ปากกาไฮไลท์สีแดง
Group Blog
 
All Blogs
 
คุณบอกรักคนที่คุณรักรึยัง?

คุณบอกรักคนที่คุณรักรึยัง?

หลายครั้ง คนเรามักคิดว่าความตายนั้นอยู่ไกลเรามากมาย หลายคนมักจะคิดว่า ตัวเองจะแก่ตาย แต่ใครจะรู้ล่ะว่าวันข้างหน้าอะไรจะเกิดขึ้น เราจะอยู่จนแก่ตายจริงเหรอ? คนรอบๆตัวเราจะอยู่กับเราไปนานตราบเท่าที่เราคิดไว้จริงๆเหรอ?
ซัมเมอร์ที่ผ่านมา เราลงเรียนทะเบียนวิชาหนึ่งไป และจะต้องฟังบรรยายจากวิทยากร และวันนั้นเอง เรามีความจำเป็นบางอย่าง ทำให้ไม่สามารถเข้าฟังได้ จึงได้ฝากที่อัดเสียงไว้กับเพื่อน และฝากมันอัด
เราเปิดสิ่งที่เพื่อนอัดไว้ มาฟัง วิทยากรท่านนี้เป็นพยาบาล และมีหน้าที่ดูแลผู้ป่วยก่อนที่จะเสียชีวิต เราเพิ่งรู้วันนั้นเองว่ามีแบบนี้ด้วยนะ เราว่ามันดูดีไม่น้อยเลยทีเดียวที่เราจะทำความหวังสุดท้ายให้ผู้ป่วยที่กำลังจะจากไป ให้ได้สมหวัง แต่วิทยากรท่านนี้ก็ต้องทำทุกทางเพื่อให้ผู้ป่วยสมหวังให้ได้ ก่อนที่เขาจะจากไป ซึ่งไม่ใช่งานง่ายเลยทีเดียว แต่คนป่วยเหล่านั้นยังดีตรงที่ว่า รู้ว่าตัวเองจะจากไปเมื่อไหร่ คนรอบกายก็รับรู้เช่นกัน เพราะฉะนั้น ถ้าเราจะทำอะไรให้ได้ ก็ยังทัน
ในขณะที่บางคน อาจจะไม่มีโอกาสนั้นเลย ได้รับข่าวนั้นโดยไม่ตั้งตัว

วันหนึ่งขณะที่เรากำลังเล่น MSN อยู่นั้น ก็มีเสียง ตื่อดื่อ ดังขึ้น ไฟสีส้มเริ่มกระพริบ เรากดเข้าไปอ่าน เป็นเพื่อนเราคนหนึ่งทักขึ้นมา เราคุยกันตามปกติ เพื่อนเราคนนี้ ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เรียกได้ว่าในปริมาณที่มากก็ว่าได้ ดื่มเหล้าอาทิตย์ละ 5 วัน โดยตอนเช้าจะมีเพื่อนในกลุ่มแวะเวียนกันโทรไปปลุกมันให้มันมาเรียน
บทสนทนาต่อมาก็คือ เราจะเป็นคนดีแล้วนะ เราจะเลิกสูบบุหรี่ เราจะเลิกดื่มเหล้า ฟังแล้วมันน่าดีใจใช่มั้ยล่ะ ถ้ามันไม่ใช่ประโยคที่เราได้ยินมาแล้วไม่ต่ำกว่า 5 ครั้ง เราควรจะตอบไปว่า ชั้นไม่เชื่อแกหรอกว่ะ ก็เห็นเป็นอย่างนี้ทุกทีแหละ ไม่เห็นจะเปลี่ยนได้เลยใช่มั้ย
แต่ ทั้งๆที่รู้ว่ามันเป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ที่มันบอกประโยคนี้กับเรา เราบอกว่า “แกอาจจะไม่ใช่คนดีอะไรนะเว่ย แต่แกเป็นเพื่อนที่ดีว่ะ” มันบอกว่า “อย่ามาทำซึ้งดิว่ะ” เราไม่ได้อยากทำซึ้งอะไรหรอก แต่เรารู้สึกอย่างนั้นจริงๆ
เพื่อนเราคนนี้ ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ แต่ข้อดีของมันก็คือ มันเป็นคนที่รักเพื่อนมากๆ เราก็เลยบอกอย่างที่เรารู้สึก มันก็แค่อยากบอกเพื่อนบ้างแหละนะ
ไม่กี่ครั้งหรอกนะที่เราจะกล้าบอกอะไรบางอย่างกับคนที่เราสนิทออกไป อาจจะเพราะเราเขินก็เป็นได้ แต่เราแค่รู้สึกว่าอยากบอก เราแค่รู้สึกว่าความตายอยู่ใกล้เรา เราไม่รุ้หรอกว่า เราจะไม่ได้อยู่ตรงนี้ในวันไหน เราก็เลยรู้สึกอยากบอกออกไป ให้เพื่อนได้รู้

