คิดเขียนวันละนิด เพื่อจิตที่แจ่มใส อ่านเขียนเพียรไป หวังใจได้รื่นรมย์
Group Blog
 
All Blogs
 

นิราศเวียงพิงค์ ตอนที่ ๑๐ (หลงเสน่ห์ราตรีแม่ฮ่องสอน)

...ถึงยามค่ำย่ำราตรีแม่ฮ่องสอน......................................ลางามงอนสาวคอยาวไปตามฝัน

แวะกินข้าวเอาแรงเพื่อฝ่าฟัน..........................................แต่ตัวฉันดันหลงลิ้มชิมสุรา

ร้านอาหารมีดนตรีเพลงพริ้งเพราะ...................................ทั้งสาวเสิร์ฟก็เอ๊าะเอ๊าะชวนใฝ่หา

เสียงดนตรีเริ่มบรรเลงเพลงล้านนา..................................สุขอุราเลิกกินข้าวในบัดดล

บอกน้องนางแก้วพี่ชงแก่แก่.............................................ชายตาแลไฟแสงสีเริ่มสับสน

เพลงก็หวานสาวก็สวยจิตเวียนวน....................................เราจะทนกลัดกลุ้มอยู่ทำไม

แก้วยกมาพี่เลยคว้ามารีบดื่ม...........................................อุราปลื้มลืมปายว่าอยู่ไหน

ถ้าไม่เมาพี่คงเศร้าปวดร้าวใจ..........................................น้องทรามวัยรินมาเลยอย่าเฉยชา



...เหล้ากับเพลงบรรเลงซึ้งตรึงดวงจิต...............................ทั้งน้องนางก็ชวนพิศชิดจ๊ะจ๋า

ชงแก่แก่หนูจำได้รีบรินมา...............................................เพื่อนเตือนว่าเสียงของเราดังกว่าใคร

เควันทำ..ท่าจุ๊..จุ๊..เบาเสียงหน่อย....................................เราเถียงว่าเสียงเราค่อยไม่ถึงไหน

เรียกนวลน้องยี่สิบบาทมารับไว้.......................................ช่วยเดินไปบอกนักร้องพี่ขอเพลง

เหล้ารินมาอุราฉันยิ่งคักคึก..............................................เริ่มรู้สึกเข้าสู่โลกวิโหวงเหวง

ออกจากร้านพี่ชายฉันช่วยกระเตง....................................ทำอวดเก่งชงแก่แก่แย่เลยเรา

เควันบอกแม่ฮ่องสอนมีสาวสวย.......................................เฉิดสำรวยจะชวนไปให้หายเหงา

ฉันบอกว่าแม้นางฟ้าก็ไม่เอา............................................เพราะฉันเมาเหล้าแก่แก่แม่หนูชง...




...อารมณ์ชื่นคืนมาเพลาเช้า..............................................แต่ศีรษะยังหน่วงหน่าวเพราะความหลง

หลงดีกรีหลงแสงสีพางวยงง..............................................ต่อไปคงตริตรองมองซึ้งใจ

กินอะไรอย่าเอาใจเป็นที่ตั้ง................................................เจอสาวสวยต้องระวังเลิกหวั่นไหว

มัวเพลินคึกนึกคะนองจนลืมวัย.........................................อกเราไซร้คงแย่แก้ไม่ทัน

อันสุรายาดีมีประโยชน์......................................................ขืนกินมากก็เกิดโทษสุดมหันต์

ทั้งโรคตับโรคไตสารพัน....................................................จะดื่มวันละกี่แก้วต้องควรตรอง

อีกสาวสวยรวยเสน่ห์เร่เรียงราย..........................................ยามชม้ายชายตาพาหม่นหมอง

อย่าตกหลุมยิ้มเก๋เก๋นวลละออง.........................................จงประคองดวงใจให้มั่นคง

รู้ทั้งรู้ไฉนตูไม่ขามเข็ด......................................................น้ำตาเล็ดมากี่ครั้งยังลุ่มหลง

เหล้าสตรีพาชีวีแทบปลิดปลง................................................ยังทะนงหลงมัวหัวปักปำ

อันสุราพาใจให้โง่เขลา.........................................................กินแล้วเมาเมาแล้วกินสิ้นคมขำ

ถึงอาเจียนโอ้กอ้ากไม่หลาบจำ...............................................ฟื้นขึ้นมายังจิบร่ำทุกวันไป

อยากรู้นักมีอะไรในสุรา.........................................................กินแล้วบ้ากินแล้วเมาเฝ้าหลงใหล

พิษสุราพาวอดกล่นเกลื่อนไป..................................................แปลกเหลือใจที่คนเราเฝ้ากินมัน

แต่ถ้ากินแบบรู้ทันมั่นในจิต.....................................................ต้องฝึกคิดใคร่ครวญก่อนสังสรรค์

กินนิดนิดจิบหน่อยหน่อยคุณอนันต์..........................................ความสุขสันต์อย่าให้มันหลุดโลกไป

เหมือนผู้หญิงยิงเรือเหลือเชื่อนัก..............................................พอเจอะปุ๊บก็รักปั๊บนั้นไฉน

