คิดเขียนวันละนิด เพื่อจิตที่แจ่มใส อ่านเขียนเพียรไป หวังใจได้รื่นรมย์
Group Blog
 
All Blogs
 
นิราศเวียงพิงค์ ตอนที่ ๑๐ (หลงเสน่ห์ราตรีแม่ฮ่องสอน)

...ถึงยามค่ำย่ำราตรีแม่ฮ่องสอน......................................ลางามงอนสาวคอยาวไปตามฝัน

แวะกินข้าวเอาแรงเพื่อฝ่าฟัน..........................................แต่ตัวฉันดันหลงลิ้มชิมสุรา

ร้านอาหารมีดนตรีเพลงพริ้งเพราะ...................................ทั้งสาวเสิร์ฟก็เอ๊าะเอ๊าะชวนใฝ่หา

เสียงดนตรีเริ่มบรรเลงเพลงล้านนา..................................สุขอุราเลิกกินข้าวในบัดดล

บอกน้องนางแก้วพี่ชงแก่แก่.............................................ชายตาแลไฟแสงสีเริ่มสับสน

เพลงก็หวานสาวก็สวยจิตเวียนวน....................................เราจะทนกลัดกลุ้มอยู่ทำไม

แก้วยกมาพี่เลยคว้ามารีบดื่ม...........................................อุราปลื้มลืมปายว่าอยู่ไหน

ถ้าไม่เมาพี่คงเศร้าปวดร้าวใจ..........................................น้องทรามวัยรินมาเลยอย่าเฉยชา



...เหล้ากับเพลงบรรเลงซึ้งตรึงดวงจิต...............................ทั้งน้องนางก็ชวนพิศชิดจ๊ะจ๋า

ชงแก่แก่หนูจำได้รีบรินมา...............................................เพื่อนเตือนว่าเสียงของเราดังกว่าใคร

เควันทำ..ท่าจุ๊..จุ๊..เบาเสียงหน่อย....................................เราเถียงว่าเสียงเราค่อยไม่ถึงไหน

เรียกนวลน้องยี่สิบบาทมารับไว้.......................................ช่วยเดินไปบอกนักร้องพี่ขอเพลง

เหล้ารินมาอุราฉันยิ่งคักคึก..............................................เริ่มรู้สึกเข้าสู่โลกวิโหวงเหวง

ออกจากร้านพี่ชายฉันช่วยกระเตง....................................ทำอวดเก่งชงแก่แก่แย่เลยเรา

เควันบอกแม่ฮ่องสอนมีสาวสวย.......................................เฉิดสำรวยจะชวนไปให้หายเหงา

ฉันบอกว่าแม้นางฟ้าก็ไม่เอา............................................เพราะฉันเมาเหล้าแก่แก่แม่หนูชง...




...อารมณ์ชื่นคืนมาเพลาเช้า..............................................แต่ศีรษะยังหน่วงหน่าวเพราะความหลง

หลงดีกรีหลงแสงสีพางวยงง..............................................ต่อไปคงตริตรองมองซึ้งใจ

กินอะไรอย่าเอาใจเป็นที่ตั้ง................................................เจอสาวสวยต้องระวังเลิกหวั่นไหว

มัวเพลินคึกนึกคะนองจนลืมวัย.........................................อกเราไซร้คงแย่แก้ไม่ทัน

อันสุรายาดีมีประโยชน์......................................................ขืนกินมากก็เกิดโทษสุดมหันต์

ทั้งโรคตับโรคไตสารพัน....................................................จะดื่มวันละกี่แก้วต้องควรตรอง

อีกสาวสวยรวยเสน่ห์เร่เรียงราย..........................................ยามชม้ายชายตาพาหม่นหมอง

อย่าตกหลุมยิ้มเก๋เก๋นวลละออง.........................................จงประคองดวงใจให้มั่นคง

รู้ทั้งรู้ไฉนตูไม่ขามเข็ด......................................................น้ำตาเล็ดมากี่ครั้งยังลุ่มหลง

เหล้าสตรีพาชีวีแทบปลิดปลง................................................ยังทะนงหลงมัวหัวปักปำ

อันสุราพาใจให้โง่เขลา.........................................................กินแล้วเมาเมาแล้วกินสิ้นคมขำ

ถึงอาเจียนโอ้กอ้ากไม่หลาบจำ...............................................ฟื้นขึ้นมายังจิบร่ำทุกวันไป

