IMPOSSIBLE IS NOTHING
Group Blog
 
All blogs
 

หาดทราย หุ่นขี้ผึ้ง บทที่หนึ่งความรัก




เรื่องนี้ ฉันบอกได้คำเดียวว่า ชอบมากถึงมากที่สุด
ชอบตั้งแต่ชื่อเรื่องที่ตั้งได้แปลกดี
ดึงความสนใจทำให้อยากรู้ว่า มันเกี่ยวอะไรกันกับเนื้อเรื่อง
ทำไมต้องเป็นหาดทราย แล้วหุ่นขี้ผึ้งล่ะคืออะไร
ความประทับใจที่เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะเรื่องนี้ทำให้ฉันซึ้งจนเสียน้ำตา
หากเกิดจากความอบอุ่นใจกับ "มิตรภาพ" ของตัวละครในเรื่อง
ถ้าให้เปรียบเรื่องนี้กับสีแล้วล่ะก็ คงเปรียบได้กับสีส้มอ่อน
ในบรรยากาศแบบสบายๆ แสนอบอุ่น


เป็นเรื่องยาวเรื่องแรกของ yayoi
แต่เป็นเรื่องที่สองที่ฉันได้อ่านจากนามปากกานี้
ประทับใจงานของเธอที่เขียนได้น่าอ่าน
และได้อะไรมากกว่า "ความสนุก"
อย่างคำพูดบางประโยคที่ตัวละครในเรื่องคุยกัน
ทำให้ฉันต้องคิดตาม

"แม่บอกว่าท้องฟ้าก็เปลี่ยนตามลมไปเรื่อย ทะเลเดี๋ยวก็สงบเดี๋ยวก็บ้าคลั่ง
แต่หาดทรายยังไงก็เป็นหาดทราย โดนคลื่นซัดเท่าไรลมพัดแค่ไหนก็ยังเป็นหาดทราย"

"ความทรงจำไม่มีใครสามารถลบเลือนและแยกจากเราได้ตราบที่ยังมีลมหายใจอยู่"


ที่ชอบที่สุดคือ ตัวละครทุกตัวในเรื่องดูมีชีวิตจิตใจ
มีความรู้สึกนึกคิดธรรมดาอย่างคนทั่วไป จับต้องได้
ไม่ได้เลิศเลอจนกระทั่งต้องปีนบันไดขึ้นไปอ่าน
ประกอบกับคนเขียนสามารถถ่ายทอดเรื่องราวออกมาได้ดี
โดยเน้นเรื่องความรัก มีความรักหลายๆ มุมมอง
ความรักแบบเพื่อน พี่น้อง ครอบครัว หรือแม้แต่ความรักแบบหนุ่มสาว
แต่ก็เพราะความรักมิใช่หรือที่คอยโอบล้อมโลกนี้เอาไว้
สร้างความอ่อนโยน ละมุนละไม ทำให้โลกเราสวยงามน่าอยู่

ในชีวิตจริงเราทุกคนมีสิทธิเป็นพระเอก-นางเอกด้วยกันทั้งนั้น
ทุกคนต่างก็เล่นไปตามบทบาทและดำเนินชีวิตไปตามเส้นทางของตน
เราอาจเป็นได้แค่ตัวประกอบหรือบทบาทอื่นๆ ในชีวิตใครบางคน
แต่ในชีวิตของบางคนเราอาจเป็นพระเอก-นางเอกก็ได้...ใครจะรู้


เรื่องนี้ไม่เศร้านะคะ ออกแนวฮาๆ แต่แอบหวานตอนท้าย
อ่านเรื่องนี้จบชอบจนต้องไปหาเพลง Home ของบอย โกสิยพงษ์มาฟัง


ขอขอบคุณโค้ดเพลงจากคุณ fluffyboy101 มา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ








 

Create Date : 14 พฤศจิกายน 2549    
Last Update : 25 พฤศจิกายน 2549 20:55:34 น.
Counter : 497 Pageviews.  

คุณพ่อขายาว



ช่วงก่อนหน้านี้ฉันติดละครเรื่องหนึ่ง
พอถึงหกโมงเย็นเมื่อไหร่เป็นต้องนั่งอยู่หน้าจอ
ฉันกำลังพูดถึงละครเรื่อง น่ารัก ค่ะ
เนื้อเรื่องคล้ายกับเรื่อง รักเดียวของเจนจิรา ที่ฉันมีโอกาสได้ดูตอนเด็กๆ
แต่เมื่อดูสองเรื่องนี้แล้วฉันนึกถึงหนังสือเรื่องคุณพ่อขายาว
ที่เป็นแบบฉบับอันแสนคลาสิคของละครเหล่านี้