อันสาวสวยรวยเสน่ห์มากพิษภัย.............................................อย่าเผลอใจให้เธอลวงติดบ่วงกรรม

หน้าหวานหวานยิ้มสวยสวยแท้ยาพิษ......................................พร้อมจะปลิดชีพชายถ้าถลำ

ทั้งลีลาออดอ้อนป้อนน้ำคำ......................................................ถ้าตกหลุมเธอก็ยำชายกระจุย

ก็เผลอบ่นเผลอพร่ำไปเรื่อยเปื่อย..............................................เพราะเราเฉื่อยแฉะเองจึงเป็นปุ๋ย

ทำอวดเก่งบวกบ้าท้าตะลุย.....................................................จึงหน้ามุ่ยย่อยยับกับอบาย..



....อำลาสาวคอยาวแม่ฮ่องสอน...............................................เริ่มตะรอนออนทัวร์ไม่หวั่นไหว

ยิ่งเที่ยวท่องสมองยิ่งปลอดโปร่งใจ...........................................สุขฤทัยกว่าท่องเที่ยวนั้นไม่มี

ก้าวขึ้นรถจิตก็ครุ่นคิดประหวัด.................................................อยากกอดรัดน้องรักยอดยาหยี

ป่านฉะนี้อยู่ไฉนหนอคนดี........................................................ป่วนฤดีพี่ขาดเจ้าแสนเศร้าใจ


...รถเคลื่อนจากแม่ฮ่องสอนสังหรณ์แว่ว...................................หัวใจแป้วราวน้ำตาจะรินไหล

เหมือนถูกพรากกระชากรักจากดวงใจ.......................................ในฤทัยปั่นป่วนหวนคำนึง

อีกกี่เดือนกี่ปีจะเหหัน...............................................................กี่ร้อยวันจะเวียนวนให้มาถึง

แม่ฮ่องสอนดั่งศรรักปักตราตรึง.................................................ความงามซึ้งโถมบุกทุกห้วงใจ

เพราะกลัดกลุ้มจึงคว้าขวดแอบเบาะหลัง..................................หวังดับกลุ้มรุมประดังสุมทรวงไหว

เสียงกุ๊กกิ๊กแก้วชนขวดรวดร้าวใจ.............................................ไม่อยากให้ใครได้ยินแอบกินสุรา

เสียงครูกีร์แว่วมา..แนะ..แน่ะ..แน้.............................................คงย่ำแย่ในดวงจิตมากซิหนา


ถึงอุบอิบแอบรินกินสุรา ....................................................แสนขายหน้าที่มีคนเขารู้ทัน

จึงได้แต่ปั้นหน้ายิ้มแหยแหย.....................................................ร้าวดวงแดไร้คำพูดมาเหหัน

แม่กีร์จ๋าอย่าว่าฉันเราเพื่อนกัน.................................................ขอให้ฉันซดเหล้าแก้เหงาใจ

โอ้เพื่อนฉันกลับยิ้มหน้าระรื่น....................................................เห็นฉันเศร้าเพื่อนกลับชื่นนั้นไม่ไหว

ฉันเอาเหล้ามาดับทุกข์ที่โถมใจ...........................................เพื่อนอย่าได้ยิ้มเยาะถมทับเลย

เดี๋ยวฉันแช่งให้เธอเหงาเข้าบ้างหรอก........................................ฉันจะบอกทรมานสุดเฉลย

รักของเธอมีแต่สุขทุกข์ไม่เคย....................................................โอ้เพื่อนเอ๋ยเห็นใจฉันเถิดคนดี





...เรียกอู้ดดี้..มานี่เร้วรีบเยื้องย่าง ช่วยถ่ายรูปคู่กับนางหน่อยซิเกลอ...







...เสียงกุ๊กกิ๊กแก้วชนขวดรวดร้าวใจ ไม่อยากให้ใครได้ยินแอบกินสุรา...font>




 

Create Date : 28 ตุลาคม 2553    
Last Update : 28 ตุลาคม 2553 6:33:02 น.
Counter : 276 Pageviews.  

นิราศเวียงพิงค์ ตอนที่ ๙ (อึ้ง ทึ่ง ตะลึงสาวคอยาว)

..


/font>


ขอตัดตอนย้อนเข้าสู่แม่ฮ่องสอน....................................ทิ้งบังอรไว้เบื้องหลังกลางหุบเขา

วาสนาพี่ได้แค่ชื่นชมเงา..................................................ขออวยพรให้สาวเจ้าจงโชคดี

ให้ได้พบชายงามดั่งใจฝัน...............................................ทุกข์โศกศัลย์อย่าได้ใกล้ให้หมองศรี

บุญพี่ชายน้อยเหลือเกินในชาตินี้.....................................พบคนดียามขวานบิ่นสิ้นเชิงชาย

พี่นั้นเปรียบโก๋แก่แหลจีบสาว ..........................................หญิงรุ่นราวคราวหลานยังขวนขวาย

ได้สติตริตรองมองรอบกาย.............................................นึกละอายที่ตัณหามาบังใจ



