I can't be repressor anymore.
Group Blog
 
All Blogs
 

ความจริงที่เริ่มคายออกมา

เธอบอกว่า พ่อเธอเป็นฮ่องกง แม่เธอเป็นคนร้อยเอ็ด
พ่อเธออยู่ฮ่องกง เธอเองก็ไม่เคยเห็นหน้าพ่อเธอ

ฉันฟังแล้วก็คิดๆๆตาม แล้ว แม่เธอจะไปนามสกุลเหมือนสะพานภาคใต้ได้ยังไง
ข้อนี้โกหกแน่ๆ แต่ช่างมัน ... ฉันไม่สนใจ

เธอเล่าเรื่องพี่ปืนให้ฟังว่า ด้วยความเป็นเจ้า เขาเลยต้องแต่งกับเจ้าด้วยกัน
และหย่าไม่ได้ จึงอยู่ด้วยกันไปอย่างนั้น เพราะสังคม
ผู้หญิงที่แต่งกับพี่ปืน ก็เป็นแวดวงชั้นสูงเหมือนกัน ของเรียกว่า คุณเต้ย ละกัน
ชีวิตทุกวันนี้ก็เลยเหมือนต่างคนต่างอยู่ กลางคืนพี่ปืนก็อยู่บ้านกับครอบครัว กับพ่อไป กลางวันก็มาหาเธอ
ที่ตบแต่งกับเธอไม่ได้เพราะเธอไม่ใช่ไฮโซ ฐานะไม่เทียบเท่ากัน เขาถือ
ส่วนคุณเต้ยก็เลี้ยงลูก ไป ดูร้านอาหารไป ดูร้านนาฬิกาไป
เหมือนต่างคนต่างอยู่

ฉันฟังแล้วยังว่า...ชีวิตเธอน่าสงสารจัง (แต่เธอบอกว่า ทางแม่เธอนามสกุลเหมือนสะพานไม่ใช่หรอ จริงๆน่าจะแต่งกันได้นะ)

ที่เธอมาสนิทกับฉันอาจจะเป็นเพราะว่า ฉันนั้นง่ายๆ อะไรก็ได้
เธอเม้าท์ๆๆ เรื่องคนโน้นคนนี้ ฉันก็ฟัง เธอชวนไปไหนฉันก็ไป
ฉันชอบทำบุญ เธอเองก็ชอบทำบุญ (มารุ้ทีหลังไปเพราะชอบดูดวงมากกว่า..ให้ตายสิ)

ตอนนี้กลุ่มเราเริ่มแตกแล้ว
เพราะเธอไม่ชอบแฟนของเพื่อนอีกคน(คนที่บอกฉันว่าแฟนเธอเป็นเจ้านั่นแหละ)
เธอบอกว่าแฟนเพื่อนคนนั้น มันถ่อย ไม่มีมารยาท เธอไม่อยากเอาไปเทียวด้วย มันเสียลุกค์ ตอนนี้คนที่ได้ไปเที่ยวกับกลุ่มเธอ ก็เลยเหลือฉัน กับเพื่อนผู้ชายอีกคน..ขอเรียกเพื่อนคนนี้ว่า พิศาล..ละกันนะ

วันนึงตอนต้นเดือนตุลา.. เพื่อนพิศาลคนนี้โทรมายืมเงินฉัน
ฉันไม่เข้าใจว่า มันจะเอาไปทำอะไร แต่เอาเถอะ แค่สองพัน
พอเธอรู้เธอก็ว่าๆๆๆ ว่าจะไม่ได้คืนมั่ง กลัวว่าคืนไม่ตรงเวลามั่ง เพราะเพื่อนคนนี้ ไม่มีเงิน บ้านก็เป็นร้านขายเย็นตาโฟ ธรรมดา (แต่อร่อยนะ)

แต่ฉันก็ให้ยืมไป แล้วพิศาลก็เอามาคืนตามที่รับปากไว้เป๊ะ

คราวนี้ถึงตาเธอมั่ง
เธอบอกว่าเธอจะกลับบ้านไปงานบุญที่ร้อยเอ็ด
บอกตรงๆฉันนึกภาพไฮโซเมืองหลวงไปร้อยเอ็ดไม่ออก
เธอบอกว่า เธอจะไปซ์อทองชุดใหม่มาใส่
เพื่อที่จะไม่เสียหน้าตาของเธอ
เธอเลยชวนฉันไปเยาวราช
เธอบอกว่า เธอไม่อยากจะใช้เงินสดซื้อทอง เพราะว่าไม่รุ้ว่า
ไปร้อยเอ็ดนั้น เธอต้องใช้เงินเท่าไหร่ (ก็เข้าใจนะ ว่าเสียหน้าไม่ได้)
เธอบอกอีกว่า พี่ปืนให้เธอซื้อทองใหม่ใส่ด้วย แต่ยังไม่ได้ให้เงินมา
เพราะพี่เค้าอยู่ที่อังกฤษ (ไปส่งลูกเรียน)

