I don't care what they say ~ I'm in love with you
Group Blog
 
All blogs
 
Fic : Hey! Say! JUMP~Eleven #JUMPw/MysteryVirgin #2 [จบ]

(ต่อจากตอนแรก)..เมื่อยามะจังเปิดประตูเข้าไป .. เขาก็พบว่ามีคน8คนอยู่ในห้อง!! ..จัมพ์ทั้ง8!! (จริงๆอยากเขียนจัมพ์ทั้ง9แต่ก็นะ..ยอมรับความจริงนะคะทุกคนT.T) ทุกคนกำลังดูวีดีโอตอนที่ยามะจังตะโกนเรียกชื่อเมมเบอร์..

ไดจัง : ไง! นายเรียกฉันเหรอ
ยูโตะ : นายนี่ขี้เหงาจริงๆเลยนะ
ยูริ : คิดถึงพวกเราใช่มะ
ฮิคารุ : เมื่อกี๊ฉันเห็นนายทำหน้าจะร้องไห้แน่ะ
อิโนะจัง : ไม่ไหวเลยน้า ยามะจัง
เคย์โตะ : พวกเรามาแล้วนะ
ยูยะ : เอาล่ะ! พวกเรามาให้กำลังใจนาย
ยาบุ : พยายามเข้านะ

..ยามะจังยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น  ทันทีที่ยามะจังได้เจอเมมเบอร์ทุกคนของจัมพ์ ความรู้สึกเหงาที่เขาซ่อนเอาไว้ตั้งแต่เช้า ..หรืออาจจะตั้งแต่เมื่อคืน ..มันก็พลั่งพรูออกมาทางดวงตาของเขา

ยามะจัง : พวกนาย..(ยืนร้องไห้ฟูมฟายเป็นเด็กๆ) ..พวกนายรู้มั้ยว่าฉันเหงามากเลยนะ! T^T  อึ้กก ฮึกก...ไม่รู้เลยว่าพอพวกนายไม่อยู่แล้วมันจะเหงาขนาดนี้อ่า ~ ~ ~  ฮือๆๆ  
ยูโตะ : โอ๋ๆๆ  ไดโจบุๆ  พวกเรามาหานายแล้วนะ (เอามือโอบไหล่)
ยูริ : ทุกคนอยู่ที่นี่แล้ววว (พูดไปพลางลูบหัวยามะจังไปพลาง)
ยามะจัง : ฮือออ T.T (เอามือปาดน้ำตา) แล้ว..พวกนายมาที่นี่ได้ยังไง?
ฮิคารุ : ก็จะใครซะอีกล่ะ
ยูยะ : ก็ผู้ดูแลคนเก่งของพวกเราไง
ยาบุ : ใช่ เธอโทรเรียกพวกเรามา บอกว่านายไม่ไหวแล้วววว
ยามะจัง : ห๊ะ? ฉันไม่ได้ไม่ไหวซะหน่อยนะ ..ก็แค่..เหงา..นิดหน่อยเท่านั้นเอง

จาจ้าเปิดประตูเข้ามา..

จาจ้า : แค่เหงาก็ไม่ได้นะ (เดินเข้าหายามะจัง) ฉันเคยบอกพวกนายแล้วไง ว่าการที่ได้รับโอกาสใดๆมาก็ตาม ต้องทำมันให้เต็มที่ที่สุด ใส่ความรู้สึกลงไปให้เต็มร้อย แล้วฉันจะปล่อยให้นายทำทั้งๆที่นายกำลังรู้สึกแย่อยู่ไม่ได้หรอกนะ ไม่ว่ามันจะเป็นความรู้สึกอะไรก็ตาม เล็กน้อยซักแค่ไหน ฉันก็ปล่อยให้มันมากวนใจนายไม่ได้ ..
ยามะจัง : จาจ้าซัง ..งั้นที่จาจ้าซังหายไปนั่นก็ ..
จาจ้า : ฉันก็ไปตามทุกคนมาให้นายยังไงล่ะ ^^ โกเมนนะ ทั้งๆที่นายกำลังเหงาอยู่แท้ๆ ฉันยังปล่อยให้นายต้องอยู่คนเดียวอีก (เอามือจับใหล่)
ยามะจัง : (รู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่ผู้จัดการสาวทำให้)  ผมนี่มันแย่จังเลยนะฮะ ตอนนั้นน่ะ ผมพูดไปว่า ..แม้แต่คนดูแลยังปล่อยให้ผมอยู่คนเดียวเลย ..ผมขอโทษนะครับ!!
จาจ้า : งั้นเหรอ ..ไม่เป็นไรนะ ตอนนี้ฉันพาทุกคนมาให้นายแล้ว จั๊มพ์ทุกคนอยู่ที่นี่แล้ว ไม่เป็นไรแล้วนะ
ยามะจัง : อื้อ!! (ส่งรอยยิ้มอันเจิดจ้า)

