~ ประเมินตนเอง...ด้วยมาตรฐานของตัวเอง ไม่ใช่ด้วยมาตรฐานของคนอื่น ~
Group Blog
 
All blogs
 

เจ็บมือ .. จนสุดท้ายต้องไปฉีดสเตียรอยด์ (ที่ฝ่ามือด้านซ้าย ค่อนไปทางหัวแม่โป้ง)

มาเล่าให้ฟัง ^^

...หลังจากที่เจ็บมือซ้ายมาเกือบ 2 อาทิตย์ (เริ่มเจ็บ 17 มิ.ย.11)
และแล้ววันนี้ก็ได้เจอกับหมอซะที (พบหมอ 27 มิ.ย.11)

เป็นหมอที่รักษาด้านมือโดยตรงในแผนกออโธปิดิกส์
โรงพยาบาลพญาไท2

...พอบอกหมอว่าอาการเริ่มจากอะไร
คิดว่าน่าจะใช่ว่าเกิดจากการไถมือถือมากไป
หมอขำกร๊ากก กร๊ากกก เลย -*-
(หมอเก็บอาการนิดนึงก็ไม่ได้วุ๊ยยย~)
แล้วก็บอกว่า "อ๋อ พวก Office Syndrome นี่เอง"

พอเริ่มรู้ว่าจุดตรงไหนหมอก็เริ่มไล่กด กด
เพื่อให้แน่ใจว่าเส้นเอ็นตรงไหนที่อักเสบ

แล้วก็ไปเจอเส้นที่เป็นตัวการของการอักเสบ
หมอกดไปแรงมากกกกก!

แรงชนิดที่ว่าเราขาขวากระตุก (เตรียมถีบ!)5555
หมอก็นั่งหัวเราะ (ขำล่ะซี่ เห็นคนไข้เจ็บ)

ไอเราก็บอก "หมอ หมอ เจ็บมาากกกกก มากกกกๆๆๆๆๆๆๆ"
พยาบาลก็หัวเราะ หมอก็หัวเราะ (สงสัยขำเสียงที่เราบอกว่ามากกก)

หลังจากนั้นคุณหมอที่น่ารักก็สั่งยามาให้หลายขนานด้วยกัน
แถมบอกอีกว่ายาเนี่ย "แรงงงงง" นะ กะให้หาย!

เอ่อ..หมอคะ ที่หายน่ะ เอ็นอักเสบนะคะ ไม่ใช่คนป่วย -*-

หมออารมณ์ดี มีการพลิกประวัติดู
หมอถามทำไมป่วยแต่ละโรคนี่
.... เอ๊ะ~ ยังไง

ก็แค่ไข้หวัดใหญ่ ไข้เลือดออก คออักเสบ เข่าหลุด ผ่าตัดครั้งนึงเอง
......5555+ ไม่ค่อยจะได้ป่วยอะไรนี่นา เราออกจะแข็งแรง 555+

ก่อนไปรับยา เลยบอกหมอไปว่า
"หมอรู้มั้ยว่ามาหาหมอเนี่ย ก่อนมาไม่เจ็บเท่าตอนนี้เลย
หมอกดแรงมากก เจ็บมากกกก ตอนนี้แขนไม่มีแรงแล้ว"

แล้วหมอก็หัวเราะอย่างดัง (คงสะใจ ไอพวกชอบเล่นมือถือ) ฮ่า~
ช่วงนี้ก็เลยต้องพักยาวววว ~ ต่อไป

ต้องใช้มือซ้ายให้น้อยสุด ถ้าอยากหาย (หมอบอกงี้)
โหดไปมั้ยเนี่ย -*-




หมอนัดอีกครั้ง (4 ก.ค.11)

หลังจากทานยามาอาทิตย์นึง และหมอขู่ไว้ว่าหากไม่ดีขึ้น "ฉีดยา" แน่
ไอเราก็ว่ามันดีขึ้น หมอถามว่ากี่ % ตอบอย่างมั่นใจเิกินร้อย "80%" ค่ะ

หมอบอกว่าส่งมือมา แล้วก็บีบแรงมากกกกกกก!
จ๊ากกกก เอ๊ยยยยย อ๊ากกกกก ... หลายอารมณ์มากที่ร้องออกมา

"หมอ เจ็บมากกกก จะบีบ จะกดตรงที่เจ็บอะไรแรงขนาดนี้คะ"
"นี่ผมกดน้ำหนักปกติเลยนะ ไม่ได้กดแรงอะไรเลย"
"โห... หมอ น้ำหนักมือหมอน่ะ น้ำหนักมือผู้ชายนะคะ เบาซะที่ไหน"
แล้วหมอก็หัวเราะ ประหนึ่งว่า .. สะใจมากก!

