Group Blog
 
All blogs
 
เซ็งๆ ในวันเซ็งเค็ง



"ชั้นไม่มีเงินซื้อรถใหม่พรุ่งนี้หรอกนะ!"
ครูสอนขับรถฉันตะเบ็งเสียงเหนียบเน้นอย่างพยายามสะกดกลั้นความกระแทกกระทั้น

"ชั้นไม่รวยนะ!"
ครูฉันเค้นอารมณ์ที่ยังอัดอั้นออกมา

"................."


{ก็แล้วมึงเป็นครู ทำธุรกิจด้านนี้ มึงไม่รู้หรืองัยวะว่าคนเรียนใหม่ๆ เค้าพลาดอะไรได้บ้าง ถ้ากูขับเป็นกูจะมาเรียนทำไมวะ!}
ความคิดแล่นปรู๊ดฉุดหนังหน้าฉันเรียบตึง นิ่ง เฉย กลบความเดือดดาลที่พลุกพล่านตามแบบฉบับชีวิตบอนไซอย่างเคยชิน........



{เออ มันก็ไม่ดีกับรถเค้าจริงๆ นั่นล่ะ.... (สำนักหน่อยๆ)
แต่ทำไมต้องใส่อารมณ์กะกูขนาดนี้วะ!? (เลือดพุ่งอีกแระ)
เพิ่งจะจับรถได้สองทีจะให้กูเป็นเลยหรืองัย? (แม่ง... รั้น)
เปลี่ยนครูซะเลยดีมั้ยนี่? (ตุ่ยๆ)
หรือว่าเราจะหยุดเรียนไปเลย? (พาล หรือขี้แพ้ไม่รุ๊)

ไม่ดีมั้ง เรียนกะไอ้คนไม่ถูกกันนี่ล่ะเราจะได้กระตือรือร้น... (อายจะได้ฮึด)
รถเค้าเครื่องก็จะเสียจริงๆ นั่นล่ะ ..... (ก็เออเห็นใจ)
แต่แม่ง มันก็ต้องรู้สิวะ... กูเพิ่งเรียนนะโว้ย...... (ในที่สุดก็ยังเข้าข้างตัวเอง)}


เป็นเรื่องเซ็งตั้งกะวาน โดนครูสอนขับรถกระแทกเสียงใส่หลังจากใส่เกียร์แต่เสือกลืมเหยียบคลัทช์ กลับถึงบ้านดีว่าเออมีเหตุบ้านการณ์เมืองให้ต้องติดตาม ฉันจึงตัดความสบอารมณ์เรื่องรถลงไปได้ แล้วหันมากังวลกับเหตุบ้านการเมืองต่อ

"ที่รักคะ เย็นนี้กินซูชิหรืออะไรดีคะ?"
ฉันส่งแมชเสจหาปีด้วยหวังลึกๆ ว่าเย็นนี้ไม่ต้องทำกับข้าว.....
"ชั้นปั่นจักรยานอยู่ เดี๋ยวค่อยว่ากัน"



ฟังข่าวไป นั่งเย็บผ้าไป และด้วยความที่ฉันไม่มีความสามารถด้านนี้ฉันจึงนั่งงมมันจนปีกลับมา

ผัก... ผลไม้... อาหารมื้อค่ำ... ยิ่งของหวานสำหรับกาแฟยามเช้ายิ่งไม่ต้องพูดถึง
"ขอโทษค่ะที่รัก...."
"...... ไม่เป็นไร เดี๋ยวไปกินซูชิกันก็ได้"
{เฮ้อ......... ค่อยยังชั่ว}


"เธอกินนี่สิ"
"พอแล้ว ชั้นพอแล้วเธอกินเถอะ"
..............


"ไอ้ที่ยุให้ชั้นกิน กิน กิน เนียะ เพราะที่บ้านมันไม่มีอะไรเลยใช่มั้ย"
ปีเจาะทะลวงใจ...

จะว่าไปแล้วเดือนนี้แทบทั้งเดือน ฉันใช้คำ "ขอโทษ" ฟุ่มเฟือยมาก มากจนกระทั่งปีต้องขอร้อง ร้องขอเวลา.............


