โลกเงียบๆ ที่จะบันทึกร่องรอยตัวตนของเรา..
ลม

สายลม...
ยามเธอพัดผ่านเราไป เรา..ก็อดมิได้ที่จะพลันนึกถึงกาลเวลา..
สิ่งที่รอคอย สิ่งที่เลยผ่าน สิ่งที่มิอาจเข้ามา สิ่งที่มิอาจจากไป..
สายลม...
เธอทำให้เราคิดถึงสิ่งต่างๆมากมาย..
โลกที่หมุนเปลี่ยน ชีวิตที่ก้าวเดินไป สิ่งที่ซ้อนทับกัน เส้นขนาน...
สายลม...
เธอรู้ไหมว่าเราคิดอะไรมากมาย.. เพียงแค่วูบเดียวที่เธอผ่านเข้ามา.. และชั่วพริบตาที่ล่วงเลยไป..
สายลม..
เธอจะเคยคิดบ้างไหมนะ..ว่าเธอพัดผ่านกาลเวลา..
ข้ามเหนือสรรพสิ่ง เสรียิ่งกว่าวิหคต้องลม..
เพราะอย่างนี้ เราจึงอยากฝากเธอ.. ฝากไปยังที่ซึ่งเรามิอาจไปถึงได้..
..เราขอ....ให้โลกนี้สงบสุขเสียที...


Create Date : 15 กันยายน 2550
Last Update : 15 กันยายน 2550 16:05:47 น. 1 comments
Counter : 184 Pageviews.

 
ทำไม... เจ้าสายลม ไม่รู้จักการ หยุดพักบ้าง


โดย: กรวรี วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:11:11:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ratichan
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คนหนึ่งคน.. ที่ที่สุดก็หาตัวเองเจอแล้ว (เยสสสส~)




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ratichan's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.