หมอบอกว่า แน่ใจนะว่า 80% ผมว่าตัวเลขสลับกันรึเปล่า
ก็ถ้าไม่กดลงไปแรง ๆ มันก็ไม่เจ็บหรอก -*-
หมอน๊า .. เจ็บเท่าเดิมอีกแล้ว

หมอเลยบอกวันนี้ฉีดยาเข้่าเส้นดีกว่า หายแน่
O_o" โอ้วววว ~ โน โน โน มันต้องเจ็บแบบหาอะไรเปรียบไ่ม่ได้แน่ๆ

ก็เลยลองต่อรองกับหมอว่าหากไม่ฉีด อาการจะเป็นยังไง
หมอบอกว่าก็จะเจ็บ ๆ อยู่อย่างเนี้ย แต่ไม่นานก็ต้องกลับมาฉีด
เอออ นะ.. คุณหมอที่น่ารัก หนุนใจกันดีมาก
อยากจะขอบคุณแต่พูดไม่ออก -*-

และสุดท้ายหลังจากอ้อยอิ่ง ก็เลยตัดสินใจ "ฉีดก็ฉีด เป็นไงเป็นกัน"
หมอก็ยิ้ม แล้วถามว่า "แน่ใจนะ ไม่เปลี่ยนใจนะ"

อ้าว ~ คุณหมอขา ตะกี้พยายามเกลี้ยกล่อมให้ฉีดยา
แต่พอบอกว่าจะฉีด หมอกลับลังเล

แล้วก็เลยถามหมอว่า "ตอนฉีดยานี่ ขอโป๊ะยาสลบ
หรือหมอมียาแต้มให้ชา เหมือนหมอรักษาฟันมั้ย"
หมอบอกว่า "ไม่มี ต้องฉีดแบบให้รู้สึกตัว เพราะจะได้รู้ว่า
เจ็บจริง เจ็บตรงไหน"

Y___Y คิดภาพแล้วสยองเสียจริง สติจะแตกให้ได้

หมอถาม "กลัวเข็มเหรอ ถึงไม่กล้าฉีด"
แหม ๆ รู้จักเฮาซิน้อยไป "ไม่กลัวเข็มค่ะ แต่กลัวจะเจ็บตอนฉีดเข้ากล้ามเนื้อ"
หมอบอก "นั่นล่ะ เค้าเรียกกลัวเข็ม"
T___T หมอไม่เข้าใจดาว อ้าววว ~ ไม่ใช่แระ 555+

เลยถามหมอว่า "แล้วคนฉีดเค้าจะรู้เหรอคะ ว่าเราปวดเส้นไหน
เพราะต้องฉีดเข้าเส้นที่ปวดนี่นา"

หมอทำหน้าแบบว่าไม่รู้จริง ๆ หรือแกล้งโง่ เอิ๊ก...
"คนฉีดยา O_o? ก็ผมนี่แหละ"

อ้าว .. จะไปรู้เรอะ เห็นเป็นหมอใหญ่ คิดว่ามีพยาบาลทำให้ซะอีก
แหะ ๆ ขอโทษค่า ที่ปล่อยโง่!


สรุปคือฉีด!


ณ ห้องฉีดยา

พยาบาลบอกว่าขึ้นเตียงนอนเลยค่ะ นอนให้สบาย ๆ ไม่ต้องเครียด
เราก็เป็นคนว่าง่าย บอกให้นอนก็นอน ~

พยาบาลคนสวย ก็หันมาบอกว่าเดี๋ยวเอาเข็มเล็กที่สุดให้นะคะ
อู้ยยยย ~ น่ารักมากกกก ขอบคุณค่า

หลังจากพยาบาลเตรียมยาฉีดมาวางที่ปลายเตียง
อยู่ ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ว่าเตียงนี้.. มีใครเคยเป็นอะไรมาจบชีวิตมั้ยหว่า
ว่าแล้วก็เด้งจากการนอนอย่างว่อง แล้วก็นั่งขัดสมาธิอยู่กลางเตียง

