้ไปไหน ถ้าไม่มีปัญหาอะไร

- หรือ ในอีกนัยหนึ่ง รายได้ของผมมีแต่จะเพิ่มทุกปีและเงินของผมก็สามารถนำไปให้ก่อให้เกิดผลตอบ แทนงอกเงยขึ้นอย่างสม่ำเสมอ

ในขณะที่คุณไม่ได้สวยขึ้นเมื่อข้ามปีและมีแนวโน้มที่จะล ดลงๆในแต่ละปีที่ผ่านไปเช่นกัน

- ใน มุมมองของนักเศรษฐศาสตร์ คุณคือสินทรัพย์ที่เสื่อมค่า ไม่ได้เสื่อมธรรมดานะ เสื่อมแบบอัตราก้าวหน้า
ดังนั้นถ้าความสวยคือสิ่งเดียวที่คุณมี ก็จงคิดต่อว่า 10 ปีข้างหน้าจะทำอย่างไร

อาจ จะแทงใจดำถ้าผมต้องบอกคุณตรงๆอย่างจริงใจว่า ถ้า Value ของ Asset ลดลงเรื่อย ๆ ถ้าเราไม่ขายทิ้ง เราจะ ใช้วิธีการ ‘ ให้เช่าซื้อ ‘ แทน

แน่นอนว่าคนที่มีรายได้เกินสองแสนบาทต่อเดือนฉลาดพอ พวกเขาแค่คบคุณ แต่จะไม่แต่งงานกับคุณ

หวัง ว่าคำตอบนี้จะช่วยคุณได้บ้าง
อย่างไรก็ตามถ้าหากคุณสนใจ option ในบริการ " เช่าซื้อ " กรุณาติดต่อผม….. เพื่อทำ Bid offer ในโอกาสต่อไป




เวลาเราไปหลงรักใคร ตัวเราหดเหลือนิดเดียว
เวลาใครมาหลงรักเรา ตัวเราพองใหญ่เท่าบ้าน




ถ้าพระอาทิตย์ตกทางฝั่งฉัน
พระจันทร์คงขึ้นทางฝั่งเธอ
คงเป็นเช่นนั้น สินะเออ
จึงไม่เคย พบเจอ เธอสักที










 

Create Date : 25 ธันวาคม 2553    
Last Update : 12 กุมภาพันธ์ 2557 15:48:09 น.
Counter : 347 Pageviews.  


Valentine's Month


 
หิรัญม้วนแผ่นดิน
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add หิรัญม้วนแผ่นดิน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.