All Blog
**Review** Afterward of Black Fairy Tale - Otsuichi
Afterward of Black Fairy Tale

Originally published in the Japanese paperback edition of Black Fairy Tale.



Title : Summer, Fireworks, and My Corpse also includes Black Fairy Tale
Author : Otsuichi
Genre : Horror / Fantasy
Published : September 21st 2010 by Haikasoru

รีวิว :
งืมม..วันนี้เราไม่ได้จะมารีวิวหนังสือนะคะ แต่เราจะมารีวิวบทส่งท้ายแทน ฮ่าๆ เหตุผลก็เพราะว่าในส่วนของ Summer, Fireworks, and My Corpse และ black Fairy Tale คงจะมีคนรีวิวกันไปเยอะแยะมากมายแล้ว เราเลยขอรีวิวบทส่งท้ายของ Black Fairy Tale ละกัน อิอิ พอดีเรามีทั้งเวอร์ชั่นไทยและอังกฤษ เลยรู้ว่าเวอร์ชั่นไทยไม่ได้แปลบทส่งท้ายให้ แล้วส่วนตัวเราคิดว่ามันเจ๋งดีด้วย ก็เลยขอรีวิวส่วนนี้ละกันเนอะ คุคุคุคุ

โอเค มาเริ่มเลย ในส่วนนี้โอตสึอิจิเล่าว่า วันๆประทังชีวิตอยู่ด้วยอาหารในร้านของครอบครัว ตอนเดินกลับบ้านก็แทบจะไม่ได้ระวังรถบรรทุกที่วิ่งผ่านเลย แต่ก็ดีเหมือนกันถ้าโดนชนไปซะได้ โอตสึอิจิเล่าต่อว่า Black Fairy Tale เป็นผลงานชิ้นแรกที่ยาวกว่าสองร้อยหน้า ตอนที่เรียนจบใหม่ๆ เขาตัดสินใจไม่หางานทำ และเลือกที่จะใช้ชีวิตเป็นนักเขียนแทน...

“ผมไม่สนใจว่าสุดท้ายแล้วมันอาจเป็นแค่ขยะชิ้นนึง ผมแค่ต้องการเขียนนิยายเรื่องยาวนี้ให้เสร็จ ถ้าผมอยากจะเป็นนักเขียนมืออาชีพ นิยายเรื่องนี้ก็คืออุปสรรคที่ผมจะต้องเอาชนะมันให้ได้”

นั่นคือแรงผลักดันให้ผมเขียนนิยายเรื่อง Black Fairy Tale และผลลัพธ์ที่ได้ก็เป็นเรื่องแปลกๆอย่างที่เห็น ทุกคนครับ ผมขอโทษจริงๆ..

โอตสึอิจิเล่าต่อว่า วันนี้ที่ร้านอาหารของครอบครัว ขณะที่กำลังนั่งตรวจต้นฉบับครั้งสุดท้ายว่ามีประโยคไหนที่ผมอยากจะเปลี่ยนแปลงอีกมั้ย ในมือกำปากกาแดงจนแน่น และค่อยๆอ่านอย่างระมัดระวัง ผมกำลังเผชิญหน้ากับต้นฉบับ บางครั้งก็ต้องลุกไปดื่มน้ำดับกระหายที่จุดบริการเครื่องดื่ม

ผมเขียนเรื่อง  Black Fairy Tale ในตอนที่ผมยังฝึกเขียนนิยายใหม่ๆ ผมมองเห็นความอ่อนหัดของตัวเองแทรกอยู่ตรงช่องว่างของแต่ละคำ ซึ่งนั่นก็ทำให้อุณหภูมิภายในร่างกายพุ่งสูงขึ้น และชีพจรก็เต้นเร่าๆ 

ผมละอายใจ.. แต่ละคำที่ผมเขียนทำให้ผมรู้สึกอับอายอย่างที่สุด ผมไม่กล้าแม้แต่จะอ่านมันด้วยซ้ำ ถ้าให้อธิบาย ก็คงจะเหมือนตอนที่คุณถูกบังคับให้อ่านไดอารี่สมัยวัยรุ่น ที่จริงผมไม่มีหรอกนะ แต่มันก็คงจะรู้สึกอย่างนั้นนั่นแหละ

เพียงแค่อ่านไปบรรทัดเดียว แก้มของผมก็แดงร้อนขึ้นจนรู้สึกได้ พออ่านบรรทัดที่สอง มือที่กำปากกาอยู่ก็เริ่มสั่น ส่วนเท้าก็กระทืบไปมาอยู่ใต้โต๊ะ จนมาถึงบรรทัดที่สาม ผมคิดในใจว่า “ไอ้ห่านนเอ๊ย! ไม่ไหวแล้ว!” และสุดท้ายผมก็ม้วนต้นฉบับแล้วฟาดเข้ากับกำแพง

