I don't care what they say ~ I'm in love with you
Group Blog
 
All blogs
 

JumpParty3 2013

จั๊มพ์ปาร์ตี้3

> แข่งโยนโบว์ลิ่ง
> ยามะจังกับไดจังเป็น MC
> ชุดฟอร์มเหมือนพนักงานคอนบินิเลย >.<
> ทีมHey : ยามะจัง อิโนะจัง ยูยะคุง (จั๊มพ์ปา2 ยูยะทำไม่ได้ซักแต้ม อิโนะอยู่ทีมแพ้ #ยามะจังร้องไห้ทำไม ฮาาา)
> ทีมSay : ฮิคารุ เคย์โตะ จิเน็น (ทีมนี้ฮามากกก ชี่น้อยโยนโบว์ไม่เป็น ฮิคโอ๋ชี่น้อยสุดๆ แต่ดุใส่เคย์โตะตลอดดด)
> ทีมJUMP : ยาบุ ไดกิ ยูโตะ (ฮาไดกิกับยูโตะ แต่ก็เป็น2คนที่ใช้ได้ล่ะนะ ฮาาา)
> ฮาตอนไดจังทำสไตรค์ได้คนแรก ไดจังดูภูมิใจมากกก คุยโวสุดดด
> ยามะจังทำสไตร์ค์ตามไดจังมาติดๆ ท่าสะใจยามะจังแมนมากกก
> ชี่น้อยที่ตอนแรกดูเล่นไม่เป็น แต่อยู่ๆก็ทำสไตรค์ได้!! ปฏิกิริยาทุกคนตอนนั้นมันฮาสุดๆๆๆ ไม่มีใครคิดว่าชี่จะทำได้ ฮาาา
> ฮิคารุคือฮามากกก โอ๋ชี่น้อยสุดๆ แต่หันไปไซโคเคต เคตก็แบบ..ทำซื่อๆน่าสงสารรรร แต่ดูแล้วฮามากว่านะ หน้าตาฮิคร้ายสุดด
> ยูยะยังคงไม่ได้เรื่องอย่างเคยยย เล่นอะไรเป็นกับเค้ามั่งเนี่ยยยย ป๋าาาา
> ยาบุก็เหมือนจะเจ๋งนะ แต่ทำไมผลงานมันออกมาแบบนั้นล่ะ ฮาาา
> ไดกิคือน่ารักกก เป็นตัวทำแต้มของเกมคู่กับยูตตี้ ที่สำคัญช็อตที่เถียงกับมะจังคือน่ารักกกกก
> ยูโตะรั่ววววววว ท่าเช็ดเหงื่อคือตุ๊ดดด แต่เก่งนะเอออ
> ยามะจังโมโหน่ารักกก เห็นหน้าหวานอย่างนี้เวลาโมโหนี่แมนน้าาา "สต๊าฟ บากะ!!" ฮ่าาา

ชอบเวลาที่ Jump อยู่ด้วยกันจัง เป็นช่วงเวลาที่มีแต่เสียงหัวเราะจริงๆ ^________________________^

ดาวน์โหลด จัมพ์ปาร์ตี้ 3 >> //allaboutheysayjump.blogspot.com/2013/09/download.html




 

Create Date : 17 กันยายน 2556    
Last Update : 8 ตุลาคม 2556 15:20:05 น.
Counter : 600 Pageviews.  

Lost in Hey!Say!Jump

สวัสดี Jumping Girls ทุกคนค่าา ขอสมัครเป็น Jumping Girls ด้วยคน ชอบจั๊มพ์เมื่อวันที่13/8/56..วันนี้ที่เขียนบล๊อกนี้วันที่20/8/56 รวมแล้วก็ชอบจั๊มพ์มาครบ1สัปดาห์พอดี (น้องใหม่สินะ)