...ฉันงัวเงียได้สติแล้วที่รัก...............................................อายตัวเองยิ่งนักที่เหลวใหล

สติมาปัญญาเกิดจึงเปิดใจ..............................................ดวงฤทัยพี่ละเมอเพ้อเรื่องราว

แต่งนิราศก็วาดฝันไปตามเรื่อง.........................................ให้ฟุ้งเฟื่องอรรถรสต้องจีบสาว

ทั้งรำพึงรำพันกันยืดยาว.................................................ขอให้สาวเข้าใจใช่หัวงู

โถ..นิราศถ้าให้ขาดบทบาทรัก..........................................เหมือนกินผักขาดน้ำพริกรสไม่หรู

ต้องเพ้อหารักดามใจใฝ่พธู...............................................เพียงหวังชูอรรถรสให้เรื่องราว


หนึ่งพันแปดร้อยหกสิบสี่โค้ง............................................ทางคดโค้งวกวนเลาะเหลี่ยมเขา

เลื้อยสลับซับซ้อนแทบมัวเมา..........................................เมื่อขุนเขาซ่อนเมืองกลางดงดอย

แม่ฮ่องสอนคือเมืองที่ทายท้า..........................................ชวนผู้คนให้ค้นหาสูงสุดสอย

สิ่งมีค่าซ่อนอยู่บนยอดดอย............................................ใจเลื่อนลอยดั่งขึ้นเขาหิมพานต์

ทางสลับเขาซับซ้อนเหมือนซ่อนรัก..................................ใจดวงใดไม่คึกคักคิดหักหาญ

ไม่ทุ่มจิตเทใจให้รักยืนนาน..............................................คงไม่ผ่านด่านทดสอบขุนเขาเอย


เข้าตัวเมืองแม่ฮ่องสอนอยากอ้อนรัก...............................ขอทายทักคนคอยาวหน่อยเพื่อนเอ๋ย

สาวกะเหรี่ยงคอย้าวยาวอยากชมเชย..............................โอ๋เพื่อนเอ๋ย..เราไปชมเป็นขวัญตา

พอไปถึงตะลึงจ้องแต่คอสาว..........................................ห่วงแวววาวคือทองเหลืองมั่นคงหนา

สอดเป็นวงไล่ระดับแสนตื่นตา........................................ขอเข้าไปพิจารณาอยากรู้จริง

เมื่อเด็กสาวห้าขวบให้เริ่มใส่...........................................ใครที่ไปเรียนหนังสือไม่สุงสิง

ยุดสมัยเปลี่ยนไปรวดเร็วจริง.........................................ใส่ผู้หญิงที่อยู่บ้านอย่างเดียวพอ

ถามไถ่แล้วเธอว่าใส่ชั่วชีวิต............................................ใครมีจิตผิดเพี้ยนเปลี่ยนไปหนอ

มีรักเดียวชายเดียวไม่เพียงพอ........................................กฎตั้งรอคือถอดห่วงคอหักเอย

แต่รู้ไหมคอที่ยาวไม่มีโทษ.............................................แต่กลับสร้างผลประโยชน์จนเหลือเอ่ย

สร้างชื่อเสียงก้องทั่วโลกแม่ทรามเชย.............................ทำเศรษฐกิจงอกเงยสู่บ้านตน

ทั้งกิริยาวาจาก็ประจักษ์................................................ความน่ารักใสซื่อช่วยส่งผล

อุทาหรณ์สอนใจนั้นแยบยล...........................................เอกลักษณ์แห่งตนเทิดบูชา

ดูประเทศของเราเป็นตัวอย่าง.........................................มนต์เสน่ห์อย่างรอยยิ้มเคยหรูหรา

มาบัดนี้เหือดหายสิ้นมนต์ตรา........................................ไปที่ไหนล้วนหันหน้าฆ่าฟันกัน

แบ่งเป็นสีแยกเป็นก๊กจนแตกซ่าน...................................ไล่ด่าทอระรานพล่านแปรผัน

เมืองสยามเคยแย้มยิ้มต้องประจัญ.................................ศึกคนไทยฆ่ากันไม่บรรเทา



ส่วนผู้ชายถามไถ่ไม่รู้ชัด................................................ความกำหนัดโทษแต่หญิงว่าโง่เขลา

เรื่องตัณหาพาใจให้มัวเมา............................................แต่กลับเอาโทษให้หญิงแต่ฝ่ายเดียว

ไม่อยากเข้าข้างผู้ชายหรอกเรื่องนี้.................................แต่อยากชี้มีมานานถ้าแลเหลียว

พวกผู้หญิงเธอระกำช้ำซีดเซียว.....................................ควรแลเหลียวทั้งป่าเขาและในเมือง

พวกผู้ชายพายเรือโอ้ละเห่.............................................แต่งตัวหล่อเรี่ยมเร้วางมาดเขื่อง

เที่ยวเกาะแกะหากำไรไปตามเรื่อง.................................ก็คุยเฟื่องว่าเป็นชายเสน่ห์แรง

พอผู้หญิงเบื่อผัวตัวเองเข้า............................................แม้สาวเจ้าไม่ทำอะไรแค่หน่ายแหนง

