คิดเขียนวันละนิด เพื่อจิตที่แจ่มใส อ่านเขียนเพียรไป หวังใจได้รื่นรมย์
Group Blog
 
All Blogs
 

ไม่รู้จะเลือกใคร มาใช้วิธีนี้..คุณแม่ขอร้องงงงงง....

ไม่รู้จะเลือกใคร มาใช้วิธีนี้..แต่อย่าโหวตโนเลยนะ..คุณแม่ขอร้อง...

ทุกคนที่เปิดบล็อก ล้วนมีความคิดและจินตนาการของตัวเอง ที่อยากเปิดเผย อยากเล่า อยาก
เขียน เพื่อแลกเปลี่ยนเรื่องราวต่างๆ สู่กันฟัง โดยผ่านสายตาด้วยการอ่าน เพื่อสื่อจากใจสู่..ใจ

ผมก็เหมือนกับอีกหลายๆ คน ที่อยากจะเขียน อยากจะเล่า เรื่องราวต่างๆ ให้ผู้อื่นได้รับรู้
ทั้งบทกวี เรื่องสั้น นิยาย เท่าที่ปัญญาตัวเองจะทำได้ ซึ่งล้วนแต่เป็นเรื่องที่กำลังหัดเขียนหัดแต่ง ยังไม่ถึงขั้นเก่งฉกาจแต่อย่างใด...แต่ก็ยังอยากเผยแพร่ ให้คนอื่นๆ ให้ใครต่อใครได้รับรู้ความคิดตัวเอง เพื่ออะไร...ก็ไม่รู้ ถ้าจะให้พูดตรงๆ ก็กระดากปาก...อย่ากระนั้นเลย ไม่ขอพูดดีกว่า

ไปอ่านเจอนักกวีบางท่านระดับ...กวีซีไรท์ ระบายความในใจผ่านคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งว่า...พยายามหลีกเลี่ยงเรื่องการเมือง...เหตุผลท่านไม่ได้อธิบายมากนัก แต่เดาว่า...การเมืองทุกวันนี้อันตรายเหลือเกิน..แม้แต่กวีซีไรท์ก็ยังขยาด
เพราะถ้าแสดงความคิดเห็นแบบกลางๆ..ไม่เข้าข้างฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด ก็จะถูกมองว่า..ขี้ขลาดตาขาว ไม่กล้าแสดงความคิดเห็นหรือกล้าตัดสินใจ

แต่ถ้าไปแสดงความคิดเห็นเข้าข้างฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด...อีกฝ่ายหนึ่งก็จะถือเป็นศัตรูหมายเลขหนึ่งทันที ซึ่งไม่เป็นผลดีต่ออาชีพนักเขียน...เพราะ..จะลามปามถึงขั้นชักชวนกลุ่มและพรรคพวกของตัวรณรงค์ต่อต้าน แอนตี้ผลงานนักเขียนคนนั้น อย่างเปิดเผยและออกหน้าออกตา ด้วยการไม่ซื้อ ไม่อ่าน ใครมีอยู่แล้วก็จะบอกให้นำไปเผาซะ...นักเขียนเลยพากันผวา

เพราะคนที่ทำมาหากินเกี่ยวกับอาชีพการเมืองนี่...เขาจะมีความกล้าหาญผิดมนุษย์มนาสามัญยิ่งนัก..เขากล้าชี้หน้าด่าทอใครต่อใคร..กล้าท้าตีท้าต่อยท้ายิงท้าแทงยังกับเป็นมนุษย์ก่อนยุคประวัติศาสตร์..
ครั้นจะอยู่เฉยๆ หรือยืนอยู่ตรงกลาง..ก็ถูกด่า...ถูกประจาน..จะไปทางไหนล้วนมีได้มีเสีย
แต่ก็มีนักเขียนหลายๆ คนกล้าตัดสินใจว่า...จะไปยืนอยู่ฝ่ายใด
คล้ายเป็นการวัดดวง เหมือนเล่นการพนัน จะได้ตลอดนั้นไม่มี...มันต้องมีได้มีเสีย..ก็เท่านั้น
แต่บางคนก็เลือกข้างไปตามกระแสว่า...ฝั่งนี้น่าจะมีภาษีดีกว่า อันตรายน้อยกว่า หรืออาจจะมีผลประโยชน์ติดปลายปากกามามากกว่า..เลยตัดสินใจแห่ตามกันไป

การเลือกตั้งที่จะมาถึงในเวลาแค่เดือนกว่าๆ นี้...บรรดานักเขียนทั้งหลายจึงไม่ค่อยมีใครกล่าวถึงการเลืกตั้งกันนัก หรือถ้าจะกล่าวก็กล่าวแบบอ้อมๆ แอ้มๆ ...ชนิดไม่เต็มปากเต็มคำดี

