โลกเงียบๆ ที่จะบันทึกร่องรอยตัวตนของเรา..

เชื่อ

สิ่งที่ปรารถนาทั้งหลายนั้นอยู่เบื้องหน้าเธอแล้ว
เพียงแต่ จะคว้ามาหรือไม่
มือของเธอมิได้ไร้ค่า ปรารถนาสิ่งใดก็ไขว่คว้ามาได้มิต่างจากใครๆ
เชื่อมั่นในมือนี้ เชื่อในตัวของตัวเอง
ไม่ว่าสิ่งใดก็อาจได้มา
จงเชื่อ
จงเชื่อในตัวของเธอเอง




 

Create Date : 23 มีนาคม 2553    
Last Update : 23 มีนาคม 2553 9:25:47 น.
Counter : 197 Pageviews.  

เกียรติ

สิ่งต่างๆมีความหมายอย่างใดกันหรือ..?
ความสัตย์แลซื่อตรงที่เรามีอย่างเท่าเทียม มิว่าอีกฝ่ายจะเป็นมิตรหรือศัตรูนี้ ที่จริงเป็นสิ่งที่ไม่ควรมีหรือไม่
ด้วยว่าในยามสงคราม เกียรติยศ ศักดิ์ศรี และความซื่อตรงย่อมไม่มี
หากซื่อตรงอยู่เช่นนี้ ก็จะโดนหักหลังอยู่ร่ำไป
ก็จะมิอาจปกป้อง รักษา และดูแลสิ่งที่สำคัญ ดังหน้าที่ ดังความคาดหวังที่ฝากวางไว้ได้
ทว่า…
จะให้ทิ้งความสัตย์ ทิ้งเกียรติแลศักดิ์ศรี กลายเป็นสุนัขจิ้งจอก มิใช่อินทรีดังเคย เช่นนั้นหรือ?
หากทำเช่นนั้น เราก็ย่อมจะไร้ค่ามิใช่หรืออย่างไร?
แต่ว่าหากมิอาจทำในสิ่งที่ควรกระทำได้ ก็ไร้ค่าเช่นเดียวกันมิใช่หรืออย่างไร?
เราที่เป็นกษัตริย์นี้..
ควรจะทิ้งศักดิ์ศรี ใช่หรือไม่?




 

Create Date : 22 มีนาคม 2553    
Last Update : 22 มีนาคม 2553 18:01:48 น.
Counter : 166 Pageviews.  

this is why I do not go to you

เรามิได้ปฏิเสธจะเชื่อหรอกนะ
เราเพียงแต่เลือกที่จะรักอีกสิ่งหนึ่งเท่านั้นเอง

เราไม่อาจรักได้ทั้งสองสิ่งในเวลาเดียวกัน
เราทำได้เพียงยอมรับเท่านั้น
เพราะไม่อย่างนั้น
จะเหมือนว่าเราจับปลาสองมือ

ที่เราเลือกอีกอย่างหนึ่งแทนนั้น
ไม่ใช่เพราะว่าสิ่งนั้นดีกว่า
เพราะรักก็คือรัก
เรารู้สึก จึงได้แสดงออกไป

สาเหตุที่รักนั้นอาจมีมากมาย
แต่ก็ไม่สำคัญ
เพราะสิ่งที่อยู่ในใจเราคือวินาทีนี้
อดีตนั้นไม่สำคัญเท่าปัจจุบันหรอกนะ

เราก็แค่รักในสิ่งนั้น
เลยปรารถนาจะเชื่อในสิ่งนั้น
อยากจะอยู่กับสิ่งนั้น

เพราะนับแต่ครั้งหนึ่งที่เราได้เห็นนั้น
เราก็ไม่ลืมเคยลืมเลย..




------เพิ่ม----

เราไม่อาจหันไปรักท่าน
ด้วยเรามีคนนั้นอยู่แล้ว
ทว่า
เราก็ยังเดินอยู่บนทางเดียวกับท่าน
เราเพียงแต่ เลือกในสิ่งที่แตกต่าง
มิใช่ว่าเรามืดบอดแต่อย่างใด
ด้วยท่านกับคนนั้นของเราก็เป็นเช่นเดียวกันมิใช่หรือ
เราทั่งหลายต่างก็มุ่งไปยังเป้าหมายเดียวกัน
เพียงว่าสองข้างทางนั้น
ปลูกต้นไม้คนละแบบเท่านั้นเอง




 

Create Date : 01 มีนาคม 2553    
Last Update : 1 มีนาคม 2553 22:33:58 น.
Counter : 191 Pageviews.  

doubt 01 01 53

เรากำลังทำอะไรอยู่หรือ?
ไม่อาจบอกได้ หรือเรากำลังกลัวกัน...
กำลังทำอะไรอยู่หรือ?
ในโลกที่รู้สึกว่าเป็นของตัวเองนี้..
ไร้สาระไปวันๆหนึ่ง
หรือว่าไม่กล้ายอมรับความจริงกัน?
วาดฝันไว้มากมาย
ปรารถนาในสิ่งต่างๆสารพัน
แล้วทิ้งลืมตัวตนที่แท้จริงไป
อย่างนั้นหรือเปล่าหรือ?
อา.. เราจะรู้ได้อย่างไร
มิรู้เลยว่าสิ่งใดจริงสิ่งใดลวง
ทุกสิ่งที่ปรากฏอยู่นี้
ก็จริงหมดด้วยกันทั้งสิ้น
และลวงเท่ากันหมดทั้งสิ้น
แม้แต่ตัวเราเองนี้
ทุกสิ่งที่เคยเชื่อ
ทุกสิ่งที่มีอยู่นี้