ว่าผู้หญิงยิงเรือเบื่อระแวง.............................................เอาแต่แช่งจับผิดคิดมั่วชาย

ความเป็นธรรมในสังคมทุกแห่งหน................................ทุกตำบลทั้งป่าเขามีมากหลาย

การเอาเปรียบผู้หญิงของผู้ชาย......................................มีมากมายให้ตริตรองลองพิศดู



...แม่ฮ่องสอนพอมาถึงตะลึงจ้อง.....................................เฝ้าแลมองคนคอยาวที่งามหรู

อยากมาชมเป็นบุญตาแม่โฉมตรู.....................................ยอดพธูคอยาวยาวอย่างไร

เมื่อไปถึงฉันต้องขออภัยด้วย..........................................แม่คนสวยพี่ปลื้มจิตสุดทนไหว

ขอถ่ายภาพมือเผลอกางโอบทรามวัย..............................น้องบอก..ม่ายต้อเกาะ..ก็ด้าย.. อ้ายเขินจัง

ความดีใจทำให้ฉันนั้นลืมตัว...........................................ใช่แกล้งมั่วอยากโอบกอดหรือแต๊ะอั๋ง

ความตื่นเต้นได้มาพบลืมระวัง........................................แม่ร้อยชั่งไม่โกรธพี่แสนดีใจ

...เห็นกีร์ต้าวางข้างตัวเลยยั่วน้อง...................................ให้หนูลองเล่นสักเพลงจะได้ไหม

แม่หนูบอก..อ๋อ..ได้ก้า..มะเป็นไร...................................จะ..ร้อ..ให้ ฟัง สะ..เพลง..เชิญ ฟางกัน

พลันกีร์ต้าแผ่วหวานกังวานแว่ว......................................เสียงเจื้อยแจ้วขับขานแสนสุขสันต์

พวกเรานั่งขนาบข้างปรบมือพลัน....................................ตะลึงงันเพลงสตริงฮิตติดลม

ทั้งสำเนียงเสียงสาวเจ้ามีเสน่ห์.......................................ท่าร้องเพลงดูกิ๊บเก๋แสนสุขสม

เสียงปรบมือเกรียวกราวพราวชื่นชม.................................งามคู่สมแม่ฮ่องสอนชั่วนิรันดร์...




พลันกีร์ต้าแผ่วหวานกังวานแว่ว......เสียงเจื้อยแจ้วขับขานแสนสุขสันต์
พวกเรานั่งขนายข้างปรบมือพลัน....ตะลึงงันเพลงสตริงฮิตติดลม



หนึ่งพันแปดร้อยหกสิบสี่โค้ง......ทางคดโค้งวกวนเลาะเหลี่ยมเขา<




 

Create Date : 27 ตุลาคม 2553    
Last Update : 27 ตุลาคม 2553 8:32:22 น.
Counter : 300 Pageviews.  

นิราศเวียงพิงค์ ตอนที่ ๘ (แซวกันเองจ้า..อยากรู้แซวเรื่องอะไร? ต้องรีบอ่าน...)


มีเรื่องหนึ่งไปเที่ยวท่องต้องขออำ.....................................ท่วงท่านอนบางคนขำแปลกนักหนา

ขอเล่าแทรกให้พอเป็นน้ำยา............................................ว่าท่วงท่าบางคนนอนยังไง

เรื่องแปลกแปลกต้องเสนอพี่หวานแหวว...........................เพราะดูแล้วท่านอนชวนสงสัย

อุปกรณ์เตรียมมาแปลกเหลือใจ.......................................กระเป๋าใหญ่คล้ายถุงปุ๋ยประจำกาย

เวลานอนต้องยัดตัวเข้าในถุง ...........................................กันทั้งยุงกันทั้งหนาวไร้ห่วงหาย

รัดถึงคอโผล่แค่หัวอยู่เดียวดาย........................................ถ้าโจรร้ายย่องมาคงขำดี

เพราะถ้าโจรเกิดมันมุดเข้าในถุง.......................................หวังนังนุงนวลน้องให้หมองศรี

พี่สาวข้าจะดิ้นหนีท่าไหนดี...............................................คงชีช้ำกะหล่ำปลีในถุงเอย


อีกเรื่องหนึ่งเมื่อเดินทางแล้วเมารถ...................................เขาโค้งคดชวนเวียนหัวอย่าอยู่เฉย

ขอเสนอพี่จ๊ะจ๋ามาแปลกเลย...........................................จะเฉลยเคล็ดลับเธอให้ฟัง

ไปได้สูตรจากอาแปะที่เมืองปาย......................................เรื่องง่ายง่ายตำราจีนนี้ซิขลัง

ใช้โกเอี๊ยะปิดสะดือพอปะทัง............................................แต่ระวังโกเอี๊ยะหลุดจากสะดือ


...แล้วโกเอี๊ยะพี่สาวฉันก็สะดุด.........................................อะไรทำโกเอี๊ยะหลุดนั่นน่ะหรือ

ปิดกี่ครั้งก็ยังหลุดทำอออือ..............................................จึงหารือปิดแบบไหนใครบอกที

