ท่องไปในทะเลอักษร
Group Blog
 
All Blogs
 

พ่อสอนการเมืองลูก





เด็กน้อยคนหนึ่ง มีครอบครัวที่อบอุ่น ในครอบครัวมีทั้งหมด ๕ คน

  วันหนึ่ง ในขณะที่กินข้าวที่โต๊ะอาหาร

  "พ่อ...การเมืองคืออะไรอ่ะครับ?"

เด็กน้อยถามพ่อด้วยความสงสัย

พ่อตอบ

"....อืม...มันก็เปรียบเทียบง่ายๆ ยังงี้นะ
- เปรียบ พ่อเป็น พ่อค้านายทุน ก็คอยหาเงินเลี้ยงดูครอบครัว
- เปรียบ แม่เป็น รัฐบาล ก็คอยเอาเงินจากพ่อมาบริหาร
- เปรียบ ตัวลูกเองเป็น ประชาชน ที่ต้องมีรัฐบาลคอยดูแล
- เปรียบ น้องชายของลูกเป็น อนาคตของชาติ
- เปรียบ พี่แจ๋ว (พี่เลี้ยงเด็กในบ้าน) เป็นชนชั้นแรงงาน..."

  เด็กน้อยฟังแบบงงงง...

  ตกดึกวันนั้น ขณะเด็กน้อยกำลังหลับ เสียงน้องชายตัวน้อยร้องดังขึ้น

เด็กน้อยเดินไปดูที่เปล จึง

ได้รู้ว่าน้อยชาย ขี้แตก!

 เด็กน้อยไปตามพี่แจ๋วพี่เลี้ยงคนสวยที่ห้อง พบว่า พ่อกำลังอยู่บนตัวพี่แจ๋ว

  เด็กน้อยจึงเดินไปที่ห้องของแม่ พบแม่ของกำลังนอนหลับไม่รู้เรื่อง เด็กน้อยพยายามปลุก แต่ก็ไม่ยอมตื่น

  เด็กน้อยท้อใจเดินกลับห้องนอนและหลับไป

  ตอนเช้าขณะลงมาจากห้อง เพื่อกินข้าวเช้า เด็กน้อยพูดกับพ่อ

  "พ่อๆ ผมรู้แล้วละว่าการเมืองเป็นยังไง"

  "แล้วมันเป็นยังไง ไหนบอกพ่อสิ"

"การเมืองก็คือ การที่พ่อค้าหรือนายทุนกดขี่ชนชั้นแรงงาน ในขณะที่รัฐบาล ก็หลับหูหลับตาไม่สนใจประชาชน แม้ว่าประชาชนจะเรียกร้องยังไงก็ตาม ก็ยังนิ่ง ไม่สนใจ ทิ้งอนาคตของชาติให้จมอยู่บนกองขี้"




 

Create Date : 16 กันยายน 2560    
Last Update : 16 กันยายน 2560 0:21:53 น.
Counter : 158 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

จะเริ่มต้นอย่างไรดี?!!!



หลายคนอยากเป็นนักเขียน


บางคนแอบ ๆ หวังแต่ไม่กล้าแสดงออก บางคนใจกล้าลงมือเดินหน้าโดยไม่สนใจหน้าอินทร์หน้าพรหม...มุ่งหน้าสู่จุดหมายปลายทางที่ใฝฝัน
ขอให้โชคดี ประสบความสำเร็จทุกคนนะครับ...
ตัวข้าพเจ้าก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ลอยคออยู่ในทะเลแห่งความใฝ่ฝัน...อยากเป็นนักเขียน...5555!
เดินอยู่บนถนนสายนี้มานานพอสมควรครับ จุดหมายปลายทางดูเหมือนจะยังอยู่อีกไกลพอสมควรเช่นเดียวกัน แต่ก็ไม่ได้ย่อท้อ ยังคงก้าวเดินต่อไปด้วยความหวังว่า สักวันหนึ่งจะต้องถึงปลายทางที่มุ่งมาดปรารถนาอย่างแน่นอน
คนที่เดินทางมาไกลอย่างผม แม้จะยังไม่ถึงจุดหมาย แต่ก็ได้เรียนรู้และมีประสบการณ์อยู่ไม่น้อยทีเดียว เคยเห็นชะตากรรมของเพื่อนร่วมทางหลากหลายแง่มุม บางคนเดินได้เร็ว ถึงจุดหมายปลายทาง มีความสุขไปแล้ว บางคนเดินออกนอกทางเข้ารกเข้าพงไป หรืออาจเป็นทางลัดสำหรับพวกเขาก็เป็นได้ ไม่ทราบว่าถึงจุดหมายปลายทางแล้วหรือยัง

มนุษย์ปุถุชนคนธรรมดา ไม่มีใครคลอดออกจากท้องแม่แล้ววิ่งปร๋อไปยังจุดหมายปลายทางของชีวิตได้ในทันที ฉันใดก็ฉันนั้น การเดินไปสู่จุดหมายความเป็น "นักเขียน" ก็มีพัฒนาการที่เป็นขั้นตอนเฉกเช่นพัฒนาการของชีวิตมนุษย์ 
เริ่มต้นจากแบเบาะ เริ่มพลิกคว่ำ เริ่มคลาน เริ่มพยุงตัวลุกขึ้นยืนได้ ตามด้วยการเดิน วิ่ง กระโดด ขี่จักรยาน ขับรถจักรยานยนต์ ไปจนกระทั่งถึงรถยนต์และเครื่องบิน ฯลฯ
นักวิชาการเขาเรียกปรากฏการณ์ข้างต้นว่า เป็นการพัฒนาทักษะ!
ทุกคนต้องผ่านขั้นตอนเหล่านั้นเหมือน ๆ กัน จะเรียกว่าเป็น "ด่านอรหันต์" ก็คงไม่ผิดจากความเป็นจริงสักเท่าไรนัก จะแตกต่างกันก็เพียงว่า ใครจะผ่านแต่ละคนตอนได้เร็วหรือช้ากว่ากันเท่านั้นเอง
การเขียนก็มีขั้นตอนของพัฒนาการคล้ายคลึงกันครับ และพัฒนาทักษะการเขียนกับการพูดจะมีรูปแบบที่คล้ายคลึงกันมาก ตั้งอยู่บนพื้นฐานเดียวกันคือ เป็นทักษะในการสื่อสาร ต่างกันเพียงรูปแบบ กล่าวคือ การพูดเป็นการสื่อสารด้วยเสียง แต่การเขียนเป็นการสื่อสารด้วยตัวอักษร
เคยถามตัวเองบ้างมั้ยครับว่า ทำไมเราเติบโตมา พูดได้น้ำไหลไฟดับ แต่พอเขียนหนังสือกลับมีคนบอกว่าอ่านไม่รู้เรื่อง หรือไม่น่าอ่าน...
ทำไมบางคนพูดแล้วมีคนฟังเป็นร้อยเป็นพันเป็นหมื่นเป็นแสน แต่เราทำอย่างเขาไม่ได้
ทำไมนักเขียนบางคนเขียนอะไรมาก็น่าอ่านไปเสียหมด...แต่เรา...5555!!!
ฝากเป็นคำถามเอาไว้ก่อนนะครับ...โปรดติดตามตอนต่อไป.




 

Create Date : 03 เมษายน 2558    
Last Update : 10 กันยายน 2560 23:42:37 น.
Counter : 608 Pageviews.  


BlogGang Popular Award#13


 
Ruyoung
Location :
นนทบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ruyoung
New Comments
Friends' blogs
[Add Ruyoung's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.