คุณพ่อขายาวเป็นวรรณกรรมโรแมนติกคลาสิคที่แต่งโดย จีน เว็บสเตอร์
กล่าวถึงจูดี้ หรือ เจอรูชา แอบบอต อยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจอห์น เกรีย
มาเป็นเวลาถึง 18 ปี ยังไม่มีใครรับเธอไปอุปการะสักที
ทำให้เธอกลายเป็นเด็กโตที่สุดของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้

แต่แล้ววันหนึ่ง ก็มีผู้รับอุปการะเธอ ส่งเสียให้เรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัย
จากการที่ได้อ่านเรียงความ "วันพุธที่แสนเศร้า" ที่บรรยายถึงความวุ่นวาย
ในการตระเตรียมต้อนรับการมาประชุมของคณะกรรมการบริหารสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
งานของเธอมีมากมาย อาทิ
การต้องไล่ต้อนพวกเด็กๆ อาบน้ำ ทำความสะอาดสถานที่ทำอาหาร ฯลฯ
ท่านผู้นั้นเห็นว่างานเขียนของเธอโดดเด่นไม่ซ้ำใคร น่าจะเป็นนักเขียนที่ดีได้
มีข้อแม้เพียงว่าเธอจะต้องเขียนจดหมายรายงานความเป็นไปในวิทยาลัยที่เธอเข้าเรียน

จูดี้ไม่เคยเห็นผู้อุปการะสักครั้ง รู้เพียงว่าท่านมีรูปร่างสูง รวยและเกลียดเด็กผู้หญิง
เธอนึกไปถึงคนแก่สูงวัยใจดี จึงตกลงใจที่จะเรียกท่านผู้นั้นว่า
"คุณพ่อขายาว"

การได้เข้ามาเรียนในวิทยาลัยทำให้จูดี้ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ที่ตัวเธอไม่เคยพบ
ไม่เคยรู้จักมาก่อน ตระหนักได้ว่าโลกที่เธอเคยอยู่ช่างแคบเสียเหลือเกิน
ยังมีเรื่องราวอีกมากที่เธอยังไม่รู้ ทำให้เธอต้องขยันมากกว่าคนอื่นเป็นสองเท่า
ในขณะที่คนอื่นๆ อาศัยการเก็บเล็กผสมน้อยมาตั้งแต่เด็ก
แต่ในขณะเดียวกัน การที่อยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ามาก่อน
ทำให้เธอเป็นคนเข้มแข็ง ไม่ท้อแท้อะไรง่ายๆ และมองโลกในแง่ดี
ที่สำคัญมีกำลังใจที่ดีจากคุณพ่อขายาวของเธอ


เรื่องคุณพ่อขายาว ฉันมีโอกาสได้อ่านทั้งสองรูปแบบทั้งฉบับนิยายและฉบับการ์ตูน
ชอบทั้งสองรูปแบบ ฉันคิดว่าในแต่ละแบบมันมีเสน่ห์ในตัวเอง

เราสามารถจินตนาการตัวละครแต่ละตัว เรื่องราวต่างๆ ได้ดั่งใจตามนิยายที่อ่าน
เป็นสิ่งที่ไม่มีขอบเขต เหมือนความฝันที่คนเรามีสิทธิ์จะฝันอย่างไรก็ได้ ที่น่าสนใจก็คือ
ผู้เขียนนำเสนอเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้น ผ่านการเขียนจดหมายถึงคุณพ่อขายาว
ทำให้เราได้รับรู้อุปนิสัยของจูดี้ตัวละครเอกในเรื่อง
พูดง่ายๆ ก็คือ ฉันรู้สึกสนิทกับจูดี้ เหมือนเขาเป็นเพื่อนอีกคนของฉัน


เรื่องนี้ยังทำให้ได้ซึมซับการเขียนจดหมาย
ที่ในยุคนี้คงมีน้อยคนนักที่ยังเขียนจดหมายในการติดต่อถึงกัน
คิดถึงเมื่อตอนมัธยมต้นที่ฉันเขียนจดหมายถึงเพื่อนสมัยประถมที่อยู่คนละโรงเรียน
เมื่อเจอกันอีกครั้งฉันยังเคยขอให้เอาจดหมายมาแลกกันอ่าน
ตลกดีที่ก่อนจบป.6 ฉันโกรธเขา เขาก็โกรธฉัน
หลังจากที่จบไปแล้วเราไม่เคยคุยกันอีกเลย
จนกระทั่งวันนึงเขาเขียนจดหมายมาหา เราถึงได้คืนดีกันทางจดหมายนี่ล่ะค่ะ
การเขียนจดหมายจึงเป็นความประทับใจอย่างหนึ่งในชีวิต
เพื่อนคนที่ฉันพาดพิงถึง ตอนนี้ คือ เพื่อนสนิทของฉันเอง