เมื่อวานได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนคนหนึ่ง (ซึ่งก็คือคนที่เราพูดถึงข้างบน) พอโทรมาเราก็บอก พอดีเลยวันนี้ลงทะเบียนเรียนนะ รู้ป่าว ?

เพื่อนเรา : เราจะไม่อยู่หลายวันนะ (เสียงเศร้ามาก)
เรา : ???
เพื่อนเรา : .... เสียแล้วนะ
เรา : อะไรนะ
เพื่อนเรา : จำ .. ได้มั้ย
เรา : ได้ๆ
เพื่อนเรา : … เสียแล้วนะ (เสียงกำลังร้องไห้) เราจะไปแพร่นะ งานจัดที่แพร่
เรา : อืมม์ เราจะจัดการทางนี้ให้นะ
เราวางโทรศัพท์ลง ความรู้สึกคือ อึ้งมากๆ แม้ว่าเพื่อนสนิทของเพื่อนเราคนนั้น จะไม่ใช่เพื่อนสนิทของเราก็ตาม แต่เราก็รู้ว่า 2 คนนี้สนิทกันแค่ไหน เราได้ยินเราก็เศร้า
เพื่อนสนิทของเพื่อนเราคนนี้ แน่นอนว่าเราต้องเจอแน่ๆ เคยเจอ เคยทัก เคยคุยกันในไฮ 5 ขนาดเราไม่สนิทด้วย เรายังเศร้าตามไปเลย แต่เราพูดไม่ออก ปลอบเพื่อนไม่ถูกว่าจะพูดยังไงดี สุดท้ายเราก็ปล่อยให้มันอยู่คนเดียว
มีสิ่งหนึ่งที่เราอยากบอกเพื่อนเรามากเลย แต่เราก็ยังไม่กล้าบอกมัน ณ ตอนนี้เวลานี้ นั่นก็คือ “ชีวิตเรายังต้องเดินต่อไปนะ” เศร้าว่ะ อยากร้องไห้

เอ็นทรีนี้ขออุทิศแด่เพื่อนผู้จากไปคนนั้น ขอให้ไปสู่สุคติ.........

ปล. เพื่อนๆทุกคน ซึ่งก็มีไม่กี่คนหรอกที่รู้จักบล็อกของเรา เราอยากบอกพวกแกทุกคนว่า เรารักแกว่ะ เพื่อนหลายๆคนคอยคุยเมื่อเหงา ปรึกษาได้ หรือถกปัญหากันให้ตายกันไปข้าง เพื่อนหลายๆคนเรียนจบ ทำงาน ทำให้เจอกันยากขึ้น แต่ทุกครั้งที่นัดเจอกัน เราก็พยายามเคลียทุกอย่างให้ว่าง เพราะพวกเราไม่ได้เจอกันทุกวันเหมือนสมัยมัธยมแล้วนะเว่ย เราอยากบอกว่าดีใจว่ะ ที่ได้รู้จักพวกแก ได้เป็นเพื่อนกับพวกแก
มีนักเขียนคนหนึ่งได้เขียนเรื่องบอบบางเอาไว้ ว่าความสัมพันธ์ของแต่ละคนนั้น บอบบางเหลือเกิน เราไม่รู้หรอกนะว่าความสัมพันธ์ของเพื่อนระหว่างพวกเราจะบอบบางรึเปล่า หรือมันกำลังจะบอบบางลง เราแค่อยากบอก อยากบอกเท่านี้จริงๆ เราจะรักษาความสัมพันธ์อันบอบบางนี้ ให้เหนียวแน่นขึ้น และยาวนานต่อไปว่ะ

รักเพื่อนๆทุกคนนะ

เราจะไฮท์ไลท์มันไว้เป็นสีแดง ให้มันเด่น ให้มันเตือนความจำของเราเอาไว้

จาก
ปากกาไฮไลท์สีแดง



Create Date : 31 พฤษภาคม 2551
Last Update : 31 พฤษภาคม 2551 12:22:21 น. 10 comments
Counter : 229 Pageviews.