ปกติเป็นคนชอบดูซีรีส์ญี่ปุ่นอยู่แล้ว ดูมาหลายปีแล้ว พอดูซีรีส์ก็จะชอบนักแสดง พอชอบนักแสดงก็พยายามจะทำความรู้จัก ดูผลงานอย่างอื่น ฟังเพลง ดูไลฟ์อะไรพวกนี้ แต่ไม่รอด ไม่ว่าจะเป็นทักกี้(บอกรุ่นเลยทีเดียว --") จิน คาเมะ ยามะพี ฮารมะและอีกหลายๆคน ที่เราพยายามฟังเพลงก็แล้ว ดูไลฟ์ก็แล้ว แต่ความรู้สึกมันบอกว่าไม่ใช่แนว คือถ้าเรื่องเพลงชอบฟังเพลงไทยมากกว่า ถึงขนาดคิดไปว่าเพลงญี่ปุ่นคงไม่ใช่แนว ขอดูแต่ซีรีส์ละกัน

ยามาดะ เรียวสุเกะ ก็เป็นหนึ่งในนักแสดงที่เราชอบเพราะดูซ๊รีส์ ชอบมาตั้งแต่เรื่องนักสืบคิว มานักสืบตาซ้าย และเรื่องล่าสุดที่ดูแล้วชอบมากก็คือ Perfect Son ปกติดูน้องในบทนิ่งๆ ร้องไห้หนักๆ ไม่คิดว่าน้องจะเล่นแนวฮาๆได้ดีอีกด้วย จังหวะเป๊ะ หน้าตา ท่าทาง มันฮาไปหมดเลย เรียกได้ว่าเราเปนแฟนซีรีส์ของยามะจังเลยทีเดียว 
[*เคยเขียนถึงยามะจังไปแล้วในบล๊อกก่อนหน้านี้ ตอนที่ดูนักสืบตาซ้ายจบใหม่ๆ ตอนนั้นก็ยังไม่เป็นแฟนจั๊มพ์เลยนะ]

จากแฟนซีรีส์ก็เริ่มหาเพลงฟังตามสเต็ป เริ่มจากเพลง Super Delicate ซึ่งประกอบซีรีส์เรื่องนี้ ฟังแล้วติดหู ลองไปกูเกิ้ลดู ก็เจอคลิปตอนที่ Jump มาไทย มีโชว์เพลงนี้ ดูไปหลายรอบมากกก จากที่ไม่ชอบไลฟ์ของญี่ปุ่นเลย ไม่รู้อะไรดลใจถึงได้ชอบไลฟ์ของเพลงนี้เอามากๆ (เพราะยามะจังเท่สุดๆก็เป็นได้ ><) จาก Super Delicate ก็ต่อด้วยเพลง Come on a my House เป็นเพลงที่สนุกมากกก ชอบบบ ได้ดูไลฟ์แล้วชอบมากกก ยูโตะเต้นน่ารักดี ฮาา ว่าแล้วก็หาเพลงอื่นๆของ Jump ไลฟ์อื่นๆของ Jump ดูมาเรื่อยๆ จนกลายเป็นว่าฟังจั๊มพ์ทั้ง ดูไลฟ์จั๊มพ์ทั้งวัน แล้วก็มีเพลงของจั๊มพ์ ไลฟ์ของจั๊มพ์ติดตัวไปด้วยทุกที(โหลดลงมือถือไว้เลย)..นี่แหละ จึงขอประกาศตัวเป็น Jumping Girls ด้วยคนนะ  Yoroshiku Onegaishimasu! [โค้ง]

ยามะจังใน Perfect Son จุดเริ่มต้นที่ทำให้เราเดินเข้าไปหาจั๊มพ์ > Lost in Hey!Say!Jump <  แล้วหาทางออกไม่ได้ 




และนี่คือไลฟ์ SD ตอน Jumping in Thailand ที่เราดูหลายรอบมาก


ต่อด้วยไลฟ์ Come on a my House ยามะจังดูสนุกสนานมากกก ยูโตะเต้นน่ารักเหมือนปูเลย ฮาาา


จากนั้นก็ไล่ดู PV / Making PV / Live / Concert ต่างๆเรื่อยมา ~ คือมันหยุดไม่ได้อ่ะ ฮาาา 




 

Create Date : 22 สิงหาคม 2556    
Last Update : 2 กันยายน 2556 22:29:17 น.
Counter : 230 Pageviews.  