ฉันก็เออ..เออ...เข้าใจ ไม่ได้เอะใจหรือระแวงอะไร
เธอซื้อสร้อยคอ กับสร้อยข้อมือไป หมดเงินไป 44,000 บาท
เธอขอให้ฉันรูดบัตรไปให้ก่อน แล้วสิ้นเดือนจะให้เงิน
ฉันก็ได้อยู่แล้ว..ได้พ้อยท์ในบัตรด้วย
จึงยอมแต่โดยดี

พอสิ้นเดือนเธอบอกว่าพี่ปืนยังไม่ได้ให้เงินเลย
แต่ต้นเดือนพฤศจิกายน..จะไปเที่ยวอินโดเนเซียกัน
อยากไปบุโร พุทธโธ ..รอให้เธอกลับมาก่อนแล้วเธอจะใช้คืนให้

ฉันเซ็งนิดหน่อย ก็มันเสียดอกเบี้ย แต่ทำไงได้
ฉํนก็ต้องรอ

แล้วทริปอินโดนี้ เธอแอบบ่นว่า พี่ปืนขอให้เธอแต่งตัวเอ็กซ์ๆๆ
แบบโนบรา ....... ทำไมฉันต้องมานั่งฟังเรื่องพวกนี้ด้วยนะ
เธอเอง...ก็ไม่อายเลย

แต่เพราะทริปอินโดนี้แหละ
ทำให้ฉันรุ้ความจริงอีกอย่างนึง




 

Create Date : 05 กันยายน 2552    
Last Update : 5 กันยายน 2552 23:37:07 น.
Counter : 122 Pageviews.  

ชีวิตไฮโซ

หลังจากวันที่เราเรียนจบ
เธอก็ชวนฉันเที่ยวอยู่เรื่อยๆๆ
ฉันก็ไป เพราะว่าฉันเองก็ไม่ได้เที่ยวนานแล้ว
และสถานที่ ที่เธอพาไปแต่ละที่นั้น มันไฮโซ...เกินกว่าคนธรรมดาจะไปกัน

นั่นยิ่งย้ำว่าเธอนั้น เป็นลูกผู้ดีมีเงิน เป็นไฮโซอยู่ในสังคมชั้นหรู

ก็ร้านที่ว่าดัง แพง และคนรวยๆไปกัน
เธอไปหมด และเธอก็รุ้จักทุกคน รุ้จักแม้กระทั่งเจ้าของร้าน
เป็นแขกพิเศษ วีไอพี ..... ใครๆต่างก็รู้จักเธอ.. คุณนายแพทซี่

เธอมีผู้ชายมากมายมาจีบ เหมือนดวงเธอนั้นจะดึงดูดแต่ผู้ชาย
แต่ฉันก็ไม่เคยใส่ใจจะถาม ว่าเธอนั้นมีแฟนรึยัง
จนกระทั่ง เพื่อนคนนึงพูดมาว่า เเฟนเธอนั้นเป็นเจ้า
หม่อมหลวง...รู้จักมั้ยหม่อมหลวง..
จากนี้ขอเรียกแฟนเธอว่า..พี่ปืน..ละกัน

เพื่อนคนนั้นที่บอกฉัน
เค้าบอกด้วยน้ำเสียงที่ภูมิใจมากๆๆ
ราวกับว่า..พี่ปืนนั้นเป็นแฟนของเธอเอง

พวกเราก็ยังไปเที่ยวกันเรื่อยๆๆ
แต่ละร้านล้วนแพงๆทั้งสิ้น เธอนั้นถ้าไม่กินแบล็ค
ก็เปิดเเชมเปญ หรือไม่ก็กินวอดก้า
สั่งมาแต่ละทีไม่สนใจว่า จะต้องจ่ายเท่าไหร่
หรือนี่..คือนิสัยของไฮโซ

ไม่ต้องสงสัยว่าคืนนึงจ่ายไม่มีต่ำกว่าหมื่นห้า
เธอเล่นไปเที่ยวอาทิตย์ละสามสี่วัน ..เดือนนึงเธอได้เงินใช้เท่าไหร่เนี่ยะ