อยากรู้นักมีอะไรในสุรา.........................................................กินแล้วบ้ากินแล้วเมาเฝ้าหลงใหล

พิษสุราพาวอดกล่นเกลื่อนไป..................................................แปลกเหลือใจที่คนเราเฝ้ากินมัน

แต่ถ้ากินแบบรู้ทันมั่นในจิต.....................................................ต้องฝึกคิดใคร่ครวญก่อนสังสรรค์

กินนิดนิดจิบหน่อยหน่อยคุณอนันต์..........................................ความสุขสันต์อย่าให้มันหลุดโลกไป

เหมือนผู้หญิงยิงเรือเหลือเชื่อนัก..............................................พอเจอะปุ๊บก็รักปั๊บนั้นไฉน

อันสาวสวยรวยเสน่ห์มากพิษภัย.............................................อย่าเผลอใจให้เธอลวงติดบ่วงกรรม

หน้าหวานหวานยิ้มสวยสวยแท้ยาพิษ......................................พร้อมจะปลิดชีพชายถ้าถลำ

ทั้งลีลาออดอ้อนป้อนน้ำคำ......................................................ถ้าตกหลุมเธอก็ยำชายกระจุย

ก็เผลอบ่นเผลอพร่ำไปเรื่อยเปื่อย..............................................เพราะเราเฉื่อยแฉะเองจึงเป็นปุ๋ย

ทำอวดเก่งบวกบ้าท้าตะลุย.....................................................จึงหน้ามุ่ยย่อยยับกับอบาย..



....อำลาสาวคอยาวแม่ฮ่องสอน...............................................เริ่มตะรอนออนทัวร์ไม่หวั่นไหว

ยิ่งเที่ยวท่องสมองยิ่งปลอดโปร่งใจ...........................................สุขฤทัยกว่าท่องเที่ยวนั้นไม่มี

ก้าวขึ้นรถจิตก็ครุ่นคิดประหวัด.................................................อยากกอดรัดน้องรักยอดยาหยี

ป่านฉะนี้อยู่ไฉนหนอคนดี........................................................ป่วนฤดีพี่ขาดเจ้าแสนเศร้าใจ


...รถเคลื่อนจากแม่ฮ่องสอนสังหรณ์แว่ว...................................หัวใจแป้วราวน้ำตาจะรินไหล

เหมือนถูกพรากกระชากรักจากดวงใจ.......................................ในฤทัยปั่นป่วนหวนคำนึง

อีกกี่เดือนกี่ปีจะเหหัน...............................................................กี่ร้อยวันจะเวียนวนให้มาถึง

แม่ฮ่องสอนดั่งศรรักปักตราตรึง.................................................ความงามซึ้งโถมบุกทุกห้วงใจ

เพราะกลัดกลุ้มจึงคว้าขวดแอบเบาะหลัง..................................หวังดับกลุ้มรุมประดังสุมทรวงไหว

เสียงกุ๊กกิ๊กแก้วชนขวดรวดร้าวใจ.............................................ไม่อยากให้ใครได้ยินแอบกินสุรา

เสียงครูกีร์แว่วมา..แนะ..แน่ะ..แน้.............................................คงย่ำแย่ในดวงจิตมากซิหนา


ถึงอุบอิบแอบรินกินสุรา ....................................................แสนขายหน้าที่มีคนเขารู้ทัน

จึงได้แต่ปั้นหน้ายิ้มแหยแหย.....................................................ร้าวดวงแดไร้คำพูดมาเหหัน

แม่กีร์จ๋าอย่าว่าฉันเราเพื่อนกัน.................................................ขอให้ฉันซดเหล้าแก้เหงาใจ

โอ้เพื่อนฉันกลับยิ้มหน้าระรื่น....................................................เห็นฉันเศร้าเพื่อนกลับชื่นนั้นไม่ไหว

ฉันเอาเหล้ามาดับทุกข์ที่โถมใจ...........................................เพื่อนอย่าได้ยิ้มเยาะถมทับเลย

เดี๋ยวฉันแช่งให้เธอเหงาเข้าบ้างหรอก........................................ฉันจะบอกทรมานสุดเฉลย

รักของเธอมีแต่สุขทุกข์ไม่เคย....................................................โอ้เพื่อนเอ๋ยเห็นใจฉันเถิดคนดี




...เรียกอู้ดดี้..มานี่เร้วรีบเยื้องย่าง ช่วยถ่ายรูปคู่กับนางหน่อยซิเกลอ...







