คิดเขียนวันละนิด เพื่อจิตที่แจ่มใส อ่านเขียนเพียรไป หวังใจได้รื่นรมย์
Group Blog
 
All Blogs
 

ที่มาแห่งนิราศ



นิราศเวียงพิงค์ ฉบับครูเออร์ลี่นี้

เป็นการโทรนัดเจอะเจอและชวนกันเที่ยวภาคเหนือ เมื่อคราหน้าหนาวที่ผ่านมา เรานัดรวมพลกันที่ศูนย์ดับไฟป่าภาคเหนือ อ.แม่ริม เชียงใหม่

จุดหมายที่จะตะรอนออนทัวร์ไปคือ เชียงดาว ดอยอ่างขาง ปาย แม่ฮ่องสอน ขุนยวม ดอยอินทนนท์ สันกำแพง และมาจบที่ศูนย์วัฒนธรรมเชียงใหม่ เพื่อกินขันโตกร่ำลากัน

สถานที่ทุกแห่งที่ตะรอนไป หลายๆ ท่านคงผ่านสายหูสายตามาบ้างแล้ว ถ้าไปเล่าเกี่ยวกับสถานที่ ผมคงเฉิ่มระเบิด

อย่ากระนั้นเลย ขอเล่าแบบนิราศที่เน้นอารมณ์เป็นหลัก เห็นจะดีเป็นแน่แท้ เพื่อจะได้อรรถรสที่ไม่เหมือนใคร และใครก็ไม่เหมือนเรา

สำหรับแม่ยอดขมองอิ่มในท้องเรื่องที่ทิ้งพี่ไปนั้น ก็พอเหมาะพอดีที่แม่มางอนตุ๊บป่องปุ๊บปั๊บ ความพลัดพรากจากมิ่งสมรจึงสมจริงสมจังยิ่งขึ้น

ขอเชิญอ่านให้สนุกนะครับ...อย่าอ่านแบบจับผิดคนแต่ง เดี๋ยวจะเสียรสแห่งความรื่นรมย์

เพื่อนครูที่ไปด้วยกัน ใครเป็นใครกันบ้าง เดี๋ยวจะเรียนรู้การโพสต์รูปมาฝากวันหลัง

สำหรับวันนี้ขอเชิญเพลิดเพลินเจริญใจกันได้แล้วจ้า....




ได้สินค้ามาแล้วเที่ยวไล่แจก......เพราะสินค้านั้นแปลกเป็นนักหนา
ไฟกะพริบวิบแวมแสนตื่นตา.......สุขอุราเพื่อนรุมเร้าเฝ้าดูชม




 

Create Date : 20 ตุลาคม 2553    
Last Update : 25 ตุลาคม 2553 5:54:39 น.
Counter : 266 Pageviews.  

นิราศเวียงพิงค์ ฉบับ รณบุตร สุดสะเหล่อ



นิราศเวียงพิงค์ ฉบับ ครูเออร์ลี่รุ่น “ลุ้นระทึก” รำพึงรำพัน โดย รณบุตร


.......................................................โอ้แม่ยอด ขมองอิ่ม ของพี่เอ๋ย