สำหรับผมนั้น..ไม่ค่อยจะเหมือนชาวบ้านเขาเท่าไหร่นัก เพราะมองว่า...การเมืองแม้เป็นเรื่องน่ากลัว แต่อนาคตลูกหลานเราที่จะเลวจะดีจะชั่วแค่ไหนนั้น...การเมืองมีส่วนกำหนดชะตาชีวิตของพวกเขา...นี่คือ..ความกลัวที่มีมากกว่า
ถ้าเล่นการเมืองแล้วเอาแต่..แข่งกันประชานิยม แข่งกันแจก แข่งกันแถมอย่างทุกวันนี้...อนาคตข้างหน้า ลูกหลานเราง่อยเปลี้ยเสียขาแน่ๆ และประเทศชาติก็อาจถึงขั้นล่มสลายได้ง่ายๆ กลายเป็นประเทศที่มีหนี้สินล้นพ้นตัว

เพราะ..ประเทศเราไม่ใช่ประเทศร่ำรวย แต่ที่นักการเมืองคิดโครงการและคุยโวออกมาแต่ละคำนั้น...ยังกะพิมพ์ธนบัตรได้เองยังงั้นแหละ

สมัยก่อนการเลือกตั้ง พวกเราจะพูดกันว่า...ให้เลือกคนดี แต่ปัจจุบันนี้ คนดีแทบไม่มีให้เลือก ...
หรือถ้ามีก็แทบนับหัวได้...เพราะส่วนมากจะมีความเลวเข้ามาแปดเปื้อนทันทีที่ก้าวเข้ามาเล่นการเมือง

การที่คุยว่า..จะปราบคอรัปชั่น แต่ปราบไม่ได้ หรือไม่ปราบ หรือบางทีก็แกล้งเอาหูไปนาเอาตาไปไร่...แบบนี้ความเป็นคนดีก็หายไป เมื่อดีหาย..เลวก็เข้ามาแทนที่
ส่วนฝ่ายที่ต้องการกุมอำนาจรัฐกลับคืน..ก็ปลุกระดมผู้คนประท้วง ก่อกวนระราน ยิ่งกว่าอันธพาลในจอหนัง..ใช้อาวุธปืนยิงใส่ผู้คน เผาบ้านเผาเมือง เผาศาลากลาง แล้วก็ป้ายความผิดให้รัฐ...
..รัฐหรือจะยอมรับง่ายๆ จึงแย้งว่า...เป็นแผนพวกปลุกระดมกลุ่มตัวเองนั่นแหละ...ที่ฆ่าเอง เผาเอง แล้วก็ปัดความผิดออกจากตัว...เลยไม่รู้ความจริงว่า...ใครกันแน่คือตัวการ แห่งความอำมหิตครั้งนี้

...ที่แน่ๆ ทั้งสองฝ่ายจะต้องมีคนเลวมากๆ อยู่หนึ่ง...แต่ไม่มีใครยอมรับ

เมื่อเป็นดังนี้..ความเป็นคนดีก็หายไปเช่นกัน...เมื่อดีหายก็กลายเป็นเลวเท่านั้น
ดังนั้น..เลือกตั้งที่จะใกล้จะถึงนี้ มาใช้สูตรของผมคัดเลือกคนที่จะไปทำหนาที่แทนพวกเราในสภากันเถอะ...

คือ..จงเลือกคนที่เลวน้อยที่สุด ไหนๆคนดี...ก็ไม่มีให้เลือกอีกแล้ว

อ้อ..ขอแถมอีกนิดว่า..อย่าไปเผลอโหวตโนเหมือนที่คนบางกลุ่มที่เขากำลังรณรงค์อยู่ล่ะ เพราะเป็นความคิดที่..อนุบาลจริงๆ

แม้..น้องทราย คุณแม่ขอร้อง..ตัวจริงจะล้มหายตายจากลาโลกไปแล้ว..แต่เลือกตั้งครั้งนี้ อยากจะปลุกวิญญาณ..น้องทรายขึ้นมา แล้วก็ให้พูดว่า...ถ้าไม่รู้จะเลือกใคร ก็จงเลือกคนที่เลวน้อยที่สุดเถิด...คุณแม่ขอร้อง..อีกสักครั้งจะได้ไหมหนอ ?


...รณบุตร สุดสะเหล่อ




 

Create Date : 23 พฤษภาคม 2554    
Last Update : 23 พฤษภาคม 2554 17:59:29 น.
Counter : 255 Pageviews.  