เจ้าอู้ดดี้บอก..มานี่ผมปิดให้............................................พี่จ๋าจ๊ะร้องว้ายเดี๋ยวเสื่อมศรี

พี่เถียรบอกมือจับไว้นั่นแหละดี........................................อย่าให้หนีจากสะดือแค่นั้นเอง

พี่หวานแหววแสนสงสัยใคร่ขอถาม..................................พี่คนงามน้องอยากรู้ใช่ข่มเหง

ลองเปิดอกพูดออกมาแบบนักเลง......................................เลิกอวดเก่งปิดสะดืออยู่คนเดียว

ทำยังไงปิดแล้วมันถึงหลุด................................................มันสะดุดจุดอะไรให้หวาดเสียว

บอกมานะอย่าปิดบังเพื่อนเลยเชียว..................................เกิดมันเขี้ยวเดี๋ยวรุมทึ้งดูสะดือ

...แล้วพี่สาวของฉันก็เฉลย...............................................เสียงเอื้อนเอ่ยบอกทุกคนอยากรู้หรือ

ถ้ารู้แล้วจงเงียบไว้ห้ามเล่าลือ..........................................เพราะสะดือ..พี่จุ่น...เลยวุ่นใจ....

แล้วเสียงฮาก็กึกก้องคับรถตู้............................................ดูดู๊ดูความลับเผยจนได้

พี่จ๋าจ๊ะได้แต่ยิ้มเจื่อนเจื่อนไป...........................................แล้วเฉไฉแกล้งง่วงหลับตานอน



....พ่อเควันเรียกขึ้นรถแล้วบึ่งต่อ.......................................จะไปบ่อโคลนดำเนินสิงขร

ไม่รอช้ารีบขึ้นรถเร่งตะรอน...............................................แก๊งเออร์ลี่รีบจรเร่งไปกัน

สี่กิโลก่อนจะถึงแม่ฮ่องสอน..............................................อย่าใจร้อนเชิญแวะก่อนเดี๋ยวสุขสันต์


มีแห่งหนึ่งขอแนะนำให้ไปกัน ............................................ที่แห่งนั้นนำโคลนดำทำสปา

เป็นโคลนดำผุดขึ้นตามธรรมชาติ.......................................แต่สะอาดปราศพิษภัยไร้ห่วงหา

ผ่านความร้อนจากใต้ดินผุดขึ้นมา.....................................แล้วเอาโปะกายาให้เต่งตึง

พวกฝรั่งมังค่ามากันเยอะ.................................................พอมาถึงโคลนดำเปรอะหวังเด้งดึ๋ง

ใครกลัวแก่ไม่ต้องไปให้หมอดึง.........................................อยากเต่งตึงเอาโคลนโปะรวดเร็วพลัน

ไปถึงจึงเห็นโคลนดำเขานำมา..........................................โปะใบหน้าเหลือลูกตาน่าขบขัน

ส่วนที่ปากเว้นไว้ให้ยิงฟัน.................................................ไม่ช้าพลันฉันขอลองโปะก่อนใคร

ไปเข้าห้องกับสาวสวยร่างแฉล้ม........................................ให้ฉันนอนเอาโคลนแต้มแสนหวั่นไหว

เกิดล้างโคลนแล้วหนวดหลุดจะทำไง..................................เธอบอกไม่เป็นไรพี่หนูเก็บเอง

จะเก็บหนวดโก๋แก่เป็นที่ระลึก............................................ใจก็นึกเธอขี้เล่นแล้วนอนเขลง

อยากนอนให้เธอเอาโคลนมาละเลง....................................คงครื้นเครงถ้าทาโคลนทั้งวันคืน

เดินออกมาจ๊ะเอ๋กับพี่เน.....................................................พี่ก็เท่ห์มีโคลนดำแต่ยิ้มชื่น

ต่างหัวเราะยั่วกันเพราะความตื่น.......................................ยิ้มระรื่นเอาหน้าดำมาอวดกัน


....ครูกีร์แซวฉันว่าเพราะสาวสวย.......................................ตัวฉันจึงงงงวยเหมือนหลับฝัน

หน้าก็แก่หนวดก็ยาวยังนึกมัน............................................แท้เพราะฉันอยากใกล้สาวใช่ไหมเกลอ

โดนครูกีร์ย้อนเหน็บเจ็บดวงจิต...........................................แค่ฉันคิดเธอรู้ใจไม่ให้เผลอ

ฉันยอมรับใกล้สาวสวยมักเผอเรอ.......................................มอบดวงใจให้เธอทุกคนไป

แต่มอบใจใช่มอบตัวนะยาจิต.............................................ขอมิ่งมิตรตรองเป็นธรรมอย่าสงสัย

มอบดวงใจตัวไม่ให้จะเป็นไร .............................................ตัวอยู่ใกล้คนใกล้ตัวพวกพ้องเรา

ถึงเวลาล้างโคลนหน้าเปล่งปลั่ง..........................................เหมือนเป็นหนุ่มขึ้นอีกครั้งจึงแกล้งเขลา