...เสียงกุ๊กกิ๊กแก้วชนขวดรวดร้าวใจ ไม่อยากให้ใครได้ยินแอบกินสุรา...font>



Create Date : 28 ตุลาคม 2553
Last Update : 28 ตุลาคม 2553 6:33:02 น. 7 comments
Counter : 301 Pageviews.

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: TREE AND LOVE วันที่: 28 ตุลาคม 2553 เวลา:11:21:28 น.  

 
ไม่ค่อยซำบายเท่าไหร่...เพราะมองไปที่ไหนก็เห็นแต่น้ำท่วมคร้าบ....
เดี๋ยวจะแวะไปเยี่ยมบ้าง...


โดย: รณบุตร สุดสะเหล่อ วันที่: 28 ตุลาคม 2553 เวลา:12:51:36 น.  

 
แวะมาอ่านหลังอิ่มหนำสำราญจากมื้อเที่ยงแล้ว

ยังสนุกสนานเหมือนเดิมเลยนะคะ

ปล.รูปเริ่มใหญ่ขึ้นบ้างแล้วนะคะ พี่แต่งตัวแบบนี้เป็น อจ.สอนศิลปะหรือเปล่าคะ หรือว่าเป็น อจ.สอนภาษาไทย


โดย: kapeak วันที่: 28 ตุลาคม 2553 เวลา:14:04:41 น.  

 
ขอบคุณครับที่ชมว่า ยังสนุกเหมือนเดิม

ไม่ใช่ครูสอนศิลปะหรอกครับ เพียงแต่ชอบศิลปะ ที่พอแต่งกลอนได้ก็เพราะเพื่อนครูเขาจับไปสอนแต่วิชาภาษาไทย ทั้งๆ ที่ไม่ใช่เอกไทยโดยตรง อาศัยว่าใจรัก

รูปลักษณ์ที่เห็น เป็นการปล่อยตัวตามสบายหลังจากที่เออร์ลี่แล้วครับ แต่ส่วนตัวก็ชอบง่ายๆ ประหลาดๆ แบบนี้แหละครับ...ฮิฮิ


โดย: รณบุตร สุดสะเหล่อ วันที่: 28 ตุลาคม 2553 เวลา:16:58:55 น.  

 
สุดแดนใดใจฝัน...ฝ่าฝันถึง
สุดแสนซึ้งจดจำ...เป็นคำเขียน
สุดสวาทขาดดิ้น...ไม่สิ้นเพียร
สุดท้ายเรียนโลกหล้า....ด้วยฝ่าเท้า

เน๊อะ....พี่เน๊อะ....ปริญญาใต้ฝ่าเท้าที่ก้าวไป..
ใครๆก็อยากได้..แต่ใชข่ว่าจะมีโอกาสได้..ทุกคนที่ไหน?


โดย: go far far วันที่: 1 มีนาคม 2554 เวลา:10:20:27 น.  

 
ปริญญาใต้ฝ่าเท้า คำนี้เจ้า..โก ฟา ฟา คิดได้ไง..

อย่าปล่อยกลอนพาไป พิศดูใจให้แจ้งจริง...


โดย: รณบุตร สุดสะเหล่อ วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:22:21:23 น.  

 
คิดถึงพี่......นำเพลงมาฝาก....
รับฟังแล้ว.........แจ้งให้น้องทราบด้วย.....ค่ะ





๐ ค่ำลง ๐

เป็นเพลงที่ขับขานมานานนัก
ตั้งแต่ยังไม่รู้จัก..กับความเหงา
เคยตะโกนร้องดัง....กลับยั้งเบา
นี่ใจเราอ่อนโยน..เพราะโดนใคร

เพลงที่เคยสนุก..ปลุกใหตื่น
กลายเป็นเพลงขมขื่นสะอื้นไห้
พอความเงียบสงบ..มันหลบใน
เจอเพลงใดกระทบยังพบมัน(?)


...................................


โดย: go far far วันที่: 15 เมษายน 2554 เวลา:21:55:56 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

รณบุตร สุดสะเหล่อ
Location :
ศรีสะเกษ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นชายหัวใจนุ้มหนุ่ม ส่วนร่างครึ่งศตวรรษนิดๆ ชอบความรื่นรมย์ทุกอย่าง แม้สิ่งนั้นจะจุดจุดจุด...ก็ตาม
เขียนวันละนิด จิตแจ่มใส อ่านวันละนิด จิตก็ใสแจ่ม
Friends' blogs
[Add รณบุตร สุดสะเหล่อ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.