เราจะรู้ได้อย่างไร.. เราจะรู้ได้อย่างไร..?
แม้ในยามนี้ น้ำตาคลออยู่เบื้องหน้า
เกิดจากสิ่งใด เรายังมิอาจรู้ได้
โธ่เอ๋ย.. เราจะรู้ได้อย่างไร?
ราวกับถามคำถามที่มิอาจได้คำตอบ
ด้วยทุกสิ่งในโลกนี้ล้วนปะปนไปด้วยกันหมดสิ้น
มิอาจหาเส้นแบ่งได้แล้ว
ที่ยิ้มนั้นจริงหรือลวง?
ที่ร้องไห้นี้จริงหรือลวง?
ที่เป็นอยู่นี้จริงหรือลวง?
รสแปลกๆของน้ำตานี้จริงหรือลวง?
ทุกสิ่งดุจเป็นเพียงภาพลวงตา
มิอาจแยกแยะได้
อา.. เช่นนี้แล้วควรทำเช่นไร?
เป็นอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆหรือไม่?
ทุกครั้งที่คิดเช่นนี้ก็ต้องร้องไห้
น้ำตานั้นเกิดด้วยรู้สึกเช่นไรก็มิอาจบอกได้

หลายคราก็รู้สึกผิด ผิดยิ่งนัก
ราวกับกำลังหลอกลวง
มีโลกสองด้าน มีสองตัวตน
ที่ฝึกตนเองให้ยิ้มนั้น ก็นับเป็นการหลอกลวงหรือไม่?
ด้วยเมื่ออยู่คนเดียวแล้ว ก็จะเปลี่ยนเป็นอีกอย่างหนึ่ง
นับว่าไม่จริงใจหรือไม่?

แม้แต่ในนาทีนี้
รู้สึกอะไรมากมาย
น้ำตาไหลลงมา
เราก็ยังไถ่ถาม
ราวต้องการให้ทุกสิ่งทั้งปวง
มีแต่ความถูกต้องเท่านั้น
แม้สิ่งที่รู้สึกอยู่นี้
แม้สิ่งที่เป็นอยู่นี้
ความรู้สึกเสียใจที่รับเข้ามานี้
ทั้งปวงล้วนเป็นสิ่งหลอกลวงหรือไม่...?
เป็นเพียงสิ่งที่เราสร้างขึ้นหรือไม่?
เป็นเพียงสิ่งที่ทำขึ้นเองให้เราเสพเองใช่หรือไม่?
แม้ปรารถนาคำตอบ
ทว่า ก็กลัวยิ่งนัก
หากว่าใช่เล่า
ทุกสิ่งที่รู้สึกว่า'คือเรา'จะพังไปหมดสิ้นเลยใช่หรือไม่?

อา..
เช่นนี้..
เราควรทำเช่นไร...?




 

Create Date : 01 มกราคม 2553    
Last Update : 1 มกราคม 2553 16:05:21 น.
Counter : 230 Pageviews.  

continued 31 12 52

เรากำลังพยายาม
พยายามจะเข้าใจตนเอง
แต่ในเวลาเดียวกัน
เราก็ได้เข้าใจผู้อื่น

หลา่ยครั้งเราเพียรถาม
'เขาเหล่านั้นไม่เห็นหรือไร?'
จิตใจ
ความซับซ้อนของคน
อันแท้จริงแล้วเราทั้งหลาย
ก็ล้วนเป็นเช่นเดียวกัน

ทว่า
หลายครั้ง
เราเอง
ผู้เอ่ยได้ว่าตนได้เห็น
ได้เข้าใจ
ก็ยังหลงลืม
เมื่อสิ่งหลากหลาย
ปรากฏขึ้นหลังดวงตา
เราก็มืดมัว
มิต่างจากใครๆ

กระนั้น
เราก็พยายาม
เพียรเท่าจะทำได้
ในเวลาที่มิหลงลืม

กลั่นกรองความคิด
เรียงออกมาจากใจ
สิ่งใดเราเห็น
สิ่งใดเราเข้าใจ
สิ่งเหล่านั้นเป็นเช่นไร
เราจะอธิบาย

อา..
จะทำได้ไปเท่าใดหนอ
ก่อนที่จะหลงลืม
และจะมีสักคราไหมหนอ
ที่เราจะไม่สูญเสีย'ไฟ'ไป

แต่ว่า
แม้จะครึ่งกลาง
แต่ครั้งหนึ่งที่ได้ทำ
ก็ยังดีกว่า
มิได้ทำสิ่งใด
แม้ว่า
จะเสียใจ..




 

Create Date : 31 ธันวาคม 2552    
Last Update : 31 ธันวาคม 2552 17:09:52 น.
Counter : 248 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  

ratichan
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คนหนึ่งคน.. ที่ที่สุดก็หาตัวเองเจอแล้ว (เยสสสส~)




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ratichan's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.