นิราศลิเบีย

“นิราศลิเบีย”

...โอ้ทุเรศวาสนาข้าจริงเหวย
ชีวิตข้าช่างบัดซบเสียจริงเอย
เหลือจะเอ่ยด้วยแน่นอกสุดทรมาน
ข้าอยู่ผืนแดนดินที่ราบสูง

ไม่เรืองรุ่งจึงแบกหน้าถ่อสังขาร
สู้กู้หนี้ยืมสินดิ้นหางาน
จึงซมซานมาทำงานถึงลิเบีย
แค่เริ่มงานยังไม่ทันจะกี่เดือน

ลางร้ายเตือนเสียงระเบิดแทบขวัญเสีย
เมื่อผู้คนไล่เข่นฆ่ากันนัวเนีย
ใจละเหี่ยร่างทรุดลงกับผืนทราย
ทั้งเพื่อนพ้องนายจ้างตื่นตระหนก

ดุจนรกผุดต่อหน้าพาขวัญหาย
ทุบความฝันอันบรรเจิดแหลกมลาย
ใจสลายซบร่ำไห้ไร้เรี่ยวแรง
อุตส่าห์หนีบ้านเกิดแสนทุกข์ยาก

ทนลำบากนับสิบปีสุดหน่ายแหนง
หนีอันธพาลการเมืองจ้องกินแรง
หนีผู้คนที่ยื้อแย่งแข่งขันกัน
หนีตะกวดเหี้ยห่าสารพัด
ต้องโซซัดโซเซเร่หาฝัน
บินข้ามน้ำข้ามทะเลสู้ฝ่าฟัน
หวังเก็บเกี่ยวความฝันสู่ลูกเมีย

นิจจาเอ๋ย...ชีวิตข้าทุเรศนัก
แทบกระอักดับดิ้นสิ้นสูญเสีย
เห็นผู้คนปล้นฆ่าฟันกันนัวเนีย
อกละเหี่ยเพลียใจกิเลสคน

ด้วยสาเหตุคนมีอำนาจฟาดไม่ยั้ง
โกยสตังค์สู่พวกพ้องทุกแห่งหน
ทั้งลูกเมียบริวารรายรอบตน
รวยเสียจนล้นฟ้าไม่แบ่งใคร

แล้วคนจนก็ลุขีดความอดกลั้น
ลุกดาหน้าสู้ประจัญไม่หวั่นไหว
ไล่อันธพาลครองเมืองให้สิ้นไป
เกิดศึกใหญ่ไล่ฆ่ากันทุกมุมเมือง

ซ้ำถูกปล้นทรัพย์สินหมดสิ้นตัว
ให้หวาดกลัวเมื่อโจรร้ายมาวางเขื่อง
จลาจลลุกลามพล่านทั่วเมือง
สุดแค้นเคืองแต่ข้าต้องทำใจ

โอ้..น้ำตาข้าหยดรดผืนทราย
เห็นความตายเผชิญหน้าพาหวั่นไหว
จำหวนคืนกลับบ้านเกิดที่เมืองไทย
ไม่ขอไกลจากอ้อมอกลูกและเมีย

จะขออยู่บนผืนดินของแม่พ่อ
คอยสานก่อสร้างฐานะแม้ขวัญเสีย
ข้าไม่ไปอีกแล้วหนอลิเบีย
ยอมสูญเสีย...มากัดก้อนกินเกลือเอย...

“รณบุตร”




 

Create Date : 15 มีนาคม 2554    
Last Update : 15 มีนาคม 2554 21:41:02 น.
Counter : 202 Pageviews.  

ขออภัยที่กลอนชิ้นนี้..ด่าแรงไปนิด (อดใจไม่ไหวจริงๆ ครับ)

เมื่อหัวใจแหกคอกออกนอกอก
ดุจนรกหลุดจากใจไร้เหตุผล
สติแตกยึดมั่นอัตตาตน
ปุถุชนก็ปั่นป่วนดั่งควายงัว

เกิดเป็นคนถ้าคุมใจไว้ไม่ได้
ค่าก็ไร้ศักดิ์ศรีสิ้นดีชั่ว
ตกเป็นทาสสนองใจตัณหาตัว
คลั่งเมามัวร้องแรกแหกกระเชอ

มองเหตุผลคนอื่นช่างขื่นขม
เฝ้าชื่นชมความคิดตัวนำเสนอ
แต่ละวันคุ้มคลั่งพร่ำละเมอ
ร้องเพ้อเจ้อเหมือนคนบ้าน่าอับอาย

คิดชี้นกให้เป็นนกเอาแต่ได้
คิดชี้ไม้ให้เป็นไม้ไม่ผันผาย
ชี้คนอื่นไม่ชี้ตัวก่อวุ่นวาย
ความเสียหายไม่มองตัวชั่วอัปรีย์...




 

Create Date : 23 กุมภาพันธ์ 2554    
Last Update : 23 กุมภาพันธ์ 2554 8:07:33 น.
Counter : 273 Pageviews.  