ยาบุลุกขึ้นเดินเข้ามาหายามะจัง
                ยาบุ : จริงๆเลยนะนายเนี่ย แค่ถ่าย PV คนเดียวก็เหงาซะแล้ว
                ยามะจัง : แหม..ยาบุจังก็..
                จาจ้า : ไม่ต้องมาทำเป็นพูดเลย (แกล้งผลักยาบุ) ก็นายเองไม่ใช่เหรอยาบุ  ที่พอฉันโทรไปปรึกษาว่ายามะจังกำลังเหงา ทำยังไงกันดี นายก็รีบบอกเลยว่า (เลียนเสียงยาบุ) “ผมก็กำลังเหงาอยู่เหมือนกันครับ ไม่มีพวกเขา(เมมเบอร์)อยู่ด้วยแล้วมันเงียบชะมัดเลย งั้นเดี๋ยวผมโทรเรียกทุกคนให้ไปที่สตูแล้วกันนะครับ” น่ะ
ทุกคนหัวเราะเสียงดัง ฮ่าาาาา

จาจ้า : พวกนายก็เหมือนกันนะ (มองไปที่จัมพ์) หน้าที่ของฉันคือดูแลพวกนายทุกคน ดูแลจั๊มพ์ พวกนายแค่ทำหน้าที่ของพวกนายให้ดีที่สุด แสดงออกไปด้วยความรู้สึกที่เต็มร้อย เรื่องอื่น..ไว้เป็นหน้าที่ฉันเอง ..นะ!

จัมพ์ทุกคนมองไปที่ผู้ดูแลสาวของพวกเขาอย่างภูมิใจ จาจ้าเองก็ภูมิใจในศิลปินของเขาเช่นกัน

จาจ้า : เอาล่ะทุกคน  มาส่งกำลังใจให้ยามะจังกันเถอะ!
จัมพ์ : อื้อ!!

แล้วทุกคนก็เดินมาล้อมวงกอดคอกัน  ก้มตัวลง..

ยาบุ : เต็มที่เลยนะยามะจัง
ยูยะ : ใส่ให้เต็มร้อย
ฮิคารุ : เอาให้สุดๆไปเลยยย
เคย์โตะ : ทำเผื่อพวกเราด้วยนะ
อิโนะจัง : ใช่ ทำให้เต็มที่แบบจั๊มพ์
ไดจัง : ฉันเชื่อว่านายทำได้
ยูริ : พวกเราอยู่กับนายเสมอนะ
ยูโตะ : ยามะจังสู้ๆ!!
จาจ้า : แน่นอนว่าตอนนี้ริวทาโร่ก็กำลังส่งกำลังใจให้นายอยู่เหมือนกัน  (me : ขอพูดถึงหน่อย ><)

ยามะจังหลับตาและรับรู้ถึงความรู้สึกของทุกคนที่ส่งมาถึงตัวเขา เขาลืมตาขึ้น มองไปที่ทุกคน

ยามะจัง : มินนะ อาริงาโตะฮนโตนิ ฮาริงาโตะนะ!
จาจ้า : We are...Jump!
จัมพ์ : Jump!!!