พอพยาบาลเข้ามา ... มีตกใจ~ "อ้าว ไม่นอนเหรอคะ" ... "
ไม่ล่ะค่ะ ขอนั่งดีกว่า อยากดูว่าหมอทำยังไง" ฮ่า~

แล้วก็นั่งรอหมอไปอีกเกือบสิบนาที เพราะตรวจคนไข้อื่นก่อน
หรือให้เวลาทำใจหว่า -*-

พอหมอเดินเข้ามามีขำ ~
หมอบอกว่านั่งทำสมาธิเหรอไง นั่งตัวตรงเชียว -*-
ยังเล่นได้อีกนะหมอ

แล้วหมอก็บอกว่าอย่าเป็นลมนะ
ชิส์ ... คนอย่างข้อย ไม่เคยเป็นลมแม้แต่ครั้งเดียว
หมอบอกมีคนไข้หลายคนพูดแบบนี้ แต่ลมตึงกันมาหลายแล้ว
อ้าว ๆ ~ ไม่ใช่อิฉันแน่ ๆ ค่าคุณหมอขา


แล้วหมอก็เริ่มกด ๆ บีบ ๆ จนเจอเส้นที่ "ถูกใจใช่เลย"
เราก็จ๊ากกกอ่ะดิ เจ็บบบ!

หมอบอกใช่นะ เอาล่ะ 1-2-3
แล้วหมอก็ปักเข็มลงไป 555+ ไม่เจ็บเลยค่ะ ชิล ชิล


แต่จุดไคลแม็กซ์อยู่ตรงนี้ !

หลังจากเข็มถูกปักลงไปแล้ว หมอก็เอาปลายเข็มควานนนนหาเส้นที่อักเสบ
โอ้โห~ สุดยอดของการเจ็บปวดรวดร้าว
น้ำตาแทบรินไหล มันทั้งปวด ทั้งเจ็บ สุดจะบรรยาย

ขณะที่คุณหมอเอาปลายเข็มควานหาเส้นอักเสบ
หมอจะมองหน้าดูอาการตลอด พอเห็นเราทำหน้าแบบว่า ..
ไม่มีคำบรรยายใด ๆ สักคำให้ลึกซึ้ง ~

หมอบอกว่า "แสดงว่าตรงจุดแล้ว ดูทำหน้าก็รู้"
-*- หมอคะ ... ไม่ขำนะตอนนี้ >.<

แล้วหมอก็ฉีดยาลงไป ค่อย ๆ บรรจงฉีดลงไปช้า ๆ แล้วก็ดึงเข็มออก ...

คุณหมอบอกว่า "เก่งนี่ ไม่ล้มตึง ดูท่าจะไม่กลัวเข็มจริง"
-*- ก็แน่สิคะ ฮึ่มมม!

แล้วคุณหมอก็บีบ ๆ ตรงที่ฉีด และถามว่า
"เจ็บมั้ย นี่ผมใช้แรงกดเท่ากับตอนตรวจเลยนะ"

"ไม่อยากเชื่อเลยค่ะหมอ ไม่เจ็บแล้ว โห~ ฉีดแล้วหายเลยเหรอ"

หมอบอกว่า "ยัง ๆ ตอนนี้ในตัวยาจะมียาชาผสมอยู่
อีกซัก 1-2 ชั่วโมงก็จะรู้"

และหมอก็เดินหัวเราะออกไป
เป็นเสียงสั่งลาก่อนที่เราจะเริ่มน้ำตาคลอ 5555+


กลับยังไม่ถึงบ้านเลยค่ะ ประมาณครึ่งชั่วโมงก็เจ็บแล้ว ปวดแบบว่ามากกก!