Fic : Hey! Say! JUMP~Eleven #JUMPw/MysteryVirgin #2 [จบ]

(ต่อจากตอนแรก)..เมื่อยามะจังเปิดประตูเข้าไป .. เขาก็พบว่ามีคน8คนอยู่ในห้อง!! ..จัมพ์ทั้ง8!! (จริงๆอยากเขียนจัมพ์ทั้ง9แต่ก็นะ..ยอมรับความจริงนะคะทุกคนT.T) ทุกคนกำลังดูวีดีโอตอนที่ยามะจังตะโกนเรียกชื่อเมมเบอร์..


ไดจัง : ไง! นายเรียกฉันเหรอ
ยูโตะ : นายนี่ขี้เหงาจริงๆเลยนะ
ยูริ : คิดถึงพวกเราใช่มะ
ฮิคารุ : เมื่อกี๊ฉันเห็นนายทำหน้าจะร้องไห้แน่ะ
อิโนะจัง : ไม่ไหวเลยน้า ยามะจัง
เคย์โตะ : พวกเรามาแล้วนะ
ยูยะ : เอาล่ะ! พวกเรามาให้กำลังใจนาย
ยาบุ : พยายามเข้านะ

..ยามะจังยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น  ทันทีที่ยามะจังได้เจอเมมเบอร์ทุกคนของจัมพ์ ความรู้สึกเหงาที่เขาซ่อนเอาไว้ตั้งแต่เช้า ..หรืออาจจะตั้งแต่เมื่อคืน ..มันก็พลั่งพรูออกมาทางดวงตาของเขา

ยามะจัง : พวกนาย..(ยืนร้องไห้ฟูมฟายเป็นเด็กๆ) ..พวกนายรู้มั้ยว่าฉันเหงามากเลยนะ! T^T  อึ้กก ฮึกก...ไม่รู้เลยว่าพอพวกนายไม่อยู่แล้วมันจะเหงาขนาดนี้อ่า ~ ~ ~  ฮือๆๆ  
ยูโตะ : โอ๋ๆๆ  ไดโจบุๆ  พวกเรามาหานายแล้วนะ (เอามือโอบไหล่)
ยูริ : ทุกคนอยู่ที่นี่แล้ววว (พูดไปพลางลูบหัวยามะจังไปพลาง)
ยามะจัง : ฮือออ T.T (เอามือปาดน้ำตา) แล้ว..พวกนายมาที่นี่ได้ยังไง?
ฮิคารุ : ก็จะใครซะอีกล่ะ
ยูยะ : ก็ผู้ดูแลคนเก่งของพวกเราไง
ยาบุ : ใช่ เธอโทรเรียกพวกเรามา บอกว่านายไม่ไหวแล้วววว
ยามะจัง : ห๊ะ? ฉันไม่ได้ไม่ไหวซะหน่อยนะ ..ก็แค่..เหงา..นิดหน่อยเท่านั้นเอง

จาจ้าเปิดประตูเข้ามา..

จาจ้า : แค่เหงาก็ไม่ได้นะ (เดินเข้าหายามะจัง) ฉันเคยบอกพวกนายแล้วไง ว่าการที่ได้รับโอกาสใดๆมาก็ตาม ต้องทำมันให้เต็มที่ที่สุด ใส่ความรู้สึกลงไปให้เต็มร้อย แล้วฉันจะปล่อยให้นายทำทั้งๆที่นายกำลังรู้สึกแย่อยู่ไม่ได้หรอกนะ ไม่ว่ามันจะเป็นความรู้สึกอะไรก็ตาม เล็กน้อยซักแค่ไหน ฉันก็ปล่อยให้มันมากวนใจนายไม่ได้ ..
ยามะจัง : จาจ้าซัง ..งั้นที่จาจ้าซังหายไปนั่นก็ ..
จาจ้า : ฉันก็ไปตามทุกคนมาให้นายยังไงล่ะ ^^ โกเมนนะ ทั้งๆที่นายกำลังเหงาอยู่แท้ๆ ฉันยังปล่อยให้นายต้องอยู่คนเดียวอีก (เอามือจับใหล่)
ยามะจัง : (รู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่ผู้จัดการสาวทำให้)  ผมนี่มันแย่จังเลยนะฮะ ตอนนั้นน่ะ ผมพูดไปว่า ..แม้แต่คนดูแลยังปล่อยให้ผมอยู่คนเดียวเลย ..ผมขอโทษนะครับ!!
จาจ้า : งั้นเหรอ ..ไม่เป็นไรนะ ตอนนี้ฉันพาทุกคนมาให้นายแล้ว จั๊มพ์ทุกคนอยู่ที่นี่แล้ว ไม่เป็นไรแล้วนะ
ยามะจัง : อื้อ!! (ส่งรอยยิ้มอันเจิดจ้า)