ส่วนฉบับการ์ตูนที่ฉันเคยอ่านเป็นของสำนักพิมพ์ E.Q. Plus วาดโดยฝีมือคนไทย
คนเดียวกับที่วาดการ์ตูนเรื่องดั่งดวงหฤทัย ของลักษณวดี ในนามติ่มซำ สตูดิโอ
การลำดับเหตุการณ์ต่างๆ ในเรื่องดี ตัวการ์ตูนลายเส้นน่ารัก น่าหยิบมาอ่าน
ถึงแม้จะเป็นฉบับการ์ตูนแต่ยังคงความเป็นคุณพ่อขายาวได้อย่างครบถ้วน
อีกทั้งมีการสอดแทรกเกร็ดน่ารู้จากเรื่องเป็นระยะ
เรียกว่าอ่านสนุกและได้ความรู้ไปด้วย


เป็นหนังสืออีกเล่มที่ฉันประทับใจค่ะ




 

Create Date : 01 พฤศจิกายน 2549    
Last Update : 3 พฤศจิกายน 2549 14:35:23 น.
Counter : 1035 Pageviews.  

ดอกไม้...ดอกไม้จะบาน



คุณเคยเป็นแบบฉันไหม ?
เวลาที่เราหยิบหนังสือเล่มนึงขึ้นมาอ่าน
โดยไม่คาดหวังอะไรจากหนังสือเล่มนั้น
นอกจากหยิบมาอ่านเพลินๆ

ฉันหยิบหนังสือเล่มนึงมาอ่านโดยให้เหตุผลเดียวกันนี้
แถมอีกนิดว่าชื่อเรื่องน่าสนใจ "ดอกไม้...ดอกไม้จะบาน" ชื่อคุ้นๆ นะ
สะดุดใจฉันตั้งแต่แรก เหมือนกลอนของคุณจิระนันท์ พิตรปรีชาเลย

หนังสือเล่มนี้ก็ดูเล่มบางๆ ไม่น่าจะมีอะไร...

หน้ากระดาษถูกพลิกอ่านไปทีละหน้า...ทีละหน้า จนกระทั่งถึงสุดท้าย
ฉันเงยหน้าขึ้น ปิดหนังสือลง น้ำตายังคงรื้นที่ขอบตา

มีหนังสือไม่มากนักหรอกที่ทำให้ฉัน 'อิน'
และก็มีนักเขียนไม่กี่คนที่ฉันอ่านแล้วทำให้ฉันร้องไห้ได้

ไม่น่าเชื่อเลยว่านี่เป็นผลงานเล่มที่ 2 ของเขา 'อันโตนิโอ'
ภาษาสวยราวกับผ่านการกลั่นกรองมาเป็นอย่างดี
อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นเหมือนตัวหนังสือมีชีวิต

เรื่องราวของการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย
ของกลุ่มประชาชนและนักศึกษาในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ
ถูกถ่ายทอดผ่านตัวละครได้อย่างน่าสนใจ ชวนติดตาม
สะท้อนสภาพสังคมเวลานั้นได้อย่างชัดเจน

เหมือนอยากจะสื่อกับเราว่า เมื่อเกิดความขัดแย้งกันขึ้น
ไม่ว่าจะในเรื่องใด การใช้กำลังในการตัดสินปัญหา
ไม่เคยช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย
นอกจากเหลือไว้เพียงความเจ็บปวดเท่านั้น

สิ่งที่ฉันประทับใจมากที่สุดก็คงเป็นความรักของตัวละครในเรื่อง
เป็นความรักที่มีหลายมิติ...
ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นความรักระหว่างชายกับหญิงเท่านั้น
ยังมีความรักแบบครอบครัว พี่น้อง เพื่อน
หรือแม้แต่ความรักในชาติบ้านเมือง
เป็นความรักที่จับต้องได้ และมีอยู่จริงทุกแห่งหนบนโลกนี้

ขอบคุณอะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้ฉันหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอ่าน
เคยมีคนบอกเอาไว้ว่า...หนังสือจะมีคุณค่าที่สุดก็ตอนที่เราได้อ่านมัน
หนังสือเล่มนี้ให้'อะไร'มากกว่าที่คิดจริงๆ

และอย่าตัดสินอะไรแค่เพียงภายนอกเท่านั้น...ฉันบอกกับตัวเอง




 

Create Date : 02 กันยายน 2549    
Last Update : 17 มีนาคม 2551 10:21:45 น.
Counter : 775 Pageviews.  

1  2  

สลิลลา No.1
Location :
ศรีสะเกษ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




กระต่ายตัวกวน
เจ้าตัวหัวเขียว
X
X
Friends' blogs
[Add สลิลลา No.1's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.