เอา cold/hot pack ประคบ พอวางไปบนที่ฉีด
น้ำตาไหลเลย ปวดดดดดมากกกกก

****************************************************************


หลังจากที่งดใช้มือข้างซ้าย โดยเฉพาะกับการพิมพ์คอม
มาเป็นเวลาเกือบ 3 อาทิตย์

ตอนนี้หลังจากฉีดยา ก็ยังมีอาการปวดอยู่ ตรงที่ฉีดยาค่ะ
ต้องประคบจากร้อนเป็นเย็นแล้ว

และคิดว่าอาการน่าจะดีขึ้นเรื่อย ๆ
วันนี้ถือได้ว่าเป็นการพิมพ์คอมที่เยอะและนานมาก

ดังนั้นอาการปวดเกร็งจึงได้ค่อย ๆ คืบคลานมาอีก

♪( ´▽`)




 

Create Date : 06 กรกฎาคม 2554    
Last Update : 6 กรกฎาคม 2554 15:44:03 น.
Counter : 4794 Pageviews.  

กำลังหลงใหล... ได้ปลื้มกับ Android

จนไม่มีเวลามาอัพบล็อกเลยล่ะค่ะ กำลังหลง... อย่างแรง
ก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอก เพียงแต่สนุกกับ app มากมาย

โหลดมาลง เล่นแล้วก็ลบ 555+
ก็สนุกตามประสาเรา ๆ แบบว่าชอบและสนุกจริง ๆ

เดี๋ยววันไหนเริ่มหายหลง(ทาง) กับ Android
จะเอาโปรแกรมที่โหลดเล่นมาบอกกันนะคะ

มีหลายตัวที่เจ๋ง และมีหลายตัวที่ทำเครื่องเจ๊งด้วย
เนื่องจากการทำงานมันชนกัน ทะเลาะกันแล้วมาลงที่เครื่องได้ไงอ่า

... มาบ่น ๆ เล่า ๆ ให้ฟังแค่นี้ล่ะค่ะ ~ ฮ่า






 

Create Date : 02 มิถุนายน 2554    
Last Update : 2 มิถุนายน 2554 1:14:30 น.
Counter : 279 Pageviews.  

นี่เราจะ "ทรถึก" .. ไปถึงไหนกันเนี่ย เอิ๊ก ๆ

ทั้งทรหด และถึก!

เรื่องของเรื่องก็คือเมื่อวันอังคารที่ผ่านมา (4 พ.ค.11) ไปเชียงใหม่มาค่ะ
เริ่มออกเดินทางจากนนทบุรีตอนตี 4 ของวันอังคาร

ไปตั้งแต่ฟ้ายังมืด อากาศก็โอเค สบาย ๆ ไม่้ร้อน ไม่เย็น
ขับรถไปเรื่อย ๆ จนแสงจากดวงอาิทิตย์เริ่มโผล่มาที่ขอบฟ้า
สวยงามมาก จนเกินจะบรรยายเลย สวยจนลืมถ่ายรูปเก็บไว้

ที่เสียเวลามากถึงมากที่สุด ก็ตรงที่ต้องคอยหาปั๊ม NGV ค่ะ
มีบางปั๊มที่ต้องเข้าคิวเกือบชั่วโมง แต่เติมได้ 7 กิโล
ป๊าดดดด~ น้อยไปมั้ยเออ

ก็เป็นแบบนี้ไปจนถึงเชียงใหม่เอาตอนบ่าย 2 โมงครึ่ง
ทำธุระที่ตัวเมืองและไปเยี่ยม Missionary ที่หางดงด้วยนิดนึง
ก็เริ่มเดินทางกลับ ออกจากหางดงตอน 5 โมงเย็นเป๊ะ

พอมาถึงตรงลำปาง ฝนตกหนักมากถึงมากที่สุดค่ะ น่ากลัวยิ่งนัก
ก็ค่อย ๆ กระดืบ ๆ ปั๊ม NGV ก็ไม่ค่อยมี กำลังขับรถฝ่าสายฝนอยู่ดี ๆ
จ๊ากกก.... ไฟดับทั้งเมือง ฟ้าผ่า ฟ้าร้อง กระหน่ำมาพร้อม ๆ กัน

แต่สุดท้ายก็ผ่านพ้นมาด้วยดีค่ะ ก็กระดืบ ๆ มาเรื่อย ๆ
จนตอนตี 2 ครึ่ง อยู่ที่นครสวรรค์ แต่...ประมาณว่าไม่ไหวแล้ว
ง่วงจนสุดบรรยาย เลยต้องขอจอดรถในบัดนาว และหลับที่ปั๊มค่ะ

หลับไปได้ชั่วโมงกว่า ก็ตื่น... เพื่อมุ่งหน้ากลับนนทบุรีต่อไป
กระดืบ ๆ ไปเรื่อย ๆ จนสุดท้ายแล้วมาถึงนนทบุรี...