 
อ่านแล้วอิน

แต่นั่นแหละอย่างที่พี่บอก เราอาจรู้เวลาเกิดกำหนดวันเกิดได้ แต่กำหนดหรือรู้วันตายได้น้อยหรือไม่ได้เลย

เพราะฉะนั้นทำทุกวันให้มีค่า มีความสุข และสร้างสิ่งดีๆไว้ให้คุ้มกับการได้เกิดมาเป็นคน รู้ไหม ไม่ใช่ใครจะได้เกิดมานะ ได้เกิดมาแล้วต่อให้ทุกข์ ต่อให้เศร้า ก็ต้องสู้ สู้เผื่อคนที่เขาไม่ได้เกิด

พี่เพิ่งโทรเปิดใจกับแม่ก็เพราะพี่เห็นแม่จิ๊บกับจิ๊บที่ทริป พี่ว่าเราอาจไม่มีโอกาสได้พูดอะไร ต้องรีบพูดแม้มันจะทำให้เราทะเลาะกันแต่สุดท้ายแล้ว เราทั้งสองฝ่ายจะเข้าใจกัน

พี่เตรียมใจทุกวัน ไม่ว่าตอนนอนหรือนั่งมอเตอร์ไซด์ว่าถ้านี่คือการหลับครั้งสุดท้าย และถ้านั่งมอเตอร์ไซด์แล้วชนหรือคว่ำเราจะเตรียมใจให้ไม่ตกไปอบายภูมิอย่างไร (พยายามนะแต่ยังไม่มั่นใจว่าได้แค่ไหนหรอก) ความตาย มันเป็นกฏธรรมชาติ สิ่งที่เราต้องทำไม่ใช่การหนี หรือร้องไห้ แต่เป็นการเตรียมใจและเตรียมพร้อมที่จะรับกฏข้อนั้นอย่างเข้าใจ

น้องเขียนวันนี้ ทำให้คิดถึงงานที่ผู้ชายคนหนึ่งเขียนในหนังสือ ณ ตอนไปงานศพ

ขอแสดงความเสียใจกับเพื่อนจอม และเป็นกำลังใจให้ครอบครัวน้องเขาด้วย

สุดท้ายขอให้ดวงวิญญาณของน้องเขาไปสู่สุขคติภพค่ะ


โดย: พี่จิตร IP: 124.120.162.247 วันที่: 31 พฤษภาคม 2551 เวลา:12:36:52 น.  

 
ถ้าเรารักใคร เราควรบอกให้เค้ารับรู้ ก่อนที่จะไม่มีวันนั้น
ไม่ว่าจะเป็นพ่อ แม่ เพื่อนๆ หรือคนรัก

คำว่ารักบางครั้งพูดบ่อยๆ ก็กลัวว่าเค้าจะรำคาญ
แต่ก็ไม่สนหรอก ก็ใจมันบอกว่ารักอ่ะ

ไม่ว่าเราจะพูด หรือทำอะไร ถ้าเราทำด้วยใจ ยังไงๆ ผลมันก็ออกมาดี


โดย: maya_MeOw วันที่: 31 พฤษภาคม 2551 เวลา:12:49:05 น.  

 
เสียใจด้วยค่ะ



โดย: coji วันที่: 31 พฤษภาคม 2551 เวลา:14:42:10 น.  

 


โดย: นายแจม วันที่: 31 พฤษภาคม 2551 เวลา:16:16:31 น.  

 
โอ๊ะ โอ..
เสียใจด้วยนะคะ..


โดย: VELEZ วันที่: 31 พฤษภาคม 2551 เวลา:17:11:38 น.  

 
จอม เราเป็นคนหนึ่งเลยนะที่ อาย เขิน ไม่กล้าบอกรักบุคคลทีอยู่ข้างกาย ไม่ว่าจะเพื่อน ครอบครัว ญาติ หรือแม้แต่คำว่า ขอบคุณหรือว่าขอโทษ ทุกครั้งเลยก็ว่าได้ไม่เคยที่จะเอื้อนเอ่ยออกมา โดยเฉพาะคนในครอบครัว อาจเป็นเพราะเราอยู่ใกล้กันมากเกินไป คุ้นเคย จนละเลยมองข้ามความสัมพันธ์ และคิดว่าไม่เป็นไร....

การที่ไม่เคยบอก คำว่ารักออกมา ไม่ได้หมายว่าไม่รัก แต่เราก็คิดได้ว่า ชีวิตคนเราสั้น ไม่รู้ว่าวันได้ต้องลาจาก จะดีกว่าไหมหากยังมีชีวิตอยู่ ยังมีโอกาสได้แสดงความรัก เราควรบอกรัก ขอบคุณ ขอโทษ....