ผู้คนทุกวันนี้...ถูกผีร้ายสิงใจไปหมดแล้วหรือ..?

*ฤาภูตผีสิงใจตนคนทั่วเมือง*

ติดตามข่าวบ้านเมืองล้วนเรื่องยุ่ง
ต่างหมายมุ่งแก้ปัญหาพาหวั่นไหว
ลิงติดแหแน่แท้ประเทศไทย
หันไปไหนให้มืดมนอนธการ

เรื่องชายแดนเพื่อนบ้านบ้าดีเดือด
คารมเชือดบาดหัวใจไร้สมาน
ในประเทศคนบ้าเลือดสร้างเหตุการณ์
มุ่งรุกรานหวังเข้าสู่เส้นทางตน

น้ำมันปาล์มในครัวเรือนไยขาดหาย
ต่างวุ่นวายแสวงหาทุกแห่งหน
มันขาดจริงหรือมีใครใช้เล่ห์กล
ถ้าทำจริงชั่วเกินคนพวกสามานย์

กลุ่มเรียกร้องตั้งกฎแหกด่าแหลกยับ
ไม่ยอมรับกฎเกณฑ์เข่นสังหาร
มิห่วงใยบ้านเมืองจมดักดาน
ก่นประจานผู้คนไม่มีดี

ฤาบ้านเมืองเดินเข้าสู่ขั้นกลียุค
ต้องทนทุกข์อับเฉาเศร้าหมองศรี
แผ่นดินไทยไร้ทิศในวันนี้
เหมือนภูตผีสิงใจตนคนทั่วเมือง...

...รณบุตร สุดสะเหล่อ...




 

Create Date : 20 กุมภาพันธ์ 2554    
Last Update : 20 กุมภาพันธ์ 2554 9:24:53 น.
Counter : 224 Pageviews.  

มาอีกแล้ว..ลำตัด..แสบๆ คันๆ...ว่าด้วยเรื่องการ "ดูด"


ชะ โอ โอ่ง โอ ละ โอ่ โอ๊ง โอ้ย...

วันนี้ขอว่า ถึงเรื่องการดูด(ซ้ำ) เพราะมีข่าวเริ่มปูด ในการเมืองไทย

พวกนี้เวลาดูด เขาไม่ใช้หลอด(ซ้ำ) แต่ได้ผลสุดยอด กว่าหลอดดูดที่เราใช้

อีกทั้งเวลาดูด ไม่ได้ใช้ปาก(ซ้ำ) ไม่มีความยุ่งยาก มาสะกิดกวนใจ

รูปร่าง ไม่เหมือนเครื่องดูดฝุ่น(ซ้ำ) ไม่มีวันตกรุ่น แถมทันสมัย

เขาใช้ เงินดูดพี่น้อง(ซ้ำ) ใครเห็นก็ต้องมอง จนน้ำลายไหล

เงินดูด ใช้เป็นกระสอบ(ซ้ำ) เป็นกิเลสมาครอบ ให้หูตาลาย

อุดมการณ์ ที่พวกเขามีอยู่(ซ้ำ) พี่น้องก็คงรู้ ว่ามันกินไม่ได้

ไม่เหมือน เงินแสนเงินล้าน(ซ้ำ) เขาโยนมาก็ขี้คร้าน จะวิ่งตามเขาไป

ส.ส. แบบนี้มีมาก(ซ้ำ) คอยถ่วงคอยลาก ฉุดการเมืองไทย

อยู่พรรคไหน ไม่ค่อยได้นาน(ซ้ำ) ต้องหาเรื่องซมซาน ทิ้งพรรคพวกไป

เฝ้าคอย ติดตามกระแส(ซ้ำ) ถ้าเห็นพรรคเริ่มแย่ ก็ชิ่งหนีทันใด

เหมือนเห็บหมัด ที่เกาะตัวหมา(ซ้ำ) พอเห็นลูกพี่มรณา ก็กระโดดหนีทันใด...เห่ช่า...ช้า...




 

Create Date : 16 กุมภาพันธ์ 2554    
Last Update : 16 กุมภาพันธ์ 2554 7:26:03 น.
Counter : 199 Pageviews.  

1  2  3  4  5  

Valentine's Month


 
รณบุตร สุดสะเหล่อ
Location :
ศรีสะเกษ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นชายหัวใจนุ้มหนุ่ม ส่วนร่างครึ่งศตวรรษนิดๆ ชอบความรื่นรมย์ทุกอย่าง แม้สิ่งนั้นจะจุดจุดจุด...ก็ตาม
เขียนวันละนิด จิตแจ่มใส อ่านวันละนิด จิตก็ใสแจ่ม
Friends' blogs
[Add รณบุตร สุดสะเหล่อ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.