พอซักพักเธอเริ่มพาเพื่อนของเธอซึ่งไฮโซเหมือนกัน
มาให้พวกฉันรู้จัก .. ฉันก็แอบภูมิใจลึกๆๆว่า
ไฮโซพวกนี้ไม่เลือกคบแต่คนรวยๆนะ .. คนธรรมดาอย่างเราๆ เค้าก็คบ

ไปร้านไหน ฉันก็เลยได้อานิสงค์ รู้จักกับเจ้าของร้านไปด้วย
รู้จักคนโน้น คนนี้ ที่เคยเห็นหน้าในแมกกาซีน
ว่าแต่บ้านเธอทำอะไรนะ..ถึงได้รู้จักคนมากมาย
และมีเงินให้เธอใช้เดือนนึงเป็นแสนๆ..เช่นนี้

เธอบอกว่า พวกฉันโชคดีนะ เพราะพวกเธอเลือกที่จะคบคน มีคนมากมายที่อยากมาเข้ากลุ่มพวกเธอ แต่เธอไม่ต้อนรับ

ผ่านมาอีกซักสามเดือน
เงินฉันเริ่มไม่พอใช้ เพราะนอกจากต้องไปกินข้าวเป็นเพื่อนเธอแล้ว
ฉันต้องเสียค่าแท๊กซี่กลับบ้านด้วย
ก็ถึงร้านจะแพงแค่ไหน ฉันก็หารสอง ฉันไม่ใช่คนที่จะขอใครกินฟรีๆ

พอเข้าเดือนกันยา วันเกิดเพื่อนสนิทเธอ..ขอใช้ชื่อว่า ไก่ นะ
ไก่ นั้นก็ฮอตพอๆกับเธอนั่นแหละ ผู้ชายเข้ามาจีบเพียบ
เลือกได้อย่างกะเลือกขนม แล้วแต่ละคนนั้น ฐานะ การงานดีๆทั้งนั้น

หรือเป็นเพราะร้านที่ไป มันมีแต่ไฮโซ
กลับมาที่วันเกิดไก่ ไก่เลี้ยงที่ร้านเจ็ท แถวๆทองหล่อ
เพื่อนๆเธอไปกันเพียบ เป็นเพื่อนที่ได้จากการไปทำกิจกรรมกับโอเลย์
ทริปนั้นเธอบอกว่า เมากันทั้งทริป เดี๋ยวกินไวน์ เดี๋ยวกินไวน์

ไม่เเปลกใจเลยว่าทำไมเธอกินเหล้าแล้ว เมาเหมือนหมา
วันเกิดไก่วันนี้ พี่ปืนก็มาด้วย ฉันก็เลยได้เห็นพี่ปืน พี่เค้าอายุมากกว่าเธอ
ซัก 15 ปี ก็เป็นได้ เธอบอกว่าเธอชอบผู้ใหญ่

เจ้า..เค้าเป็นอย่างนี้เองหรอ

วันนี้เธอกลับก่อน กลับไปพร้อมพี่ปืน ในสภาพเมาปลิ้น
เธอดูคออ่อนนะ กินนิดเดียวก็เมา พวกเพื่อนๆเธอก็เหมือนกัน
แต่ฉันเข้าใจผิด..ที่พวกเธอเมามายกันได้เพียงนี้
เพราะพวกเธอเล่นยา.. 55

ฉันเอง นั้นเกลียดพวกติดยามากๆๆ
ฉันเลยหาโอกาสคุยกะเธอวันนึง บอกไปว่าฉันไม่ชอบ
เธอบอกว่า เธอเล่นขำๆ เฉพาะเวลาเธอไปเที่ยว

ฉันเลย...เออ..เออ.. แต่ฉันไม่ยุ่งนะ
ด้วยความที่ไปเที่ยวเเล้วเธอเมาปลิ้นตลอด เพราะฤทธิ์ยาด้วย
อาจจะเพราะนิสัยด้วย เธอก็มันจะไปกอด จูบกับผู้ชายที่เข้ามาจีบเธอเสมอๆๆ
และเธอไม่ค่อยรุ้ตัวเอง เธอมันจะโทรมาถามในวันรุ่งขึ้นว่า
เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น

ด้วยความที่เราคุยกันบ่อยนั่นเอง ทำให้เราสนิทกันเร็วมาก
เร็วจนไก่ เพื่อนเธอยังนอยว่า เธอรักพวกฉันมากกว่า
ฉันก็เลยเริ่มรู้อะไรๆมากขึ้น





 

Create Date : 05 กันยายน 2552    
Last Update : 5 กันยายน 2552 23:42:21 น.
Counter : 154 Pageviews.  