อยากฟังเสียงเพื่อนเพื่อนวิจารณ์เรา....................................คำที่เขาชมมานั้นชื่นฉ่ำใจ

เพื่อนบอกว่าหน้าเด้งขึ้นปั๋งปึ๋ง............................................พี่เนก็หน้าเต่งตึงดูสดใส

แอบหลงเคลิ้มกับคำชมประโลมใจ.....................................ส่องกระจกครั้งใดคล้ายคนเมา




พวกฝรั่งมังค่ามากันเยอะ...........พอมาถึงโคลนดำเปรอะหวังเด้งดึ๋ง
ใครกลัวแก่ไม่ต้องไปให้หมอดึง...อยากเต่งตึงโคลนดำเปรอะรวดเร็วพลัน




...ต่างหัวร่อยั่วกันเพราะความตื่น ยิ้มระรื่นเอาหน้าดำมาอวดกัน...




 

Create Date : 26 ตุลาคม 2553    
Last Update : 26 ตุลาคม 2553 8:23:23 น.
Counter : 253 Pageviews.  

นิราศเวียงพิงค์ ตอนที่ ๗ (ชมโฉมชาวคณะตัวเองจ้า)



>


..ก่อนลาปายพากันแวะ..คอฟฟี่เลิฟ...................................ใจอิ่มเอิบต้องเสน่ห์ดั่งมนต์ขลัง

มองมุมไหนก็สวยงามดั่งเวียงวัง.........................................เป็นฉากหนังอยู่หลายเรื่องคนติดใจ

เป็นร้านค้าขายกาแฟที่แสนสวย.........................................บรรยากาศเลิศสำรวยชวนหลงใหล

มองมุมไหนเหมือนลอยล่องท่องฟ้าไกล..............................สุขฤทัยราวอยู่ในทิพย์วิมาน

เมื่อไปถึงแก๊งซ่าส์ระรี้ระริก.................................................ต่างวิ่งกันดุ๊กดิ๊กสนุกสนาน

วิ่งเก็บภาพทุกมุมช็อตแสนเบิกบาน....................................สุขสำราญปานวัยรุ่นไม่วุ่นใจ

กลุ่มเด็กเด็กมาเรียกพี่ยิ่งดี๊ด๊า.............................................วัยแม่ป้ามาเรียกพี่เจ๊หวั่นไหว

ใครเรียกพี่ขอบอกวาบหวามใจ...........................................หนูทำให้..พี่เอ๊ยแม่..แก่ไม่เป็น

มะหนูมา มาถ่ายรูปให้พี่หน่อย...........................................แล้วพี่น้อยก็วานเด็กเพราะมองเห็น

วานถ่ายรูปพร้อมชวนคุยเปิดประเด็น.................................หนูเนื้อเย็นลูกชายแม่..ตั้งสามคน

เพียงได้ยินพี่แหววก็..แหวเข้าใส่..........................................จะจีบให้ลูกชาย หรือจ๊ะจ๋า

เรามาเที่ยวกันนะเจ้าคุณป้า................................................ไม่ใช่มาหาลูกสะใภ้อย่างวยงง



..มีเรื่องหนึ่งสะกิดใจใคร่ขอบอก..........................................แต่ต้องออกตัวก่อนใช่เหลิงหลง

ใครมาเที่ยวต้องทำใจให้มั่นคง............................................อย่าทะนงเอาแต่ใจใครผู้เดียว

ยิ่งแหล่งเที่ยวยอดฮิตคนเยอะแยะ......................................ใครมาถึงต่างก็แวะหวังแลเหลียว

ใครที่คิดมักง่ายแต่ถ่ายเดียว...............................................อย่าเลยเชียวโปรดเห็นใจคนเที่ยวชม

การจอดรถควรต้องมองให้ถูกที่...........................................เห็นว่างว่างอย่ารี่จอดแค่สุขสม

ที่ยอดฮิตคนเขาหวังมาชื่นชม.............................................เก็บภาพไว้หวังรื่นรมย์รถกลับบัง


..ในวันนั้นพี่แหววจึงบ่นอุบอิบ.............................................ทำซุบซิบหงุดหงิดไม่เหลียวหลัง

ป้ายสวยสวยอยู่ในหนังรถตู้บัง............................................เดินปึงปังไม่ได้ถ่ายป้ายมาโชว์

คอฟฟี่ เลิฟ..คือป้ายอยู่ในหนัง............................................ดาราดังเคยมาถ่ายก็โมโห

นางเอกเราแทบอยากร้องไห้โฮ............................................โอ๊ะ โอ๊ะ โอ๋..พี่สาวข้าอย่าขี้แย...