มาตัดบัว ไม่เหลือใย ไว้บ้างเลย...............แม่ทรามเชย เจ้าทิ้งพี่ เปลี่ยวเอกา

ต้องอ้างว้าง นอนหนาว ร้าวดวงจิต...........ไร้คู่ชิด เชยชื่น เสน่หา

เจ้าขึ้นรถ ทิ้งพี่ไป กับลูกยา....................ร้าวอุรา เหลือที่ จะบรรเทา

จำหันหน้า หาแก๊งซ่าส์ ช่วยยาจิต.............หวังแนบชิด ชุบดวงใจ ให้หายเหงา

ไปเถิดเพื่อน ไปเถิดพี่ ไปเถอะเรา............ดับความเศร้า เหงาใจ ให้ฉันที

คือผองเพื่อน ครูเออร์ลี่ ลุ้นระทึก.............ใจยังคึก จึงนัดกัน มาสุขศรี

ชวนเที่ยวท่อง เมืองเหนือ ให้เปรมปรีดิ์.......ให้รางวัล ชีวี ที่ว่างงาน

ต่างนัดหมาย เจอกัน ที่เชียงใหม่...............ด้วยหัวใจ อิ่มเอม เกษมศานติ์

มาถักทอ ก่อสัมพันธ์ ฝันตระการ...............สุขสราญ ได้พันผูก ปลูกไมตรี

ได้เวลา ขึ้นรถตู้ แสนสุโข........................เฮละโล ขนกระเป๋า กันเร็วรี่

สรรพสำเนียง เสียงสรวลเส ถ้อยวจี............จรลี เที่ยวท่อง เวียงพิงค์กัน

จำอำลา ที่พัก ดับไฟป่า...........................สุขอุรา ป่าใหญ่ เคยสุขสันต์

คืนแรกนอน ไม่ค่อยหลับ ด้วยตื้นตัน...........เพราะมัวแต่ วาดฝัน หลับไม่ลง

อีกเสียงกรน ของอู้ดดี้ ก็ดังลั่น...................ครอกสนั่น จนตัวฉัน แทบใหลหลง

เสียงครืดคราด คราดครืด ได้แต่ปลง...........เสียงกรนคง คู่อู้ดดี้ ไปอีกนาน



...รถตู้เคลื่อน เลื่อนล้อ ไปช้าช้า................อำลาป่า สู่ยอดดอย สุดไพศาล

โอ้เวียงพิงค์ เวียงรัก แจ่มตระการ...............รู้ไหมฉัน ทรมาน เมื่อรักลา

แม่ยอดรัก ขมองอิ่ม ฉันไปแล้ว.................ฉันเบื่อที่ จะกินแห้ว นะเวียงจ๋า

ขอนางฟ้า แห่งเวียงพิงค์ มีเมตตา..............ปลอบอุรา อย่าให้ฉัน ต้องจาบัลย์

ได้ท่องเที่ยว ใจที่เหี่ยว ก็คึกคัก................ได้เติมรัก กับผองเพื่อน เตรียมลิ้มฝัน

มุ่งเก็บดาว เคล้ากอดเดือน อาบแสงจันทร์...เก็บตะวัน มาวาดฝัน แต้มดวงใจ

สองข้างทาง ของเชียงใหม่ ในวันนี้............งามสดศรี บ้านเรือนสวย สุดขานไข

งามถนน งามไม้ดอก ที่ผ่านไป.................สมศักดิ์ศรี ดอกไม้ แห่งล้านนา

รถวิ่งไป ใจก็พลอย ลอยถึงน้อง................เมื่อวานนี้ เราสอง ยังจ๊ะจ๋า

มาวันนี้ ต้องแยกทาง ห่างอุรา...................หยดน้ำตา รินรด หยดในใจ



....ถ้าหากน้อง มาด้วย ในวันนี้...................จะชวนชี้ ชมทิวทัศน์ สวยสดใส

ผ่านที่ไหน ความสวย ยิ่งทวีไป..................ศรีเมืองไทย คือเชียงใหม่ ใครก็ชม

ได้เวลา สามโมงเช้า ท้องร้องจ๊อก.............โชเฟ่อร์บอก จะกินอะไร ให้สุขสม

ที่เชียงดาว มีอาหาร รสกล่อมกลม.............คนเขาชม ว่า..ขาหมู..เด็ดเหลือใจ

ทุกคนจึง พร้อมใจ ลงมติ.........................เร็วหน่อยซิ รีบรีบจอด ชั้นไม่ไหว

ขาของหมู ขาแม่ครัว หรือขาใคร................ไม่สนใจ ขาอะไร รีบยกมา




....เมื่อได้กิน ขอยกนิ้ว แม่โป้งให้...............แซ่บเกินใคร ขาหมู ที่นี่หนา

กลิ่นก็หอม เนื้อก็หวาน ซ่านอุรา.................ยิ่งมีน้ำ อย่างว่า ยิ่งคล่องคอ

พวกผู้หญิง กลัวอ้วน เลือกกินเนื้อ...............หนังจึงเหลือ ให้ผู้ชาย เข้าทางหนอ

หนังเหนียวนุ่ม อร่อยเหาะ ไม่รีรอ...............ผู้ชายล่อ ปรีเปรมดิ์ เอมอุรา




....ชื่อเชียงดาว คล้ายเคียงสาว ร้าวดวงจิต.....แม่มิ่งมิตร อยู่หนใด ไห้ห่วงหา

กินขาหมู สู้อดคิด ถึงแก้วตา......................ถ้าน้องยา มากินด้วย คงสุขใจ

เพื่อนของพี่ ชอบยั่วพี่ เป็นตัวตลก..............ว่าหัวอก พี่คงเหงา เศร้าหวั่นไหว

ที่แม่ยอด ขมองอิ่ม จากพี่ไป....................โอ้ฤทัย ไหวหวั่น โถมถั่งทรวง
เขาคดเคี้ยวพ่อเลี้ยวลดไม่วกวน............ไต่ถนนล้อเกาะติดสนิทใจ




 

Create Date : 20 ตุลาคม 2553    
Last Update : 24 ตุลาคม 2553 10:49:12 น.
Counter : 342 Pageviews.  