เมื่อ..ระยะทางสิ้นสุดลง

ฉันไม่อาจจะหยุดความคิด ความเครียดของฉันได้
ฉันไม่มีคำตอบให้ชีวิต เหมือนไร้อนาคต
ส่วนใหญ่ๆส่วนหนึ่งเพราะเธอ..คนที่ฉันเรียกว่า เพื่อน
เป็นผู้กระทำ

ทุกอย่าที่ฉันทำให้ ฉันทำให้เพื่อน..ด้วยความจริงใจ
แล้วเธอละ จริงใจกับฉันบ้างไหม

ทุกตัวอักษรที่ฉันระบายออกมา
เธออย่าโทษใครนะ นอกจากตัวเธอเอง
เธอบีบบังคับเอง

และนี่เป็นทางออกที่ดีที่สุดของฉัน
ไม่มีใครเจ็บตัว..หากเธอยังมีบุญพอนะ..รุ่งกานต์
..............................

เมื่อเดือนเมษาปีที่แล้ว ฉันไปเรียนภาษาเพิ่ม เพียงเพราะฉันอยากไปเรียนต่อเมืองนอก
แล้วฉันก็ได้เจอเธอ เเละ เพื่อนๆอีกหลายคน
ฉันนั่งข้างหน้า เธอนั่งข้างหลัง
ฉันนั่งเรียน เธอนั่งคุย
ฉันรำคาญ...ก็ฉันมันขี้รำคาญอยู่แล้ว
แต่เพื่อนคนนึงที่เธอน่าจะไปแอบชอบ ในตอนนั้น
ก็รู้จักกับฉัน .. เธอมองขวางๆ ว่าฉันเป็นแฟนเขารึเปล่า
ฉันก็รำคาญอีกแระ..ว่าอินี่ใคร .. แสดงความเป็นเจ้าของสุดฤทธิ์
นั่นแหละ..คือจุดเริ่มต้นแห่งหายนะ..ในชีวิตของฉัน


วันที่เรียนจบนั้น เธอชวนฉัน และเพื่อนๆไปเที่ยวฉลองเรียนจบ
ฉันพึ่งสังเกตว่า เธอถอยโน๊ตบุ๊คใหม่ และขับซีอาวี รุ่นใหม่ล่าสุด
คิดๆไป..เธอคงเป็นลูกหลานคนมีเงิน..กระมัง

ปรากฏว่า แทนที่จะไปกันทั้งห้อง แต่ดันมีคนไปแค่ 5 คน
เธอก็เปิดแบล๊ค โดยให้เหตุผลว่า..กินอย่างอื่นที่เกรดต่ำกว่าแบล็คไม่เป็น
ซักพัก..ฉันก็ได้รู้ว่า ที่ไม่ค่อยได้เห็นหน้าเธอในชั้นเรียนนั้น
เป็นเพราะเธอไม่ค่อยเข้า
หรือเข้าก็เข้าสาย
และเธอกับกลุ่มนี้ ก็โดดเรียนไปเที่ยวกันบ่อยๆ
จบวันนี้ด้วยการ ที่เธอเมาและขับรถกลับบ้าน
เธอเล่าประวัติว่า แม่เธอนั้นเป็นนามสกุลเดียวกับสะพานในภาคใต้
ซึ่งตัวเธอเองก็ได้สวนยางมาบ้าง และจ้างคนทำอยู่
เลยมีเงินใช้ เป็นเบี้ย เหมือนที่ฉันเห็น
ฉันก็เออๆๆๆ รับรู้ไว้

เธอมันเส้นใหญ่!!!





 

Create Date : 03 กันยายน 2552    
Last Update : 3 กันยายน 2552 19:38:46 น.
Counter : 134 Pageviews.  

1  2  3  4  

ดอกไม้มีพิษมักสีขาว
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




แค่เรื่องตลก อย่าจิตตก ไปสงสัย
ตัวละครทั้งหลาย สร้างขึ้น อย่างตั้งใจ
ชื่อบุคคล ก็แค่ สมมุติไว้
เพื่อให้เรื่อง ดำเนินไป ตามเหตุการณ์

จุดประสงค์ เขียนเพื่อ เพียงระบาย
ความเหนื่อยหน่าย ออกเป็น ภาษาสาร
อย่าจับผิด คิดค่อน แค่นิทาน
อ่านแล้วจบ ตรงที่อ่าน จักขอบคุณ

กวีฝีมือมั่ว ชั่วเช่นข้า
ขอได้อย่า ถามไถ่ หมายเกื้อหนุน
ปล่อยให้ข้า บ้าบาป หยาบผลบุญ
อย่าลงทุน ไล่เบี้ย เสียเวลา

Friends' blogs
[Add ดอกไม้มีพิษมักสีขาว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.