...จากคอฟฟี่บึ่งรี่สู่โป่งน้ำร้อน..............................................ต้องจำจรตามโปรแกรมที่วางแผน

แต่ขอทิ้งหัวใจในดินแดน.....................................................ลอยเป็นแฟนกับสาวสวยเพียงลำพัง

ถึงพี่ไปไปแต่ตัวนะหนูจ๋า.....................................................ส่วนหัวใจให้น้องยารับฝากฝัง

ถ้าหากน้องไม่รังเกียจหรือชิงชัง...........................................จะข้ามเขากลับมานั่งยังห้องใจ



...แล้วตรงไปโป่งน้ำร้อนรุ่มร้อนจิต.......................................ครุ่นพินิจกลิ่นที่โชยชวนหลงใหล

กำมะถันลอยมาแปลกเหลือใจ...........................................ดมทีไรคล้ายกลิ่นกายของน้องนาง

สลัดหัวไล่ภวังค์ที่ฝังจิต......................................................ไล่ความคิดไล่ความหลงหายหม่นหมาง

เฝ้าพิศเพ่งมองหาเพื่อนร่วมทาง..........................................ที่เยื้องย่างมาด้วยกันพลันสุขใจ

เพื่อนของเราแต่ละคนล้วนสาวสวย.....................................เฉิดสำรวยสวยพริ้งเกินหาไหน

ครั้งยังสาวคงเล่าลือระบือไกล.............................................แม้มากวัยใช่ลบเลือนความสวยลง

พี่เนนั้นสวยแบบไร้เดียงสา...................................................ในแววตาบริสุทธิ์ชวนใหลหลง

พี่แหววสวยแบบสาวมั่นไม่พะวง...........................................จิตมั่นคงหนักแน่นไม่หวั่นใคร

ส่วนพี่น้อยสวยแบบนางเอกหนัง...........................................จะลุกนั่งท่าทีดูวาบไหว

เพื่อนกีร์เรายิ่งสวยสาวขาวเกินใคร........................................เหมือนนางไม้มาหลงเดินในป่าดง



...ส่วนผู้ชายมองคล้ายพระเอกหนัง.......................................สุ้มเสียงดังใครฟังสะดุ้งโหยง

มาดสูงใหญ่แววนัยน์ตานั้นมั่นคง..........................................ทระนงเกินพี่เถียรนั้นไม่มี

เจ้าอู้ดดี้หน้าตาดูบ๊องแบ๊ว.....................................................เดินไปไหนชวนกินแห้วไม่เสื่อมศรี

เห็นอะไรตีเป็นเลขเด่น..ดัง..ดี...............................................บอก..บน..ล่าง..งวดนี้..สี่..นอนมา

ส่วนตัวฉันขอบอกดูเจี๋ยมเจี้ยม..............................................สงบเสงี่ยมเรียบร้อยไร้ห่วงหา

แต่ผมเผ้าหนวดเคราเต็มหน้าตา...........................................เหมือนคนบ้าหลุดมาเดินกลางดงดอย

ทั้งเป็นคนไม่คำนวณการใช้จ่าย............................................เพื่อนเขาแซวว่าใจง่ายจึงเหงาหงอย

เจอสาวสวยทำออเซาะอ้อนสำออย.......................................พอเงินลอยจากกระเป๋าเลยเศร้าใจ

มองดูเพื่อนหวังกลบเกลื่อนเรื่องความรัก...............................ใจฉันหักใครจะดามหายหวั่นไหว

โป่งน้ำร้อนยิ่งร้อนรุ่มสุมฤทัย................................................จะหาใครมายาใจไหม้อุรา


*****



ก่อนลาปายพากันแวะคอฟฟี่เลิฟ......ใจอิ่มเอิบต้องเสน่ห์ดั่งมนต์ขลัง
มองมุมไหนก็สวยงามดั่งเวียงวัง........เป็นฉากหนังอยู่หลายเรื่องคนติดใจ




 

Create Date : 25 ตุลาคม 2553    
Last Update : 25 ตุลาคม 2553 8:52:02 น.
Counter : 245 Pageviews.  

นิราศเวียงพิงค์ ตอนที่ ๖ (มีเลิฟซีนนิดๆ ด้วยจ้า)



ได้สินค้ามาแล้วเที่ยวไล่แจก.............................................เพราะสินค้านั้นแปลกเป็นนักหนา

ไฟกระพริบวิบแวมแสนตื่นตา...........................................สุขอุราเพื่อนรุมเร้าเฝ้าดูชม

บ้างเป็นรูปดอกไม้รูปหัวใจ...............................................ให้หลานใส่วันปีใหม่คงสุขสม

เพื่อนแก๊งซ่าส์ได้ไปล้วนรื่นรมย์.........................................สนิทสนมได้ของเล่นใส่อวดกัน

ส่วนที่เหลือตั้งใจให้ลูกหลาน ...........................................อยู่ที่บ้านถ้าได้รับคงสุขสันต์

ลุงมาเที่ยวมีของฝากโดยทั่วกัน..........................................อยากเติมฝันจินตนาพามั่นคง

หาได้ซื้อเพราะความสวยของคนขาย..................................หาได้ซื้อเพราะงมงายกับความหลง

หาได้ลุ่มหลงรักหล่อนจนงวยงง.........................................ที่หยอกเย้านวลอนงค์แค่วางฟอร์ม



...กลับมาถึงที่พักหักห้ามจิต..............................................เลิกครุ่นคิดถวิลรักอันหวานหอม

แต่ยิ่งหักใจยิ่งหวลชวนตรมตรอม......................................โอ้พะยอมพร่ำเพ้อหาแม่ยาใจ