ยาบุลุกขึ้นเดินเข้ามาหายามะจัง
                ยาบุ : จริงๆเลยนะนายเนี่ย แค่ถ่าย PV คนเดียวก็เหงาซะแล้ว
                ยามะจัง : แหม..ยาบุจังก็..
                จาจ้า : ไม่ต้องมาทำเป็นพูดเลย (แกล้งผลักยาบุ) ก็นายเองไม่ใช่เหรอยาบุ  ที่พอฉันโทรไปปรึกษาว่ายามะจังกำลังเหงา ทำยังไงกันดี นายก็รีบบอกเลยว่า (เลียนเสียงยาบุ) “ผมก็กำลังเหงาอยู่เหมือนกันครับ ไม่มีพวกเขา(เมมเบอร์)อยู่ด้วยแล้วมันเงียบชะมัดเลย งั้นเดี๋ยวผมโทรเรียกทุกคนให้ไปที่สตูแล้วกันนะครับ” น่ะ
ทุกคนหัวเราะเสียงดัง ฮ่าาาาา

จาจ้า : พวกนายก็เหมือนกันนะ (มองไปที่จัมพ์) หน้าที่ของฉันคือดูแลพวกนายทุกคน ดูแลจั๊มพ์ พวกนายแค่ทำหน้าที่ของพวกนายให้ดีที่สุด แสดงออกไปด้วยความรู้สึกที่เต็มร้อย เรื่องอื่น..ไว้เป็นหน้าที่ฉันเอง ..นะ!

จัมพ์ทุกคนมองไปที่ผู้ดูแลสาวของพวกเขาอย่างภูมิใจ จาจ้าเองก็ภูมิใจในศิลปินของเขาเช่นกัน

จาจ้า : เอาล่ะทุกคน  มาส่งกำลังใจให้ยามะจังกันเถอะ!
จัมพ์ : อื้อ!!

แล้วทุกคนก็เดินมาล้อมวงกอดคอกัน  ก้มตัวลง..

ยาบุ : เต็มที่เลยนะยามะจัง
ยูยะ : ใส่ให้เต็มร้อย
ฮิคารุ : เอาให้สุดๆไปเลยยย
เคย์โตะ : ทำเผื่อพวกเราด้วยนะ
อิโนะจัง : ใช่ ทำให้เต็มที่แบบจั๊มพ์
ไดจัง : ฉันเชื่อว่านายทำได้
ยูริ : พวกเราอยู่กับนายเสมอนะ
ยูโตะ : ยามะจังสู้ๆ!!
จาจ้า : แน่นอนว่าตอนนี้ริวทาโร่ก็กำลังส่งกำลังใจให้นายอยู่เหมือนกัน  (me : ขอพูดถึงหน่อย ><)

ยามะจังหลับตาและรับรู้ถึงความรู้สึกของทุกคนที่ส่งมาถึงตัวเขา เขาลืมตาขึ้น มองไปที่ทุกคน

ยามะจัง : มินนะ อาริงาโตะฮนโตนิ ฮาริงาโตะนะ!
จาจ้า : We are...Jump!
จัมพ์ : Jump!!!

หลังจากนั้นยามะจังก็ออกไปทำหน้าที่ของเขา ถ่ายทำ PV Mystery Virgin ด้วยใจเต็มร้อย เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกของทุกคน ความรู้สึกของจั๊มพ์!