ณ วันพุธที่ 4 พ.ค.11 เวลา 8 โมงเช้าค่ะ ก็ 28 ชั่วโมงแห่งการเดินทาง
เหนื่อยและเหนื่อย ไม่มีคำไหนที่จะเหมาะกว่าคำนี้แล้ว

งานนี้ต้องขอขอบคุณพี่ที่เค้าขับรถค่ะ อึดและถึกกว่าเรามากมาย กร๊ากก
ไอเรางี้... หลับเหนื่อยเลยค่ะ นั่ง check in ใน foursquare ตลอดทาง
ออกแนวโรคจิตหน่อย ๆ 555 ประมาณว่า check in จนแบตหมด
เลยต้องไปบ้าน Missionary ตรงหางดง เพื่อไปชาร์จแบตมือถือ


นี่ล่ะค่ะ ถึงบอกว่าเป็นทริปที่ "ทรถึก" ซะจริง ๆ

... เหมาะกับเรายิ่งนัก 555+




 

Create Date : 08 พฤษภาคม 2554    
Last Update : 8 พฤษภาคม 2554 22:58:11 น.
Counter : 241 Pageviews.  

~ HBD to ME ~ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ ..สำหรับคำอวยพร

จากทุก ๆ ท่านที่อวยพรมา

จขบ.ขอให้คำอวยพรของทุก ๆ ท่านที่อวยพรมานั้น
จงประสบผลคืนกลับยังท่าน ๆ ร้อยเท่าพันเท่าเลยนะคะ

และที่สำคัญ... ขอพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ของจขบ.
ได้อวยพรทุกท่านอย่างมากทวีคูณเลยค่ะ

ขอบคุณมาก ๆ จากใจจริงค่ะ


ขอพร่ำเพ้อนิดนึง เกี่ยวกับ(งาน)ฉลองวันคล้ายวันเกิดของ จขบ.ในวันนี้

เวิ่นเว้อมากมาย กับการจัดเตรียมว่าปีนี้จะเอาธีมอะไรดี
และแล้วก็สรรค์สร้างมาได้เยี่ยงนี้ค่ะ ลงทุนมหาศาลกันเลยทีเดียว กร๊ากกก~


ขนมปังทาเนย 1 แผ่นใหญ่
น้ำสัปปะรด 1แก้วปานกลาง
เทียนหอม จากฝีมือการผลิตของบ้านเด็กพิการ
และดอกไม้จัดฉาก ซึ่งเป็นของชำร่วยแต่งงานที่เพิ่งไปงานมา



Ta-dah! ถึงเวลาจุดเทียนหอมแล้วค่า

อธิษฐานล่ะน๊า ..... แล้วก็เป่าเทียน ฟู่ส์ ~



หลังจากนั้นก็... โซ้ยไม่ให้เหลือซากค่ะ อร่อย.. ชื่นใจทีเดียว


ภาพรวมหมู เอ๊ย ... รวมมิตรหมู่ ทั้งจขบ.และของฉลองวันคล้ายวันเกิดค่ะ




ขอให้มีความสุขทุกท่านนะคะ ^^




 

Create Date : 20 เมษายน 2554    
Last Update : 20 เมษายน 2554 18:42:55 น.
Counter : 531 Pageviews.  

เหนื่อยจนแบตหมด ...

28-31 มีนาคม 2011 เป็นอีกช่วงเวลานึงที่ต้องไปประุชุม(เีรียน) อีกแล้วค่ะ
ถึงไม่ต้องเดินทางไปประเทศไหน เนื่องจากไทยเราเป็น Host แต่...
การประชุม หรือเรียกว่าไปเรียนรู้ร่วมกันในครั้งนี้ก็เหนื่อยเอาการอยู่

จาก 14 ประเทศในโซนเอเซีย แน่นอนว่าภาษากลางคือภาษาอังกฤษ
เราซึ่งเป็นคนไทยก็นะ... เริ่ด ! 555 ที่สุดในแถบเอเซีย กร๊ากกกกก~

แล้วก็อย่างเคยค่ะ พม่า เนปาล มาเลเซีย คิดว่าเราเป็น "คนจีน" อีกแล้ว
มาเปิดการสนทนาด้วยภาษาจีน (ที่เราแสนจะไม่คุ้นเคย) 555+