และเมื่อผมอ่านถึงบทที่สอง ผมก็ถึงขีดจำกัดของความอดสู เส้นประสาทแทบจะระเบิด

อีกไม่นาน ถ้อยคำน่าอับอายนี่ก็จะถูกปริ๊นท์ และส่งไปให้คนทั้งโลกได้รับรู้ และผมต้องพบเจอกับเรื่องน่าขายหน้าซึ่งเกินกว่าจะทนได้ แล้วบางอย่างด้านหลังศีรษะก็แตกดังเปรี๊ยะๆ ผมตระหนักว่าตัวเองเกือบจะร้องไห้ฟูมฟาย เลยต้องลนลานกลั้นใจไว้ไม่ปล่อยมันออกมา

มีคนที่เห็นพฤติกรรมแปลกๆนี่อยู่ตลอดเวลา คาดว่าคงจะเป็นเด็กประถม และครอบครัวที่นั่งอยู่บูธข้างๆ

หยุดนะ! อย่างมองฉัน! อย่างจ้องเหมือนกับว่านายรู้สึกสมเพชฉันแบบนั้นสิ!

ผมถือตะเกือบแบบใช้แล้วทิ้งด้วยท่าทางน่ากลัว และจ้องไปที่ครอบครัวนั้น จนพวกเขารีบหันไปทางอื่นราวกับว่าได้เห็นอะไรน่ารังเกียจมาอย่างงั้นแหละ ผมมั่นใจว่าคนพวกนั้นกำลังหัวเราะเยาะผมอยู่ในใจ ผมสามารถเดาบทสนทนาอันเงียบเชียบได้จากดวงตาของพวกเขา

แม่ : ลูกรัก เห็นไอ้หนุ่มชุดวอร์มโต๊ะข้างๆนั่นมั้ย เขาคือโอตสึอิจิ ไอ้คนที่เขียนนิยายกากๆที่กำลังจะตีพิมพ์อยู่นั่นไง
ลูก : ผมไม่อยากโตขึ้นเป็นคนแบบเขาเลยฮะแม่
พ่อ : ถูกต้อง ทาคาชิ เป็นเด็กดี แล้วอย่ามีความคิดที่จะเขียนนิยายน่าอายๆพวกนั้นล่ะ!
ลูก : ครับ ผมจะตั้งใจเรียน และจะเป็นที่นับน่าถือตาในสังคมให้ได้ แล้วตอนเรียนมหาลัย ผมจะมองหางานดีๆ และจะไม่มีทางใช้ชีวิตในเส้นทางนักเขียนแน่นอน

ทาคาชิ....โอ..ทาคาชิ นายเจ๋งมาก ไม่มีอะไรที่จะดีไปกว่านี้อีกแล้ว ทาคาชิ ผมยังคงจ้องทาคาชิ ตะเกียบยังถือคาอยู่ในมือ แม่ของเจ้าเปี๊ยกนั่นพยายามกอดร่างลูกชายให้พ้นจากสายตาของผม

ทาคาชิพูดถูก ทำไมผมถึงไม่คิดหางานทำก่อนที่จะเรียนจบ ทำไมผมถึงเกิดความคิดที่จะใช่ชีวิตเป็นนักเขียน ถ้าไม่มีความคิดนั้น ผมก็จะไม่เคยเขียนนิยายเรื่องยาว ผมจะไม่ได้เขียน Black Fairy Tale และผมก็จะไม่ต้องมานั่งว้าวุ่นกับต้นฉบับพวกนี้

ในตอนที่เพื่อนร่วมชั้นของผมกำลังวางแผนอนาคตเกี่ยวกับการทำงาน ผมกลับช่วยเพื่อนทำหนังอินดี้ และเขียนเรื่องสั้นเพื่อส่งพิมพ์ในแมกกาซีน กิจกรรมพวกนั้นทำให้ผมผ่อนคลายลงเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะประสาทกินกับงานสัมนา ความคิดที่จะหางานทำทำให้ผมปวดหัวเกินกว่าที่จะคิดถึงมัน ผมวิ่งหนีจาการสวมสูทเพื่อสัมภาษณ์งานและทำแบบทดสอบ ตอนนี้เพื่อนร่มชั้นของผมคงได้ใส่สูททำงานกัน ในขณะที่ผมกลับได้ใส่แต่ชุดวอร์มที่ยังไม่ได้ซัก

ภาพของเพื่อนร่วมชั้นที่ใส่สูทผูกไทด์ทำให้ผมรู้สึกละอายใจ พวกเขาใช้ชีวิตอยู่ในสังคมและเติบโตขึ้น แต่ว่าตัวผม..กลับนั่งอยู่ที่มุมหนึ่งของร้าน และกินน้ำหวานอย่างมูมมามคล้ายตัวด้วงที่กำลังมองหาอาหาร ผมยังไม่เคยโต วันเวลาของผมมีแต่ความเฉื่อยชา นี่ผมทำผิดตรงไหนเหรอ? มันทำให้ผมอยากจะร้องไห้ออกมา และอยากจะตายไปให้พ้นๆซะ...

ทาคาชิ..อย่าเป็นเหมือนฉัน ใช้ชีวิตในทางที่ถูกที่ควร เล่นเบสบอลต่อไป และอย่าทำให้พ่อแม่ร้องไห้..