บรรยากาศการถ่ายทำเต็มไปด้วยความครึกครื้น ไม่เงียบเหงาเหมือนครึ่งวันเช้า เพราะอะไรน่ะเหรอ? ..เพราะพวกจั๊มพ์น่ะสิ!  เมมเบอร์ทุกคนอยู่ดูการถ่ายทำต่อ (หรือเรียกว่าอยู่ก่อกวนดีนะ?) เอาเป็นว่าเป็นการถ่ายทำ PV ซิงเกิ้ลเดี่ยว ที่มีสมาชิกครบวง JUMP ก็แล้วกัน     ถึงใน PV จะเห็นแค่ยามะจังเดี่ยวๆ แต่ Jump ทุกคนจะอยู่ใน Making PV นะคะ เพื่อบอกให้ทุกคนรู้ว่า  ถึงจะเป็นซิงเกิ้ลเดี่ยวของยามาดะ เรียวสุเกะ แต่ก็เป็นยามาดะ เรียวสุเกะที่เป็นสมาชิกของ JUMP หวังว่าทุกคนจะมีความสุข สวัสดีค่ะ ^_^ 

ขอบคุณไฟล์พีวีจาก AllAboutHey!Say!JUMP
[ภาพจากPV , ภาพดุ๊กดิ๊ก เราทำเองแคปเองนะ]

**********************************************************
ที่มาของ Hey!Say!JUMP~Eleven 

ก็อย่างที่บอกไปในตอนแรกว่า มันเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นหลังจากได้ดู Making PV Mystery Virgin เลยเอามามโนต่อเป็นเรื่องราวที่เล่าไป และคิดว่าต่อจากนี้ไป หลังจากได้ติดตามจั๊มพ์ คงมีความรู้สึกที่เอามามโณต่อได้อีกเรื่อยๆ แปลว่ามีเรื่องมาเล่าให้ฟังอีกนั่นเอง (ขอใช้คำว่า"เล่า" แต่สิ่งที่เล่านั้นไม่ได้เกิดขึ้นจริงแต่อย่างใด)

อีกอย่าง อย่างที่บอกว่าเราเพิ่งชอบจั๊มพ์ได้7วัน แน่นอนว่าเรามาไม่ทันริวทาโร่ แต่เราก็รู้สึกได้ว่าความรู้สึกของแฟนๆจั๊มพ์ จั๊มพ์ก็ยังคงมี10คนตลอดไป เราจึงให้ชื่อเรื่องเล่าว่า Hey!Say!JUMP~Eleven นั่นก็คือ JUMPทั้ง10และผู้จัดการสาวอีกหนึ่ง เราตั้งใจไม่เขียนคาแร็กเตอร์ของผู้จัดการสาวเพราะเราอยากให้ Jumping Girls ทุกคนมโนว่าตัวเองเป็นผู้จัดการสาวคนนั้นได้ ฮาาา ส่วนคาแร็กเตอร์ของจั๊มพ์ทุกคนก็รู้กันดีอยู่แล้ว อ่อ สารภาพว่าเรายังไม่รู้จักนิสัย แนวการพูดจาของเมมเบอร์ทั้ง10มากนัก ดังนั้นบทพูดตอนนี้ของแต่ละคนมันอาจไม่ตรงกับนิสัยจริง ก็ต้องขออภัยด้วย ให้เวลาเราทำความรู้จักกับจั๊มพ์หน่อยแล้วกันนะ




 

Create Date : 22 สิงหาคม 2556    
Last Update : 31 สิงหาคม 2556 20:01:07 น.
Counter : 412 Pageviews.  