เพราะเหนื่อยจึงเออร์ลี่ หวังชีวีที่รื่นรมย์

เป็นครูมาร่วมสามสิบปี ถือว่านานมากพอแล้ว พอแก่การที่จะผ่องถ่ายบทบาทผู้สร้างชาติ ให้คนรุ่นใหม่ๆ ให้ครูพันธุ์ใหม่ ได้มาสานต่อภารกิจที่หนักและเหนื่อยเหล่านี้บ้าง

ออกมาเพื่อพบกับความอิสระเสรีแห่งชีวิต และมอบรางวัลเล็กๆ น้อยๆ ให้กับตัวเอง ด้วยการท่องเที่ยวเปิดหูเปิดตา เท่าที่สองขาจะพาไปได้

เที่ยวมาแล้ว ถ้าเก็บงำอำไว้ในลิ้นชักก็สูญเปล่า จะบอกเล่าแค่คนใกล้ชิดก็ดูกระไร

อย่ากระนั้นเลย...เที่ยวมาแล้วทั้งที ขอเล่าสู่เพื่อนร่วมโลกให้รับทราบอรรถรส เพื่อแลกเปลี่ยนความรื่นรมย์ น่าจะเข้าทีกว่าเป็นไหนๆ

ถ้าเล่าแบบธรรมดาก็ไม่ตื่นเต้น เอาอย่างนี้ดีกว่า...ขอเล่าเป็นนิราศเลยเป็นไง...จะได้มีบท โศก เศร้า สะเทือนใจ และรันทดทรวง ให้วาบหวิวใจในบางจังหวะ

เพื่อเติมชีวาให้กับชีวิต และอาจจะยิ้มนิดๆ ในบางขณะ

เตรียมคอยพบนิราศ..เติมชีวาให้กับชีวิต..เร็วๆ นี้



ตั้งชื่อรุ่นว่า..เออร์ลี่ลุ้นระทึก...........เพราะใจเต้นตึ้กตึ้กรอคอยฝัน
ข่าวเออร์ลี่เฝ้ารอคอยเนิ่นนานวัน.....ต้องพากันลุ้นระทึกแทบบ้าตาย




 

Create Date : 19 ตุลาคม 2553    
Last Update : 25 ตุลาคม 2553 10:40:33 น.
Counter : 385 Pageviews.  

