ภาพในความทรงจำ ของฉัน นอกจากจะเป็นสีขาวดำแล้ว...บางครั้งก็เป็นสีชมพู
Group Blog
 
All blogs
 

Balance....

เรื่องเล็กๆน้อยๆ ของ ทฤษฏี การถ่ายรูป....





เมื่อต้นปีเพิ่งจะได้ถอยกล้อง fuji s6500fd ป้ายแดง มาเป็นของตัวเองซักที
หลังจากที่ต้อง หยิบยืมใช้กล้องเชลยอยู่ตั้งนาน... วันที่ว่างจากการทำงาน
( กวาดบ้าน ถูบ้าน ซักผ้า ล้างจาน ล้างรถ ) ก็มักจะ ไปซื้อดอกไม้มานั่งหัดถ่ายรูป...

สวยไม่สวยไม่รู้แหละ ทำตามที่ได้อ่านมาบ้าง ทำตามใจตัวเองบ้าง ปรับนู่น ปรับนี่
ถ่ายตามใจฉัน แต่สวยไม่ตรงใจจ๊อด พยายาม ใช้กล้องให้ชินมือ ลองใช้ทุกฟังก์ชั่น
ของทุก option หัดเล่นบ่อยๆ มาได้ซักพักใหญ่ๆ ก็เริ่มรู้สึกว่าเริ่มจะ คุ้นมือละ...

จนมาวันนึง...ซื้อดอกไม้มาหัดถ่าย เหมือนเคย วันนั้นเป็นเหมือนดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้งก็ไม่รู้
เกิดทะเลาะกับแม่ขวัญใจหน่ะสิ ครับ แล้วเราเลยทำเป็นไม่สนใจแล้วก็หลับหูหลับตา จัดดอกไม้
จัดแสงเตรียมซ้อมถ่ายเหมือนเคย...


แล้วแม่ขวัญใจก็พูดบางอย่างออกมา...แล้วก็เดิน งอนตุ๊บป่อง ขึ้นห้องไป ส่วนเราหน่ะเหรอ
เหมือนฟ้าผ่าลงกลางกระโหลก...ขนตั้งไปทั้งตัว คล้ายถูกเหยียบหาง เหมือนถูกไฟช๊อต อึ้งๆไปพักนึง...
แล้วก็ค่อยๆ ลองเอาคำพูดที่ได้ยินมาค่อยๆเรียบเรียงใหม่ ช้าๆ อีกที
“ กี่ปีแล้วที่อ้วนไม่เคยซื้อดอกไม้ให้เค้าเลย เค้าก็อยากได้ดอกไม้มั่งเหมือนกันนี่” เออ จริงสินะ..

ทำไม ทำไมเราถึงลืมหว่า... นี่เราเอาใจใส่เค้ามั่งรึเปล่าฟระเนี่ย หรือว่าเพราะเรามองว่ามันเป็นเรื่องเล็กน้อย
เราเลยลืมที่จะใส่ใจ ว่าแล้งก็เข้าโหมดสำนึกผิด... ก็ซึมหน่ะสิครับ... แล้วก็ เลยเดินขึ้นไปง้อแม่ขวัญใจบนห้อง...
“เค้าขอโทษนะ” แล้วบรรยากาศ มาคุในบ้านก็หายไป...แม่ขวัญใจก็ไม่พูดเรื่องดอกไม้อีกเลย หลังจากวันนั้นมา
ทุกครั้งที่ซื้อดอกไม้ก็จะไม่คิดว่าจะเอามาเป็นแบบอีกเลย แต่จะตั้งใจเลือกซื้อมาให้แม่ขวัญใจ...
ซึ่งก็แน่นอน ว่าซื้อแล้วต้องใช้ประโยชน์ให้ได้มากที่สุดพอถึงบ้าน ประโยคแรกเลยก็คือ....