***************************************************

วันนี้ฉันมีเรียนขับรถ ๙ โมงเช้า ต้องปลือตาตื่นหลังจากเพิ่งหลับได้ไม่นาน แถมยังเป็นหลับที่หลับๆ ตื่นๆ อีก

ขอกำลังใจจากปีแล้ว ฉันก็ตั้งหน้ากะสู้ฟัดกับครูสอนขับรถฉัน ฉันไปถึงออฟฟิตของครูสอนขับรถของฉันก่อนเวลา ๑๕ นาทีเช่นทุกครั้ง

๐๙ : ๑๒ น. ฉันดูนาฬิกาบนหน้าจอมือถือ........
๐๙ : ๑๗ น. ฉันดูนาฬิกาบนหน้าจอมือถือ........
ฉันเดินเข้าออฟฟิต เพื่อถามหาครูของฉัน...........

๐๙ : ๒๕ น. เสียงปลุกจากโทรศัพท์ดังขึ้น
ฉันถามเพื่อนร่วมธุรกิจกับครูฉันที่นั่งอยู่ในออฟฟิต เพื่อถามถึงสาเหตุที่ฉันต้องมายืนรอครูฉันเกือบครึ่งชั่วโมง เพื่อนครูฉันโทรศัพท์หาครูฉัน แต่แล้วก็ส่ายหน้า.... ยักไหล่.... ฉันรอต่ออีกสิบนาทีและคราวนี้ฉันก็บอกลาเพื่อนครู... โดยทิ้งอีเมลล์ฉันฝากไว้ให้ครู....


ฉันโกรธ ใช่ ฉันโกรธ ฉันคิดว่าจะเลิกเรียนหรือจะขอเปลี่ยนครูดี ฉันคิดวกวนอยู่อย่างนี้ในอารมณ์ที่กรุ่นๆ
"หยาบคาย!"
ฉันกร่นด่าครูสอนขับรถ มือแมชเสจกะฟ้องสามี........ (สิ่งที่คิดว่าผู้หญิงส่วนใหญ่เป็นเหมือนกัน.... ) แต่ระหว่างพิมพ์ไปฉันก็ไม่อยากรบกวนสามีผู่กรำงานหนักทางความคิดนัก ฉันจึงล้มความคิดที่จะฟ้องสามีขณะที่ยังพิมพ์ไม่จบข้อความ แต่ชะรอยผู้สามีจะเกิดมาเพื่อเป็นที่รับรองอารมณ์ผู้หญิงอย่างฉัน อยู่ๆ ข้อความก็เล็ดลอดไปยังสามีอิฉันอย่างมหัศจรรย์...


................
.................
...............
"ก็เธอบอกให้ชั้นโทรกลับ"
"ไม่ใช่ ชั้นไม่ได้บอกอย่างนั้นซะหน่อย เพียงแต่ชั้นจะบอกเธอว่าไอ้ครูของชั้นเค้าไม่มาสอนชั้น ปล่อยให้ฉันรอ โดยที่ไม่โทรมาบอก ไม่ทิ้งข้อความ ไม่รับโทรศัพท์เลย ชั้นโกรธ และชั้นก็กำลังคิดอยู่ว่าจะเรียนต่อดีมั้ย"
...................
...................
.................


หลังจากนำความร้อนใจส่งให้สามีแล้ว ฉันก็กลับถึงบ้านมานั่งตามข่าวสารบ้านเมือง......... ระหว่างนี้ฉันก็ได้รับเมลล์จากเพื่อนพ้อง ถึงความไม่รักสถาบันฯ ของใครสักคน...............


หลังจากนั้นฉันก็เปลี่ยนหัวเอ็มของฉันจาก "คนนี้ต้านเผด็จการ" เป็น "รักในหลวง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันต้องสนับสนุนเผด็จการ หรือต้องการกลับไปสู่ระบอบสม..."

..............................................................



การเมือง ไม่ใช่เรื่องของนักการเมืองเสียอย่างเดียว แต่มันอยู่ที่ระบบ ระบอบ ว่าจะครองกันอย่างไรให้สังคมอยู่ร่วมกันได้
จะตั้งกฎ ใช้เกณฑ์กันอย่างไร.... นั่นคือส่วนรวม นั่นคือสิ่งที่เราผู้อยู่ในสังคมสมควรต้องมีส่วนร่วมคิดเห็น และแสดงออก......

แต่เมื่อมีการแหกกฎ เปลี่ยนเกณฑ์กันมาแล้ว อยู่ๆ จะกลับไปใช้กฎใช้เกณฑ์เอาแต่ใจตัว อันนี้คงไปกันไม่ไหว มันแสดงออกให้เห็นถึงความเป็นเผด็จการมากเกินไปแล้ว



>>>>>>>>>>>>>> ยุบสภา>>>>>>>>>> ทางออก.



