I can't be repressor anymore.
Group Blog
 
All Blogs
 
ระยะทางที่ห่างไกล..ไม่ได้ทำให้ใจเธอเปลี่ยนแปลง

ฉันเริ่มออกห่างจากเธอมากขึ้น
อาจจะเป็นเพราะความโชคดีสุดๆ
ที่ฉันเลือกที่จะเรียน เรียนทั้งที่มันโง่ๆแบบนี้แหละ
เอาการเรียนมาทดแทนเวลาว่าง

ที่คิดได้แบบนี้อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์เหล้าที่มันจางลงส่วนนึง
และสาเหตุที่เบื่อเธอก็เป็นอีกส่วนนึง(ส่วนใหญ่ซะด้วยสิ)

ฉันกับเธอก็เลยคุยโทรศัพท์กันมากกว่าเจอกัน
เรียกว่าไม่เจอกันเลยดีกว่า
แต่เธอก็ยังมาเม้าท์ให้ฟังว่า
ไปเที่ยวแล้วคนนั้นมาขอเบอร์ คนนี้มาขอเบอร์
โทรมานู่นนี่ นู่นนี่

แต่สุดท้าย แต่ละคนของเธอ
มันก็ไม่สมประกอบทั้งนั้น
ทั้งเจ้าของที่เที่ยว ลูกเจ้าของร้านจิวเวอรี่
เจ้าของธุรกิจส่งออก เจ้าของเหมือง
ไม่มีใครถูกใจเธอเลย (หรือเธอไม่ถูกใจเค้าหว่า...)

แต่ที่เด็ดๆ คือเธอไปรีเควส กะพี่เปิ้ลให้หาคนอุปถัมภ์เธออีกคน
ไม่เข้าใจเลยว่าเดือนละเเสน สองแสนจากพี่ปืน มันไม่พอใช้หรือไร

พี่เปิ้ลหาคนอุปถัมภ์เพิ่มให้ไก่เพื่อนเธอ
(ไว้วันหลังเล่าเรื่องไก่ให้ฟังดีกว่า..มันส์โพดๆๆๆ)
ไก่ได้พี่กอล์ฟไป เธอก็ได้พี่ชาย เพื่อนพี่กอล์ฟ
แหม...ลงตัวพอดีเป๊ะ

ช่วงนี้หน้าที่เที่ยวเลยตกไปเป็นของคุณพิศาลไปโดยปริยาย
แต่เดี๋ยวนี้ไปเที่ยวสิ่งที่เธอขาดไม่ได้เลยคือ ..โคล่า
เธอบอกไม่ติดจริง แค่ติดใจ.......
(แต่ฉันเห็นคนบอกว่าติดใจทีไร มันก็ติดจริงทุกที)

ฉันเริ่มปลงๆแล้ว เรื่องเงิน หมดหวัง
พยายามห่างๆ เจียดเงินส่วนนึงไปใช้หนี้

แต่แล้วฟ้ามีอก นรกมีใจ อยู่ดีๆ
เธอก็โทรมาบอกว่า สิ้นเดือนไปฮ่องกงกะเธอด้วย

ฉันนึกในใจ...โหย...นรกแล้วหนี้เก่ายังไม่ใช้
จะมาสร้างหนี้ใหม่อีกแล้วรือ......

ฉันเลยบอกไปว่าไม่มีเงิน.เว้ย

รอดตัวไป...เธอไม่เซ้าซี้
แต่ ห้าวันสุดท้าย.ก่อนสิ้นเดือน
เธอก็โทรมาบอกเรื่องเดิม ไปฮ่องกงกะเธอด้วย
แต่คราวนี้ พี่ปืนรีเควส ...... ว่าให้ฉันไปด้วย
ไม่ต้องจ่ายตัง...เลย

อย่างงี้ก็ งง .....สิ เหมือนส้มโอหล่นใส่
เธอให้เงินฉันมา สี่หมื่น เพื่อจ่ายค่าห้องโดยให้รูดการ์ดจ่าย
ฉันเลยถึงบางอ้อ.....อ๋อ......
ใช้ชื่อฉัน กันหมา นี่เอง
คนรอบๆข้างฉันบอกว่าให้ไปเถอะ อย่างน้อยก็ถือว่าได้ดอกเบี้ย หนี้ที่เธอยืมไปไง

แต่ใครจะรู้ว่าไปแล้ว....นอกจากนอนที่ดีๆ กินอาหารดีๆ แล้ว
ฉันไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย เพราะเธอเดินแต่ร้านเเบรนด์เนม

ฉันก็ไม่ซีเรียสนะ เพราะถือว่ามาพักผ่อน
ตอนจ่ายเงินค่าห้องปรากฎว่า เลยสี่หมื่นมาเจ็ดพัน
เอาละสิ.....หนี้เพิ่ม
จะทวงเธอมันก็น่าเกลียด แต่เธอบอกว่าเดี๋ยวจ่ายให้นี่นา
แต่พอกลับมาถึงไทย
เธอก็ไมพูดถึงเลย.....นี่เท่ากับว่า
หนี้ฉันเพิ่มอีก เจ็ดพันแล้ว ใช่ไหม

เฮ้อ....พูดถึงหนี้แล้วก็คิดไม่ตก




Create Date : 05 ตุลาคม 2552
Last Update : 5 ตุลาคม 2552 19:21:07 น. 1 comments
Counter : 160 Pageviews.

 
สู้ๆน่ะ

เป็นกำลังใจให้ ทำใจให้สบาย

ค่อยสู้กับปัญหาที่รอเราอยุ่


โดย: jinnyjew วันที่: 5 ตุลาคม 2552 เวลา:20:35:57 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ดอกไม้มีพิษมักสีขาว
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




แค่เรื่องตลก อย่าจิตตก ไปสงสัย
ตัวละครทั้งหลาย สร้างขึ้น อย่างตั้งใจ
ชื่อบุคคล ก็แค่ สมมุติไว้
เพื่อให้เรื่อง ดำเนินไป ตามเหตุการณ์

จุดประสงค์ เขียนเพื่อ เพียงระบาย
ความเหนื่อยหน่าย ออกเป็น ภาษาสาร
อย่าจับผิด คิดค่อน แค่นิทาน
อ่านแล้วจบ ตรงที่อ่าน จักขอบคุณ

กวีฝีมือมั่ว ชั่วเช่นข้า
ขอได้อย่า ถามไถ่ หมายเกื้อหนุน
ปล่อยให้ข้า บ้าบาป หยาบผลบุญ
อย่าลงทุน ไล่เบี้ย เสียเวลา

Friends' blogs
[Add ดอกไม้มีพิษมักสีขาว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.