“อ่ะหม่าม๊า (ต้องอ้อนนิดๆ) เค้าซื้อดอกไม้มาให้” หลังจากทิ้งระยะ ให้แม่ขวัญใจชื่นชมไปได้ซักพัก
ก็จะบอกกับแม่ขวัญใจว่า“ตะเองเค้าขอยืมดอกไม้ไปถ่ายรูปหน่อยนะ”คราวนี้เสียงตอบของแม่ขวัญใจฟังแปลกๆไป
เหมือนพูดไม่เต็มคำแผ่วๆกว่าที่เคยได้ยิน…….“อื้ม..อย่าทำเสียงดังนะเค้าจะนอน”


แค่นี้แหละครับ win win เธอมีความสุข ฉันมีความสุข เรามีความสุข บางทีเรื่องเล็กๆน้อยๆ
ทีเรามองข้ามไป นานๆเข้าสะสมซะ....มันก็ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยอีกต่อไป บางทีการหาความสุข
ใส่ตัวมันก็สำคัญพอๆกับ การมอบความสุขให้คนที่เรารัก ด้วยเหมือนกัน แต่สิ่งที่สำคัญกว่า มันคงอยู่ที่ เราไม่ลืมที่จะแบ่งปันความรู้สึกดีๆให้แก่กัน...







 

Create Date : 02 พฤษภาคม 2550    
Last Update : 2 พฤษภาคม 2550 22:47:06 น.
Counter : 143 Pageviews.  

เริ่มต้นจากขังเดี่ยว....



ไม่รู้ว่าสงสัยผีเข้า... ไปเจอ BG นี้มาก็เลยอยากเอามาใช้เลย ทั้งๆที่ยังไม่รู้ว่าจะเขียนอะไร แต่เห็นแล้วสะใจลึกๆ (สงสัยจะโรคจิต) เหมือนมีอะไร " ถูกขัง " แล้วหลุดออกมา นึกเล่นๆในใจตะกี้ว่า น่าจะเป็น GODZILA เออหนอนึกไปได้ดูดิ แล้วน้อง ก๊อดซิล่า เค้าขยายพันธุ์โดยการ ออกเป็นตัวหรือว่าออกเป็นไข่ ก็ไม่รู้ แต่ที่รู้แน่ๆไม่ออกเป็นเม็ดแค๊ปซูล

กำลังมันส์ นึกต่อ อาจจะเป็นแบคทีเรีย แลคโตบาซิลัส อืม...อันนี้ไม่น่าออกเป็นไข่ น่าจะแบ่งตัวมากกว่า เฮ้ยย...หรือว่าไม่แน่ไอ่ของที่ถูกขังอยู่ข้างใน มันจะเป็น จิณตนาการ จิณตนาการของเราเอง อืมเป็นไปได้.. เง้อ แต่ว่าน้องจิณ(ตนาการ)ของเค้า ออกจากไข่แล้วหายไปไหนอ่ะ คงไม่ได้ไป 7-11 นะเพราะเค้าเพิ่งไปมาตะกี้เอง เฮ้อ ช่วยที ผมทำ จิณตนาการหาย อุตส่าห์ออกจาก "กรอบ" มาได้ทั้งที ออกมาแล้วยังหลงทางอีก สงสัยจะถูกขังเดี่ยวไว้นานเกินไป อืมมม... หรือว่าเราจะขัง จิณตณาการเอาไว้ในกรอบเหมือนเดิมดีมั๊ย คราวนี้เอาไปขังรวม มันจะได้ไม่ งง คราวหน้าถ้าหลุด จากกรอบมาอีก จะได้ไม่หลงทาง...อย่างนี้

เออเน๊อะ...แล้วพรุ่งนี้ ฉานจะกล้ากินไข่มั๊ยเนี่ย กลัวตอกออกมาแล้วเจอ ตัว จิณตนาการ ดิ้นกระแด่วอยู่ในชามอ่ะ...




 

Create Date : 16 มีนาคม 2550    
Last Update : 16 มีนาคม 2550 20:37:44 น.
Counter : 147 Pageviews.  


ด้วยความบังเอิญ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ธรรมชาติไม่สร้างอะไรที่ไร้ีประโยชน์
....ธรรมชาติสร้างมนุษย์......
....มนุษย์สร้างความทรงจำ...
...ความทรงจำทำให้เราไม่อาจลืม...
Friends' blogs
[Add ด้วยความบังเอิญ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.