ส่วนเรื่องนักการเมืองเลว ชั่วมาก ชั่วน้อย อันนั้นก็แล้วแต่การตัดสินใจของแต่ละคน ใครจะเลือกใคร ก็คงตัดสินใจเลือกเอาตามที่ตนชอบ ตนพอใจ


นักการเมืองก็คงเหมือนกับครีมทาหน้า ...........
ใครหน้าด้าน
ใครหน้าหนา
ใครหน้าบาง
ใครหน้าเป็นฝ้า

ก็ตามแต่จะพอใจเลือกครีมให้ถูกกับผิวหน้าตน

ส่วนใครว่าฉันหน้าใสอยู่แล้วไม่ต้องการครีม ก็ไม่มีใครว่า.................


เพ้อไปงั้นล่ะ วันนี้สมองกลวง ง่วงนอน


............................ จบข่าว ................................


















Create Date : 29 เมษายน 2553
Last Update : 29 เมษายน 2553 19:18:24 น. 13 comments
Counter : 395 Pageviews.

 
วันนี้พี่สาวหนูอารมณ์ไม่ดีเลย

หนูแวะมาทักทายตอนหัวค่ำค่ะ

รับรองจะทำตัวเรียบร้อย มาเยี่ยมเฉย ๆ

ไม่พูดแหย่ให้พี่หมู เอ๊ย พี่หนูหงุดหงิด

ยิ้ม ยิ้ม ...นะคะพี่สาว อย่าเครียด



โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 29 เมษายน 2553 เวลา:19:24:49 น.  

 


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 29 เมษายน 2553 เวลา:19:25:42 น.  

 
ชอบส่วนที่พี่พูดถึงการเมืองครับ
ตรงใจมากเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 เมษายน 2553 เวลา:20:53:17 น.  

 
บางคนเปงฝ้าหนามากๆ แปลงกายเปง"ป้าถาวร" ไปเยย คิคิ

แวะมาป่วนก่อนด่วนปัยนอนคร่า


โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 30 เมษายน 2553 เวลา:2:26:43 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่

วันนี้ชวนมาอ่านเรื่องราวความรักครับ อิอิอิ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 เมษายน 2553 เวลา:8:13:57 น.  

 
สวัสดีตอนเย็น ๆ ค่ะพี่แมว วันนี้ได้ไปเรียนหัดขับรถต่อ

รึเปล่าค่ะ...น้องมาเชียร์เหย็ง ๆ แล้วเนี่ย สู้ สู้ นะคะพี่



โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 30 เมษายน 2553 เวลา:19:28:48 น.  

 
อ่านเม้นท์พี่คนสองภาคจบอย่างตั้งใจครับ
ผมชอบอ่านเม้นท์ของเพื่อนบล้อกนะครับ
โดยเฉพาะวันที่อัพเรื่องความรัก
ผมมักจะได้อ่านเม้นท์ยาวๆและเขียนได้ดีเสมอครับ



ขอบคุณนะครับที่ร่วมแบ่งปันแง่คิดดีดีที่บล้อกผมครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 เมษายน 2553 เวลา:21:27:20 น.  

 
สวัสดียามดึก (มาก) ค่ะคุณแมว..เข้าใจเปรียบเทียบนักการเมืองนะคะนั่น..อ่านแล้วยิ้มออกเลยค่ะ...เรื่องเรียนขับรถเคยผ่านประสบการณ์ค่ะ..ถึงขนาดลงจากรถไปชี้หน้าว่าครูด้วยอารมณ์พลุกพล่าน ที่ครูสอนขับรถนังหลับขณะที่เราขับเกือบไปชนรถอีกคันเนื่องจากครูเมา...ครูขอโทษขอโพย ไม่ยกโทษให้ค่ะ...เพราะคิดต่อว่าถ้าเป็นอะไรไปใครรับผิดชอบ ตอนนั้นเรียนได้แค่ 7 ครั้งเองในสิบครั้งยังไม่ครบครอสก็เลยเลิกเรียน..งอนครู...โทร.มาก็ไม่ไป..555555...ก็เป็นเรื่องขำขำมาจนวันนี้ค่ะ...มีความสุขมากๆ นะคะคุณแมว


โดย: deeplove วันที่: 1 พฤษภาคม 2553 เวลา:3:55:34 น.  