ความสัมพันธ์คนเราช่างแสนบอบบางอย่างนักเขียนคนหนึ่งคนนั้นว่าไว้จริงๆ และมีนักเขียนคนหนึ่ง คุณจิตกร บุษบา เขียนไว้ในหนังสือ-คุณรู้จักความรักไหม ว่า "ความรักเป็นอารมณ์ครับ เกิดขึ้นง่ายแต่หล่อเลี้ยงยาก"....


เพื่อนหลายคนทั้งที่รู้จักบล็อกนี้และไม่รู้จัก หวังว่าคงได้ยินความรู้สึกและรับรู้ได้จากจอม จากทุกอย่างที่จอมได้ตั้งใจทำ ไม่ว่าจะมีโอกาสก็หาเวลานัดพบ ช่วยเหลือ ปรับทุกข์ ถกปัญหา ฯลฯ....

เราก็ยินดีที่ได้เป็นเพื่อนกันกับจอม รักกันๆเนอะ(ซึ้งอ่ะ)

หวังว่าทุกคนๆจะช่วยกันหล่อเลี้ยงความสัมพันธ์ไว้ จนกว่าจะถึงวันที่งานเลี้ยงต้องเลิกลา(ใช่ไหม)

ท้ายนี้ต้องขอแสดงความเสียใจและอาลัยกับเพื่อนของเพื่อนจอมที่ต้องจากลากันไปไกล จึงทำให้คืนวันที่เคยร่วมใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน เป็นความทรงจำที่แสนมีค่า อยากบอกเพื่อนจอมคนนั้น ให้เก็บความทรงจำนั้นไว้ แล้วเพื่อนจอมจะรู้ว่ามีใครอีกคนหนึ่ง แม้เขาจากไปแสนไกล แต่เขาคนหนึ้งนั้น ยังร่วมเดินทางอยู่ในใจเขาตลอดไป

ท้ายสุด สุดท้ายอีกครั้ง
จอม ขอบคุณนะ รักกันๆ



โดย: เร้ดเทียร์ IP: 58.10.65.132 วันที่: 31 พฤษภาคม 2551 เวลา:20:37:22 น.  

 
พี่จิตร -- ที่จอมบอกไงว่าจอมชอบ เรื่อง ณ งานศพ ที่นักเขียนคนนัี้้นเขียน เพราะแบบนี้แหละ


ขอบคุณทุกคอมเม้นต์ที่มาอ่าน มาแสดงความเสียใจนะค่ะ


อ๊อฟ-- ขอบคุณมากๆนะที่มาแสดงความเสียใจ อย่างที่บอกแหละ รักกันๆ มีอีกเอ็นทรีที่มันน่าอัพเดทต่อจากเอ็นทรีนี้มากๆ แต่คิดอยู่ว่าจะเขียนดีมั้ย ไว้ถ้าเขียนแล้วจะบอกนะ


โดย: ปากกาไฮไลท์สีแดง วันที่: 31 พฤษภาคม 2551 เวลา:22:46:53 น.  

 
คุณบอกรักคนที่คุณรักรึยัง?
คำตอบคือ : ยังค่ะ และไม่มีโอกาสได้บอกอีกแล้วในชีวิตนี้ แต่เชื่อเสมอว่าเขารับรู้ได้ว่าเรารักเขาคนนั้นมากแค่ไหน และเขาคนนั้นก็รักเราอย่างที่ไม่มีใครจะรักเราได้มากเท่าเขาอีกแล้ว...


โดย: ศศิกัณห์ วันที่: 1 มิถุนายน 2551 เวลา:0:26:11 น.  

 
อัพได้แล้วๆ ถ้าว่างอ่ะนะ


โดย: เร้ดเทียร์ IP: 58.10.65.22 วันที่: 21 มิถุนายน 2551 เวลา:20:58:19 น.  

 
คุณเร้ดเทียร์ ก็อยากอัพอ่ะนะ แต่ว่ามันเขียนไม่ออก 555 รอไปก่อน (หรือว่าจะเอาบทความนั้นมาลงดีน้าาา)


โดย: ปากกาฯ IP: 125.24.174.149 วันที่: 23 มิถุนายน 2551 เวลา:21:15:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ปากกาไฮไลท์สีแดง
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add ปากกาไฮไลท์สีแดง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.