แก๊งเขาแซว..พี่ท่าดีแต่ทีเหลว............................................พี่ไม่อยากเป็นคนเลวทำเหลวใหล

พี่รักน้องชื่นชมน้องแค่ต้องใจ ...........................................ไม่อยากให้น้องมีราคีคาว

เธอคือสาวแสนงามแห่งเมืองปาย......................................ทอประกายเป็นศรีเมืองกลางห้วงหาว

คงความสวยไว้คู่เมืองดั่งเดือนดาว.....................................อกโก๋แก่แม้จะร้าวก็ยอมทน

เกิดชาติหน้าแม้มีบุญหนุนนำส่ง........................................จะมุ่งตรงมาเมืองปายไม่สับสน

จะตามหาสาวสวยทั้งสองคน ............................................ส่วนชาตินี้พี่อับจนหนทางตัน



...ได้เวลาอำลาปายมิวายโศก...........................................โลกหนอโลกเล่นตลกเห็นขบขัน

ยิงศรรักให้ฉันแล้วมาพรากกัน..........................................กรรมของฉันแต่ปางบรรพ์หรือฉันใด

ป่านฉะนี้น้องแก้วทำอะไรอยู่............................................แม่โฉมตรูน้องอยู่เย็นเป็นไฉน

รู้หรือเปล่าอกพี่ร้าวปริ้มขาดใจ.........................................โอ้ทรามวัย..ฤทัยพี่แทบขาดรอน

จากเมืองปายเหมือนกายเหลือแต่ซาก..............................เพราะดวงใจถูกพรากจากสมร

ใจลอยวนไปขายของกับงามงอน......................................โอ้..บังอรจะเห็นใจพี่ไหมเอย


แก๊งเขาแซว..พี่ขี้อายยามใกล้สาว.....................................พี่ก็อยากนำเรื่องราวมาเปิดเผย

ถึงเป็นชายแต่ข้างในใจเช้ยเชย.........................................ยามเอื้อนเอ่ยสาวสบตาพี่เขินจัง

เฝ้าเก็บรักเก็บความนัยไว้ในจิต........................................ได้แต่คิดไม่กล้าบอกจึงไม่ขลัง

เฝ้าบ่มรักบ่มความช้ำสุมประดัง........................................ต้องเซซังช้ำอกเพราะขี้อาย




....ถึงตอนเช้าไปเยี่ยมชาวจีนยูนนาน................................ที่หมู่บ้านสันติชนคนเฉิดฉาย

จีนอยู่ไทยแต่เนาว์นานในเมืองปาย..................................สุขสบายมีไมตรีเกื้อกูลกัน

มีชิงช้าทำด้วยไม้ใช้แรงคน...............................................หมุนเวียนวนทึ่งความคิดที่เสกสรร

ทั้งชาจีนบ๊วยพลับสารพัน................................................ให้ชิมกันคนละถ้วยแถมให้ฟรี

....มองสาวจีนใจถวิลถึงยาจิต............................................ยิ่งเพ่งพิศยิ่งคิดถึงน้องของพี่

ยิ้มสาวจีนเหมือนยิ้มเจ้ามาชวนชี้.......................................อยากจะรี่กอดสาวจีนให้ฉ่ำใจ

เพียงแค่คิดจิตก็เพ้อละเมอหา............................................โอ้แก้วตาน้องของพี่อยู่หนไหน

รู้หรือเปล่าพี่หงอยเหงาเศร้าฤทัย........................................ต้องเร่ไปมองหาโหลยาดอง

แอบหนีเพื่อนไปก๊งเหล้าดับความกลุ้ม................................ไม่อยากอุ้มสุมทุกข์ไว้ให้หม่นหมอง

อุราชื่นได้ยิ้มสาวแกล้มยาดอง............................................เผลอนั่งมองจ้องเธอจนเขินอาย

โอ้..สาวจีนยูนนานหวานน่ารัก............................................อยากบอกฮักแบบอีสาน..อ้ายมักหลาย

กลัวเธอว่างูบนหัวเริ่มออกลาย............................................เดี๋ยวเสียเชิงยอดชายต้องระวัง



เห็นพระหลับใจอยากหลับกับพระหิน.....ไม่ยลยินโลกมนุษย์สุดเหี้ยมหาญ
ไม่อยากรู้เรื่องบ้านเมืองที่ร้าวราน.........มุ่งชนะคะคานเข่นฆ่ากัน




 

Create Date : 24 ตุลาคม 2553    
Last Update : 24 ตุลาคม 2553 8:02:50 น.
Counter : 194 Pageviews.  

1  2  3  4  

รณบุตร สุดสะเหล่อ
Location :
ศรีสะเกษ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นชายหัวใจนุ้มหนุ่ม ส่วนร่างครึ่งศตวรรษนิดๆ ชอบความรื่นรมย์ทุกอย่าง แม้สิ่งนั้นจะจุดจุดจุด...ก็ตาม
เขียนวันละนิด จิตแจ่มใส อ่านวันละนิด จิตก็ใสแจ่ม
Friends' blogs
[Add รณบุตร สุดสะเหล่อ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.