งานนี้ไม่ค่อยจะต่างกับที่ไปประชุมมาเมื่อสองอาทิตย์ก่อน (10-13 มี.ค.11) เลย
ทำไมพวกประเทศเหล่านี้ถึงคิดว่าเราเป็นคนจีนน๊อ

หน้าตา สีผิว.. อาจใช่หรือคล้ายก็ได้ แต่... ไม่สามารถเจ้าข้า
พูดไม่เป็น ฟังไม่ออก ใบ้รับประทานเลย

ที่จริงก็อยากใช้ภาษาจีนได้เหมือนกัน แต่เรียนเท่าไหร่ก็เข็นไม่ไปเลยค่ะ
ได้แค่นับหนึ่ง-สิบเอ๊ง เอิ๊ก .. ไม่ดิ๊ อีกคำนึง "หนีห่าว" 555 รู้แ่ค่นี้มันไม่พอเนาะ

ช่วงที่ไปประชุมครั้งนี้เป็นช่วงที่เมืองไทยหนาวววว ~ ค่ะ
ดันไปเจอแอร์้ห้องนอนโรงแรมแบบชนิดที่ฆ่ากันได้เลย เหมือนว่าถูกเปิดอยู่ที่ 22 องศา
ซึ่งเราก็หรี่ไปถึง 30 องศา แต่ไหงมันหรี่ไม่ได้ ตอนนอนนี้งี้แทบตาย
หนาววววมากกกกกก ~ หนาวกว่าตอนอยู่ในห้องประชุม

แล้วก็เหนื่อยมากกกกกก โดยเฉพาะคืนสุดท้าย หลังจาก banquet
เราต้องพาเพื่อนต่างชาติไปช็อปปิ้งเสื้อผ้า เราพาไปที่อนุสาวรีย์ชัยฯ
ไปถึงตอนนั้นก็น่าจะประมาณ 2 ทุ่มครึ่งได้ ก็เดิน ๆ จนถึงเกือบห้าทุ่ม

เหนื่อยยยยมาก ถึงมากที่สุด พอกลับถึงที่พักแบบว่าคืนนั้นต้องไร้ท์แผ่น
กลายเป็นว่าเรานั่งหลับที่เก้าอี้โต๊ะทำงาน ตั้งแต่ตี 2 ถึงตี 3 กว่าแบบไม่รู้ตัว
ตื่นมาก็เง็ง ... อยู่ไหนหว่า 555

เท่านั้นไม่พอ อีกวันนึงต้องพาอีกกลุ่มไปช็อปฯอีก ในฐานะเจ้าบ้าน
พอกลับถึงบ้าน (เช็คเอ้าท์แล้ว) คิดว่าจะขึ้นชั้น 2 ไปเปลี่ยนชุด

รู้สึกเมื่อยก็เลยนั่งตรงบันไดขั้นที่ 3 แล้วก็หลับคาบันไดตรงนั้นเลย
หลับไปชั่วโมงกว่า ๆ อีก พอตื่นมาเลยลากตัวเองไปนอนต่อที่โซฟา
ทีนี้ตื่นมาอีกทีบ้านมืดสนิท 555 เง็งเลยค่ะ ที่นี่ที่ไหน วันนี้วันอะไร

เอ๋อ ๆ เบลอ ๆ แบบนี้อยู่วันสองวัน คือประมาณว่าตื่นมาแล้วจะเง็งว่า..
ที่นี่ที่ไหน วันนี้วันอะไรตลอด สงสัยจะเหนื่อยจัด ร่างกายไม่ค่อยประมวลผล

ณ วันนี้ร่างกายเข้าสู่ภาวะปกติแล้วค่ะ แต่อาทิตย์หน้าก็มีงานเข้ามาอีก
เดือนหน้าก็อีกงานที่ต้องร่อนเร่ห่างบ้านอีก 4 วัน

ปีนี้งานเข้าดีเนาะ ชอบ ๆ ดีกว่าอยู่กับที่




 

Create Date : 06 เมษายน 2554    
Last Update : 6 เมษายน 2554 21:14:44 น.
Counter : 403 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  

Chajatta
Location :
นนทบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เรียนโรงเรียนสตรีอยู่ช่วงนึง
ไม่ชอบใส่กระโปรงที่สุด
ไม่ชอบไว้ผมยาว ไม่หญิงจ๋า

ชอบรองเท้าแตะ รองเ้ท้าผ้าใบ
กระเป๋าผ้าอีกมากมาย แล้วก็พวกเป้
หรือกระเป๋าใบใหญ่ ๆ ของโปรดอีก

ในนั้นมีสมบัติทุกอย่าง โอ้วววว ~
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ....จะแบก
ไปไหน มาไหนมากมายเพื่ออะไร ?

