คิดเขียนวันละนิด เพื่อจิตที่แจ่มใส อ่านเขียนเพียรไป หวังใจได้รื่นรมย์
Group Blog
 
All Blogs
 
นิราศเวียงพิงค์ ตอนที่ ๑๓ (สวรรค์รำวง)


....จากตลาดชาวดอยก็ทัวร์ต่อ.........................................ขึ้นรถได้ก็คุยจ้อแสนสุขสันต์

คืนสุดท้ายโปรแกรมทัวร์ท่าสุดมัน....................................จะสังสรรค์กินขันโตกชมนางรำ

ครู่หนึ่งถึงสันกำแพงแรงเริ่มล้า.........................................เควันจ๋าหากินก่อนให้อิ่มหนำ

ครูกีร์ว่าที่ขันโตกมีนางรำ................................................ใครโชคดีอาจได้ปล้ำ..เอ๊ย..รำกับตัวเธอ

ฉันแอบคิดวางแผนไว้ในจิต.............................................มีโอกาสได้ใกล้ชิดจะเสนอ

อยากเป็นคนโชคดีได้โค้งเธอ...........................................ใครจะว่าฉันเว่อก็จำยอม

ผ่านถนนเส้นสายไม้ลงแวะเยี่ยม......................................ผลิตภัณฑ์เปี่ยมฝีมือทั้งหล่อหลอม

หลากสินค้ามากลวดลายไม่แปลกปลอม..........................เป็นตลาดที่มากพร้อมงานฝีมือ

ของบางอย่างจินตนาการเหนือมนุษย์..............................เป็นที่สุดงานฝีมือน่านับถือ

ทำให้ชื่อสันกำแพงนั้นเลื่องลือ.........................................ระบือชื่อคือเสน่ห์แห่งเวียงพิงค์



....จากนั้นหันเหหน้าหาที่พัก.............................................ไปปักหลักดับไฟป่าค่อยสุงสิง

การเดินทางย้อนคืนกลับรวดเร็วจริง.................................ใจเกรงกริ่งหวั่นไหวใกล้วันลา

เข้าที่พักแต่งตัวใหม่เสียสวยเช้ง........................................พวกผู้ชายยอดนักเลงไม่ห่วงหา

วันทั้งวันขออาบน้ำแค่หนึ่งครา.........................................ไม่รู้สึกรู้สากับผู้ใด

ลูกผู้ชายไทยแท้แต่ขี้หนาว...............................................นอนปวดร้าวหนาวจิตพอทนไหว

แต่จะให้อาบน้ำสุดทำใจ..................................................ขอยกไปอาบตอนเช้าครั้งเดียวพอ

ได้ผ้าเย็นเช็ดหน้าตาอุราชื่น..............................................แค่นี้ก็ชื่นมื่นแล้วล่ะหนอ

นึกกระหยิ่มยิ้มย่องตั้งตารอ..............................................คืนนี้หนอขอสนุกสุดขีดเชียว



....ได้เวลามุ่งสู่ศูนย์วัฒนธรรม..........................................เสน่ห์ล้ำแห่งล้านนาตื่นตาเหลียว

นั่งกับพื้นกินขันโตกน่ารักเชียว.........................................บ้างเกาะเกี่ยวควงคู่มาน่ารักจริง

ทั้งฝรั่งมังค่ามาเยอะแยะ.................................................พอมาถึงก็นั่งแหมะไม่สุงสิง

มีหมอนขิกทรงสามเหลี่ยมให้แอบอิง.................................เด็กผู้หญิงลูกฝรั่งนั่งเฉยเลย

บรรยากาศดูดีมีเสน่ห์.......................................................แต่ฉับพลันฝนก็เทมาเฉยเฉย

กลัวเปียกปอนทุกคนจึงเบียดชิดเชย...................................บรรยากาศไม่เสบยแต่แปลกดี

นางรำออกมารำฟ้อนแค่หนึ่งชุด.........................................เมื่อฝนมาก็เลยหยุดกลางแสงสี

จึงเข้าไปรำฟ้อนบนเวที.....................................................ก่อนย้ายที่เข้าในโรงละครรำ

เมื่อถึงรอบรำวงธรรมดา...................................................ฉันถลาออกไปโค้งแม่งามขำ

รำเฉิบเฉิบงามแสงเดือนยังจดจำ........................................ตอนเป็นครูพาเด็กรำจำฝังใจ

พี่แหววรี่มายิงกล้องเก็บทุกช็อต.........................................ฉันยิ่งออดอ้อนรำขนานใหญ่

สาวน้อยเอียงฉันก็เอียงตามเธอไป.....................................จะจีบมือข้างไหนก็ทันเธอ

พี่น้อยชมไม่เสียชื่อเราครูเก่า..............................................เรื่องรำฟ้อนพวกเราพร้อมเสมอ

แต่คนรำชักติดใจแล้วซิเออ................................................อยากอยู่เวียงรำกับเธอจนวันตาย

เสียงครูกีร์แว่วมาอย่าฝันเฟื่อง...........................................จะเป็นเรื่องถึงชีวิตนะสหาย

เดี๋ยวแม่ยอดขมองอิ่มวาดลวดลาย.....................................เธอไม่วายคางเหลืองหรือหมดบุญ







...สาวน้อยเอียงฉันก็เอียงตามเธอไป จะจีบมือข้างไหนก็ทันเธอ...




.

..นางรำออกมารำฟ้อนได้สองชุด ฝนตกมาก็เลยหยุดกลางแสงสี...






...ได้เวลามุ่งสู่ศูนย์วัฒนธรรม เสน่ห์ล้ำแห่งล้านนาตื่นตาเหลียว...


Create Date : 01 พฤศจิกายน 2553
Last Update : 1 พฤศจิกายน 2553 7:31:21 น. 2 comments
Counter : 223 Pageviews.

 
แวะมาอ่านค่ะพี่ ถ้าเกิดจบนิราศเวียงพิงค์แล้ว จะพาไปเที่ยวไหนต่อคะ ไปเยี่ยมกันที่บล๊อกบ้างนะคะ


โดย: kapeak วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:10:57:04 น.  

 
เอ..นั่นซีครับ ตอนหน้านิราศก็ถึงตอนจบแล้ว จะพาไปเที่ยวไหนต่อยังไม่รู้เลย
คงต้องพาไปเที่ยวตามบ้านนอกคอกนา ดูห้วยหนองคลองบึงกันล่ะทีนี้
ครับ เดี๋ยวจะแวะไปเยี่ยม


โดย: รณบุตร สุดสะเหล่อ วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:11:32:15 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

รณบุตร สุดสะเหล่อ
Location :
ศรีสะเกษ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นชายหัวใจนุ้มหนุ่ม ส่วนร่างครึ่งศตวรรษนิดๆ ชอบความรื่นรมย์ทุกอย่าง แม้สิ่งนั้นจะจุดจุดจุด...ก็ตาม
เขียนวันละนิด จิตแจ่มใส อ่านวันละนิด จิตก็ใสแจ่ม
Friends' blogs
[Add รณบุตร สุดสะเหล่อ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.