Fic : Hey! Say! JUMP~Eleven #JUMPw/MysteryVirgin #1

*เรื่องราวทั้งหมดแต่งขึ้นจากการมโนถึงจั๊มพ์ ผิดพลาดจากความเป็นจริงไปบ้างเป็นเรื่องปกตินะคะ ก็มันเป็นการมโนนี่นา ^^*

*ไม่ใช่ฟิค-วายแต่อย่างใด*
*จุดเริ่มต้นมาจากที่เรา(เพิ่ง)ได้ดูเมกกิ้งพีวี mystery virgin แล้วเรารู้สึกว่ายามะจังคงเหงาน่าดู เราเลยเอาไปมโนต่อเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้น*
-------------------------------------------------------------------------

วันนี้ยามะจังมีถ่าย PV Mystery Virgin ค่ะ  ส่วน Jump คนอื่นๆถือเป็นวันพักผ่อน ทุกคนคงนอนอยู่บ้านกันะมั้ง  ส่วนดิฉันก็ไปเฝ้ายามะจังตามระเบียบ เนื่องจากวันนี้มียามะจังคนเดียว ฉันจึงขับรถไปรับเขาที่บ้านค่ะ ไม่ได้ใช้รถตู้ของบริษัทอย่างเคย มันก็ออกจะแปลกๆอยู่บ้างล่ะเนอะ ^^;

หน้าบ้านยามะจัง :

          ปิ๊งป่อง ~ ~ ~
          ยามะจัง : ฮ้ายยยย ~ ~ (ยามะจังส่งเสียงมาก่อนที่จะออกมาเปิดประตู)
          จาจ้า : โอฮาโยะ! พร้อมมั้ย?
          ยามะจัง : ครับ ไปกันเถอะครับ
          จาจ้า : อื้อ!

แล้วฉันก็เดินนำยามะจังไปที่รถ ขึ้นรถและขับออกไป ระหว่างทางยามะจังใส่หูฟังคู่โปรดของเขาและหลุดเข้าไปในโลกของดนตรีอย่างที่เขาทำเป็นประจำ ฉันขับรถพายามะจังไปถึงที่สตูดิโอถ่ายทำ PV โดยที่เรา2คนไม่ได้พูดอะไรกันซักคำ

เมื่อถึงที่สตูฯ ทีมงานทุกคนพร้อมกันอยู่แล้ว ยามะจังเองก็แยกไปแต่งหน้าทำผม เปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเริ่มการถ่ายทำ PV ส่วนฉันน่ะเหรอ? ฉันก็เตรียมกล้องวีดีโอไว้ถ่าย Making PV ให้ทุกคนได้ดูกันอย่างเคยยังไงล่ะ!


ชุดในการถ่ายทำวันนี้เป็นสีขาว เสื้อกล้ามข้างในเป็นสีขาวขนๆ เสื้อแจ๊คเก็ตตัวนอกก็เป็นสีขาว ฉาก..รวมถึงไฟที่ใช้ในการถ่ายทำก็เป็นสีขาว ทุกอย่างเป็นสีขาว! เมื่อยามะจังเข้าฉาก เจ้าตัวถึงกับพูดว่า “ผิวขาวมากเลยนะเนี่ย” ก็ทุกสิ่งมันสีขาวมันก็ยิ่งขับผิวขาวๆของนายให้สว่างขึ้นไปอีกน่ะสิ!

มาถึงฉากที่ยามะจังต้องนอนถ่ายทำ ระหว่างรอทีมงาน..ฉันก็ถือกล้องเข้าไปให้เขาได้พูดถึงการถ่ายทำซักหน่อย

ยามะจัง : ราตรีสวัสดิ์ ~ (ทำท่านอนหลับ) ..สุดๆไปเลย ตอนนี้สามารถนอนได้แบบสุดๆไปเลย (พร้อมกับบิดแขนไปมา)

ยามะจังนึกสนุกขอยืมกล้องไปถ่ายในมุมสายตาของตัวเอง ให้ทุกคนได้เห็นในสิ่งที่เขากำลังมอง พร้อมกับพูดออกมาอย่างนึงที่ทำให้ฉันรู้สึกสะกิดใจ




ยามะจัง : ปกติแล้วจั๊มพ์จะอยู่ที่นี่ด้วยกันเสมอ .. สภาพเหตุการณ์แบบนี้มันก็น่าตลกแล้วก็น่าสนใจดีเหมือนกันนะ (หัวเราะ)

นี่ยามะจังกำลังเหงารึเปล่านะ? ฉันคิด ประโยคหลังฉันรู้สึกเหมือนยามะจังพูดกลบเกลื่อนความรู้สึกเหงาของตัวเองยังไงชอบกล เสียงหัวเราะนั่นมันไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกว่าเขากำลังมีความสุขขึ้นมาเลย .. แล้วการถ่ายทำก็ดำเนินต่อไป ..