คิดแล้วก็เขียน แลกเปลี่ยนกันอ่าน ให้ชื่นบานอุรา พาใจให้รื่นรมย์จ้า

นิราศเวียงพิงค์ ฉบับ ครูเออร์ลี่รุ่น “ลุ้นระทึก” รำพึงรำพัน โดย รณบุตร


..............................................โอ้แม่ยอดขมองอิ่มของพี่เอ๋ย

มาตัดบัวไม่เหลือใยไว้บ้างเลย........แม่ทรามเชยเจ้าทิ้งพี่เปลี่ยวเอกา

ต้องอ้างว้างนอนหนาวร้าวดวงจิต......ไร้คู่ชิดเชยชื่นเสน่หา

เจ้าขึ้นรถทิ้งพี่ไปกับลูกยา..............ร้าวอุราเหลือที่จะบรรเทา

จำหันหน้าหาแก๊งซ่าส์ช่วยยาจิต.......หวังแนบชิดชุบดวงใจให้หายเหงา

ไปเถิดเพื่อนไปเถิดพี่ไปเถอะเรา......ดับความเศร้าเหงาใจให้ฉันที

คือผองเพื่อนครูเออร์ลี่ลุ้นระทึก........ใจยังคึกจึงนัดกันมาสุขศรี

ชวนเที่ยวท่องเมืองเหนือให้เปรมปรีดิ์..ให้รางวัลชีวีที่ว่างงาน

ต่างนัดหมายเจอกันที่เชียงใหม่..........ด้วยหัวใจอิ่มเอมเกษมศานติ์

มาถักทอก่อสัมพันธ์ฝันตระการ..........สุขสราญได้พันผูกปลูกไมตรี

ได้เวลาขึ้นรถตู้แสนสุโข...................เฮละโลขนกระเป๋ากันเร็วรี่

สรรพสำเนียงเสียงสรวลเสถ้อยวจี.......จรลีเที่ยวท่องเวียงพิงค์กัน

จำอำลาที่พักดับไฟป่า....................สุขอุราป่าใหญ่เคยสุขสันต์

คืนแรกนอนไม่ค่อยหลับด้วยตื้นตัน.....เพราะมัวแต่วาดฝันหลับไม่ลง

อีกเสียงกรนของอู้ดดี้ก็ดังลั่น.............ครอกสนั่นจนตัวฉันแทบใหลหลง

เสียงครืดคราดคราดครืดได้แต่ปลง.....เสียงกรนคงคู่อู้ดดี้ไปอีกนาน




...รถตู้เคลื่อนเลื่อนล้อไปช้าช้า...........อำลาป่าสู่ยอดดอยสุดไพศาล

โอ้เวียงพิงค์เวียงรักแจ่มตระการ..........รู้ไหมฉันทรมานเมื่อรักลา

แม่ยอดรักขมองอิ่มฉันไปแล้ว............ฉันเบื่อที่จะกินแห้วนะเวียงจ๋า

ขอนางฟ้าแห่งเวียงพิงค์มีเมตตา..........ปลอบอุราอย่าให้ฉันต้องจาบัลย์

ได้ท่องเที่ยวใจที่เหี่ยวก็คึกคัก............ได้เติมรักกับผองเพื่อนเตรียมลิ้มฝัน

มุ่งเก็บดาวเคล้ากอดเดือนอาบแสงจันทร์...เก็บตะวันมาวาดฝันแต้มดวงใจ

สองข้างทางของเชียงใหม่ในวันนี้..........งามสดศรีบ้านเรือนสวยสุดขานไข

งามถนนงามไม้ดอกที่ผ่านไป................สมศักดิ์ศรีดอกไม้แห่งล้านนา

รถวิ่งไปใจก็พลอยลอยถึงน้อง.............เมื่อวานนี้เราสองยังจ๊ะจ๋า

มาวันนี้ต้องแยกทางห่างอุรา.................หยดน้ำตารินรดหยดในใจ



....ถ้าหากน้องมาด้วยในวันนี้................จะชวนชี้ชมทิวทัศน์สวยสดใส

ผ่านที่ไหนความสวยยิ่งทวีไป................ศรีเมืองไทยคือเชียงใหม่ใครก็ชม

ได้เวลาสามโมงเช้าท้องร้องจ๊อก...........โชเฟ่อร์บอกจะกินอะไรให้สุขสม

ที่เชียงดาวมีอาหารรสกล่อมกลม..........คนเขาชมว่า..ขาหมู..เด็ดเหลือใจ

ทุกคนจึงพร้อมใจลงมติ.......................เร็วหน่อยซิรีบรีบจอดชั้นไม่ไหว

ขาของหมูขาแม่ครัวหรือขาใคร..............ไม่สนใจขาอะไรรีบยกมา



....เมื่อได้กินขอยกนิ้วแม่โป้งให้............แซ่บเกินใครขาหมูที่นี่หนา

กลิ่นก็หอมเนื้อก็หวานซ่านอุรา...............ยิ่งมีน้ำอย่างว่ายิ่งคล่องคอ

พวกผู้หญิงกลัวอ้วนเลือกกินเนื้อ.............หนังจึงเหลือให้ผู้ชายเข้าทางหนอ

หนังเหนียวนุ่มอร่อยเหาะไม่รีรอ.............ผู้ชายล่อปรีเปรมดิ์เอมอุรา



....ชื่อเชียงดาวคล้ายเคียงสาวร้าวดวงจิต...แม่มิ่งมิตรอยู่หนใดไห้ห่วงหา

กินขาหมูสู้อดคิดถึงแก้วตา....................ถ้าน้องยามากินด้วยคงสุขใจ

เพื่อนของพี่ชอบยั่วพี่เป็นตัวตลก.............ว่าหัวอกพี่คงเหงาเศร้าหวั่นไหว

ที่แม่ยอดขมองอิ่มจากพี่ไป...................โอ้ฤทัยไหวหวั่นโถมถั่งทรวง




 

Create Date : 19 ตุลาคม 2553    
Last Update : 25 ตุลาคม 2553 6:08:39 น.
Counter : 319 Pageviews.  

1  2  3  4  

Valentine's Month


 
รณบุตร สุดสะเหล่อ
Location :
ศรีสะเกษ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นชายหัวใจนุ้มหนุ่ม ส่วนร่างครึ่งศตวรรษนิดๆ ชอบความรื่นรมย์ทุกอย่าง แม้สิ่งนั้นจะจุดจุดจุด...ก็ตาม
เขียนวันละนิด จิตแจ่มใส อ่านวันละนิด จิตก็ใสแจ่ม
Friends' blogs
[Add รณบุตร สุดสะเหล่อ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.