 
มาชวนไปเยี่ยมบ้าน
เอ่อ! เดี๋ยวจะแวะมาเยี่ยมอ่านนะครับ
ต้องรีบไปรับเพื่อนที่รถไฟ


โดย: ไกลเกินใจสายเกินแก้ วันที่: 1 พฤษภาคม 2553 เวลา:7:42:58 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 พฤษภาคม 2553 เวลา:8:24:23 น.  

 
รถไฟเท่ง จากแปดโมงเลื่อนไปใกล้เที่ยง
อ่านแล้ว..
มึน ๆ อ่ะ!


โดย: ไกลเกินใจสายเกินแก้ วันที่: 1 พฤษภาคม 2553 เวลา:8:51:43 น.  

 
ไปวิ่งตากฝนด้วยกันเถอะนะ

ป่ะๆๆ



โดย: อิ ส ร ะ ช น ตั ว โ ต เ ต็ ม วั ย . . ไม่ ใ ช่ ใ ค ร . . . มัน คื อ . . (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 1 พฤษภาคม 2553 เวลา:17:04:45 น.  

 
เรื่องเรียนขับรถ พี่ก็คงเรียนต่อนั่นล่ะน้องปาย

ครูสอนขับรถโทรมาขอโทษตั้งแต่วันนั้นแล้ว หลังจากทนายส่วนตัวพี่โทรไปเรียกเงินคืน มันน่าโมโหน่ะ ทิ้งให้พี่รอแล้วไปรับนักเรียนใหม่ มันน่าลงดาบมั้ย เริ่มแรกก็เรื่องหนังสือคู่มือ จากข้อตกลงทางโรงเรียนต้องมีคู่มือให้ ก็กลายเป็นว่าให้เอามาอ่าน จบแล้วต้องคืน พี่รู้สึกไม่สะดวกใจ พี่ก็ให้สามีไปถ่ายเอกสารสีเป็นของตัวเองและคืนต้นฉบับ ยังมาขอให้พี่ถ่ายเอกสารสีแบบเดียวกันนี้ให้อีกสิบฉบับ (แปดสิบแผ่น)

"ผมให้เล่มละยี่สิบ" ..............

โห้.......

วันก่อนเกิดเหตุ ก็ขอเวลาพี่เพื่อทำเอกสารสำหรับนักเรียนใหม่ ยังมาระเบิดอารมณ์ใส่พี่อีก

เพิ่งจับรถได้สองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้านาที (ลองสตาร์ท และ เข้าเกียร์ เปลี่ยนเกียร์ได้สี่ครั้ง) ไอ้พี่่ก็ไม่ใช่เก่ง รู้ตัวเองว่าแย่ แต่โห .......ย





โดย: คนสองภาค วันที่: 1 พฤษภาคม 2553 เวลา:17:33:06 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คนสองภาค
Location :
Praha, Czech Republic

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




****คนสองภาคใช้ชื่อนี้เฉพาะในพันทิปและบล็อกแก๊งแห่งนี้เท่านั้น****


จากใจสู่ใจเพื่อนบล็อก

ขอเกริ่นออกตัวก่อนว่าคนสองภาคเป็นเพียงผู้ด้อยการศึกษา ดังนั้นไม่การันตีในความสุภาพของคำพูดคำจา

นอกจากนั้นคนสองภาคค่อนข้างเป็นคนลมเพลมพัด หากเพื่อนคนไหนแวะเข้ามา อยากเม้นต์ก็เม้นต์ อันไหนที่ไม่สะดวกเม้นต์ ก็ไม่ต้องเกรงใจค่ะ เพราะคนสองภาคเองท่องไปเรื่อย เจอตรงไหนอยากแจมก็แจม ตรงไหนคนสองภาคไม่รู้จะแจมอย่างไร คนสองภาคเองก็ไม่ได้ทิ้งรอยไว้เช่นกันค่ะ


***** คนบล็อกนี้ต้านเผด็จการ และ ทุกการปกครองที่นอกเหนือไปจากระบอบประชาธิปไตย*****




บล็อกนี้เดี๋ยวปิด เดี๋ยวเปิด เอาเป็นว่าสักปีสองปีค่อยกลับมาเยี่ยมกันทีแล้วกันค่ะ

*****หรือฉันกำลังแสวงหาเพื่อน... อยู่นะ*****
Friends' blogs
[Add คนสองภาค's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.