หลังจากนั้นยามะจังก็ออกไปทำหน้าที่ของเขา ถ่ายทำ PV Mystery Virgin ด้วยใจเต็มร้อย เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกของทุกคน ความรู้สึกของจั๊มพ์!


บรรยากาศการถ่ายทำเต็มไปด้วยความครึกครื้น ไม่เงียบเหงาเหมือนครึ่งวันเช้า เพราะอะไรน่ะเหรอ? ..เพราะพวกจั๊มพ์น่ะสิ!  เมมเบอร์ทุกคนอยู่ดูการถ่ายทำต่อ (หรือเรียกว่าอยู่ก่อกวนดีนะ?) เอาเป็นว่าเป็นการถ่ายทำ PV ซิงเกิ้ลเดี่ยว ที่มีสมาชิกครบวง JUMP ก็แล้วกัน     ถึงใน PV จะเห็นแค่ยามะจังเดี่ยวๆ แต่ Jump ทุกคนจะอยู่ใน Making PV นะคะ เพื่อบอกให้ทุกคนรู้ว่า  ถึงจะเป็นซิงเกิ้ลเดี่ยวของยามาดะ เรียวสุเกะ แต่ก็เป็นยามาดะ เรียวสุเกะที่เป็นสมาชิกของ JUMP หวังว่าทุกคนจะมีความสุข สวัสดีค่ะ ^_^ 

ขอบคุณไฟล์พีวีจาก AllAboutHey!Say!JUMP
[ภาพจากPV , ภาพดุ๊กดิ๊ก เราทำเองแคปเองนะ]

**********************************************************
ที่มาของ Hey!Say!JUMP~Eleven 

ก็อย่างที่บอกไปในตอนแรกว่า มันเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นหลังจากได้ดู Making PV Mystery Virgin เลยเอามามโนต่อเป็นเรื่องราวที่เล่าไป และคิดว่าต่อจากนี้ไป หลังจากได้ติดตามจั๊มพ์ คงมีความรู้สึกที่เอามามโณต่อได้อีกเรื่อยๆ แปลว่ามีเรื่องมาเล่าให้ฟังอีกนั่นเอง (ขอใช้คำว่า"เล่า" แต่สิ่งที่เล่านั้นไม่ได้เกิดขึ้นจริงแต่อย่างใด)

อีกอย่าง อย่างที่บอกว่าเราเพิ่งชอบจั๊มพ์ได้7วัน แน่นอนว่าเรามาไม่ทันริวทาโร่ แต่เราก็รู้สึกได้ว่าความรู้สึกของแฟนๆจั๊มพ์ จั๊มพ์ก็ยังคงมี10คนตลอดไป เราจึงให้ชื่อเรื่องเล่าว่า Hey!Say!JUMP~Eleven นั่นก็คือ JUMPทั้ง10และผู้จัดการสาวอีกหนึ่ง เราตั้งใจไม่เขียนคาแร็กเตอร์ของผู้จัดการสาวเพราะเราอยากให้ Jumping Girls ทุกคนมโนว่าตัวเองเป็นผู้จัดการสาวคนนั้นได้ ฮาาา ส่วนคาแร็กเตอร์ของจั๊มพ์ทุกคนก็รู้กันดีอยู่แล้ว อ่อ สารภาพว่าเรายังไม่รู้จักนิสัย แนวการพูดจาของเมมเบอร์ทั้ง10มากนัก ดังนั้นบทพูดตอนนี้ของแต่ละคนมันอาจไม่ตรงกับนิสัยจริง ก็ต้องขออภัยด้วย ให้เวลาเราทำความรู้จักกับจั๊มพ์หน่อยแล้วกันนะ



Create Date : 22 สิงหาคม 2556
Last Update : 31 สิงหาคม 2556 20:01:07 น. 0 comments
Counter : 454 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
จาจ้า
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ขี้เกียจได้โล่ ~ ช่างฝันที่สุด ~ เก่งในโลกจินตนาการ
แก้ไขบล๊ิอค แต่งบล๊อค
Friends' blogs
[Add จาจ้า's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.