Das Gesicht eines Menschen erkennst du im Licht, seinen Charakter im Dunkeln.
Group Blog
 
All blogs
 
ขึ้นหัวข้อว่าเรียนไป ทำงานไปในเยอรมัน

ตามหัวข้อข้างบนเลย หลังจากที่เปลี่ยนงานมาแล้วห้าจ้อบในรอบสองปีครึ่งที่เบอร์ลินก็คิดขึ้นได้ว่า
สภาพร่างกายและจิตใจคงไม่เหมาะกับงานนี้แล้วล่ะ วอร์ดสุดท้ายอยู่โรคไต ได้รับอนุญาตจากหัวหน้าวอร์ดได้เวรบ่ายประจำแถมขึ้นอยู่คนเดียวกับคนไข้ยี่สิบคน ครึ่งหนึ่งส่วนมากเป็นคนไข้ที่ป่วยหนัก

กลับบ้านมาเหมือนเดิมปวดหลัง ปวดคอ ไปอุดหนุนร้านนวดไทยยังไงก็ไม่หายเพราะหมอบอกว่ามันคือ Spannungsschmerzen ที่เกิดจากความเครียด

มานั่งคิด เราก็ยังไม่แก่ ไปเรียนมหาวิทยาลัยเพื่อต่อเติมความฝันการเป็นนิสิตเมืองนอกดีกว่า

มหาวิทยาลัยที่นี่สมัครได้ง่ายมาก ขอแค่มีความรู้ทางภาษาตามกำหนดและมีใบเทียบจากกระทรวงการศึกษาที่นี่และอันนี้สำคัญ เงินทุนค่าเรียน แค่นี้จบ
ที่เบอร์ลินนี่ยังเรียนฟรีอยู่ สาธุ! แต่ก็ต้องเสียค่า"ทำเนียมการศึกษา" ส่วนหนึ่งเป็นค่าตั๋วเทอม อีกส่วนหนึ่งเป็นค่าใช้จ่ายหน่วยงานต่างๆ กลุ่มนักศึกษา โดยเฉพาะ ASTA ไม่ใช่ช่องโทรทัศน์ที่เมืองไทยนะ แต่เป็นองกรนักศึกษาที่นี่ ที่เบอร์ลินได้เรียนฟรีมาจนทุกวันนนี้ก็ขอบคุณเค้านี่แหละ

สมัครเรียนมาแล้วจะสิ้นเทอม สอบไม่กี่วันนี้ Smiley

หัวข้อการครองชีพ ค่าครองชีพที่นี่ค่อนข้างสูงนะ ถ้าไม่อยากอยู่หอพักนักศึกษาที่ต้องลงทะเบียนรออย่างน้อยสองปีถึงจะได้ห้อง ก็ต้องเช่าเอง อีกอย่างค่าเช่าห้องที่เบอร์ลินตั้งแต่เศรษฐกิจยุโรปชะลอตัวและการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์สูงขึ้น ค่าเช่าที่นี่เลยพุ่งกระฉูกอย่างค่าทอง

อย่างประหยัดสุดๆประมาณ หกถึงเจ็ดร้อยยูโรต่อเดือน ใครที่มาที่นี่ด้วยวีซ่าแต่งงานก็มีสิทย์ยื่นขอกู้ยืมที่นี่จาก Bafög ได้ แต่ว่าจขก ไม่มีสิธท์ด้วยเหตุผลที่ว่า มีวิชาชีพอยู่แล้วอยากเรียนมหาลัยก็ทำงานไปด้วยสิ

จขบ.ก็จำเป็นลงทะเบียน จัดวิชาเรียนให้ได้วันจันทร์ถึงพฤหัส เสาร์อาทิตย์ไปขึ้นเวร บางทีก็วันศุกร์บ้าง ไม่มีวันหยุดละกัน คิดอยู่บางทีเหมือนกันว่าที่อเมริกาเค้าจัดเวลาอย่างไงกับสองบางทีสามจ้อบต่อวัน

แต่เลือกมาทางนี้ ก็ต้องดิ้นรนต่อไป

ไม่ค่อยได้เข้ามาบ่อยๆเพราะส่วนมากจะเขียนช่องอื่น ปลื้มจริงๆกกับจำนวนผู้ชม Smiley

ใครมี twitter account ก็แอดมาได้นะค้า

https://twitter.com/nurse_siri

จะได้เห็นหน้าค่าตากันด้วย ขอบอก...

PS. ไม่ได้อยู่เมืองไทยมาสิบปี เขียนภาษาไทยเชยไปหน่อย ไม่ว่ากันนะ





Create Date : 05 กุมภาพันธ์ 2556
Last Update : 5 กุมภาพันธ์ 2556 6:36:05 น. 0 comments
Counter : 1161 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

schornstein
Location :
Berlin Germany

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Es gibt keinen Weg zum Glück. Das Glück selbst ist der Weg!
Friends' blogs
[Add schornstein's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.