ผมยิ้มกว้างให้กับเด็กชายบูธข้างๆ และคอยเอาใจช่วยเขา แม่ของทาคาชิลุกขึ้นและจูงเขาออกไป พยายามหนีไปจากสายตาผมอย่างเร็ว เมื่อพวกเขาออกจากร้านไปแล้ว ผมจึงกลับมาทำงานต่อ คอยระวังไม่ให้หัวใจของตัวเองแหลกสลายไปเสียก่อน แต่ในขณะที่ผมทำงาน ใจผมก็ยังคงคิดถึงแต่ทาคาชิ โชคดีนะ..ทาคาชิ ไม่ว่านายจะทำอะไร ก็อย่ามาเป็นนักเขียนล่ะ หางานทำในบริษัทดีๆ และให้ของดีๆกับพ่อแม่ตอนที่ได้เงินเดือนเดือนแรก ได้โปรดทาคาชิ..ฉันขอนายล่ะ

พอผมตรวจต้นฉบับเสร็จก็ออกจากร้านอาหาร แล้วปั่นจักรยานกลับไปที่อพาร์ทเมนต์ ลมพัดแรงจนผมเกือบจะล้มหัวทิ่ม อีกไม่กี่อึดใจ รถบรรทุกก็ขับผ่านตัวผมไปในระยะกระชั้นชิด ผมโมโหไอ้คนขับนั่นเหลือเกิน ทำไมมันไม่ขับชนผมไปเลย ทำไมมันขับเข้าใกล้ผมอีกซัก 30 เซ็น แกมันก็ไอ้คนขับรถห่วยๆ!

เพราะงั้น ผมเลยมีชีวิตอยู่ต่อไป และเพราะไม่มีเหตุการณ์นั้น หนังสือเล่มนี้เลยถูกตีพิมพ์

Otsuichi ,march 18, 2004


***สกิลภาษาอังกฤษเรายังเด็กน้อยอยู่ ถ้าอ่านแล้วติดๆขัดๆ หรือผิดพลาดก็ขออภัยด้วยจ้า***

ภาษา(ของนิยายในเล่ม) : ในส่วนของ Summer, Fireworks and My Corpse กับ Yuko ศัพท์ไม่ยากค่ะ ไม่เก่งอังกฤษก็อ่านได้สบายบรื๋อออ ส่วนของBlack Fairy Tale ศัพท์ยากขึ้นิดนึง แต่ยังอยู่ระดับกลางๆ ไม่ได้ยากมาก ขอบ่นนิดนึง เราพอได้อ่านฉบับไทยคร่าวๆ เราว่าเขาแปลดีนะ แต่ภาษามันสวยจนเราไม่รู้สึกกลัวเลย ผิดกับตอนอ่านภาษาอังกฤษ เราว่ามันค่อนข้างเครียดเลย อิอิ บอกไว้เผื่อใครอยากลอง XD
คะแนน : 5/5 (หนูเป็นติ่งโอตสึอิจิคร่าาา *ชูป้ายไฟ*)




Create Date : 30 ตุลาคม 2557
Last Update : 31 ตุลาคม 2557 21:50:51 น.
Counter : 762 Pageviews.

2 comments
  
น่าอ่านมากค่ะ
ชอบปก ดูลึกลับดี
อ.โอตสึ เพิ่งมีโอกาสอ่าน
เพราะรีวิวเพื่อนบล็อคนี้แหละค่ะ
ชอบเลย

ขอบคุณสำหรับรีวิวค่า
โดย: lovereason วันที่: 30 ตุลาคม 2557 เวลา:23:01:23 น.
  
เหมือนในฉบับไทย ฤดูร้อน ดอกไม้ไฟฯ จะไม่มีส่วนของ Black Fairy Tale รึป่าวค่ะ เราอ่านแปลไทยแล้ว ตอนยูโกะบรรยากาศหลอนมาก

ขอบคุณที่มาแนะนำในส่วนนี้นะคะ ได้อ่านด้วย แปลออกมาดีแลยค่ะ

เป็นแฟนตามอ่านงานของผู้เขียนอยู่เหมือนกันค่าา
โดย: kunaom วันที่: 31 ตุลาคม 2557 เวลา:16:07:59 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Caymen51
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 13 คน [?]



Hi guys! My name is Geegee. I'm a book lover. Feel free to add me on goodreads. Let's be friends!

ฝากร้านหนังสือหน่อยจ้า https://goo.gl/e1jVlt

G.'s bookshelf: read

In the Shadow of Blackbirds
really liked it
4.5/5
tagged: fantasy and own
The Bunker Diary
really liked it
3.5/5 SHIT! The ending was too heartbreaking. I couldn't stand it!
tagged: own and contemporary
Malice
really liked it
tagged: japanese and own
Practice Makes Perfect
liked it
3.5/5 This was a funny and fluffy story with two guys who have a secret agreement. Their relationship started with with an awkward situation which surprisingly turned out to be hilarious. I really like geeky Dev. I think it's cute when...
tagged: contemporary
Strangers
liked it
tagged: japanese and own

goodreads.com