ทีมงาน : คัตคร้าบบ ~ โอเคครับ

สิ้นเสียงทีมงาน ยามะจังก็เดินตรงมาที่กล้องที่ฉันกำลังอัดอยู่ พร้อมกับตะโกนความรู้สึกของเขาออกมาตรงๆ ในแบบที่เราได้ยินกันแค่2คน



ยามะจัง : จั๊มพ์อยู่ที่ไหนกันเนี่ย? ~ ~ ไดจังงงงง  ยูริ!!!! ยูยะ!!! อิโนะคุงงง ยาบุจังงงง  
ฮิคารุคุงงง ยูโตะคุงงง เคย์โตะ!!!
..เหงาะเนอะ ..เหงาจังเลยนะ ~ ~ ~


จากนั้นยามะจังพูดถึงความรู้สึกที่ตัวเขาเองได้มาทำโซโล่เดี่ยวเพลงนี้ พูดถึงความลังเลของเขา ความลังเลของแฟนๆ และแรงผลักดันจากเพื่อนๆในจั๊มพ์ .. จริงๆมันเป็นคำพูดที่ออกมาจากความรู้สึกของยามะจัง  ที่พวกเรา (ฉัน จัมพ์ และแฟนๆ)  ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะ!  เป็นอะไรที่ซึ้งมากๆ .. 

แต่ตอนนั้นฉันกลับไม่ได้ตั้งใจฟังมันเลยล่ะ! ฉันคิดแต่เพียงว่ายามะจังกำลังเหงา และฉันเองในฐานะที่เป็นคนดูแลจั๊มพ์ และวันนี้ฉันทำหน้าที่ดูแลยามะจัง ฉันจะปล่อยให้เขารู้สึกว้าเหว่แบบนี้ไม่ได้ ฉันต้องทำอะไรซักอย่าง!

หลังการถ่ายทำฉากที่2เรียบร้อย กล้อง making PV ก็เดินเข้าไปหายามะจังเช่นเคย ..

ยามะจัง : เอ๊ะ .. จาจ้าซังไปไหนล่ะครับ?
ทีมงานที่ถือกล้อง making PV : อ่อ..จาจ้าซังออกไปธุระข้างนอกน่ะครับ เขาฝากให้ผมช่วยถ่ายแทน
ยามะจัง : อ่อ..แม้แต่ผู้ดูแลผมเขายังทิ้งผมไว้คนเดียวเลยครับ T.T (ทำตาละห้อยใส่กล้อง พร้อมหัวเราะกลบเกลื่อน) ฮ่าาา

จากนั้นยามะจังก็พูดเรื่องเสื้อผ้าที่ใช้ถ่ายทำ PV พยายามพูดเรื่องราวที่คิดว่าจะทำให้ทุกคนสนุกสนานไปกับเมกกิ้งพีวีของเขา..



ในที่สุดก็ได้เวลาพักกองหลังจากที่ถ่ายทำกันมาครึ่งวัน  ยามะจังมองหาผู้ดูแลศิลปินสาวของเขา ..เธอยังไม่กลับมา ..ยามะจังเดินเหงาๆไปที่ห้องพักศิลปินคนเดียว ..

เมื่อยามะจังเปิดประตูเข้าไป .. เขาก็พบว่ามีคนอยู่ในห้อง!! 
(อ่านต่อตอน2)




 

Create Date : 22 สิงหาคม 2556    
Last Update : 31 สิงหาคม 2556 20:00:19 น.
Counter : 253 Pageviews.  


จาจ้า
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ขี้เกียจได้โล่ ~ ช่างฝันที่สุด ~ เก่งในโลกจินตนาการ
แก้ไขบล๊ิอค แต่งบล๊อค
Friends' blogs
[Add จาจ้า's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.