ทุกวันนี้.. ช่วยลดโลกร้อน
ขี่จักรยานไปทำงานทุกวี่ ทุกวัน
วันไหนไม่อยากขี่จักรยาน ก็...
เบี้ยวงาน ..

มีคนบอก ... หน้าตาดูหยิ่งนะ
แต่พอได้คบหากัน กลับบอกว่า
ไอนี่จะตลกไปไหน อ้าว ~ ไหงเป็นงั้น

ถนัดซ้าย แต่ที่บ้านไม่ปลื้ม !
จับให้เขียนหนังสือมือขวาแบบคนอื่น
ตอนนี้เลยเขียนซะทั้ง 2 ข้างเลย
แม่บอก.. เอากะมันดิ .. ฮา~

เป็นคนที่กะระยะพลาดประจำ .....
เพราะงั้นการที่จะเดินแล้วตกบันได
ชนกระจก ชนนั่นนี่ ถือเป็นเรื่องปกติ
ของชีวิต ชิล ชิล ^___^

มีความขัดแยังในตัวเองสูง
ชอบงานช่าง แต่ก็ชอบถักนิตติ้งด้วย
ดูขัดกับบุุคคลิกอย่างมาก

ทำอาหารไม่อร่อย แต่ชอบทำ
ชอบทำขนมเค้ก แต่ทำขนมปังไม่สำเร็จ
ว่ายน้ำท่ากบได้ แต่ท่ากรรเชียงไม่เป็น

เน้นความสมบูรณ์แบบมากเกิ้น
ทุกอย่างต้อง ~ เป๊ะ !

ซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเอง"มาก"
ชอบคือชอบ ไม่ชอบก็แสดงให้รู้
ไม่เก็บ ไม่แคร์ นิสัยแบบเนี้ย~แย่มั้ย

ชอบดูการ์ตูนและหนังตลก
ช่วงหลังดูซีรีย์เกาหลี ก็เพราะพี่สาว
อันยองฮาเซโย ~ โคมับซึมนีดา

ถึงจะเป็นคนฮา ... แต่เรื่องเพลงน่ะไม่ใช่
ชอบฟังเพลงเศร้า เพลงช้า บิ้วท์เข้าไป
เพลงบรรเลงเศร้า ๆ มีเก็บเป็นปี๊บ

ไม่ชอบพึ่งคนอื่น ชอบพึ่งพาตัวเอง
ทำทุกอย่างด้วยตัวเอง เป็นหญิงอึดไง

เล่นเทควันโด... จนสะบ้าหัวเข่าหลุด
อยากซื้อกระสอบทรายมาไว้ที่บ้านจัง
แต่ไม่มีใครเห็นด้วยซักคน ทำไมล่ะ

ไม่ค่อยจะอ่อนหวาน แต่อ่อนโยน ...
โดยเฉพาะกับสัตว์สี่ขา และมีครีบ
โปรดปรานหมี กับหมาเป็นพิเศษ

ชีวิตมีปัญหากับการหลงทิศทางประจำ
เรื่องทิศนี่คือปัญหาในชีวิตอยู่แล้ว แต่...
ตอนนี้ีดันมีปัญหาเรื่องทางเ้ข้ามาอีก
กลุ้มนะ ใครเป็นมั่ง~

มือขึ้นนะเี่นี่ย.. ใคร ๆ ก็บอกอย่างนั้น
... ปลูกต้นไม้งี้ ออกดอกออกผลตรึม
~ ว๊าวววว ~ อะไรมันจะขนาดนั้น

เป็นคริสเตียน เทใจรักพระเจ้าสุด ๆ
ชอบที่จะร้องเพลง แต่ร้องได้....
เฮ้อ... อ่อนเพลียจะพูด !
Friends' blogs
[Add Chajatta's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.